กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 18,331 Views

  • 25 Comments

  • 69 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,111

    Overall
    18,331

ตอนที่ 15 : อยู่ในความรับผิดชอบ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 560
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    18 เม.ย. 62

     หลังจากที่ไปส่งธัญพิมลแล้ว ปราชญ์ก็กลับมายังที่บ้านของตัวเอง แม้ใจจริงอยากจะเข้าไปในห้องพักของหล่อนเพื่อดูแลให้แน่ใจว่าหล่อนกินยาดื่มน้ำมากพอก่อนที่จะล้มตัวลงนอน แต่เมื่อเห็นสายตาที่แสนดุส่งมาให้กันท่าไว้ และคำพูดไล่เขากรายๆ ทำให้ปราชญ์ยอมล่าถอย แต่ไม่ลืมที่จะดอมดมเอากลิ่นน้ำหอมจางๆ จากซอกคอขาวในตอนที่เขากระซิบเสียงใสไปยังใบหูสีแดงนั้น ซึ่งหล่อนก็ไม่รู้ตัวหรอกไม่งั้นหล่อนคงได้รู้ว่าสิ่งที่หล่อนตราหน้าเขาไว้มันถูกต้อง เพราะเขาฉวยโอกาสกับหล่อนจริงๆ 

แต่ใครจะไปคิดกันละว่าคนที่มีพันธะอย่างเขาจะกล้าบ้าบิ่นเกิดมีอารมณ์แปรปรวนเพียงแค่ได้เข้าใกล้ธัญพิมล เขาเคยมีความมั่นคงไม่วอกแวกนอกใจคู่หมั้นเลยสักครั้ง ไม่ว่าจะมีผู้หญิงเข้ามาเชื้อเชิญทั้งแบบเปิดเผยหรือแค่ทอดสะพานให้ แต่ตอนนี้เขายอมรับว่าทุกอย่างมันเริ่มเปลี่ยนไปแล้ว 

ชายหนุ่มหยิบเอาแก้ววิสกี้สีใสทรงเตี้ยขึ้นมาพร้อมกับรินวิสกี้ขวดสี่เหลี่ยมดีไซด์สวยเก๋ยี่ห้อแสนแพงจากฝรั่งเศส สีน้ำอัมพันมันยั่วน้ำลายของเขาสิ้นดี ทำให้ปราชญ์กระดกของเหลวลงไปตามลำคอของตัวเอง

เขากลืนน้ำลายลอบอมยิ้มอย่างสุขใจ และความคิดบ้าบอก็เกิดขึ้นว่ามันเนิ่นนานมากแค่ไหนแล้วที่เขาห่างหายจากเรื่องอย่างว่า และมันก็ไม่ได้ง่ายเลยในยามที่เขาได้เข้าใกล้ธัญพิมล แม้ว่าใบหน้าของหล่อนนั้นจะจริงจังและเอาเรื่องทุกครั้งในยามที่มองมาที่เขา แต่กระนั้นร่างกายของเขาก็ยังมีปฏิกิริยาปรารถนาอยู่ร่ำไป

ธัญพิมลกำลังทำให้หัวใจของเขาหวั่นไหวและสั่นคลอนขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้เขามีความรู้สึกแบบนี้มาก่อน

ปราชญ์นั่งลงไปยังหน้าโต๊ะทำงานของตัวเองในห้องนอนขนาดกะทัดรัด ซองสีนำ้ตาลถูกส่งมาทางไปรษณีย์ได้สองสามวันแล้ว หากแต่เขายังไม่พร้อมที่จะเปิดอ่าน นอกจากจดหมายฉบับเล็กที่แนบมาด้วย


ถึง...ปราชญ์

นี่เป็นความหวังดีล้วนๆ ที่อยากจะให้คุณได้เข้าใจว่าทุกอย่างไม่ได้เป็นเหมือนเดิมหลังจากที่คุณขึ้นเครื่องจากมาแล้ว ฉันเสียใจด้วยนะคะที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมา


จาก...คนที่หวังดี


เขากลืนน้ำลายอ่านทบทวนส่ิงนั้นค้นหาความหมายที่ซ่อนไว้ เขารู้ดีว่าคนที่หวังดีที่ว่านั้นเป็นใคร หลังจากดื่มได้ที่แล้ว เขาคิดว่าสิ่งที่ซ่อนอยู่ในซองสีน้ำตาลนั้นควรจะได้รับการเปิดดู ชายหนุ่มล้วงมือเข้าไปยังซองสีน้ำตาลเพื่อดึงเอารูปภาพสีขนาดมาตรฐานมากกว่าสิบใบออกมา มีใบหนึ่งที่ใหญ่กว่าใบไหนๆ มันเป็นภาพของสองหนุ่มสาวที่ยืนกอดจูบกันยังคาเฟ่แห่งหนึ่งในค่ำคืนที่คราคร่ำไปด้วยผู้คนมากมาย โดยไม่ได้อายต่อสายตาของคนในละแวกนั้นเลย 

ก็ใช่สินะจะไปอายทำไม ในเมื่อคู่หมั้นเดินทางมาเมืองไทยแล้ว และที่นั่นก็คือประเทศสหรัฐอเมริกาไม่ใช่เมืองไทย

ภาพทุกภาพบอกเล่าเรื่องราวของคนสองคน แค่ปรับเปลี่ยนอิริยาบถ สถานที่และเวลา เท่านั้นเอง หากแต่คนทั้งสองก็ดูสนิทชิดเชื้อมากกว่าแค่จะเป็นเพียงคนรู้จักกัน 

การที่ปราชญ์เห็นผู้ชายในภาพโอบกอดเอาร่างระหงเดินข้ามถนน ภาพที่ผู้ชายคนนั้นยื่นศีรษะเข้าไปหอมเอาแก้มละมุน และภาพที่คนทั้งสองยืนจูบกันกลางถนนอย่างดูดดื่ม มันทำให้คนที่มองอยู่อดยกยิ้มขึ้นมาเสียไม่ได้ วันเวลาที่อยู่มุมล่างขวาของภาพบ่งบอกว่ามันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่นานนี้เอง ทันทีที่ปราชญ์เดินทางกลับมาเมืองไทยได้ไม่ถึงสัปดาห์! นี่คือการหักหลังครั้งยิ่งใหญ่ แม้ครั้งหนึ่งเขาเคยให้อภัยมาแล้ว


โน๊ตบุ๊คถูกเปิดขึ้น เขาเลื่อนมือกดไปยังโปรแกรมโทรข้ามประเทศพร้อมกล้องในโน็ตบุ๊คก็ทำงานทันที และไม่นานนักคนที่เขาโทรหาก็โผล่เข้ามายังหน้าจอที่ว่างเปล่าก่อนหน้า

พี่ปราชญ์...คิดถึงจังค่ะ เป็นยังไงบ้างคะเสียงหวานส่งมาพร้อมกับดวงหน้าที่แต่งแต้มสวยงามชุดราตรีสีแดงสดเปิดไหล่บางมนให้น่ามอง เขาจำทุกสัมผัสนั้นได้และยอมรับว่าอยากสัมผัสมันขึ้นมาอีก ตอนนี้เขาสับสนสิ้นดีจะมีทางไหมที่เขาจะยื้อคู่หมั้นให้กลับมามองเขาคนเดียวหรือว่าเขาควรจะปล่อยหญิงสาวไปเสีย หากว่าหล่อนไม่ต้องการจะอยู่กับเขาอีกต่อไป

สบายดีครับที่รักเขามองไปยังดวงหน้าที่หันหน้าออกจากจอสี่เหลี่ยมไป ทำราวกับว่าในห้องพักนั้นไม่ได้มีแค่หล่อนคนเดียว แล้วหญิงสาวก็หันมาให้ความสนใจเขาอีกครั้ง

ปิ่นจะไปไหนครับแต่งตัวสวยจังเขาชมจากใจจริง เครื่องหน้าแต่งแต้มจนเขาใจสั่น หล่อนสวยหมดจดไม่เคยสร่างซา

ปิ่นมีนัดไปงานวันเกิดเพื่อนค่ะ

ขอให้สนุกนะครับ แต่พี่ว่าชุดที่ใส่วับแวมไปหรือเปล่า อากาศที่นั่นกำลังหนาวไม่ใช่เหรอ” 

ไม่หนาวเท่าไหร่นี่คะ

พี่เช็คอากาศที่โน่นตลอด มีหิมะด้วยไม่ใช่เหรอจ๊ะคนดีเขาเอ่ยออกไปอย่างห่วงใย ดวงตาคมพยายามมองไปรอบพื้นที่ที่มองเห็นได้ เห็นเงาใครสักคนวับๆ แวมๆ อยู่ไม่ห่างไกล และมันทำเอาเขาใจสั่น ก่อนจะชำเลืองหางตามองไปยังพวกรูปภาพทั้งหลายที่เขาเพิ่งล้วงออกมาจากซองสีน้ำตาล ความไม่ไว้ใจ หวาดระแวงมันวิ่งพล่านขึ้นมา แต่สิ่งที่เขาบอกตัวเองได้นั่นคือต้องใจเย็น อีกไม่นานหญิงสาวก็จะกลับมาเมืองไทยแล้ว บางทีมันอาจจะไม่ได้เลวร้ายเหมือนอย่างที่เขาหวาดกลัวก็เป็นไป

มีนิดหน่อยค่ะแต่ปิ่นชอบความเย็นค่ะพี่ปราชญ์เขาอมยิ้ม ตั้งแต่ที่คบหากันเขารู้ดีว่าคนรักของตัวเองไม่ได้ชอบความเย็นอย่างที่บอกเลย ตรงกันข้าม ณดารันต์นั้นแทบจะเป็นไม้เบื่อไม้เมากับความเหนาวเหน็บเอาเลยทีเดียว ในยามที่อยู่ด้วยกัน เขาต้องโอบกอดหญิงสาวไว้ในอ้อมกอดพร้อมกับผ้าห่มผืนหนาบนโซฟาตัวยาว ไอ้จะมาแต่งตัววับๆ แวมๆ เผยไหล่เผยบ่ามนในฤดูหนาวเห็นทีว่าจะยาก ยิ่งช่วงหิมะตกยิ่งไม่ต้องพูดถึง

ถึงยังไงก็อย่าลืมดูแลสุขภาพก็แล้วกันนะครับเขาบอกออกไป แต่ใบหน้าของอีกฟากหนึ่งกลับให้ความสนใจอะไรสักอย่างนอกจอสี่เหลี่ยม พลันทำเอาเขาต้องนิ่วหน้า

ขอบคุณค่ะ” 

มีใครอยู่ในห้องด้วยหรือเปล่าครับน้องปิ่น

ปิ่นกำลังจะออกไปแล้วค่ะพี่ปราชญ์เดี๋ยวจะสายเอา เพื่อนมารับแล้วค่ะไว้คุยกันวันหลังนะคะหญิงสาวบอกอย่างร้อนรนแล้วรีบลุกขึ้นรวดเร็ว

ครับ พี่รักปิ่นนะ...” เขากล่าวยังไม่ทันจะจบดีนัก ภาพจอสี่เหลี่ยมนั้นก็มืดสนิท พานทำให้ชายหนุ่มน้อยใจ ไม่อยากจะเชื่อว่าคู่หมั้นจะรำ่ลาเขาเพียงแค่นั้น หรือจะว่าไปหล่อนแทบจะไม่ได้ตั้งใจจะรำ่ลากันอย่างเป็นทางการเลยด้วยซ้ำ

ปราชญ์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไม่ว่าหลังกล้องนั้นจะเป็นยังไงต่อไป แต่อาการหมางเมินที่คู่หมั้นสาวของเขากำลังปฏิบัติอยู่นี้มันสร้างความปวดร้าวมาให้กับเขามาก ชายหนุ่มหยิบเอาแก้ววิสกี้กระดกขึ้นดื่มเพียงรวดเดียว พร้อมกับมือหนาก็กุมไปยังแก้วทรงกลมด้วยแรงทั้งหมดที่มี ภาพบางภาพที่วางเกลื่อนอยู่ถูกเขาขยุ้มลงไปด้วยความเจ็บใจให้กับความงี่เง่าของตัวเอง  

เขาทุ่มใจทุ่มกาย สร้างอนาคตและคาดว่าจะมีอนาคตที่ดีร่วมกัน เพราะผู้ใหญ่ของฝ่ายหญิงก็พอใจเขา เปิดอ้าแขนต้อนรับให้เป็นลูกเขยที่ยอมยกลูกสาวให้ และอยากจะฝากผีฝากไข้ด้วย แต่ตอนนี้ทางเดินแห่งความรักมันค่อนข้างขรุขระ เขาหวังว่าคงไม่ไปถึงทางตันในสักวันเท่านั้นเอง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

0 ความคิดเห็น