กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,344 Views

  • 18 Comments

  • 79 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,586

    Overall
    14,344

ตอนที่ 48 : เรื่องมาก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 395
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    10 พ.ย. 61

     ธัญพิมลรอจนเวลาล่วงเลยมาถึงช่วงเย็นมาก และใครต่อใครก็ลุกออกจากที่ของตัวเองเพื่อเดินทางกลับบ้านยกเว้นเขา ซึ่งนั่นทำให้ธัญพิมลเดินเชื่องช้าเพราะความลังเลอยู่ระดับหนึ่ง แต่เมื่อเห็นเลขาหน้าหวานของเขาส่งยิ้มมาให้พร้อมเครื่องหมายคำถามว่าทำไมหญิงสาวมาเดินป้วนเปี้ยนหน้าห้องทำงานของเจ้านายของตน ทำให้ธัญพิมลไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าหล่อนมีเรื่องอยากคุยกับเขา แล้วเลขาวัยไล่เลี่ยกับธัญพิมลก็กดโทรศัพท์แจ้งชายหนุ่มไป ก่อนจะพยักหน้าให้ธัญพิมลเข้าไปหาเขาได้    

     ปราชญ์แหงนหน้ามองมายังประตูอยู่ก่อนแล้ว ตั้งแต่ที่รู้ว่าธัญพิมลอยากเจอเขา มันไม่ได้ทำให้เขารู้สึกประหลาดใจอะไรมากนักและคิดว่าเขารู้เป็นอย่างดีว่าทำไมหญิงสาวถึงอยากจะพบเขาหลังเลิกงาน แน่นอนว่าเวลาที่เขารอคอยได้มาถึงตั้งแต่ที่เขาบอกหล่อนไปเรื่องของจิตตวีย์กับไตรภพ ในวันนั้นเขายังจำได้ดีว่าสายตาของธัญพิมลตะลึงพรึงเพริดมากทีเดียวเหมือนกับว่าเรื่องที่เขาบอกไปมันเป็นเรื่องโกหกทั้งเพ และเขาเป็นพวกเด็กเลี้ยงแกะก็ไม่ปาน

ไม่ทราบว่ามารบกวนคุณมากหรือเปล่าคะ แต่ขอคุยด้วยแค่ไม่กี่นาทีหรอกค่ะ แล้วฉันจะกลับเลยธัญพิมลบอกเกริ่นไปเสียก่อน เมื่อเห็นสายตาเรียบเฉย 

แต่หล่อนคงไม่รู้หรอกว่าตอนนี้หัวใจของเขาเต้นไม่เป็นส่ำ แม้จะพยายามควบคุมมากแค่ไหนก็ตาม ตั้งแต่ที่สัมผัสถึงร่างบอบบางดิ้นขลุกขลักบนร่างหนาของเขาเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา มันก็ทำให้เขาแอบยิ้มไม่หุบอยู่คนเดียวมาเรื่อย

ผมให้เวลาห้านาที เพราะมีนัดกับปิ่น เธอกำลังมาหาผมเขาบอกพร้อมกับมองดูนาฬิกาข้อมือ ธัญพิมลหน้าถอดสีทันทีกับคำพูดของเขาเพราะนั่นมันเหมือนเขาจำใจที่จะต้องพบกับหล่อนแม้จะไม่เต็มใจเลยสักนิด มันก็แน่นอนคู่หมั้นย่อมสำคัญกว่าใครทั้งนั้น

เรื่องจิตกับคุณไตรภพค่ะ

     “คุณถามเพื่อนคุณแล้วเหรอ?”

     “เปล่าค่ะหล่อนว่าเนิบนาบ นึกถึงวันที่เห็นไตรภพไปหาจิตตวีย์ทั้งที่ปิดค็อฟฟี่ช็อฟไปแล้วก็ตาม แต่นั่นมันก็เป็นคำตอบที่ธัญพิมมมั่นใจว่าสิ่งที่ปราชญ์บอกกับหล่อนมันมีมูลความจริง

     แล้วรู้ได้ยังไง

ก็วันก่อนที่คุณเล่าให้ฉันฟัง ฉันตัดสินใจว่าจะไปถามจิตแล้วก็เจอเพื่อนคุณไปที่นั่นเหมือนกันเขาเลิกคิ้วสูงเป็นเชิงถามกลับว่า 

แล้วไง?”

ก็เพื่อนคุณไปหาจิตตอนที่ค็อฟฟี่ช็อฟปิดแล้วนะสิคะหล่อนแจงแจงต่อ หวังว่าเขาจะเริ่มเข้าใจมากขึ้น แล้วชายหนุ่มก็ยิ้มรับที่มุมปาก แล้วที่คุณมาหาผมเพราะจะบอกแค่ว่าคุณเชื่อในสิ่งที่ผมบอกแล้วว่างั้นเถอะ มีเรื่องอยากจะถามด้วยค่ะหล่อนพูดต่ออย่างไม่แน่ใจนักเพราะดูเหมือนว่าเวลาน่าจะหมดแล้วสำหรับหล่อน คุณเนี่ยเรื่องมากเรื่องเยอะเหมือนกันนะ เอาอย่างนี้เขาปิดงานตรงหน้าลงแล้วลุกขึ้นยืนเต็มตัว จับสูทสีดำสนิทสวมขึ้นอย่างคล่องแคล่ว ธัญพิมลมองตามการกระทำของเขาตาปริบๆ

ผมหิวแล้วละ ไปหาอะไรทานกันดีกว่าจะได้คุยกันได้อย่างสะดวกคุณจะได้ถามทุกอย่างที่คุณอยากจะรู้

อ้าว แต่คุณบอกมีนัดกับคู่หมั้นนี่คะ?” ธัญพิมลทำหน้าเหวอทันที ที่เขาออกปากชวนหล่อนออกไปทานมื้อเย็นเสียดื้อ ทั้ง ที่ก่อนหน้านี้ไม่นานเขาบอกว่าคู่หมั้นของตัวเองกำลังเดินทางมา ไม่แน่ว่าหล่อนอาจจะอยู่แค่หน้าห้องเท่านั้นเอง เดี๋ยวผมบอกเลิกนัดกับปิ่นเองหัวใจของธัญพิมลเต้นรัวเร็ว ไม่รู้ว่าหล่อนจะยินดีดีหรือไม่ ที่เขาคิดให้ความสำคัญกับหล่อนมากกว่าคู่หมั้นของตัวเอง เพราะถ้าเป็นอย่างนั้นขึ้นมาจริง มันน่าจะเป็นเรื่องไม่ดีมากกว่า ธัญพิมลเชื่อว่าหากเขาไม่มีใครเลยหล่อนก็คงจะกระโดดไปทานข้าวกับเขาอย่างที่ไม่ต้องรู้สึกผิดแบบที่เป็นอยู่แบบนี้ แต่ตอนนี้หล่อนจะเจอข้อหามือที่สามเข้าให้นะสิ

อย่าดีกว่าค่ะ เดี๋ยวจะเป็นเรื่องเอาฉันไม่อยากให้ใครเข้าใจผิดว่าเป็นมือที่สามของใครเขาเดินมายืนจนเกือบชิดกับตัวหญิงสาวทันทีที่ธัญพิมลพูดจบ ก้มมองคนตรงหน้าที่ตัวเล็กกว่าหลายขุมแล้วส่งรอยยิ้มบาง มาให้ เขารู้ดีว่าหญิงสาวร่างเล็กคนนี้หมายถึงอะไร และเขาก็รู้ดีด้วยว่าหล่อนไม่ได้เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดดีนักหรอก ผมเคยบอกคุณแล้วไง ว่าเราแค่ไปทานข้าว ไม่ได้ทำอย่างอื่น

ฉันรู้ค่ะ เพียงแต่ว่า...”

หรือว่าคุณอยากทำอย่างอื่นหลังทานข้าวเสร็จปากหยักยกยิ้มเมื่อพูดเสร็จแถมยังกล้าดีส่งนิ้วชี้มาจิ้มที่จมูกแหลมเล็กของหล่อนอย่างรวดเร็วอีกด้วย แล้วเขาก็เดินนำหน้าพร้อมกับยิ้มกริ่มให้กับตัวเอง โดยที่มีหล่อนยืนตะลึงอยู่ระยะหนึ่งก่อนจะตั้งสติแล้ววิ่งตามเขาออกมาติดๆ

แม้จะไม่อยากมานักแต่สุดท้ายก็ดูเหมือนว่าธัญพิมลไม่สามารถคัดค้านเหตุผลของเขาได้ หรือจริง แล้วหล่อนเองก็ไม่แน่ใจนักว่าเพราะเหตุผลของเขาหนักแน่นพอที่จะทำให้หล่อนต้องตามเขาออกมา หรือว่าเพราะหล่อนเองที่กำลังขัดหัวใจของตัวเองไม่ได้กันแน่ แม้จะพร่ำบอกกับตัวเองว่าเขาไม่ใช่คนโสดตัวเปล่าเล่าเปลือย แต่การที่หญิงสาวเข้ามาใกล้ชิดออกไปทานข้าวด้วยบ่อย แบบนี้โอกาสที่คนจะเข้าใจผิดนั้นมีมากทีเดียว ต่อให้คนทั้งสองจะบริสุทธิ์ใจ ไม่ได้ทำอย่างอื่นมากกว่าทานข้าวก็ตามที ก่อนหน้านี้ปราชญ์เองก็อยากชวนธัญพิมลออกมาทานข้าว เพื่อที่จะคุยเรื่องของเพื่อนตัวเองนั่นคือ ไตรภพ เหมือนกันเพียงแต่หญิงสาวนั้นไวกว่าเขา ซึ่งมันก็เป็นการดีเพราะเขาจะได้ไม่ต้องแบกหน้าออกไปเอ่ยปากชวนให้คนจ้องมองเอา

ปราชญ์พาหญิงสาวมาร้านอาหารที่ได้จับจองไว้ก่อน แล้วก็สั่งอาหารทันทีที่มาถึง การพูดคุยโดยทั่วไปพอจะมีบ้าง จนกระทั่งธัญพิมลมวกเข้าเรื่องของจิตตวีย์กับไตรภพ ซึ่งมีเรื่องของเนตรดาวเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

ภัทกำลังพยายามจับคู่ให้คุณไตรภพกับดาวอยู่ค่ะ แล้วเขาออกไปไหนมาไหนด้วยกันบ้างเหมือนกัน คุณไตรภพเพื่อนคุณจะจริงจังแค่ไหนกับจิตตวีย์กันละคะธัญพิมลพูดตามที่คิดไว้ อีกฝ่ายทำหน้าเหมือนครุ่นคิด และก็ไม่ลืมที่จะตักอาหารใส่จานให้หล่อนไปด้วย หญิงสาวจึงได้แต่มองตามการกระทำของเขาอย่างไม่เข้าใจ 

หล่อนตักอาหารใส่จานตัวเองได้น่ะ!

เรื่องนั้นผมไม่รู้ รู้แต่ว่าไตรภพชอบคุณจิต

เรื่องไหนที่คุณไม่รู้คะ

ก็เรื่องที่ภัทกำลังจะจัดการอยู่นี่แหละ หรือจะว่าไปผมก็พอจะได้ยินบ้าง แต่ความสนใจของผมมันอยู่ที่ความรู้สึกของเพื่อนผม ไม่ได้อยู่ที่แม่สื่อแม่ชัก และผมมั่นใจว่าไตรภพชอบคุณจิตตวีย์จริง ” 

คุณไตรภพบอกคุณเหรอคะ?” 

ชายหนุ่มโยกไหล่ไปมาแล้วยกมือสองข้างทำเป็นตาชั่งโยกไปมา เหมือนเป็นการชั่งน้ำหนัก 

ก็ไม่ได้บอกตรง เพียงแต่ประเมินความรู้สึกแล้วน่าจะใช่และอีกอย่างหนึ่งเขาก็ปกป้องคุณจิตตวีย์เพื่อนคุณด้วย ยังไงเหรอคะ?” ชายหนุ่มเหลือบตามองคนที่ตั้งคำถามอย่างตื่นเต้น แล้วมองไปที่จานข้าวที่ยังคงเหลืออยู่เหมือนเดิม เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกคำสั่งให้หล่อนทานข้าวบ้างแล้วตัวเขาก็เล่าเรื่องในผับนั่นให้หญิงสาวได้ฟัง ต่อยหน้าเลยเหรอคะ?!” คนเล่าได้แต่หัวเราะในลำคอ กับสีหน้าที่ตกใจสุดขีดของอีกฝ่าย

ครับ แต่เจ้านนท์น่ะสมควรแล้วล่ะพูดจาไม่ดีอย่างนั้นได้ยังไงดูเหมือนคนที่เล่าจะเห็นด้วยกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนั้น 

ป่านนี้คงหน้าเขียวออกจากบ้านไม่ได้แล้วเขาพูดต่อเหมือนไม่สะทกสะท้านอะไร ธัญพิมลทำหน้าครุ่นคิดหนัก เพราะอดคิดไม่ได้ว่าตัวเองก็เป็นสาเหตุที่ไปสืบหาเอาความจริงมาจากเนตรดาวแล้วก็เล่าให้จิตตวีย์ฟังจนหมดเปลือกโดยไม่ได้ชะล่าใจเลยสักนิด ส่วนจิตตวีย์ก็ช่างใจแข็งเสียจริงๆ แทบไม่อยากจะเชื่อ แต่ไม่ทันที่จะได้พูดหรือคิดอะไรมากไปกว่านั้น เสียงทักหนึ่งก็ดังขึ้นทำให้คนทั้งสองแหงนหน้าไปยังต้นเสียง ธัญพิมลหน้าซีดทันที เกรงว่าคนที่มาเยือนอาจจะเข้าใจอะไรผิดเข้าได้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

0 ความคิดเห็น