[FIC TWICE] ♔BUNNY!! #พี่มินะน้องนายอน♔ [MINAYEON,SATZU]

ตอนที่ 3 : ♔TWO :: ง้องอน♔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 909
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    17 ก.ย. 59

ง้องอน

 






“นายอน..นายอนอิมนายอน!!

 

นายอนสดุ้งออย่างแรงเมื่อได้ยินเสียงแม่เขาดังมาจากนอกห้องนอนของเขา มัวแต่คิดถึงเรื่องที่พี่มินะย้ายมาอยู่ข้างบ้านตั้งแต่เมื่อคืนไม่เป็นอันทำอะไรข้าวก็ไม่ได้กิน การบ้านที่คิดว่าจะทำงี้จบเลย ไม่ได้ทำอะไรเลย แถมนอนไม่หลับอีกแหน่ะ!!

 

“ขาาาแม่” เขาตะโกนกลับไป

 

“รีบๆแต่งตัวเร็วๆสิลูกมีคนมารอน่ะ”

 

“คะ? ใครหรอคะแม่?”

 

“ไว้ลงมาดูเองแล้วกันลูก เร็วๆนะ”

 

“ค่าา”

 

ใครมาหาเขาเช้าขนาดนี้? เขาไม่มีเพื่อนใกล้บ้านเลยสักคนหรือจะเป็นจื่อวีรุ่นน้องที่ชมรม บ้านเขากับจื่อวีห่างกันไม่กี่หลังแถมยังสนิทกันพอควร เขาอยู่ชมรมถ่ายภาพดังนั้นเวลาจะออกไปถ่ายภาพที่ต่างๆไม่เขาก็จื่อวีต้องมาชวนก่อน อาจจะเป็นจื่อวีก็ได้คิดได้ดังนั้นก็คว้ากระเป๋านักเรียนและเดินตรงออกจากห้องเพื่อลงมาข้างล่างได้ยินเสียงแม่คุยกับใครอยู่เบาๆ นายอนเดินลงบันไดมาก่อนจะเห็นคนที่นั่งคุยกับแม่เขาอยู่บนโซฟา

 

“พี่มินะ!!!

 

“อ้าว มาแล้วหรอลูกนั่งคุยกับพี่เขาไปก่อนนะ พี่เขาย้ายมาอยู่บ้านข้างๆเราบอกว่ารู้จักกับหนูเลยมารอหนูโรงเรียนพร้อมกันน่ะลูก เดี๋ยวแม่ไปทำอาหารเช้าต่อให้ รอแปปนะลูกมินะ”

 

แม่เขาบอกรัวๆก่อนจะหันไปบอกให้พี่มินะรอแม่ทำอาหารสักครู่ ถึงกับเรียกว่าลูก..คุยกันมานานขนาดไหนแล้วเนี่ย! แล้วเมื่อกี้แม่บอกว่าอะไรนะพี่มินะรอไปโรงเรียนพร้อมเขาหรอ อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ฝันหรือเปล่า ไม่ได้ฝันใช่มั้ยยย โอ้ยยย แม่คะ

 

“มานั่งสิน้องกระต่าย  จะยืนอีกนานมั้ยอ่ะ?”

 

พี่มินะหันมาพูดกับเขาที่ยืนตัวแข็งอยู่ไม่ได้ขยับไปไหน โถ่ พี่คะ จะไม่ให้เวลาหนูกรีดร้องในใจ อึ้ง ไรงี้มั่งเลยหรอคะ เขาเดินไปนั่งบนโซฟาข้างๆพี่มินะแทนตำแหน่งที่แม่เขานั่งเมื่อกี้ ก่อนที่เขาจะถามอะไรพี่มินะก็พูดเสียก่อน

 

“พอดีพี่เพิ่งย้ายมาใหม่ใช่มั้ยล่ะเลยมาฝากตัวกับแม่น้องกระต่ายก่อน”

 

ราวกับรู้ว่าเขาจะถามอะไรพยักหน้ารับรู้ก่อนจะยกแก้วน้ำตรงหน้าขึ้นดื่มตายังไม่ทันจะได้ลงคอก็ต้องสำลักออกมาเพราะประโยคต่อมาของพี่มินะ

 

..เพราะช้าหรือเร็วยังไงพี่ก็ต้องมาฝากตัวอยู่ดี”

 

“แค่กๆ”  สำลักน้ำจนหน้าแดงร้อนถึงคนพูดต้องช่วยลูบหลังให้อีกต่างหาก

 

“เอ้าๆ ใจเย็นๆ เดี๋ยวก็อ้วกกันพอดี”

 

เพราะใครกันเล่า!!

 

“นายอน มินะลูก ข้าวเสร็จแล้วมาทานกันเร็ว”

 

เสียงแม่เขาเรียกมาจากครัวพี่มินะเลยดึงแขนเขาให้ลุกขึ้นเดินเข้าไปในครัว ถึงโต๊ะกินข้าวก็กดไหล่เขานั่งลงแถมเดินไปหาแม่เขาและตักโจ๊กใส่ชามมาสองถ้วยให้อีกต่างหาก  แต่เขานี่สิยังไม่หายไอเลย

 

“แค่กๆ”

 

“เป็นอะไรล่ะนั่น”

 

“พอดีมินะทำน้องสำลักน้ำนิดหน่อยน่ะค่ะแม่”

 

“หื้ม ทำอะไรหรอลูก?”

 

“พอดีบอกว่า

 

...ขอไปโรงเรียนพร้อมน้องทุกวันน่ะค่ะ เลยตกใจ^_^

 

ห๊าา!! บอกตอนไหนเนี่ย!!!!

 

◆◇◆◇◆◇◆◇◆

 

“นับสามนะ อิมนายอน”

 

“สอง”

 

“สา..

 

“เล่าก็ได้เว้ยยย!!

 

นายอนบอกเพื่อนของตัวเองที่ยืนล้อมเขาอยู่พร้อมรูปหลุดที่แสนหน้าอายของเขาที่ตอนนี้เตรียมโพสลงโซเชี่ยลเนื่องจากเขาและพี่มินะมาพร้อมกันเมื่อเช้าซึ่งแน่นอนพี่เขาดังเสียขนาดนั้นต้องรู้กันทั่วทั้งโรงเรียนแต่ก็ไม่มีใครสนใจมากเพราะรู้ว่าพี่มินะเป็นอย่างนี้บ่อยๆ จะมีก็แต่เพื่อนเขาที่คาดคั้นเพราะเขาไม่ยอมบอก ก็...มันเขิน-////-

 

“งั้นเล่ามาเลยอย่าให้เสียเวลา”

 

จองยอนบอกก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้พร้อมจีซูเท้าคางฟังกันอย่างพร้อมเพียงเขาเลยเปิดปากเล่าตั้งแต่เมื่อวานที่พี่มินะไปส่งยันรู้ว่าอยู่บ้านข้างกันไปจนถึงพี่เขาบุกเข้าบ้านเขาตอนเช้า พอเล่าจบทั้งจองยอนและจีซูทั้งดิ้นและถะไหลไปกับโต๊ะเก้าอี้

 

“โอ๊ยยย พี่มินะแม่มมม>//////<” จีซูที่ดิ้นอยู่กับโต๊ะโหยหวนออกมา

 

“แกไม่ต้องจีบพี่เขาล่ะ นั่งสวยๆรอพี่เขาพอ!!”  จองยอนที่ไม่ต่างอะไรจากจีซูนักพูดออกมา

 

“บ้า!-/////-

 

หน้าร้อนจะไม่รู้จะร้อนยังไงแล้วค่ะ ร้อนกว่าแดดประเทศไทยก็แก้มของอิมนายอนค่ะ บอกเลย!! เขาก้มหน้าไถกับโต๊ะตามเพื่อนของเขาไปก่อนจะได้ยินเสียงเรียกชื่อเขาจากหน้าห้อง

 

“อิมนายอน!!

 

“ห้ะ!? อ้าว จีฮโย มีอะไรหรอ?”

 

เขาหันไปมองก่อนจะเดินออกไปหาบุคคลที่ยืนอยู่หน้าห้อง มองหัวหน้าชมรมของเขาที่ยืนหอบอยู่ จีฮโยเงยหน้าขึ้นก่อนจะกอดแขนเขาและทำสายตาขอร้อง ต้องมีอะไรให้ช่วยสักอย่างอิมนายอนสัมผัสได้!!

 

“นายอนอ่า~

 

“จ๋า~

 

“ช่วยไปตื๊อไอ้เด็กโจวจื่อวีให้ลงประกวดถ่ายรูปหน่อยน้า นะๆๆ ขอร้องงนะ อิมนายอน”

 

“ทะ ทำไมต้องเป็นฉันอ่ะ”

 

“ก็ฉันส่งใครไปไอ้เด็กนั้นแม่งก็ติสชิบ บอกให้รุ่นพี่วิ่งรอบหมู่บ้านมันสิบรอบก่อนมันถึงจะลงให้ บ้าชะมัด”

 

“ข..ขนาดนั้นเชียว”

 

 หน้าเขาเริ่มซีดล่ะถ้าเขาไปขอให้น้องช่วยแล้วโดนสั่งไปวิ่งรอบหมู่บ้านแบบนี้เขาไม่ตายหรอ ยิ่งสายตาที่จีฮโยส่งมาดูคาดหวังมากด้วย โถ่ อิมนายอนแกต้องวิ่งจริงๆมั้ยว่ะเนี่ย

 

“นะ นะ นะๆๆ”

 

“กะ ก็ได้”

 

“เย้ อิมนายอนน่ารักที่สุดในสามโลกหน้าโลกนี้โลกอดีตและโลกหน้าเลย” จีฮโยกอดเขาอย่างแรงก่อนจะก้มหัวโค้งให้เชิงขอบคุณแล้ววิ่งออกไป

 

ฮอล~ หวังว่าคงไม่ตายก่อนจะไปสวยที่โลกหน้านะ

 

◆◇◆◇◆◇◆◇◆

 

“นายอน อิมนายอน”

 

ทั้งจีซูและจองยอนช่วยกันเรียกนายอนที่นอนฟุ่บหน้ากับโต๊ะหลับเป็นตายไปตั้งแต่คาบห้าเพื่อปลุกกลับบ้านแล้วดูตอนนี้สิได้อะไร ปลุกมาสิบนาทีแล้วยังไม่เขยื่อนเลยเมื่อคืนไม่ได้นอนหรือยังไงจองยอนถอนหายใจก่อนจะเหลือบไปเห็นที่หน้าประตูเห็นว่ามีคนเกาะประตูอยู่ก็หันไปสกิดจีซูที่ก้มหน้าปลุกนายอนก่อนที่จีซูจะยกหน้าขึ้นมามองแล้วส่งยิ้มให้หันไปพยักหน้ารู้กันก่อนจะสวัสดีคนที่เกาะประตูอยู่ก่อนแล้วพากันวิ่งออกไป

 

ปล่อยให้พี่มินะเขาปลุกกันเองล่ะกัน

 

คนที่เกาะประตูอยู่เดินเข้ามานั่งที่เก้าอี้ข้างๆรุ่นน้องข้างบ้านของเขาก่อนจะยกยิ้มให้กับหน้าคนที่นอนอยู่ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปไว้สี่ห้าชอตก่อนจะเก็บลงกระเป๋าและปลุกรุ่นน้องตรงหน้าสักที

 

“น้องกระต่าย  น้องกระต่ายตื่นได้แล้ว”

 

เมื่อเห็นคนตรงหน้ายังไม่ยอมขยับเลยขยับเข้าไปใกล้หูก่อนจะเป่าลมใส่หูเบาๆ คนที่หลับเขยิบถอยหนีนิดหน่อยแต่ก็ยังไม่ยอมตื่น

 

“ถ้าเจ้ายังไม่ตื่นข้าจะทิ้งเจ้าไว้แล้วปล่อยให้ปีศาจกินเจ้าแล้วนะ!

 

“ฮื้ออ ไม่เอาๆ”

 

มินะแกล้งทำเสียงเข้มกระซิบที่ข้างหูก่อนจะมีเสียงงึมงำๆตอบกลับมาเบาๆพร้อมมือที่เอื้อมมาเกี่ยวแขนมินะไว้  แต่ก็ยังไม่ยอมตื่น มินะส่ายหัวยิ้มๆเบาๆก่อนจะกระซิบหูนายอนอีกครั้ง แล้วก็พึงพอใจกับผลตอบรับที่ได้กลับมาเหลือเกิน น้องกระต่ายยอมตื่นสักทีถึงแม้จะสดุ้งแรงจนหัวกระแทกกันก็เถอะ

 

“ถ้าน้องกระต่ายยังไม่ยอมตื่นพี่มินะจะลักหลับแล้วนะคะ”

 

◆◇◆◇◆◇◆◇◆

 

“นี่ เลิกงอนพี่ได้แล้วน้องกระต่าย”

 

นายอนเหลือบมองคนที่เดินตามเขามาตั้งแต่ออกจากห้องเรียนพร้อมบอกว่าให้เลิกงอนได้แล้วเป็นสิบๆครั้ง แต่เขาก็ยังไม่ยอมหันไปไม่ใช่เพราะงอนอย่างที่อีกคนเข้าใจแต่เพราะว่าเขินตั้งแต่สดุ้งตื่นหลังจากได้ยินคนกระซิบข้างหูพอตื่นขึ้นมาก็เป็นพี่มินะนั่งยิ้มแฉ่งให้จริงๆเลยรีบเดินนำออกมาก้มหน้าก้มตาไม่ยอมพูดด้วยพอเห็นหน้าก็นึกถึงคำพูดนั้นวนอยู่ในหัวเต็มไปหมด

 

ถ้าน้องกระต่ายยังไม่ยอมตื่นพี่มินะจะลักหลับแล้วนะคะ

 

พี่มินะจะลักหลับแล้วนะคะ

 

จะลักหลับแล้วนะคะ…’

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด >//////< ฮือออ ไม่กล้ามองหน้าพี่มินะแล้ว ฮือออ แม่คะ ไม่ไหวแล้วววว ช่วยอิมนายอนด้วยค่ะแม่(┳Д┳)

 

“น้องกระต่ายจะไม่คุยกับพี่จริงๆหรอ”

 

หน้าของพี่มินะโผล่มาจากด้านหลังกระพริบตาปริบๆให้เขา ตกใจจนต้องเบี่ยงตัวหนี เมื่อกี้พี่มินะน่ารักเกินไปแล้วหัวใจเขามันเต้นจนจะหลุดออกมาจากอกอยู่รอมร่อ

 

“ด้ายย น้องกระต่ายได้เลยยย งั้น

 

หมับ!!

 

นายอนสดุ้งโหยงเมื่อโดนวงแขนของคนด้านหลังวาดโอบรอบตัว นายอนหันไปมองหน้าคนที่โอบตัวเองก่อนจะถามเบาๆ

 

“พี่มินะทำอะไรเนี่ย!?”

 

“ก็ง้ออยู่ไง น้องกระต่ายงอนพี่อ่ะ”

 

“ไม่ได้งอนสักหน่อย ปล่อยได้แล้วพี่มินะคนเยอะ”

 

 นายอนหันมองรอบตัว ตอนนี้ก็ยังไม่ได้เย็นขนาดที่จะไม่มีใครที่ป้ายรถเมย์มีบ้างแต่ก็ไม่เยอะเท่าขนาดเวลาเร่งรีบเช่นเช้าๆแต่ก็ยังมีคนไง เขาทั้งอายทั้งเขินปนกันไปหมดแล้วเนี่ย>////<

 

“งั้นถ้าอยู่สองต่อสองงี้ทำได้ใช่ป่ะ?”

 

“พี่มินะ!!

 

“ขาาาา คิดอะไรทะลึ่งหรือไงคะ?”

 

“ปะ เปล่า!

 

“ปล่อยได้แล้วค่ะ รถเมย์มาแล้ว!

 

“หายงอนก่อนจะปล่อย  ไม่งั้นก็อยู่งี้ไม่ต้องกลับบ้าน”

 

พี่มินะพูดก่อนจะวางหน้าไว้ตรงไหล่เขา เขาหันไปสบตาพี่มินะที่กระพริบตาปริบๆเอียงคอใส่เขาก่อนจะเบือนหน้าหนีออกมา

 

“ก็บอกว่าไม่ได้งอนไงคะ”

 

“จะนับ1-3

 

“หนึ่ง!

 

“โอเคๆ เลิกงอนแล้วๆ”

 

“ก็แค่เนี่ย”

 

พี่มินะคลายอ้อมกอดก่อนจะจับมือเขาวิ่งขึ้นรถเมย์ที่เกือบออกรถไปแล้วแอบเสียดายนิดนึงที่พี่เขาคลายอ้อมกอดแต่ก็ต้องเขินอีกรอบเมื่อบนรถคนเยอะเกินไปจนไม่มีที่นั่งเลยต้องเบียดกันเขาและพี่มินะยืนโหนราวรถเมย์อยู่ก่อนที่พี่มินะจะใช้มือมาโอบรอบเอวเขาไว้ก่อนจะใช้คางวางบนหัวไหล่เขาอีกรอบและกระซิบที่หูเบาๆ

 

“เดี๋ยวโดนเบียดน่ะ น้องกระต่ายดื้อ

 

◆◇◆◇◆◇◆◇◆

 

“พี่มินะ ไปก่อนเลยก็ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูแวะบ้านรุ่นน้องแปปนึง”

 

นายอนหยุดเดินเมื่อนึกขึ้นได้ตอนเห็นบ้านของจื่อวีพอดี เลยหันไปบอกรุ่นพี่ข้างๆ พี่มินะหันมามองก่อนจะเอ่ยถาม

 

“ใครหรอ?”

 

“รุ่นน้องที่ชมรมน่ะค่ะ  พอดีจะคุยให้เขาลงประกวดถ่ายรูปให้หน่อย”

 

หยุดลงที่หน้าบ้านจื่อวีพอดีกับที่บอกพี่มินะเสร็จ พี่มินะพยักหน้าเบาๆแล้วทำท่าจะถามต่อแต่ก็ต้องหยุดลงเมื่อมีเสียงแทรกพร้อมกันตัวคนวิ่งออกมาจากบ้าน

 

“พี่นายอนนนน”

 

“โอ๊ะ จื่อวีกำลังจะเข้าไปหาเลย”

 

จื่อวีเปิดประตูรั้วบ้านก่อนจะกระโดดกอดเขาทันที โดยที่ทั้งคู่ลืมสนใจรุ่นพี่ข้างๆที่อยู่ด้วย นายอนใช้มีโอบกอดตอบเด็กตัวสูงที่กอดเขาอยู่

 

“พี่นายอนมาหาจื่อหรอ คิดถึงจางงง”

 

“เหมือนกันหน่า”

 

“ว่าแต่มีอะไรหรอพี่นายอน?”

 

จื่อวีผละตัวออกจากเขาก่อนจะถามตาซื่อๆ เขาจะเริ่มคุยจากตรงไหนก่อนดี ถ้าตรงประเด็นไปเลยจะโดนสั่งวิ่งรอบหมู่บ้านมั้ยอ่ะ?

 

“คือว่า..มันมีงานประกวดถ่ายรูป..

 

“อ่อ! จะให้จื่อไปลงประกวดใช่มั้ย?”

 

“ใช่ คือว่าจื่ออย่า

 

นายอนกำลังจะเอ่ยขอร้องไม่ให้จื่อวีสั่งให้เขาวิ่งเหมือนรุ่นพี่คนก่อนๆแต่ยังไม่ทันได้เอ่ยอะไรรุ่นน้องก็โน้มตัวลงมากอดอีกครั้งก่อนจะตอบอย่างรวดเร็ว

 

“เดี๋ยวจื่อไปลงชื่อให้เลยพรุ่งนี้เลย”

 

“จริงหรอ!? ขอบใจนะจื่อ” นายอนวาดแขนโอบรอบตัวก่อนจะกระโดดโหยงเหยงๆ แต่ก็หยุดกระโดดทันทีเมื่อรุ่นน้องเอ่ยออกมาอีก

 

“แต่

 

“?”

 

“พี่ต้องให้จื่อพาไปเลี้ยงข้าวสักมื้อ โอเคมั้ย?”

 

“โอ..

 

พรึ่บ!

 

ยังไม่ทันที่จะได้ตอบรุ่นน้องกลับไปก็รู้สึกว่ามีแรงกระชากข้อมือไม่แรงมากนักจากทางด้านหลัง หันไปมองคนที่กระชากแขนเขารู้สึกถึงรังสีมืดดำบางอย่างออกมาจากตัวพี่มินะอย่างล้นหลาม ก่อนที่พี่เขาจะเอ่ยบอกกับรุ่นน้องเขาแล้วรีบลากเขาออกมาทันที

 

“คุยธุระเสร็จแล้วใช่มั้ย  งั้นขอตัว”

 

โดนลากออกมาได้สักพักพี่มินะก็เริ่มผ่อนแรงมือที่จับเขาอยู่ให้เบาลง จากที่เดินเร็วก็เดินช้าขึ้นก่อนจะปล่อยมือเขาออก นายอนเห็นความผิดปกติกับพี่มินะเลยเดินไปใกล้ๆก่อนจะเอ่ยถาม

 

“พี่มินะเป็นอะไรคะ?”

 

“ป่าว..

 

“ไม่ป่าวอ่ะ พี่หน้าบึ้งมากเลย”

 

นายอนใช้นิ้วเขี่ยแก้มมินะเบาๆก่อนที่คนเป็นพี่จะหันหน้าหลบ เขาถอนหายใจเบาๆแล้วเดินตามพี่มินะที่เดินนำไปเงียบๆก่อนจะถึงบ้านพี่มินะเลยหยุดหันมาบอกเขาเสียงเรียบๆ

 

“ฝันดีนะ”

 

หมับ!

 

มินะที่กำลังจะเดินเข้าบ้านตัวเองหยุดชะงักทันทีที่มีแรงกอดมาจากทางด้านหลัง นายอนก้มหน้าลงซุกที่ไหล่มินะก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงอู้อี้

 

“พี่มินะ หนูขอโทษพี่เป็นอะไรอ่ะ งอนหนูหรอ”

 

มินะชอบสรรพนามที่นายอนแทนตัวเองจริงๆ ยิ่งเวลานี้ยิ่งดูน่ารักน่าฟัดขึ้นเป็นสองเท่า ไม่สิ สิบเท่าจากเดิม นายอนเขย่งเท้านิดหน่อยก่อนจะเอียงหน้าไปข้างหน้าพี่มินะแล้วสบตากัน

 

“ป่าว..

 

“ไม่! พี่มินะเป็นอะไร หายงอนเถอะนะ นะๆๆๆ พี่มินะ นะค้า”

 

นายอนงัดแบ๊วระเบิดส่งใส่มินะไม่ยั้ง ก่อนจะเห็นพี่มินะคลี่ยิ้มออกมานิดหน่อยเลยทำตัวตรงและเดินอ้อมไปหาพี่มินะข้างหน้า

 

“พี่มินะยิ้มแล้วว”

 

“บ้า ใครยิ้ม ไม่มี๊”

 

“คนบ้ายิ้มค่ะ”

 

“ย๊า น้องกระต่าย!!

 

“หายโกรธแล้ว..

 

นายอนพูดก่อนจะโน้มตัวลงกอดมินะ ถึงเขาจะเขินอยู่นิดหน่อยแต่เขาอยากอดพี่มินะมากกว่าดังนั้น ลืมความอายความเขินไปก่อนค่ะ!!

 

“ใครบอกว่าหาย”

 

“อ้าว..

 

หลังจากพี่มินะบอกนายอนก็ทำหน้าเหลอหลาทันที มินะขำเบาๆกับหน้าตาของนายอนก่อนจะก้มลงมากระซิบข้างหูเบาๆ

 

“พรุ่งนี้ตื่นเช้าๆนะ”

 

“ทำไมอ่ะพี่? พรุ่งนี้วันเสาร์ปล่อยให้นอนเต็มอิ่มมั่งสิ”

 

นายอนทำท่าทางงอแงใส่ วันเสาร์ทั้งทีทำไมต้องตื่นเช้าด้วยเล่า อุตส่าห์จะได้นอนเยอะแล้วเชียว แต่ถ้าถามว่าเอาจริงๆยอมมั้ย? ก็ยอมอ่ะ

 

“ไม่ต้องงอแงไม่งั้นไม่หายโกรธ”

 

“ฮื่อ! ก็ได้”

 

“ดีมากกระต่ายน้อย เอ้อ ตื่นเร็วๆนะคะไม่งั้นพี่ปีนห้องเราแน่”

 

“ห้ะ!?”

 

“พอดีห้อพี่อยู่ตรงข้ามกับน้องกระต่ายน่ะค่ะ”

 

นายอนหันมองตำแหน่งห้องตัวเองถ้าบอกว่าอยู่ตรงข้ามก็ปีนได้ง่ายๆเลยสิ มีต้นไม่คั้นกลางด้วยแถมห้องเข้ายังมีระเบียงอีก เข้าง่ายเกินไปแล้ว!! ถึงแม้ห้องพี่เขาจะไม่มีระเบียงก็เถอะ..ตกไปตายจะทำยังไงล่ะ

 

“อย่านะพี่มินะ อันตราย”

 

“งั้นอย่าตื่นสายนะค่ะ ฝันดีนะน้องกระต่าย~

 

มินะรอให้นายอนเดินเข้าบ้านไปก่อนที่ตัวเองจะค่อยพลิกตัวกลับแล้วหันเดินเข้าบ้านตัวเองที่เพิ่งซื้อสดๆร้อนๆราคาใช่เล่นแต่จะมีใครรู้มั้ยว่าเมื่อกี้น่ะ

 

มินะหายโกรธตั้งแต่โดนน้องเขี่ยแก้มแล้ว

 

◆◇◆◇◆◇◆◇◆◆◇◆◇◆◇◆◇◆◆◇◆◇◆◇◆◇◆◆◇◆◇◆◇◆◇◆◆◇◆◇◆◇◆◇◆



 

พี่มินะมีคู่แข่งแล้วค่ะ สายแข็งสะด้วย โจวจื่อวี~ ตอนแรกว่าจะลงหลังสอบเสร็จเลยแต่ก็อดใจม่ไหวมานั่งแต่งทั้งๆที่ยังไม่ได้แตะหนังสือสักกะเล่ม แต่ไม่เป็นไรค่ะเราหน้าด้านจะพกความโง่เข้าห้องสอบไป  อ่านจบใครพรุ่งนี้เช้าไปวัดฝากทำบุญให้ไรท์สอบผ่านด้วยค่ะ สาธุ

 

 
                  CR.SQW
         
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

98 ความคิดเห็น

  1. #37 beambiim (@pitchayaporn_p) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 08:25
    น่ารักอ่า พูดได้คำเดัยวว่าน่ารักมุ้งมิ้งมากค่ะ พี่มินะมีคู่แข่งล้าววว ~
    #37
    0
  2. #21 MartinPH14 (@MartinPH14) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 13:39
    อยากได้ซาจื่อ ฮ่อย55555
    #21
    0
  3. #17 พิงค์แฟนซี (@fcsistar) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 13:34
    ว้ายยย น่ารักก น้องนายอนน่ารักจังเลยค่ะ พี่มินะนี่ก็ขี้หวงใช่ย่อยนะเนี่ยยย
    #17
    0
  4. #15 lukminayeon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 08:50
    อาจื่อชอบพี่นายอนหรอ ไม่เอาๆลูก ส่งซานะมาให้อาจื่อที มินายอนน่ารัก 555 มินะจะลักหลับนายอนเลยหรอ
    #15
    0
  5. #14 Mina_Minari (@khunlung_s) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 23:03
    งื้ออออ งอนกันบ่อยๆ ก็ดีนะคะ อยากให้ง้อออออ >////<
    #14
    0
  6. #13 AmbeYing (@AmbeYing) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 22:26
    *ไว้มาแก้คำผิดทีหลังนะคะ***
    #13
    0