กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 18,224 Views

  • 25 Comments

  • 69 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,004

    Overall
    18,224

ตอนที่ 17 : อุปสรรค ความรักของเนตรดาว (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 499
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    19 เม.ย. 62

     “ตายแล้ว!” จิตตวีย์วิ่งตัวปลิวออกจากร้านไป เมื่อนึกขึ้นได้ว่าวันนี้ต้องไปรับเอาลูกที่โรงเรียน ซึ่งตอนนี้หล่อนก็สายมากเอาการและพอมาถึงก็พบว่าไม่เหลือเด็กอยู่เลย แต่สิ่งที่ทำให้หล่อนตะลึงเมื่อจอดรถแล้วนั่นก็คือการพบเจอกับคนที่หล่อนไม่คาดคิดว่าจะพบเขาอีกในชาตินี้ 

ไตรภพยืนคอยอยู่หน้าโรงเรียนเช่นกัน เขาเองก็จำหล่อนได้ไม่เคยลืม แต่ก็เพียงแค่ชำเลืองหางตามองก็เท่านั้น ไม่ได้คิดจะเอ่ยทักอะไรออกไปทำราวกับมองไม่เห็นจิตตวีย์ที่ส่งยิ้มมาให้ เหมือนอย่างที่เพื่อนในกลุ่มของหล่อนแอบนินทาเขาไว้เหมือนกันนั่นแหละว่าเขาคือผู้ชายจอมหยิ่งทรนงมากคนหนึ่งและขี้เก๊กเป็นที่หนึ่งด้วย ใบหน้าอันหล่อเหลาจึงทำให้หมดเสน่ห์ไปก็เพราะตรงนี้แหละ

คุณไตรภาพจิตตวีย์เป็นฝ่ายทักเขาขึ้นมาก่อน และมันทำให้คนยืนหน้าบึ้งหลีกเลี่ยงที่จะมองไม่เห็นหล่อนอีกต่อไปไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรทักกลับมานอกจากส่งสายตาอันเฉยเมยและยักไหล่เพียงแค่นั้น

คุณมาทำอะไรที่นี่เหรอคะจิตตวีย์ยังคงพูดจามีมิตรไมตรีส่งกลับไปให้แม้จะรู้ดีว่าเขาไม่ได้อยากจะมองตัวเองแม้แต่หางตาเลยด้วยซ้ำ 

และตั้งแต่ที่รู้เรื่องราวในการแบกเค้กกล้วยหอม ไปต้อนรับเพื่อนเพื่อเป็นเซอร์ไพรส์วันเกิดแล้วนั้น หญิงสาวเองก็รู้สึกผิดมาเรื่อย ทั้งด้วยเหตุที่เขาเองก็เป็นลูกค้าคนหนึ่งและด้วยความสะเพร่าของหล่อนเองด้วยเรื่องแบบนี้จึงได้เกิดขึ้น จนถึงป่านนี้จิตตวีย์ยังไม่เคยได้เอ่ยขอโทษอะไรออกไปเป็นเรื่องเป็นราวเลยสักครั้ง เพราะเขาก็ไม่เคยย่างกรายเข้าไปยังค็อฟฟี่ช็อฟของตนอีกเลยเช่นกัน แน่นอนเพราะเขาโกรธนั่นแหละ แต่ถึงยังไงจิตตวีย์คิดว่าการได้เริ่มทักทายและพูดจากันดีๆ บางทีมันก็อาจจะทำให้เขาลืมเรื่องนั้นและให้อภัยหล่อนได้บ้าง

แล้วคุณล่ะมาทำอะไรเขาถามกลับด้วยคำถามเดียวกันตามมารยาท  โดยไม่คิดจะตอบคำถามจากหล่อนเลย จิตตวีย์อดคิดค่อนขอดในใจไม่ได้ว่า เขาช่างไร้มารยาทเสียนี่กระไร พลอยทำให้จิตตวีย์นึกไปถึงเพื่อนรักของเขาหรือคู่ปรับของธัญพิมลที่ดูมีมารยาท สุภาพบุรุษ สุขุมและอบอุ่น แม้ว่าธัญพิมลจะบ่นเป็นหมีกินผึ้งว่าเขาเป็นคนที่ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเลยสักนิด แต่เท่าที่จิตตวีย์และเพื่อนๆ เห็นในวันที่ทานข้าวด้วยกัน ปราชญ์นั้นเทคแคร์ดูแลธัญพิมลมากกว่าใครก็แล้วกัน หากแต่สายตาของเพื่อนของเขาที่มองมาที่เขากลับมีความตำหนิเกิดขึ้น เหมือนกับว่าปราชญ์ดูแลเอาใจใส่ธัญพิมลมากเกินกว่าเหตุและเหมือนกับว่าปราชญ์ไม่ควรจะทำแบบนั้น

มารับลูกค่ะ

แต่ไม่ทันที่หล่อนจะได้ถามต่อ ครูมีอายุก็เดินจูงมือลูกชายวัยห้าขวบออกมา เด็กชายตัวผอมวิ่งเข้ากอดแม่ตัวเองแนบแน่น

ผมนึกว่าแม่จิตจะไม่มาซะอีก” 

ไม่มาได้ยังไงลูก แม่ลืมไปน่ะ...ต้องขอโทษด้วยนะคะ คือลืมดูเวลาจริงๆจิตตวีย์หันไปคุยกับครูร่างท้วมที่ส่งยิ้มใจดีมาให้

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ โรงเรียนยังไม่ปิดครูมีอายุท่าทางใจดีตอบออกมา แต่คนที่ยืนอยู่กับยืนส่ายหน้า เขามีสีหน้าว่าไม่พอใจเอามากๆ 

แล้วเรามาตั้งแต่เมื่อไหร่คุณครูคนเดิมหันไปถามคนที่ยืนทำหน้าไม่รับแขกบ้าง

ก็นานพอสมควรครับ นี่ถ้าผู้ปกครองมารับเด็กทันเวลาครูก็คงไม่ต้องคอยแบบนี้เขากล่าวขึ้นกระแนะกระแหนด่าหล่อนไปในตัว จิตตวีย์หน้าเสียมากเช่นกัน เพราะมันคือความสะเพร่าของหล่อนอีกแล้ว

ไม่เป็นไรหรอก บางคนก็ยุ่ง” 

แล้วเราไม่ยุ่งเหรอครับ นี่สายมากแล้วด้วย!” เขายังคงแดกดันอยู่อีก 

จิตตวีย์ก็รู้สึกเหมือนโดนต่อยหน้าเต็มๆ ไม่อยากจะเชื่อว่าผู้ชายมาดขรึม ขี้เก๊กคนนี้จะมีความคิดเคียดแค้นเนิ่นนานได้ขนาดนี้ แค่เรื่องเค้กเรื่องเดียวก็ดูเหมือนว่าชาตินี้ทั้งชาติเขาจะไม่มีวันให้อภัย หรือโชคร้ายหน่อยอาจจะผูกใจอาฆาตเป็นศัตรูกับหล่อนจนลาจากโลกไปหรือยังไงกันนะ

เท่าที่จิตตวีย์พอจะทราบมา เขาเองก็ไม่มีแฟน ไม่เคยมีด้วยซ้ำ หรือเป็นเพราะเขาไม่คิดจะมี แต่มันก็ไม่แปลกหรอกในเมื่อเขาเป็นคนจิตใจแคบ จะมีผู้หญิงคนไหนกล้าเข้ามาใกล้ ไม่งั้นก็คงโดนกัดหัวขาดกันระนาวพอดีจิตตวีย์ก่นด่าเขาในใจ อย่างน้อยก็เพื่อนระงับความโกรธที่ตนมีต่อเขาและเพื่อที่จะไม่แสดงออกว่าหล่อนเองก็ไม่พอใจกับคำพูดและการกระทำของเขาที่ไร้มารยาทและปากร้ายยิ่งกว่าผู้หญิง สิ่งเดียวที่ทำได้นั่นคือกล่าวขอโทษอีกครั้งและพาลูกกลับบ้าน


อาการของธัญพิมลดีขึ้นตามลำดับ หล่อนทำตามคำสั่งของหมอทุกประการหรือจะว่าไปมันน่าจะเป็นคำสั่งหรือคำขู่ของเขามากกว่า ยาที่ได้มาก็ต้องกินให้หมดแต่ต่อให้เขาข่มขู่ไว้แต่ยังวางมาดเป็นเจ้านายผู้แสนใจดียอมให้หล่อนหยุดงานได้หลายวัน จนกว่าเท้าของหล่อนจะหายขาด ซึ่งนำความประหลาดใจมาให้กับทุกคน ไม่ว่าจะเป็นพนักงานด้วยกันหรือเพื่อนของหล่อนเอง

ในวันนี้ธัญพิมลก็ได้นัดหมายพบเจอกับเพื่อนๆ เพื่อมาทำอาหารที่คอนโดของตัวเองทานกันซึ่งเป็นการเรียกร้องของภัทรินด้วย ส่วนคนที่มาไม่ได้นั่นคือเนตรดาว 

ปกติเนตรดาวไม่เคยพลาดการนัดพบกับเพื่อน แต่ช่วงหลังมาเมื่อไม่นานนี้ เนตรดาวมีเวลาให้กับเพื่อนน้อยลง อันนี้ธัญพิมลเองก็รู้เห็นโดยตลอด แต่มันเหมือนน้ำท่วมปากพูดอะไรไม่ได้ ในยามที่เพื่อนๆ ต่างก็ตั้งคำถามกันขึ้นมากับการเปลี่ยนแปลงไปของเนตรดาว

แต่ถึงแม้ว่าธัญพิมลจะไม่ได้พูดถึงความลับที่ตนกุมไว้ของเนตรดาวกับชานนท์ แต่สุดท้ายก็ดูเหมือนว่าภัทรินได้ทำให้เรื่องที่ไม่มีใครระแคะระคายได้รับการเปิดแง้มขึ้นมา เพราะคนท้องโย้ ได้ดึงเอานิตยสารซุบซิบคนในแวดวงไฮโซ คนที่ชื่อเสียงและดารานักร้องในสังคมมาให้กับเพื่อนๆ ได้ดูภาพสาวปริศนาที่เดินเคียงคู่อยู่กับชานนท์ในลานจอดของโรงภาพยนต์ของค่ำคืนหนึ่ง ซึ่งธัญพิมลได้แต่กลืนน้ำลายและตักเอาอาหารเข้าปาก แสร้งทำเป็นไม่สนใจ 

ตอนแรกไม่มีใครรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร เพราะภาพของผู้หญิงเบลอไว้ แต่ทุกคนต่างโฟกัสไปยังชานนท์ ทำให้ต่างก็รู้ว่าเขาคือนักแข่งรถอนาคตไกลคนหนึ่ง ส่วนผู้หญิงภาพเบลอนั้นก็คือเนตรดาวนั่นเอง ตอนแรกเพื่อนๆ เจี้ยวจ้าวกันยกใหญ่ ต่างก็เชื่อบ้างไม่เชื่อบ้าง แต่เมื่อมองใกล้ๆ จึงรู้แน่ชัดว่านั่นคือเนตรดาวจริงๆ อย่างที่ภัทรินบอก

การที่ภัทรินให้ความสนใจเพราะเกิดความเป็นห่วงเป็นใยเนตรดาวขึ้นมาอันเป็นนิสัยปกติของภัทรินที่มีต่อเนตรดาว แต่เพื่อนๆ ต่างก็คัดค้าน เพราะเห็นว่าเนตรดาวโตแล้ว 

ถึงโตก็ต้องเป็นห่วง พี่นนท์น่ะเจ้าชู้ตัวพ่อนะ คาสโนว่าคนหนึ่งเลยนะนั่นน่ะภัทรินให้เหตุผลของตัวเอง เพื่อดึงให้เพื่อนๆ เห็นด้วยกับความคิดที่ตนจะกีดกันเนตรดาวกับชานนท์

ดาวคงหาทางหนีทีไล่เองนั่นแหละปัทมาเอ่ยขึ้น แม้ว่าจะมีความคิดที่เห็นด้วยกับภัทรินอยู่บ้าง เพราะเนตรดาวหัวอ่อน เกรงว่าจะไม่ทันคนแบบชานนท์เอา ภาพที่เห็นชานนท์ยื่นปากจมูกไปหอมเอาแก้มเนตรดาวนั้นยังติดตาของปัทมาอยู่ และตอนที่ชานนท์หันหน้ามาสบตากับตนด้วยแววตาตวัดมองบ่งบอกให้ปัทมารู้ว่ามันเป็นเรื่องเขากับเนตรดาว ปัทมาไม่ควรจะมองและยุ่งมาก ทำให้ปัทมาต้องรีบเดินผ่านแล้วแยกตัวไปเข้าห้องน้ำทันที

โธ่ปัท แล้วจะปล่อยให้มันสายไปก่อนหรือไง” 

สาย ทำไมต้องสาย แล้วเธอหมายถึงอะไรเหรอภัทจิตตวีย์ถามขึ้นใคร่รู้

แหมจิต คิดดูนะว่าถ้าพี่นนท์รุกหนัก ฉันเกรงว่าพี่นนท์จะแค่มาหลอกเจาะไข่แดงยับดาวเอาน่ะสิ งานนี่บอกเลยนะยัยดาวของเราน้ำตาเช็ดหัวเข่าแน่ๆ

ทำไมยะ

ฉันมั่นใจร้อยล้านเปอร์เซ็นต์นะว่าพี่นนท์ไม่ดีพอสำหรับยัยดาว!” นำ้เสียงหนักแน่นของภัทริน ทำให้เพื่อนๆ ต่างให้ความสนใจขึ้นมา

ว่าไปนั่น แต่ภัทจะทำอะไรล่ะ ในเมื่อเขาสองคนนัดเจอกันบ่อยๆ ขนาดนั้นคำพูดของธัญพิมลที่เงียบมานาน ดึงเอาความสนใจของเพื่อนๆ ขึ้นมา

ธัญเธอรู้ได้ยังไงว่าสองคนนั้นนัดพบเจอกันบ่อยๆภัทรินทำหน้าว่าสนใจมากกว่าใครเพื่อน ธัญพิมลทำหน้าเหลอหลาเมื่อคิดได้ว่าตัวเองหลุดคำพูดอะไรออกไป 

ไม่รู้ แค่เดาเอาน่ะ ก็ภาพนี้ยังไม่มีใครรู้เลยจริงไหมล่ะถ้าไม่เป็นข่าวซะก่อนน่ะธัญพิมลหาทางแก้ตัวได้อีก

แหมนึกว่ารู้อะไรดีๆ มาแล้วไม่บอกเพื่อนเอ็มม่าพูดขึ้นบ้าง

ช่างเถอะน่ะ แต่ถึงยังไงภัทก็ทำอะไรไม่ได้ไม่ใช่เหรอธัญพิมลรีบพูดตัดบท ก่อนที่ทุกคนจะรู้เอาว่าตนคือผู้กุมความลับของเนตรดาวไว้

ฉันกำลังคิดๆ อยู่นี่แหละ คนอย่างดาวดีเกินไป ต้องได้คนดีเหมือนกันภัทรินพูดขึ้น

อะไร นี่อย่าบอกนะว่าเธอกำลังจะหาผู้ชายให้ดาวธัญพิมลเริ่มมีปากเสียงขึ้นมามากกว่าใครในการคัดค้านความคิดของภัทริน

แค่มองคนดีๆ ให้ก็เท่านั้นแหละ แหมตื่นเต้นไปได้ยัยธัญ” 

แต่แล้วสายตาทุกคนที่มองมาโดยไม่ต้องเอ่ยคำถาม ซึ่งเป็นคำถามเดียวกันนั่นคือใคร?’ ทำให้ภัทรินพูดต่อ 

พี่ไตรภพนั่นไง ฉันว่าเหมาะสมกับดาวมากนะ รายนั้นไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงเลย ทำแต่งานดูแลแม่กับน้องสาวเท่านั้นเอง ดาวก็อ่อนหวานเรียบร้อย ดูยังไงก็เหมาะสมกันที่สุดนั่นแหละภัทรินมีน้ำเสียงผ่อนคลายขึ้นเมื่อพูดถึงไตรภพ ซึ่งตรงข้ามกับจิตตวีย์ที่เผลอเบ้ปากออกมา

ไม่มองผู้หญิง แล้วมองผู้ชายหรือเปล่าล่ะจิตตวีย์นึกหมั่นไส้ทำให้แสร้งพูดติดตลก แต่ความเป็นจริงแฝงไว้ด้วยการเหน็บแนม

นี่จิต! พิเรนทร์ไปแล้วเปล่าหล่อนน่ะภัทรินค้อนให้วงใหญ่

จิตว่านะ ยกคุณไตรเพลิงอะไรนั่นให้เอ็มม่าไม่ดีกว่าเหรอ”​ จิตตวีย์พูดต่ออย่างสนุกปากและไม่ลืมที่จะเปลี่ยนชื่อให้คนที่กำลังถูกพูดถึงอยู่ด้วย ทำเอาหลายคนอดสงสัยไม่ได้ว่าผู้ชายคนนี้คงไปทำอะไรให้จิตตวีย์ไม่พอใจเป็นแน่ เพราะธรรดาแล้วจิตตวีย์จะไม่ค่อนขอดใครง่ายๆ และมักจะระงับอาการโมโหโกรธาของตัวเองได้ดีมากพอๆ กับปัทมา แต่ไฉนวันนี้ถึงได้จิกกัดไตรภพไม่ปล่อยอย่างนี้

จิต! แสบนะช่วงนี้ พี่เขาชื่อพี่ไตรภพ ไม่ใช่ไตรเพลิงภัทรินช่วยแก้ให้ แต่ก็อดตำหนิเพื่อนไปด้วยไม่ได้ แต่จิตตวีย์ดูเหมือนจะไม่สนใจชื่อแส้จริงๆ ของเขาสักเท่าไหร่

จริงๆ ฉันก็อยากจะได้นะ แต่เขาไม่มองฉันเลยนะยัยจิต หล่อลากดินแต่มาดขรึมมากกกก.....ขี้เก๊กด้วย ยิ้มก็ไม่ยิ้ม โอ้ยฉันคงไม่ไหวหรอกเอ็มม่าทำเสียสะดีดสะดิ้ง เหมือนว่าตัวเองเป็นฝ่ายที่จะเลือกได้

เฮ้ยความคิดดีว่ะจิต งั้นเอ็มม่าก็ช่วยไปกีดกันเอาพี่นนท์ออกมาจากดาวหน่อยสิ พี่ไตรภพจะได้เข้าไปแทนที่ไง คิดว่าไม่ยากหรอกภัทรินมีความคิดใหม่เอาคำพูดทีเล่นทีจริงของจิตตวีย์เป็นเรื่องซีเรียสขึ้นมา แต่เจอเอ็มม่าค้อนให้

ไม่เอาหรอก ยกให้คุณน้องดาวทั้งสองคนนั่นแหละ ส่วนหล่อนจะเลือกใครก็จัดการเลยฉันมีที่หมายใหม่แล้วเอ็มม่าจีบปากจีบคอพูด ทำให้เพื่อนๆ หันมามองเป็นตาเดียว

ที่หมายใหม่ ไหนบอกมาสิใครจะเป็นผู้โชคร้ายคนนั้นปัทมาแซวขึ้นบ้าง

เขาเรียกว่าโชคดีย่ะนังแว่น!” เอ็มม่าค้อนไปให้ก่อนจะบอกเพื่อนทุกคนให้รู้ว่าที่หมายใหม่ของตัวเองนั้นคือใคร

แหมก็คุณปราชญ์มาดเท่ห์ ซีอีโอหนุ่มสุดหล่อ เจ้านายสุดฮ็อตของยัยธัญนั่นไง โอ้ย...ทั้งสุภาพนุ่มนวล สุขุม รอบคอบน่าหลงใหลความหล่อก็ไม่เป็นสองรองใคร ผู้ชายอย่างนี้หาไม่เจอแน่เลยชาตินี้ถ้าฉันไม่ตะครุบไว้ตั้งแต่ตอนนี้ ฉันตัดสินใจแล้ว ฉันเลือกคุณปราชญ์นี่แหละเอ็มม่าพูดไปด้วยทำหน้าขวยเขินไปด้วย

อ้อ...สวยเลือกได้จิตตวีย์ว่าให้บ้าง และนำพาให้เกิดเสียงครื้นเครงขึ้นมาในเวลาต่อมา


เสียงเคาะประตูในตอนดึกมากนั่นคือเวลาเกือบห้าทุ่มได้ ทำให้ธัญพิมลที่มีอาการเคลิ้มหลับต้องดีดตัวขึ้นมาจากเตียงนอน และตกใจไม่เบาที่มีคนมาหาในยามดึกดื่นขนาดนี้ แต่เมื่อเปิดประตูก็พบว่าเนตรดาวยืนยิ้มอยู่ตรงนั้น ความตะลึงของธัญพิมลทำให้เนตรดาวต้องเป็นฝ่ายพาตัวเองเข้ามายังห้องนอนของเพื่อนพร้อมกับปิดประตูให้เสร็จสรรพ ซึ่งจุดประสงค์ของเนตรดาวก็คือขอมานอนค้างด้วย

ธัญพิมลไม่ได้มีปัญหาอะไร แต่กว่าเนตรดาวจะหลับได้ก็ทำเอาธัญพิมลตาค้าง เพราะฝ่ายนั้นชวนคุยจ้อยๆ ในหลายๆ เรื่อง ทุกอย่างมันช่างสดใสและโลกของเนตรดาวนั้นเป็นสีชมพูหวานแหววทุกครั้งที่พูดถึงชานนท์ ซึ่งธัญพิมลพอจะเข้าใจสถานการณ์มากขึ้น ว่าความสัมพันธ์ของเนตรดาวกับชานนท์ไปกันถึงไหนแล้ว แต่ก็อดสงสารเนตรดาวไม่ได้ เพราะภัทรินคอยขัดขวางอยู่ โดยที่ธัญพิมลไม่รู้นักหรอกว่าเนตรดาวจะรู้หรือเปล่า ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่ภัทรินรู้ว่าเนตรดาวเคยไปดูหนังกับชานนท์ และเรื่องที่ภัทรินกำลังจะเป็นแม่สื่อให้เนตรดาวกับไตรภพ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

0 ความคิดเห็น