กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 13,046 Views

  • 15 Comments

  • 74 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,288

    Overall
    13,046

ตอนที่ 2 : ผองเพื่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 974
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    27 ส.ค. 61

     “ฉันพร้อมที่จะพาลูกของอนงค์มาให้ทันทีจิตตวีย์เคยไปตกลงกับคนเป็นแม่แท้ๆ มาแล้วครั้งหนึ่ง 

  และต้องรู้สึกอึดอัดสิ้นดีที่สามีของอนงค์นั้นมองจิตตวีย์ตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาหื่นกระหายอย่างโจ่งแจ้ง คนเป็นเมียที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็เห็นกับตาหากแต่กลับไม่พูดไม่จาอะไร หรือจะว่าไปก็เหมือนกับว่ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เพราะยังไงเสียก็คงต้องยอมรับกับผัวชั่วๆ ที่ตัวเองมีอย่างไม่สามารถที่จะปฏิเสธอะไรได้

ถ้าอยากจะเอาแจ็คมาให้ล่ะก็ ต้องมีเงินก้อนของพ่อมันมาด้วยสิชายวัยกว่าสามสิบเอ่ยขัดขึ้นมา ทั้งเป็นการชี้แนะให้กับอนงค์เมียของตัวเองได้เข้าใจว่าจะไม่รับเอาแจ็คซึ่งคือลูกของอนงค์มาแต่ตัวอย่างแน่นอน

เงินก้อน?”​ จิตตวีย์นิ่วหน้าถามไปยังคนหน้าไม่อาย ที่เรียกร้องเอาเงินทอง

เออ...ก็เงินนั่นไงล่ะ พ่อมันตายก็ต้องมีมรดกมาให้บ้างสิวะ!” สมพงษ์อธิบายอย่างขัดเคืองใจและเห็นแก่ได้ 

อนงค์เคยแต่งงานอยู่กินกันกับจรูญมาได้เกือบจะสามปี และมีลูกด้วยกันหนึ่งคนจนกระทั่งอนงค์คนสวยได้พบเจอกันกับสมพงษ์อย่างบังเอิญตอนนั้นความรักบังตาทำให้อนงค์เกิดเป็นชู้กับสมพงษ์ ยอมทิ้งผัวและลูกในวัยแค่ไม่ถึงขวบไปอยู่กับชู้ นำความเจ็บแค้นมาให้กับจรูญเป็นอย่างมาก แต่ก็ยังดีว่าฟ้าประทานให้เขาได้รู้จักกับจิตตวีย์เข้าให้ในวันหนึ่ง คนทั้งสองคบหากันอยู่ไม่ถึงปี ความรักที่มีให้กันก็สุกงอมงอกงามรวดเร็ว งานแต่งงานจึงเกิดขึ้นตามมาและเก็บหอมรอมริบร่วมกันจนกระทั่งได้ค็อฟฟี่ช็อฟที่เปิดตัวไปได้แค่ปีเดียวคนทั้งสองก็คิดหาที่หาทางเปิดอีกหนึ่งสาขาไว้ ตกแต่งวางแพลนแบบร้านไว้อย่างดีแต่จรูญก็มาจากไปกระทันหันเสียก่อน ทิ้งจิตตวีย์ไว้กับหนี้สินที่มีอยู่มากมายคนเดียวตามลำพัง

มีแต่หนี้จะเอาไหมคราวนี้จิตตวีย์พูดออกไปเสียงเย็นชาบ้าง คนที่ได้ยินถึงกับหน้าชาได้เช่นกัน แล้วหันมาทางเมียตัวเองที่นั่งไม่พูดไม่จา

อ้าว...หมายความว่าไง...มีแต่หนี้? เป็นตั้งเจ้าของร้านขายกาแฟ ขนมเค้ก จะมีแต่หนี้ได้ยังไง?” สมพงษ์ยังคงไม่เชื่อในส่ิงที่ตัวเองได้ยิน แต่มันก็ทำเอาคนที่เพิ่งบอกออกไปอยากจะหัวเราะออกมาเสียงดังๆ เพราะรู้เท่าทันความคิดชั่วร้ายของสมพงษ์เป็นอย่างดี

การมีร้านมีนั่นนี่ ไม่ใช่ว่าจะมีเงินตอนนี้หนี้กองใหญ่มาก อยากจะเข้ามาช่วยแบ่งเอาไปบ้างไหม หรือจะเอาไปทั้งหมดฉันก็จะยกให้ค่ะคำบอกเล่าเสียงเนิบนาบของจิตตวีย์ทำเอาคนที่ได้ยินถึงกับหน้าหงาย ไม่คิดว่าสิ่งที่ตัวเองใฝ่ฝันไว้มันจะพังลงไปกับตาได้ขนาดนี้ 

แล้วดวงตาแข็งกระด้างแสดงความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัดก็มองมายังเมียของตัวเองอีก 

จะเอายังไงก็เอานะนงค์ แต่กูบอกไว้ก่อนนะถ้าจะมาแต่ตัวน่ะไม่ต้องมา!” สิ้นเสียงพูดสมพงษ์ก็เดินหนีออกจากตรงนั้นไป ทิ้งไว้เพียงจิตตวีย์กับอนงค์เท่านั้นที่ยังคงนั่งมองการเดินจากไปของเขาอย่างงงงวย

เห็นทีนงค์คงเอาหนูแจ็คมาเลี้ยงไม่ได้หรอกอนงค์พูดขึ้นเมื่อคล้อยหลังผัวชู้ของตัวเองแล้ว จิตตวีย์มองหน้าคนพูดเขม็งระคนไม่เข้าใจในความหมาย

แต่แจ็คเป็นลูกของนงค์นะ” 

เธอก็เห็นนี่จิต ว่าพี่พงษ์น่ะเป็นยังไง ถ้าขืนฉันเอาแจ็คมาก็มีแต่แย่กับแย่อนงค์บอกด้วยนำ้เสียงเศร้าปนรู้สึกผิด ลูกในไส้ของตัวเองแท้ๆ แต่กลับไม่สามารถมีสิทธิ์มีเสียงที่จะเลี้ยงดูเองได้ เพราะไม่งั้นคงได้เจอหลังแหวนของผัวของตัวเองเอา

แต่แจ็คเป็นลูกนงค์นะ ลูกคนแรกจิตตวีย์เอ่ยขึ้นน้ำเสียงจริงจัง เพื่ออยากให้คนเป็นแม่แท้ๆ ได้คิดดูอีกรอบในการที่จะตัดสินใจปฏิเสธเอาลูกของตัวเองไปเลี้ยง

นงค์เองก็มีลูกตั้งสามคนแล้วนะ...คงเลี้ยงไม่ไหวหรอกอนงค์ถอนหายใจ ตั้งแต่ที่มีชู้กับสมพงษ์ก็เกิดท้องไส้ขึ้นมาทันที เมื่อมาอยู่กินกันได้พร้อมลูกคนแรก อนงค์ก็ดันเกิดท้องขึ้นมาอีก คราวนี้กรรมซ้ำกรรมซ้อนให้มีลูกแฝด จึงกลายเป็นว่าแม่ค้าขายเสื้อผ้าในสำเพงมีลูกกับชู้ได้ถึงสามคนในเวลาไม่ถึงสามปี

แต่ว่า...นงค์ เธอต้องคิดดูให้ดีนะ สงสารแจ็คบ้างสิ แจ็คขาดพ่อแล้วนะ คราวนี้ก็ต้องการแม่เหมือนเด็กคนอื่นๆ

ยังไงนงค์ขอฝากลูกชายไว้กับเธอด้วยนะจิต อย่าทิ้งแจ็คไปไหนอนงค์เอ่ยออกมาพร้อมกับนำ้ตาที่หล่อลื่นขึ้นมาตามดวงตาทั้งสองข้าง นำความอนาถใจมาให้กับจิตตวีย์ที่นั่งมองตาปริบ และกลายเป็นเรื่องหนักใจอย่างมากมายมหาศาลอีกเรื่องหนึ่ง ที่ต้องรับภาระเลี้ยงบุตรบุญธรรมวัยห้าขวบอย่างไม่สามารถปฏิเสธทิ้งขว้างได้!


หลังจากที่เพื่อน ได้ฟังเรื่องราวอันน่าตกใจที่จิตตวีย์ได้ไปประสบและพูดคุยกับอนงค์แม่แท้ ของเด็กชายแจ็ค ต่างก็ส่ายหน้าไปตาม กัน และไม่อยากจะเชื่อว่าอนงค์จะกล้าทิ้งลูกของตัวเองไว้กับแม่เลี้ยงได้ลงคอ

ดีหรอกนะแม่เลี้ยงเป็นเธอน่ะยัยจิต ถ้าเป็นฉันนะหือ...” เอ็มม่ากัดปากกัดฟันอย่างโมโหที่เพื่อนแม่หม้ายของตัวเองต้องมามีเรื่องกลุ้มอกกลุ้มใจมากมาย

ฉันก็ว่างั้นแหละ ถ้ามีแม่เลี้ยงเป็นเธอนะเอ็มม่า ไม่รู้เลยชีวิตแจ็คน่ะเป็นยังไงปัทมากล่าวเสริมคำพูดของเอ็มม่าซึ่งทำอีกคนต้องค้อนให้พร้อมกับตีไปยังแขนอวบของอีกฝ่ายอย่างหมั่นไส้

แล้วจะเอายังไงต่อไปล่ะจิต บ้านล่ะ?” ธัญพิมลเข้าเรื่องซีเรียสขึ้นมา

นอกจากเรื่องค็อฟฟี่ช็อฟที่คาราคาซัง เรื่องลูกบุญธรรมที่ยังคิดไม่ตก จิตตวีย์ก็ยังมีหนี้บ้านที่มันท่วมหัวมากเอาการกับการที่จะต้องอยู่คนเดียว แม้จะหลังไม่ใหญ่โตมากนัก แต่เงินต่อเดือนที่ต้องจ่ายค่าบ้านไปก็มากโข

คนถูกถามถอนหายใจเฮือกใหญ่ คิดไม่ตกเหมือนและไม่อยากจะเชื่อว่าชีวิตของตัวเองกำลังดิ่งลงเหวจนน่าใจหาย เรื่องราวร้าย แย่ เกิดขึ้นมาพร้อมกันอย่างไม่น่าเชื่อ คงไม่มีใครโชคร้ายเท่าจิตตวีย์อีกแล้วมั้งในเวลานี้

บ้านน่ะเหรอ...” ใบหน้านั้นครุ่นคิดอีกรอบ

กำลังจะประกาศขายนะสิเพื่อนทั้งสี่ต่างก็ตกใจพร้อมกันกับสิ่งที่ได้ยิน

ขายเลยเหรอ?” ปัทมาถามขึ้นบ้าง

ไม่ขายก็คงอยู่ไม่ได้หรอก

แล้วอีกสาขานั่นล่ะเนตรดาวนึกถึงสาขาหนึ่งที่จิตตวีย์กำลังตกแต่งอยู่และเวลาในช่วงหลังก็เอาไปให้กับร้านกาแฟของตัวเองซะมากกว่า

นั่นก็ขายจิตตวีย์บอกเสียงอ่อย แต่สุดท้ายก็หัวเราะเสียงใสกลบเกลื่อนความหดหู่ของชีวิตตัวเอง

ไม่เอาแล้วไม่ต้องมาพูดถึงเรื่องจิตหรอกฟังแล้วเศร้า...ไหนเล่ามาสิงานแต่งภัทเป็นไงบ้างสนุกไหมจิตตวีย์เปลี่ยนหัวข้อสนทนาทันที เพราะคิดว่าตอนนี้ไม่ว่าจะพูดอะไรก็คงแก้กันไม่ตก คงต้องปล่อยใหัมันเป็นไปตามกลไกของกฎแห่งกรรมที่ตัวเองก่อไว้หรือยังไง

หือ...ไม่ต้องห่วงหรอกเจ้าบ่าวหล่อมาก แต่เพื่อนเจ้าบ่าวยิ่งหล่อหนักเข้าไปอีกเสียงเอ็มม่ากรี๊ดกร๊าดขึ้นมาอย่างชุ่มชื่นหัวใจเมื่อนึกถึงงานแต่งงานที่เพิ่งผ่านมาและยังจำเค้าหน้าของเพื่อนเจ้าบ่าวทั้งสองได้ดีว่าน่ามองแค่ไหน

คนไหนย๊ะปัทมาหันมากระทุ้งข้อศอกไปยังเอวอ้อนแอ้นของเอ็มม่า

ก็ทั้งสองนั่นแหละเอ็มม่าค้อนให้ แล้วหันไปหาเนตรดาวที่หน้าแดงระเรื่อขึ้นมา

ว่าไงยัยดาว คนไหนหล่อสำหรับหล่อนย๊ะแล้วเอ็มม่าก็อดใจหันไปถามเนตรดาวที่อยู่ดี ก็หน้าแดงขึ้นมาไม่ได้ เมื่อพูดถึงเพื่อนเจ้าบ่าว ซึ่งมีกันอยู่สองคน

ไตรภพ กับ ชานนท์ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

0 ความคิดเห็น