[FIC NCT] FortieJaemin - NOMIN

ตอนที่ 2 : TWO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 628
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 111 ครั้ง
    29 พ.ย. 61


 TWO


 

เจโน่คิดว่าเจ้าฟอร์ตี้ของเขาต้องเป็นฟอร์ตี้ที่เลือกกินมากๆในระดับหนึ่ง อาหารที่อยู่ข้างหน้าของแจมินมีเป็นสิบๆอย่างที่เยอะขนาดนี้เพราะเขาสั่งเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีกจนมันเต็มโต๊ะไปหมด แต่เจ้าฟอร์ตี้ของเขาก็ยังคงส่ายหน้าแล้วทำหน้าเบื่อหน่ายอยู่ดี

 

“ทำไมเอาใจยากแบบนี้ล่ะแจมินอา”

 

แล้วเขาก็ได้รับค้อนเล็กๆจากสายตาของอีกคน เจโน่เดาว่าตอนนี้แจมินคงเคืองเขาเล็กๆที่หาว่าเอาใจยาก แต่ว่าที่พูดแบบนั้นไม่ใช่เพราะเขาเบื่อสักหน่อย เขากลัวว่าแจมินจะไม่ได้ทานอาหารมากกว่า

 

“อย่าเคืองกันสิ”

 

“ผมป่าว”

 

“แล้วแจมินอยากกินอะไรนี่เต็มโต๊ะไปหมดแล้วยังไม่ชอบอีกหรอ”

 

แจมินส่ายหน้าก่อนจะถอนหายใจออกมา ไม่ได้อยากทำให้ยุ่งยากหรือเอาแต่ใจหรอกนะ แต่อาหารพวกนี้แจมินมองแล้วไม่อยากกินจริงๆ แต่ไอที่อยากกินแจมินก็ดันนึกไม่ออกเสียด้วยสิ

 

เจโน่มองอีกคนที่เริ่มหน้ายุ่งคิ้วขมวดจนแถบจะผูกกันเป็นโบว์ก็นึกเอ็นดูขึ้นมา จริงๆแจมินคงไม่ได้เอาแต่ใจ แต่คงเพราะอาหารพวกนี้ไม่น่าถูกปากตามสัญชาตญาณเสือดาวหิมะละมั้ง และดูเหมือนตอนนี้แจมินจะเริ่มหงุดหงิดตัวเองแล้วเหมือนกันที่ไม่รู้ว่าตัวเองอยากกินอะไร

 

“แจมินอา”

 

เจโน่เรียกคนที่อยู่ตรงข้ามโต๊ะของตัวเองก่อนจะลุกไปนั่งยองๆข้างๆเก้าอี้ของฟอร์ตี้ที่กำลังหงุดหงิด ก่อนจะยกมือขึ้นไปจับมือของแจมินเบาๆ

 

“ถ้าไม่รู้ว่าตัวเองอยากกินอะไรก็ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวพาออกไปข้างนอกเอามั้ยไปดูร้านอาหารกันดีกว่าเพื่อนายจะเจอที่อยากกิน”

 

พอได้รับการตอบกลับโดยการพยักหน้าของแจมินเจโน่ก็สั่งเอารถคันโปรดออกทันที โดยสั่งผู้ช่วยที่บ้านของเขา จริงๆจะเรียกว่าบ้านก็ไม่ถูกนักเพราะมันใหญ่เลยคำว่าบ้านไปเยอะแถมผู้ช่วยต่างๆนาๆก็เต็มไปหมดในเวลากลางวันทั้งAIที่หน้าตาเหมือนคนหรือมนุษย์จริงๆ แต่AIก็มีเพียงแค่บางส่วนเท่านั้นที่ใช้ไว้สำหรับทำงานในห้องทำงาน ส่วนพวกแม่บ้านหรือเกี่ยวกับการดูแลบ้านเจโน่ก็เลือกที่จะใช้มนุษย์จริงๆอยู่ดี เพราะเขาอยากดูเหมือนครอบครัว ไม่ใช่เจ้านาย

 

เจโน่ขับรถพาแจมินมาที่เซนเตอร์ย่านดัง ที่นี่รวมแหล่งท่องเที่ยวต่างๆอยู่มากมาย ที่เขาบอกว่ารวมอยู่มากมายเพราะว่าที่นี่มีรายการหลายอย่างสำหรับสนองความต้องการในที่ๆเราอยากจะไปและเราสามารถไปได้เลยโดยการแยกมวลสารของร่างกาย

 

ก็อาจจะคล้ายๆการวาร์ปอะไรแบบนั้น

 

“เอาละ เดี๋ยวฉันจะพานายไปที่รวมของกินที่อร่อยที่สุดของเมืองนี้เลย”

 

“ไปยังไงอะคุณ?”

 

เจโน่เพียงแค่ยิ้มตอบแจมินเท่านั้น แจมินมองอีกคนที่กดอะไรสักอย่างที่สายรัดข้อมือก่อนจะปัดมือออกเหมือนเปิดอะไรสักอย่างต่อมาก็มีแสงฟ้าลอยขึ้นอยู่ในอากาศเจโน่จิ้มๆอยู่สักพักแล้วหันมาจับข้อมือให้เขาให้เดินตามไป

 

“เข้ามานี่”

 

เจโน่ดึงมือเจ้าฟอร์ตี้ของเขาที่ทำท่าหวาดระแวงห้องที่เขากำลังพาเข้ายกใหญ่ แจมินมองห้องกระจกใสที่มีฟลอร์ยกขึ้นตรงกลางและยังมีแสงสีฟ้าที่ลอยเหนือฟลอร์ตรงนั้นอย่างแปลกใจ เจโน่ดึงมือแจมินให้ขึ้นไปไปยืนใต้แสงสีฟ้าก่อนจะเอ่ยปากถามเบาๆ

 

“ไม่ได้ตกใจง่ายหรอกใช่มั้ย”

 

แต่เหมือนคำถามของเจโน่จะเป็นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบสักเท่าไหร่ เพราะแจมินยังไม่ทันจะได้ตอบอะไร อยู่ๆแจมินก็รู้สึกเหมือนร่างกายของเขาหายไปชั่วครู่ก่อนจะกลับมาแต่เขากลับไม่ได้อยู่ที่เดิมแล้ว

 

“ให้ตายเถอะ

 

เจโน่มองเจ้าฟอร์ตี้ของเขาที่เบิกตากว้างตกใจอย่างน่าเอ็นดู คงตกใจกับการโดนแยกมวลสารร่างกายครั้งแรก เจโน่จับมือแจมินก่อนจะเริ่มออกเดิน

 

“ที่นี่ร้านอาหารเยอะเลยนะ ลองดูสิ”

 

“คุณไม่ตกใจเลยหรอ”

 

“หื้ม? หมายถึงเมื่อกี้หรอ ชินแล้ว”

 

เจโน่ส่ายหน้าก่อนจะตอบออกไป เขาแอบมองหน้าแจมินนิดหน่อยก่อนจะพบว่าอีกคนกำลังบ่นกับตัวเองเบาๆ ไหนใครบอกเจ้าฟอร์ตี้คนนี้หยิ่งไง น่ารักจะตาย มั่วแล้วพวกพนักงาน

 

“นี่คุณ ปล่อยมือผมเลยนะตั้งแต่คุณจอดรถคุณก็จับมือผมตลอดเลย!

 

“อย่าดุสิ”

 

“คุณก็ปล่อยสักทีสิ!

 

“ไม่อะ”

 

เจโน่หัวเราะร่า ก่อนจะกระชับมือให้แน่นขึ้นอีกแต่ฟอร์ตี้ของเขาเริ่มคืนลายดื้อเสียแล้วสิ ทั้งสะบัดทั้งแกะจนแทบจะยกขึ้นมากัด แต่เขาน่ะมือกาวกว่าที่คิดนะ ยังไงก็ไม่หลุดหรอก

 

แต่อยู่ๆคนข้างกายเจโน่ก็หยุดดิ้นและสายตาจับจ้องออกไปด้านข้างทำให้เขาต้องหันไปมองตามก่อนจะเห็นว่าเจ้าเสือน้อยของเขากำลังมองร้านอาหารร้านดังที่ขายจำพวกเนื้อเป็นหลัก

 

“คุณ บนโต๊ะของคนนั้นน่ะๆๆๆ”

 

เจ้าฟอร์ตี้ของเขาเปลี่ยนไปแทบจะคนละคนกับเมื่อกี้ที่แงะแกะเกามือเขาอยู่ ตอนนี้อย่างกับแมวตัวเล็กที่เขย่าแขนเขาให้มองอาหารบนโต๊ะของคนที่อยู่ในร้าน คงจะอยากกินอันนั้นสินะ

 

เจโน่พาฟอร์ตี้ของตัวเองเข้าไปในร้านนั้นทันที ก่อนจะสั่งอาหารที่แจมินอยากกินเพียงอย่างเดียวแต่เจโน่ก็รับรู้ถึงการจ้องมาจากคนฝั่งตรงข้าม

 

“ครับ?”

 

“อาหารคุณละ?”

 

“ฉันยังไม่หิวเลย”

 

แจมินส่ายหน้าใส่เขาก่อนจะหยิบเมนูที่อยู่ตรงหน้าเขาไปจิ้มๆอะไรสักอย่าง การสั่งอาหารเพียงแค่จิ้มลงกับเมนูที่อยู่ในหน้าจอแล้วตกลงก็ถือว่าเป็นการสั่งแล้ว และเจโน่เดาว่าแจมินกำลังทำแบบนั้น

 

“คุณต้องกินนะผมสั่งไปแล้ว”

 

เจโน่ยิ้มเอ็นดูก่อนจะพยักหน้าตอบฟอร์ตี้ของตัวเอง ช่างน่าเอ็นดูจริงๆ ไม่เคยมีใครบังคับให้เขาต้องกินหรืออะไรแบบนี้เลยสักคน ถึงแม้ภายนอกจะดูเป็นคนไม่สนใจอะไรแต่แจมินก็ไม่ได้เป็นคนใจร้าย

 

เจโน่เลือกฟอร์ตี้ไม่ผิดจริงๆ

 

“เสิร์ฟครับ”

 

เพียงไม่นานอาหารก็มาเสิร์ฟโดยพนักงานของทางร้าน แจมินกล่างขอบคุณเบาๆกับพนักงานก่อนจะจ้องมองอาหารที่ตัวเองอยากกินอย่างไม่วางตา อาหารที่แจมินอยากกินก็คือขาแกะอบไวน์แดง ด้วยสัญชาตญาณของเสือล่ะมั้งเลยชอบอะไรพวกนี้ ส่วนอาหารของเขาตอนนี้ก็สเต็กเนื้อธรรมดาที่แจมินเป็นคนสั่ง

 

เลยทำให้น่ากินอีกเท่าตัว

 

“กินเลย”

 

เจโน่บอกแจมินก่อนจะเริ่มลงมือกินของตัวเอง แต่แจมินนี่สิยังไม่ยอมกินเอาแต่จ้องมอง ทั้งๆที่ดูอยากกินมากขนาดนั้นทำไมถึงเอาแต่จ้องนะ

 

“ทำไมไม่กินละ”

 

“เอ่อ..

 

แจมินอึกอักจนทำให้เขาสงสัยเจโน่รวบมีดกับส้อมตัวเองลงก่อนจะตั้งใจมองหน้าแจมิน

 

“ผมกินไม่เป็น”

 

“หื้ม”

 

เจโน่หัวเราะเบาๆก่อนจะยื่นมือไปลูบหัวแจมินอย่างเอ็นดู ที่ไม่ยอมกินเพราะกินไม่เป็นเองหรอเนี่ย น่าเอ็นดูจริงๆ

 

“กินยังไงก็ได้น่า ไม่เป็นไรหรอก”

 

“ไม่เอาอะ คุณไม่ใช่คนธรรมดาสักหน่อยถ้าคนมองมาเขาจะว่าคุณเอาด้วยนะ”

 

แจมินพอจะรู้อยู่ว่าเจโน่ต้องไม่ใช่ธรรมดาแน่ๆ ดูจากบ้าน รถ หรือราคาที่ซื้อเขามา มันไม่ใช่น้อยๆเลยเจโน่ต้องเป็นคนที่มีหน้ามีตาในสังคมแน่ๆแล้วถ้าเขาทำอะไรที่ดูไม่ดีเจโน่ก็ต้องโดนว่าไปด้วย

 

เจโน่ไม่สามารถกลั้นรอยยิ้มของตัวเองได้อีกต่อไปที่อีกคนดูเป็นห่วงเขาขนาดนี้ถึงขนาดคิดถึงว่าเขาจะโดนมองยังไงทั้งๆที่ตัวเขายังไม่เคยแคร์ข้อนี้เลยด้วยซ้ำ

 

“เป็นห่วงฉันหรอ”

 

“ผมแค่กังวลต่างหาก”

 

“ครับๆ เอาจานมานี่”

 

เจโน่แบมือขอให้แจมินส่งจานอาหารของตัวเองมาให้ก่อนจะนำมาจัดแจงหั่นให้อีกคนทีละชิ้นแล้วส่งคืนให้ฟอร์ตี้ของตัวเอง

 

“คราวนี้ก็ใช้ส้อมจิ้มกินนะ ทำเป็นใช่มั้ยหรือจะให้ป้อน?”

 

“ไม่ต้องเลย”

 

แล้วเขาก็ได้รับค้อนเล็กจากสายตาของแจมินอีกแล้ว แต่ไม่ได้น่ากลัวเลยสักนิดเดียวเขามองคนตรงหน้าที่กินอย่างมีความสุขก่อนจะดันอาหารของตัวเองออกเพราะเขาไม่ต้องการกินมันอีกแล้ว

 

แค่เห็นแจมินกินก็รู้สึกอิ่มจนไม่อยากอาหารแล้ว

 

หลังจากทานอาหารเสร็จเขากับแจมินก็กลับโดยวิธีเดิม แจมินดูเหมือนจะปรับตัวได้แล้วนิดหน่อยแต่ก็ยังคงบ่นอยู่ดีว่าถ้าเป็นไปได้ไม่ขอไปโดยวิธีนี้อีก เพราะตัวเองใจหายแถมยังบอกว่ายอมขึ้นลิฟต์ที่บ้านเขาไปจนตายดีกว่าแยกมวลสารในร่างกายอีกรอบ

 

“ไงไอ้น้องชาย”

 

หลังจากเหยียบเข้าบ้านได้ไม่กี่ก้าวก็มีเสียงทักที่แสนคุนเคยดังขึ้น ไม่ต้องเดาเลยไม่ใช่คนอื่นคนไกลที่ไหน พี่ชายสายเลือดเดียวกันของเขาเอง

 

“พี่แทยง”

 

“เวลคั่มพี่กลับบ้านหน่อยมา”

 

เจโน่เดินเข้าไปกอดพี่ชายตัวเองด้วยความคิดถึง ลีแทยงคือพี่ชายแท้ๆของเขา แทยงเป็นผู้ดูแลบริษัทยานยนต์ต่อจากพ่อเขาที่เสียไป รวมถึงเขาด้วยนั่นแหละแต่ไม่ได้งายยุ่งถึงขนาดพี่แทยงที่บินไปบินกลับประเทศนั้นทีประเทศนี้ที

 

“เตนล์ละ?”

 

“นั่นไง”

 

เจโน่เลื่อนสายตาไปมองตามมือของแทยงที่ชี้ไปยังมุมห้องที่มือเสือดำตัวหนึ่งกำลังเดินตรงมาทางเขาแล้วพอเห็นว่าเขาสังเกตุเห็นก็แปลงร่างกลับเป็นมนุษย์ทันที

 

“พี่คิดถึงจังเลยยย”

 

“เตนล์จะแกล้งผมอีกแล้วใช่มั้ย”

 

“หยอกเองไม่ได้แกล้งสักหน่อย”

 

เตนล์คือฟอร์ตี้เสือดำของแทยงราคาสูงพอๆกับฟอร์ตี้เสือดาวหิมะของเขาเลยทีเดียว เตนล์เป็นทั้งฟอร์ตี้และรวมถึงเป็นคนรักของลีแทยงด้วย

 

“โอ๊ะ นั่น”

 

เตนล์มองเลยไปทางข้างหลังของเจโน่ก่อนจะสังเกตุว่ามีฟอร์ตี้อีกหนึ่งคนยืนอยู่ ถ้าเตนล์เดาไม่ผิดนี่คือฟอร์ตี้เสือดาวหิมะ เตนล์วิ่งเข้าไปคุยด้วยทันทีเจโน่กับแทยงมองเตนล์ที่ดูมีความสุขเหลือเกินกับการทำความรู้จักฟอร์ตี้คนใหม่

 

“ไหนบอกไม่อยากเลี้ยงฟอร์ตี้ไง”

 

“ความคิดคนเราก็ต้องมีเปลี่ยนกันบ้าง”

 

“แต่นึกว่าจะเลือกแบบน่ารักจ๋ามาเลยซะอีก  แต่นี่ก็ดูไม่ขนาดนั้นนะ”

 

เจโน่หันไปมองแจมินที่ยืนอยู่กับเตนล์ คุยอย่างออกรสเลยสิเนี่ย หมายถึงเตนล์น่ะพูดอย่างออกรสเลยส่วนฟอร์ตี้ของเขาดูเหมือนจะตามไม่ทันและไม่เข้าใจเตนล์เลยได้แต่มองเตนล์นิ่งๆแล้วพยักหน้ารับบ้างอะไรบ้าง  แจมินไม่ใช่ฟอร์ตี้ช่างพูดผิดกับเตนล์ที่โคตรพูดมาก

 

แต่ถึงแม้ภายนอกจะดูไม่น่ารักไม่น่าเข้าหาไม่ช่างพูดเหมือนกับเตนล์ แต่เจโน่รู้ดี..

 

“มั่วแล้ว ฟอร์ตี้ของผมน่ารักกว่าของพี่อีก”


 

TALK

เจโน่พูดคำว่าเอ็นดูไปกี่ครั้งแล้วคะหื้มมมม ขอบคุณเม้นท์ที่เป็นกำลังใจให้เขานะค้าบถ้าชอบก็คอมเม้นท์ด้วยเด้อ

 

#ฟอร์ตี้แจมิน

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 111 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

82 ความคิดเห็น

  1. #78 midnight_midnight (@hibagoku) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 22:06
    ยัยน้องงงงงงงงงงง
    #78
    0
  2. #48 pearl1822 (@EXO-L88) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 20:06
    เข้าใจเจโน่นะ55555 แจมินน่ารักมากกกแงงง
    #48
    0
  3. วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 16:07
    หลงมากกกกก
    #44
    0
  4. #41 shxj4_ (@vsin357) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 14:58
    เอ็นดูเจ้าน้องแจมินมากๆๆๆๆๆอยากเกาคางให้ฮื่ออๆๆๆ
    #41
    0
  5. #38 LoveD.O. (@14122838) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 23:29
    น้องแจมมมมมเป็นเด็กดีมากลูก
    #38
    0
  6. #34 wareeandsoul (@myladywa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 14:49

    หลงมากกกกก

    #34
    0
  7. #20 nahhhhhh (@so-nean) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 01:21
    เอาอกเอาใจน้องใหญ่เลยน้า หลงน้องขนาดไหนน่ะเจโน่55555555
    #20
    0
  8. #18 IushiB (@IushiB) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 18:58
    แจมินนิสัยน่ารักมากเลยค่ะ ใช่แล้ว พี่แทยงมั่วแล้ว ฟอร์ตี้ของเจโน่น่ะน่ารักที่สุดในโลกกก
    #18
    0
  9. #17 marry me, peach? (@wyattsx) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 18:42

    โอ๊ยน่ารักจังฟอร์ตี้แจมิน ;_;

    ชอบภาษาด้วยค่ะ มาต่อเร็วๆนะคะ

    #17
    0
  10. #16 mymarklee2 (@myMarklee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 12:28
    ไม่ไหวแล้ว เขินจนจะร้องไห้อุแง
    #16
    0
  11. #14 FA_WK (@fangylovely) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 17:24
    เจโน่โคตรลุงเลยอ่ะ ทำตัวเหมือนเลี้ยงต้อย555555555555 โทษค่ะ อย่าตีหนู!!//หลบรองเท้า น้องแจมน่ารักมากกกกกก เอ็นดูง่าา พี่เตงก็นั้ลล้ากกกกกกก ชอบนะคะ ปาใจปิ้วๆ
    #14
    0
  12. #12 sunflower.jm (@rukjung101) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 17:19
    น้องงงงง แง แจมินน่ารักมากๆๆ น่ารักแบบดื้อๆ เอ็นดูอ่ะ มีเป็นห่วงโน่ด้วย แล้วยังกลัวโน่หิวจนต้องสั่งอาหารมาให้อีก แคร์ความรู้สึกมากเลยนะเนี่ย อิจฉาโน่จังได้อยู่ใกล้ๆน้องด้วย ยัยน่ารัก อยากฟัดๆๆๆ T____T
    #12
    0
  13. #11 mynjm (@mynjm) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 16:03
    น่ารักจัง น้องกำลังค่อยๆ ปรับตัว แล้วน้องก็น่าเอ็นดูอย่างที่เจโน่ชมไม่หยุดจริงๆ ด้วย
    #11
    0
  14. #10 Sunsine_j (@preawpailin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 15:47
    เจโน่น่าจะซื้อคำว่าเอ็นดูให้แจมินไปเลยนะคะ น้องน่ารักจริงๆค่ะ เราเข้าใจ
    #10
    0
  15. #9 NSP2279 (@NSP2279) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 15:33
    เจโน่ดูแลแจมินดีมากอะชอบบบบบ
    #9
    0
  16. #8 HunviB (@HunviB) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 15:09
    เห็นแต่ความเอ็นดูแจมินของเจโน่เต็มไปหมดอ่ะ
    #8
    0