กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 13,298 Views

  • 16 Comments

  • 73 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,540

    Overall
    13,298

ตอนที่ 5 : เรื่องลับ ๆ ของเนตรดาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 615
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    31 ส.ค. 61

     เสียงเคาะประตูเบาๆ อย่างหวาดเกรง เมื่อเจ้าของห้องยังคงนั่งกุมขมับไปยังหน้ากองเอกสารมากมายที่ยิ่งมองมันก็ยิ่งโตจะเท่าภูเขาเข้าไปทุกที คนที่เอาแต่กุมขมับแหงนหน้ามองไปยังต้นเสียง แล้วปรับสีหน้าเคร่งเครียดของตัวเองให้มีรอยยิ้มส่งไปให้กับคนที่ยืนอยู่ที่หน้าประตู

พี่จิตคะ...เค้กที่ทำให้ลูกค้าอยู่ตรงไหนเหรอคะ หนูไม่เห็นเลยค่ะ?” 

เด็กสาวมีหน้าตาไม่ค่อยจะดีนัก เพราะเมื่อลูกค้าเดินมายังเคาน์เตอร์พร้อมกับยื่นกระดาษแผ่นเล็กมาให้ ซึ่งเป็นใบออร์เดอร์เค้กสองปอนด์ที่เขาสั่งทำไว้เมื่อสามสัปดาห์ก่อน เด็กสาวหน้าเคาน์เตอร์มองหาเท่าไหร่ก็ไม่เห็นเค้กที่ลูกค้าสั่งไว้ ทำให้ใจคอเริ่มไม่ดี

หาไม่เจอเหรอครับน้องเขาเอ่ยออกถามออกมาเสียงใจเย็น แต่คนที่ถูกถามไม่ได้มีความใจเย็นด้วยเลย ลางสังหรณ์บางอย่างวิ่งมาหา

สักครู่นะคะแล้วเด็กสาวก็ตรงดิ่งมายังหลังร้านที่แอบซ่อนออฟฟิศเล็กๆ ไว้ตรงนั้น เคาะมือไปประตูที่เปิดอ้าไว้

จิตตวีย์ทำหน้าครุ่นคิด เค้ก?​ หล่อนไม่เห็นว่าจะรู้เรื่องเค้กที่ว่านั่นเลย

เค้กของลูกค้าคนไหนเหรอ?” จิตตวีย์ถามขึ้นพร้อมทำหน้างงงวย ยังคงมั่นใจว่าต้องเกิดการเข้าใจผิดอะไรสักอย่างอย่างแน่นอน

โธ่พี่จิตเด็กสาวทำหน้าโอดครวญอย่างเห็นได้ชัด ตกใจกับคำถามกลับของเจ้าของร้านทันทีนั่นหมายถึงจิตตวีย์คงลืมไปแล้วเรื่องออร์เดอร์สั่งทำเค้กของลูกค้าสุดหล่อคนนั้น

แล้วมันอยู่ไหนละใบออร์เดอร์นั่นน่ะจิตตวีย์ยกไม้ยกมือไม่รู้ไม่ชี้ขึ้นกลางอากาศพร้อมกับยักไหล่ ไม่รู้ร้อนรู้หนาวขึ้นมาเสียอย่างนั้น

ก็เมื่อสามสัปดาห์ก่อนที่หนูเอาใบสั่งจองทำเค้กของลูกค้ามาวางไว้ให้ไงคะวันที่เพื่อนของพี่มาหาน่ะค่ะ หนูหาเค้กไม่เจอพี่จิตคงไม่ได้เก็บไว้ในออฟฟิศนะคะ?” คำถามนั้นทำเอาจิตวีย์ทำน้าครุ่นคิด พร้อมกับทำปากขมุบขมิบอยู่คนเดียว 

ตั้งสามอาทิตย์แล้วนะ พี่จะไปจำอะไรได้คำพูดของเจ้าของร้านทำเอาเด็กสาวถึงกับเข่าอ่อน 

พี่จิตพูดแบบนี้ได้ยังไงคะ เขาจ่ายเงินไว้แล้วด้วยมีใบเสร็จมาด้วยนะพี่ จริงเหรอ? ตายจริงทำไมพี่สับเพร่าขนาดนี้ได้ เอาอย่างนี้พี่ขอเวลานิดหนึ่งนะ ออกไปคุยกับเขาก่อนไป” 

เด็กสาวหน้าตาไม่ค่อยจะสู้ดีจำเป็นต้องทำตามที่เจ้าของร้านสั่งอย่างเสียไม่ได้ แม้จะไม่พอใจอยู่ในทีเพราะยังไม่รู้เลยว่าจะไปพูดกับลูกค้าว่ายังไง แค่หาเค้กให้เขาไม่เจอในทันทีก็ดูเหมือนอารมณ์ของเขาจะบูดบึ้งขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดในเวลาไม่นานต่อมา 

แล้วจิตตวีย์ก็รีบจับกระดาษที่กองอยู่บนโต๊ะเขี่ยๆ เปิดๆ หากระดาษแผ่นเล็ก ที่เริ่มนึกได้ว่าตัวเองวางมันสะเป๊ะสะปะไปเรื่อยไม่ใส่ใจดีนักในวันนั้น เพราะเห็นว่ายังมีเวลาอีกมากโข แต่เมื่องานเริ่มเยอะขึ้น เพราะต้องทำคนเดียว ไหนจะเรื่องร้านอีกสาขาที่อยู่ระหว่างการตกแต่งก็ต้องประกาศขายไป ไหนจะบ้านที่มีอยู่ก็ต้องขายออกไป แล้วย้ายตัวเองเข้าไปอยู่กับพ่อแม่ ที่ต่างก็ดีใจเมื่อลูกสาวย้ายมาอยู่ด้วย ไหนจะเรื่องปวดหัวที่อนงค์ไม่ยอมรับเอาลูกชายของตัวเองกลับคืนไป จนกลายเป็นว่าจิตตวีย์ต้องรับภาระเลี้ยงดูบุตรบุญธรรมต่อไปคนเดียว ทุกเรื่องมันกำลังจะทำให้จิตตวีย์กลายเป็นคนบ้าไปแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

0 ความคิดเห็น