[FIC TWICE] ♔BUNNY!! #พี่มินะน้องนายอน♔ [MINAYEON,SATZU]

ตอนที่ 6 : ♔FIVE :: พี่จะรุกน้องแล้วนะคะ♔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 708
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    25 ก.ย. 59

พี่จะรุกน้องแล้วนะคะ








ร่างของนายอนกำลังกลิ้งคลุกคลักอยู่บนเตียงไปมา ตั้งแต่กลับบ้านมาเขาก็กระโดดขึ้นเตียงขว้างกระเป๋านักเรียนไปทางไหนก็ไม่รู้ และกลิ้งอยู่อย่างนี้มาตั้งแต่กลับถึงบ้านขนาดแม่เรียกไปกินข้าวยังบอกว่าไม่หิว เห้อออ สมองคิดแต่เรื่องเมื่อเย็นที่พลั้งปากถามพี่เขาไป มันคือเหตุผลที่ทำให้เขามากลิ้งอยู่บนเตียงแบบนี้

 

พี่เข้าหาฉันเพราะเหตุผลอะไรหรอคะ?

 

หลังจากเขาถามเสร็จพี่มินะก็เงียบไปก่อนที่เขาจะเบนสายตาออกไปที่นอกหน้าต่างรถเหมือนเดิม ทำไมไม่ตอบทำไมไม่ตอบเขาว่าเพราะอะไร แค่เล่นๆจริงงั้นหรอ โกหกก็ได้แค่หลอกเขาอีกเรื่องจะเป็นไรไป

 

นายอน..’

 

เสียงเบาๆถูกเรียกจากคนที่นั่งข้างๆเขา ไม่ใช่น้องกระต่าย แต่เรียก นายอนทำให้เขารู้ว่าอีกคนจริงจังแค่ไหน แต่เขาไม่รู้เลยเนี่ยสิว่าพี่เขาจะพูดสิ่งที่ทำให้เขาเสียใจหรือหายคิดมากกันแน่

 

ทำไมถึงถามแบบนั้น?

 

คำถามถูกถามมาจากอีกคนเขาหันหน้ากลับไปมองหน้าของพี่มินะที่ตอนนี้จ้องเขาอยู่สายตาไม่ได้บ่งบอกถึงอะไรแค่มีเครื่องหมายคำถามเพียงแค่นั้น

 

ฉันถามไม่ได้หรอคะ? ไม่น่าสงสัยหรอคะอยู่ๆพี่ก็เข้าหาฉันทำเหมือนว่าสนิทกันทั้งๆที่เราไม่เคยคุยกันมาก่อนมีแต่ตอนที่ฉันให้นมกล้วยพี่ก็เท่านั้น

 

นายอนอ่า ถึงพี่จะดูเป็นคนไม่ดี เจ้าชู้ แต่พี่ไม่เคยทำแบบนี้กับใครนะ

 

คะ?

 

ถึงพี่จะเจ้าชู้จีบผู้หญิงทิ้งขว้างๆเป็นว่าเล่น แต่ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่พี่จีบเล่นแล้วลงทุนขนาดเสี่ยงเข้าไปขอแม่ซื้อบ้านใหม่เพื่อจะได้อยู่บ้านข้างๆหรอกนะ

 

พี่มินะ..’

 

ถึงบ้านพี่จะรวย..แต่ก็ไม่ใช่ถึงขนาดมาซื้อบ้านเล่นนะคะน้องนายอน

 

ละ..แล้วพี่ซื้อมันทำไมล่ะคะ..’

 

พี่ไม่คิดว่าน้องกระต่ายจะเข้าใจยากอะไรขนาดนี้นะคะ

 

ก็..’

 

โอเค น้องกระต่ายตั้งใจฟังพี่นะคะ…’

 

พี่มินะยื่นมือมาจับหน้าเขาเล่นยื่นหน้าเขามาใกล้ พี่มินะคลี่ยิ้มนิดหน่อยให้เขาก็จะบีบหน้าเขานิดหน่อยและเอ่ยพูดออกมา

 

ที่พี่เข้าหาน้องกระต่าย..พี่ไม่ได้เล่น

 

‘…’

 

เพราะพี่ชอบและที่สำคัญ..พี่กำลังจีบน้องกระต่ายอยู่ ไม่รู้ตัวหรอคะ?

 

 

ยิ่งคิดหัวใจเขายิ่งทำงานหนัก ถ้าย้อนกลับไปได้เขาสาบานได้เลยว่าจะไม่ไปคุยกับเจนนี่ ไม่คิดมากเรื่องอะไรทั้งสิ้น ตอนนี้เขาควรจะทำยังไงตอนเจอหน้าพี่มินะ แค่คิดก็ร้อนหน้าไปหมดแล้วเนี่ยยย หรือเขาฝัน? ต้องลองหยิก ใช่ต้องหยิก!

 

“โอ๊ย!!

 

..ไม่ฝันนี่หว่า แสดงว่า..อร๊ายย”

 

ตื่อดึ้ง!

 

ในขณะที่กำลังครวญครางกับตัวเองพร้อมหมอนที่ยกตัวลงที่นอนไปมาก็มีเสียงการแจ้งเตือนแชทขึ้นทำให้เขาหยุดทำร้ายหมอนกับที่นอนและคลานไปหยิบโทรศัพท์ที่อยู่บนหัวเตียงมาดู

 

พี่มินะ!

 

MI.NA

นอนหรือยังน้องกระต่าย

 

นอนบ้านอนบออะไรล่ะคะ น้ำยังไม่ได้อาบข้าวยังไม่ได้กินค่ะ เพราะพี่เลย เพราะพี่ๆๆๆๆๆๆ  ฮืออออ แม้แต่จจะพิมพ์ตอบมือยังสั่นเลยอ่ะ ฮือ~T_T~

 

MI.NA

ยังกรี๊ดไม่เสร็จหรอ? 5555 เสียงดังมายันบ้านพี่เลย

 

มันดังขนาดนั้นเลยหรอ โอ๊ยย อีกแล้ววว ฮือ~T_T~

 

MI.NA

จะไม่ตอบจริงอ่ะ? อะๆ ครั้งนี้จะไม่ว่าแล้วกันพี่เข้าใจว่าน้องกระต่ายเขินอยู่

 

อิพี่มินะบ้าาา พี่จะมารู้ใจหนูทุกอย่างแบบนี้ไม่ได้นะ ~T_T~

 

MI.NA

แค่จะบอกว่า พี่ทำข้าวผัดมาให้ ฝากไว้กับแม่น้องกระต่าย อีกสัก5วิ แม่น้องกระต่ายคงเรียกไปกิน

ฝันดีนะคะ

 

ฮาร์ททึ ฮือออ ให้ตายทำไมพี่เขารุกแรงขนาดเน้! ว่าแต่ข้าวผัด? ข้าวผัดหรอ..อีกห้าวิ   อีกห้าวิ….

 

5

 

4

 

3

 

2…

 

“นายอนพี่มินะเอาข้าวมาให้นะลูกลงมากินเร็วยังร้อนๆเลย!!

 

ยังไม่ทันนับหนึ่งเลยค่ะแม่~  เขาลุกขึ้นจากเตียงเพื่อจะเดินลงไปกินข้าว อิมนายอนเป็นคนแบบนี้แหละค่ะ ข้าวที่แม่ทำดันไม่อยากกิน  แต่พอเป็นพี่มินะข้าวไข่เจียวไหม้เขายังอยากกินเลย  ฮิ้วววว

 

“ขึ้นไปตั้งนานยังไม่อาบน้ำอีกหรอ ลูกคนนี้เน่าชะมัด!

 

“ทำการบ้านอยู่ต่างหาก ข้าวอยู่ไหนล่ะคะ?”

 

“พี่เขาวางไว้อยู่บนโต๊ะห้องรับแขกน่ะ ไปกินสิ”

 

“ค่ะ”

 

เดินเข้ามาในห้องรับแขกที่มีข้าวผัดวางอยู่บนโต๊ะ พร้อมแก้วน้ำหนึ่งแก้วทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาก่อนจะตักเข้าปากไป  อร่อย.. แค่คำแรกที่เข้าปากไปก็มีคำขึ้นมาวิ่งในหัวเขาเสียแล้ว ไม่ยักรู้ว่าพี่มินะทำอาหารอร่อยขนาดนี้  เป็นเซฟยังได้เลยนะเนี่ย และเพราะความอร่อยทำให้เขากินหมดอย่างรวดเร็ว ตั้งใจจะยกจานไปเก็บก่อนจะเห็นกณะดาษโพสอิทสีฟ้าที่โดนจานข้าวทับไว้ติดอยู่ที่โต๊ะ

 

นอกจากพ่อแม่พี่ยังไม่เคยทำให้ใครกินเลยนะแต่นี่ว่าที่แฟนพี่ให้สิทธิพิเศษ ถ้าหิวก็แวะมาบ้านพี่ได้นะ สำหรับน้องกระต่ายพี่จะเป็นเซเว่นให้เลย  กินให้อร่อยนะคะ

 

เขินอีกแล้วค่ะ ฮือออ

 

◆◇◆◇◆◇◆◇◆

 

 

“น้องกระต่าย ยังไม่หายเขินอีกหรอ?”

 

พี่มินะถามในขณะที่เขาทั้งคู่กำลังเดินไปที่ป้ายรถเมย์ เขาเอาแต่ก้มหน้าพี่มินะถามคำเขาก็ตอบคำ ยังไม่หายเขินไง เล่นแบบนี้จะให้มองหน้ากันตรงๆภายในยี่สิบสี่ชัวโมงไม่ไดหรอกค่ะพี่

 

“ไม่ตอบพี่อีกล่ะ  นี่พี่เริ่มน้อยใจแล้วนะน้องกระต่าย เมื่อคืนไม่ตอบแชทวันนี้ก็พูดนับคำได้ ทำไมอ่ะพี่จีบน้องกระต่ายแล้วต้องลำบากใจขนาดนั้นเลยหรอ?”

 

“ป่าวนะคะ!!

 

“แล้วทำไมเราไม่ตอบพี่ล่ะ ไม่ต้องโกหกหรอกถ้าพี่ทำให้น้องกระต่ายลำบากใจ พี่ขอโทษนะ”

 

พี่มินะก้มหน้าลง รู้สึกเหมือนลูกหมาเวลาเจ้าของดุหงอยลงถนัดตา อย่างกับหางลู่ลง หูตก ก้มหน้า เหมือนมีน้ำตาคลอเบ้า ขนาดหงอยยังน่ารักเลยอ่ะ ไม่ดีต่อใจอิมนายอนจริงๆค่ะ

 

“ป่าวสักหน่อยพี่มินะ หนูไม่ได้โกหกนะ”

 

 

“หนูไม่ได้ลำบากใจจริงๆนะพี่มินะ”

 

 

“พี่คะพี่มินะ”

 

 

หรือจะใช้ไม้ตายดี ใช้ดีมั้ยอ่ะ? พี่เขาเงียบขนาดนี้ แต่มัน เอาว่ะ! ใช้ก็ใช้ หายใจเข้าลึกอิมนายอน ใจเย็นๆ เอาล่ะ หนึ่ง สอง ซั่ม!

 

“พี่มินะ~ น้องกระต่ายไม่ได้ลำบากใจจริงๆนะ แค่เขินน่ะค่ะ แค่เขินเอง ไปเถอะค่ะรถมาแล้ว!

 

หลังจากนายอนเข้าประชิดตัวผู้ที่หงอยอยู่และพูดง้อเสร็จตรงกับที่รถเมย์สายที่ต้องขึ้นมาพอดีเลยหลบหนีความอายด้วยการวิ่งขึ้นรถมาก่อนทิ้งให้ผู้ที่ก่อนหน้านี้หงอยอยู่ที่เดิม

 

ถ้าหันมามองสักนิดนายอนคงรู้ว่าตอนนี้เมียวอิ มินะทำหน้าเจ้าเล่ห์ขนาดไหน

 

◆◇◆◇◆◇◆◇◆

 

“เอาล่ะ ทุกคนฟังเรานะ”

 

ทั้งนายอน จีซู และจองยอนที่กำลังก้มหน้าทำการบ้านด้วยความเร่งรีบเงยหน้าขึ้นมอง หัวหน้าห้องอย่าง ปาร์คแชยอง เอ่ยเสียงดังหน้าห้อง

 

“อีกไม่กี่อาทิตย์ก็จะมีกีฬาสีแล้วนะ เมื่อเช้าเราไปประชุมมาห้องเราได้อยู่สีฟ้านะแล้วก็เดี๋ยวถ้ามีใครอยากลงกีฬาอะไรเย็นนี้มาบอกเรานะ ส่วนใครที่ไม่ลงอะไรก็เป็นสตาร์ฟไปแล้วกันนะ”

 

“พวกแกจะลงกีฬาอะไรม่ะ?”

 

ทันทีที่แชยองพูดจบเขาก็ถูกสกิดถามโดยจีซูเพื่อนของเขาทันที ทั้งเขาและจองยอนมองหน้ากันก่อนจะส่ายหน้าพร้อมกัน

 

“แกจะลงรึไงจีซู?”

 

“บ้าเถอะ ไม่เอาอ่ะ”

 

“คิมจีซู~

 

อยู่ๆก็มีเสียงเรียกจากใครบางคนเอ่ยเรียกชื่อของจีซูเสียงหวาน เอี้ยวตัวไปมองก็เห็นหัวหน้าห้องอย่างปาร์คแชยองกำลังเดินตรงมาทางนี้พร้อมสายตาออดออ้อนเต็มที่

 

“อะไรหรอ?”

 

“คือว่า..เรามีอะไรอยากให้จีซูช่วยนิสสสสนุงงงง”

 

“อะ..อะไร”

 

“คือ ลงเชียร์ลีดเดอร์นะ”

 

“ห้ะ/ห้ะ/ห้ะ!!

 

สามห้ะพร้อมกันอย่างมิได้นัดหมาย มาฆบูชาไปอีก จีซูที่เบิกตากว้างหันมามองหน้าเขากับจองยอน เชิงถามว่าทำไง จองยอนเลยกระซิบบอกเบาๆว่าถ้าไม่อยากทำก็ปฏิเสธไปดิ

 

“คือว่าเราไม่..

 

“จีซู! ฮืออออ คือเราขอร้องล่ะนะ ช่วยลงให้เราเถอะ รุ่นพี่เขารีเควสมาชื่อแกเลยอ่ะ นะๆๆ”

 

“แล้วไม่มีคนอื่นหรอ เขารีเควสชื่อฉันคนเดียวรึไง?”

 

“มี”

 

“ใครบ้าง?”

 

“ก็ เจนนี่ คิม เธอ ไอรีน มินอา โซมี เวนดี้ แล้วก็ นายอน..

 

“ห้ะ!?”

 

เขาหันขวับทันทีที่ได้ยินชื่อตัวเองโผล่ในนั้น ให้ตายเถอะ รุ่นพี่เขาคิดอะไรอยู่ทำไมมีชื่อเขาด้วยล่ะ พี่เขาต้องเมาแน่ๆเลย

 

“แล้วทำไมไม่ไปขอคนอื่นเล่า เนี่ย นายอนก็นั่งอยู่ตรงเนี๊ย!

 

“ก็พี่เขาบอกถ้าเอาเธอมาได้จะเพิ่มคะแนนกิจกรรมให้สิบคะแนนเลยนะจีซู ส่วนนายอน..

 

“?”

 

“ตอนนั้นพี่มินะเดินมาแล้วได้ยินพอดี..บอกว่า ถ้าใครให้นายอนไป ศพไม่สวยแน่

 

ช็อคค กันไปตามกันเขาว่าหลังจากที่แชยองคุยกับจีซูเสร็จน่าจะมีก้อนคำถามก้อนใหญ่ที่เขาจะโดนรุมถามแน่ๆ ไม่น่ารอดแล้วอิมนายอน

 

“เออ ลงๆชื่อยัยจีซูไปซะ ส่วนแกนายอนมีอะไรจะเล่ามั้ย?”

 

จองยอนบอกแชยองไปก่อนจะหันหน้ากลับมาทางเขาแล้วเท้าคางมองโดยไม่สนจีซูที่แหวใส่เลยสักนิด  เล่าอีกแล้วสินะอิมนายอน

 

◆◇◆◇◆◇◆◇◆

 

“กินดีๆสิน้องกระต่าย เปื้อนไปยันหูแล้วนั่น”

 

เขากำลังกัดไอศกรีมโคนที่พี่มินะซื้อให้กินระหว่างทางกลับบ้าน แต่ก็ประสบปัญหานิดหน่อยตรงเขากินเลอะเนี่ยแหละ พี่มินะเลยใช้กระดาษทิชชู่เช็ดปากเช็ดแก้มให้ตลอดเวลา มีความเขินอีกแล้ว-///-

 

“เออใช่ น้องกระต่ายไม่ได้โดนบังคับให้ลงเชียร์ลีดเดอร์ใช่มั้ย?”

 

“ค่ะ ไม่โดนเพราะมีรุ่นพี่ไปขู่ไว้น่ะค่ะ”

 

“หรอออ หูยยดีเนาะ รุ่นพี่คนไหนเนี่ยจะไปจูบหระหม่อมงามๆสักครั้ง”

 

“หึ่ย ก็พี่ไม่ใช่รึไงเล่า!!?”

 

ว่าก่อนจะกมลงกันไอติมในมือตัวเองอีก แหม ทำเป็นตาใสไม่รู้เรื่อง ทำไมพี่มินะน่าหมั่นไส้ขนาดนี้นะ เขาเพิ่งรู้

 

“แหม ก็ใครอยากจะให้คนที่ตัวเองชอบไปลำบากเล่า”

 

“หรอออคะ”

 

“ช่ายยย แต่ความจริงคือ พี่ไม่อยากให้ใครมายุ่มย่ามกับน้องกระต่ายทั้งเวลาสอนเชียร์ แสดง แถมยังกลับดึก อีกอย่างถ้าน้องกระต่ายเป็นเชียร์เดี๋ยวมีคนจีบทำไงอ่ะ”

 

แค่พูดธรรมดาใจก็เต้นไม่เป็นส่ำแล้วค่ะ ทำไมพี่มินะต้องมุ่ยหน้าเหมือนเด็กไม่ได้ของเล่นหรือขนมที่ตัวเองอยากกินด้วยล่ะคะ มันมีผลต่อหัวใจเขานะ

 

“ถึงบ้านแล้ว เข้าบ้านก่อนนะคะ”

 

ทันทีที่ถึงหน้าบ้านเขาก็แทบจะวิ่งไปเปิดประตูแล้ววิ่งพรวดเข้าบ้านทันทีถ้าไม่ติดว่ามีมือของใครยื่นมาจับแขนเขาไว้แล้วดึงไว้เบาๆเสียก่อน

 

“พี่จะเริ่มรุกน้องจริงๆแล้วนะ..

 

 

“เตรียมตัวไว้เลยเพราะพี่จะทำหัวใจน้องกระต่ายสั่นยิ่งกว่าแผ่นดินไหว”

 

 

“เข้าบ้านได้แล้วค่ะ..

 

ทันทีที่พี่มินะปล่อยแขนเขาเขาก็แทบจะเปิดประตูแล้ววิ่งเข้าบ้านทันทีถ้าไม่ติดว่าประโยคสุดท้ายที่พี่มินะบอกทำให้เขาหยุดชะงัก

 

“อ่อ อีกอย่างพี่คือสายตื๊อและสายเปย์ที่แท้จริงนะคะ  ระวังหัวใจไว้นะคะ”

 

 

◆◇◆◇◆◇◆◇◆◆◇◆◇◆◇◆◇◆◆◇◆◇◆◇◆◇◆◆◇◆◇◆◇◆◇◆◆◇◆◇◆◇◆◇◆

 

 

ฮอลลลเป็นไงบ้างคะตอนนี้ แต่งตอนกลางคืนฟีลเลยมาประมาณนี้  *ยังไม่แก้คำผิดนะคะ เช่นเดิมค่ะ ขี้เกียจไว้แก้พร้อมกันทีเดียว5555555555555555555555

 

 

 

 

 

 
                  CR.SQW
         
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

98 ความคิดเห็น

  1. #41 pitchayaporn_p (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 13:42
    ฮอลลล อยากได้มินะเป็นของตัวเองง พี่มินะสายเปย์ พี่มินะสายตื้อ มาๆค่ะ ตัวเองมารุกที่เค้าได้เลยนะ เค้าจะดูแลตัวเองอย่างดีเลยย 555555555
    #41
    0
  2. #38 kimtaeness_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 08:39
    โอ้ยเบินนนน อยากมีพี่มินะเป็นของตัวเองง่าาา ยิ่งสายเปย์นี่ยิ่งอยากได้
    #38
    0
  3. #36 natakornketphet (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 23:03
    อู้วววว คุณเมียวอินี่สายตื๊อสายเปย์กันเลยทีเดียว
    #36
    0
  4. #35 khunlung_s (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 21:34
    แหมๆๆๆ มินะสายเปย์ไปอีก >///<
    #35
    0
  5. #34 MartinPH14 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 10:24
    หึ่ยยย ชอบบบบบบ น่ายักกกก
    #34
    0
  6. #33 lovesoshi8802 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 07:44
    ทำไมพอมาถึงจุดนี้พี่มินะดูน่ากลัวคะ 555555555
    #33
    0
  7. #32 lukminayeon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 05:47
    สายเปย์ก็มาวะ 555
    #32
    0
  8. #31 view_ch (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 01:06
    อ่านไปเขินไป น่ารักกกกกกก-////-
    #31
    0
  9. #30 SATZU1206 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 23:54
    หวานเกิ๊นนนนนนนนนน
    #30
    0