กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,442 Views

  • 18 Comments

  • 78 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,684

    Overall
    14,442

ตอนที่ 3 : เรื่องลับ ๆ ของเนตรดาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 973
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    29 ส.ค. 61

ในงานแต่งงานเมื่อสองวันก่อน...


สวัสดีครับเสียงทักขึ้นดังมาจากข้างหลัง ทำให้เนตรดาวหันไปตามต้นเสียง หญิงสาวนิ่วหน้าสักระยะเพื่อให้แน่ใจว่าชายหนุ่มที่มีดวงตาฉายแววยิ้มแย้มตลอดเวลาในชุดสูทสีขาวสะอาดกำลังทักทายตัวเองอยู่

ชานนท์ส่งยิ้มพราวมาให้ เขาแอบชำเลืองมองเพื่อนเจ้าสาวร่างเล็กอรชรคนนี้ตั้งแต่ที่เห็นครั้งแรกแล้ว แม้จะพยายามสบตาไปหาหลายครั้ง ส่งยิ้มไปหาแทบจะตลอดเวลา แต่หญิงสาวผิวสีขาวเหมือนหยวกกล้วยคนนี้ก็ไม่คิดที่จะสนใจมองเขาเป็นพิเศษ ซึ่งแตกต่างจากผู้หญิงคนอื่นๆ ในงานหลายคนที่พอเห็นหน้าเขาต่างก็ขอเข้ามาร่วมถ่ายรูป ใครบางคนถึงกับขอลายเซ็นต์ ป่านนั้นเพื่อนเจ้าสาวตัวน้อยคนนี้ก็ยังไม่สนใจหันมามองเขาเลยสักนิดเดียว

ผมชื่อชานนท์นะครับ ถ้าหากว่าผมยังไม่แนะนำตัวชานนท์แนะนำตัวทันทีพร้อมกับส่งมือมาเพื่อทำการทักทายเหมือนธรรมเนียมแบบฝรั่ง เนตรดาวส่งมือน้อยไปให้เขาได้จับต้อง เขาสัมผัสมือนุ่มอย่างละมุนละไม ทำให้หญิงสาวรู้สึกหน้าแดงซ่านขึ้นมา เมื่อถูกทั้งสายตาที่หวานหยาดเยิ้มและการสัมผัสอันแสนนุ่มนวลจากฝ่ามือหนาใหญ่ของบุรุษเพศ

คุณคือ...”

เนตรดาวค่ะ...” หล่อนรีบบอกออกไป

ยินดีที่ได้รู้จักนะครับเขายังคงไม่ปล่อยมือน้อยให้เป็นอิสระง่าย  

เช่นกันค่ะ

แล้วน้องเนตรดาวเป็นเพื่อนกับภัทรินนานหรือยังครับชานนท์หาเรื่องคุยกับคนที่เอาแต่ยืนขวยเขิน และมันทำให้เขาอยากจะมองอยู่อย่างนั้นเนิ่นนาน

พวกเราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เรียนมัธยมปลายแล้วค่ะ คบกันมาอย่างเหนี่ยวแน่นเสียงจ้อยๆ บอกเขาไป ชายหนุ่มยังคงส่งยิ้มมาให้และอยากฟังเสียงหวานๆ นั้นอยู่รำ่ไป 

แต่แล้วก็เหมือนมีการขัดจังหวะเกิดขึ้น เมื่อแขกผู้หญิงกลุ่มหนึ่งสามสี่คนในงานเดินกรูเข้ามาพร้อมกัน ทำให้เนตรดาวรีบดึงมือตัวเองกลับอย่างว่องไวโดยไม่ทันตั้งตัวหนึ่งในกลุ่มที่เพิ่งมาถึงก็จงใจเบียดเนตรดาวออกไปเสียไกลเพื่อพวกหล่อนจะได้ถ่ายรูปร่วมกับชานนท์ได้ถนัดถนี่ ซึ่งรายนั้นก็ได้แต่ส่งยิ้มมาให้กับเนตรดาวและรีบหันไปยิ้มใส่กล้องที่จับขึ้นมาถ่ายตัวเองโดยมีสาวๆ กลุ่มนั้นรุมล้อมอยู่

??’???’???’?

หลังจากที่เพื่อนทยอยกลับกันหมดแล้ว ก็เหลืออยู่แค่จิตตวีย์ที่ยังคงต้องดูงานในค็อฟฟี่ช็อฟของตัวเองต่อ หญิงสาวเดินผ่านเด็กหน้าเคาน์เตอร์ที่ส่งยิ้มมาให้

พี่จิตคะ...หนูวางใบออร์เดอร์เค้กของลูกค้าไว้ที่หน้าคอมนะคะเด็กสาวบอก จิตตวีย์แค่พยักหน้ารับว่ารับรู้ ก่อนจะพาตัวเองเดินเข้าไปยังออฟฟิศอีกรอบ แล้วก็นั่งลงไปยังหน้าจอสี่เหลี่ยม มือเล็กหยิบจับเอกสารมากมายที่วางกันเกลื่อน แล้วก็เหลือบไปเห็นกระดาษสีขาวแผ่นเล็ก มันคงเป็นใบออร์เดอร์สั่งเค้กของลูกค้าที่เด็กสาวหน้าร้านเพิ่งบอกเมื่อสักครู่นี้ แต่ก็ไม่วายหยิบมันขึ้นมาดู จิตตวีย์ส่ายหน้าไปมาน้อยๆ อย่างเอือมระอา

อะไรกันเดือนหน้าแล้วหญิงสาวก็เหลือบตามองไปตามปฏิทิน แล้วก็ต้องถอนหายใจเหมือนโล่งอกออกมาได้

อีกตั้งสามสัปดาห์ มีเวลาถมเถไปจะสั่งอะไรเร็วขนาดนั้นคุณลูกค้า เค้กแค่สองปอนด์เองจิตตวีย์รำพึงเบาๆ แล้ววางกระดาษแผ่นเล็กลงไปปะปนเอากับกระดาษเอกสารอื่น ที่กองเป็นพะเนินแทบจะจับต้นชนปลายไม่ถูกเลยว่าอะไรเป็นอะไร ถ้าหากมีเวลาจิตตวีย์ก็อยากจะตั้งใจดูทุกแผ่น เคลียร์งานเอกสารให้เข้าที่เข้าทาง อย่างน้อยก็ให้มีความยุ่งยากน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้

พี่ไปละนะจิตตวีย์บอกกับเด็ก ในร้าน เพราะวันนี้กะว่าจะกลับบ้านแต่หัววัน 

พี่จิตเห็นใบออร์เดอร์...”

เห็นจ้าไม่ทันที่เด็กหน้าเคาน์เตอร์จะพูดเสร็จ จิตตวีย์ก็รีบตอบกลับไปทันที ทำให้เด็กสาวรู้สึกเสียหน้านิดๆ ที่อาจหาญไปสั่งสอนเจ้าของร้าน จนกระทั่งลับหลังจิตตวีย์แล้ว คนที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็พูดติดตลกออกมา

บอกแล้วว่าพี่จิตน่ะไม่ลืมหรอก

แหม ก็ดูห้องพี่เขาสิ รกยังกะรังหนู เกิดไม่เห็นออร์เดอร์นะเราสองคนตายแน่ เพราะรับปากกับคุณลูกค้าสุดหล่อคนนั้นไว้แล้วว่าได้แน่นอน” 

แต่พี่จิตไม่เคยลืมทำออร์เดอร์ลูกค้าสักหน่อย แล้วไอ้เค้กอะไรนั่นน่ะก็ไม่ใช่จะสั่งบ่อยพี่จิตคนสวยของเราไม่ลืมหรอกนะอีกคนยังคงมั่นใจว่าเจ้านายสาวคนดีนั้นไม่น่าจะลืมของสำคัญให้กับลูกค้า อีกฝ่ายจึงได้แต่เออออตามไปให้มันจบๆ หวังว่าเมื่ออีกสามสัปดาห์ข้างหน้ามาถึง ลูกค้ามาดขรึมคนนั้นคงได้เค้กกลับไปบ้านสมใจ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

0 ความคิดเห็น