[FIC TWICE] ♔BUNNY!! #พี่มินะน้องนายอน♔ [MINAYEON,SATZU]

ตอนที่ 7 : ♔SIX :: อันตราย..ต่อหัวจวั้ยส์♔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 781
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    5 ต.ค. 59

อันตราย..ต่อหัวจวั้ยส์









 

สายเปย์

 

เชื่อ

 

เขาเชื่อสนิทเลยแหละ

 

ก็ดูของกินในมือเขาที่ไม่ต่ำกว่าอย่างละสองถุงนี่สิ!!!!

 

“พี่มินะ พี่ไม่คิดว่ามันเยอะไปใช่ม่ะ”

 

เขาบอกอีกคนที่เดินข้างๆเขาเพื่อที่จะไปป้ายรถเมย์และเป้าหมายคือกลับบ้าน หลังจากที่พี่มินะมารอเขาถึงห้องเพราะห้องเขาปล่อยช้า15นาที พอออกมมาจากห้องปุ๊บแน่นอนว่าเขาโดนแซวปั๊บ แต่มันก็ไม่เท่าถุงสิบกว่าถุงที่พี่เขายกขึ้นมาให้ดู บรรจุทั้งขนมเค้ก ขนมกรุบกรอบ ขนมปังต่างๆนาๆ นั้นแหละค่ะและตอนนี้ไม่ใช่ของกินแค่เต็มมือเขามือพี่มินะที่ช่วยเขาถือก็ไม่แพ้กันนักหรอก

 

“ไม่หรอก หรือว่าน้องกระต่ายไม่เอาล่ะ งั้นพี่..

 

“เอา! อย่ามาแย่งของกินหนูนะ!!

 

หึ คิดจะเปย์เขาด้วยของกินงั้นหรอ..

 

บอกเลยนะ

 

อิมนายอนชอบมากกกกกกกก

 

“ไป รีบขึ้นรถเถอะพี่เมื่อย”

 

“สมน้ำหน้า ซื้อมาเยอะเอง”

 

บ่นงุบงิบเบาก่อนจะเดินน้ำขึ้นรถเมย์ไป ใช้สายตากวาดเพื่อหาที่นั่งเมื่อเจอที่ก็รีบพุ่งตัวเข้าไปทันที ทิ้งตัวนั่งก่อนจะมีอีกคนตามมานั่งด้วย

 

“น้องกระต่าย”

 

“คะ?”

 

“วันนี้กินข้าวบ้านพี่ป้ะ?”

 

“หื้ม? มาไม้ไหนเนี่ยพี่”

 

“ไม้หน้าสาม ตีปุ๊บลากขึ้นห้องเลย”

 

“พี่ค่ะ

 

“ฮ่าๆ ล้อเล่นๆ”

 

มุกพี่เขาแต่ละมุกนี่มัน จริงๆเลยนะคะ จะเขินก็ไม่สุดจะฝืดก็ไม่สุดอีกเหมือนกัน อิมนายอนละปวดเฮดแรง

 

“พี่จะทำอาหารโชว์น้องกระต่ายสดๆเลยไง..

 

“อ่อ”

 

“เห้ย ไม่เอาดีกว่า พี่ไปกินข้าวบ้านน้องกระต่ายแทนดีกว่า!

 

“อ้าว ไหนบอกจะโชว์ทำอาหารไงพี่”

 

“ก็ใช่ไง แต่เดี๋ยวไปโชว์บ้านน้องกระต่ายไง..บ้านพี่มันเงียบจะตาย”

 

 

..อีกอย่างจะได้โชว์ฝีมือให้แม่ยายชิมด้วย จะได้รู้ว่าเลี้ยงลูกเขาได้”

 

อิเพพพพพพพพพพพพพพ่

 

ไม่ไหวแล้วค่ะ ฮือออออออออ พี่มินะเอียงคอมองหน้าเขที่ก้มหน้างุดก่อนจะใช้นิ้วจิ้มที่ไหล่จึกๆให้เขาหันไปก่อนจะเอ่ยถามอีก

 

“น้องกระต่ายเคยฟังเพลงนี้ป่าว”

 

“เพลงไรคะ?”

 

“เดี๋ยวร้องให้ฟัง”

 

I  HAVE  A  PEN~”

 

เพลงนี้มันที่ติดหูๆใช่ม่ะ

 

I  HAVE  A  FAN,GUN~

 

แต่เนื้อเพลงมันเป็นแบบนี้หรอ? ไม่ใช่สิเขาเคยได้ยินผ่านๆนะ เขาว่ามัน

 

AH~ PEN   FAN  GUN

 

ชัดเลยค่ะ นี่มันเนื้อเพลงที่พี่แต่งเองทั้งนั้น ฮืออออ พอเถอะค่ะ พอ หัวใจเต้นจนจะหลุดออกมาได้แล้วค่ะ ให้ตายเถอะสังคมทำไมเป็นอย่างนี้ ฮือออ

 

“เนื้อเพลงมันไม่ใช่แบบนี้สักหน่อย-///-

 

“อ้าวหรอ  ทำไงได้พอเห็นหน้าน้องกระต่ายเลยอยากเปลี่ยนเนื้อเพลงเฉยเลยอ่ะ”

 

….

 

“สงสัยหัวใจมันเรียกร้องมา”

 

แพ้แล้วค่ะ ฮื้ออออ()

 

◆◇◆◇◆◇◆◇◆

 

“อะ รีบเข้าบ้านเร็วเดี๋ยวสักหกโมงเย็นพี่ไปหา”

 

พี่มินะหันมาบอกเขาก่อนจะโบกมือหยอยๆ เขาโบกมือกลับก่อนจะเดินเข้าบ้านมา วันนี้โดนยิงมุกเสี่ยวๆใส่ไปแล้วตั้งกี่มุกใจมันละลายไปจนอิมนายอนหมดแรงแล้วค่ะสังคม

 

“แม่~

 

“วันนี้พี่มินะจะมาทำกับข้าวให้กินนะแม่”

 

ทันทีที่เปิดประตูบ้านเข้ามาก็ตะโกนบอกแม่ทันที ถอดรองเท้าและเดินเข้าไปในบ้าน ว่าแต่ทำไมแม่เขายังไม่ตอบกลับอีกเนี่ยปกติจะตอบภายในสามวินี่

 

“แม่”

 

เงียบ..

 

“แม่ อยู่ไหนคะ?”

 

ใจเริ่มไม่ดีแล้วเนี่ยหายไปไหนเนี่ยแม่ ทันทีที่คิดได้ก็วิ่งไปดูที่ห้องรับแขกซึ่งปกติแม่เขาจะนั่งดูทีวีเป็นประจำ แต่ก็ไม่มีจึงเปลี่ยนเป้าหมายเป็นห้องครัว แต่ก็ไม่มีเลยขึ้นไปดูห้องแม่อีกแต่ก็ไม่มี เอาแล้วไง แม่เขาหายยยยยยย!!!!

 

หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อหวังจะติดต่อหาแม่ของตัวเอง แต่เขายังไม่ทันได้โทรหน้าจอก็โชว์เด่นหรา 1ข้อความที่ยังไม่ได้อ่าน  กดเข้าไปก่อนจะพบว่าถูกส่งมาจากมารดาผู้น่ารักของเขานั่นเอง

 

แม่ :: ถึงลูกสุดที่รัก~ อิมนายอนลูกแม่จ๋า ตอนนี้แม่มาช็อปปิ้ง เที่ยว กิน ที่เจแปนนิสสสส นะคะลูกสาวที่รักก  ขอโทษที่ไม่ได้บอกก่อนนะคะลูกแม่มากับน้าเซจองนะคะ แม่รีดผ้าซักผ้าไว้ให้เรียบร้อยแล้วนะ ส่วนกับข้าวแม่หวังว่าลูกสาวแม่จะเหลือความเป็นแม่บ้านแม่เรือนพอนะคะ อ่อ! อีกอย่างแม่ฝากให้พี่มินะเขาดูแลลูกไว้แล้ว แค่นี้นะคะที่รักของ จุ๊บุๆ จ๊วบบบ

 

แม๊!!!!!! ไปไหนทำไมไม่บอกเขาก่อนเนี๊ยยย!!!

 

โอ๊ยยย หนีลูกไปช็อปปิ้งแถมไม่บอกก่อนด้วย จะบ้าตายยยยแล้วให้วิ่งหาไปครึ่งชั่วโมงงง โง้ยยยยยย แต่ถ้าเมื่อกี้เขาอ่านไปผิด แม่ฝากพี่มินะให้ดูแลลูกไว้แล้วด้วย

 

ให้พี่มินะดูแลลูกไว้แล้ว

 

ดูแลลูก = ดูแลเขา

 

พี่มินะดูแลเขา

 

ดูแลเขา

 

เขา

 

กรึ๊ดดดดดดดดดดดดดดด แม่คะ ฮืออออออ ยังไม่ทันที่จะได้หวีดอะไรไปมากกว่านี้ เสียงเรียกของคนที่คุ้นเคยก็ดังมาจากข้างล่าง

 

“น้องกัลตั้ยยยย~

 

เกลี๊ยดดเสียงง!

 

“อยู่ข้างบนค่า”

 

ตึก ตึก ตึก

 

เสียงวิ่งขึ้นบันไดดังตึกๆทำให้เขารู้ว่าอีกคนกำลังวิ่งขึ้นมา พอเห็นหน้าเขาก็ส่งยิ้มหวานมาให้ แถมกระโดดดึ๋งๆร่าเริงเหมือนเทเลทับบี้อยู่กลางทุ้งหญ้า หมั่นไส้! เป็นครั้งแรกที่รู้สึกหมั่นไส้พี่มินะขนาดนี้!!

 

“น้องกัลตั้ยยยจ๋า”

 

“จ๋า” น้ำเสียงประชดขีดสุด

 

“นี่!

 

พี่มินะยืนโทศัพท์ให้เขาเพื่ออ่านข้อความบนหน้าจอโทรศัพท์  ชัด ชัดเลย ไอ้ให้ดูแลนี่รู้อยู่แล้ว แต่ที่ไม่รู้คือทำไมแม่พิมพ์แบบเน้!

 

แม่น้องกระต่าย :: มินะลูกแม่ฝากดูแลน้องหน่อยนะคะแม่มาญี่ปุ่นคงไม่อยู่บ้านสักสองอาทิตย์ ฝากดูแลเด็กสามขวบหน่อยนะคะนางทำกับข้าวไปเป็น แถมยังสกปรกอีกต่างหาก เดี๋ยวบ้านจะพังเอา ฝากด้วยนะลูก

..ถ้าให้ดีมานอนกับน้องเขาเลยก็ได้นะลูก

 

“แม่~(ŏ̥̥̥̥םŏ̥̥̥̥)

 

“งั้นพี่ว่าพี่ไปเตรียมเสื้อผ้ามาเลยดีกว่าเนาะ  จะได้ดูแลแบบใกล้ชีสสสสส( )

 

พี่มินะหยิบโทรศัพท์ในมือเขาแล้ววิ่งลงไป ให้ตายเถอะแม่ แม่รู้มั้ยแม่ทำอัลไลลงป๊ายยยยยยยยยยยTOT แม่จะมาบอกว่าเขาสกปรกกับพี่มินะได้ไง! มันไม่ได้เสียภาพลักษณ์หมด ฮื้อออออ

 

“อาบน้ำรอเลยนะน้องกระต่าย!

 

ยังจะตะโกนขึ้นมาอีก!!!

 

◆◇◆◇◆◇◆◇◆

 

“อันนี้ด้วยน้อกระต่าย”

 

“อันนี้ก็อร่อนนะ ลองกินดู”

 

และอีกมากมายที่พี่มินะตักใส่จานข้าวเขาจนแทบจะไม่มีที่ให้วางช้อน พี่เขาทำอร่อยจริงค่ะยอมรับ แต่นี่มันปนกันจะไม่รู้ว่ากินข้าวในจานหรือบาตรพระแล้วค่ะพี่!

 

“พี่มินะ หนูว่าพอก่อนมั้ยพี่แค่นี้ก็ตักเข้าปากไม่ทันแล้วค่ะ”

 

“โห้ ไรอ่ะ ก็พี่อยากให้น้องกระต่ายกินเยอะๆนี่ พี่ตั้งใจทำให้เลยนะ” หน้าหมาหงอยก็มา หางลู่ คิ้วตกไปอีก

 

“แต่ถ้าน้องกระต่ายไม่อยากกิน..

 

“งั้นก็ตักใส่จานมาอีกก็ได้ค่ะ”

 

เอาเลยพี่ เอาให้พอใจอยากให้กินอะไรก็ตักใส่มาให้หมดเลยมา!! ไม่ต้องมาทำสายตาตัดพ้อ คิ้วตก หางลู่ขนาดนั้น ไม่รู้หรอว่ามันน่ารัก!! จริงๆเล้ย

 

พอกินข้างเสร็จเขาก็มานั่งจุมปุ๊กอยู่ที่โซฟาพลางกดอะไรดูไปพลางๆรอคนที่ล้างจานอยู่ในครัว ความจริงเขาเป็นคนอาสาจะล้างนะแต่พี่มินะก็ชนะโดนการบอกว่าถ้าจะล้างก็ล้างพร้อมกันยัง ยังไม่จบ  แต่ต้องให้พี่ซ้อนหลังนะ  เดินออกสิคะ  ออกมาอย่างไวเลยค่ะ  แค่อยู่บ้านเดียวกันก็เขินจะตายแล้วค่ะ ซ้อนลงซ้อนหลังนี่..ไม่ไหวค่ะ ไม่ไหวอิมนายอนจะเป็นโรคหัวใจ

 

ตุ้บ

 

“เสร็จแล้ววว”

 

คนที่ทิ้งตัวลงข้างๆเขาว่าก่อนจะใช้คางมาเกยไหล่เขาและกอดแขนไว้  มาไม้ไหนอีกล่ะเนี่ย

 

“ขึ้นห้องยังน้องกระต่าย”

 

“ง่วงแล้วหรอคะ?”

 

“อื้ม อยากขึ้นห้องแล้ว”

 

คำมันไม่ได้แฝงอะไรใช่ป่ะอ่ะ ทำไมมันแปลกอ่ะ เขาพยักหน้าให้คนข้างๆเชิงว่าจะขึ้นก็ขึ้น คนข้างๆเขาเลยกระโดดเด้งตัวขึ้นหยิบกระเป๋าเป้ที่ใส่สัมภาระตัวเองไว้เตรียมจะขึ้นหเองพร้อมรอยยิ้ม หลังจากเขาปิดทีวีปิดไฟเสร็จก็เดินนำพี่มินะขึ้นมา ทันทีที่ถึงชั้นบนพี่มินะก็จะพุ่งตัวเข้าห้องเขาทันที แต่เขาก็เอามาดึงไว้ก่อน

 

“ไปไหนคะ?”

 

“เข้าห้องไงน้องกระต่าย พี่ง๊วงง่วง”

 

“ก็เข้าสิคะ”

 

“น้องกระต่ายก็ปล่อยพี่สิไม่งั้นพี่ก็เข้าไม่ได้สิคะ”

 

“ก็พี่มินะเข้าผิดห้องนี่ค่ะ  พี่มินะอยู่ห้องนี้ต่างหาก”

 

นายอนชี้ไปทางห้องข้างๆที่เป็นห้องของแม่เขา พี่มินะอ้าปากค้างใส่เขาก่อนที่เขาจะดึงตัวพี่มินะให้มาอยู่หน้าห้องอีกห้องหนึ่ง

 

“ห้ะ!?”

 

“ง่วงแล้วใช่มั้ยคะ รีบเข้าไปเลยค่ะ รับรองห้องแม่นี่สบ๊ายสบายยย”

 

“โห้ น้องกระต่ายไม่เอาแบบนี้ดิ” กระเง้ากระงอดคูณสอง

 

“แล้วพี่จะเอาแบบไหนล่ะคะ”

 

“พี่จะนอนห้องน้องกระต่ายยยยย”

 

“ก็ได้ค่ะ”

 

“เยส!

 

“เดี๋ยวหนูไปนอนห้องแม่เอง”

 

“ไม่อ๊าวววววววววว ไม่ใช่แบบนี้ซิ~

 

“อ้าว!

 

“พี่หมายถึงพี่อยากนอนห้องน้องกระต่าย กับน้องกระต่ายอ่ะค่ะ แบบนี้อ่ะแบบนี้()

 

“ไม่เอาอ่ะ”

 

“เวววววว ทำมายยยยย วายยยยยย ()

 

พี่มินะนั่งลงกับพื้นแล้วชักดิ้นชักงอเหมือนเด็กเวลาไปได้ของเล่น เออเห้ย พี่เขาก็มีมุมปัญญาอ่อนแบบนี้หรอ โถ่ อิมนายอน เธอชอบคนถูกแล้วใช่มั้ย

 

“หนูไม่ไว้ใจพี่”

 

“เหตุใด เหตุใดน้องกระต่ายจึงมิไว้ใจพี่!

 

“แล้วพี่มีอะไรให้ไว้ใจได้บ้างอ่ะ”

 

“เอ่อไม่มี”

 

นั่นไง อิเพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพ่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

“แต่พี่สัญญานะว่าพี่จะไม่อะไรน้องกระต่ายนอกจากนอนกอดถ้าน้องไม่ยอม”

 

มันติดตรงที่ว่าเขาจะเผลอยอมนี่สิเรื่องใหญ่ เขาก้มมองเด็กที่ตอนนี้คลานมานั่งเกาะขาเขาอ้อนวอนทำตาปริบๆใส่เขาอยู่ ให้ตายเถอะพี่มินะ

 

“ก็ได้ค่ะ”

 

“เยสสสส!

 

“แต่ห้ามทำอะไรจริงๆนะ!

 

“จ้า  ถ้าน้องกระต่ายไม่ยอม”

 

“พี่มินะ!

 

เขาเดินนำเข้ามาในห้องก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงปล่อยให้คนเป็นพี่งุ่นง่านกับการเก็บเสื้อผ้าตัวเองใส่ตู้เขา ภาพที่พี่มินะลงไปดิ้นกลับพื้นยังติดตาเขาอยู่เลยถ้าย้อนกลับไปได้ สัญญาเลยว่าจะถ่ายคลิปเก็บไว้  มันน่ารักจริงๆนะเมื่อกี้ถ้าตัดอายุออกไป

 

“หนูนอนก่อนนะ จัดเสร็จปิดไฟให้หนูด้วยนะพี่”

 

“ค่ะ เจ้าหญิงกระต่ายของหม่อม”

 

เขาทิ้งตัวลงนอนตะแคงก่อนจะหับตาลงฟังเสียงกุกกักจากที่พี่เขาจัดของก่อนจะได้ยินเสียงอาบน้ำมาจากห้องน้ำในวินาที่ที่เขาเกือบจะจมดิ่งไปในห้วงความฝันก็มีแรงยุบที่เตียงและแรงกอดมาจากคนบนเตียงเสียก่อนพร้อมกับเสียงเบาๆที่เอ่ยถามขึ้น

 

“น้องกระต่าย”

 

“อื้อ~

 

“คำว่ารักในภาษาอังกฤษเรียกยังไงหรอคะ”

 

“เลิฟ”

 

“ขอบคุณนะคะที่ทำให้รู้จักคำว่ารัก”

 

ก่อนจะมีสัมผัสนุ่มบางอย่างทาบลงมาที่หน้าฝากนายอนก่อนจะจมลงสู่ห้วงความฝันไปทั้งสองคน

 

◆◇◆◇◆◇◆◇◆

 

ฝันมั้ย? ฝันหรือป่าว ทำไมเมื่อคืนอิมนายอนสัผัสได้ว่าเหมือนพี่มินะจุ๊บหน้าผากเขา ให้ตายเถอะฝันมั้ยนะ? ถ้าฝันแล้วทำไมมันเหมือนจริงจังอ่ะ โอ๊ยยยยยย

 

“น้องกระต่ายขยี้หัวตัวเองทำไมฟูหมดแล้ว”

 

พี่มินะที่กำลังเดินเข้าออกห้องครัวเพื่อทำอาหารถามเขาที่นั่งรออยู่บนโต๊ะอาหารเรียบร้อยแล้ว  ก็มีคนทำให้กินอ่ะค่ะ ชิวๆ

 

“ป่าวค่ะ”

 

กริ๊ง กริ๊ง

 

เสียงออดหน้าบ้านดังขึ้นเขาลุกขึ้นก่อนจะหันไปบอกพี่มินะว่าเดี๋ยวไปดูเองก่อนจะเดินออกไปข้างนอก แต่ดันไม่ใช่เสียงออดบ้านเขาเสียนี่ บ้านข้างๆอย่างพี่มินะนี่เองเขาชะเง้อตัวมองข้างกำแพงก่อนจะเจอใบหน้าคุ้นตา

 

พี่ซานะหรือเปล่านะ?

 

เดินไปเปิดประตูรั้วเพื่อที่จะมองหน้าคนที่กดให้ชัดๆยื่นหน้าออกไปดูแล้วก็ได้ยินเสียงบ่นมาจากอีกคนที่กดออดอยู่ใหยุด

 

“ไอ้บ้าเมียวอิหายไปไหนเนี่ย!

 

“ลื่นล้มตายแล้วหรอย่ะ!

 

“ย่าห์!! ไอ้คนชอบโดดซ้อมโดดชมรมหายไปไหนเนี่ยห้ะ!!!!!

 

“เอ่อพี่ซานะคะ”

 

“อะ อ้าว น้องนายอน^__^

 

ปากที่เหมือนจะด่าออกมาอีกเปลี่ยนมาเป็นฉีกยิ้มกว้างให้เขาเมื่อเขาเรียกแถมน้ำเสียงที่เปีลี่ยนไปเป็นโทนนุ่มนวล

 

“พี่มินะอยู่บ้านหนูค่ะ ทำกับข้าวอยู่”

 

“อุต้ะ อยู่บ้านน้องหรอคะ ทำกับข้าวด้วย หูยยย พี่มารบกวนเวลาเราหรือเปล่าเนี่ยย”

 

สายตาที่พี่ซานะส่งมาไม่จำเป็นต้องแซวขนาดนั้นก็ได้นะคะบางที หนูเขิน-////-

 

“เข้าบ้านเถอะค่ะ”

 

“ค่ะ^___^

 

พี่ซานะเดินเข้าบ้านเขาด้วยรอยยิ้มก่อนที่จะจับแขนเขาแล้วเดินไปพร้อมกัน พี่เขาติดนิสัยอ่อยไปทั่วหรือเปล่าค่ะ ขนาดแค่ควงใจเขายังชักหวั่นๆ

 

“พี่มินะ พี่ซานะมา!

 

“ห๊า! อ้าวยัยหมูมทำไร?”

 

“อยากโดนตบแต่เช้าหรอเมียวอิ?”

 

“พี่ซานะคุยกับพี่มินะไปก่อนนะคะ หนูไปเข้าห้องน้ำก่อน”

 

นายอนเดินแยกออกไปซานะก็หันมาหาเพื่อนตัวเองพร้อมเดินไปนั่งบนโต๊ะอาหารแล้วเอ่ยถามทันที

 

“มาอยู่นี่ได้ไงย่ะ ไวไฟนะเนี่ยย”

 

“ไวไฟอะไรล่ะ วายฟายนะสิเหมือนเวลาเดารหัสบ้านข้างๆเนี่ยเดาผิดเดาถูกกว่าจะต่อได้!

 

“แล้วมาอยู่ที่นี่ได้ไงล่ะย่ะ”

 

“ใจฉันอยู่ที่นี่แล้วตัวฉันจะอยู่ที่นี่มันผิดตรงไหน”

 

“แหวะ”

 

“ว่าแต่แกเถอะ  ลำไส้หายมาที่นี่หรือไง ทำไมมาคอนโดแกอยู่นู้นนนอีกทางไม่ใช่นี่”

 

“ฉันย้ายมาอยู่คอนโดถัดจากซอยนี้ไปซอยนึงแล้วย่ะ”

 

“ทำไมอ่ะ คอนโดเก่าแกก็ดีนี่”

 

“ก็ดี ดีกว่าที่นี่ด้วยซ้ำ”

 

“แล้วย้ายเพื่อ?”

 

“ตามเด็ก”

 

“เด็ก? ใคร?”

 

“แหม ไอ้หอยทำเป็น ใครที่แกให้ฉันไปจีบล่ะ!

 

“เบาดิเบา เดี๋ยวน้องกระต่ายได้ยิน”

 

“ชิ!

 

“เออ แล้วถึงขนาดต้องตามย้ายคอนโดเลยหรอวะ”

 

“เออสิ เพราะแกเลยขอค่างานฉันหนักด้วย”

 

“แต่ฉันก็แค่บอกให้กันออกนี่หว่าไม่ได้ให้ถึงขนาดย้านคอนโดสักหน่อย..หลงเสน่ห์เด็กนั่นจริงๆหรือไง”

 

“บ้าหรือไง! เด็กแบบนั้นน่ะนะ!!

 

“เออ แบบนั้นแหละ”

 

“ฉันไม่มีทางที่จะเห้ยยยย!!!

 

“อะไรๆ!

 

“สาย สายแล้ว ฉันต้องไปแล้ว7โมงแล้วว ตายๆๆ ไปยังว่ะเนี่ย!

 

“อ้าว! พี่ซานะเข้ารีบไปไหนอ่ะพี่มินะ”

 

นายอนที่เพิ่งเดินออกมาถามเมื่อเห็นพี่ซานะทำถ้ารีบร้อนหยิบกระเป๋า แล้ววิ่งออกไป เพิ่ง7โมงเองนะ รีบไปไหนของพี่เขา

 

“ไม่รู้สิ สงสัยไปตามเด็กมั้ง”

 

◆◇◆◇◆◇◆◇◆◆◇◆◇◆◇◆◇◆◆◇◆◇◆◇◆◇◆◆◇◆◇◆◇◆◇◆◆◇◆◇◆◇◆◇◆

 

 

ครบแล้วค่ะที่รักกกกทุกคนนนนนนนนนนนนน มาต่อช้าไปนิดพอดีไม่สัมบายนิดนุง ขอโต๊ดดดเด้อค่ะ เจอกันแชปหน้าค่ะ โป๊ะโป๊ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 
                  CR.SQW
         
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

98 ความคิดเห็น

  1. #53 lukminayeon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 13:20
    น้อว น่ารัก แม้ซานะ อย่าให้รู้ว่าหลงอาจื่อเข้าจริงๆนะห๊ะ
    #53
    0
  2. #52 moewnew (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 04:27
    นึกภาพกวิ้นดิ้นบนพื้นแล้วฮา 555 // มาจีบเพราะกันจื่อออกไป เด่ะมีดราม่า
    #52
    0
  3. #51 chom-poo99 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 00:27
    เสี่ยวได้อีกก55555
    #51
    0
  4. #49 MartinPH14 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 22:51
    น่ารักอ่ะ ฮึ่ยยย อยากเห็นซาจื่อต้องทำไง55555
    #49
    0
  5. #48 AliSia97 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 22:42
    นึกภาพอิคนพี่ลงไปชักดิ้นชักงอเป็นเพนกวิ้นน้อยโดนขัดใจละหมั่นไส้ อยากบิดแก้มแรงๆสักที ตะมิมันน่าร้ากกกก แน่ใจนะว่าแก่กว่า ดูการกระทำดิ ถถถถ แล้วมุกแต่ละมุกเนี่ยนะ หึๆ เกลียดดดดดด 55555555 โว้ยยย ช่างสรรหามาจริงๆ ถ้านี่เป็นนายอนคงเขินตายไปละ กวิ้นบ้าชอบหยอดแถมยังมาทำตัวน่ารักใส่อีก พี่ซานคะ สู้ๆนะคะ ขอให้ได้กินหมาน้อยไต้หวันเร็วๆ
    #48
    0
  6. #47 pitchayaporn_p (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 08:05
    อ่ออ๊อยย มุกเมียวอิ จะจีบทั้งทียังเกรียนอี๊กก 55555
    #47
    0
  7. #46 khunlung_s (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 11:10
    เกลียดมุก....5555555555555555
    #46
    0
  8. #45 lukminayeon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 09:20
    น้อวน่ารัก มีหยอดเบาๆ รออ่านอีก 90 จ้า
    #45
    0
  9. #44 loliy_tl (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 00:29
    มุข นี้ 5 บาท 10 บาท มากอะ มินะ ฮ่าๆๆๆๆ
    #44
    0
  10. #43 MartinPH14 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 00:02
    เนื้อเพลงมีความเกรียนอ่ะจริงๆ ชอบ55555 มาต่อนะ รออยู่
    #43
    0
  11. #42 ThisNoName_Twice (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 22:43
    มาต่อให้จบเลยนะไรรรรรรรท์
    #42
    0