คัดลอกลิงก์เเล้ว

[OS] FEEL IN VALENTINE [Himlo feat.Youngjae]

โดย PZELO

ความรักสามารถเกิดได้รอบตัวเรา แต่ใครบางคนกลับมองข้ามความรักจากคนใกล้ตัวจนเกือบเสียเค้าไป......

ยอดวิวรวม

19

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


19

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  25 พ.ค. 62 / 15:36 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
FEEL IN VALENTINE

KIM HIMCHAN





CHOI JUNHONG





#เนื่องจากวันนี้เป็นวาเลนไทน์เลยมาลงฟิคฮิมโล่ ซึ่งเป็นคู่ที่หายาก
#เอนจอยรีดดิ้งนะคะ

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 25 พ.ค. 62 / 15:36

บันทึกเป็น Favorite


14 FEBRUARY 20xx

 

วันนี้ 14 กุมภาพันธ์วันแห่งความรักผมคิมฮิมชานวัย 21 ปีกำลังจะไปสารภาพรักกับใครคนหนึ่งที่เค้าแอบชอบมาตั้งแต่ปี 1 ผู้ชายหน้าหวานชื่อยู ยองแจ ตอนนี้ผมยืนรอยองแจที่ กำลังลงมาจากตึกเรียน

น้องยองแจ ฮิมชานเอ่ยเรียกยองแจทันทีที่เห็น

ครับ

คือพี่ชอบยองแจมานานแล้ว เป็นแฟนกับพี่ได้ไหมครับ ฮิมชานเอ่ยพร้อมกับยื่นช่อดอกไม้ให้กับยองแจ

 

หึ ขอโทษนะครับพอดีผมไม่ได้ชอบคนอ้วนๆอย่างพี่แล้วยังไม่เจียมตัวอีกขอตัวนะครับ ยองแจเอ่ยปฏิเสธฮิมชานอย่างไม่ใยดี

 

เมื่อฮิมชานได้ยินแบบนั้นจึงรีบกลับบ้านทันทีจริงอย่างที่ยองแจพูดเค้าทั้งอ้วนทั้งน่าเกลียดแล้วยังไม่เจียมตัวไปสารภาพรักเค้าอีก

 

ตกเย็น ณ บ้านฮิมชาน

ตั้งแต่กลับมาจากมหาลัยฮิมชานก็เอาแต่ขังตัวเองอยู่ในห้องนอนของตัวเอง

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

พี่ฮิมชานฮะ...คุณป้าให้มาตามไปทานข้าวครับ จุนฮงเอ่ยเรียกฮิมชาน

ฝากบอกแม่ด้วยว่าฉันไม่หิว

ฮะ

 

 

ห้องครัว

คุณป้าฮะ พี่ฮิมชานเค้าบอกว่าไม่หิว จุนฮงเอ่ยบอกฮยอนนาแม่ของฮิมชาน

 

เฮ้อ...เดี๋ยวดึกๆก็คงลงมากินเอง เรามาทานข้าวกันเถอะ

 

ฮะ

 

หลังจากทานข้าวเสร็จจุนฮงได้ช่วยฮยอนนาแม่ของฮิมชานทำความสะอาดก่อนจะขอตัวขึ้นมาบนห้องนอนของตน แต่จุนฮงก็ได้แต่สงสัยว่าฮิมชานเป็นอะไรทำไมถึงไม่ยอมลงมาทานข้าว ทั้งๆที่ซื้อช็อกโกแลตมาหวังจะให้ฮิมชาน เออจริงสิผมลืมแนะนำตัวผมชื่อชเว จุนฮงนะฮะเป็นลูกชายของฮานะเพื่อนสนิทของคุณป้าฮยอนนา ที่บ้านของผมมาฝากผมไว้กับที่บ้านของคุณป้าฮยอนนาเพราะว่าครอบครัวของผมต้องไปดูแลธุรกิจที่ต่างประเทศแล้วตรงกับที่โรงเรียนของผมกำลังจะเปิดเทอมพอดีจึงไม่สามารถพาผมไปได้ ผมอาศัยอยู่กับคุณป้าฮยอนนาและพี่ฮิมชานมาสองอาทิตย์แล้ว

 

หน้าห้องนอนของฮิมชาน

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

ใครครับ ฮิมชานเอ่ยถามคนที่กำลังเคาะ

ประตูห้องนอนของเค้าอยู่

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

 

แม่เหรอ

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ผมถามว่าใคร!!!” ฮิมชานตะโกนอย่างอารมณ์เสีย

 

แอ๊ดดดดด

เมื่อฮิมชานเปิดประตูออกมาก็พบจุนฮงยืนอยู่ห้องของเค้า ทำให้ฮิมชานเอ่ยถามจุนฮงทันที

 

จุนฮงนายมีธุระอะไร

เอ่อ......ขอโทษครับที่รบกวน แต่ผมจะมาถามว่าพี่ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่าครับถึงได้ไม่ลงไปทานข้าว

ฉันไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้นล่ะ นายไปนอนได้แล้ว

พี่ฮิมชาน นี่ช็อกโกแลตที่ผมซื้อมาให้ครับ” จุนฮงเอ่ยพร้อมกับยื่นกล่องช็อกโกแลตสีสวยให้กับฮิมชาน ฮิมชานตกใจไม่น้อยที่จุนฮงมอบช็อกโกแลตให้กับเค้าทั้งๆที่เค้าพึ่งโดนยองแจหักอกมา

 

หึ ขอบคุณ ฮิมชานเอ่ยขอบคุณจุนฮงทำให้จุนฮงดีใจไม่น้อย จึงรีบก้มหัวให้กับฮิมชานจะขอตัวเข้าห้องของตัวเอง

 

เดี๋ยวจุนฮง นายเคยแอบชอบใครหรือเปล่า

 

ครับ???”

 

ช่างมันเถอะ นี่สินะที่ทำให้พี่ฮิมชานถึงไม่ยอมลงไปทานข้าว

 

ผมเคยแอบชอบคนๆหนึ่งมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว จุนฮงเอ่ยบอกฮิมชาน

 

แล้วทำไมนายไม่ลองไปสารภาพดูล่ะ นายอาจจะสมหวังก็ได้นะ จุนฮงส่ายหัวไปมา ก่อนจะเอ่ยขึ้นมา

 

ผมแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่มเลย คนๆนั้นเค้าชอบคนอื่น

 

เถอะน่า นายยังเด็กแต่นายก็ยังดีกว่าฉันนะ วันนี้ฉันไปสารภาพรักกับคนๆหนึ่งมา ฉันชอบเค้ามานานแล้วแต่เค้าก็ปฏิเสธเพียงเพราะฉันอ้วนและไม่เจียมตัว แต่ฉันก็ไม่ได้โกรธนะเพราะว่ามันเป็นความจริง

 

พี่ไม่น่าเกลียด เมื่อจุนฮงได้ยินแบบนั้นจึงรีบเอ่ยบอกฮิมชานทันที

 

นายไม่ต้องมาปลอบใจฉันหรอก ฮิมชานเอ่ยบอกจุนฮงก่อนจะขยี้ผมของจุนฮงเล่น

 

ผมไม่ได้พูดปลอบใจนะ แต่พี่ก็ไม่ควรโทษตัวเองแบบนี้ถ้าพี่อยากให้เค้าชอบพี่ทำไมพี่ไม่ลองเปลี่ยนแปลงตัวเองดูล่ะ

 

พูดมันง่ายแต่ทำมันยากนะจุนฮง

 

แต่พี่ก็ลองพยายามดูสักครั้งหนึ่งไม่ได้เหรอ

 

อืม.....ขอบใจนายมากนะฉันสบายใจขึ้นแล้วล่ะ

 

ครับ ผมขอตัวไปนอนก่อนนะครับฝันดีนะฮะพี่ฮิมชาน

 

ฝันดีเช่นกันจุนฮง หลังจากทั้งสองเอ่ยลากันเสร็จก็ได้แยกย้ายเข้าห้องนอนของตัวเอง

 

1 ปีต่อมา

 

หลังจากที่ฮิมชานพยายามอย่างหนักเพื่อลดน้ำหนักของตัวเองจนในที่สุดเค้าก็สามารถทำสำเร็จจากน้ำหนัก 130 กิโลกรัม เหลือแค่

69 กิโลกรัมเพราะเค้าได้กำลังใจจากฮยอนนาคุณแม่แสนสวยของเค้ากับจุนฮงถึงแม้ตอนเด็กๆผมแต่ชอบแกล้งจุนฮงอยู่บ่อยๆและมองข้ามความรู้สึกของจุนฮงที่มีต่อผมทำไมผมจะไม่รู้ว่าจุนฮงแอบชอบมาตั้งแต่เด็กๆแล้วแต่ตอนนี้สิผมเริ่มชอบเค้าแล้วสิ

 

14 FEBRUARY 20xx อีกครั้ง

วันวาเลนไทน์อีกครั้งแต่ต่างไปจากทุกปีของฮิมชาน เค้าได้รับความสนใจเป็นอย่างมากเพราะหลังจากเค้าเปลี่ยนแปลงตัวเองเค้าก็เริ่มเป็นที่สนใจของใครหลายๆคนแม้แต่ยองแจก็เป็นหนึ่งในนั้น แต่เค้าไม่ได้สนใจยองแจแล้ววันนี้เค้าตั้งใจจะไปรับจุนฮงที่โรงเรียนและจะบอกความในใจกับจุนฮง ในระหว่างที่เค้ากำลังเดินไปที่ลานจอดรถ เค้าก็พบยองแจดักรอเค้าอยู่

 

เอ่อ.....พี่ฮิมชานครับ

 

หื้มม...มีอะไรเหรอยองแจ

 

ผมชอบพี่ ได้โปรดรับรักผมกับช็อกโกแลตที่ผมทำเองด้วยนะครับ ยองแจเอ่ยบอกก่อนจะยื่นกล่องช็อกโกแลตให้กับฮิมชาน ฮิมชานเห็นแบบนั้นเค้าจึงรับช็อกโกแลตของยองแจมา

 

พี่ฮิมชานรับรักผมแล้วใช่ไหมครับ

 

ตุ้บ

หลังจากยองแจเอ่ยถามฮิมชานที่รับกล่องช็อกโกแลต ทั้งสองก็ได้ยินเสียงของตกจึงหันไปมองก็พบจุนฮงยืนอยู่ตรงนั้นก่อนจะรีบเก็บกล่องขนมที่ทำตกและเอ่ยขอโทษทั้งสอง

 

ขอโทษครับ ขอตัวก่อนนะครับ จุนฮงเอ่ยจบก็รีบวิ่งออกจากตรงนั้น โดยไม่ฟังเสียงเรียกจากฮิมชานเลยแม้แต่นิดเดียว ด้วยความร้อนใจ ฮิมชานจึงรีบปฏิเสธยองแจทันที

 

ขอโทษนะยองแจ พี่คงรับรักนายไม่ได้หรอกเพราะพี่ไม่ได้ชอบนายแล้ว

 

เข้าใจแล้วครับ แต่เรายังเป็นพี่น้องกันได้ใช่ไหม

 

ได้สิ พี่ขอบใจนายนะที่ทำช็อกโกแลตมาให้พี่

 

ครับ แต่ผมว่าพี่รีบตามเค้าไปเถอะป่านนี้คงเข้าใจผิดไปหมดแล้ว

 

อืม...พี่ไปก่อนนะกลับบ้านดีๆล่ะยองแจ

 

 

ครับ

 

....................................................

 

หลังจากเลิกเรียนจุนฮงตั้งใจจะไปเซอร์ไพรส์ฮิมชานจึงนั่งรถเมล์ไปหาที่มหาลัยเพราะวันนี้คาบคหกรรมสอนทำช็อกโกแลตแล้วเค้าก็ตั้งใจจะให้ฮิมชาน แต่เค้าบังเอิญไปเห็นผู้ชายหน้าหวานคนที่พี่ฮิมชานเคยชอบมาสารภาพรักและพี่ฮิมชานก็รับช็อกโกแลตของผู้ชายคนนั้นด้วยด้วยความตกใจเผลอทำกล่องช็อกโกแลตตกทำให้ทั้งสองคนหันมามองเค้า เค้าจึงรีบขอโทษแล้ววิ่งออกไปจากตรงนั้น ทั้งๆที่ผมก็รู้ดีว่าไม่สามารถหนีเค้าไปไหนพ้น ยังไงก็ต้องมาเจอกันที่บ้านอยู่ดี

 

 

.........................................

ผมรู้ว่าจุนฮงคงหนีกลับไปที่บ้านของผมแล้วเพราะจุนฮงไม่เคยไปไหนคนเดียวมากสุดก็นั่งรถเมล์กลับบ้านเองหรือแวะมาหาผมที่มหาลัย

 

ณ บ้านของฮิมชาน

 

กลับมาแล้วเหรอลูก

 

ครับแม่ แล้วน้องล่ะครับ

 

อยู่ข้างบนแต่ดูเหมือนจุนฮงจะไม่ค่อยสบาย แม่ฝากดูน้องด้วยนะเพราะวันนี้แม่จะไปเยี่ยมคุณยายที่ปูซาน

 

 

ครับแม่ ไปดีมาดีนะครับ

 

จ้ะ

ทันทีที่ฮิมชานส่งคุณแม่คนสวยขึ้นรถเสร็จ ก็รีบวิ่งขึ้นไปข้างบนเพื่ออธิบายให้จุนฮงเข้าใจ

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เมื่อจุนฮงได้ยินเสียงเคาะประตูจึงรีบไปล้างหน้าที่พึ่งผ่านการร้องไห้อย่างหนักเพราะเขากลัวคุณป้าฮยอนนาไม่สบายใจ

 

ครับๆ

 

แอ๊ดดดดดด

 

อ๊ะ ทันทีที่ประตูเปิดออกฮิมชานก็รีบคว้าแขนของจุนฮงเอาไว้ก่อนจะแทรกตัวเข้ามาภายในห้องของจุนฮง จุนฮงรู้ดีว่าฮิมชานคงไม่ออกไปจากห้องของเค้าง่ายๆ เค้าจึงแกะมือของฮิมชานที่จับแขนออกก่อนจะเดินไปที่เตียงแล้วคลุมโปงเพื่อที่จะไม่ได้คุยกับฮิมชาน

 

จุนฮงอ่า จะนอนแล้วเหรอเนี่ย

 

“………”

 

นี่พึ่งจะห้าโมงเย็นเองนะ ไม่หิวเหรอ

 

“…….”

อืม...วันนี้ไปหาพี่ที่มหาลัยทำไมเหรอ ฮิมชานแกล้งถามคำถามต่างๆหวังว่าจุนฮงจะลืมตัวมาตอบเค้าบ้าง แต่เปล่าเลยจุนฮงเอาจะคลุมโปงอยู่แบบนั้นและไม่สนใจเค้าเลย

 

ไม่คิดจะตอบพี่เลยหรือไง น่าน้อยใจชะมัด ฮิมชานเอ่ยจบก็แกล้งเดินออกจากห้อง ทำให้จุนฮงออกมาจากผ้าห่มก็พบฮิมชานยืนมองจุนฮงอยู่ จุนฮงจะคลุมโปงอีกครั้ง แต่ฮิมชาคว้าแขนของจุนฮงไว้ก่อนถึงครั้งนี้จุนฮงพยายามจะแกะมือของฮิมชานออกจากแต่ไม่เป็นผล

 

จุนฮงเป็นอะไร ร้องไห้ทำไม ฮิมชานเอ่ยถามพร้อมกับใช้นิ้วเรียวลูบที่ใบหน้าของจุนฮง

 

“…….”

 

ถึงจุนฮงไม่ตอบพี่แต่พี่จะบอกว่าพี่กับยองแจ.....

 

 

“……..

 

พี่กับยองแจไม่ได้เป็นแฟนกัน ได้ยินไหมจุนฮง

 

แล้วพี่มาบอกผมทำไม เป็นประโยคแรกที่จุนฮงเอ่ยถามฮิมชาน

 

พี่ต้องบอกนายสิ เพราะนายเป็นคนสำคัญของพี่

 

หมายความว่ายังไงครับ

 

ก็นายเป็นคนที่พี่จะสารภาพรักในวันนี้ไง แต่ไม่รู้ว่านายจะรับรักพี่หรือเปล่า เค้าไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหมหรือพี่ฮิมชานแค่แกล้งเค้าเล่น

 

พี่จะแกล้งผมเหมือนตอนเด็กๆหรือไง มันไม่ตลกนะ จุนฮงเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเคลือก่อนที่น้ำตาของเค้าจะไหลออกมา ฮิมชานเห็นแบบนั้นจึงรีบกอดปลอบจุนฮงทันที

 

พี่ไม่ได้แกล้งนายนะ พี่พูดจริงๆพี่รักนายขอโทษนะที่พี่มองข้ามความรู้สึกของนายมาตลอดแต่ครั้งนี้พี่รับความรู้สึกของนายที่มีต่อพี่

 

ฮึก ฮื้อออออ

 

จุนฮงเป็นแฟนกับพี่นะครับ

 

ฮะ เมื่อฮิมชานได้ยินแบบนั้นก็หอมแก้มของจุนฮง จนเจ้าตัวต้องเอ่ยปากห้าม

 

งื้ออออ พี่ฮิมชานเลิกแกล้งได้แล้ว ตอนนี้จุนฮงได้หยุดร้องไห้แล้ว

 

ครับๆ เมื่อฮิมชานเลิกแกล้งจุนฮง จุนฮงได้ไปลุกไปหยิบกล่องช็อกโกแลตของตัวเองที่ทำมาจากโรงเรียนเพื่อให้ฮิมชาน

 

วันนี้ที่โรงเรียนสอนทำช็อกโกแลตแต่มันอาจจะเละแล้วก็ได้เพราะผมเผลอทำตกแต่ผมให้พี่

ขอบคุณนะ งั้นพี่ทานเลยล่ะกันไหนๆแฟนก็ทำมาให้แล้ว

 

บ้า จุนฮงเอ่ยพร้อมกับตีแขนของฮิมชานไปหนึ่งที

 

นาทีต่อมา

 

 

อร่อยไหมฮะ จุนฮงเอ่ยถามฮิมชานที่นั่งเงียบมานานหลังจากที่ได้ชิมช็อกโกแลตของจุนฮง

 

ไม่อร่อยใช่ไหมฮะ

 

ใครว่าล่ะมันอร่อยมากๆเลย

 

พี่แกล้งผมอีกแล้วนะ จุนฮงเอ่ยอย่างงอนๆ

 

ก็เห็นนายทำหน้าแบบนั้นก็อดแกล้งไม่ได้ อย่างอนพี่เลยนะ

 

ก็ได้ฮะ เราลงไปทานข้าวกันเถอะคุณป้าน่าจะทำอาหารเสร็จแล้ว

 

วันนี้แม่ไม่อยู่บ้านหรอก ไปเยี่ยมคุณยายที่ปูซานแล้ว

 

อ้าว แล้วเราจะทานอะไรกันล่ะฮะ

 

งั้นวันนี้ไปทานข้าวข้างนอกล่ะกัน ถือว่าเป็นเดทแรกของพวกเรา ฮิมชานเอ่ยเสร็จก็หอมแก้มของจุนฮงที่แดงเหมือนมะเขือเทศสุกตอนที่บอกว่าจะไปเดท

 

ความรักเป็นเรื่องของคนสองที่ไม่สามารถบังคับได้แม้ใครบางคนแสวงหาความรักโดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าอาจจะมองข้ามความรักของใครบางคนที่มอบให้คุณ แต่เค้าคนนั้นอาจจะเป็นรักสุดท้ายของคุณก็ได้



 

THE END

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ PZELO จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น