[FIC NCT] FortieJaemin - NOMIN

ตอนที่ 3 : THREE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 615
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 122 ครั้ง
    19 ธ.ค. 61

THREE

 

“นี่!!

 

“แจมินอาๆๆๆๆๆ”

 

เสียงเจโน่ร้องลั่นไปทั้งบ้านเมื่อโดนฟอร์ตี้ที่แสนดุของตัวเองกำลังดึงหูอยู่ ให้ตายเถอะทำไมเหมือนเขาเป็นฟอร์ตี้มากกว่าแจมินละเนี่ย และสาเหตุที่เจโน่ต้องมาโดนฟอร์ตี้ที่แสนดุดึงหูอยู่ตอนนี้ก็เพราะว่าแจมินจับได้ว่าเขาขึ้นมานอนบนเตียงเดียวกันตอนที่แจมินหลับไปแล้ว

 

 แต่อยู่ๆแจมินก็ตื่นขึ้นกลางดึกเนี่ยสิ

 

แจมินกับเขาน่ะไม่ได้นอนเตียงเดียวกันเพราะแจมินยืนกรานว่าจะไม่นอนเตียงเดียวกับเขาเด็ดขาดเขาเลยต้องสั่งเตียงคิงไซต์มาอีกเพื่อให้เจ้าฟอร์ตี้ เตียงของแจมินตั้งอยู่ข้างๆเขาถูกคั่นด้วยลิ้นชักตรงกลาง

 

นอนห้องเดียวกันแต่ช่างเหงา

 

“แอบมานอนบนเตียงผมทำไมเนี่ย!

 

“ก็มันหนาวนี่แจมิน”

 

เจโน่ทำหน้าเศร้าเพื่อให้ฟอร์ตี้ของตัวเองสงสาร แต่ก็คงได้แค่ฝันไปนอกจากแจมินจะไม่สงสารแล้วยังไม่สนใจอีก ทำไมฟอร์ตี้ของเขาโหดร้ายขนาดนี้เนี่ย เจโน่มองแจมินที่เดินขึ้นไปนอนบนเตียงก่อนจะแปลงร่างเป็นเสือดาวหิมะแล้วเตรียมนอนต่อ

 

“ไม่สงสารกันสักนิด”

 

เจโน่เดินตามไปนั่งลงที่ข้างเตียงของเสือดาวหิมะแจมินในร่างเสือลืมตาขึ้นมาก่อนจะเหลือบมองอย่างไม่พอใจ แต่เจโน่เพียงแค่ฉีกยิ้มจนตาปิดใส่แจมินเท่านั้น

 

“แจมินอา ให้ฉันนอนด้วยเถอะนะ ฮีตเตอร์เตียงฉันพังนะ”

 

เสือดาวหิมะเบือนหน้าหนีเขาอย่างไม่ใยดี

 

“นะ”

 

จู่ๆเสือดาวหิมะที่นอนอยู่ก็ลุกขึ้นนั่งก่อนจะแปลงร่างกลับมาเป็นคนที่กำลังทำหน้าตาบูดบึ้งอย่างไม่สบอารมณ์ แจมินใช้มือจัดผมตัวเองนิดหน่อยก่อนจะถอนหายใจใส่เขา

 

“ลดแอร์สิ”

 

“ทำไม”

 

“จะได้ไม่หนาวแล้วกลับไปนอนเตียงคุณซะ”

 

เจโน่ส่ายหน้าตอบแจมินเพื่อบอกว่าจะไม่ลดแอร์ สาเหตุที่เขาไม่ลดแอร์ก็เพราะว่าแจมินนั่นแหละ  แจมินน่าจะชอบอากาศเย็นๆเจโน่ไปหาข้อมูลดูมาว่าเสือดาวหิมะอาศัยอยู่ที่ภูเขาและมีหิมะปกคลุม ซึ่งเขาคิดว่าถ้าแจมินได้อยู่ในสภาพอากาศแบบนั้นคงจะนอนหลับได้อย่างสบาย

 

“นี่คุณ”

 

“แจมิน ฉันเดาว่านายน่าจะชอบอากาศแบบนี้เพราะนายเป็นเสืออดาวหิมะอีกอย่างนายดูหลับสบายจะตายจะให้ฉันกล้าลดแอร์ได้ยังไงกัน”

 

พอแจมินได้ยินเจโน่พูดแบบนั้นก็ตกตะลึงไปนิดหน่อย แจมินไม่คิดว่าเจโน่จะรู้ว่าเขาชอบอากาศแบบนี้จริงๆอากาศที่เข้าขั้นเย็นมาก แทบจะติดลบเลยด้วยซ้ำ ตอนแรกก็สงสัยว่าทำไมแอร์ในห้องถึงหนาวไม่รู้เลยว่าเป็นเพราะตัวเอง

 

“นะ นอนเตียงเดียวกันเถอะ”

 

“ถ้าผมปฏิเสธผมคงเป็นฟอร์ตี้ที่เลวที่สุดแล้วอะ”

 

เจโน่ฉีกยิ้มทันทีเมื่อแจมินตอบกลับมาแบบนั้น แจมินเขยิบนิดหน่อยเพื่อให้ที่ข้างๆเป็นของเจโน่ เจโน่สั่งปิดไฟก่อนจะทิ้งตัวลงนอนตามแจมิน

 

“ไม่แปลงร่างหรอ”

 

“หึ ยัง”

 

แจมินทำเสียงในลำคอตอบกลับเจโน่ทั้งสองเงียบไปสักพักโดยที่ไม่มีใครพูดอะไรเพียงแต่มีเสียงพ่นลมออกจากปากของเจโน่เท่านั้นทำให้แจมินรู้ว่าเจโน่ยังหนาวอยู่แม้เตียงแจมินจะเปิดฮีตเตอร์แล้วก็ตาม

 

“หนาวหรอ”

 

“นิดหน่อย”

 

เจโน่ไม่ได้หนาวอะไรมากเท่าตอนแรกเพียงแต่ร่างกายคงยังปรับตัวกับอากาศหนาวไม่ได้ จริงๆเตียงเขาไม่ได้ฮีตเตอร์พังหรอก เตียงแต่ละเตียงในบ้านเขามีฮีตเตอร์ในตัวอย่างดีช่วยเพิ่มความอบอุ่นแก่ร่างกายและพังยากมากๆเสียด้วย ถ้าจะพังได้แปลว่าเตียงต้องหัก

 

แต่ถ้าไม่พูดแบบนี้คงไม่ได้นอนกับแจมินน่ะสิ เจโน่คิดว่ากอดแจมินคงอุ่นกว่าเตียงเขาที่มีฮีตเตอร์

 

“ผมอยากรู้”

 

“รู้อะไรหรอ”

 

“โลกข้างนอกเป็นยังไงบ้างหรอ”

 

เจโน่ขมวดคิ้วนิดหน่อยก่อนจะพลิกตัวตะแคงไปนอนมองหน้าแจมินที่เหม่อมองเพดานอยู่ เจโน่ยกยิ้มออกมาเมื่อมองเสี้ยวหน้าของคนข้างๆ

 

“ผมน่ะ ไม่เคยออกมาข้างนอกเลยตั้งแต่เกิดมาผมเห็นแค่คนชุดขาวเดินไปมาให้ข้าวให้น้ำ เข้ามาทำความสะอาดในห้องกระจกที่ผมอยู่”

 

“ตั้งแต่เกิด?”

 

“อืม ผมเกิดที่นั่น”

 

เจโน่ขมวดคิ้วมุ่น ปกติพวกฟอร์ตี้คือคนที่สมัครใจที่จะเป็นพวกเขาจะถูกนำมาปรับแต่งยีนในระยะเวลาสองถึงสามเดือน และต้องมีอายุมากกว่า15ปี แต่แจมินบอกว่าตั้งแต่เกิด

 

ยังไงกัน

 

“ตั้งแต่ผมจำได้ผมอยู่ที่นั่นมาตลอด ที่ที่คุณไปดูผมน่ะ ตอนแรกก็คิดว่าข้าวของภายในบริษัทพวกนั้นที่เขาทำมันน่าตื่นเต้นแล้วนะ พอคุณพามาหายตัววาร์ปไปมาทำให้ผมแปลกใจมาก”

 

 

“โลกข้างนอกมันเป็นยังไงหรอเจโน่”

 

เขาอดไม่ได้ที่จะยื่นมือเข้าไปลูบหัวแจมิน แจมินต้องรู้สึกเหงามากแค่ไหนที่อยู่ในห้องนั้นคนเดียวไม่เคยพบเคยเจออะไรข้างนอก ทำไมฟอร์ตี้ของเขาน่าสงสารขนาดนี้กันนะ

 

“โลกข้างนอกน่ะสุดยอดมากเลยนะแจมิน”

 

เจโน่ขยับตัวให้เข้าใกล้แจมินอีกนิดหน่อยก่อนจะจับมือให้แจมินหันมานอนตะแคงหันหน้าเข้าหาเขา

 

“โลกเราพบสิ่งใหม่ๆเยอะเลย เป็นพันธมิตรกับพวกนิกเกิลด้วย”

 

“นิกเกิล?”

 

“อืม นิกเกิลคือพวกคนที่ไม่ใช่คนบนโลก พวกเขามาจากดาวอื่นเรียกรวมๆว่านิกเกิลแต่มีแยกเผ่าพันธุ์อีกนะ เช่นชาวนิกเกิลจากดาวยูเรนัสอะไรแบบนี้”

 

เจโน่เล่าให้แจมินฟังอย่างออกรส โลกนี้เปลี่ยนไปเยอะจนเจโน่แทบจะไม่มีช่องเว้นในการหยุดพูด ทั้งเรื่องของนิกเกิลจากดาวอื่น เครื่องยนต์ที่ลอยได้ หรือแม้แต่มีกระทรวงเวทมนตร์บนโลกนี้ พวกนี้ไม่ได้สำหรับพวกมนุษย์อย่างเขาแต่เพื่อสิ่งมีชีวิตจากดาวอื่นที่อยู่บนโลก บางพวกก็มีเวทมนตร์ เจโน่เล่ารวมไปถึงงานที่บริษัทของเขา ไม่ใช่เพียงแค่รถยนต์เท่านั้น แต่ทั้งรถยนต์ที่วิ่งบนพื้นถนนหรือลอยตัวอยู่บนอากาศแทบทั่วทั้งโลกก็มาจากบริษัทเขา

 

รถที่บริษัทเขาหมายถึงอาจจะคล้ายๆยานขนาดเล็กมากกว่า แต่แค่มีหลายแบบหลายอย่างแตกต่างกันไป แถมบริษัทเขายังร่วมมือกับอีกหลายๆบริษัทจากต่างดาวและต่างประเทศ พูดถึงแบบนี้แล้วพี่แทยงคงเหนื่อยน่าดู

 

“แล้วก็..แจมินอา”

 

เจโน่ขำเบาๆเมื่อเจ้าฟอร์ตี้ตรงหน้าเขาได้หลับไปเสียแล้ว เจโน่ยกมือลูบผมอีกคนอย่างเบามือก่อนจะขยับร่างกายตัวเองเข้าไปกอดฟอร์ตี้ของตัวเอง

 

“นายไม่ได้อยู่คนเดียวอีกต่อไปแล้วนะแจมิน”

 

 

 

แสงอาทิตย์ส่องตาทำให้แจมินรำคาญ แจมินไม่ชอบแสงแดดที่กวนเวลานอนเลยจริงๆนะ แต่เขาก็ต้องลืมตาขึ้นเมื่อไม่ได้มีแค่แสงแดดที่แทงตาเขาอยู่แต่มีเสียงคิกคักข้างๆหูเขาด้วย

 

“เอ้ย”

 

“อุ้ย เตนล์ขอโทษไม่ได้อยากกวนนะแต่ตอนแจมหลับน่ารักอะ”

 

คนที่อยู่ข้างหูของแจมินคือเตนล์ที่เกาะขอบเตียงพึมพำถึงแจมินอยู่ข้างเตียงส่วนปลายเตียงก็มีเจ้าของห้องยืนยิ้มตาปิดอยู่

 

“ตื่นแล้วใช่มั้ย”

 

เจโน่พูดแค่นั้นก่อนจะเดินไปกดอะไรสักอย่างข้างกำแพงแล้วกำแพงและเพดานทั้งหมดก็เปลี่ยนไปกลายเป็นกระจกใสที่เห็นผ่านทะลุด้านนอก สวยเป็นบ้า

 

“ฝากแจมินหน่อยนะเตนล์  ผมไปดูของข้างล่างก่อน”

 

เจโน่ทิ้งให้เตนล์อยู่กับแจมินก่อนจะพาตัวเองลงมาข้างล่าง ของจากบริษัทฟอร์ตี้มาส่งแล้ว พูดตามตรงว่าเจโน่ไม่คิดว่ามันจะเยอะขนาดนี้ เยอะจนงง  เขานั่งคุกเข่าหยิบของที่วางกับพื้นขึ้นมาดูทีละอย่างมีทั้งหนังสือเล่มหนาๆหนึ่งเล่ม แล้วก็เสื้อผ้า

 

ดี จะได้ไม่ต้องยืมของเตนล์

 

เจโน่กลับไปนั่งงมกับของหลายๆอย่างอีกครั้ง ก่อนจะจับสิ่งของที่เขารู้ดีว่าคืออะไรขึ้นมา ปลอกคอ ปลอกคอของพวกฟอร์ตี้

 

“ทำอะไร”

 

เสียงแจมินดังมาจากทางด้านหลังของเจโน่ แจมินกับเตนล์กำลังลงลิฟท์มาด้วยกัน ลิฟต์ที่เขาจัดการลดการเหวี่ยงให้แทบจะเหลือศูนย์ อย่างกับลอยปกติอะไรแบบนั้น

 

“อะ”

 

เจโน่ยื่นปลอกคอให้แจมินก่อนที่สีหน้าแจมินจะเปลี่ยนเป็นผงะอย่างเห็นได้ชัด

 

“อะไร”

 

“ปลอกคอ ใส่สิเขาจะรู้ว่านายมีเจ้าของ”

 

“ไม่!!!

 

เจโน่ผงะทันทีที่แจมินตอบกลับเสียงดังจนคล้ายตะหวาด เตนล์ยังสะดุ้งไปด้วยก่อนจะเปลี่ยนไปทำหน้าเหลอหลา

 

“ทำไม?”

 

“ยังไงก็ไม่ใส่ ไม่มีวันใส่ด้วย!

 

เจโน่มองแจมินที่เดินกลับไปขึ้นลิฟต์อย่างไม่เข้าใจ แค่ใส่ปลอกคอทำไมแจมินถึงไม่ยอม ทั้งๆที่มันเป็นสิ่งของเพียงอย่างเดียวที่ทำให้คนอื่นรู้ว่าฟอร์ตี้คนนี้มีเจ้าของ แล้วถ้าเกิดแจมินหายไปมันเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เขารู้ว่าแจมินอยู่ไหน

 

หรือ จริงๆแจมินไม่ได้อยากเป็นของเขาเพียงแต่อยากเป็นอิสระ

 

จากที่คุยกันเมื่อคืนไม่มีคำไหนที่แจมินบอกว่าเต็มใจที่จะเป็นฟอร์ตี้เพียงแต่อยู่มาตั้งแต่เกิด เจโน่คิดได้แบบนั้นก็ได้แต่ถอนหายใจแล้วเหยียดยิ้มให้ตัวเอง

 

“เจโน่”

 

“ฝากแจมินทีนะเตนล์ เดี๋ยววันนี้ผมเข้าไปบริษัทหน่อยนะ”

 

เตนล์มองเจโน่ที่ออกจากบ้านไปด้วยแววตาเป็นห่วง เตนล์รู้ดีว่าปลอกคอมันมีความสำคัญต่อผู้เลี้ยงขนาดไหน มันเหมือนการแสดงความเป็นเจ้าของและถ้าฟอร์ตี้ไม่ยอมใส่ก็เหมือนเป็นการไม่ยอมรับให้เป็นเจ้าของ

 

“ทำไงดีละคราวนี้”

 

แจมินมองผ่านกระจกใสก่อนจะเห็นว่าเจโน่กำลังจะออกไปไหนสักที่โดยที่สีหน้าไม่ค่อยดีนัก แจมินรู้ว่าเมื่อกี้มันเกินไปสำหรับเจโน่เขาดื้อมากเกินไป แต่มันก็มีเหตุผลที่เขาใส่ไม่ได้

 

ไม่ใช่ว่าเขาไม่ยอมรับว่าเจโน่เป็นเจ้าของเขานะ

 

ก็อกๆ

 

“แจมินอา เตนล์เอง”

 

เสียงที่ดังเข้ามาทำให้แจมินเดินไปเปิดประตูก่อนจะยกยิ้มแบบฝืนๆส่งไปให้เตนล์ แจมินโดนเตนล์ลากมานั่งบนเตียงก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

“แจมเราต้องคุยกันนะ”

 

 

 

เจโน่กลับเข้ามาที่บ้านพร้อมกับพี่ชายตัวเองอย่างแทยง ตอนนี้เวลาก็เกือบๆจะสองทุ่มแล้วเขาปล่อยให้แจมินอยู่กับเตนล์ทั้งวันโดยไม่ได้ถามไถ่อะไรเลย วันนี้จะเป็นยังไงบ้างนะ

 

“หงอยเลยว่ะไอ้น้องชาย”

 

เจโน่ยิ้มอย่างฝืนๆส่งไปให้พี่ตัวเองก่อนจะผลักหลังให้พี่แทยงขึ้นลิฟต์ไปก่อนส่วนตัวเองก็นั่งขลุกอยู่ที่โซฟาข้างล่าง เขายังไม่กล้าขึ้นห้องไปเจอแจมินเลย

 

“นี่ นั่งหงอยเป็นพระเอกเอ็มวีหรอ”

 

เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นมาจากด้านหลังทำให้เจโน่ต้องหันขวับไปมองทันที แจมินถือจานอาหารบางอย่างกำลังยืนส่งยิ้มมาให้เจโน่แล้วเดินตรงมานั่งข้างๆเขาบนโซฟา

 

“ยังไม่ได้กินอะไรมาใช่มั้ย อันนี้ผมทำให้”

 

เจโน่คลี่ยิ้มออกมานิดหน่อยก่อนจะส่งมือตัวเองไปลูบหัวฟอร์ตี้เสือดาวหิมะอย่างเอ็นดูแต่เขาก็ยังไม่มีอารมณ์กินอะไรเท่าไหร่หรอก แล้วก็เกิดการเดดแอร์ระหว่างทั้งสองขึ้นแจมินทำหน้าเหมือนมีอะไรอยากจะพูดกับเขาเสียเต็มทน

 

“เจโน่”

 

แจมินเรียกชื่อเจโน่เพื่อให้หันมาก่อนจะนำปลอกคอที่ตัวเองถือติดมือมาด้วยยัดใส่มือเจโน่แล้วยิ้มแหยๆใส่

 

“อะไรหรอ?”

 

“ผมไม่ใส่”

 

เจโน่พยักหน้ารับเบาๆ ไม่รู้ว่าแจมินจะพูดย้ำเขาอีกทำไมแค่นี้ใจเขาก็แห้งเหี่ยวพออยู่แล้ว แจมินนี่ใจร้ายจริงๆ

 

“เฮ้ย อย่าทำหน้างั้นสิ ผมไม่ใส่เพราะว่าผมใส่ไม่ได้”

 

เจโน่หันไปมองหน้าแจมินทันทีหลังจากที่แจมินพูดจบ แจมินดึงปลอกคอออกไปจากมือเขาก่อนจะชี้อะไรให้เขาดู

 

“ตรงนี้ ผมไม่ชอบมันคัน ตอนที่ผมอยู่ที่นั่นผมเคยโดนจับใส่อันนี้ผมดื้อไม่ใส่จนโดนตีแต่พอยอมใส่ผมก็แพ้จนเกาคอตัวเองเป็นแผลพวกเขาถึงยอมถอดให้”

 

“โดนตีด้วยหรอ”

 

“อื้ม”

 

ตอนนี้อาการหงอยของเจโน่หายเป็นปลิดทิ้งแต่ถูกแทนที่ด้วยอาการหัวลุกเป็นไฟแทน ไอ้หน้าไหนมันกล้าตีแจมินของเขาวะ ทำไมถึงกล้าทำให้แจมินเจ็บ

 

“ใจเย็นๆนะเรื่องมันผ่านมาแล้วอะไม่ต้องทำหน้าโกรธขนาดนั้นก็ได้”

 

“แต่มัน”

 

“เปลี่ยนเป็นสร้อยเงินนะ ได้มั้ย”

 

แจมินเบี่ยงประเด็นหนีก่อนที่เจโน่จะโมโหไปมากกว่านี้ เจโน่พยักหน้าเบาๆก่อนจะฉีกยิ้มแต่ในใจเขาก็ยังงอนอีกคนอยู่ดีที่ตะหวาดใส่เขา ทำเหมือนเขาเป็นพวกๆเดียวกับคนที่ทำแบบนั้นกับแจมิน

 

“หน้าบึ้งอีกแล้วยังไม่หายงอนอีกหรอ”

 

..

 

“เจโน่”

 

“เจโน่ ขอโทษ”

 

เมื่อเจโน่ยังนิ่งอยู่ทำให้แจมินนึกถึงคำพูดของเตนล์ที่สอนเขามาเมื่อเช้า จริงๆแจมินไม่อยากจะทำวิธีนี้เท่าไหร่ แต่มันไม่มีทางเลือกแล้วอะ แจมินขยับเข้าไปใกล้ๆเจโน่ก่อนจะยื่นนิ้วก้อยไปตรงหน้าเจโน่

 

“ดีกันนะ แจมเป็นของโน่แล้วนี่ไงหายงอนนะคะ”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 122 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

82 ความคิดเห็น

  1. #79 midnight_midnight (@hibagoku) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 22:14
    ยัยน้องแอคแทคคคค
    #79
    0
  2. #68 yuri_miko (@yuri_miko) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 22:45
    แงงงงงงงงงงงงงงง เขินจังเลยยยยย
    #68
    0
  3. #58 IushiB (@IushiB) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 00:30
    โอ้โห ง้อขนาดนี้ใจยวบหมดแล้วค่า ;-;//แจมินน่าสงสารจังเลย ไม่รู้ว่าก่อนหน้าเจออะไรมาบ้างเนอะ
    #58
    0
  4. #53 nolucasnolife (@nolucasnolife) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 13:06
    กรี้ดดดดดดดด เจโน่!!! เจโน่ นายยังอยู่ดีใช่ไหมมม เป็นเราคงสลบไปแล้ววว อุแงงงง
    #53
    0
  5. #51 opalpod (@opalpod) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 07:46
    หวี้ดดดดดกรี้ดดดดดดดดดดแจมี๊นนนนนน
    #51
    0
  6. #50 ARMY_KIMJUNGMIN (@ARMY_KIMJUNGMIN) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 20:50
    นะคะ!!! เจโน่ยังอยู่มั้ย!!! เขินมาก!!! อีเว๊น!!!!
    #50
    0
  7. #49 pearl1822 (@EXO-L88) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 20:16
    กรี๊ดดดน้องแจม!! คะขาคือตั่ยไปเรยชั้น//แอบสงสารน้องไม่เบาๆ ฮื่ออ ต้องผ่านอะไรมาบ้างนะ
    #49
    0
  8. #46 Before-sunrise (@Before-sunrise) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 17:07
    เจอประโยคนี้เข้าไปเจโน่ยังมีชีวิตอยู่มั้ยคะ
    #46
    0
  9. วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 16:17
    ตาย น้องเตนล์สอนอะไรเนี่ยยยยยย สอนอีกเยอะๆนะคะ5555555
    #45
    0
  10. #42 shxj4_ (@vsin357) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 15:27
    เตนล์ทำดีมากกกกกก ฮื่ออน้องแจมน่าเอ็นดูสุดดด เจโน่ไม่ฟัดได้ไงเนี่ยยย อยากให้ไรท์เว้นบรรทัดสัก3-5บรรทัดเวลาช่วงเวลาห่างกันหรือไม่ก็นำเอาดอกจันทน์หรือจุดมาใส่เพื่อให้มันรู้ว่าเปลี่ยนช่วงแล้วนะอะไรแบบนี้น่าจะดีกว่าค่ะ ส่วนเรื่องน่ารักแล้ว สู้ๆนะคะ รออ่านตอนต่อไปค่ะ
    #42
    0
  11. #39 LoveD.O. (@14122838) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 23:36
    น้องเตนล์สอนดีมากลูกกกก
    #39
    0
  12. #36 PaSeWoHunThai94 (@pwt_sbwn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 11:44
    ดาเมจสองล้านไปเรย คือขนาดนี้นั่งดีๆนะคะ ระวังวูบ น่าฟัดให้จมอกคือน้องน่ารักมากกกกกก
    #36
    0
  13. #35 wareeandsoul (@myladywa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 15:14

    อยู่ให้เป็นนะคะน้องแจม 5555 ขออะไรก็ได้อะ เป็นเจ้าของที่ใจดีจริงๆ

    #35
    0
  14. #33 Karaboon_C (@Karaboon_C) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 23:59
    น่ารักว้อยยยยย
    #33
    0
  15. #32 Himawari_nana (@nunnapus_tan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 16:47
    น่ารักมากแงงงงงง้
    #32
    0
  16. #31 NSP2279 (@NSP2279) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 04:43
    ตายค่ะคำที่น้องแจมินพูดทางนี้ตายค่ะ ทางเจโน่เป็นไงไหวไหม55555555
    #31
    0
  17. #29 bunnyybenz (@bunnyybenz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 20:24
    โอ้โหแจมินนน พี่โน่ยังไหวมั๊ย555
    #29
    0
  18. #28 FA_WK (@fangylovely) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 19:57
    โอ้ยยนว้องงงลู๊กกกกกกกกกกกฟหกด่าสวาฟมห่อวฟาหมนเสหยดาดบำสากหวาหท
    #28
    0
  19. #27 โซวอนมาแล้ว♀ (@zazax2v) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 18:00
    ตายยยยย ตายไปเลยยยย โดนน้องพูดงี้คือตายยยยย าอาหงผา้ปวปสแวองเ
    #27
    0
  20. #26 sunflower.jm (@rukjung101) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 17:32
    น้องแจมน่ารักมากกกกกกกก ;-; โน่คงวิญญาณหลุดออกจากร่างไปแล้วแน่ๆ5555555555
    #26
    0
  21. #25 `tomysky (@charinding16374) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 17:17

    ไม่ไหวแล้ว น่ารักมากเลยแจมินคับ;-;

    #25
    0
  22. #24 looktan pimmada (@ltpmd) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 17:16
    น่ารักมากกกกกกกก สุดๆเลย T-T
    #24
    0
  23. #23 Khimzs__ (@phanyapan2545) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 16:51
    ไม่ไหวค่ะ หัวใจที่แหล่ะ -///-
    #23
    0
  24. #22 Tuktabarbee (@Tuktabarbee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 16:35
    แพ้แน่นวล
    #22
    0
  25. #21 HunviB (@HunviB) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 16:12
    พี่เตนล์เทรนมาดีจริงๆ 5555 แพ้ราบคาบ
    #21
    0