[FIC TWICE] ♔BUNNY!! #พี่มินะน้องนายอน♔ [MINAYEON,SATZU]

ตอนที่ 16 : ♔SPECIAL :: ก่อนจีบ♔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 518
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    24 พ.ย. 59

ก่อนจีบ

 





[MINA’SIDE]

 

“สอง สาม สี่ อีกรอบๆ”

 

เสียงของเขาดังขึ้นบอกรุ่นน้องที่ซ้อมเต้นอยู่ข้างหน้าเขา เขาเพิ่งเพิ่มท่าใหม่เข้าไปให้ ดีนะที่เด็กในชมรมเขาค่อนข้างหัวไว แค่แปปเดียวก็ได้แล้ว

 

“โอเค เก่งมาก วันนี้พอแค่นี้แหละ”

 

เขาปรบมือให้รุ่นน้องตรงหน้าที่เต้นทวนอีกรอบได้ดีสมอย่างที่เขาอยากให้เป็นแล้ว หลังจากที่เขาพูดจบทุกคนต่างพุ่งหาที่พักไม่ก็ออกจากห้องไปทันที

 

“เหนื่อยมั้ยย่ะประธานนน”

 

“ไม่เหนื่อยมั้งอ้วน แหม นั่งกินจังเลยนะแก้มลากลงพื้นแล้วย่ะ”

 

“นี่ เมียวอิ!!! เดี๋ยวแม่ก็ตบให้”

 

“อย่าเกรี้ยวกราดไป ฮ่าๆ”

 

เขาหัวเราะใส่เพื่อนแก้มกลมที่มีดีกรีเป็นถึงดาวโรงเรียน แน่นอน ว่าสวยใช่เล่นนะคะ แต่ก็อ้วนค่ะ(คงโดนตบจริงๆแน่ถ้านางได้ยิน)

 

“ไอ้มิๆๆ”

 

“อะไรของมึงเนี่ย สกิดอะไรกันนักกันหนา”

 

เขาหันไปแหวใส่เพื่อนอีกคนอย่างฮิราอิ โมโมะที่สกิดเขายิกๆสนิดที่ว่าแทบจะหายคันกันเลยทีเดียว อะไรเบอร์นั้นล่ะคูณณณณ

 

“มึงเห็นน้องกระต่ายตรงนั้นป่ะ?”

 

“ตรงไหนวะ?”

 

“ตรงนั้น ตรงประตูอ้ะที่หน้าเหมือนกระต่าย”

 

เขามองตามเพื่อนตัวเองที่ชี้ก่อนจะเห็นหญิงสาวที่ยืนคุยกับรุ่นน้องในชมรมเขาอย่างยูจองยอนอย่างเขินอาย(?)ดูจากสีหน้าที่แดงแปร๊ดของน้องเขาน่ะนะ ชอบจองยอนหรือไง?

 

“เห็นล่ะ ทำไม?”

 

“น่าร๊ากกกกกก”

 

เขาหันไปมองที่ประตูอีกครั้งก่อนที่อีกคนจะเผลอมองผ่านเข้ามาทางกรจกประตูพอดีทำให้เขากับอีกคนสบตากัน และก็เป็นอีกคนที่เบนสายตาออกไปก่อน

 

“เห้ยมึง เป็นเชี่ยไรทำไมค้าง”

 

“ป่าว”

 

“แล้วนิ่งทำไม กูถามไม่ตอบ?”

 

“ถามว่า?”

 

“กูถามว่า กูจีบน้องเขาดีมั้ย คนนั้นอ้ะ”

 

“น้องน่าประตู?”

 

“เออ”

 

“นก

 

..มึงนกล่ะ น้องคนนั้นกูจองแล้ว ของกู”

 

“เชี่ยไรเนี่ย!!

 

“ไม่เชี่ยไรทั้งนั้น ไปซ้อมต่อเลยมึงอ้ะ ไป”

 

“ห้ะ!!?”

 

“ไป!

 

“อะไรของมึงเนี๊ยยยยยยยยย”

 

เขาขำเบาๆเมื่ออีกคนขยี้หัวแรงๆแล้วสบัดตัวลุกขึ้นไปซ้อมเต้น ใบหน้างอหงิกของโมโมะเรียกเสียงหัวเราะของเขาได้ดีจริงๆ

 

“แกจะแกล้งมันอีกทำไมเนี่ย ดูหน้ามันดิเป็นตูดแล้วนั่น”

 

ซานะที่นั่งหยิบขนมเข้าปากเอ่ยถามพลางหัวเราะหน้าของโมโมะเบาๆ

 

“ใครบอกฉันแกล้งเล่น ป่าวสักหน่อย”

 

“หื้ม? ว่าไงนะ?”

 

“ฉันไม่ได้แกล้งเล่น”

 

“พูดเป็นเล่นเมียวอิ”

 

“ไม่ได้พูดเล่น น้องคนนั้นของฉัน โอเค้?”

 

“ม่ายอ้ะ ไหน น้องเขาอยู่ไหน ขอดูหน้าหน่อยสิ”

 

“ไปแล่ววว”

 

เขาผลักหัวเพื่อนตัวเองที่ชะเง้อมองหาน้องคนนั้นที่หน้าประตู  แต่น้องเขาไปตั้งนานแล้วเนี่ยสิ ช่วยไม่ได้อ่ะนะ ช้าเอง

 

“งึ แล้วสาวๆของแกล่ะย่ะ!

 

“อันนั้นก็เดี๋ยวเลิกให้หมดเลย”

 

“บ้า! แกสมองกลับหรอเมียวอิไหนแกบอกว่าให้ตายยังไงก็ไม่ยอมเลิกกับสาวๆแกแน่ไงย่ะ?”

 

“ตอนนั้นฉันบอกว่าจนกว่าจะเจอคนที่ฉันจริงจังต่างหากล่ะ”

 

“ก็นั่นแหละ แกเห้ย!! อย่าบอกนะ..

 

“เยสสส”

 

“ฉันชักจะอยากเห็นหน้าน้องคนนั้นแบบจริงจังแล้วนะอะไรทำให้คนอย่างเมียวอิถึงกับอยากบอกเลิกสาวทุกคนได้ล่ะเนี่ย”

 

เขาไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เพียงแค่ยิ้มแล้วก็หยิบโทรศัพท์มากดเล่นเท่านั้น ถามว่าทำอะไรน่ะหรอบอกเลิกผู้หญิงในแชทก่อนเลยลำดับแรกค่ะ

 

◆◇◆◇◆◇◆◇◆

 

“ไม่สิ ตรงนั้นขาต้องแบบนี้ต่างหาก”

 

เขาเดินไปทำให้รุ่นน้องที่กำลังเต้นดูก่อนจะถอยออกมาเพื่อบอกกให้อีกคนทำให้ดูอีกที ก่อนจะโดนแรงผลักหัวจากข้างหลัง

 

“นี่ เมื่อเช้ามาโรงเรียนกับใครย่ะ”

 

“เมื่อเช้า? อ้อ..คังแฮอิน”

 

“ย่ะ มากับแม่นั่นได้ไง ไหนตอนนั้นแกบอกจะ

 

เขายกมือปิดปากอีกคนไว้ เขารู้ว่าอีกคนต้องบ่นเขาออกมาอีกเป็นชุดแน่ๆ เพราะเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเขาบอกจะบอกเลิกสาวทั้งหมด แล้วเขาก็บอกหมดจริงๆนะ ไม่มีเหลือเลยสักคนที่ครบอยู่แต่ก็ใช่ว่าจะหมดคนตามตื้อไปด้วยนี่

 

“ฉันปฏิเสธแฮอินไม่ได้เธอก็รู้”

 

“แกไม่มีปากรึไง บอกเลิกผู้หญิงได้แต่ปฏิเสธไม่เป็นเนี่ยนะ ไร้สาระ!

 

“หน่า เมื่อเช้าฉันพลาดให้แฮอินเห็นฉันเองแหละหน่า ไม่ได้มาด้วยกันอะไรสักหน่อย”

 

“อย่าให้รู้นะ แกก็รู้ฉันไม่ชอบยัยนั่น”

 

“แกคิดว่าฉันชอบรึไง”

 

“ย่ะ ก็ดี”

 

“พี่มินะ!

 

ทันทีที่เขาหยุดพูดกับซานะยังไม่ทันได้พักหายใจก็โดนเสียงเสียงหนึ่งเรียกทันที ก่อนจะเห็นว่าเป็นคนที่เพิ่งเปิดประตูมาอย่างยูจองยอน

 

“ว่า?”

 

“หวัดดีค่ะ”

 

“กวนตีนหน่าจองยอน= =

 

“อย่าทำหน้าตายขนาดนั้นดิพี่ สาวติดได้ไงหน้าแบบนี้”

 

“นั่นปากเรอะ!

 

“โทดค่ะๆ คือว่าเพื่อนฉันมันมีอะไรจะให้พี่อ่ะ มันนั่งรออยู่ข้างนอก”

 

“อ้าว แล้วทำไมแกไม่เอาเข้ามาให้เลยวะ?”

 

“เออหน่า พี่รีบออกไปเอาเถอะ เร็ว”

 

แล้วเขาก็โดนผลักหลังให้ออกมาทันที เออ ตกลงใครเป็นพี่วะ ดันกันแบบไม่รอให้เปิดประตูเลยสักแต่จะผลักๆๆไงสังคม เจ็บนะ

 

แล้วไหนน้องเขาวะ

 

เดี๋ยวนะนั่นมัน

 

เขาก้าวเขาไปใกล้คนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะหินอ่อนก่อนจะไปหยุดลงตรงหน้าแล้วก้มลงให้หน้าพอดีกับคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้

 

บ้าเอ้ย! ทำไมหัวใจแกถึงเต้นเร็วขนาดนี้นะมินะ

 

เขาว่ามันเริ่มแปลกตั้งแต่ที่เขามองออกมาเจอน้องคนนี้แล้วพูดว่าจะเลิกกับผู้หญิงทุกคนโดยไม่รู้ตัวแล้วแหละ เหมือนกับว่าเขากำลังถูกสะกด กำลังโดนของ หรืออาจจะเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยคิดว่าจะเจอเลยก็ได้ เช่น

 

“จองยอนบอกว่าเรามีอะไรจะให้พี่น่ะใช่เราหรือเปล่า?”

 

อีกคนทำหน้างงก่อนจะยื่นนมกล้วยในมือมาให้อย่างกล้าๆกลัวๆเขามั่นใจแล้วมันอาจจะเกิดขึ้นเพราะสิ่งนั้นจริงๆ

 

“โอะ ขอบคุณนะ พี่ชอบกินมันมากๆเลย ถ้างั้นพี่เข้าห้องก่อนนะ ไปล่ะ” เขาบอกอีกคนก่อนจะยีหัวอีกคนเบาๆแล้วเดินออกมา

 

สิ่งนั้นที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้

 

สิ่งนั้นสิ่งที่เรียกว่ารักแรกพบใช่มั้ยนะ?

 

◆◇◆◇◆◇◆◇◆◆◇◆◇◆◇◆◇◆◆◇◆◇◆◇◆◇◆◆◇◆◇◆◇◆◇◆◆◇◆◇◆◇◆◇◆

 

ขอโทษที่มาต่อช้านะคะ ไม่รู้ว่าแต่งกร่อยมั้ยสเปอันนี้เพราะว่าเราไม่สบายอ่ะค่ะ ง่วงๆมึนๆไปหมดแถมงานก็เยอะT^T จะรอเราจริงๆใช่มั้ยคะ ฮืออออ อย่าทิ้งไรท์น้า ไรท์จะรีบที่สุดค่า



 


*Cr.Miracle TM!*    
   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

98 ความคิดเห็น

  1. #88 aornajah555 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 22:42
    ฮรืออออ เราคิดถึงไรท์มากเลยนะ ;-; มาต่อเร็วนะค้าาาา
    #88
    0