กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 13,258 Views

  • 16 Comments

  • 73 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,500

    Overall
    13,258

ตอนที่ 14 : CEO & ศัตรูหมายเลข 1.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 446
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    15 ก.ย. 61

     “ผมจอดตรงนี้แหละ ตอนนี้เวลากระชั้นชิดเข้ามาทุกทีแล้วเดี๋ยวสายเขากำลังจะก้าวเท้าจากไปแล้วก็ต้องชะงักเหมือนคิดอะไรได้ ทำให้ต้องหันหน้ากลับมาและก็ชนเอากับคนที่กำลังเดินอยู่ด้านหลังเขาเข้าอย่างไม่รู้ตัว แม้การชนจะไม่แรงมากนักหากแต่เท้าที่เจ็บหนึบของธัญพิมลมนั้นทำให้การทรงตัวของหล่อนไม่ค่อยจะดีนัก ร่างบอบบางเซถลาไปนิดหน่อย ชายหนุ่มที่มีความไวอยู่ก่อนรีบคว้าเอายังเอวขอดไว้ได้ทันแต่ก็เซถลาตามคนตัวเล็กที่จับเอาคอเสื้อเขาไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยวตามสัญชาตญาณ จนแผ่นหลังของหล่อนไปติดกับประตูรถของตัวเอง ชายหนุ่มใช้แขนอีกข้างยันตัวรถนั้นไว้เพื่อกันไม่ให้เขาได้เข้าใกล้หล่อนมากกว่านี้ แม้กระนั้นคนทั้งสองก็อยู่ใกล้กันแค่ลมหายใจกั้นเท่านั้นเอง 

ซุ่มซ่ามอีกแล้วนะชายหนุ่มกล่าวเสียงดุ หากแต่มีความนุ่มนวลอยู่ในนั้น เสียงหายใจของเขาดูจะเริ่มดังขึ้นตามลำดับ มือน้อยดันหน้าอกเขาออกห่าง เมื่อเห็นว่าเขาเอาแต่จ้องใบหน้าของหล่อนไม่วางตา เพราะไม่ใช่แค่เขาคนเดียที่หน้าแดง แต่หล่อนเองก็หน้าแดงไม่แพ้กัน

คุณต่างหากละหล่อนมองค้อนให้อย่างรู้สึกหมั่นไส้และเสียเปรียบกับความใกล้ชิดกับเขาในตอนนี้ กลิ่นน้ำหอมจาง พร้อมสบู่อ่อน มันโชยเข้าหาจมูก หญิงสาวกัดฟันตัวเองไว้ไม่อยากจะเผลอไผลคิดทะลึ่งตึงตังไปยังคนที่มักจะมีเรื่องกับหล่อนเสมอในยามที่พบกัน

ผมแค่อยากจะบอกว่าถ้าหากหวังดีจริง ก็อย่าได้ไปบอกยามก็แล้วกัน เพราะยามในบริษัทนี้คงไม่รู้หรอกว่าผมแอบจอดรถผิดที่ผิดทาง...ถ้าคุณไม่วิ่งแจ้นไปบอกเขาชายหนุ่มขยับตัวออกห่าง กระชับเอาชายเสื้อสูทตัวนอกของตัวเองให้เข้าที่ ก่อนจะยักคิ้วหลิ่วตาส่งมาให้กับคนที่ยืนหน้าแดงและตะลึงว่าเขาล่วงรู้ความคิดของหล่อนที่คิดจะวิ่งแจ้นไปบอกยามจริง ได้ยังไง หากว่าเขาไม่ขยับรถออกจากที่จอดซะเดี๋ยวนี้ แต่ตอนนี้คงไม่มีเวลาแล้ว หล่อนจะสายแล้ว!!!


เมื่อร่างกะเผลกเดินเข้ามาก็ทำเอาทุกสายตามองมาเป็นตาเดียว ธัญพิมลหน้าซีดทันที เพราะหล่อนมาสายและทำให้เสียประวัติการทำงานจนได้ หล่อนไม่เคยมาสายแบบนี้สักที แม้จะแค่ไม่กี่นาทีก็เหอะ แต่มันไม่ควรที่จะเป็นวันนี้ 

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็เป็นเพราะเขาคนเดียวที่ทำหล่อนต้องยืนโต้เถียงหวังดีบอกให้เขาไปจอดรถที่อื่นแต่สุดท้ายเขาก็ไม่คิดจะทำตาม มิหนำซ้ำเขายังเดินลอยหน้าลอยตาหนีหายเข้ากลีบเมฆไปเสียอีก อย่าให้จับได้ก็แล้วกันว่าทำงานที่บริษัทไหนของตึก หล่อนจะตามไปประจานให้เสียหายเลยทีเดียว

คุณธัญพิมล...เป็นอะไรมากหรือเปล่าคนทั้งหมดที่ยืนออกันอยู่ต่างหันมามองคนที่เพิ่งมาสายและเดินไม่ค่อยจะสู้ดีนักเป็นตาเดียว พร้อมกับเสียงทักของหนึ่งในท่านผู้บริหารระดับสูง ที่ทำเอาคนถูกทักหันหน้าไปหา แล้วก็ต้องหน้าซีดเผือดไปอีกเป็นคำรบที่สอง จ้องมองไปยังคนตัวสูงใหญ่โดดเด่นทั้งรูปร่างและหน้าตา ที่เขาเองก็มองมาหาหล่อนเช่นกัน

หญิงสาวยืนเป็นใบ้ไปชั่วขณะ นึกคิดทบทวนว่าวันนี้บริษัทจะเปิดตัวท่านผู้บริหารคนใหม่ที่วางตัวมาไว้เป็นปี แล้ว และวันนี้ก็คือวันเปิดตัวท่าน CEO คนใหม่

  ธัญพิมลนั้นทราบดีไม่ต่างจากคนอื่น เพียงแต่ไม่คิดว่าการยืนคุยโต้คารมกับผู้ชายที่ยืนเด่นอยู่ตรงหน้านั้นจะทำให้หล่อนเดินเข้ามาสาย และมาจ๊ะเอ๋เอากับเขาที่ยืนอยู่เคียงข้างกับท่านผู้บริหารอายุมาก ซึ่งมันเป็นลางสังหรณ์ที่น่ากลัวที่สุดในชีวิตของหล่อนเลยทีเดียว ขออย่าให้เป็นอย่างที่คิดไว้เลย 

CEO คนใหม่ของบริษัทไม่ควรจะเป็นเขา ศัตรู หมายเลขหนึ่งของหล่อน!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

0 ความคิดเห็น