กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 18,250 Views

  • 25 Comments

  • 69 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,030

    Overall
    18,250

ตอนที่ 1 : ผองเพื่อน (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    16 เม.ย. 62

     คนนั่งกุมขมับแหงนหน้าเงยขึ้นมองไปยังต้นเสียง เมื่อมีเสียงเรียกดังมาจากประตูออฟฟิศที่ไม่ได้ดังหรือเบาซะเกินไป ทันทีที่เห็นคนที่เยี่ยมหน้ามาหา มันก็ทำให้จิตตวีย์ต้องนึกทบทวน แล้วแหงนหน้ามองไปยังนาฬิกาติดฝาผนัง ก่อนที่จะนึกขึ้นมาได้ว่าตนกับเพื่อนๆ ได้นัดหมายพบเจอกันในวันนี้และก็ตอนนี้นั่นเอง เอหรือจะว่าไปมันก็เมื่อหลายนาทีมาแล้วแหละ ตอนนี้รู้สึกว่าทุกคนจะผิดนัดกันไปหมด 

ตายจริง...มากันนานหรือยังเจ้าของห้องออฟฟิศเอ่ยออกไปเพื่อเป็นการขอโทษกรายๆ แต่คนตาเขียวคล้ำใบหน้าเหนื่อยล้าได้แต่ยิ้ม 

เพิ่งมา ไม่ต้องรีบหรอกตอนนี้เดินไปนั่งตรงมุมด้านบนคอยแล้ว ฉันแค่มาทักน่ะ” 

อ้าวเพิ่งมากันเหรอ นึกว่ามานานแล้ว

แหมจิตก็ ทำไมขี้หลงขี้ลืมนักนะ

ช่วงนี้จิตก็เป็นแบบนี้แหละ หลงๆ ลืมๆ

ธัญพิมลนิ่วหน้าขึ้นมาบ้าง และในใจนั้นเริ่มอดเป็นห่วงเพื่อนแม่ม่ายสาวอย่างจิตตวีย์ไม่ได้เช่นกัน ที่ต้องทำงานคนเดียวหลังจากที่สามีได้จากไปเมื่อสามเดือนกว่าๆ ที่ผ่านมาพร้อมกับทิ้งบุตรชายของตัวเองไว้ใหักับภรรยาอีก 

ตอนนี้ยังไม่มีใครรู้แน่ชัดนักว่าบุตรบุญธรรมของจิตตวีย์จะอยู่ที่ไหน เพราะเท่าที่ฟังจากจิตตวีย์เล่าแล้วเหมือนกับว่าแม่แท้ๆ ซึ่งคือเมียคนแรกของสามีของจิตตวีย์นั้นไม่มีปัญญาเอาลูกคนแรกของตัวเองไปเลี้ยงได้ เหตุเพราะลูกที่มีกับชู้หรือผัวคนปัจจุบันนั้นก็ปาไปแล้วสามคน ซึ่งนำความหนักใจมาให้กับจิตตวีย์มาก 

ไม่ใช่ว่าคนอย่างจิตตวีย์จะเสือกไสไล่ส่งบุตรบุญธรรมวัยแค่ห้าขวบให้ไปไกลๆ เพียงแต่จิตตวีย์ซึ่งต่อให้เป็นแค่แม่เลี้ยง แต่ยังคงเป็นห่วงจิตใจของเด็กที่ต้องเสียใจว่าแม่ไม่เอาไปเลี้ยงนี่นะสิ ที่ทำให้จิตตวีย์สงสารน้องแจ็คจับใจ

เครียดมากไปหรือเปล่าจิตธัญพิมลเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างเป็นห่วงเป็นใย และมันก็ทำให้จิตตวีย์ยิ้มขึ้นมา แม่ม่ายสาวในวัยยี่สิบหกปีนั้นรู้ดีว่าเพื่อนๆ คือกำลังใจที่ดีที่สุดในตอนนี้ 

ใครจะไม่เครียดละจ๊ะ ทั้งบ้านทั้งรถทั้งร้านและก็มีลูกมาด้วยหนึ่ง” 

ธัญพิมลเองก็พูดไม่ออกเช่นกันเมื่อได้ฟังจิตตวีย์ระบายออกมาบ้าง ยิ่งฟังก็ยิ่งเครียดกันเข้าไปใหญ่และก็ต้องยอมรับว่ามันก็น่าเครียดมากเอาการ หากว่าเป็นคนที่ไม่สู้ละก็มิฆ่าตัวไปแล้วหรือ หรือไม่ก็อาจจะขายทุกอย่างไปหมดแล้ว แต่จิตตวีย์ยังกัดฟันสู้อยู่

มันก็จริงนั่นแหละนะ แล้วดูสิกระดาษกองจะท่วมหัวอยู่แล้ว จัดการได้ไหมละนั่นธัญพิมลชะเง้อคอมองไปยังเพื่อนสาวที่มีกระดาษที่เหมือนเศษกระดาษที่เหมาะสำหรับเอาทิ้งขยะมากกว่าที่จะนั่งใส่ใจมัน แต่ธัญพิมลจะไปรู้ได้ยังไงว่ากระดาษทุกแผ่นนั้นมีความหมายสำหรับจิตตวีย์มากแค่ไหน ก่อนจะทิ้งกระดาษสักแผ่นไปละก็ จิตตวีย์ต้องแน่ใจเสียก่อนว่ามันสมควรทิ้ง

ไม่ต้องห่วงหรอก จิตซะอย่าง ว่าแต่ธัญเองนั่นแหละตายังกะหมีแพนด้า ถามจริงแต่งงานเองเหรอแม้หัวสมองของจิตตวีย์จะมีเรื่องมากมายให้คิดและใบหน้าก็ยุ่งเหยิงเอาการ แต่ก็ไม่วายที่จะพูดจาหยอกเย้าเพื่อนจนได้

บ้าเหรอธัญพิมลหัวเราะขบขัน เพราะจิตตวีย์กำลังแซวไปถึงงานแต่งงานของภัทรินกับอภินันท์นั่นต่างหาก แต่ธัญพิมลที่ไปเป็นแค่เพื่อนเจ้าสาวกลับทำตัวไม่ได้หลับไม่ได้นอนเองราวกับว่ามันเป็นงานแต่งงานของตัวเองซะงั้น

ดูหน้าสิ” 

ก็นอนไม่เต็มอิ่มมาสองคืนแล้วนะสิ” 

ทำอะไร” 

ไม่ได้ทำอะไรหรอก คงตื่นเต้นเพื่อนแต่งงานไปอีกหนึ่งนะ

ธัญพิมลจำได้ว่า กว่าหญิงสาวจะนวยนาดออกจากเตียงในเช้านี้ได้ ก็เล่นเอาเหนื่อยเอาการ เพราะร่างกายที่อ่อนแรง นอนน้อยตั้งแต่เสร็จงานของภัทรินมาแล้ว แถมยังถูกเพื่อนโทรหาเพื่อมานำตัวให้มาที่นี่อีก ส่วนนาฬิกาปลุกก็ทำงานดีเกินคาด ทำเอาธัญพิมลหงุดหงิด กดปิดครั้งแล้วครั้งเล่าจนสุดท้ายต้องนั่งถอดเอาแบตเตอร์รี่ออกเสียให้รู้แล้วรู้รอด ก่อนจะทิ้งตัวลงไปอีกแต่เสียงนรกต่อมานั่นก็เห็นจะเป็นเสียงโทรศัพท์ที่ดังหวีดขึ้น ซึ่งเป็น ไอ้เอ็ม หรือ เอ็มม่า เพื่อนหนุ่มหล่อประจำกลุ่มที่ยังไม่คิดจะแปลงเพศเป็นเรื่องเป็นราวสักที 

แต่ก็อีกนั่นแหละ การนัดเจอกับจิตตวีย์ ซึ่งเป็นเพื่อนรักอีกคนในกลุ่มก็แค่เพื่อนัดหมายคุยกันตามปกติ ไม่ใช่ต้องนัดสัมภาษณ์งาน เพราะฉะนั้นธัญพิมลจึงไม่ได้รีบร้อนจัดการกับตัวเอง แต่เมื่อปัทมากับเนตรดาวจับหญิงสาวโยนเข้าห้องน้ำ พร้อมตระเตรียมหาเสื้อผ้าให้อีกด้วย ทำให้สุดท้ายธัญพิมลก็จำเป็นต้องจัดการกับตัวเองด้วยตัวเอง ไม่งั้นอาจจะโดนเพื่อนๆ จับใส่เสื้อผ้าและล็อกคอออกมาโดยไม่ต้องสงสัย

ใครจะเป็นรายต่อไปดีนะจิตตวีย์ยิ้มขึ้นมา แม้ว่าจิตตวีย์จะเป็นคนแรกในกลุ่มเพื่อนสมัยมัธยมปลายที่แต่งงานไปก่อนใคร แต่หล่อนก็กลายเป็นม่ายก่อนใครเพื่อนเช่นกัน ส่วนภัทรินคือคนร่างอวบค่อนไปทางอ้วนด้วยซ้ำ หากแต่ใครจะไปคิดว่าอภินันท์นั้นดันชอบสาวเจ้าเนื้อ ตามตื้อจีบมาตั้งแต่ที่ภัทรินเรียนมหาวิทยาลัย หลังจากที่มีโอกาสเจอกันตามงานเลี้ยงของบรรดานักธุรกิจต่างๆ 

ในครั้งนั้นภัทรินเคยนำเรื่องที่อภินันท์ตามตื้อจีบมาปรึกษาเพื่อนๆ เช่นกันว่าไม่ค่อยไว้ใจ เพราะตนนั้นร่างกายค่อนไปทางเจ้าเนื้อ คนหน้าตาดีหล่อเหลาอย่างอภินันท์น่ะเหรอจะมาสนใจไยดีอย่างจริงจัง ถ้าไม่ใช่เพราะเข้ามาเพียงแค่ภัทรินคือทายาทเจ้าของร้านจิวเวลรี่ที่ใหญ่ระดับต้นๆ ของเมืองไทย

การตั้งกำแพงกั้นหัวใจของภัทรินก็เริ่มมีขึ้น แม้ว่าเพื่อนๆ จะปลอบใจว่ามันอาจจะไม่เป็นแบบนั้นก็เป็นได้ ยิ่งอลิสาหรือออย เพื่อนนางแบบรูปร่างสูงโปร่งผอมแห้งซึ่งตอนนี้ไปเอาดีด้านการเดินแบบที่อเมริกาได้เป็นปีแล้ว และอลิสามักจะพูดเสมอว่าผู้ชายร้อยทั้งร้อยชอบผู้หญิงหุ่นดีๆ แบบตนมากกว่าหุ่นอวบอั๋นเจ้าเนื้ออย่างภัทริน และอลิสาเคยไปหาเมนูอาหารเพื่อช่วยในการลดน้ำหนักให้แก่ภัทรินมาก่อนเช่นกัน แม้จะถูกปัทมากับธัญพิมลคัดค้านและเตือนกรายๆ ว่าอาจจะทำให้ภัทรินเสียใจเอาได้ แต่อลิสาก็สวนคืนว่าตนหวังดีกับเพื่อนหรอก เพราะถ้าภัทรินทำตัวอ้วนฉุกไปเรื่อย ต่อให้อภินันท์ยอมรับตอนนี้ แต่สุดท้ายก็เชื่อว่าอภินันท์ก็ต้องมีเล็กมีน้อยหรือนอกใจในที่สุดอยู่ดี

..........

ออย...เธอก็พูดเกินไปจิตตวีย์เคยปรามอลิสาแบบนั้นมาก่อนเช่นกัน ในวันหนึ่งที่เพื่อนๆ หลายคนได้ไปนั่งดื่มกินพบปะกันยังร้านอาหาร 

ไม่เกินไปหรอกน่ะ ผู้ชายที่ไหนเขาจะมามองคนอ้วนอลิสายังคงพูดต่อ

อย่าเชียวนะ อย่าได้ไปพูดแบบนี้ต่อหน้าภัทเชียวนะ รวมไปถึงดาวด้วยปัทมาปรามเสียงเบา แค่มีกันห้าคนอยู่นี่ก็จะไว้ใจกันได้หรือเปล่ายังไม่รู้เลย เอ็มม่าไม่ได้ออกความคิดเห็นอะไร ทำให้ปัทมามองมายังคนที่เงียบเอาแต่กินเอ็มม่า อย่าริอ่านไปบอกภัทละว่าออยพูดอะไรเอ็มม่าสะดุ้งสุดตัว พร้อมทำท่าสะดีดสะดิ้งค้อนไปให้กับปัทมา เพื่อนคู่หูที่มักใช้เอ็มม่าเป็นไม้กันหมาตั้งแต่เรียนมัธยมปลายด้วยกัน และตอนนั้นก็แยกย้ายกันไปเรียนตามความถนัดของตัวเอง แต่ไม่วายยังติดต่อและใช้เอ็มม่าเป็นคู่ควงไปไหนต่อไหนอยู่ดี ซึ่งก็ไม่มีใครเข้าใจนักว่าทำไมปัทมาจะต้องปิดกั้นตัวเองจากผู้ชายนักก็ไม่รู้

นี่หล่อน เห็นฉันเป็นพวกนกสองหัวหรือไงยะไอ้เอ็มหรือเอ็มม่าจีบปากจีบคอส่งสายตาไม่พอใจไปยังปัทมา ที่ส่งสายตาล้อเลียนมาให้

ก็เห็นนั่นแหละปัทมาสวนคืนนิ่มๆ 

แต่ฉันว่านะคุณอภิมหาเศรษฐีนั่นน่ะ...”

อภินันท์!!!” เสียงของธัญพิมล จิตตวีย์ ปัทมาและอลิสาดังขึ้นพร้อมกัน ก่อนที่เอ็มม่าจะพูดจบ เพราะเอ็มม่าเกิดเอ่ยชื่อผิดยกใหญ่ 

เออน่ะ มันก็เริ่มต้นที่อภินั่นแหละน่ะ นี่นังออย หล่อนน่ะปล่อยชาวบ้านเขาไปเถอะ ใครจะไปผอมยังกะไม้เสียบผีเหมือนหล่อนได้ทุกคนกันละยะแล้วเอ็มม่าก็หันไปกัดเพื่อนตัวผอมสูงยาวเข่าดีที่เริ่มรับจ็อบเป็นนางแบบบ้างแล้วเหมือนกันในช่วงนั้น และได้ยินข่าวว่ากำลังจะดร็อปการเรียนไว้ เพราะงานเริ่มชุม ซึ่งในเวลาต่อมาอลิสาก็ไม่ได้กลับไปเรียนอีก เพราะตั้งใจจะเอาดีด้านงานเดินแบบมากกว่า

อันนั้นฉันก็รู้ ก็ไม่ได้บังคับนี่หว่าว่าให้ผอมเหมือนฉันกัน แต่ฉันแค่หวังดีหรอก เกิดคุณพี่อภินันท์เปลี่ยนใจเอาตอนที่ยัยภัทของเราหลวมตัวไปแล้วน่ะ คนที่จะเสียใจก็คือเพื่อนเรานะ ฉันน่ะหวังดีจริงๆ” 

เรื่องความรัก เราอย่าไปยุ่งดีกว่าปล่อยพวกเขาไปเถอะ ภัทก็คงมีวิธีจัดการกับความรักเองนั่นแหละจิตตวีย์พูดเสริมขึ้น

แต่ใครจะไปรู้ว่าอภินันท์นั้นรักจริงหวังแต่ง หลังจากที่ตามตื้อขายขนมจีบให้กับภัทรินนานหลายเดือนกว่าภัทรินจะตอบตกลงคบหา ก็ได้ข่าวว่าฝ่ายชายเองก็หืดขึ้นคอ การจีบหญิงอวบอั๋นไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด เพราะภัทรินเป็นคนหนักแน่นและมั่นใจในตัวเอง ไม่ได้สนใจว่าตัวเองจะมีเนื้อหนังมังสากว่าเพื่อนๆ ในกลุ่ม เพราะอภินันท์ไม่ใช่คนแรกที่เคยเข้ามาจีบภัทริน เพียงแต่อภินันท์นั้นสม่ำเสมอมากกว่าผู้ชายคนอื่นๆ และตรงนี้ทำให้ภัทรินกล้าเปิดใจมากขึ้นรวมไปถึงทำใจไว้แล้วระดับหนึ่ง ทำให้ความรักของภัทรินที่มีต่ออภินันท์ค่อนข้างมีสติดีพอและปล่อยให้มันเป็นไปตามกาลเวลา จนเมื่อคบกันมาได้เกือบห้าปี อภินันท์ก็ได้คุกเข่าขอภัทรินแต่งงานในที่สุด

..........


??’?  ??’?  ??’?  ??’?  ??’?  ??’?  ??’?  ??’?  ??’?  ??’?  ??’?  ??’?  ??’?  ??’?  ??’?  ??’?  ??’?  


ไรท์นำมาตอนเก่ามารีอัพ เพราะการรีไรท์ได้สมบูรณ์แล้วนะคะ แต่ไม่ได้รีอัพทุกตอนค่ะ ส่วนตอนใหม่ก็จะทยอยลงให้อ่านเรื่อยๆ ค่ะ 


ขอบคุณการอ่านและการติดตามค่ะ


Mya

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

0 ความคิดเห็น