กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 18,204 Views

  • 25 Comments

  • 69 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    984

    Overall
    18,204

ตอนที่ 38 : มิอาจทนต่อความหมางเมิน (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 410
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    30 เม.ย. 62

ธัญพิมลดึงสติของตัวเองกลับมา ก็ตอนที่เขาสะกิดบอกให้หล่อนเอากุญแจห้องไขห้องพักเข้าไป และหล่อนก็ทำตามอย่างว่าง่าย เสียงหัวเราะของเด็กที่วิ่งเล่นกันหน้าลิฟต์ยังคงดังกึกก้อง นั่นยิ่งทำให้หญิงสาวรู้สึกอับอายยิ่งขึ้น และเมื่อเข้ามายืนในห้องของตัวเอง โดยที่มีตัวเขาเดินตามเข้ามาและยังพยายามที่ตามติดแนบชิดกับตัวหล่อน มันจึงทำให้ธัญพิมลรู้สึกตัว ว่าสถานที่ลับตาคนนั้นเป็นที่อันตรายต่อตัวหล่อนมาก

คุณจะดื่มอะไรไหมคะ

ไม่ดื่ม ผมอยากจะคุยเขายังคงยืนใกล้ชิด ทำให้ธัญพิมลต้องดันอกเขาออกห่าง พร้อมกับเริ่มมองด้วยสายตาเอาเรื่องแตกต่างจากสายตาที่เคลิบเคลิ้มก่อนหน้า และมันก็ทำให้เขายอมถอยห่างออกไปแต่โดยดี

การไล่คุณสุพจน์ออก ไม่ใช่ว่าจะเป็นคำสั่งของผมคนเดียว เรามีมติในที่ประชุมเขาพูดขึ้นเมื่อได้หย่อนก้นลงไปยังโซฟาตัวยาว โดยมีหญิงสาวยอมนั่งลงไปยังโซฟาอีกตัวที่ตั้งโดดเด่นตัวเดียวอีกด้านหนึ่งของโต๊ะโซฟา

แต่อย่างที่ผมบอกคุณว่าเรื่องนี้มันค่อนข้างเป็นเรื่องภายใน ผมไม่ควรจะเอามาเล่าให้คุณฟังหรอกนะ

ทำไมล่ะคะ มีอะไรที่พนักงานอย่างพวกฉันไม่ควรจะรู้

ธัญพิมล...บริษัทของเราอยู่ภาวะขาดทุนมาได้สองปีกว่าๆ แล้วนะ”​

อ้อ คุณก็เลยไล่คนเก่งเงินเดือนเยอะออกซะเลย เพื่อที่จะลดต้นทุนการผลิตเหมือนอย่างที่คุณแจกแจงมาก่อนน่ะเหรอคะหล่อนทำเสียงเย้ยหยันและยืนยันว่าการแก้ไขปัญหาของเขามันช่างไม่ชาญฉลาดเอาซะเลย กว่าปราชญ์จะได้มานั่งตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดนี้ หญิงสาวและพนักงานคนอื่นๆ เคยได้ยินว่าเขาถูกทาบทามมาอีกทีหนึ่ง และอยู่ในระหว่างการพิจารณานานนับปี กว่าจะลงมติให้เขาเข้ามาดูแล ในวัยที่อ่อนเยาว์และคิดว่าไฟคงแรง รวมไปถึงวิสัยทัศน์ที่น่าจะกว้างไกล แต่ตอนนี้เขาทำให้ธัญพิมลผิดหวังเอามากๆ นอกจากจะมาไล่คนเก่งออกแล้ว เขายังมาทำตัวเจ้าชู้ พานทำให้ธัญพิมลไม่เป็นอันทำงานทำการอีกด้วย

ฟังผมพูดให้จบก่อนสิ!” ชายหนุ่มปรามขึ้นเสียงเข้ม เมื่อเห็นว่าหล่อนกำลังจะทำการคัดค้านเขาอีก ซึ่งธัญพิมลได้แต่เชิดหน้าใส่เขาและยอมหุบปากตามที่เขาบอกอย่างรู้สึกขัดเคือง

ก่อนที่ผมจะเล่าต่อจากนี้ไป ผมขอให้คุณเหยียบไว้ตรงนี้ได้ไหม

ลับขนาดนั้นเลยเหรอคะธัญพิมลชักจะใจคอไม่ค่อยดี ดูท่าทางว่ามันจะสำคัญจริงๆ หากแต่เขาก็เลือกที่จะเล่าให้หล่อนฟัง

ครับ ลับสุดยอด...แต่ถ้ามันจะทำให้คุณเลิกเข้าใจผมแบบผิดๆ ผมยอมนำความลับมาบอกคุณธัญพิมลรู้สึกหัวใจอบอุ่นวาบขึ้นมาอีก พอๆ กับตอนที่อยู่ในลิฟต์กับเขา หากแต่หล่อนจะไม่ยอมตกเป็นทาสของอารมณ์และความไม่ถูกต้องอีกต่อไป เขาไม่ควรจะมาพูดจาสร้างความหวังให้กับหล่อน และที่สำคัญหญิงสาวจะต้องไม่หลงคารมผู้ชายเจ้าชู้คนนี้อย่างเด็ดขาด

ค่ะ...ฉันจะไม่บอกใครก็ได้” 

คุณสุพจน์เอาข้อมูลหลายอย่างไปให้กับบริษัทคู่แข่ง เราเสียลูกค้าไปหลายรายและมากที่สุดในรอบไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่ดวงมาซวยเอาตอนที่ผมมาบริหาร...ผมและท่านผู้บริหารท่านอื่น จึงตัดสินใจไล่คุณสุพจน์ออก เมื่อเรามีหลักฐานแน่นหนา

คนที่นั่งตั้งใจฟังถึงกับอ้าปากค้าง เพราะเรื่องราวมันผิดคาดจากที่ได้คาดเดาเอากับบรรดานักเดาในบริษัท 

เรื่องนี้ผมสืบมานานตั้งแต่ที่เข้ามาที่นี่แล้ว และก็พยายามประคับประคองบริษัทเอาไว้ไม่คิดที่จะไล่ใครออก และมีความหวังว่าคุณสุพจน์จะกลับใจ แต่ความโลภของคนเราบางทีมันก็มากล้นจนมองไม่เห็นความถูกต้องครับหลังจากได้พูดออกไปแล้ว เขาก็เอนกายไปยังโซฟาตัวนุ่มอย่างรู้สึกผ่อนคลาย เมื่อคนที่นั่งเชิดหน้าเริ่มมองเขาอย่างเห็นใจขึ้นมาบ้าง

ผมจำเป็นต้องทำแบบนี้ ไม่งั้นละก็เราก็อาจจะไม่เหลืออะไร” 

แล้วคุณไม่คุยกับคุณสุพจน์เหรอคะ เผื่อจะกลับตัวได้น้ำเสียงที่แข็งกระด้างก่อนหน้านี้เริ่มอ่อนโยน

ระดับนี้เขาไม่คุยหรอกครับ พอหลักฐานมัดตัวดิ้นไม่หลุด ก็เด้งออกทันที เพราะความเสียหายมันมีมากกว่าที่จะให้โอกาสกันอีก

ฉัน...” ธัญพิมลอึกอักไม่รู้จะพูดอะไรดี

ก่อนที่ผมจะรับปากมาทำงานที่นี่ ฝ่ายบัญชีได้แจ้งให้เห็นแล้วว่ายอดขายของเราติดลบมาได้หลายปีเหมือนกัน โดยเฉพาะสองสามปีหลัง แต่ผมขอให้เก็บไว้เป็นความลับ เราเสียลูกค้าใหญ่ๆ ไปหลายที่ ซึ่งนั่นก็หมายรวมถึงรายได้หลายร้อยล้านต่อปีก็หายไปด้วย

ธัญพิมลตกใจกับตัวเลขที่เขากำลังเอ่ยให้ฟังแย่ขนาดนั้นเลยเหรอคะ

ก็ประมาณนั้นแหละครับ

แล้วจะล้มละลายไหมคะหล่อนยิงคำถามอย่างอยากรู้ออกไปทันที นี่ถือว่าเป็นข่าวที่ทำให้หญิงสาวรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ได้มากเหมือนกัน และเข้าใจแล้วว่าทำไมมันถึงได้เก็บเป็นความลับเฉพาะท่านผู้บริหาร

ตอนนี้ยังหรอก ผมกำลังตระเวณต่อรองเรียกเอาลูกค้าเก่ากลับมาให้ได้มากที่สุด รวมทั้งเปิดตลาดในประเทศอื่นด้วย ถ้าได้ลูกค้าใหม่เพิ่มเข้ามามันก็คงยังดูแลกันต่อไปได้แล้วธัญพิมลก็นึกขึ้นได้ว่าเขาเองก็เอาแต่จดจ่อกับการทำงานมากเสียเหลือเกิน ตั้งแต่ที่มารับตำแหน่งและจนกระทั่งเดี๋ยวนี้

แล้วทำไมไม่บอกความจริงกับพนักงานไปล่ะคะแทนที่จะใช้เหตุผลที่ว่าประหยัดต้นทุนการผลิต ตอนนี้ใครก็เข้าใจคุณผิดกันไปหมด

เพื่อไม่อยากให้พนักงานรู้ว่าบริษัทของเรามีหนอนบ่อนไส้อยู่นะสิครับ เพราะผมอยากจะให้มั่นใจว่าจะไม่มีหนอนสักตัวยังชอนไชอยู่ในบริษัทอีก

เฮ้อ...เสียหายเยอะเอาการนะคะหล่อนพึมพำเบาๆ อย่างรู้สึกใจหาย

ครับเยอะมาก มากเสียจนผมอยากจะฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายและผมรู้ว่ายังไงผมก็ชนะแน่ เพราะมีหลักฐานมัดไว้แน่น

แล้วทำไมไม่ทำคะ

ไม่อยากจะให้เอิกเกริก อีกอย่างหนึ่งนะคนอย่างคุณสุพจน์ไม่มีปัญญาใช้หนี้หมดในชาตินี้แน่ เสียเวลาของผมเปล่าๆ สู้เอาเวลาไปแก้ไขหาลูกค้าเพิ่มและดึงลูกค้าเก่ากลับมา รวมไปถึงปรับเปลี่ยนกลยุทธทางการตลาดด้วย ยังมีความหวังมากกว่าเสียอีก และก็ตอนนี้คุณสุพจน์เจอแบลกลิสต์ ที่ทำงานหลายที่ไม่รับเข้าทำงานหรอก มีแค่ที่ซุกหัวนอนก็บุญแล้วมั้งเขาพูดพร้อมกับยักไหล่ 

เขาเองก็ร้ายลึกไม่เบาเหมือนกัน เห็นมาดนิ่งๆ หน้าตาใจดี ความจริงแล้วแสบน่าดู แต่มันก็เป็นความโชคดีที่ธัญพิมลได้รู้ความจริงในข้อนี้ ไม่งั้นก็หน้าแตกเข้าใจผิดเขาอยู่เรื่อยไป ตั้งแต่รู้จักเขามานี้ ธัญพิมลรู้สึกว่าหล่อนชักจะหน้าแตกและเข้าใจผิดเขาหลายเรื่องแล้วนะ

ในเมื่อคุณรู้แบบนี้แล้ว อยากจะหางานใหม่เลยก็ได้นะครับ หรือจะแต่งงานกลับไปอยู่บ้านของคุณซะ และก็คงไม่ต้องห่วงงานที่นี่อีกต่อไปเขาว่าต่อ และมันทำให้หล่อนรู้สึกขัดเคือง เพราะไม่อยากให้เขามายุ่งจุ้นจ้านเรื่องส่วนตัวที่หล่อนคิดว่าเขาควรจะลืมมันไปได้แล้ว

เรื่องนั้นฉันพิจารณาเองได้ค่ะ คุณไม่จำเป็นต้องมาบอกหรอก

เรื่องไหนล่ะครับ หางานใหม่หรือเรื่องแต่งงาน?”​ เขายังคงตั้งคำถามมาให้อย่างยียวน แม้จะหดหู่ในตอนที่พูดถึงเรื่องการแต่งงานของหล่อน และอยากจะรู้นักว่าหล่อนจะไปแต่งงานจริงๆ หรือแค่พูดประชดเขาเท่านั้น 

ก็ทั้งสองเรื่องนั่นแหละค่ะ!”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

0 ความคิดเห็น