กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 18,320 Views

  • 25 Comments

  • 69 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,100

    Overall
    18,320

ตอนที่ 36 : ตัวจริงของเขา (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 463
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    28 เม.ย. 62

พี่ปราชญ์เราต้องคุยกันนะคะ!” ณดารัตน์วิ่งตามชายหนุ่มเข้ามาในบ้านหลังเล็กราคาไม่กี่ล้าน

ปราชญ์ไม่ได้ฟังเสียงทักท้วงอย่างไม่พอใจของคู่หมั้นสาว เขาเดินตัวปลิวเข้าไปในบ้านอย่างฉุนเฉียว แล้วตรงไปหยิบเอาเบียร์มาสักกระป๋องกระดกลงคอไปอึกใหญ่

พี่ปราชญ์ บอกปิ่นมานะคะ ที่บอกเลิกนัดกับปิ่นเพราะนังคนนั้นใช่ไหมคะ

ชายหนุ่มยักไหล่ แล้วดื่มเบียร์ไปอีก เขายังไม่อยากจะเอ่ยอะไรออกไปในตอนนี้เพราะความโมโหอาจจะทำให้พูดจากันรุนแรงและแตกหักจนชังขี้หน้ากันเอาได้ เขายอมรับว่ายังไม่พร้อม เขาอยากจะให้เวลาและคิดทบทวนให้มากกว่านี้อย่างมีสติไม่ใช่ใช้อารมณ์มาตัดสิน

ตอบมาสิคะ!” ณดารัตน์ทุบตีไปตามคนตัวสูงใหญ่ และน้ำตาก็ไหลพรากออกมากับความหมางเมินที่คู่หมั้นหนุ่มเนื้อหอมนั้นแสดงออก ไม่เข้าใจนักว่าไม่ว่าจะไปตรงไหนทำไมจะต้องมีผู้หญิงมายุ่งกับผู้ชายของตัวเองเสมอ เขาเป็นคนมีเสน่ห์ตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ซึ่งณดารัตน์ถือว่าเป็นคนที่โชคดีที่เขาเลือกจะแต่งงานด้วย หากแต่หล่อนกลับไม่รักษาเขาไว้ให้ดี

ปิ่น เลิกทุบตีพี่ได้แล้ว!” เขาจับเอาลำแขนนั้นออกจากตัว พร้อมกับกล่าวเสียงเข้ม ทำให้อีกฝ่ายยอมหยุดการทุบตี แต่ไม่วายสะอื้นหนัก

งั้นบอกปิ่นมา เป็นเพราะเพื่อนยัยอ้วนนั่นใช่ไหมคะ

ทำไมพูดจาไม่น่ารักเลยนะปิ่น

ณดารัตน์เบ้ปาก จำได้ว่าที่ได้พบกับภัทรินนั้น เจ้าตัวค่อนข้างเจ้าเนื้ออวบอ้วนแม้ใบหน้าจะน่ารัก แต่ถึงยังไงก็เจ้าเนื้อค่อนไปทางอ้วน ยิ่งมีลูกคงไม่ต้องพูดถึง พลอยทำให้ณดารัตน์คิดไปว่าหากไม่ใช่ลูกคนมีเงิน ชาตินี้คงไม่ได้แต่งงานกับชาวบ้านเขาหรอก

เรื่องของปิ่น พี่ปราชญ์ไม่ต้องมาเฉไฉ บอกปิ่นมาดีกว่านะคะ

ใช่ เป็นเพราะพี่ต้องการคุยกับธัญพิมล เรามีเรื่องต้องคุยกัน

เรื่องอะไรคะ สำคัญนักหรือไงถึงขนาดยกเลิกการนัดหมายกับเมียตัวเอง!”

ชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงคอ สำหรับเขามันถือว่าสำคัญ สำคัญเพราะเขาจะได้มีเวลาคุยกับธัญพิมล และทำความรู้จักกันมากกว่าที่เป็นอยู่

เขานึกถึงแต่ตัวเองเสียแล้ว

พี่ไม่ชอบให้ปิ่นมาจุ้นจ้านนะ มันเป็นเรื่องส่วนตัวของพี่กับธัญพิมลชายหนุ่มหงุดหงิดหนักกับการร้องห่มร้องไห้ที่หญิงคนรักมักจะทำอยู่บ่อยๆ ในยามที่ทะเลาะกันและข้อเสียของเขาก็คือเขาเห็นนำ้ตาของผู้หญิงไม่ได้เสียด้วย ยิ่งน้ำตาของคนรักยิ่งไม่อยากจะเห็น

พี่ปราชญ์ พี่พูดแบบนี้ได้ยังไงกันคะ พี่ชอบมันหรือไงคะ

ชายหนุ่มได้แต่เงียบ ไม่สามารถตอบคำถามนั้นได้ แต่มันก็ทำเอาคนที่เพิ่งถามออกไปต้องน้ำตาไหลพรากลงมา และถึงกับตัวชาหน้าซีด รับรู้ถึงความปวดร้าวในวันที่เขาเริ่มปันใจบ้าง

มิน่าละ พี่ถึงอยากจะเลิกจริงๆ ในครั้งนี้

ปิ่นพูดถึงอะไรเขาส่ายหน้ากับการโยนความผิดที่ณดารัตน์ส่งมอบมาให้เขา เพียงเพราะเขาออกไปทานข้าวกับธัญพิมล โดยที่ณดารัตน์ไม่ได้คิดเลยว่าตัวเองไปนอนกับชู้มาตั้งกี่ครั้งกี่คราวแล้ว เขาเพียงแค่อยากจะคอยเวลาให้จิตใจเขาดีกว่านี้เท่านั้น ตอนนี้เขาเจ็บปวด สับสนและอยากจะก้าวเดินหันหลังให้คนรักจะแย่ แต่เพราะรักมันเลยทำให้เขายังคงอยากจะลองประคับประคองไว้อีกสักครั้งหนึ่ง อยากจะคิดทบทวนและมองหาข้อบกพร่อง ว่าอะไรที่ทำให้คนรักของเขาสวมเขาให้เขาได้

ก็พูดถึงวันนี้ไงคะ นี่ถ้าปิ่นไม่ตามไป ป่านนี้พี่ก็คงไม่กลับบ้านหรอกไม่รู้จะไปต่อกันที่โรงแรมที่ไหนหรือเปล่า

ชายหนุ่มหรี่ตามองอย่างไม่พอใจในคำดูถูกเหยียดหยามที่ออกมาจากปากของคนรักที่เขารักนักหนา ความศรัทธาของเขามันขาดลงในชั่ววินาทีนั้น ลูกสาวท่านทูต มีการศึกษาสูงส่ง แต่เล่นชู้และโยนความผิดมาที่คู่หมั้นและยังกล้าดูถูกแม้แต่ธัญพิมลคนที่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วยสักนิด

พี่จะบอกให้นะปิ่น ตลอดเวลาที่เราคบหากันพี่ไม่เคยนอกใจปิ่นเลยสักครั้ง!” ณดารัตน์เหมือนตั้งสติดได้อีกว่าสิ่งที่ตัวเองพูดและกล่าวหาเขานั้นมันยังไม่ได้เสี้ยวหนึ่งที่หญิงสาวกระทำกับเขาเลย

ปิ่นขอโทษนะคะพี่ปราชญ์ ปิ่นผิดไปแล้วจริงๆ ค่ะหล่อนสวมกอดเขาไว้แน่น แม้ชายหนุ่มจะพยายามแกะลำแขนนั้นออกแต่ก็ไม่เป็นผล สุดท้ายจึงปล่อยให้หญิงสาวโอบกอดตนไว้อย่างนั้น

ปิ่นบอกแล้วไงคะว่าจะไม่ทำอีก ให้โอกาสปิ่นอีกสักครั้งได้ไหมคะ ปิ่นรักพี่ปราชญ์คนเดียวนะคะ ปิ่นหลงผิดค่ะเขาถอนหายใจกับคำอ้อนวอนพร้อมกับน้ำตาที่ณดารัตน์สามารถผลิตออกมาครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่น่าเชื่อ และตอนนี้มันนองหน้าของคนร่างบอบบางไปแล้ว

ถ้าหากพี่ปราชญ์กับยัยธัญพิมลไม่ได้มีอะไรกัน พี่ปราชญ์ให้โอกาสปิ่นอีกสักครั้งนะคะหญิงสาวออดอ้อนเสียงเศร้า ยื่นหน้ายื่นปากเข้าหาคนที่ยืนชั่งใจ ก่อนจะรั้งลำคอหนาโน้มใบหน้าอันหล่อเหลาที่ไม่มีอาการขัดขืนมาหาตน 

หญิงสาวส่งจูบเร่าร้อนเรียกร้องมาให้ ปราชญ์จูบตอบกลับเช่นกัน มือหนาลูบไปตามแผ่นหลังที่เริ่มมีเนื้อหนังมังสาขึ้นมาตั้งแต่ที่กลับมาจากอเมริกาแล้ว

เสื้อเชิ้ตของเขาถูกหญิงสาวจับถอดออกอย่างรวดเร็ว เสียงหายใจหอบถี่ของคนทั้งสองดังแข่งกันขึ้นมา เขาถอดชุดเดรสสวยออกด้วยความรวดเร็วเช่นกัน หากแต่ดูท่าว่าจะไม่ทันใจสักเท่าไหร่ 

ชายหนุ่มไม่คิดว่าตัวเองจะมีความต้องการอันมากล้นได้ขนาดนี้ ก็ใช่สิตั้งแต่ที่คู่หมั้นกลับมาเขาเองก็ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวด้วยเลย เพราะความน้อยเนื้อต่ำใจ ทำให้ต้องแยกกันอยู่ หญิงสาวมาหาเขาบ้างเป็นบางครั้ง แต่ส่วนใหญ่จะอยู่ที่บ้านของพ่อแม่ นอกจากว่าการทะเลาะกันในช่วงหลังที่ทำให้ณดารัตน์แทบจะมาเฝ้าเขา เอาใจเขาสารพัดเพราะอยากจะทำให้ความสัมพันธ์กลับคืนมาดังเดิม ซึ่งเขาก็เห็นใจและตอนนี้ณดารัตน์ก็หอบเอาผ้าผ่อนมาอยู่กับเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

เขาบดจูบไปตามซอกคอขาว กอบกุมเอาเต้าอวบอั๋นเต็มมือขึ้น แล้วก้มใบหน้าไปหา เรียกเสียงครางจากหญิงสาวแทบไม่หยุดหย่อน

พี่ปราชญ์ขา...ปิ่นรักพี่ปราชญ์ค่ะหล่อนพร่ำบอกรักอย่างมีความหวังกับความต้องการอันร้อนแรงจากคู่หมั้นหนุ่ม แล้วร่างบางก็ถูกเขาอุ้มขึ้นแล้วนำไปวางยังโซฟาตัวยาวที่สามารถรองรับร่างทั้งสองได้ไม่ยาก

ปิ่นรักพี่ปราชญ์ที่สุดเลยค่ะณดารัตน์บอกเสียงหวานแล้วเลื่อนมือไปรูดซิปถอดกางเกงของเขาออกอย่างว่องไวและชำนาญงาน ชายหนุ่มคลุกเคล้าอยู่กับปทุมงามที่เต็มไม้เต็มมือและเต็มอุ้มปากร้อนระอุของตัวเอง ณดารัตน์อวบอั๋นมากกว่าครั้งไหนๆ 

เสียงครางหวานแทรกขึ้นมาเรียกร้องอารมณ์ดิบของเขาให้เกิดขึ้น ทดแทนความคิดสับสนและลังเล ซึ่งมันทำให้เขาอยากจะโหมกระหน่ำเข้าหาให้สมกับที่รอคอย แล้วหญิงสาวก็คุกเข่าไปยังโซฟาก่อนจะก้มหน้ามายังกลางกายที่ชูชันรอการจูบซับ เขาเกร็งตัวไปหมด ขยุ้มเอากลุ่มผมสีดำไว้มั่น กัดฟันครวญครางสุขสม 

ณดารัตน์ยังคงใช้ปากได้ดีเสมอและทำให้ติดใจทุกครั้งอื้อ ปิ่นอย่างนั้น ซี๊ดเขาก้มมองใบหน้าหวานสุดแสนเซ็กซี่ที่ส่งดวงตาหยาดเยิ้มในขณะที่ลิ้นร้อนสีชมพูกำลังวาดลวดลายทำเอาเขาต้องบิดพลิ้วไปทั่วร่างแกร่ง เมื่อร่างกายเริ่มเข้าที่ ชายหนุ่มก็จับเอาร่างบางนอนลงไปยังโซฟาอีกครั้งหนึ่ง แล้วเขาก็ทาบทับตามมา

ถ้าเหงาอีก ปิ่นต้องมีพี่คนเดียว เข้าใจไหม!” เขากัดฟันบอกพร้อมกับจับแขนเรียวรวบไว้เหนือศีรษะแล้วรั้งเอาเรียวขางามไว้ ก่อนที่จะกระแทกตัวตนเข้าหาถาโถมความคิดถึงและรักมากมายที่เขาคิดว่ายังคงมีอยู่ไปให้กับร่างบาง ซึ่งหญิงสาวก็ส่งเสียงครางคับบ้านในเวลาต่อมาไม่นาน ก่อนที่เขาจะนอนราบลงไปโซฟาแล้วจับเอาหญิงสาวนั่งทาบทับจับเอวขอดที่มีเนื้อน้อยนิดโยกย้ายตามแต่อารมณ์ดิบของเขาที่มันกำลังห้ามไม่อยู่ แล้วเสียงครางต่ำก็บ่งบอกว่าเขาเองก็ไปถึงสวรรค์ตามหล่อนเช่นกัน 


ปราชญ์ยืนมองตัวเองไปยังหน้ากระจก ในขณะที่ติดกระดุมเสื้อเชิ้ตอย่างอ้อยอิ่ง หลังจากที่ค่ำคืนที่ผ่านมา เขาพยายามคิดทบทวนในเรื่องที่เกิดขึ้นและบทรักเร่าร้อนที่เขากับณดารัตน์มอบให้กันว่าทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมอยู่หรือเปล่า 

ร่างใต้ผ้าห่มยังคงนอนแน่นิ่งบนเตียงนอนขนาดใหญ่ เรือนร่างที่เขาเชยชมไปไม่กี่ครั้งนั้นไม่ได้สร้างความซาบซ่านให้กับหัวใจเหมือนอย่างที่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เขาถอนหายใจเหมือนกับท้อแท้กับสิ่งที่ผ่านมา และทำใจว่าอนาคตของเขาคงหาความสุขไม่ได้อย่างแน่นอนหากเขากับณดารัตน์ต้องแต่งงานกันไป 

จะไปแล้วเหรอคะพี่ปราชญ์เสียงหวานดังขึ้นมาจากเตียงนอน ทำให้เขาแค่ชำเลืองตาขึ้นมาผ่านกระจก ณดารัตน์ไม่ได้ลุกออกจากเตียงนอน แต่มองเขาด้วยดวงตาหยาดเยิ้มอยู่ระยะหนึ่ง

ครับพี่ต้องทำงาน

แล้ว...งานเป็นยังไงบ้างคะ

เรื่อยๆ ไม่มีปัญหาอะไรมากหรอกแม้ความจริงปัญหามันกำลังจะกลายเป็นไฟสุมเขาตายอยู่แล้วก็ตาม ณดารัตน์เดินลงมาจากเตียงร่างกายเปลือยเปล่าไม่ได้สวมใส่อะไรเลย ก่อนจะไปเลือกเอาไทค์มาสวมทับให้กับชายหนุ่ม ซึ่งเขาจับมือนุ่มนั้นไว้

ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวพี่ทำเอง

พี่ปราชญ์...เรายังเข้ากันได้ดีนะคะ ปิ่นมีความสุขที่สุดเลยค่ะ

แต่พี่คิดว่าปิ่นไปนอนพักผ่อนก่อนเถอะ

ขอปิ่นไปที่ทำงานด้วยได้ไหมคะหล่อนออดอ้อนยืนมองชายหนุ่มที่จัดการกับไทค์ของตัวเอง

อย่าเลย ไปบ่อยๆ มันดูไม่งาม

ปิ่นเป็นคู่หมั้นของท่านประธานนะคะ

นั่นแหละยิ่งไม่เหมาะสม พี่ควรจะทำตัวเป็นตัวอย่างที่ดีเขาเอ่ยขึ้น พร้อมกับจับเอาเสื้อสูทคล้องไปยังแขนของตัวเอง 

หัวใจหล่นวูบ เพราะพฤติกรรมที่เขาทำกับธัญพิมลนั้นมันก็เกินงามแล้วหลายครั้ง แต่เขากลับไม่ได้สนใจเลยสักนิด ปิดหูปิดตา ใครอยากจะนินทาก็เชิญตามสบาย

จะทานอาหารเช้าอะไรไหม เดี๋ยวพี่จะทำให้ก่อนที่พี่จะไปทำงาน

ไม่เป็นไรค่ะ

ณดารัตน์มองตามแผ่นหลังหนาที่เดินออกจากห้องนอนไปโดยไม่ได้หันมามองตนอีก คู่หมั้นหนุ่มยังคงทำหน้าที่ได้ดีเสมอมา แต่ความรู้สึกที่ณดารัตน์ได้รับในตอนนี้ นั่นคือความห่างเหินที่ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าความรักที่เคยมีให้กันมันอาจจะจางหายไปบ้างแล้ว และหญิงสาวก็อดก่นด่าตัวเองไม่ได้เช่นกัน ที่ตัวเองนั้นไม่ยอมรักษาผู้ชายที่ดีที่สุดคนนี้ไว้ แม้จะได้ตัวเขามา แต่หัวใจของชายหนุ่มมันโบยบินจากไปเรื่อยๆ เพียงแค่คิดณดารัตน์ก็หดหู่หัวใจสิ้นดี 

CEO หนุ่มเอาเวลาทั้งหมดทุ่มเทให้กับงานที่มีอยู่ตรงหน้าซึ่งล้วนเป็นปัญหาที่เขาจะต้องเอาใจใส่พร้อมกับตัดสินใจแก้ไขขั้นเด็ดขาด 

นอกจากนี้เขายังได้ใช้เวลาบางส่วนให้กับคู่หมั้นของตัวเอง ซึ่งในที่สุดเขาก็แพ้น้ำตาและคำขอโทษมากมายที่ณดารัตน์พยายามชดใช้คืนให้กับความผิดพลาดของตัวเองเป็นครั้งที่สอง เพียงแต่หลังจากไฟตัณหาที่โหมกระหน่ำได้มอดดับลงบนเรือนร่างที่เขาเคยสัมผัสอย่างรักใคร่หวงแหนทุกครั้ง ในครั้งสุดท้ายนี้เมื่อไม่กี่คืนที่ผ่านมา เขาก็รับรู้ว่าความรู้สึกของเขาที่มีให้กับคู่หมั้นสาวมันไม่เหมือนเดิม แม้เขาจะพยายามเติมเต็มและยอมรับกับความผิดที่หญิงสาวก่อขึ้น แต่มันก็เหมือนแก้วร้าวที่ได้รับการซ่อมแซมแต่ไม่สามารถต่อติดสนิทได้เหมือนเดิม สิ่งเดียวที่ชายหนุ่มทำได้นั่นคือต้องประคับประคองไม่ให้มันแตกละเอียดย่อยยับไปให้นานที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #4 mommoo06051958 (@mommoo06051958) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:49

    เชื่อผมหรา.....

    #4
    0