[FIC TWICE] ♔BUNNY!! #พี่มินะน้องนายอน♔ [MINAYEON,SATZU]

ตอนที่ 13 : ♔TWELVE :: ใช้สิทธ3♔100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 570
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    5 พ.ย. 59

ใช้สิทธ3






 

แต่น้องกระต่ายมีสิทธในตัวพี่ทุกๆอย่างเลยนะ”

 

หลังจากที่พี่มินะบอกออกมาอย่างงั้นเขาก็เงยหน้าขึ้น สบตาที่มินะที่มองเขาอยู่แล้วก่อนที่หน้าพี่มินะเคลื่อนเข้ามาใกล้ๆเขาแล้วสุดท้ายริมฝีปากของเขาทั้งสองคนก็ประกบกันเขาหลับตาพี่มินะก็หลับตา สัมผัสของพี่มินะไม่มีการลุกล้ำใดๆทั้งสิ้นมีเพียงงปากที่แตะกันไว้และสัมผัสเบาๆที่ดูอ่อนโยนและอบอุ่นเท่านั้นที่เขาได้รับพี่มินะผละออกอย่างช้าๆก่อนจะจุ๊บลงมาที่ปากเขาเบาๆเป็นครั้งสุดท้ายแล้วผละตัวออกจริงๆ

 

“พี่ชอบน้องกระต่ายจริงๆนะ..

 

เขาได้แต่พยักหน้ารับเบาๆแล้วไม่ได้มีคำพูดใดๆออกมาอีกมีเพียงเสียงหัวใจของเขากับพี่มินะที่ตอนนี้มันกำลังดังเหมือนตีกลองชุดอยู่ข้างในอย่างบ้าคลั่งท่ามกลางความเงียบสงบนี้ก่อนที่สุดท้ายเขาจะตัดสินใจพูดบางอย่างออกมา

 

“หนูรู้ว่าพี่ปฏิเสธใครไม่เป็นนะ ไม่กล้าทำรุนแรงเกินไปใช่มั้ยล่ะ

 

“แต่ว่าถ้าพี่อยากได้เปอร์เซ็นเพิ่ม..

 

“พี่ก็ต้องหัดปฏิเสธบ้างนะ..

 

“ตอนนี้เหลืออีก15เปอร์เซ็นก็จะครบร้อยแล้วนะคะ

 

“สู้ๆนะ..

 

เขาหันหลังจะเดินออกไปแต่เมื่อคิดอะไรได้เขาเลยหันกลับไปมองหน้าพี่มินะที่ยืนมองตามเขาอยู่ก่อนจะส่งยิ้มให้แล้วพูดคำสุดท้ายแล้วเดินออกมา

 

“อีกอย่างหนูขี้หึงมากๆเลยนะคะ..


◆◇◆◇◆◇◆◇◆


“มินะจังงงง หายไปไหนมาคะ”

 

หลังจากที่เขากลับมาแล้ว พี่มินะที่ออกมาช้ากว่าเขาประมาณห้านาทีด้วยหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสแล้วเดินมาหาเขาที่ยืนบอกระดับป้ายหน้าห้องสมุดให้จองยอนอยู่พร้อมกับยิ้มโชว์เหงือกกว้างง หมั่นไส้ แต่ก็มีเสียงขัดอยู่ดีนั่นแหละนะ

 

“ก็ไม่ได้ไปไหนนี่”

 

เสียงพี่มินะตอบกลับไปห้วนๆเล่นเอาอีกคนหน้าเหวอทันที เขาขำเบาๆก่อนจะบอกทิศทางให้จองยอนต่อ

 

“ตรงนั้นแหละ พอแล้วๆ”

 

“เยสสสส เสร็จแล้ววววว”

 

สุดท้ายห้องสมุดก็เสร็จสิ้นเหลือแต่เพียงใช้แรงงานผู้ชายให้เอาหนังสือเข้าชั้นเท่านั้น ให้ตายเถอะเหนื่อยแทบแย่  แล้วเสียงพูดผ่านโทรโข่งของพี่ลิซ่าก็ดังขึ้น

 

“เอาล่ะน้องๆคะ กินข้าวกันได้เลยค่ะ ผู้หญิงใครอยากออกไปเดินดูรอบๆหมู่บ้านก็ไปได้เลยนะคะ แต่ต้องรีบกลับมาก่อนค่ำนะ ส่วนพูดชายกินเสร็จแล้วไม่ต้องไปไหนทั้งนั้นมารวมที่นี่มาจัดหนังสือเข้าชั้นเข้าใจมั้ยคะ!!?”

 

“โห้วววว พี๊!!!

 

เสียงครวญครางเหมือนเดิมจากพวกผู้ชายเขาสกิดบอกจองยอนว่าให้โรงอาหารกันและยังไม่ลืมสกิดพี่มินะแล้วชี้ไปทางโรงอาหารแล้วพี่มินะก็เดินตามเขาออกมาแล้วปล่อยให้พี่แฮอินกำลังยืนเด๋อๆอยู่คนเดียว

 

“น้องนายอน ไอ้เมียวอิทางนี้!

 

พี่ซานะกับพี่โมโมะโบกมือหยอยให้พวกเขา พวกเขาเดินไปที่โต๊ะก่อนจะก้มหัวเพื่อทักทายพี่เขา พร้อมกับเสียงของจองยอนที่ทักทายพี่โมโมะ

 

“โมโมะริงงง”

 

“หุบปากรำคาญ!

 

“โหย นี่มาเหนื่อยทักทายกันงี้หรอ?”

 

“เออ!

 

“ก็ได้วะ”

 

จองยอนพูดก่อนจะเดินกลับมาหลังจากที่เดินไปซบไหล่พี่โมโมะเมื่อไหร่ไม่รู้ จองยอนมันเร็วเว้ยเดี๋ยวนี้  พี่โมโมะเลยเปลี่ยนเป้าหมายไปที่พี่มินะที่ยืนฉีกยิ้มอยู่ทันที

 

“ว่าแต่มึงเป็นไรมินะ ยิ้มหน้าบานเชียว”

 

“กูมีความสุข”

 

“เรื่อง? แฮอินเลิกยุ่งกับมึงแล้ว?”

 

“ป่าว”

 

“งั้นมึงไม่ควรมีความสุขวะจริง”

 

“อะ นี่ข้าวเอามาให้แล้ว”

 

“ขอบคุณค่า”

 

พี่ซานะวางจานข้าวให้แต่ละคนก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ของตัวเองและเมื่อพี่ซานะเห็นพี่ลิซ่าเดินผ่านมาก็เรียกไว้ก่อนจะกระซิบกระซาบอะไรกันแล้วปล่อยพี่ลิซ่าไป

 

“กระซิบอะไรอ่ะ” พี่โมโมะ

 

“ก็แบบ..ให้ลิซ่าช่วยกันยัยแฮอินออกไม่ให้มาใกล้ๆแถวตรงนี้แค่นั้น”

 

“เยี่ยมยอดมากเลยอ้วน”

 

“หุบปาก แล้วกินข้าวซะฮิราอิ”

 

“พูดความจริงหน่อยก็ไม่ได้”

 

พี่โมโมะบ่นอุบอิบเบาๆ เขาขำตามที่พี่โมโมะบ่นเบาๆ ก่อนที่จองยอนจะเปิดประเด็นสนทนาขึ้นมาอีกรอบ

 

“พรุ่งนี้ต้องกลับล่ะ เสียดายเบาๆเนอะพี่”

 

“เสียดายไรอ่ะ?”พี่ซานะ

 

“เสียดายที่จะไม่ได้นอนกอดไอ้โมะล่ะป่ะ”พี่มินะ

 

“เดี๋ยวตบให้เมียวอิ”พี่โมโมะ

 

“อย่าพูดไป กลับไปพี่ก็ไม่ได้นอนกอดน้องกระต่ายของพี่เหมือนกันนั่นแหละ”จองยอน

 

“หยัมมาๆ เราสองคนนอนบ้านเดียวกันเว้ยยย!”พี่มินะสวนกลับเสียงดัง

 

แต่เหมือนเขาจะลืมบอกอะไรพี่มินะอย่างหนึ่งหลังจากที่ไปคุยโทรศัพท์กับแม่เมื่อวาน ไหนๆก็พูดขึ้นมาแล้วบอกเลยล่ะกันเนาะ

 

“สงสัยหนูลืมบอกพี่ไป..

 

..คือว่าแม่กลับมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ”

 

“ห๊า!!? น้องกาต๊ายยยยย”

 

“โห้วววว พญานกกกกก”จองยอน

 

พี่มินะค้อนใส่จองยอนก่อนจะเอื้อมมือไปตบหัวอีกคนไม่แรงมากนักแต่ก็ทำให้หัวทิ่มได้ พี่มินะหันมาหาเขาก่อนจะเบะหน้าใส่เขา

 

“น้องกระต่ายยยแล้วพี่จะไปนอนหนายยยยย”

 

“นอนที่บ้านพี่ไงคะ”

 

“งื้ออออ มันเหงามันไม่ใครกอด พี่กลัวผี~

 

“นี่มันมินะสามขวบป่ะวะ?”พี่โมโมะ

 

“สภาพอย่างเงี้ยเหลือขวบครึ่งก็พอมั้ง”พี่ซานะ

 

“ขอถ่ายคลิปเก็บไว้ได้มั้ยอ่ะ?”จองยอน

 

“พี่มินะคะ ก็แม่หนูกลับมาแล้วให้ทำไงล่ะคะ”

 

เขาจับตัวพี่มินะให้ตั้งตรงๆดีๆหลังจะเลื้อยเป็นงูเหลือมมาแสนนาน เขาเหลือบไปมองเพื่อนฝั่งตรงข้ามที่ตอนนี้กำลังใช้โทรศัพท์ตัวเองถ่ายคลิปไว้จริงๆอย่างที่พูด ไม่ได้ว่าอะไรนะคะจะบอกว่าให้ส่งให้ด้วย>_<

 

“งั้นพี่ขอไปนอนบ้านน้องกระต่ายได้ม่ะ เดี๋ยวไปขอแม่น้องเองก็ด๊าย น๊า~

 

“อืม..ไม่ค่ะ”

 

“น้องกาต๊ายยยยยยยยยT0T

 

“หนูจะพิจารณาอีกทีไปเคลียร์เรื่องคนนู้นให้เสร็จก่อนนะคะ”

 

เขาลุกขึ้นก่อนจะยื่นหน้าให้เห็นบุคคลที่สามที่ถูกพูกถึงอย่างพี้แฮอิน ที่กำลังหันซ้ายหันขวาอยู่ แน่นอนเขาโครตมั่นใจว่าหาพี่มินะอยู่

 

“ไปล่ะคะ”

 

ก่อนจะเดินออกไปเขานึกอะไรบางอย่างได้ก่อนจะก้มลงไปกระซิบข้างหูพี่มินะเบาๆ

 

..หนูงอนพี่นะ เคลียร์เสร็จแล้วมาง้อด้วย”

 

◆◇◆◇◆◇◆◇◆

 

“อ้าว! น้องๆคะขึ้นรถตามเดิมเลยค่ะใครมาจากคันไหนขึ้นคันน้านนนน!!!!

 

เสียงพี่ลิซ่าเช่นเดิมเพิ่มเติมคือเสียงที่ดังขึ้น เข้าหูจนมึนเลยค่ะพี่เสียงโทรโข่งอันนี้เขาคิดว่าน่าจะดังกว่าไมค์สักสิบเท่า

 

“น้องกระต่ายขึ้นรถกันเถอะ”

 

“ค่ะ”

 

เขาเดินขึ้นมาบนรถที่นั่งเดิมเป๊ะๆ ข้างหลังก็สองคนเดิมเป๊ะๆต้องฟังเสียงทะเลาะกันอีกแล้วใช่มั้ย แต่เหมือนตอนนี้จะมีบางอย่างไม่เป๊ะ และเขาก็ไม่ชอบมากด้วย  อารมณ์ตอนนี้เลยดาวน์ลงทันที

 

“มินะจังงง~

 

“เอ่อ แฮอิน?”

 

“แฮอินไม่มีคนนั่งด้วยเลยค่ะ มินะมานั่งกับแฮอินนะ”

 

“เอ่อ..

 

เขามองมือของพี่แฮอินที่เกาะแขนพี่มอนะแล้วดึงให้พี่มินะลุกขึ้น ก่อนจะทำท่าจะลากไปหาที่นั่งใหม่ พี่มินะทำหน้าเลิ่กลักก่อนที่จะรั้งตัวไว้ไม่เดินตามแรงอีกคน

 

“เอ่อ ขอโทษนะแฮอิน..

 

“คะ? ทำไมล่ะคะมินะเด็กนี่นะนั่งคนเดียวได้เพื่อนก็อยู่แต่แฮอินไม่มีเพื่อนเลยนะคะมินะ!!!

 

เสียงแหลมๆที่ถูกพูดดังขึ้นนิดหน่อยโชคดีที่บนรถไม่ค่อยมีคน ง่ายๆก็คือมีแต่พวกเขาแล้วก็อีกสองคนข้างหลังแค่นั้นเอง

 

“พอเถอะแฮอิน ถือว่าเราขอร้องนะ”

 

“คะ!!? มินะจัง!! ไปกับแฮอินนะปล่อยยัยเด็กนี่เถอะ แฮอินดีกว่ามันร้อยเท่าจะมาติดแหง็กอะไรกับเด็กพวกนี้!!!

 

“แฮอิน!! เราไม่เคยจะว่าอะไรนะถ้าแฮอินจะมาตามติดเรามาจุ้นจ้านวุ่นวายกับเรายังไงแต่อย่าว่านายอน!

 

“มินะจังปกป้องมันรึไง!!! มีอะไรดีล่ะคะเด็ดหรอ?”

 

“คังแฮอิน!!! หยุดพูดกับนายอนแบบนั้นได้แล้ว! เราไม่เคยมีเรื่องแบบนั้นกันด้วยซ้ำอีกอย่างอย่าคิดว่าตัวเธอเองดีที่สุดเลยนะเพราะคนดีๆเขาไม่มาตามรังควานใครเขาแบบนี้หรอก หรือถ้าคิดว่าตัวเองดีมากจริงก็ไปหาคนที่ดีกว่าฉันซะ!! เพราะต่อให้เธอจะมาแก้ผ้าอยู่ตรงหน้าหรือมีอะไรกับฉันเป็นล้านๆครั้งฉันก็ไม่สนเธอ เพราะฉันชอบนายอน ได้ยินมั้ย..ฉันชอบอิมนายอน ไม่ใช่เธอ!!!

 

พี่มินะกระชากแขนอีกคนอย่างแรงแววตาพี่มินะฉายความโกรธออกมาเมือนจะเฉือนใครเป็นชิ้นๆได้ ขนาดเขาที่นั่งมองเฉยๆยังกลัวหรือแม้แต่พี่โมโมะยังนั่งเงียบไม่เข้าไปยุ่งและอีกสองคนข้างหลังที่อยู่บนรถด้วยตอนนี้ตกใจจนเดินลงจากรถไปแล้ว แตกตื่นกันไปหมดแล้วคะ….

 

“ตอนนี้พี่ลงไปจากรถเถอะค่ะพี่แฮอินคนอื่นจะขึ้นรถแล้ว พี่มินะมานั่งสงบสติอารมณ์ก่อน”

 

เขาลุกขึ้นบอกอีกคนก่อนจะยื่นมือไปกระตุกแขนเสื้อพี่มินะเบาๆให้นั่งลงทั้เบาะข้างๆเขา พี่แฮอินที่ยังยืนอึ้งอยู่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อยู่ร่อมร่อแต่เสียงพี่โมโมะก็ขัดขึ้นมาก่อน

 

“อย่ามาแสดงอะไรต่อเลยแฮอินรีบลงจากรถตอนที่ยังมีโอกาสลงดีๆเพราะถ้าฉันโมโหเหมือนมินะขึ้นมาอีกคนเธอจะโดนโยนออกไป”

 

พี่แฮอินฟึดฟัดก่อนจะเดินปึงปังลงจากรถไปแต่บรรยากาศรอบข้างก็ยังคงมาคุและเงียบอยู่แบบนั้นคงเพราะพี่มินะยังดูไม่หายโมโหเลยสักนิดเขายอมรับตรงๆว่าตกใจมากเพราะเพิ่งเห็นพี่มินะเป็นแบบนี้ครั้งแรกตกใจจนฟังอะไรที่พี่เขาพูดกับพี่แฮอินไม่รู้เรื่องเลย

 

ตอนนี้คนทยอยขึ้นรถมาหมดแล้ว รถก็เตรียมจะออกแล้วแต่พี่มินะก็คงยังอยู่ในความเงียบ เงียบ และเงียบ อึดอัดเลยค่ะคราวนี้ถ้าพี่เขายังจะเงียบเชียบแต่รังสีความมาคุยังลอยอยู่รอบๆแบบนี้

 

“พี่มินะ..

 

..ไม่รุนแรงไปหรอ?”

 

“พี่ก็คิดว่ามันรุนแรงไปแต่มันจะไม่ขนาดนี้ถ้ามันไม่ว่าน้องนายอน”

 

เขาสดุ้งนิดหน่อยกับสรรพนามที่โดนเรียกเปลี่ยนไปชี้ชัดเจนว่าพี่มินะจริงจังและโมโหขนาดไหน

 

“ไม่เอาสิคะ เรียกน้องกระต่ายเหมือนเดิมสิแบบนี้ไม่ชินเลย”

 

“?”

 

“เรียกน้องกระต่ายเร็ว เร็วววว พี่เพนกวิ้นเรียกน้องกระต่ายหน่อยยยยน๊า”

 

พี่มินะทำหน้างุนงงใส่เขาก่อนจะระเบิดหัวเราะออกมาเมื่อเขาเปลี่ยนสรรพนามให้อีกคน ยิ้มจนเห็นเหงือกขนาดนี้คงหายโมโหแล้วล่ะมั้ง ใช่มั้ย?

 

“พี่เพนกวิ้น? น่ารักจัง ฮ่าๆ”

 

“ก็พี่มินะเหมือนเพนกวิ้น”

 

“ชอบอ่ะ”

 

“ช่ายม๊ายล้า ชื่อนี้เหมาะกับพี่มากก”

 

“พี่หมายถึงน้องกระต่ายอ่ะ”

 

-////- หายโมโหแล้วเต๊าะเลยหรอคะ ไม่มีการให้เตรียมตัวหน่อยหรอ? เล่นเกมส์เร็วนะคะเร็วมากกกกกกก

 

“พี่มินะนอนไปเลย”

 

“ไม่เอา”

 

..เรียกพี่เพนกวิ้นดิ”

 

“ห๊ะ!? ไม่ตลกหรอพี่ฮ่าๆ”

 

“หึ ชอบนะๆๆ”

 

“งั้นเอาดีกว่า”

 

“เอ้า ทำไมอ่ะน้องกระต่าย!!?”

 

“ง้อก่อน”

 

“ห๊ะ?”

 

“ก็บอกว่างอนอยู่ให้ง้อก่อนไงเล่า”

 

“ถ้าง้อแล้วจะเรียกพี่เพนกวิ้นใช่ป่ะ?”

 

เขาขมวดคิ้วให้อีกคนทำไมอยากให้เรียกชื่อนี้จังเลยเนี่ย มันไม่ดูแปลกๆหรอคะฮ่าๆ

 

“ม่ายยยย”

 

“อ้าว”

 

“ครบ100เปอร์เซ็น”

 

“คะ?”

 

“ไว้ครบ100เปอร์เซ็นเมื่อไหร่จะเรียก! -///-

 

◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◆◇◆◇◆◆◇◆◇◆◇◆◇◆◆◇◆◇◆◇◆◇◆◆◇◆◇◆◇◆◇◆

 

ในที่สุดก็เสร็จสักทีค่ะ เห้อมเหนื่อยยยยยยยยยยยยย อีกนิดจะจบล้าววววววววนะคะ ติดตามซาจื่อต่อไปเน้อออออ งานเยอะนิดนึงนะคะช่วงนี้สัญญาว่าจะรอเรานะคะะะ 

 

 

 

 

 

 
                  CR.SQW
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

98 ความคิดเห็น

  1. #75 tmIM (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 00:30
    โอ้ยยยยทำไมพี่เพนกวิ้นกับน้องกระต่ายน่ารักขนาดนี้เขินจะบ้าตายอยู่แล้วววว กว่าจะสลัดยัยแฮอินหลุดนะฮึ้ยต้องให้กวิ้นโมโห! ขอให้เรือมินายอนครบ100เปอร์เซ็นเร็วๆนะคะ ไรท์แต่งสนุกมากเลย~
    #75
    0
  2. #74 tukta_23 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 22:29
    อู้หูววววว ~พี่เพนกวิ้น น้องกระต่าย~ น่ารักกก
    #74
    0
  3. #73 Gusall (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 21:54
    นั้ลล้าก // อยากให้ไรท์แต่ง NAYEON X MOMO อะดั้ยปะ ???
    #73
    0
  4. #72 เอฟซีพี่กวิ้นน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 21:35
    โอ้ยยยยย ขินตัวเป้นเกรียววว พี่กวิ้นน น้องต่ายย แอร้ยยยย
    #72
    0
  5. #71 Beamktwsr9 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 21:26
    รอๆๆๆๆ
    #71
    0
  6. #70 ThisNoName_Twice (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 20:38
    รอๆ งับ 555
    #70
    0