คัดลอกลิงก์เเล้ว

[OS] CHERRY BLOSSOM OF YOUNGJAE (Daejae)

โดย PZELO

ความรักก็เหมือนดอกไม้ที่เบ่งบานในฤดูใบไม้ผลิ ที่สวยงามแต่จะคงอยู่ในใจเสมอไปไม่มีวันร่วงโรย

ยอดวิวรวม

104

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


104

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  11 ก.ค. 61 / 13:19 น.
นิยาย [OS] CHERRY BLOSSOM OF YOUNGJAE (Daejae) [OS] CHERRY BLOSSOM OF YOUNGJAE (Daejae) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
CHERRY BLOSSOM OF YOUNGJAE



B
E
R
L
I
N

เนื้อเรื่อง อัปเดต 11 ก.ค. 61 / 13:19


ย้อนไป 1 ปีที่แล้ว

[Youngjae part]

        สวัสดีครับผมยู ยองแจตอนนี้ผมกำลังเดินทางไปประเทศญี่ปุ่นเพราะไปเยี่ยมคุณอาที่อาศัยอยู่ที่นั่นและมาเก็บข้อมูลเพื่อไปเขียนนิยาย แล้วช่วงนี้ประเทศญี่ปุ่นกำลังจะเปลี่ยนฤดูจากฤดูหนาวเป็นฤดูใบไม้ผลิซึ่งจะเป็นช่วงที่ดอกซากุระบานโดยคนญี่ปุ่นจะเรียกว่าเทศกาลฮานามิ





3 ชั่วโมงผ่านไป

        ในที่สุดผมก็มาถึงญี่ปุ่นแล้วโชคดีที่คุณอาส่งคนมารับผมที่สนามบินไม่งั้นผมคงหลงแน่ๆ



ณ บ้านยงกุก

          เมื่อเข้ามาในบ้านพบยงกุกกำลังนั่งดูทีวี ภายในบ้านตกแต่งเป็นแนววินเทจที่ทำให้รู้สึกผ่อนคลาย

สวัสดีครับคุณอายงกุกยองแจเอ่ยทักทายยงกุก

อ้าวยองแจมาแล้วเหรอ ไม่ได้เจอกันนานเลยเผลอแป๊ปเดียวโตเป็นหนุ่มซะแล้วยองแจเอ่ยชมยงกุก

คุณอาก็พูดเกินไปครับ คุณอายังหนุ่มไม่เปลี่ยนเหมือนกันแล้วคุณอาฮิมชานล่ะครับ

"อาฮิมชานออกไปซื้อของน่ะ ยองแจขึ้นเอาของไปเก็บเถอะอาให้คนเตรียมห้องไว้ให้แล้ว

ขอบคุณครับคุณอายองแจเอ่ยขอบคุณยงกุกก่อนจะขึ้นเอาของไปเก็บ

 




        หลังจากนั้นยองแจของอนุญาตยงกุกออกไปเดินเที่ยวข้างนอกเพื่อไปเก็บข้อมูลกับภาพวิวต่างๆจนกระทั่งถึงตอนเย็นยองแจเลยตัดสินใจเดินกลับบ้านทันที

กลับมาแล้วครับยองแจเอ่ยบอกทุกคนในบ้าน ฮิมชานเดินออกมาจากครัวเพื่อดูว่าใครกลับมา

อ้าวยองแจกลับมาพอดีเลย อาเตรียมอาหารใกล้เสร็จแล้วฮิมชานเอ่ยบอกยองแจ

งั้นผมเอาของขึ้นไปเก็บก่อนนะครับแล้วจะลงมาช่วยนะครับ

จ้าฮิมชานเอ่ยตอบยองแจก่อนจะเดินเข้าครัวไปเตรียมอาหารต่อ

 




 

 

30 นาทีผ่านไป

        ยองแจกับฮิมชานเตรียมอาหารเสร็จ ฮิมชานจึงขึ้นไปตามยงกุกให้ลงมาทานอาหาร ในระหว่างทานข้าวทั้งสามคนได้ถามไถ่เรื่องต่างๆในช่วงที่ไม่ได้เจอกัน





เช้าวันต่อมา

        หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จแล้วยองแจขอตัวออกมาเก็บข้อมูลเพิ่มเติมจนเดินมาถึงร้านกาแฟแห่งหนึ่งยองแจตัดสินใจเข้ามาซื้อกาแฟกับนั่งเขียนข้อมูลภายนอกร้านตกแต่งไปด้วยดอกไม้สีสันสดใส ภายในตกแต่งเป็นแนวคลาสสิกที่ดูเรียบง่ายแต่ซ่อนความสดใสของดอกไม้เอาไว้





        ในขณะที่ยองแจกำลังเก็บของจู่ๆก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาโดยไม่ทันระวังทำให้ชนยองแจเต็มๆแถมกาแฟหกเลอะเต็มเสื้อของยองแจ

โอ๊ยยองแจร้องออกมา

วันนี้เป็นวันอะไรเนี่ย ทำไมต้องมาเจอคนเดินไม่ดูตาม้าตาเรือแบบนี้ไม่ใช่เสียงของยองแจ แต่เป็นเสียงของผู้ชายที่เดินชนยองแจ

ผมมากกว่าที่ต้องพูดแบบนั้น คุณไม่เห็นหรือไงว่ามีคนยืนอยู่ยองแจเอ่ยตอบ

หึ คงอยากได้ค่าเสียหายสินะจะเอาเท่าไหร่ 50,000 เยนพอไหม

นี่คุณยองแจเริ่มจะหมดความอดทน

น้อยไปเหรอ 100,000 เยนหรือยังน้อยไปอีก

นี่คุณทำผิดแล้วไม่ยอมขอโทษแถมยังพูดจาดูถูกคนอื่นอีก ที่บ้านไม่ได้สอนมารยาทมาหรือไงยองแจเอ่ยอย่างเหยียดๆ

จะมากเกินไปแล้วนะ

มันไม่มากเกินไปหรอก ที่คุณคิดจะเอาเงินฟาดหัวผมอยู่เลยรู้จักไหมคำว่าขอโทษน่ะหรือไม่มีจิตใต้สำนึกถึงได้คิดจะเอาเงินฟาดหัวคนอื่น

หึ เป็นเด็กเป็นเล็กพูดจากับผู้ใหญ่แบบนี้ไม่ดีเลยนะไม่รู้หรือไงว่าฉันเป็นใคร

ฉันไม่รู้หรอกว่านายเป็นใคร แต่นายต้องขอโทษฉัน

ขอโทษ พอใจนายแล้วใช่ไหม

เออยองแจเอ่ยตอบก่อนจะเดินออกจากร้านกาแฟทันที






[Daehyun part]

        เจ้าเด็กนั่นเป็นใครถึงไม่รู้จักผมคิดแล้วน่าหงุดหงิดไม่หายอย่าให้เจออีกนะพ่อจะเล่นให้ร้องเลย อ้อผมลืมแนะนำตัวสวัสดีครับผมจอง แดฮยอนเป็นโปรดิวเซอร์ชื่อดังทำงานร่วมกับบัง ยงกุก

          ตอนนี้ผมมาญี่ปุ่นเพื่อมาดูเพลงให้กับยงกุกที่กำลังจะใช้ในงานคอนเสิร์ตของจงออบกับจุนฮงศิลปินที่พวกผมดูแลร่วมกัน








[Youngjae part]

        วันนี้มันวันซวยอะไรของผมเนี่ยที่ต้องมาเจอคนนิสัยไม่ดีแถมยังชอบใช้เงินแก้ปัญหาอีก

ณ บ้านยงกุก

อ้าวยองแจ ไปทำอะไรมาเสื้อผ้าเลอะเทอะไปหมดฮิมชานเอ่ยถามยองแจที่เดินเข้ามาในบ้าน

เจอคนนิสัยไม่ดีเดินชนมาครับยองแจเอ่ยตอบฮิมชาน

แย่จังคนสมัยนี้ รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะจ้ะเดี๋ยววันนี้จะมีแขกมาที่บ้าน

ครับคุณอา

 





1 ชั่วโมงผ่านไป

        มีรถคันหนึ่งมาจอดที่หน้าบ้านของยงกุกโดยมีฮิมชานออกมาต้อนรับ

มาแล้วเหรอแดฮยอน

อืม ฮิมชานสบายดีนะแดฮยอนเอ่ยถามฮิมชาน

สบายดี มาถึงเหนื่อยๆขึ้นไปพักผ่อนก่อนเถอะฉันให้คนเตรียมห้องไว้ให้แล้ว

ขอบใจนะฮิมชาน





          เมื่อยองแจได้ยินเสียงรถมาจอดที่หน้าบ้านจึงเดินออกจากหน้ามาดูว่าแขกของคุณอาคือใคร ในจังหวะเดียวกันยองแจไม่ทันระวังเดินชนกับใครคนหนึ่ง

วันซวยอะไรของฉันเนี่ยอีกฝ่ายเอ่ยขึ้นเมื่อถูกยองแจชน

ฉันขอโทษ เฮ้ย!!นายยองแจเอ่ยอย่างตกใจ

หึ ไม่คิดว่าจะมาเจอกันอีก

ฉันก็ไม่คิดเหมือนกันว่านายจะเป็นแขกของคุณอายองแจเอ่ยด้วยเสียงเรียบ

อย่าบอกนะว่านายคือหลานของไอ้ยงกุกที่บอกว่าน่ารักอะไรนักหนา

ใช่ฉันเอง

น่ารักตรงไหนวะ ปากก็จัดแดฮยอนเอ่ยกับตัวเอง

นายว่าไงนะ

เปล่าๆ หลีกไปได้แล้วฉันจะไปพักผ่อนแดฮยอนเอ่ยบอกยองแจ

ตามสบาย ไม่มีใครล่ามคอนายไว้นิยองแจเอ่ยเสร็จก็เดินลงไปข้างล่างเพื่อไปหาฮิมชาน


อ้าวอาฮิมชานจะไปไหนเหรอครับยองแจเอ่ยทักฮิมชานที่กำลังเตรียมตัวจะออกไปข้างนอก

อ๋อ อาจะของไปซื้อของเพิ่มน่ะเพราะแดฮยอนมันกินเก่งของที่ซื้อมาจากเมื่อวานคงไม่พอฮิมชานเอ่ยบอกยองแจ

แดฮยอน??”ชื่อไอ้ดำนั้นเหรอ

“555 ขอโทษอาลืมบอกแขกที่มาวันนี้ไงจ๊ะยองแจยังไม่เคยเจอสินะ

เจอเมื่อกี้ครับยองแจเอ่ยตอบฮิมชาน

จ้ะ ยองแจจะออกไปกลับอาไหมหรือจะอยู่บ้านฮิมชานเอ่ยชวนยองแจ

ผมออกไปกับคุณอาดีกว่าครับ

จ้า งั้นอาไปรอที่รถนะ

 



ณ ห้างสรรพสินค้า

ยองแจอยากจะทานอะไรก็ซื้อเลยนะฮิมชานเอ่ยบอกยองแจเมื่อมาถึงห้างสรรพสินค้า

ครับคุณอา เพราะคุณอาชอบตามใจผมเดี๋ยวผมก็กลับไปอ้วนอีกหรอกครับ

555 นานๆหลานจะมาเยี่ยมทีก็อยากเลี้ยงให้อ้วนกลับไปฮิมชานเอ่ยบอกยองแจอย่างขำขัน

คุณอาอ่ะยองแจเอ่ยก็จะยู่หน้า ฮิมชานอดที่จะเอื้อมมือไปขยี้หัวของยองแจเล่น

รีบซื้อของกันเถอะจ้ะ เดี๋ยวจะเย็นซะก่อน

 

 


[Daehyun part]

        หึ ไม่คิดว่าเจ้าเด็กนั่นจะเป็นหลานของไอ้ยงกุกที่พร่ำเพ้อว่าน่ารักอะไรนักหนา แต่ก็น่ารักจริงๆนั่นล่ะ(อ้าวไหนตอนนั้นบอกว่าไม่น่ารักไง//ไรท์เตอร์)



          เมื่อแดฮยอนเห็นว่าตอนนี้เย็นแล้วจึงตัดสินใจลงข้างล่างมาเพื่อทานอาหารเย็นแต่เมื่อมาถึงโต๊ะอาหารยังไม่มีอาหารวางอยู่เลย

ฮิมชานอ่า อาหารยังไม่เสร็จอีกเหรอแดฮยอนเอ่ยถามฮิมชาน

ใจเย็นๆ นายมาช่วยยองแจมายกอาหารไปวางที่โต๊ะหน่อยสิ

ฮิมชานเอ่ยเรียกแดฮยอนให้มาช่วยยองแจ

อืมแดฮยอนเอ่ยตอบฮิมชานก่อนจะเดินเข้าไปในครัวก็เห็นยองแจกำลังง่วนกับการจัดของที่จะยกออกมา

มาเดี๋ยวฉันช่วยยกออกไปแดฮยอนเอ่ยบอกกับยองแจ

ไม่ต้องฉันทำเองได้

นี่อย่าเรื่องมากได้ไหมแดฮยอนเริ่มจะโมโห

ฉันไม่ได้เรื่องมากแต่ฉันทำเองได้ยองแจเอ่ยตอบแดฮยอน

ชิ อยากทำมากก็ทำไปเลยคนเดียวแดฮยอนเอ่ยเสร็จก็เดินออกจากห้องครัวไปนั่งรอที่ห้องรับแขกอย่างหงุดหงิด ยงกุกที่เดินออกมาจากห้องทำงานก็เห็นแดฮยอนนั่งอยู่ที่ห้องรับแขกซึ่งผิดจากนิสัยของแดฮยอนเพราะปกติเวลานี้จะไปรอที่โต๊ะทานอาหารแล้ว

แดฮยอนมานั่งทำไรตรงนี้ ไม่ไปรอที่โต๊ะทานอาหารล่ะยงกุกเอ่ยถามแดฮยอน

หงุดหงิด

หงุดหงิด?? ไปหงุดหงิดอะไรมา

จะไม่ให้หงุดหงิดได้ไง คนเค้าจะช่วยก็บอกอยู่ได้ว่าฉันทำเองได้อยู่นั่นล่ะแดฮยอนเอ่ยบอกยงกุก

ใคร??”ยงกุกเอ่ยถามแดฮยอน

ก็จะใครล่ะ หลานนายไง

“55555 ไปทำอะไรให้ยองแจไม่ชอบหรือเปล่าเพราะปกติไม่ได้เป็นแบบนี้

มันน่าขำตรงไหนแดฮยอนเอ่ยตอบยงกุกที่กำลังยืนขำอยู่

“55555 ช่างมันเถอะไปทานข้าวได้แล้ว

เออๆแดฮยอนเอ่ยตอบยงกุกก่อนจะเดินตามยงกุกไปที่โต๊ะอาหาร






[Youngjae part]

        ในระหว่างทานอาหารคุณอายงกุกได้แนะนำแดฮยอนให้ยองแจฟัง ยองแจไม่ได้อยากจะรู้จักแดฮยงแดฮยอนนั่นเลยแถมอาฮิมชานยังเอ่ยปากให้แดฮยอนพายองแจออกไปเที่ยวเพื่อจะได้มีข้อมูลไปเขียนนิยายเพิ่ม นี่มันเป็นเวรเป็นกรรมอะไรของผมหรือเปล่าเนี่ย





ณ หน้าห้องนอนของยองแจ

          ในขณะที่ยองแจกำลังจะเปิดประตูห้อง แดฮยอนก็เอ่ยขัดขึ้นมาก่อน

พรุ่งนี้นายจะไปเที่ยวที่ไหน   ฉันจะได้พาไป

ไม่ต้องพาไปหรอก ฉันไปเองได้ ยองแจเอ่ยตอบแดฮยอน

นายอย่าดื้อได้ไหม แดฮยอนเริ่มจะโมโห

ฉันไม่ได้ดื้อ แต่ฉันไม่อยากไปกับนาย

ไปกับฉันมันไม่ดีตรงไหน ฉันหล่อจะตายไป

หลงตัวเองชะมัด ยองแจเอ่ยตอบแดฮยอน

แน่นอนคนมันหล่อ สรุปพรุ่งนี้ฉันจะพานายไปเที่ยวอย่าตื่นสายล่ะ ฉันไปนอนล่ะ แดฮยอนเอ่ยจบก็เดินเข้าห้องนอนของตัวเอง โดยไม่สนใจสิ่งที่ยองแจพูดเลย

ใครจะไปกับนาย คนอะไรพูดเองเออเองคนเดียวก็เป็น

 






เช้าวันรุ่งขึ้น

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

          โอ๊ยยยยใครมาเคาะประตูห้องผมแต่เช้าเนี่ย ไม่เห็นหรือไงว่าคนจะหลับจะนอนยองแจได้แต่คร่ำครวญอยู่คนเดียวภายในใจ (บ่นในใจแล้วใครจะไปได้ยิน//ไรท์เตอร์)


ก๊อก ก๊อก ก๊อก

          ยังจะไม่หยุดเคาะอีก ทำให้ยองแจตัดสินใจลุกออกมาจากเตียงเพื่อมาเปิดประตูมาดูว่าใครเป็นคนเคาะ เมื่อเปิดประตูออกมาก็พบเป็นแดฮยอนกำลังจะเริ่มโมโหอยู่หน่อย

นายเป็นบ้าหรือไงถึงได้มาเคาะประห้องคนอื่นแต่เช้ายองแจเอ่ยถามแดฮยอน

นี่นายตื่นได้แล้ว!! เดี๋ยวไปเที่ยวได้ไม่กี่ที่หรอก

ฉันบอกเหรอว่าจะไปกับนาย ถ้านายอยากไปก็ไปคนเดียวสิฉันจะนอน!” ยองแจเอ่ยเสร็จก็กำลังจะปิดประตูแต่แดฮยอนดันเอาไว้ก่อน

นายต้องไปกับฉัน ตื่นได้แล้วยองแจ!!”แดฮยอนตะโกนใส่ยองแจ

โอ๊ย นายจะบ้าหรือไงอยู่ใกล้แค่นี้ทำไมต้องตะโกน

นายจะได้ตื่นไง ฉันให้เวลานายหนึ่งชั่วโมงในการอาบน้ำแต่งตัว

ฉันไม่ไปอย่ามาเผด็จการกับฉันนะ!” ยองแจแย้งขึ้น

เด็กอย่างนายต้องเจอคนเผด็จการแบบฉัน ฉันไม่ได้ใจดีเหมือนยงกุกกับฮิมชานนะบอกไว้ก่อน

ชิ -*-

ไปอาบน้ำแต่งตัวได้แล้วและไม่ต้องคิดจะนอนต่อด้วยเพราะถึงนายจะล๊อคห้องยังไงฉันก็มีกุญแจเข้าไปได้อยู่ดี ฉันไปรอข้างล่างล่ะเด็กที่ดีไม่ควรให้ผู้ใหญ่รอนานนะจ๊ะแดฮยอนเอ่ยเสร็จก็เดินลงไปข้างล่าง ส่วนยองแจได้แต่คร่ำครวญที่เจอผู้ใหญ่ที่ชอบเผด็จการแบบแดฮยอน






1 ชั่วโมงผ่านไป

ยองแจเดินลงมาข้างล่างก็เห็นว่าแดฮยอนกำลังนั่งดูทีวีอยู่จึงไม่เห็นว่าเค้าลงมาแล้ว ยองแจค่อยเดินย่องออกไปที่หน้าบ้านแต่ในจังหวะเดียวกันแดฮยอนก็ลุกขึ้นมาจับไหล่ของยองแจเอาไว้

หึ คิดจะแอบออกไปโดยไม่ให้ฉันเห็นหรือไง?” แดฮยอนเอ่ยถามยองแจ

ใครแอบไม่มียองแจเอ่ยตอบแดฮยอน

ไม่มีก็ไม่มี ไปกันได้แล้วแดฮยอนเอ่ยก่อนจะจับมือยองแจเดินไปที่รถ โดยไม่รู้ว่าฮิมชานแอบเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด

 




บนรถ

นายจะพาฉันไปที่ไหนยองแจเอ่ยถามแดฮยอนที่กำลังฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี

เราจะไปโตเกียวทาวเวอร์กันแดฮยอนเอ่ยบอกยองแจ

อืม แล้วแถวนั้นมีอะไรให้เที่ยวเหรอ

เดี๋ยวถึงก็รู้เองล่ะ

ชิ

 





ณ โตเกียวทาวเวอร์

   เมื่อมาถึงยองแจก็โดนแดฮยอนจับมือของตัวเอง

นี่นายจะจับมือฉันทำไม!! ฉันเดินเองได้หน่ายองแจเอ่ยบอก

แดฮยอนแต่ดูเหมือนแดฮยอนทำเป็นไม่ได้ยินที่ยองแจพูด

แดฮยอนปล่อยมือฉันได้แล้วคนมองกันหมดแล้ว

หื้อออ เมื่อกี้นายเรียกฉันว่าไรนะ?” แดฮยอนเอ่ยถามยองแจเพื่อให้แน่ใจว่ายองแจเรียกชื่อของเค้าจริงๆ

ฉันก็เรียกชื่อนายไงหรือแก่แล้วเลยไม่ได้ยิน

เปล่า อีกอย่างฉันก็จะไม่ปล่อยมือด้วยเพราะเดี๋ยวเด็กดื้ออย่างนายจะหลงทาง ส่วนใครจะมองยังไงก็ช่างปล่อยให้เค้ามองไปแดฮยอนเอ่ยบอกยองแจก่อนจะเดินไปข้างในโตเกียวทาวเวอร์







ตกเย็น

[Daehyun part]

        ตอนนี้ผมกับยองแจกำลังเดินทางกลับบ้านของยงกุก โดยการไปเที่ยววันนี้ทำให้ผมกับยองแจสนิทกันมากขึ้นแต่ดูเหมือนยองแจไม่อยากจะสนิทกับผมสักเท่าไหร่ ผมมันเป็นคนประเภทปากร้ายแต่ใจดีแต่เด็กดื้ออย่างยองแจต้องเผด็จการอย่างเดียวไม่งั้นไม่เชื่อฟังหรอกจริงไหมละ





ณ บ้านของยงกุก

กลับมาแล้วเหรอแดฮยอน ยองแจเป็นเสียงของยงกุกเอ่ยถามทั้งสองคนที่เดินเข้ามาในบ้าน

ครับคุณอายองแจเอ่ยตอบยงกุก

แล้ววันนี้ไปเที่ยวที่ไหนกันมาล่ะ

โตเกียวทาวเวอร์ วัดเซนโซจิแล้วก็ถนนนากามิเซะไปมาแค่นี้ล่ะแดฮยอนเอ่ยตอบยงกุก

อืมๆ เอาของขึ้นไปเก็บเถอะแล้วค่อยลงมาทานข้าวฮิมชานเตรียมอาหารใกล้จะเสร็จแล้ว

ครับคุณอา ยองแจเอ่ยตอบยงกุกก่อนจะรีบเดินขึ้นไปเก็บของ เหลือแต่แดฮยอนที่ยืนอยู่

เป็นไรไอ้แมว ไม่เคยเห็นอารมณ์ดีอะไรขนาดนี้มาก่อน ยงกุกเอ่ยถามแดฮยอนอย่างสงสัย

ไม่ต้องรู้หรอกน่ะ แดฮยอนเอ่ยบอกกับยงกุกก่อนจะเดินออกไป

คิดจะจีบหลานกูหรือไง ไอ้แมวดำยงกุกตะโกนถามแดฮยอน

แล้วไงหรือว่าหวง

ไม่ให้จีบโว้ยยยงกุกตะโกนขึ้นอีกครั้ง แต่ฮิมชานก็ตะโกนขึ้นมาบอกแดฮยอน แดฮยอนอ่า...ฉันให้นายจีบหลานฉันได้

ขอบใจฮิมชานแดฮยอนตะโกนตอบฮิมชานก่อนยักคิ้วใส่ยงกุกที่ไม่มีอำนาจต่อรองกับฮิมชานได้



             หลังจากตะโกนเถียงกันเสร็จทั้งสี่คนก็มาทานอาหารเย็นด้วยกันก่อนจะแยกย้ายไปนอน

 






2 อาทิตย์ผ่านไป

        ตอนนี้ผมกับยองแจสนิทกันมากขึ้นกว่าเดิมแต่เหมือนยองแจจะไม่รู้ว่าผมกำลังตามจีบเค้าอยู่อย่างน้อยฮิมชานก็ให้ผมกับยองแจออกมาเที่ยวทุกวันจนมาถึงวันที่ผมกับยองแจรอคอย วันนี้เป็นวันแรกที่จะเริ่มเทศกาลฮานามิ


ยองแจอ่า นายไปยืนตรงนั้นสิเดี๋ยวฉันจะถ่ายรูปให้ แดฮยอนเอ่ยบอกยองแจให้ไปยืนหลังกิ่งซากุระ

เอาสิ ยองแจเอ่ยตอบแดฮยอนก่อนจะไปยืนตรงที่แดฮยอนบอก


แชะ!!

เมื่อยองแจเห็นว่าแดฮยอนกดชัตเตอร์จึงเดินกลับมาหาแดฮยอน

แดฮยอนขอดูรูปหน่อยสิ” แดฮยอนได้ยินเสียงของยองแจเอ่ยถามจึงกดปุ่มแสดงภาพให้ยองแจดู


โห แดฮยอนนายก็ถ่ายรูปเก่งเหมือนกันนิยองแจเอ่ยบอกแดฮยอน

คนหล่อก็งี้ล่ะ” แดฮยอนเอ่ยชมตัวเอง

รู้งี้ไม่น่าชมเลย

 





ตกเย็น

ณ บ้านของยงกุก

กลับมากันแล้วเหรอ สนุกไหมยองแจ?” ฮิมชานเอ่ยถามเมื่อเห็นทั้งสองคนเดินเข้ามาในบ้าน

สนุกมาเลยครับ คุณอาน่าจะไปด้วยกันยองแจเอ่ยบอกฮิมชาน

อาว่าเราไปกันสองคนน่ะดีแล้ว อาไม่ค่อยชอบที่มีคนเยอะ

เหรอครับ เกือบลืมผมซื้อขนมมาฝากคุณอาด้วยนะครับยองแจเอ่ยก่อนจะยื่นขนมให้กับฮิมชาน

ขอบใจนะยองแจ








[Youngjae part]

วันก่อนกลับเกาหลี

        วันนี้เป็นวันที่ผมกำลังเตรียมตัวกลับเกาหลีแต่แดฮยอนมาปลุกผมแต่เช้าก่อนจะพาผมไปใต้ต้นซากุระที่เราเคยมาถ่ายรูปด้วยกัน

แดฮยอนนายพาฉันมาทำอะไรที่นี่ ยองแจเอ่ยถามแดฮยอนที่เงียบมาตลอดทาง

ยองแจอ่าแดฮยอนเอ่ยพร้อมกับจับมือของยองแจ

นายเป็นอะไรหรือเปล่า?”

เปล่า ฉันแค่จะบอกนายว่าเป็นแฟนกันนะแดฮยอนเอ่ยถามยองแจ

“……….

ฉันรู้คำตอบแล้วล่ะ เรากลับกันเถอะเมื่อแดฮยอนเห็นว่ายองแจเงียบไป คิดว่ายองแจไม่ตกลง

แดฮยอนยองแจเอ่ยเรียกแดฮยอนที่กำลังจะเดินออกไป

ฉันยังไม่แน่ใจว่าความรู้สึกที่ฉันมีให้นายมันคืออะไร นายรอฉันได้ไหม ยองแจเอ่ยบอกความรู้สึกของเค้าให้แดฮยอนฟัง

ฉันจะรอนาย ฉันจะรอที่นี่จนกว่านายจะกลับมาให้คำตอบกับฉันแดฮยอนเอ่ยบอกยองแจ

ขอบคุณนะแดฮยอนที่เข้าใจ ยองแจเอ่ยบอกแดฮยอนก่อนจะเดินไปกอดแดฮยอน





ณ สนามบิน

          ตอนนี้ถึงเวลาที่ยองแจต้องขึ้นเครื่องบินกลับเกาหลีเพื่อไปเขียนนิยายของเค้าให้เสร็จ

เดินทางปลอดภัยนะยองแจฮิมชานเอ่ยบอกยองแจ

รักษาสุขภาพด้วยนะ ว่างๆก็กลับมาเยี่ยมพวกอาอีกนะยงกุกเอ่ยบอกยองแจ

ขอบคุณคุณอาทั้งสองมากๆเลยนะครับ

ยองแจอ่า เดินทางปลอดภัยนะห้ามลืมฉันเข้าใจไหมส่วนฉันจะรอนายอยู่ที่นี่แดฮยอนเอ่ยบอกยองแจ

อืม ฉันไม่ลืมนายหรอก

ผมไปก่อนนะครับยองแจเอ่ยลาทุกคนก่อนจะเดินเข้าเกทไป

 







[Daehyun part]

1 ปีต่อมา

        วันนี้เป็นวันแรกที่กำลังจะมีเทศกาลฮานามิ ตลอดหนึ่งปีผมมักจะมาที่นี่บ่อยๆ ถึงแม้รู้ว่ายองแจไม่บินกลับมา ผมไม่คิดว่าผมจะอดทนรออะไรได้นานขนาดนี้ผมไม่รู้หรอกว่ายองแจเค้ากำลังทำไรอยู่ มีความสุขหรือเปล่าก็ไม่รู้ ในขณะที่แดฮยอนกำลังคิดอะไรอยู่เพลินๆก็ได้มีผู้ชายคนหนึ่งมาสะกิดไหล่ของเค้า ทำให้แดฮยอนหันมามองว่าเป็นใคร

แดฮยอนอ่า สบายดีไหม?”

ยองแจนายกลับมาแล้วจริงๆเหรอ” แดฮยอนเอ่ยถามขึ้นอีกครั้งเพราะคิดว่าตัวเองอาจจะตาฝาดไป

ฉันเอง ยองแจไง

ฉันดีใจจังที่นายกลับมาแดฮยอนเอ่ยพร้อมกับลุกขึ้นมากอดยองแจเอาไว้แน่นเหมือนกลัวยองแจจะหายไปไหน

แดฮยอนอ่า ที่ฉันถามไปนายยังไม่ตอบเลยนะยองแจเอ่ยบอกแดฮยอนที่ไม่ยอมตอบคำถามที่เค้าถามไป

ฉันสบายดี แล้วนายล่ะสบายดีไหม

ฉันสบายดี ฉันกลับที่นี่เพื่อมาบอกนายว่า....ยองแจเอ่ยแกล้งแดฮยอน แต่กลับโดนแดฮยอนแกล้งแทน

ว่าอะไร หื้มม??”

งื้อออ ฉันไม่แกล้งนายแล้วก็ได้ฉันจะมาบอกคำตอบที่นายเคยถามไว้เมื่อหนึ่งปีที่แล้ว

...........

แดฮยอนอ่า ฉันตกลงเป็นแฟนกับนาย ขอบคุณนะที่รอมาตลอด ยองแจเอ่ยบอกแดฮยอน

ฉันก็ขอบคุณนายเหมือนกันนะที่เข้ามาในชีวิตของฉันและทำให้ฉันอดทนรอคอยนายได้แบบนี้แดฮยอนเอ่ยจบก็ดึงยองแจเข้ามาจูบ



 

        ความรักของพวกเค้าก็เหมือนดอกไม้ที่กำลังเบิกบานสวยงามถึงแม้ว่าดอกไม้จะมีเหี่ยวเฉาและร่วงหล่นไปตามวันเวลา แต่ความรักของพวกเค้าหาเป็นเช่นนั้น ไม่มีสิ่งใดสามารถทำลายความรู้สึกของพวกเค้าได้และพวกเค้าก็ได้รู้ว่าการรอคอยใครคนหนึ่งที่ไม่รู้ว่าจะกลับมาหรือเปล่านั้นเป็นเรื่องยาก แต่สุดท้ายแล้วพวกเค้าทั้งสองก็ได้กลับมาเจอกันอีกครั้งหนึ่ง

 

THE END





#ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ

#สามารถเม้นติชมได้นะคะ

#วันนี้วันเกิดพี่แดฮยอน^^

#ขอให้รีดดิ่งเอนจอยนะคะ

B
E
R
L
I
N

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ PZELO จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น