กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 18,306 Views

  • 25 Comments

  • 69 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,086

    Overall
    18,306

ตอนที่ 26 : ปิดปากด้วยปาก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 443
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    21 เม.ย. 62

     ปราชญ์เดินมาส่งธัญพิมลที่รถหลังจากที่ทานมื้อคำ่กันแล้วเรียบร้อยและต่างก็หารสองในราคาอาหารที่ค่อนข้างแพง เขาเสนอที่จะจ่ายเองทั้งหมด แต่ธัญพิมลไม่ยอมท่าเดียว แถมจะจ่ายมากกว่าด้วย เพราะเขาสั่งของหวานๆ มาเพิ่มให้หล่อนอีกเมื่ออาการเผ็ดนั้นกำลังจะฆ่าหล่อนไปต่อหน้าต่อตาเขา แต่สุดท้ายก็ตกลงกันจ่ายกันคนละครึ่งอยู่ดี

คุณอย่าไปบอกคุณเนตรดาว เพื่อนของคุณคนนั้นทุกเรื่องที่ผมบอกละ ไม่งั้นไอ้นนท์มันได้มาฆ่าผมแน่ธัญพิมลชะงักมือที่กำลังจะหมุนกุญแจรถเพื่อทำการสตาร์ทเครื่องยนต์ แล้วหันมามองหน้าเขาที่ยืนอยู่ตรงประตูรถของหล่อน ซึ่งเขายังไม่ปิดมันลง

กลัวด้วยเหรอคะนัยน์ตายุกยิกแกมหยอกเย้าของหญิงสาว มันทำให้เขาอดยกยิ้มที่มุมปากบ้างไม่ได้ และยอมรับว่าในยามที่ธัญพิมลแอบทำหน้าเจ้าเล่ห์ หล่อนน่ามองและน่ารักมากจนเขาไม่อยากจะละสายตาไปไหน และไม่คิดว่าความรู้สึกแบบนี้เขาเริ่มมีให้กับธัญพิมลมาระยะหนึ่งแล้ว ทั้งที่เขาเองก็มีคู่หมั้นอยู่แล้วด้วย แต่ก็นั่นแหละ ก็แค่คู่หมั้น!

ผมจะกลัวอะไรล่ะครับ

ไม่รู้สิคะ ดูหน้าคุณไม่ค่อยจะสู้ดีเขาหัวเราะหึในลำคอ เหมือนขบขันสิ้นดี หล่อนขี้ตู่เป็นที่หนึ่งอย่างไม่น่าเชื่อ เพราะความจริงแล้วหน้าตาของเขาบ่งบอกว่าอารมณ์ดีมาตั้งแต่ที่ลากหล่อนออกมาจากบริษัทได้แล้ว แถมยังได้บังคับกรายๆ ให้หล่อนออกมาทานข้าวเย็นกับเขาอีกด้วย 

หล่อนช่างไม่หัดสังเกตสังกาอะไรเลยสักนิด...ธัญพิมล อายุก็ไม่ใช่เด็กสาวแรกรุ่น

ผมไม่ยักกะรู้ว่าหน้าผมดูไม่ดีเขาพูดพร้อมกับยิ้มร่ามาให้ หล่อนค้อนให้นึกหมั่นไส้กับความอารมณ์ดีของเขาขึ้นมาครามครัน พานคิดไปว่าก็แหง๋ละคู่หมั้นเพิ่งเดินทางกลับมาจากเมืองนอกนี่นะ แล้วก็ยังไปเฝ้ากันในห้องทำงานอีก ใครจะอารมณ์บูดกันเล่า!!

งั้นก็รู้ไว้ซะนะคะ!”

เอ๊ะ...นี่หล่อนกระแทกเสียงใส่เขาได้ยังไงกัน ไม่มีเหตุผลเอาซะเลย ธัญพิมลกลายเป็นคนไม่มีเหตุผลและเกิดความหงุดหงิดเมื่อนึกถึงคู่หมั้นของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน หญิงสาวนึกก่นด่าตัวเองบ้าง

ขอบคุณที่เตือนก็แล้วกันนะครับ ผมจะพยายามฉีกยิ้มไปจนถึงบ้านเลยก็ได้ ใครต่อใครจะได้รู้ว่าความจริงแล้ววันนี้ผมอารมณ์ดีจะตายไป” 

คงไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอกมั้งคะ ว่าแต่...ถ้าไม่อยากจะให้ฉันบอกยัยดาวเรื่องที่คุณปากโป้งนินทาเพื่อนของคุณในทางไม่ดีจนหมดเปลือกแล้วละก็ คุณมีอะไรเป็นค่าปิดปากไม่ทราบคะคุณเจ้านายหล่อนยังคงเย้าเขาเล่น และหัวใจของหล่อนแทบจะหยุดเต้นหลังจากที่ถามคำถามหยอกเย้าเสร็จ ประตูที่เขาจับไว้ก็เปิดออกอย่างที่หล่อนไม่ทันตั้งตัว พร้อมกับใบหน้าคมก็ยื่นเข้ามา มือข้างหนึ่งจับไปยังพวงมาลัย ส่วนอีกข้างวางไว้ยังด้านหลังศีรษะพนักเบาะของหล่อน เขากลืนน้ำลายลงคอไปสองอึก เหมือนกำลังควบคุมอารมณ์บางอย่างของตัวเองอยู่

ผมมีของปิดปากแน่ และผมคิดว่าปากก็ต้องปิดด้วยปากจริงไหมครับเขาจงใจมองจ้องไปยังเรียวปากสีหวานนั้นอย่างเปิดเผย พลันทำเอาหล่อนต้องเม้มปากเหมือนกับว่าอยากจะให้ริมฝีปากของตัวเองหดหายไปจากดวงตาคมคู่นั้นไปเสีย

จะให้ปิดตอนนี้ยังได้เขายื่นหน้ามาใกล้อย่างควบคุมความใกล้ชิดนั้นไม่อยู่ มือสั่นเทาของหล่อนเผลอเกร็งกดไปยังปุ่มแตรเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว และมันทำให้เขาดึงสติของตัวเองกลับคืนมาอย่างตื่นกลัว ผงกศีรษะขึ้นทำให้ชนเข้าไปเต็มที่กับขอบหลังคารถเสียงดัง ปึก! แล้วหัวก็คมำไปด้านหน้าอีกครั้ง พร้อมกับที่โอบกอดหล่อนไว้อย่างไม่ได้ตั้งใจ กลิ่นกายของหล่อนดันทำให้ร่างกายของเขาปั่นป่วนหนักขึ้นไปอีก และธัญพิมลเองก็ชักจะใจคอไม่ดีกับความแนบชิดระหว่างเขากับหล่อน เพราะหญิงสาวก็รู้สึกถึงความผิดปกติของร่างกายของตัวเองเช่นกัน

คุณปราชญ์คะ!” 

เขาพยายามตั้งสติอีกครั้งหนึ่ง แถมมือของหล่อนยังพยายามผลักไหล่หนาของเขาออกด้วย ทำให้เขารีบดึงตัวออกมาอย่างรวดเร็ว

ผมขอโทษ!” เขาลูบศีรษะของตัวเองไปมา และใจชื้นขึ้นเมื่อมันไม่ได้ปูดนูนขึ้นมา

ฉันต้องกลับแล้วค่ะหล่อนบอกเขาเสียงสั่น มือที่จับเอากุญแจรถเพื่อสตาร์ทรถก็สั่นเทามากจนจะหมุนกุญแจรถไม่ได้ แล้วเขาก็ยื่นมือเข้ามาช่วยหมุนกุญแจติดเครื่องให้ และก็เป็นอีกครั้งที่ใบหน้าของเขาอยู่ใกล้กับใบหน้าของหล่อนแค่ไม่กี่เซ็นติเมตร

ถ้าหากไอ้นนท์มันมาทำทีตีสนิทอยากคุยกับคุณหรือว่ายิ้มให้ก็อย่าไปยิ้มตอบกลับละ อย่าไปเชื่อมัน เชื่อผม!”



ปัทมามาหาธัญพิมลในตอนเย็นวันหนึ่ง หลังจากที่ได้รับข้อความที่ดูเหมือนจะไม่ค่อยดีนักจากเพื่อนของตัวเอง และเมื่อมาถึงธัญพิมลก็เริ่มเล่าถึงพฤติกรรมของเนตรดาวให้กับปัทมาฟัง และไม่ลืมที่จะเล่าเรื่องที่หล่อนได้ไปสอบถามเอาความเจ้าชู้ตัวยงของชานนท์กับเพื่อนสนิทของเขาคนหนึ่งคือปราชญ์ให้ฟังด้วยแม้เนตรดาวจะเคยห้ามไม่ให้เล่าให้ใครฟังก็ตาม โดยที่ปัทมาเองก็พอจะรู้ว่าธัญพิมลมีความเป็นกังวล

แล้วธัญเป็นห่วงอะไรล่ะ ไหนบอกว่าดาวโตแล้วไม่ใช่เหรอ

ฉันอดเป็นห่วงไม่ได้น่ะสิธัญพิมลยอมรับออกมาจนได้ แม้ว่าทุกอย่างที่ปราชญ์พูดไว้นั้น หล่อนจะเห็นด้วย โดยเฉพาะเรื่องที่ว่าเนตรดาวโตแล้ว น่าจะลองผิดลองถูกเอง แต่เพราะความรักเพื่อนเป็นที่หนึ่ง ทำให้ธัญพิมลไม่สามารถที่จะทำเป็นทองไม่รู้ร้อนรู้หนาวได้ ถ้าหากว่าชานนท์เป็นคนเจ้าชู้หาตัวจับยากละก็ เห็นทีว่าบทสรุปของความรักจะจบลงที่เนตรดาวคงได้ชอกช้ำใจเอา

ใจเย็นสิ เจ้านายของเธอน่ะพูดถูกนะ

เขาพูดก็ถูกนั่นแหละ แต่บางทีฉันก็ชักจะเห็นด้วยกับภัทนะธัญพิมลถอนหายใจ เมื่อพยายามปลงกับเรื่องราวของเพื่อนตัวเอง และยังเรื่องที่เนตรดาวโกหกทางบ้านด้วย 

ยังมีอีกเรื่องหนึ่งนะ ที่ฉันกลุ้มใจมากๆ ปัทห้ามไปบอกใครนะธัญพิมลปรามเอาไว้ ปัทมาทำหน้าว่าไม่เข้าใจ ตกลงนี่คือความลับสุดยอดหรือยังไงกัน

ไหนเรื่องอะไรเล่ามาสิ

ดาวเอาชื่อฉันเข้าไปเกี่ยวข้อง เอาไปหลอกทางบ้านว่ามาหาฉัน แต่ความจริงออกไปกับคุณชานนท์นั่นต่างหาก นี่ถ้าโดนจับได้นะ พ่อแม่ของดาวมีหวังตำหนิฉันแน่ หมดศรัทธากันพอดีละ ไหนจะยัยภัทอีก โอ้ย...แค่คิดก็กลุ้มใจแล้ว

บอกดาวหรือเปล่า

ไม่ได้บอกตรงๆ นะสิ แต่บอกแค่ว่าพวกเขาน่าจะคบกันแบบเปิดเผย มันจะอะไรนักหนา” 

ก็คงเพราะภัทเข้ามายุ่งด้วยนั่นแหละ ทำให้ดาวอาจจะยังไม่กล้าบอกเล่าเก้าสิบให้ใครได้รู้ก็ได้มั้งปัทมาออกความเห็นบ้าง และเริ่มทำหน้าครุ่นคิด เห็นด้วยกับสิ่งที่ธัญพิมลบอก เพราะเมื่อนึกถึงพฤติกรรมที่ฝ่ายชายตามตื้อตามจีบเนตรดาว ไม่ว่าจะโทรหาเช้าเย็น ไหนจะข้อความหวานๆ จนมดแทบจะตอมโทรศัพท์อยู่แล้ว ไหนจะเหตุการณ์ที่ปัทมาเองก็เคยเห็นเขาหอมแก้มกันอีก ปัทมามั่นใจว่าเนตรดาวกำลังตกหลุมรักชานนท์อย่างแน่นอน และแย่ตรงที่ เนตรดาวดันมาพานพบเอากับคนเจ้าชู้ประตูดินนี่สิ ที่เป็นสาเหตุให้เพื่อนๆ อดเป็นห่วงไม่ได้

ส่วนเนตรดาวนั้นก็เอาแต่จดจ่ออยู่กับข้อความเหล่านั้น และชักจะไม่มีเวลาให้เพื่อนสักเท่าไหร่ด้วยในช่วงหลัง

และเรื่องความเจ้าชู้ของพี่ชานนท์ของน้องดาวของเราน่ะ แม้แต่เพื่อนเขายังการันตีเลยธัญพิมลนึกถึงคำพูดของเจ้านายตัวเองขึ้นมาเพื่อเป็นการยืนยันว่าชานนท์นั้นคือคนเจ้าชู้ที่ไม่น่าไว้ใจ ส่วนเนตรดาวน่าจะกำลังตกอยู่ในอันตราย

เฮ้อ เอาเข้าจริงนะ เรื่องนี้เราคือผู้ชมที่ดีว่ะ

อะไรของเธอน่ะปัท ผู้ชมที่ดี

ก็ดูอย่างเดียวไง แต่ไม่สามารถทำอะไรได้

เธอคิดว่าเราไม่ควรจะเข้าไปยุ่งใช่ไหมธัญพิมลยังคงมีความเป็นกังวลอยู่เช่นเดิม ซึ่งปัทมาเองก็มีอาการเดียวกัน แต่แค่คิดก็ปวดหัวเพราะตัวเองก็มีเรื่องเรียนให้หนักใจ จึงคิดว่าไม่อยากจะยุ่งมาก แม้จะเป็นห่วงเพื่อนก็ตามที

ฉันว่าเราไม่ควรจะยุ่งนะ เหมือนที่คุณปราชญ์สุดหล่อของนังเอ็มม่าบอกเธอนั่นแหละ ดาวโตแล้วนะไม่ใช่อายุสิบแปดปีที่ไหนกัน อย่างมากก็อาจจะอกหัก

แล้วคนอย่างดาวเธอว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าหากอกหักขึ้นมา” 

ธัญพิมลอดนึกถึงสภาพของเพื่อนสาวผู้อ่อนหวานไม่ได้ว่าหากวันหนึ่งมีน้ำตา เพราะไม่สมหวังในรักแล้วเนตรดาวจะมีสภาพไหน เพราะตอนที่เนตรดาวอกหักเมื่อสมัยเรียนหนังสือ เพื่อนๆ ก็ต้องคอยอยู่ด้วยเพราะเนตรดาวคิดจะทำร้ายตัวเอง แต่ก็ดีว่าพยุงกันมาได้จนเนตรดาวกลายเป็นคนเดิมหากแต่ก็เข็ดขยาดกับความรักและพวกคนเจ้าชู้ไปเลยเช่นกัน ทำให้การคัดสรรผู้ชายในเวลาต่อมาค่อนข้างนาน แต่ใครจะไปรู้ว่าชานนท์กลับเอาชนะหัวใจของเนตรดาวได้

ฉันคิดว่าเธอกับฉันกำลังคิดแบบเดียวกันนะเนี่ยปัทมาเอ่ยขึ้น ธัญพิมลจึงเหลือบตามองเพื่อนของตนคิดแบบเดียวกันเหรอ ไอ้เรื่องครั้งนั้น” 

ก็คิดนั่นแหละ แต่ว่า...ครั้งนั้นดาวอายุแค่สิบห้าปีเองนะยังเด็กอยู่ ป๊อปปี้เลิฟทั่วๆ ไป เอาอะไรมากมาย อกหักก็อยากจะประชดคนรักเพื่อเรียกร้องให้เขาหันมามองตน โอ้ย นิยายวัยรุ่นดีๆ นี่เอง ตอนนี้โตแล้วยี่สิบกว่าไปแล้ว คงไม่คิดจะทำร้ายตัวเองแบบนั้นอีกหรอก วุฒิภาวะก็เป็นผู้ใหญ่มากแล้ว

ฉันก็อยากจะคิดเหมือนเธอนั่นแหละ” 

ก็คิดสิ จะยากอะไร เราน่ะโตกันแล้วธัญ ยังไงนะดาวจำเป็นต้องก้าวเดินไปด้วยตัวเอง เรียนผิดเรียนถูก หัดแก้ไขปัญหาชีวิตตัวเอง เหมือนที่พวกเราเองก็กำลังทำกันอยู่นี่ไง สักวันเอ่อ...ถ้าโชคดีอ่ะนะ บางทีเราอาจจะแต่งงานมีลูกมีครอบครัวกันหมด จะได้มีเวลามาหากันแบบนี้อีกหรือเปล่ายังไม่รู้เลย ดูยัยภัทสิ ตอนนี้ก็เริ่มห่าง อีกสักหน่อยนะมีลูกละก็จะได้เห็นหน้ากันหรือเปล่า เพราะครอบครัวก็สำคัญไม่น้อยกว่าเพื่อนเลยนะ

หลังจากได้พูดคุยปรึษาหารือกับปัทมาผู้มีความรอบคอบในหลายๆ เรื่อง ทำให้ธัญพิมลก็พอจะสบายใจขึ้นมาบ้าง เรื่องราวหนักอึ้งก็เหมือนจะได้รับการยกออกจากอกของตัวเองหลังจากที่นั่งคิดนอนคิดคนเดียวเห็นทีว่าคงไม่ไหว 

อีกอย่างหนึ่ง หัวสมองของธัญพิมลมันวกวนอยู่กับเจ้านายของตัวเอง ทุกครั้งที่หัวถึงหมอน หล่อนก็มักจะอมยิ้มในยามที่นึกถึงครั้งสุดท้ายที่ไปทานข้าวกับเขา และเขาเดินมาส่งที่รถของหล่อน...เฮ้อ เขามีคนรักแล้ว มีเมียแล้ว ปัดโธ่ ธัญพิมล!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

0 ความคิดเห็น