{NCT} MerMan - (MinRen)

ตอนที่ 1 : INTRO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 193
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    14 เม.ย. 60


INTRO


 

“กูว่าเราไปเที่ยวกันดีกว่า”

 

เพราะคำนั้นของลีแฮชานทำให้ตอนนี้นาแจมินต้องมานั่งอยู่ริมทะเลมองเพื่อนตัวเองกับแฟนเด็กของมันวิ่งเล่นกันแจมินละความสนใจออกมาจากสองคนนั้นแล้วมองไปยังพระอาทิตย์ที่กำลังจะตกดินเขารู้สึกว่าแสงของพระอาทิตย์ตอนนี้มันทำให้เขาสบายใจขึ้นหลังจากที่ไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานาน

หลังจากที่เขาเลิกกับเฮริน..เขาก็ไม่เคยรู้สึกแบบนั้นอีกเลย

และคงเพราะเหตุผลนี้ด้วยลีแฮชานถึงเลือกที่จะชวนเขามาพักผ่อนที่นี่

“ไอ้แจม!!

แจมินละสายตาออกจากพระอาทิตย์ตรงหน้าแล้วหันกลับมามองเพื่อนตัวเองกับแฟนเด็กมันที่เพิ่งวิ่งมาหาเขา

“ทำไมไม่ไปเล่นหน่อยวะ กูอุตส่าห์จะพามึงมาคลายเครียดนะเนี่ย”

“กูไม่ได้เครียดเท่าไหร่แล้ว มึงไปเล่นกับน้องเล่อเหอะ”

“ไม่เครียดได้ไง มึงเอาแต่นั่งเหม่อลอย”

“กูไม่เป็นไรจริงๆ งั้นกูจะไปเดินเล่นหน่อยแล้วกัน”

แจมินบอกกันเพื่อนตัวเองแล้วเดินแยกออกมา เขาไม่อยากจะให้แฮชานเป็นห่วงมากเท่าไหร่เพราะเขาก็รู้ดีว่ามันคงเครียดไม่ต่างกันที่เขาเป็นแบบนี้และเขาก็ไม่อยากให้มันกับแฟนมันกร่อยด้วย แจมินเดินลากเท้าไปตามทางหัวสมองก็คิดอะไรไปเรื่อยตอนนี้เริ่มจะมืดแล้วด้วยลมเย็นๆที่พัดตีเข้ามามันยิ่งทำให้แจมินรู้สึกสบายใจขึ้นไปอีก สมองเขาดูปรอดโปร่งขึ้นแม้จะไม่ร้อยเปอร์เซ็นก็เถอะ แต่เพราะอากาศดีแถมยังเงียบสงบ แบบนั้นก็ทำให้เขารู้สึกดีขึ้นมาหน่อย

“ช่วย..ด้วย”

แจมินชะงักฝีเท้าลงทันทีเมื่อได้ยินเสียงเบาๆลอยมาตามลม เสียงเรียกให้คนช่วยงั้นหรอ? แจมินกวาดสายตามองรอบๆเพื่อหาต้อนตอของเสียงนั้นแต่ก็ยังไม่พบ ถ้าเขาคืนเป็นพวกกลัวผีสางเขาคงเดินกลับโรงแรมไปแล้วแต่เขาไม่ใช่ และเขาไม่คิดว่าเสียงนั่นเป็นเสียงของผีสางอะไรแบบนั้นด้วย

“ช่วยเราด้วย..

เสียงแหบๆแต่ทว่ากลับหวานนั้นดังขึ้นอีกครั้ง แจมินออกฝีเท้าเผื่อวิ่งหาต้นตอของเสียง ก่อนจะพบว่าไม่ใกล้ไม่ไกลมีร่างบางๆที่ร่างกายเปลือยเปล่านั่งจับขาตัวเองที่มีเลือดไหลออกมามากมาย แจมินรีบวิ่งเข้าไปหาตัวอีกคนทันทีก่อนจะถอดเสื้อฮู้ดของตัวเองออกเพื่อคลุมตัวอีกคนไว้

“คุณ..

“ช่วยเรา..

อีกคนยังพูดไม่ทันจบก็สลบไปแจมินมองอย่างลุกลนก่อนจะค่อยๆอุ้มอีกคนขึ้นมาแล้วพาเดินกลับโรงแรม ที่ตรงนี้ค่อนข้างไกลจากโรงแรมเข้าพอสมควรเลยไม่รู้ว่าทำไมอีกคนถึงมาอยู่ตรงนี้ได้ ใช้เวลาสักพักแจมินก็เดินมาถึงโรงแรม ทันทีที่เขาก้าวเข้าไปในโรงแรมก็มีเสียงเรียกเขาทันที

“แจมิน!!

แฮชานวิ่งเข้าไปหาเพื่อนตัวเองทันที เขานั่งรอแจมินอยู่ที่ล็อบบี้มาตั้งนานแล้วแค่ออกไปเดินเล่นแต่ทำไมถึงหายไปนานขนาดนั้นเพราะสภาพจิตใจที่ไม่ค่อยดีของแจมินมันยิ่งทำให้เขาเป็นห่วงมากขึ้นกว่าเดิม

“มึงอุ้มใครมาวะ”

“กูเจอเขาอยู่ที่ชายหาด มึงดูขาเขาดิ”

แฮชานเลื่อนสายตาไปตามที่เพื่อนบอกก่อนจะเห็นว่าขาของคนที่แจมินอุ้มมามีเลือดเต็มไปหมด ไม่ว่าจะเป็นเลือดที่แห้งกรังอยู่ที่ขาหรือเลือดที่กำลังไหลอยู่สดๆ สภาพขาอีกคนเหมือนโดนอะไรบาดมา ก่อนที่แจมินจะเอ่ยถามขึ้น

“เราพาเขาไปหาหมอได้ป่ะวะ”

“มันก็ได้นะแต่แม่งใช่เวลานานมากเพราะทะเลที่นี่แม่งอยู่ลึก ถึงไม่ค่อยมีคนมาไง”

แฮชานอธิบายกับเพื่อนตัวเองเพราะเขาอยากให้เพื่อนตัวเองในผ่อนคลายจริงๆเลยเลือกที่ที่ไม่ค่อยมีคนเพื่อที่ว่าแจมินจะได้ความสงบ แถมห่างไกลจากโรงพยาบาลห้างสรรพสินค้าอะไรพวกนี้เยอะมาก อยากได้อะไรก็บอกโรงแรมเอา

“งั้นกูพาเขาขึ้นไปบนห้องนะ”

แจมินพูดแค่นั้นก่อนจะรีบเดินขึ้นลิฟต์ไปสุดท้ายแจมินก็พาคนร่างบางขึ้นมาถึงห้องตัวเองแจมินเปลี่ยนมาประครองอีกคนด้วยมือข้างเดียวก่อนจะแตะคีย์การ์ดห้องแล้วมาอีกคนเข้าห้องทันที ร่างบางถูกวางลงที่เตียงอย่างเบามือ แจมินนั่งลงที่เตียงก่อนจะจับขาคนบนเตียงดู

“ไปทำไรมาวะ ทำไมเลือดออกขนาดนี้”

“อ๊ะ”

เสียงร้องออกมาจากปากของคนที่นอนอยู่ทำให้แจมินต้องเลื่อนสายตาขึ้นไปดูคนบนเตียงเปิดตาขึ้นมาน้อยๆก่อนจะมองไปรอบๆตัว แจมินจับไหล่คนบนเตียงเบาๆก่อนจะออกเสียงเรียก

“นี่นาย”

“เรา..ขอน้ำ”

คนบนเตียงพูดด้วยเสียงแหบๆแจมินพยุงคนตัวบางนั่นพิงหัวเตียงก่อนจะเดินไปหาสิ่งที่อีกคนต้องการมาให้ แจมินป้อนน้ำคนบนเตียงอย่างเบามือ

“ขอบใจนะ”

เสียงแหบๆถูกพูดขึ้นอีกครั้งหลังจากดื่มน้ำเสร็จ แจมินจ้องมองเสี้ยวหน้าของคนตัวบางอย่างสังเกตุ ใบหน้าอีกคนหวานราวกับเด็กผู้หญิง ตัวก็เล็กนิดเดียว ผิวยังขาวอมชมพูอย่างกับไข่มุก แถมตายังเป็นสีฟ้าน้ำทะเลอีก คนตรงหน้าเขา

สวยมาก

“นาย..

..เป็นใคร”

แจมินเค้นคำถามออกมาจากปากเพราะเขาเผลอจ้องหน้าคนบนเตียงมากเกินไปจนเหม่อลอย อีกคนหันหน้ามามองเขาก่อนจะอ้าปากตอบกลับมาด้วยเสียงแห้งๆ

“เราชื่ออินจุน..

อินจุนชื่อแปลกดี

“ฉันแจมินนะ ขานายไปทำอะไรมา?”

แจมินถามย้ำคนบนเตียงอีกครั้ง เขาพยายามไม่สบตากับคนบนเตียงตาของอีกคนดูมีอิทธิพลมากเกินไปเหมือนเขาสติเขาพร้อมจะหลุดทุกครั้งที่สบตากับอีกคน

“ขาเรา..เอ่อ”

อินจุนหลบสายตาแจมินอย่างไม่อาจห้ามได้ แจมินพอเห็นอีกคนไม่ตอบเลยไม่ได้เค้นอะไรเพียงแค่เดินแยกไปเอาผ้าชุบกับกาละมังใส่น้ำมาเพียงเท่านั้น เขาต้องเช็ดเลือดกรังๆพวกนั้นออกก่อนสินะ แจมินบิดผ้าหมาดเตรียมจะเช็ดที่ขาอีกคนแต่อินจุนกลับหดขากลับเข้าไปกอดไว้เสียก่อน

“อินจุนนายต้องเช็ดเลือดพวกนั้นนะ”

“คือเรา..อย่า!

อินจุนร้องห้ามทันทีเมื่อแจมินทำท่าจะลุกขึ้นมาจับขาเขา อินจุนเขยิบถอยแจมินนิดหน่อยก่อนจะส่ายหน้า แจมินขมวดคิ้วไม่เข้าใจคนบนเตียงก่อนจะนั่งลงข้างๆแล้วจับแขนอินจุนเบาๆ

“นายเป็นอะไรนายกลัวอะไร?”

“เรา เรา..

“เป็นอะไร”

“เราโดนน้ำไม่ได้..

อินจุนพูดออกมาเบาๆก่อนจะส่ายหัวเป็นพัลวัน แจมินได้แต่มองอีกคนที่ดูหวาดกลัวแต่จะให้เขาปล่อยให้ขาอีกคนมีเลือดกรังๆแบบนั้นมันไม่ใช่เรื่องที่ดีเท่าไหร่

“แต่ยังไงก็ต้องเช็ด ไม่งั้นจะทำแผลได้ยังไง?”

“เรา

“หรือว่านายกลัวเจ็บ? มันไม่เป็นอะไรหรอกหน่า”

“คือ..ถ้าเราพูดไป แจมินจะทำร้ายเราหรือเปล่า

อินจุนถามเสียงเบาแต่แจมินก็ยังได้ยินมันอยู่ดีทำไมอินจุนต้องกลัวเขาจะทำร้ายด้วยล่ะ ถ้าเขาจะทำร้ายเขาจะช่วยอีกคนมาทำไมกัน

“ไม่ ฉันจะไม่ทำร้ายนาย”

“เรา...

..เป็นเงือก”

แจมินนิ่งไปหลังจากที่อินจุนพูดจบ แจมินกำลังไม่เข้าใจว่าอินจุนกำลังพูดถึงเรื่องอะไร อินจุนกำลังเล่นมุกอย่างงั้นหรอ เงือกไม่ได้มีจริงๆสักหน่อย

“ฮะๆ เล่นมุกใช่มั้ยเนี่ย”

อินจุนเงยหน้ามองคนที่ขำแห้งๆ แววตาจริงจังที่ส่งมาให้แจมินนั้นมันทำให้เขาใจหายไปครู่นึงก่อนจะพูดออกมาเบาๆ

“บ้าหน่าอินจุน โลกนี้ไม่มีอะไรแบบนั้นสักหน่อยนะ”

“ถ้าแจมินไม่เชื่อลองเทน้ำนั่นใส่ขาเราก็ได้นะ”

แจมินมองที่กาละมังใส่น้ำที่เขาวางไว้ที่ปลายเตียง อินจุนพยักหน้าซ้ำอีกครั้งเพื่อบอกให้แจมินลองทำมันแจมินได้แต่เอื้อมไปเอากาละมังที่ปลายเตียงอย่างเบาๆ ตอนนี้บรรยากาศเริ่มตึงๆขึ้นมาบ้างเนื่องจากอินจุนดูจริงจังกับเรื่องนี้จนแจมินไม่กล้าจะเถียงอะไรออกไป

“เทเลย”

อินจุนยื่นขาออกมาเพื่อให้แจมินเทน้ำใส่ขาตัวเอง แจมินลังเลนิดหน่อยก่อนจะเทน้ำลงไปที่ขาของอีกคนจนหมดเพียงไม่นานขาสองข้างที่แนบชิดกันก็ถูกแปรเปลี่ยนไปเป็นหางตั้งแต่ข้างบนไล่มายันล่างหางที่มีลักษณะเป็นเกร็ดปลาเงาๆอยู่ต่อหน้าแจมิน ณ ตอนนี้ อินจุนที่เห็นแจมินนิ่งไปก็เริ่มใจเสียใบหน้านิ่งๆของอีกคนมันทำให้เขาใจไม่ดีเอาเสียเลย

 

“อินจุนนาย...

 

“อืม”

 

นาแจมินจะบ้า..

 

 

 

 

 

(c)              Chess theme
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

24 ความคิดเห็น

  1. #24 RenJun33 (@Huang68) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 19:13
    ไรท์หายไปไหนนแง้งงง
    #24
    0
  2. #23 miraclesindecember (@shadow-light) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 11:39
    เงือกน้อยน่ารังแกมากๆๆ ฮื่ออ
    #23
    0
  3. #20 Silkrainfew (@jamsai_miw) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 05:03
    อินจุนใครทำอะไรหนูคะลูกกกกก เดี๋ยวพี่แจมจัดการให้น้าาาา 555555555
    #20
    0
  4. #19 sstonkaoww (@sstonkaoww) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 21:51
    ใครทำอะไรอินจุนนทำไมขาหนูเลือดออกก เขินไรท์บรรยายมากแงง้ น้องเป็นเงือกนี้นึกภาพตามคือฮื่อิต้องสวยมากแน่ๆอ่าา
    #19
    0
  5. #18 tyren.95 (@marry95) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 01:28
    แจมินฝากดูแลน้องเงือกจวิ้นด้วยน้า สงสารน้องเขา ~
    #18
    0
  6. #17 par_ree (@pee_12345) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 22:39
    มาอัพต่อน้าา
    #17
    0
  7. #16 LibertyFINAL (@heresylife) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 17:22
    เอ้ยยยยคือดีอะ ชอบบบบ
    บรรยายน้องเหรินได้งดงามสะท้านใจทรวง ดีงามสุด ๆ ;w; /

    สนุกมากเลยค่ะ รอตอนต่อไปน้าา

    #16
    0
  8. #15 blue_seven (@bongkodwan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 00:29
    อินจุนต้องงามมากแน่ๆเลย
    แจมจะเอาไงต่อเนี่ยย
    #15
    0
  9. #14 chryre (@chryre) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 21:33
    สนุกกกกกก
    #14
    0
  10. #12 _040323 (@_040323) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 19:41
    จินตนาการภาพว่าน้องอินจุนเป็นเงือกแล้วคือแบบ น้องสวยมาก... เข้าเรื่องๆ แล้วทำไมอยู่ๆน้องถึงมีขาเหมือนคนได้ล่ะเนี่ย แจมินพอเห็นว่าน้องเป็นเงือกจริงๆจะทำยังไงกับน้อง น่าติดตามมากค่ะ สู้ๆ
    #12
    0
  11. #10 pimtnw (@pimtnw) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 18:24
    มาแล้วววว ฮือ รอมานาน
    #10
    0
  12. #9 สวย2017 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 17:45
    อ๊ากกกกกกกกก อินจุน อินจุนนน อินจุนนนนนนนนนนนนน!!



















    ..เป็นเงือก
    #9
    0