[FIC TWICE] ♔BUNNY!! #พี่มินะน้องนายอน♔ [MINAYEON,SATZU]

ตอนที่ 23 : ↭เจ๊จีบเด็กครั้งที่2↭

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 560
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    15 ม.ค. 60

เจ๊จีบเด็กครั้งที่2



 

“แล้วเราจะไปไหนกันอ้ะ”

 

“เจ๊มีที่ไหนแนะนำป่ะล่ะ เอาแบบผ่อนคลายนะ”

 

“ห้องฉันมั้ยล่ะ”

 

“ทะลึ่งแล้วเจ๊”

 

มะเหงกหล่นลงบนหน้าผากเขาทันที ใครกันแน่ที่ทะลึ่งยังไม่ได้บอกเลยย่ะว่าทำอะไรน่ะ คิดอะไรอยู่ย่ะ

 

“ฉันบอกแล้วหรอว่าจะพาไปทำอะไร เธออ่ะทะลึ่ง!!

 

“อะๆ งั้นเจ๊จะพาไปทำอะไรที่ห้องเจ๊ไหนบอกสิ”

 

เออใช่ ยังไม่ได้คิด  ใบหน้าคนเด็กกว่าก้มลงมามองหน้าเขา ทำไมต้องจ้องยิ่งจ้องยิ่งตันนะไม่รู้หรอ พยายามหลบตาเด็กที่กำลังจ้องอย่างเอาเป็นเอาตายจนเด็กนั่นผละตัวขึ้นแล้วถอนหายใจ

 

“ก็เป็นงี้จะให้คิดไงล่ะเจ๊ พาไปตีปิงปองมั้ง”


“เงียบไปเลย”

 

“ปกติเวลาเบื่อๆเจ๊ไปไหน”

 

“ไปไหนหรอ ก็..

 

ถ้าบอกผับนางจะมองแรงใส่เขามั้ยวะ เวลาเครียดว่างๆอยากผ่อนคลายเขาก็ไปที่ผับตลอดอ่ะ แต่ไม่เอาหรอกไม่บอกดีกว่ารักษาภาพลักษณ์นิดนึง

 

“ก็ที่ร้านอาหารฉัน”

 

“เจ๊เปิดร้านทำอาหารหรอ”

 

“เยสสสส อร่อยมากนะไม่อยากจะโชว์”

 

“งั้นไปห้องเจ๊กันเถอะ”

 

เอ้า!! ไหงวกกลับมาที่ห้องอ้ะ!!

 

★☆★☆★☆★

 

“ถือของให้มันดูมีแรงหน่อยดิเจ๊  ไม่กินข้าวบ้างหรือไง”

 

เออ ยังไม่ได้กินเว้ยตอนเที่ยงเนี่ย!!! อะไรคือเด็กจื่อวีนั่นพาเขาออกมาตะเวนซื้อของที่ซูเปอร์มาเก็ตแล้วกลับมาที่ห้องเขา แล้วยังให้เขาถือของหนักอีก ไอ้เด็กบ้า ฮื้อออออ

 

“ไหน เจ๊โชว์ฝีมือการทำอาหารหน่อยสิเจ๊”

 

“ฉันอีกแล้วหรีอ!!?”

 

“อ่าห้ะ”

 

ไอ้เด็กเว๊รรรร

 

ของเขาก็เป็นคนถือ อาหารยังต้องทำอีกเรอะ จื่อวีทิ้งตัวนั่งลงที่บนโซฟาทันที จ้ะ ตามสบายนะคิดซะว่าพ่อแม่ซื้อห้องไว้ให้เนอะไม่ใช่ห้องเขาเลยนั่นห้องเธอหมดเลย เนอะ!!!

 

“ไม่ทำ!

 

“ทำไมอร่อยอ่ะเด้!

 

“อร่อยย่ะ แต่คนที่จะได้กินก็ต้องจ่ายกันทั้งนั้น”

 

“ตอนนี้ฉันไม่เหลือเงินแล้วเจ๊ ซื้อของหมดแล้วนั่นไง”

 

ก็ใช่ เขาถือของอีกคนจ่ายตังค์ สมควรแล้ว!!

 

“ไม่จ่ายเป็นเงินก็ต้องอย่างอื่น”

 

“โว๊ะ ทำไมยุ่งยากจังวะ”

 

..เจ๊อยากได้ไร”

 

“อยากจีบเธอ”

 

ไม่ต้องรอหรือเว้นจังหวะให้คิดเขาพูดออกไปทันที เด็กนั่นนั่งเบิกตากว้างเล็กน้อยก่อนจะยิ้มขำเบาๆ

 

“เอาจริงเรอะ”

 

“จริง!

 

“ฉันยากนะเจ๊”

 

“คอยดูเถอะ!!

 

“อ้ะจ้าๆ คราวนี้ก็ไปทำอาหารซะนะ หิว”

 

สุดท้ายเขาก็โดนอีกคนผลักเข้าไปในครัว สุดท้ายก็ต้องลงมือทำอาหารให้อีกคนอยู่ดีถึงจะไม่มีข้อตกลงอะไรเขาก็ทำอยู่ดีนั่นแหละ

 

“เสร็จแล้ว”

 

“เขายกอาหารออกมาวางที่โต๊ะตรงระเบียงก่อนจะถอดผ้ากันเปื้อนไว้ข้างๆ”

 

“ดูน่ากินดีนะเจ๊”

 

“อย่าเพิ่งกิน”

 

“อะไรอีกอ่ะเจ๊?”

 

“ได้ข่าวว่าประกวดงานถ่ายรูปอะไรนั่นหรอ?”

 

“ก็ใช่ แล้ว?”

 

“สนใจถ่ายรูปฉันม่ะ”

 

“บ้าเถอะ ถ่ายรูปเจ๊ไปแพ้กันหมดพอดี”

 

“ย๊า!!!

 

ไอ้เด็กบ้า ไม่เคยมีใครพูดกับเขาอย่างงี้เลยนะเว้ย เขานะมีแต่คนอยากได้รูปนะจะบอกให้!!!

 

“ฉันมีคนที่ชอบแล้วนะเจ๊”

 

 

“พอเหอะ ถ้าคิดจะจีบอ้ะตอนนี้ยังทันนะ”

 

“ไม่ คนที่เธอชอบเขาสนใจเธอหรือไง”

 

ประโยคที่ถูกขัดขึ้นหลังจากการก้มหน้ากินข้าวเงียบๆระหว่างกัน เสียงไม่ได้ดูหยอกล้อแต่เป็นการบอกไว้เฉยๆ

 

“ก็ไม่ค่อยนะ”

 

“แล้วจะเลิกชอบมั้ย?”

 

“ก็ไม่อ้ะ”

 

“ฉันก็เหมือนกัน ถึงคนที่ฉันชอบจะไม่ได้ชอบฉันฉันก็ไม่ได้จะเลิกชอบหรอกนะ แต่ฉันจะพยายามให้เขาเห็นฉันมากกว่าไม่ชอบฉันก็ไม่ได้ว่า แต่อย่ามาขัดขวางความพยายามฉันนะจื่อวี”

 

เขาบอกก่อนจะลุกจากโต๊ะแล้วตรงเข้าไปที่ห้องนอน ปิดประตูแล้วทิ้งตัวนั่งใช้หลังพิงประตูทันที เมื่อกี้..เขาพูดอะไรออกไป?

 

มันไม่ได้ดูจริงจังไปใช่มั้ย?

 

ไม่นะซานะ อย่าเป็นแบบนี้

 

“อย่าตกหลุมรักเหยื่อยเด็ดขาดท่องไว้ซานะ”

 

“จื่อวีก็แค่เหยื่อ ไม่ได้มีผลต่อจิตใจ”

 

“แค่เหยื่อ เธอไม่ได้ชอบเขา”

 

 

★☆★☆★☆★



ก็รู้ว่าการที่เขาลุกจากโต๊ะไปกะทันหันแบบนั้นคงทำให้เด็กนั่นงงและตกใจพอควร ตอนนี้ถึงได้นั่งอยู่บนโซฟาอย่างหน้าเสียนั่นไง ขอเก็กหน่อยแล้วกัน

 

“เย็นแล้ว กลับมั้ย?”

 

“เจ๊

 

“เดี๋ยวฉันไปส่ง”

 

ทำเมินเสียงเรียกก่อนจะหยิบกระเป๋าตังค์และกุญแจรถขึ้นมาถือไว้

 

“เจ๊ฟังก่อนดิ จะไปไหน”

 

“ไปส่งไง ค่อยคุยกันบนรถก็ได้”

 

“ไม่ จะคุยที่นี่ตอนนี้!

 

“อะไรล่ะ?”

 

“เอ่อ..

 

อีกคนก้มหน้าก่อนจะเงยหน้ามามองหน้าเขาใหม่กระพริบตาปริบๆสองสามทีก่อนจะอ้าปากพูด

 

“ขอโทษ”

 

“เรื่อง?”

 

“ตอนกินข้าว”

 

“ไม่จำเป็นหรอก ไม่ได้โกรธ”

 

“แล้วทำไมต้องหนีเข้าห้องแล้วเมินทำเย็นชางี้อ้ะ นี่คือไม่ได้โกรธของเจ๊หรอ!?”

 

อีกคนเหมือนจะหัวร้อนขึ้นนิดๆจนเผลอกระชากเสียงจนเขาตกใจ

 

“ขอโทษ ตกใจหรอ?”

 

“ป่าว ว่าแต่แคร์ฉันแล้วหรือไง?”

 

“ห้ะ?”

 

“ก็สนว่าฉันจะรู้สึกยังไง แถมมาง้อด้วย”

 

“ไม่ได้ง้อเถอะ แค่ขอโทษ”

 

“จ้า ไม่ได้โกรธหรอก มาเถอะเด็กน้อยเดี๋ยวไปส่ง”

 

“เจ๊แม่ง

 

เด็กหลอกง่ายจังน้า~

 

★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★

 

กลับมาแล้วค่า หายไปนานมากกกกกก กลับมาแล้ววว จะบอกว่าเนื้อเรื่องอาจจะกระชับขึ้นหน่อยนะคะแต่จะพยายามให้เข้าใจมากที่สุดค่ะ

 

 

 

 

*Cr.Miracle TM!*    
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

98 ความคิดเห็น

  1. #98 momay58 (@momay58) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 09:07

    ไรท์มาต่อนะคะรออยุ่ อัพไวๆๆนะไรท์

    #98
    0
  2. #97 kyp-22 (@kyp-22) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 18:26
    น่ารักกก55555ชอบคู่นี้ๆ
    ไรท์มาต่อน้าาา
    #97
    0
  3. #94 bear_23 (@tukta_23) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 00:34
    ทำไมรู้สึกหน่วงๆน้ะ555555 รอต่อคะ
    #94
    0
  4. วันที่ 15 มกราคม 2560 / 23:53
    ทิ้งท้ายไว้แค่ "เจ๊แม่ง...." ละก็ไป555555 ตามค่ะ ตามม
    #93
    0