คัดลอกลิงก์เเล้ว

Soul Verse : [I.M x KiHyun]

โดย AliceSKY

"ยูกีฮยอน, ในใจดวงนั้นของคุณ เป็นผมหรือเป็นเขา ที่อยู่ในนั้น ..."

ยอดวิวรวม

1,459

ยอดวิวเดือนนี้

152

ยอดวิวรวม


1,459

ความคิดเห็น


67

คนติดตาม


82
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 18 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  15 ก.ย. 62 / 22:06 น.
Soul Verse : [I.M x KiHyun] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้





สนามบินนานาชาติดัลลัส,



     ยูกีฮยอน กำลังนั่งจิบช็อคโกแล็ตร้อนอยู่ในร้านสตาร์บัคส์ที่อาคารผู้โดยสารขาออกเพื่อรอเวลาประกาศเรียกขึ้นเครื่อง แม้ว่าตอนนี้เขาจะอยู่ที่ท่าอากาศยานแห่งกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. แต่จิตใจกลับเตลิดไปไกลถึงค่อนโลกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว


     ...และการได้กลับบ้านเกิดเป็นเรื่องที่ดีทีสุดสำหรับเขาในวันนี้


     ต้องขอบคุณทุนวิจัยทางการแพทย์ ที่ทำให้หมอนิติเวชอย่างเขามีโอกาสเข้าร่วมในงานวิจัยและใส่ชื่อเป็นผู้ค้นพบโรคทางประสาทวิทยาอันเกิดจากการใช้กล้ามเนื้อส่วนเดิมๆมาเป็นเวลานาน เขาทุ่มเทเวลาเป็นแรมปีเพื่อการศึกษาครั้งนี้และมันก็ไม่ได้สูญเปล่าอย่างที่ใครเคยสบประมาทเอาไว้ เขากำลังกลับบ้านพร้อมกับความสำเร็จอันน่าภาคภูมิใจ



          "ไปเที่ยวที่เกาหลีเหรอคะ"



     เจ้าหน้าที่ภาคพื้นดินสาวที่มีผมนำ้ตาลเข้มและตาสีบรูเน็ตถามขึ้นขณะเอื้อมมือมารับบัตรโดยสารจากกีฮยอนมาแสกนบาร์โค้ดก่อนขึ้นเครื่องพร้อมทักทายเขาอย่างเป็นมิตร



          "อ้อ กลับบ้านน่ะครับ" กีฮยอนตอบหล่อนด้วยภาษาอังกฤษแบบสุภาพพร้อมรอยยิ้ม



          "งั้นก็ขอให้เป็นไฟล์ทที่ดีนะคะ" นั่นคือคำอวยพรสุดท้ายจากพนักงานสาวคนนั้น



     กีฮยอนไม่ว่าอะไรต่อนอกจากเอ่ยขอบคุณเบาๆ แล้วก้าวเข้าสู่งวงช้างที่เป็นทางเดินเข้าสู่ตัวเครื่องบินแบบโบอิ้ง 777 เที่ยวบินที่ 514 ลำนี้


     ด้วยใบหน้าขาวใสไร้ริ้วรอยกับความสูงแบบชาวเอเชีย ยูกีฮยอนค่อนข้างตัวเล็กเมื่อเทียบกับชาวตะวันตกคนอื่นๆ แต่ด้วยความเป็นตัวเขาต่างหากที่มันกลับดึงดูดให้คนเข้าหา นอกจากรูปร่างหน้าตาแล้วยังมีเรื่องของสติปัญญาที่พ่วงมาด้วยดีกรีนายแพทย์เฉพาะทางอีก


     แต่ถึงอย่างนั้นกีฮยอนก็ยังไม่ได้คิดคบใครจริงจัง...เขามีแค่งาน และงานเท่านั้น



.


.


.



     กีฮยอนนั่งประจำที่ริมหน้าต่างของตัวเอง ข้างๆเขาเป็นที่ว่างและที่นั่งถัดไปเป็นเด็กหญิงวัยรุ่นชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลีที่อายุไม่น่าจะเกินยี่สิบนั่งอยู่ถัดไปอีกที


     ในขณะที่เครื่องบินทะยานขึ้นจากรันเวย์สนามบินดัลลัสและไต่ระดับขึ้นมาได้พอสมควร สัญญาณรัดเข็มขัดก็ดับลงพร้อมกับพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินเริ่มทยอยแจกเครื่องดื่มเป็นของว่าง


     นายแพทย์หนุ่มรับแก้วน้ำส้มที่เปรี้ยวจนแทบลืมตาไม่ขึ้นจากลูกเรือมาถือเอาไว้ในมือ ก่อนจะสะดุดตาเข้ากับหนังสือเล่มหนึ่งที่อยู่ในมือของเด็กสาวที่นั่งถัดจากเขาไปหนึ่งที่นั่ง



          "คุณก็อ่านเรื่องนี้เหมือนกันเหรอ" หล่อนหันมาถามเขาด้วยภาษาอังกฤษสำเนียงอเมริกันชัดแจ๋ว



          "ไม่หรอก แค่เห็นหน้าปกสวยดี" เขาพูดไปตามความจริงพร้อมกับปรายตามองไปที่หนังสือหน้าปกสีน้ำตาลไหม้พร้อมกับตัวหนังสือสีทองในมือของเธออีกครั้ง



     เด็กสาวส่งยิ้มกว้างให้เขา พร้อมกับชูหนังสือเล่มนั้นขึ้นมาให้เห็นชัดๆ และพูดว่า 



          "เมฆทางตะวันออก ไม่ฉาบสีทองอีกต่อไปแล้วล่ะ"



     นั่นเป็นคำพูดสุดท้ายระหว่างกีฮยอนกับเธอ เพราะอีกไม่กี่วินาทีถัดมาเครื่องบินก็เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จนในห้องโดยสารนั้นเต็มไปด้วยข้าวของมากมายที่ปลิวว่อนไปมา ทั้งแก้วน้ำ กระเป๋า คอมพิวเตอร์แล็ปท็อป ช้อนส้อมและมีดแบบพลาสติก ดินสอ ปากกา หนังสือ ทุกอย่างพุ่งไปมาอยู่รอบๆตัวของผู้โดยสารทั้งหมด


     สัญญาณรัดเข็มขัดปรากฎขึ้นอีกครั้งท่ามกลางความวุ่นวาย ทั้งกีฮยอนและเด็กหญิงอเมริกันเชื้อสายเกาหลีคนนั้นต่างรีบคว้าเข็มขัดมาคาดร่างของตัวเองให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้ในสถานการณ์ทุกลักทุเลเช่นนี้


     แต่ดูเหมือนสถานการณ์จะเลวร้ายมากกว่านั้น เมื่อในห้องโดยสารเริ่มมีควันไฟปรากฎขึ้นมา ผู้โดยสารคนอื่นเริ่มไอโขลกขณะที่กีฮยอนแหงนมองบนเพดานเหนือที่นั่งของตัวเอง พร้อมกับสบถขึ้นในใจ



          'บ้าเอ๊ย หน้ากากออกซิเจนไม่ได้ทำงานแบบอัตโนมัติหรือไงกัน'



     เขาจึงขยายเข็มขัดที่รัดหน้าท้องตัวเองให้หลวมขึ้นก่อนจะยืดตัวไปทุบที่แผงหน้าปัดไฟเหนือที่นั่งจนมันแตกออกจากกันเป็นเสี่ยง เผยให้เห็นอุปกรณ์สีเหลืองสดพร้อมกับสายยางที่ถูกเก็บเอาไว้อย่างเป็นระเบียบนอนขดนิ่งสนิทอยู่ในนั้น


     กีฮยอนล้วงมือหยิบมันออกมาโดยไม่ต้องคิดอะไรมาก..ก่อนจะทันได้เห็นว่า มีหน้ากากออกซิเจนสองอันติดมือเขาออกมา


     นายแพทย์หนุ่มคว้าหน้ากากอันหนึ่งมาสวมครอบจมูกและปากของตัวเองเอาไว้ ก่อนจะใช้อีกอันหนึ่งสวมใส่ให้เด็กหญิงข้างๆแบบเดียวกัน เขาใช้มือกดหัวเธอให้ก้มลงต่ำและหวังว่าคำแนะนำนั้นจะเป็นความหวังของการรอดชีวิตจากเหตุการณ์ระทึกขวัญครั้งนี้


     กลุ่มควันคุหนาแน่นกว่าเดิมในส่วนของห้องผู้โดยสาร ความหวาดกลัวนั้นเกิดขึ้นเมื่อไม่รู้ว่าไฟนั้นอยู่ที่ไหนหรือมันเผาไหม้อะไรไปแล้วบ้าง


     แล้วความปั่นป่วนอันน่ากลัวนั้นก็ทวีความรุนแรงมากขึ้น กีฮยอนรู้ดีว่าตอนนี้เครื่องบินที่เขากำลังโดยสารนั้นเริ่มทำมุมตกสู้พื้นดินและชันขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้เขาเหมือนนั่งอยู่บนรถไฟเหาะในสวนสนุกที่กำลังดิ่งลงด้วยความชันเกือบๆเก้าสิบองศาเสียด้วยซ้ำ


     วูบหนึ่งในความคิดเขานึกขอพรจากพระผู้เป็นเจ้า ให้เครื่องบินลำนี้ตกลงบนมหาสมุทรหรือท้องทะเลกว้างสักแห่ง แต่อีกใจก็ร้องบอกขึ้นมาว่า เครื่องบินดิ่งลงขนาดนี้ ไม่มีหรอกการจอดลงในน้ำอย่างปลอดภัยแบบในหนัง มีเพียงแค่การกระแทกบนพื้นน้ำที่แรงที่สุดเกินกว่าเขาจะจินตนาการได้ก็เท่านั้น


     ขณะที่แรงกดอากาศในเครื่องเพิ่มสูงมากเกินกว่าจะรับได้อีกต่อไป แรงสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหวก็ทำให้ตัวเครื่องสั่นอย่างแรง ปีกขนาดยักษ์ที่กีฮยอนเห็นด้านนอกนั้นสั่นกระพือราวกับกำลังจะหลุดออกจากตัวเครื่องเสียให้ได้


     เมื่อถึงจุดหนึ่งนายแพทย์ยูกีฮยอนคงจะตระหนักแล้วว่าความหวังทั้งหมดนั้นได้สูญสิ้นไปแล้ว เขากับผู้โดยสารและลูกเรือคนอื่นๆกำลังจะตกลงสู่ความตายในเวลาอีกไม่นาน เครื่องยนต์ที่อยู่ด้านนอกหน้าต่างส่งเสียงแผดร้องราวกับโหยหวนในนาทีสุดท้ายพร้อมกับประกายไฟลุกโชนจนสว่างวาบเข้ามาในห้องโดยสาร


     ในตอนนั้นเองกีฮยอนดันนึกถึงบทความหนึ่งที่ตัวเองเคยอ่านเจอในคัมภีร์ไบเบิลขึ้นมาราวกับมีคนมากระซิบอยู่ในหัวตลอดเวลา และเขาเองก็ไม่รู้เหตุผลว่าทำไมถึงนึกถีงบทบัญญัติเหล่านี้ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยอยู่ในความทรงจำเลยเสียด้วยซ้ำ



          "ถ้ามนุษย์ตายแล้วจะเป็นขึ้นมาอีกหรือ? ถ้าเป็นได้ ข้าฯสมัครใจคอยตลอดเวลากำหนด จนกว่าจะทรงปล่อยข้าฯออกมา" - โยบ 14:14



     ช่วงวินาทีหนึ่งเขานึกลังเลที่จะสวดมนต์อ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้าเพื่อขอให้มีความหวังในสถานการณ์อันน้อยนิดแบบนี้ดีไหม แต่ก็รู้สึกว่านี่คือสิ่งสุดท้ายที่เขาพอจะทำได้ก่อนความตายจะมาถึง..นั่นคือการสวดมนต์แค่นั้น


     เครื่องบินโบอิ้ง 777-300 ปะทะกับทุ่งหญ้าด้วยการกระแทกอย่างวินาศสันตะโรเสียงจนเสียงนั้นดังไปไกลมากกว่ายี่สิบไมล์ในชนบท ฝูงนกต่างบินแตกฮือออกจากกิ่งไม้เพราะความตกใจ และชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในแถบนั้นต้องสะดุ้งตื่นก่อนเวลาอันสมควร


     การตกครั้งนั้นของเที่ยวบินหมายเลข 514 เป็นหายนะ หลังจากตัวเครื่องระเบิดในการกระแทกกับพื้นดินแล้ว ยังไถลไปในทุ่งหญ้าและแตกเป็นเศษซากที่ลุกไหม้เป็นเสี่ยงๆแทบจะนับไม่ได้ น้ำมันไอพ่นที่ทะลักออกมาจากเครื่องยนต์ ทำให้ติดไฟลุกไหม้กับเศษหญ้าและต้นไหม้จนป่าทั้งป่าสว่างไสวไปด้วยเปลวเพลิง 


     ผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมดในเที่ยวบิน514 จำนวนสามร้อยยี่สิบสี่คนเสียชีวิตลงทันที









=========================================================================


แนวนี้จะรอดไหมน๊อ...

สารบัญ อัปเดต 15 ก.ย. 62 / 22:06

บันทึกเป็น Favorite

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ AliceSKY จากทั้งหมด 6 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

67 ความคิดเห็น

  1. #67 may30th (@may30th) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 22:32
    เจ้าจุตัวแสบ!!
    #67
    0
  2. #66 PonPiiM (@pimmie-ponpimon) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 13:00

    พี่กีกับแมมม่อนสู้ๆ มีน้องลิเวียมองอยู่พี่กีไม่ต้องกลัวนะะะ แต่เขินมม.หวานของพระนางมาก เอาดีๆอยากได้พี่ลิเวียเปงของตัวเองบ้าง พี่กีขาาา น้องอิจฉาาาาา

    #66
    0
  3. #65 MiMinPark (@Dg-MiMin) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 01:40
    โอ้โหๆ เดาทางไม่ถูกเลยว่าจะเป็นยังไงต่อ
    แต่ก็มั่นใจได้อย่างนึงคือคุณหมอจะปลอดภัย
    เพราะมีสายตาเฝ้าระวังตั้งสองคน ทั้งลิเวียธาน ทั้งซาตาน
    คุณหมอและแมม่อนสู้ๆนะ
    แต่แอบเขวไปตอนนึงที่บรรยายลูซิเฟอร์มา ชุดสีขาวคนเดียวเปร่งประกาย
    คุณเอ้ยยยย พี่วอนโฮคือยืนหนึ่งเรื่องความดูดีที่สุดในงานอะ
    #65
    0
  4. #64 ssinnee (@ssinnee) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 23:25
    ช่วงต้นมาจนถึงกลางๆ..หวานจนมดกัดแล้วอ่ะ
    แต่พอมาช่วงท้ายนี่เริ่มลุ้นอีกแล้วววววว กว่าจะถึงอาทิตย์หน้า.. ก็ลุ้นต่อไป 55555 // ขอบคุณนะคะไรท์ 😊
    #64
    0
  5. #63 ssinnee (@ssinnee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 00:23
    อ่านแล้วก็ตื่นเต้นและลุ้นตามตลอดเลยค่ะ ตอนนี้หลงรักลิเวียธานหนักมาก ทำไมอบอุ่นแบบนี้ 💜
    #63
    0
  6. #62 PonPiiM (@pimmie-ponpimon) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 00:12

    สนุกมากกกก รอตอนที่พี่กีไปงานแต่งไม่ไหวแล้วงะะะะะ

    #62
    0
  7. #61 PonPiiM (@pimmie-ponpimon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 10:25

    อมก จะจบยังไงเนี้ยยย ฮืออออ

    #61
    0
  8. #60 may30th (@may30th) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 00:28
    เป็นตอนที่ลุนแลงกับใจน้องมากก ล้องห้ายแน้วว แงงงง;-;
    #60
    0
  9. #59 I'm in the SKY (@sakaodeaun) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 21:27
    ฉันก็ยิ้มเหมือนคนโง่ให้กับหน้าจอ
    #59
    0
  10. #58 PonPiiM (@pimmie-ponpimon) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 06:38

    ความขี้หวงของพี่ลิเวียตั่งมากจ้ะ

    #58
    0
  11. #57 kaespv (@kaespv) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 06:02
    บ้าจริงงง เขินในความอบอุ่นของลิเวียทานมากๆ ให้ตายเหอะ เเงงงงง

    หมาน่ารักจริง จนลืมไปเลยว่าน่ากลัว

    รอตอนต่อไปนะคะ ติดตามตลอดด รักก
    #57
    0
  12. #56 MiMinPark (@Dg-MiMin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 05:41
    ความหวงของลิเวียธานนี่แบบบบบบ บ้าไปแล้ว หลงคุณหมอมากไปแล้วววว
    แล้วตลกหมาเฝ้าประตูที่กลายร่างเป็นหมาตัวน้อยตัวนิดให้คุณหมอเอ็นดู
    แหมมมมม ทำเป็นรู้เลยนะว่าเนี่ยๆเจ้าใหม่ ให้เจ้านายเอ็นดูตัวเอง ทำได้ดีๆ
    ***. เขาบอกรักกันแม่!!!! อยู่ๆก็บอกรักกันงี้ อิน้องเขินค่ะ
    คือยังไง อยากเป็นแค่ยูกีฮยอนของลิเวียธานคนเดียว บทจะหวานก็หวานซะ~
    นี้คิดว่าแมมม่อนที่ได้ยินคุณหมอพูดแบบนี้คือเบ้ปากไปแล้วจ้า 5555 คุณหมอนะคุณหมอ
    #56
    0
  13. #55 ssinnee (@ssinnee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 23:00
    "ผมอยากเป็นยูกีฮยอนที่เป็นของลิเวียธานคนเดียว" อ่านแล้วเขินเป็นบ้าาาาาา 😳😳
    แล้วพี่ชายจะมากอดคนของลิเวียธานแบบนี้ไม่ได้นะคะ เค้าหวงของเค้าค่ะ // 💜 ฝันดีนะคะไรท์
    #55
    0
  14. #54 ssinnee (@ssinnee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 23:13
    อึดอัดจริงๆค่ะ.. มันจะไม่เหมือนกับตอนที่ผ่านๆมา ที่แบบหวานคือหวานสุด เขินม้วน
    อันนี้มันกระอึกกระอักมาก หวานนะ แต่แบบมันจุกๆในอก บอกไม่ถูกเลยค่ะ
    แต่ว่า.. ตื่นเต้นค่ะ ตอนหน้าเค้าจะได้ไปพิทเทนวีมแล้ว คุณหมอจะได้ไปบ้านลิเวียธานแล้ววววววว 😊
    // ขอบคุณนะคะไรท์ ขอบคุณที่เป็นเหตุผลนึงที่รอคอยให้ถึงวันอาทิตย์ ฝันดีค่าาาาา 💜
    #54
    0
  15. #53 ssinnee (@ssinnee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 07:34
    รักเค้าจัง..ทั้งคุณ-ูกีฮยอนและลิเวียธาน
    ลิเวียธานเนี่ยตกหลุมรักคุณหมอมาสักพักแระ.. แต่กำลังชัดขึ้นทุกวันๆ
    โอ๊ยยยยย เขินนนนน 😳
    ..แต่ก็อยากรู้จังว่าทำไมเบลเฟเกอร์ถึงเปลี่ยนใจมาหาแอสโมดิวส์ // รอติดตามต่อไปค่ะ ขอบคุณนะคะไรท์ 😊
    #53
    0
  16. #52 PonPiiM (@pimmie-ponpimon) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 02:09

    แงงงง ทำไมอะพี่จูฮอน ลิเวียรักมนุษย์ไม่ได้หรอ ฮืออออออออ

    แต่เอาดีๆ ถ้าพี่ลิเวียไม่รู้ว่าตัวเองตกหลุมรักคุณหมอก็ไม่ใช่ลิเวียธานคนฉลาดแหละ

    #52
    0
  17. #51 MiMinPark (@Dg-MiMin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 01:16
    คาดว่านะคุณลิเวียเนี่ยน่าจะรู้ตัวแล้วแหละว่าตัวเองหลงรักเราหน่ะ
    ทั้งรักทั้งหวงทั้งห่วง ลิเวียจะดูแลคุณหมอไปตลอดใช่มั้ย
    คุณหมอจะได้ไปบ้านของวิเลียแล้ว อู้ยยยย ตื่นเต้น สรุปคือไม่ได้ไป 55555
    เรื่องมันชักจะเข้มข้นไปแล้ววววว
    ใครๆก็หลงรักกีฮยอน ทั้งกีฮยอนที่เป็นแมมม่อน ทั้งกีฮยอนที่เป็นหมอ
    แต่คุณ-ูกีฮยอนเป็นของลิเวียธารคนเดียวจ้า คริคริ
    #51
    0
  18. #50 PlayBoyKoshi (@kirino2543) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 23:40
    รู้ตัวได้แล้วค่ะคุณ​เจ้าชายนรก เอ๋!หรือว่ารู้อยู่​แล้ว​น้าาา
    #50
    0
  19. #49 PonPiiM (@pimmie-ponpimon) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 13:41

    ตอนแรกๆลุ้นมากเลย แอบกลัวไปกับคุณหมอด้วยเลยฮืออออ เข้าใจความรู้สึกตอนฝันร้ายเลย พอสดุ้งตื่นมาจากฝันร้ายแล้วมันก็ไม่อยากจะกลัลต่อจริงๆ ดีที่พี่ลิเวียมาทัน พ่อลิเวียคนอบอุ่น ตอนปลอบกันคือเอาใจนี่ไปเลยแม่ เขินว่ะ!!! อยากให้พี่ลิเวียมากอดบ้าง!!!

    #49
    0
  20. #48 MiMinPark (@Dg-MiMin) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 06:34
    มีความระทึกและหวานหยดในตอนเดียวกัน
    นี่แอบคิดนะว่าตอนกีฮยอนมีเรื่องร้ายๆอะไรเกิดขึ้นควรมีช่องทางติดต่อลิเวียธารได้แล้วอะ ไม่งั้นก็ต้องรอโชคช่วยเหมือนคราวนี้อีกที่ลิเวียธารหึงจนเลือดขึ้นหน้าแล้วแวะมาหาคุณหมอ
    ตอนที่ลิเวียธารเดินเข้ามาในห้องชันสูตรคือแบบนี่กรี๊ดในใจไปแล้วจ้า เท่อะไรแบบนี้นะ ขนาดปีศาจรับจ้างพวกนั้นยังสั่นกลัว นี่ก็คิดไปนะว่าเออ ไงล่ะ เล่นกับใครไม่เล่นมาเล่นมาเล่นงานเจ้าหัวใจลิเวียธาร สมน้ำหน้า
    แล้วพอตัดมาที่บ้านคือแบ๊บบบบบบ. สองคนนี้จะหวานกันเกินไปแล้วนะ แล้วลวธ.นายจะละอุนอบอุ่นกับคุณหมอขนาดนี้ไม่ได้ ข้าเขินว่อยยย. เอะอะกอด เอะอะกอด อ๋อยยยย อยากเป็นคุณหมอที่กอดลวธ.แน่นๆแล้วจมอกเขา แล้วก็อยากเป็นลวธ.ที่คุณหมอเขาเอาหน้าเอาตัวมาซุกๆที่ตัว งึ้ยยย อิจฉาว้อย!
    #48
    0
  21. #47 ssinnee (@ssinnee) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 23:26
    ตื่นเต้นมากๆๆๆ.. ลุ้นระทึกด้วย
    แล้วก็ต่อด้วยความหวานละมุน ชวนยิ้ม
    หลับฝันดีไปในอ้อมกอดของลิเวียธานเลยค่ะคืนนี้ // ฝันดีนะคะไรท์ 😊
    #47
    0
  22. #46 PlayBoyKoshi (@kirino2543) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 23:16
    ละมุนมาก ละมุนอะไรขนาด​นั้น​ค่ะลิเวียธาน~
    #46
    0
  23. #45 may30th (@may30th) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 17:55
    55555555555วงวารลิเวีย
    #45
    0
  24. #44 PonPiiM (@pimmie-ponpimon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 12:49

    พี่ม่อนไม่ยอมให้น้องลิเวียมีความรักหรอ พี่ม่อนจะห่วงคุณหมอไม่ได้นะะะะ ม่ายยยย

    น้องลิเวียอิจฉาได้น่ารักน่าใจเต้นมาก อิจฉาคุณหมออออออออ

    #44
    0
  25. #43 MiMinPark (@Dg-MiMin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 05:07
    แสบนักนะแมมม่อนนนน!!!!!
    กะจะไม่ให้เขาสองคนอยู่ด้วยกันเลยใช่มั้ย
    กำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม แมมม่อนนะแมมม่อน
    #43
    0