กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,187 Views

  • 18 Comments

  • 77 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,429

    Overall
    14,187

ตอนที่ 54 : อย่าใกล้กันเลย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 361
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    2 ธ.ค. 61

     “ไม่เห็นต้องหงุดหงิดใส่ผมเลยเขาว่าเย้า เมื่อธัญพิมลทำหน้าไม่พอใจกับทั้งสองเรื่องที่เขาเพิ่งถามออกไป

เปล่านี่คะ” 

แต่หน้าคุณน่ะบ่งบอกว่าจะฆ่าผมอีกแล้ว

ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะน้ำเสียงของธัญพิมลอ่อนลงเล็กน้อย เพื่อไม่ให้เขาจับได้ว่าหล่อนกำลังไม่ชอบใจกับการที่เขาเข้ามาอยากจะรู้อยากจะเห็นเรื่องการแต่งงานที่หล่อนเคยเกริ่นไว้ครั้งหนึ่ง เพราะหญิงสาวไม่อยากจะพูดถึงสักเท่าไหร่

แล้วคุณละคะ”​ หล่อนวกเข้าหาเรื่องของเขาบ้าง ทำให้ชายหนุ่มเลิกคิ้วสูงส่งไปให้ผม?”

ค่ะ คุณจะแต่งเมื่อไหร่?” 

คุณสนใจด้วยเหรอ” 

สนใจบ้างละค่ะ ในฐานะที่คุณเป็นเจ้านาย

ย้ำจริงแม่คุณ!

ถ้าแค่นั้นผมว่าคุณไม่ควรจะสนใจจะดีกว่านะครับ เรื่องส่วนตัวของเจ้านายลูกน้องไม่ควรยุ่งใบหน้าและน้ำเสียงของเขาแม้จะเหมือนหยอกเย้าแต่ก็แฝงความจริงจังไว้ด้วย ซึ่งมีผลทำให้ธัญพิมลรู้สึกหน้าชา เหมือนถูกเขาตั้งใจด่าว่าอย่าเสือกเรื่องของเจ้านาย หรืออะไรประมาณนั้น

สิ่งที่ชายหนุ่มเพิ่งบอกออกไปนั้น เขาหมายถึงอย่างนั้นจริงๆ ไม่ใช่ว่าไม่อยากจะให้ธัญพิมลรู้เรื่องส่วนตัวของเขา เพียงแต่เรื่องการแต่งงานของเขา มันยังคลุมเครือ ที่ทำเอาเขากลัดกลุ้ม จะก้าวไปข้างหน้าก็มองไม่เห็นทางอันสวยงาม จะก้าวถอยหลังณดารัตน์ก็ยังคงดื้อดึงไม่ยอมปล่อยเพื่อให้กระโดดข้ามเหวไปด้วยกัน เพราะฉะนั้นเรื่องนี้เขาขอเวลาจัดการอย่างมีสติและรอบคอบ แม้จะไม่แน่ใจนักว่าสุดท้ายเขาก็อาจจะต้องลั่นระฆังวิวาห์อยู่ดีก็เป็นได้

ขอโทษก็แล้วกันค่ะ ต่อไปไม่ถามก็ได้

ธัญพิมลเขาเอ่ยเรียกชื่อหล่อนเสียงนุ่ม และยังขยับกายเข้ามาใกล้ ซึ่งหญิงสาวชักจะใจคอไม่ค่อยดี นึกถึงเมื่อไม่ถึงชั่วโมงก่อนที่เขาได้เข้าใกล้และเกือบได้มอบจูบมาให้กับหล่อนมันก็ยังทำให้หล่อนตื่นเต้นไม่เบา ซึ่งหญิงสาวก็รู้ว่าเอาเข้าจริงๆ กำแพงหัวใจของหล่อนที่พยายามกั้นสูงไว้เพียงเพราะเขามีคนนั่งอยู่ในหัวใจแล้ว เพื่อความถูกต้องและไม่ทำให้เกิดความเสียใจแก่ทุกฝ่าย แต่ดูท่าแล้วมันก็พังครืนลงมาและอยากจะอยู่ใกล้ๆ กับเขา แต่หล่อนจะต้องสู้กับความไม่ถูกต้องให้ได้ เพราะถ้าหล่อนปล่อยใจต่อไปอีก คนที่เสียใจที่สุดนั่นคือตัวหล่อนเอง

คุณอย่าเข้ามาใกล้นะคะหล่อนบอกเขาเสียงเข้มแต่ไม่มั่นคง หากแต่นั่นก็ทำให้เขาชะงักมือที่คิดจะยื่นมารวบตัวหล่อนไว้ได้

ผมอยากจะให้คุณรู้ไว้ว่าอะไรที่คุณเห็นมันไม่เหมือนอย่างที่คุณเข้าใจไปซะทุกอย่าง

ไม่ต้องพูดถึงหรอกค่ะ เรื่องส่วนตัวของคุณ คุณก็เก็บไว้คนเดียวเถอะค่ะ ฉันไม่ได้อยากจะรู้นักหรอก

งอน?” 

เปล่านะคะหล่อนแหวให้เขาอย่างหมั่นไส้ และยิ่งหมั่นไส้หนักที่เมื่อเขากล้ายื่นหน้ามาใกล้ วางแขนสองข้างไว้บนที่วางแขนบนโซฟาของหล่อน ทั้งที่หล่อนสั่งห้ามแล้วว่าไม่ให้เขาเข้ามาใกล้ เพราะหญิงสาวก็กลัวใจตัวเองที่มักจะอ่อนยวบไปหาเขาทุกครั้ง

ผมขอแค่เวลาธัญพิมล ผมมีหลายเรื่องต้องสะสาง” 

ไม่ว่าคุณจะสะสางเรื่องอะไรก็ตาม มันไม่เกี่ยวกับฉันค่ะ!”

คนที่กำลังจะขยับปากถึงกับต้องเม้มปากของตัวเองไว้ เมื่อธัญพิมลนั้นพูดตัดเยื่อใย ไม่ให้เขาได้สานสัมพันธ์มากกว่าเจ้านายกับลูกจ้าง ทั้งที่ปฏิกิริยาของหล่อนนั้นอ่อนไหวในยามที่อยู่ใกล้เขามากแค่ไหน

เราไม่ควรจะอยู่ใกล้กันค่ะ คุณปราชญ์!”

ว้าว ตรงดี” 

ค่ะ จะได้เข้าใจตรงกัน เพื่อไม่ให้เกิดความเข้าใจผิดกันค่ะ

คุณพูดก็ถูก มันทำให้เตือนสติของผมได้บ้าง แต่ผมอยากจะบอกให้คุณรู้ไว้ว่า ทุกอย่างที่ผมทำและต้องการสะสาง ล้วนแล้วแต่มีคุณเกี่ยวข้องทั้งนั้น!”

??’?  ??’?  ??’?  ??’?


ธัญพิมลรู้สึกว่าเรื่องของตัวเองจวนเจียนจะจบลงแบบดีๆ อยู่แล้ว แม้ว่าเขาจะพูดจาให้หล่อนต้องเก็บมาคิด แต่ในวันนั้นหล่อนจำเป็นต้องตัดบท และสลัดประโยคสุดท้ายให้มันออกจากหัวไปให้ได้ เพื่อที่จะได้มีสมาธิในการทำอย่างอื่น 

แต่เรื่องแย่ๆ อีกเรื่องหนึ่งก็ตามมาเมื่อเนตรดาวมาหาหล่อนยังคอนโดในช่วงดึกพอสมควร เนตรดาวมีอาการร้อนรนเกี่ยวกับชานนท์พร้อมกับเล่าพฤติกรรมที่ชานนท์ทำตัวเปลี่ยนไป แม้ว่าธัญพิมลจะฟังมาแล้วหลายครั้ง สุดท้ายแล้วเนตรดาวก็ขอค้างคืนกับธัญพิมลอีก

ดาว...ดาวไปค้างกับคุณชานนท์บ่อยแค่ไหนคำถามที่ตามมาทำเอาเนตรดาวสะดุ้งสุดตัว

อะไรกันน่ะธัญเนตรดาวหลบตาของเพื่อนที่จ้องตนตาเป็นมัน

ตอบคำถามฉันมา

ก็ไม่บ่อยนักหรอก” 

แต่ก็เป็นประจำธัญพิมลต้อนเพื่อให้เนตรดาวยอมรับ ซึ่งเนตรดาวก็เอาแต่ก้มหน้าก่อนจะพูดออกมาดาวแค่ไม่เข้าใจน่ะ ว่าทำไมพี่นนท์ถึงได้เปลี่ยนไป

แล้วดาวรู้สึกว่าพี่นนท์ของดาวเปลี่ยนไปตอนไหน” 

เนตรดาวทำหน้าครุ่นคิด ความจริงมันก็ไม่นานมานี้เอง ซึ่งเนตรดาวก็ไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น ตอนแรกที่เขาเข้ามาจีบ ชายหนุ่มตามตื้อ ติดต่อหาเอาอกเอาใจสารพัด แต่พอเนตรดาวยอมทุ่มกายทุ่มใจให้ กลายเป็นว่าเนตรดาวคือคนที่ตามตื้อ ติดต่อหาแทน และที่แย่มากๆ ก็เมื่อในช่วงไม่นานที่ผ่านมา ชานนท์ลืมแม้กระทั่งการนัดหมายกินข้าวกับตน และยังรวมไปถึงการมาตามนัดที่สายจนทำเอาเนตรดาวชักจะทนไม่ไหวอยู่หลายครั้ง แม้ว่าบางครั้งเนตรดาวจะโทรหา จะติดต่อหาแต่ถ้าชานนท์ไม่อยากจะตอบไม่อยากจะส่งข้อความกลับ เขาก็ไม่ทำเอาดื้อๆ นั่นยิ่งสร้างความกลัดกลุ้มมาให้กับเนตรดาวมากขึ้น

อาจจะงานยุ่งหรือเปล่าธัญพิมลปลอบใจได้แค่นั้น จริงๆ ก็รู้สึกหมั่นไส้ตั้งแต่ที่ได้ยินเรื่องราวปากหมาของชานนท์ที่พูดจาไม่ดีเกี่ยวกับจิตตวีย์แล้ว และธัญพิมลก็ชักจะเห็นด้วยกับสิ่งที่ภัทรินบอกไว้ ถึงความไม่น่าไว้ใจคนจอมเจ้าชู้อย่างชานนท์ แต่หญิงสาวก็ไม่อยากจะหันไปสนับสนุนให้เนตรดาวลองคบหากับไตรภพ เพราะรายนั้นดันเกิดมาปิ้งรักกับแม่หม้ายสาวอย่างจิตตวีย์ และทั้งจิตตวีย์กับเนตรดาวก็คือเพื่อนสนิทของหล่อน เรื่องนี้จึงกลายเป็นความหนักใจยกกำลังสองให้แก่ธัญพิมลอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ยุ่งอะไรกัน ก่อนหน้านั้นก็ไปต่อยกับใครมาก็ไม่รู้ หน้าตาเขียวช้ำดูไม่ได้เลยธัญพิมลแทบจะกลั้นหัวเราะไม่ไหว เมื่อเนตรดาวพูดจบ เพราะรู้ดีว่าใครที่กล้าต่อยชานนนท์

ก็สมควรธัญพิมลพูดเบาๆ คนเดียว แต่กระนั้นเนตรดาวก็ยังได้ยิน

สมควรอะไร” 

ไม่มีอะไรหรอกธัญพิมลรีบส่ายหัวเป็นพัลวัน

แล้วดูสิ โทรหาก็ไม่รับสาย ไม่โทรกลับด้วย ส่งข้อความอ่านแล้วก็ไม่ตอบ เขาเปลี่ยนไปมากนะธัญเนตรดาวคร่ำครวญต่อเสียงเครียด แล้ววางโทรศัพท์ของตัวเองลง ก่อนจะกุมขมับอย่างกลัดกลุ้ม

บางทีมันอาจจะไม่มีอะไรก็ได้นะ อย่าคิดมากสิ

บางทีนะ ฉันควรจะเชื่อภัท พี่ไตรภพดีกว่าเป็นไหนๆ!”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

0 ความคิดเห็น