กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 13,020 Views

  • 15 Comments

  • 74 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,262

    Overall
    13,020

ตอนที่ 52 : ทนความหมางเมินไม่ได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 366
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    25 พ.ย. 61

     การที่ธัญพิมลพยายามหลบหน้าเขาดูเหมือนจะทำได้ไม่นาน เมื่อเย็นวันหนึ่ง จู่ๆ เขาก็มาดักรอพบหล่อนที่ลานจอดรถที่คอนโดของหล่อน ชายหนุ่มมองตามร่างที่กำลังก้าวฉับๆ ออกจากรถของตัวเองอย่างคล่องแคล้ว เขารู้สึกปวดร้าวกับสายตาของหล่อนที่แสร้งทำเหมือนไม่เห็นเขา มือที่มีบุหรี่รีบตรงดิ่งไปยังที่เขี่ยบุหรี่ขยี้มันไปด้วยแรงทั้งหมดที่มี ดวงตายังคงจดจ้องไปยังหญิงสาว

เมื่อเข้าไปในลิฟต์ได้หญิงสาวก็รีบกดย้ำๆ ไปยังชั้นห้องพักของหล่อน หัวใจเต้นระทึก เมื่อร่างสูงก้าวยาวๆ เพื่อที่จะมาให้ทันก่อนที่ลิฟต์ตัวนั้นจะปิดลง ธัญพิมลถอยกรูดภาวนาให้ประตูลิฟต์ปิดให้เร็วที่สุด หล่อนหลับตาปี๋เพราะร่างของเขาเข้ามาใกล้ทุกที ชายหนุ่มยื่นมือไปด้วยความเร็วกดปุ่มนอกลิฟต์ย้ำๆ ถ้าหากว่ามันจะพังก็ให้มันพังไปเลย!

“Fuck!!” เขาสบถอย่างขัดเคือง เมื่อประตูลิฟต์ดันปิดลงก่อนที่เขาจะมาถึงเพียงแค่อึดใจเดียว แล้วตาก็เหลือบไปเห็นบันไดที่อยู่ข้างลิฟต์ ซึ่งนั่นไม่ได้ทำให้เขาลังเลเลยที่จะวิ่งขึ้นบันไดตรงดิ่งไปยังชั้นที่หล่อนอยู่ ชั้นที่สิบสอง!!


เกือบไปแล้วไม่ละฉันธัญพิมลถอนหายใจอย่างโล่งอก เมื่อรู้สึกว่าตัวลิฟต์ปิดลงก่อนที่เขาจะเข้ามา และวันนี้หล่อนก็รอดพ้นจากการพบเจอกับเขาอีกหนึ่งวัน ส่วนวันพรุ่งนี้ค่อยว่ากันอีกที 

แต่เมื่อเสียง ปิ้ง!! ดังขึ้น หญิงสาวก็ขยับร่างกายเพื่อที่จะก้าวเท้าออกจากลิฟต์ แต่ก็ต้องตกใจสุดขีด เมื่อร่างของหล่อนดันปะทะเอากับแผงอกหนาของใครสักคน ที่ตั้งใจดันเอาร่างของหล่อนเข้าไปในลิฟต์อีกครั้งหนึ่ง ร่างของธัญพิมลติดแหง๋กไปยังผนังของลิฟต์ เขายันแขนล่ำสันไปยังข้างศีรษะของหล่อน 

คุณวิ่งหนีผมทำไม!” คนเหนื่อยหอบที่วิ่งมาจากชั้นล่างยันชั้นสิบสองโดยไม่ได้หยุดพักสักวินาที ตอนนี้หายใจติดขัดและใจของเขามันจะขาดอยู่แล้ว เขาไม่เคยต้องวิ่งเหนื่อยขนาดนี้มาก่อน เพราะหล่อนคนเดียว

ฉันเปล่านะคะ ฉันไม่ได้วิ่ง ฉันขึ้นลิฟต์มาหล่อนตกใจตอบเขามั่วๆ แม้จะตลกกับสิ่งที่ได้ยิน แต่ชายหนุ่มนึกขัดเคืองสิ้นดีที่หล่อนหนีเขาแบบนี้

ตอบได้ดีมากนะธัญ...ช่วงนี้คุณเหมือนไม่อยากจะคุยกับผมสักเท่าไหร่ มีอะไรหรือเปล่า?” 

หญิงสาวคิดว่าเขาน่าจะรู้อยู่แก่ใจของตัวเองดี ว่าเพราะอะไร แค่หล่อนไม่โดนคู่หมั้นของเขาด่ากราดในร้านอาหารก็น่าจะบุญแล้ว หล่อนไม่ได้หน้าด้านพอที่จะไปยุ่งวุ่นวายกับคนที่มีเจ้าของแล้ว หล่อนรู้ดีว่าไม่มีสิทธ์ในตัวเขา

เราไม่ควรจะพบกันค่ะ” 

บอกเหตุผลมาเขากัดฟันถาม พร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาใกล้ หัวใจเต้นถี่รัวเร็วตอนนี้มันมีหลายเรื่องที่เกิดขึ้น เรื่องที่เขาไล่พนักงานคนสำคัญของบริษัทออกนั้น มันทำให้พนักงานหลายคนเริ่มเกลียดขี้หน้าเขา ไม่ชอบการบริหารงานของเขา แต่ใครเล่าจะไปรู้ความจริงว่ามันเกิดอะไรขึ้นภายใน สายตาของพนักงานคนอื่นๆ ไม่ได้สำคัญเท่ากับสายตาอันไม่ชอบใจจากธัญพิมลเลย

เพราะฉันไม่อยากจะให้คู่หมั้นคุณเข้าใจผิด และเสียใจค่ะ” 

แค่นั้นเองเหรอเขาเลิกคิ้วสูง เพราะถ้าแค่นั้นมันไม่ได้สำคัญเลย เขาแก้ไขได้ขอแค่เวลาเท่านั้นเองและก็หวังว่าหล่อนจะคอยเขา

เรื่องงานด้วยค่ะ ฉันคิดว่าคุณทำไม่ถูก!” ในที่สุดหล่อนเองก็ไม่ต่างจากคนอื่น

ถ้าหากว่าคุณจะโกรธผมที่ไล่คุณสุพจน์ออกไป ผมก็พอจะเข้าใจนะ แต่ผมอยากบอกให้คุณรู้ไว้ว่าผมมีเหตุผลและจำเป็นต้องทำ” 

แต่คุณสุพจน์เป็นคนเก่ง อยู่ที่นี่มานานพอคุณมาได้แค่ปีเดียวเอง คุณกลับไล่คุณสุพจน์ออก ใครๆ ก็เคืองคุณทั้งนั้นแหละค่ะหล่อนกล่าวเสียงแข็งตำหนิเขาเหมือนอย่างที่ใครๆ ในบริษัทเองก็พูดแบบนี้ทั้งนั้นซึ่งหล่อนก็เห็นด้วยกับคนอื่นเช่นกัน ตอนนี้พนักงานหลายคนไม่ชอบใจเขา ทั้งเรื่องงานและเรื่องความเจ้าชู้ของเขาที่ทำให้คู่หมั้นต้องวิ่งตามง้อ จนพนักงานหญิงบางคนคิดว่าณดารัตน์ควรจะสลัดเขาทิ้งและหาใหม่ไปเลย ผู้ชายนิสัยไม่ดีแบบนี้จะไปสนใจทำไม คนอย่างณดารัตน์ที่มีพร้อมทุกอย่างแค่กระดิกนิ้วผู้ชายก็วิ่งกันเข้ามาหาเป็นพรวนแล้ว ซึ่งธัญพิมลก็เห็นด้วยอีกตามเคย จนพานทำหมางเมินใส่เขาไปด้วย

ชายหนุ่มถอนหายใจเหมือนรับรู้ถึงมรสุมอันไม่ถูกใจของใครต่อใครหลายคนในที่ทำงานตอนนี้

ความจริงผมไม่อยากจะพูดมาก เพราะเรื่องนี้เก็บเป็นความลับสุดยอดเฉพาะรักดับผู้บริหารเท่านั้น แต่...” เขากลืนน้ำลายลงคอ แล้วยืนขึ้นตัวตรงขยับกายเข้ามาชิดหล่อน จนธัญพิมลต้องดันหน้าอกเขาไว้ มองสบตากับเขาอย่างตื่นเต้นและแม้จะรู้สึกอบอุ่นแต่มันผิด หล่อนสับสนกับความรู้สึกตัวเอง

ผมทนเห็นคุณแสดงความหมางเมินใส่ผมแบบนี้อีกไม่ได้ ผมจำเป็นต้องอธิบายให้คุณได้เข้าใจน้ำเสียงของเขาอ่อนโยนลง

หญิงสาวยืนตะลึงกับสิ่งที่ได้ยิน เขาทนเห็นความหมางเมินจากหล่อนไม่ได้ มันหมายความว่ายังไง ทำไมเขาจะทนไม่ได้ หล่อนไม่ได้สำคัญมากขนาดนั้นสักหน่อย และแล้วคำตักเตือนของบรรดาเพื่อนร่วมงานก็ดังเข้าหูของธัญพิมล

ก็แค่ผู้ชายเจ้าชู้’ 

ทำไมคะหล่อนถามออกไปเสียงสั่น ตอนนี้ไม่สามารถห้ามความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อเขาได้ ไม่สามารถแยกแยะความผิดชอบชั่วดีได้ แม้จะบอกตัวเองไปล้านรอบว่าเขามีคนจับจองหัวใจไว้แล้ว 

มือที่ดันหน้าอกของเขาไว้เผลอลูบไล้แผ่วเบา แล้วเขาก็จับมือของหล่อนขึ้นไปจูบเสียดื้อๆ โดยที่หล่อนเองก็ไม่ได้ขัดขืน เขาเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน

ผม...ไม่รู้เหมือนกันเขาตอบแผ่วเบา ก่อนจะก้มหน้าลงมา เรียวปากหยักกำลังจะแนบลงมายังปากเรียวของหล่อน 

แต่แล้วเสียงหัวเราะคิกคักก็ดังขึ้นมาจากนอกลิฟต์ ทำให้เขาต้องชะงัก นึกหงุดหงิดที่มีคนมาขัดจังหวะ แต่เมื่อหันไปเป็นเด็กน้อยอายุไม่กี่ขวบก็ทำให้เขาต้องคว้าข้อมือของธัญพิมล แล้วพาหล่อนเดินออกจากลิฟต์ตัวนั้น ซึ่งสุดท้ายหญิงสาวก็จำเป็นต้องพาเขาไปคุยกันให้เสร็จในเรื่องที่ค้างคาไว้ในห้องพักของหล่อน 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

0 ความคิดเห็น