กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 13,489 Views

  • 17 Comments

  • 74 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,731

    Overall
    13,489

ตอนที่ 24 : ขัดเคือง 1.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 389
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    29 ก.ย. 61

     จิตตวีย์วิ่งตัวปลิวออกจากร้านไปเมื่อรู้ว่าตัวเองมารับลูกชายบุญธรรมในตอนเย็นมากเกือบทางโรงเรียนปิด แต่เมื่อจอดรถก็ต้องตะลึง เพราะคนที่หญิงาสาวไม่คิดว่าจะได้พบได้เจอก็ยืนคอยอยู่หน้าโรงเรียนเหมือนกัน เขาเองก็จำหล่อนได้ไม่ลืมเลือน แต่ก็เพียงแค่ชำเลืองหางตามองก็เท่านั้นไม่ได้คิดจะเอ่ยทักอะไรออกไปเลย เหมือนอย่างที่เพื่อนในกลุ่มแอบนินทาเขาไว้เหมือนกันนั่นแหละว่าเขาคือผู้ชายจอมหยิ่งทรนงมากคนหนึ่ง

คุณไตรภพจิตตวีย์ทักเขาขึ้นมาทันที คราวนี้เขาหลีกเลี่ยงที่จะไม่มองหล่อนคงไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรทักกลับมานอกจากสายตาอันเฉยเมยและยักไหล่เพียงเท่านั้น

มาทำอะไรที่นี่คะ?”​ หลังจากที่ทราบเรื่องราวของเขาเกี่ยวกับการแบกเค้กกล้วยหอมไปต้อนรับเพื่อนทั้งที่เพื่อนไม่กินกล้วย จิตตวีย์ก็ยังรู้สึกผิดอยู่ และเขาเองก็ถือว่าเคยเป็นลูกค้าหล่อนเช่นกัน ทำให้หล่อนต้องเป็นฝ่ายทักเขาก่อนและถามออกไปอีกแม้ว่าเขาจะไม่อยากคุยด้วยก็ตามที และแม้ว่าหล่อนเองก็ไม่ได้อยากจะทักก็เขาเช่นกัน เพราะรู้สึกหมั่นไส้ในความเย่อหยิ่งของเขาเข้าไปทุกที 

แล้วคุณมาทำอะไร?” เขาถามกลับด้วยคำถามเดียวกันโดยที่ไม่คิดจะตอบคำถามของหล่อนเลยสักนิด ช่างเป็นคนที่ไร้มารยาทเสียนี่กระไร จิตตวีย์คิดค่อนขอดในใจ พลอยทำให้นึกถึงคู่ปรับของธัญพิมลขึ้นมาซึ่งรายนั้นยังดูมีมารยาทดีกว่าแม้ว่าธัญพิมลจะบ่นเป็นหมีกินผึ้งว่าเขาเป็นคนที่ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเลยสักนิด แต่จิตตวีย์คิดว่าเพื่อนของเขาคนนี้นิสัยแย่ยิ่งกว่าเสียอีก

มารับลูกค่ะ?” หล่อนตอบออกไป

ครูมีอายุท่านหนึ่งเดินออกมาพร้อมกับจูงมือเด็กชายวัยห้าขวบออกมาด้วย เด็กคนนั้นวิ่งเข้ามาสวมกอดจิตตวีย์เหมือนทุกครั้งที่พบเจอกัน วันนี้แม่จะพาไปทานข้าวข้างนอกนะครับหล่อนบอกลูกชายตัวน้อยเสียงแจ่มใส ต้องขอโทษคุณครูด้วยนะคะ มาเกือบโรงเรียนปิดเลยจิตตวีย์หันไปบอกคุณครูวัยใกล้เกษียณที่เดินมาพร้อมกับลูกชายตัวน้อยของตน

ไตรภพส่ายหน้าน้อยๆ คิดตำหนิหญิงสาวที่ส่งยิ้มไปให้กับคุณครูมีอายุที่มารับลูกในเวลาเย็นเอามากๆ ทำให้คนอื่นๆ พลอยเดือดร้อนตามไปด้วย ไม่เป็นไรหรอกค่ะว่าไงเรามาตั้งแต่เมื่อไหร่?” แล้วคุณครูก็หันไปสนใจกับชายหนุ่มที่ยืนปั้นหน้ายิ้มยากคอยอยู่ 

ก็นานพอสมควรครับ นี่ถ้าผู้ปกครองมารับเด็กทันเวลาครูก็คงไม่ต้องคอยแบบนี้”​ เขากล่าวขึ้นกระแนะกระแหนคนที่ยืนตกตะลึง 

จิตตวีย์ใจเต้นรัวเร็วกับคำพูดเชิงประชดประชันเข้าให้ของเขา ทำไมหล่อนจะไม่รู้ว่าเขากำลังตำหนิการมารับลูกช้าของหล่อนอยู่

ไม่เป็นไรหรอกนะ แค่นี้เอง บางคนก็ยุ่งคุณครูวัยสูงอายุกล่าวอย่างใจดี ซึ่งผิดกับคนหนุ่มร่างสูงโปร่งที่ยืนอยู่ข้างๆ 

แล้วเราไม่ยุ่งเหรอครับ ไม่ทันกันพอดี!” เขาว่าแดกดันเข้าให้  

จิตตวีย์หน้าซีดเผือดทันทีเช่นกัน รู้สึกเหมือนหล่อนโดนเขาต่อยหน้าเข้าให้เต็มๆ ไม่คิดว่าผู้ชายมาดขรึม ขี้เก็กคนนี้จะมีความคิดเคียดแค้นได้เนิ่นนาน แค่เรื่องเค้กเรื่องเดียวก็ดูเหมือนว่าชาตินี้ทั้งชาติเขาจะไม่มีวันให้อภัยและผูกอาฆาตเป็นศัตรูกันไปจนลาจากโลกไปหรือยังไงกันนะ 

แต่เท่าที่หญิงสาวได้ยินมา เขาไม่มีแฟน ไม่เคยมี หรือว่าไม่คิดจะมี! แต่มันก็ไม่แปลกนักหรอกในเมื่อเขาเป็นคนจิตใจแคบเล็กแบบนี้ จะมีผู้หญิงคนไหนกล้าเข้าใกล้ ไม่งั้นก็คงโดนกัดหัวขาดกันระนาวพอดี...จิตตวีย์คิดก่นว่าเขาในใจ อย่างน้อยก็เพื่อระงับความโกรธที่ตนมีต่อเขาและเพื่อที่จะไม่แสดงออกว่าหล่อนเองก็ไม่พอใจกับคำพูดไร้มารยาทและปากร้ายยิ่งกว่าผู้หญิงของเขาเข้า สิ่งเดียวที่ทำได้ตอนนี้คือเดินจูงมือลูกชายตัวน้อยไปขึ้นรถเงียบๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

0 ความคิดเห็น