กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 13,301 Views

  • 16 Comments

  • 73 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,543

    Overall
    13,301

ตอนที่ 42 : ผู้หญิงที่อยากวางอนาคตร่วมด้วย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 434
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    28 ต.ค. 61

     ปราชญ์เดินเข้าบ้านของตัวเองในตอนดึกมาก หลังจากที่ออกไปเที่ยวกับเพื่อนๆ และไตรภพกับชานนท์ก็เกิดชกต่อยกันขึ้นมาแต่ทุกอย่างก็คลี่คลายลงไปได้ในที่สุด การเที่ยวในคืนนั้นจึงจบลงไปด้วยดี เพราะชานนท์ไม่ถือโทษโกรธให้กับคนมึนเมาอย่างไตรภพ

ขายาวของเขาชะงักไว้เพราะมองเห็นเงาตะคุ่ม นั่งอยู่ที่โซฟาตัวยาวในห้องรับแขกเล็ก ของตน เขาเอื้อมมือไปยังสวิชไฟที่อยู่ใกล้ที่สุด แล้วก็ต้องตกใจ เมื่อณดารัตน์ คู่หมั้นของเขานั่งอยู่ในความมืดตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบได้ แล้วดวงตาของเขาก็เบิกโพลงกับภาพถ่ายหลายใบที่วางเกลื่อนอยู่บนโต๊ะโซฟา หญิงสาวหันมามองเขาใบหน้าสวยตอนนี้มีแต่คราบน้ำตาแปดเปื้อนและแห้งกรังหลงเหลืออยู่ ตาบวมเป่ง เพราะคงร้องไห้จัด เขาถอนหายใจทันที ในที่สุดสิ่งที่เขาอยากจะให้มันเกิดก็เกิดขึ้นจนได้

หญิงสาววิ่งเข้ามาสวมกอดคนที่เพิ่งมาถึง แล้วเปล่งเสียงสะอื้นขึ้นมาอีกจนคนร่างเล็กตัวโยนไปตามเสียงสะอื้นของตัวเอง

ปิ่นขอโทษค่ะพี่ปราชญ์” 

เมื่อแฟนหนุ่มโทรมาบอกว่าเขาจะออกไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ทำให้ณดารัตน์ตัดสินใจมาคอยเขาอยู่ในบ้านของเขา แล้วตาเจ้ากรรมก็ได้เห็นซองสีน้ำตาที่วางไว้ยังโต๊ะคอมพิวเตอร์ของชายหนุ่ม ความอยากรู้ว่ามันคืออะไรทำให้หญิงสาวยื่นมือเข้าไปควานหา แต่ภาพถ่ายนับสิบเหล่านั้นก็ทำเอาหญิงสาวเข่าอ่อน ยกมือสองข้างขึ้นกุมปากตัวเองไว้อย่างตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะไม่ไว้ใจหล่อนจนต้องให้นักสืบไปสืบเสาะหาในยามที่เขาเดินทางกลับมาเมืองไทย

ปิ่นเห็นหมดแล้วใช่ไหม?” เขาจับไหล่บางออกจากตัว จ้องมองหน้าคนรักที่เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าความรักยังหลงเหลืออยู่อีกหรือเปล่า 

ซองสีน้ำตาลเหล่านั้นเขาจงใจวางยั่วน้ำลายของณดารัตน์เอง อยากให้หญิงสาวได้เห็นด้วยตัวเองมากกว่าที่เขาจะเป็นคนเปิดประเด็น เพราะตั้งแต่ที่หญิงสาวกลับมาจากอเมริกาหล่อนก็ทำตัว น่ารัก เอาอกเอาใจเขาสารพัด และยังมานอนค้างเรือนหอหลังเล็กเท่ารูนี้อยู่บ่อย แม้ปราชญ์จะรู้ดีว่าณดารัตน์อยากได้บ้านหลังใหญ่กว่านี้ เพื่อให้สมกับฐานะลูกสาวท่านทูต หากแต่เขาไม่ได้มีปัญญาจะหาบ้านหลังมหึมาให้ได้ในตอนนี้ แค่ได้บ้านหลังแค่ห้าล้านเศษ ตัวเขาก็แทบจะกระอักเลือดอยู่แล้ว แต่เพราะอยากมีเรือนหอไว้คอยต้อนรับคู่หมั้นที่กำลังจะเดินทางกลับมาจากอเมริกานั่นไง เขาจึงยอมทำงานหามรุ่งหามค่ำ สะสางอะไร ต่อมิอะไรที่คั่งค้างไว้ให้เรียบร้อย และหวังว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยในเร็ววันนี้

พี่ปราชญ์บอกว่าไว้ใจปิ่น แล้วทำไมให้นักสืบไปสืบล่ะคะณดารัตน์ตัดพ้อนิดๆ แม้ว่าตัวเองจะผิดเต็มประตูก็ตามที

พี่ไม่มีนักสืบหรอกปิ่น พี่ไว้ใจปิ่นมาตลอดชายหนุ่มพูดเสียงใจเย็น ก่อนจะเดินไปนั่งยังโซฟาตัวยาว เลื่อนมือไปจับเอารูปภาพขึ้นมาดูอีก เขาเคยนั่งดูรูปภาพพวกนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า จนจำรายละเอียดของแต่ละภาพได้ดีแม่นยำทุกตารางนิ้ว

แล้วภาพพวกนี้มันมาจากไหนละคะณดารัตน์นั่งลงไปข้าง ด้วยหัวใจที่ปวดร้าวไม่แพ้เขาเช่นกัน

มีคนหวังดี...” เขาหันหน้ามาหาคนที่นำ้ตานองหน้า ก่อนจะส่งยิ้มไปให้ไม่มีรอยโกรธเคืองในดวงตาของเขาเลย นอกจากความรู้สึกที่ผิดหวัง

คนหวังดีที่ไม่อยากเห็นพี่เป็นไอ้หน้าโง่อีกต่อไปเขาพูดต่อ ณดารัตน์ซบหน้าลงตรงไหล่หนา โอบรอบคอคนตัวสูงไว้แน่น

ปิ่นขอโทษสิ่งเดียวที่หญิงสาวพูดได้คือขอโทษเป็นล้านครั้ง และนี่มันไม่ใช่ครั้งแรกที่ปิ่นต้องขอโทษเขาในเรื่องนี้

ขอโอกาสปิ่นอีกสักครั้งนะคะพี่ปราชญ์ปิ่นสัญญาว่าจะไม่ทำแบบนี้อีก

ปิ่นบอกพี่ได้ไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้นเขาถามเสียงอ่อนโยน

ปิ่นเหงา...” หญิงสาวตอบออกมาเสียงสะอื้น หากแต่คนที่ได้ยินถึงกับนิ่วหน้า ทั้งๆ ที่เขาติดต่อหาหญิงสาวทุกวัน เปิดกล้องเห็นหน้ากันทุกครั้ง แต่หล่อนกลับเหงาได้มากถึงกับขนาดไปคว้าเอาไอ้ผู้ชายคนนี้มาเป็นคู่นอนเพื่อแก้เหงา แล้วตัวเขาคือใครกันในสายตาของคู่หมั้นตัวเอง

ขอเวลาพี่หน่อยนะปิ่น พี่ขอทบทวนเขาบอกเสียงแผ่วเบา หัวใจมันโหวงเหวงพิกล

พี่ปราชญ์บอกว่ารักปิ่น

ครับ พี่รักปิ่น รักมากเลยนะไม่เคยคิดจะแต่งงานกับใคร ก็มีปิ่นคนแรกนี่แหละที่พี่ตั้งใจวางอนาคตร่วมด้วย

ปิ่นก็รักพี่ปราชญ์ค่ะ นะคะให้อภัยปิ่น ปิ่นจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้วปิ่นสาบานหล่อนยกมือขึ้นพนมน้ำตานองหน้าเสียใจกับการกระทำที่ผิดพลาดอย่างใหญ่หลวงของตัวเอง

คนร้องไห้ฟูมฟายนึกโกรธแค้นให้กับคนที่กล้ามาหวังดี ทำให้ความรักของตนต้องมีรอยร้าวและไม่ลืมสาปแช่งให้คน นั้นพบกับหายนะเสีย ตอนนี้สิ่งที่จะทำได้คือหญิงสาวต้องหาทางงอนง้อเขา ขอเพียงให้เขาให้อภัย เพราะหญิงสาวนั้นรักคู่หมั้นของตัวเองมากไม่อยากจะให้การแต่งงานนั้นล้มเลิกและยังมั่นใจว่าคนอย่างเขานั้นเก่งพอที่จะประคับประคองบริษัทของตัวเองให้รอดพ้นวิกฤตได้ ปราชญ์คือคนเก่งและไม่ย่อท้อมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

0 ความคิดเห็น