ตอนที่ 20 : I love Africa [JohnJae][TaeJae] Ep.1
I love Africa Ep.1
ตอน.12 years old
JohnnyXJaehyun
TaeyongXJaehyun
โรมแมนติก คอมมาดี้
#ไอเลิฟแอฟริกา
---------------------------------------------------
เอาอีกแล้ว พ่อกับแม่พวกเขาสร้างปัญหาอีกแล้ว..
เด็กชายต่างวัย 3 คนยืนมองเด็กตัวกลมๆ2คนที่มีเพียงเศษใบไม้4-5ใบปิดของสงวนเดิน4ขาวิ่งว่อนไปทั่วห้องรับแขก
“แม่ครับพ่อครับ นี้มันอะไรกันครับ?”
เป็นอี แทยง พี่ใหญ่ของบ้านที่ลงมาพบกับความช็อกระดับ10 ใบหน้าหล่อคมภายใต้แว่นหนาตื่นตะหนก แทบอยากอุทานว่า “โอ้ว fu*k โอ้ว shi**” แต่เด๋วภาพพจน์ perfect boy เสียหมด งั้นอุทานอยู่ในใจไปละกัน ขายาวๆเดินหลบเศษดิน เศษหญ้าที่ตกอยู่ตามพื้นห้องด้วยท่าทีรังเกียจ ส่วนจอห์นนี่พี่คนรองติดสตั๊นได้สักพักแล้ว เพราะกลับมาจากโรงเรียนคนแรกก็บ๊ะกะเจ้าพวกนี้เลย ตามติดสตั๊นมาเนื้องๆด้วยมาร์คลี มักเน่ของบ้าน
“พ่อไปหยิบมาจากแอฟริกา เซอร์ไพร์~~ ฮา ฮาๆ”
ผู้เป็นพ่อพูดเปิดด้วยประโยคชวนขำแถมผายมือไปทางเจ้าลิงเผือกทั้ง2ตัวด้วยสีหน้าภูมิใจสุดชีวิต
เอาอีกแล้ว ทำไมรู้สึกเหมือนเดจาวู??
“ทำไมมองน้องแบบนั้นละลูก?? บ้านเราออกใหญ่โต ไม่ใช่ครั้งแรกซะหน่อย คิดซะว่าได้น้องเพิ่ม ฝากดูแลน้องด้วยนะ เอาล่ะ พ่อกับแม่มีไปออกสำรวจที่อียิปต์ต่อ รอบนี้คงไปยาวๆ เจอกันอีกทีปีหน้านะลูก บาย~”
พูดยังไม่ทันขาดคำ คนรับใช้ก็ยกกระเป๋าเดินทางใบยักษ์ 3ใบถ้วนขึ้นรถไปวางเรียบร้อย คุณนายลีจุ๊บที่แก้มลูกชายทั้ง3คนเรียงตามอายุส่วนผู้เป็นพ่อปาสมุดอะไรไม่รู้ใส่มือแทยงพี่ใหญ่ของบ้านก่อนอวยพรบทสวดภาษาประหลาดๆตามแบบฉบับนักโบราณคดี
แล้วนายและนางอีทั้งคู่ก็ออกไปสู่โลกกว้างอีกครั้ง ทิ้งลิงเผือก2EAไว้ให้ลูกน้อยทั้ง3ของพวกเขา
(แม่ครับ~ พ่อครับ~~ come back ~ ㅠㅠ)
“ชื่ออะไรกันมั้งเนี้ย? เห้ย! อย่ากัดรองเท้า มาร์คไปดึงรองเท้าออกจากปากมันดิ๊ แล้วอีกตัว.. แทยงฮยอง แจกันข้างหลังฮยอง!!!
เพล๊ง!
“เวรเอ้ยยย! แจกันอายุ 300 ปีตระกูลเปียงยาง ม่ายยยย”
ผ่านไปกว่า 3 ชั่วโมงในการวิ่งไล่จับลิง2ตัวใส่กระด้ง และการซ่อมแจกันใบโปรดของพ่อด้วยการแปะสก็อตเทปใส แทยงที่อาสาอาบน้ำทำความสะอาดเจ้าลิงทั้ง2เพราะทนเห็นมันวิ่งไปทั่วบ้านด้วยสภาพมือเท้าสกปรกเนื้อตัวเหม็นหึ่งไม่ได้ พวกมันโดนหิ้วพาดบ่าหายเข้าห้องแทยงครึ่งค่อนวัน หลังจากเสียงสงครามแห่งการสู้รบจบลง ประตูห้องพี่ชายคนโตก็ถูกเปิดออกมาอีกครั้ง..
จอห์นี่และมาร์คยืนมองสภาพเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง เผมเผ้ายุ่งเหยิงของพี่คนโตก่อนเบ้ะหน้าเหมือนอยากจะร้องไห้ บ่ากว้างๆนั้นมีลิงหัวทองเกาะอยู่และมันกัดไหล่ของเค้าจนชุ่มน้ำลาย ส่วนข้อเท้าด้านขวาก็ไม่น้อยหน้า โดนจับจองโดยซี่ฟันของลิงเผือกหัวสีน้ำตาลเป็นทีเรียบร้อย
(สภาพนรกแตกมาก…. พี่กู)
มันคงเป็นเรื่องบัดซบสำหรับแทยงที่สุดเพราะเค้ารักความสะอาดอย่างกับอะไรดี ของทุกอย่างในห้องเค้าต้องเป็นระเบียบ ด้วยถึงของในบ้านก็ด้วย
“สงกรานต์ไหมล่ะ? ไหล่ฉันชุ่มช่ำเชียว จะมองอีกนานไหมมาช่วยกันแงะมันออกไปเซ้”
สองศรีพี่น้องรองและน้องเล็กพากันกรูเข้าไปงัดลิงเผือกสองตัวออกมาจากพี่ใหญ่อย่างปลอดภัย สิริร่วมการทำเวลางัดอยู่ที่ 35.08 นาที
“แทยงฮยองอาบน้ำให้มันแล้ว แต่เราจะเอายังไงกับผมยาวรุงรังของมันดีจอห์นนี่? ตัดมะ?”
มาร์คพูดพร้อมยกหางผมที่เกาะกันเป็นก้อนของลิงเผือกหัวสีน้ำตาลขึ้นมาด้วยปลายนิ้ว เดชะบุญที่เจ้าลิง2ตัวเงียบสงบลงได้ด้วยรถบังคับราคาหลายหมื่นของมาร์ค
“ตัดตอนนี้มันได้แย่งกรรไกรมาเสียบคอนายกลับนะซิ มันไวจะตายเมื่อกี้กว่าจะจับได้แทบแย่ ㅠㅠ”
จอห์นนี่ลูบท่อนแขนตัวเองซึ่งเต็มไปด้วยรอยข่วนและรอยฟันด้วยท่าทางหวาดกลัว ใบหน้าหล่อระลึกความถึงซี่ฟันแหลมคมที่เขาพึ่งโดนไปสดๆร้อนๆเมื่อต้นชั่วโมง นี้แค่ลิงวัยเด็กนะ ถ้าโตมาไม่กัดมือกุขาดหรอ? กรี๊ดดด(?) กลัว
“เอ่อวะ ไอก็ไม่ได้คิด… แต่ไอเป็นแค่เด็กประถมนะจะให้มารับผิดชอบอะไรแบบนี้มันถูกหรอว่ะจอห์นนี่?”
“ฉันก็พึ่งขึ้น มอ.ปลายเมื่อวานไหม?”
“จัดมัดละตัดน่าจะเวิร์ค”
“งั้นเด๋วปรึกษาแทยงกัน”
“ปล่อยให้แทยงฮยองเทอร์ราพี่ด้วยเองไปก่อนเถอะจอห์นนี่ ปกติก็อาบน้ำนานอยู่แล้ว เจองี้เข้าไปไม่ถอดผิวกลับด้านอาบด้วยก็ดีถม!”
จอห์นนี่ถอดหายใจก่อนหันกลับไปสนใจลิงเผือกหัวทองที่กำลังคลาน4ขาไปรื้อกล่องใส่เลโก้ของมาร์รลงมาเท
และตามคาด!!
“เห้ยยย อันนี้แดกไม่ได้!! คายออกมา คายออกเด๋วเน้”
ร่างสูงเกินวัยของเด็กหนุ่มวัย 15 กำลังฟัดกับลิงเผือกหัวทองตัวน้อยวัย 12 โดยมีน้องชายประถมปลายวัย 11 ขวบและลิงเผือกหัวน้ำตาลนั้งมองตาปริบๆ
“แค่กๆ”
สู้กันสักพักสุดท้ายมือใหญ่ก็ตบไปที่หลังของลิงหัวทองจนมันสำลักและคายซากเลโก้สีแดงชิ้นเล็กชุ่มน้ำลายออกมา ยี๊~~ สกปรก ㅠㅠ
“เห็นมะ บอกแล้วแดกไม่ได้ แดกแล้วตายห่านะ จำไว้ ดีนะที่ฉันอยู่ด้วยถ้าฉันไม่อยู่ห้ามเอาอะไรเข้าปากมั่วซั่วเข้าใจไหม??”
(งับ)
“โอ้ยยยย แกกัดมือฉันหรอห๊า??”
“(•ˋ _ ˊ•) s¥hqbxj*q”
(งับ)
“ヽ(´ー`)ノ mark lee help here~ “
จอห์นนี่หันควับไปขอความช่วยเหลือจากน้องเล็กแต่อิทางนั้นก็เหมือนจะเกิดสถานการณ์ฉุกเฉินไม่ต่างกัน
“แง๊~ ( ´༎ຶㅂ༎ຶ`) ไอ้ลิงหัวน่ามตาลมันเอา เครื่องบินบังคับไอออกมาทุบ พังหมดแล้ว”
“~(‾▿‾~)(~‾▿‾)~ Hdi#$xkdk*+” (ทุบ ทุบ)
“( ´༎ຶㅂ༎ຶ`) แง๊~~~~)
(โอ้ยยยย กุจะบ้าาาาาา!! )
“แทยงฮยองงงงงงงงงงง!!”
อีกฝั่งของบ้านในห้องน้ำที่เงียบสงบของพี่ชายคนโต
“อะไรกัน อาบน้ำกี่รอบละทำไมยังรู้สึกคันหัว แปลกจริงๆ แกร่กๆ”
===========
TBC.
วุ่นวายและเห่าแดกจ้า 55555
ปล.แจนกับแฝดเป็นคนนะคะไม่ใช่ลิง ประมาณทาซานน้อยแต่ที่เรียกแบบนั้นเพราะตอนแรกคาแรกเตอร์น้องมาแนวเนี้ย ยังไงก็ฝากน้องทาซานน้อยทั้ง2ไว้ในอ้อมใจแม่ๆด้วยนะค่า
นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

84 ความคิดเห็น
-
#77 Say FaHzz (จากตอนที่ 20)วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 10:15โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ตล่กกกกกกกกกกกกกกก เห็นถึงความวุ่นวายตั้งวแต่แรกเริ่มเลยค่ะ นึกถึงเรื่องธิดาวานร ช่องเจ็ดสีทีวีเพื่อคุณ ฮ่าาาาาาาาาา#770
-
#76 ~๋฿eat๛ (จากตอนที่ 20)วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 18:25เจ้าลิงสองตัวนี่คนใช่ไหม 55555555ซงซานนน#760
-
#75 Parisky (จากตอนที่ 20)วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 17:19ฮ่อยยยย ซนมากๆๆ คือน้องเป็นคนหรือเป็นลิงหรอคะเริ่มงง หรือเป็นทาร์ซาน 555555555555555555555 แต่มีสองคนก็โอเคลงตัว เจ้าหัวทองดูซนใช่ย่อย หัวน้ำตาลก็ไม่น้อยหน้า เอาล่ะ สัมผัสได้ถึงความพังพินาศของบ้านลี 55555555555555#750