[Yaoi] รักรสนม(จืด) [Story by Arpo] [END] [สนพ. SENSE BOOK]

ตอนที่ 4 : บทที่ 3: นมจืดกับแรบบิทครีม [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 90,023
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,062 ครั้ง
    9 ก.ค. 60


บทที่ 3: นมจืดกับแรบบิทครีม




ปราบกับพ่ายไปร้านก่อนเลย เราแวะเซเว่นแป๊บนึงร่างเล็กของนมจืดเดินตีคู่กับเพื่อนสองคน



ไม่เป็นอะไรไปด้วยกันป้อมปราบเดินตามเพื่อน



อื้อ...ไม่เป็นอะไร พ่ายยังต้องไปเอาที่ซีร้อกไว้นะ เมื่อวานก็ไม่ได้ไปเอา



เออๆ งั้นมึงไปร้านถูกใช่ไหม?” พวกเขาสามคนกะว่าวันนี้จะไปหาอะไรกินกันสักหน่อย



เย็นๆเกือบหกโมงแล้วนักศึกษากำลังเยอะเลย ว่าจะรีบไปจองก่อน เดี๋ยวไม่มีที่นั่ง



ถูกสิ เราไม่ใช่เด็กนะเขาปีสามแล้ว ไม่หลงทางแน่นอน



ป้อมปราบหรี่ตามองเพื่อนตัวเล็ก นมจืดพยักหน้าจริงจังให้เพื่อนอย่างมั่นใจ



กูไม่มั่นใจมึงที่สุดละไอ้นม!



แต่สุดท้ายป้อมปราบกับศัตรูพ่ายยอมเดินเลี่ยงไปอีกทาง นมจืดเลยเดินเร็วๆมาที่ร้านสะดวกซื้อเจ้าประจำ 



ไม่ได้มาซื้อนมจืดน้า อย่าเข้าใจผิด กลัวคิดว่ากินเป็นแต่นมจืด นมจืดจะซื้อซาลาเปาเฉยๆ



อยากกินแรบบิทครีมอะ



ซาลาเปาร้านอื่นก็มีใส่ครีมแต่ไม่มีรูปกระต่ายไง

ถึงเดี๋ยวจะไปร้านอาหารแต่มันเป็นร้านอาหารญี่ปุ่นเพราะงั้นร้านอาหารญี่ปุ่นจะไม่มีแรบบิทครีมขาย เลยต้องรีบมาซื้อก่อน



ช่วงเย็นๆคนเยอะกว่าตอนเช้ามากเลย นมจืดแทรกตัวผ่านคนเข้าไปถึงหน้าเคาน์เตอร์ กระดึบๆเข้าไปหาพนักงานที่ยืนประจำอยู่



แรบบิทครีมสองลูกครับนมจืดสั่งเสร็จก็ถอยหลบไปจะได้ไม่เกะกะคนอื่น ยืนเงียบๆรอพนักงานอุ่นแรบบิทครีมให้



แรบบิทได้แล้วค่ะคุณลูกค้าพอได้ยินแรบบิทครีมของตัวเองเสร็จแล้ว นมจืดเลยเดินมาที่หน้าเคาน์เตอร์จ่ายเงิน



ขอบคุณมากค่าโอกาสหน้าเชิญใหม่



ได้ของมาไว้ในมือก็เดินแกว่งถุงไปตามทางเดิน เดี๋ยวจะต้องออกไปนอกมหาลัยเพื่อไปหาป้อมปราบศัตรูพ่ายที่ร้าน 



เดินผ่านคณะเลยมาจนถึงคณะเพื่อนบ้านอย่างไซเรน ฮิลล์ เอ๊ย! คณะศิลปกรรม 



ตากลมโตแอบชำเลืองมองเข้าไปใต้ตึก ยังคงเงียบเชียบและเย็นเยือกแปลกๆ ความร่มรื่นของต้นไม้ใหญ่รอบคณะพัดลู่ตามลม น่ากลัวเหมือนกันนะ



โว๊ย! มึงจะมาเสียอะไรตอนนี้วะ!” 



ตอนกำลังเดินผ่านลาดข้างๆคณะศิลปกรรม ได้ยินตวาดหงุดหงิดดังลอดออกมา ขาสั้นๆชะงักกึก เหลือบมองเช้าไปดู



เห็นร่างสูงใหญ่กำลังคร่อมมอเตอร์ไซด์ถีบคันสตาร์ทแท่กๆๆๆ แต่มันก็ไม่ติดสักที 



นมจืดยืนมองตาปริบๆ นั่นมันตัวโกง...ไม่สิ...เขาบอกว่าชื่อพระเอกนี่นา



นมจืดพยักหน้าหงึกหงักๆ



ดันแว่นขึ้นตั้งตรงบนจมูก ขาก้าวเดินเข้าไปหาคนกับมอเตอร์ไซด์



น้องเป็นอะไรหรอ?” 



คนคร่อมมอเตอร์ไซด์หันมามองต้นเสียง คิ้วเข้มกระตุกกึก



ไอ้มินเนี่ยนแดกแฟ่บ!



นัยน์ตาเรียวสวยมองคนตัวเล็กกว่าที่วันนี้ก็ยังอยู่ในชุดเหมือนๆเดิม ชุดนักศึกษาติดกระดุมถึงคอ มึงเป็นสายญัณสัญญา แว่นสมัยทรงครามโลกอันเดิม ทรงกลมยิ่งกว่าแฮร์รี พอตเตอร์ 



เห็นคนตัวใหญ่เอาแต่จ้อง นมจืดเลยจ้องกลับบ้าง ยิ้มออกมาเล็กน้อย 



วันนี้พระเอกอาบน้ำเปลี่ยนชุดแล้ว จากเสื้อไม่ได้ใช้ไฮเตอร์มาเป็นเสื้อบอลทีมไหนก็ไม่รู้ไม่รู้จัก แต่เดาเอาว่าเสื้อบอล กับกางเกงบอลเหมือนกันแต่คนละสี รองเท้าแตะหูเกือบขาดแล้วนะนั่น 



เดินยากไหมอะกลัวล้มหน้าทิ่มถนนมากเลย



แต่ที่ยังเหมือนเดิมคือ...หนวดที่กินพื้นที่ครึ่งหน้ายังคงเข้มครึ้มเหมือนเดิม



น้องไม่สบายหรอ?”



น้อง? น้องเชี่ยไรวะ?



พระเอกขมวดคิ้ว เหมือนกำลังมองมินเนี่ยนคุยกับมนุษย์โลกอยู่



น้องเชี่ยไรของมึง



นมจืดกระพริบตาปริบๆ มองที่มอเตอร์ไซด์รุ่นเก่าที่ยังต้องสตาร์ทที่ขาอยู่



อือ...จะเรียกมอเตอร์ไซด์ได้ไหมอะ 



เศษเหล็กดูยังหรูไปอะ



ก็...น้องไง...ไม่สบายหรอ?” ชี้ไปที่มอเตอร์ไซด์

คนฟังเหมือนความดันขึ้นสมองกระทันหัน เส้นเลือดหัวใจตีบฉับพลัน



ไอ้มินเนี่ยนแดกแฟ่บ!



มอเตอร์ไซด์บ้านมึงเรียกน้องหรอ??!! มึงมีพ่อเป็นซาเล้งด้วยไหม?!!



น้องส้นตีนไรของมึง! นี่มอเตอร์ไซด์ไหม?” กูจะบ้า



นมจืดย่นคอ ทำไมต้องหงุดหงิดอีกแล้วอะ ไม่ได้กินอะไรหวานๆน้ำตาลลดเลยหงุดหงิดหรอ



ฮื้อ...ทำไมต้องเสียงดังอะ เราตกใจหมด” 



พระเอกหนวดกระตุกงึกๆ มันมาจากไหน!! ใครก็ได้เอามันออกไป!



หุบตูดมึงไป!” 



นมจืดเม้มปาก ทำตาโต



ตูดอะไร น่าเกลียด พูดไม่เพราะเลย” 



คนคร่อมมอเตอร์ไซด์อยากเอาขากล้องที่พับอยู่ขึ้นมาแล้วฟาดไอ้มินเนี่ยนแดกแฟ่บนี่!



รถก็พัง ของก็ต้องขนกลับ เจอหายนะอีก ชีวิต!



โว๊ย!” วาดขาออกจากตัวรถ ขยี้ผมรุงรังอย่างหงุดหงิดสงสัยต้องเข็นไปร้าน



นมจืดพยักหน้าเห็นด้วยอื้อๆ ไปร้านขายของเก่าใช่ไหม?” เคยเห็นลุงหน้าปากซอยรับซื้อนะ ลุงบอกขายต่อได้ราคาดี



พระเอกถลึงตามองคนสูงเท่าๆหัวนมแล้วอยากจะบี้ให้ตายคาจักกะแร้



ไปร้านซ่อมเว้ย!!!!”






ดีจังเนอะ...ร้านอยู่ทางเดียวกับที่เราจะไปเลยนมจืดเดินยิ้มแป้น มือหอบขาตั้งกล้องเอาไว้แน่น



เดินอย่าให้ของตกนะเว้ย ไม่งั้นกูให้มึงจ่ายหลังอานคนพูดเข็นรถมอเตอร์ไซด์คันเก่าจนเกือบเหลือแต่โครงไปตามทาง



สุดท้ายเรื่องบัดซบของชีวิตนายพระเอกจบลงโดยที่ต้องเข็นรถด้วยตัวเอง ส่วนของอย่างขาตั้งกล้องนั้นต้องไหว้วานไอ้มินเนี่ยนแดกแฟ่บช่วยถือมา ดีว่ามาทางเดียวกัน



เฮ้ย!! มึงถือขากล้องดีๆสิวะ!” พระเอกร้องลั่นอย่างหวาดเสียว ไอ้เชี่ย! ของแพง แต่แม่งหนีบไว้กับจักกะแร้แล้วหยิบห่าไรขึ้นมาแดก!



อื้อๆ เราหนีบไว้อย่างดี อยากกินแรบบิทครีมอะ ขอกินหน่อยนะยิ้มกว้างแล้วบิซาลาเปาเข้าปาก

เออๆหงุดหงิดจนเหนื่อยใจ 



พระเอกถอนหายใจเฮือก คนตัวเล็กกระพริบตาถี่ๆ หรือว่าพระเอกกำลังเหนื่อยอยากกินอะไรหวานๆหรือเปล่า



กินไหม? พระเอกน้ำตาลตกหรอ ถึงได้เหนื่อยจังหวังดีนะ กลัวช็อกไปซะก่อน



มือใหญ่ที่จูงรถอยู่เป๋ไปชั่วขณะ น้ำตาลตกส้นตีนอะไรกูไม่ได้เป็นเบาหวาน!



ไม่!” แดกของต่อจากมึง กูกลัวติดโรคมินเนี่ยนไปด้วย



อร่อยน้า แรบบิทครีม



ซาลาเปาไส้ครีมที่ไหนๆก็เหมือกันแดกอะไรหน้อมแน้มสัสๆ



คนเคี้ยวซาลาเปาตุ้ยๆส่ายหน้าหวือ



ไม่เหมือนๆ แรบบิทครีมเป็นน้องกระต่าย ที่อื่นไม่มี เราชอบกิน



มึงแดกซาลาเปาแค่เพราะรูปลักษณ์หรอ?!!! 



เหอะ!” พ่นลมหายใจออกจมูก แม่ง! ฟืดฟาด! รู้สึกฉุนเฉียวเวลาคุยกับแม่ง



ชิมไหม? อร่อยนะจะกินคนเดียวก็น่าเกลียด เลยบิเป็นคำเล็กๆส่งให้อีกฝ่าย



นัยน์ตาเรียวมองขนมในมือ มองคนให้อีกรอบ เหอะ! ไม่เอา! วันก่อนยังให้เค้กกล้วยหอมหนึ่งแถมหนึ่งกู วันนี้แบ่งซาลาเปากระต่ายห่าไรอีก ไม่เอา!



ส่ายหน้า เบ้ปากหนักๆ 



ทำไมอะ อร่อยนะ อ่อ...ไม่มีมือจับหรอ ไม่เป็นอะไร เราป้อนให้เห็นร่างสูงใหญ่จูงแฮนด์ขับรถเลยคิดว่าไม่มีมือถือขนม เลยยัดขนมเข้าปากอีกฝ่าย



ถรุยยยยย! ไอ้เชี่ยยัดเข้ามาทำไม!” ขนมชิ้นเล็กถูกพ่นออกมา เกือบกระเด็นโดนคนป้อน นมจืดผงะ ทำตาโต



ฮื้ออออ คายทำไม?!! เสียดายของ!” อุตส่าห์แบ่งให้ ให้กินหัวกระต่ายเลยนะ เสียสละมากๆ 

ตากลมหลังแว่นมองเศษก้อนขาวปุยที่คลุกฝุ่นอยู่บนพื้นตาละห้อย



คนตัวโตมองนมจืดที่ยืนนิ่งๆ



ไอ้มินเนี่ยนมันงอนขนากนี้เลยหรอวะ!!! 

โว๊ยยยย!!! ทำตัวไม่ถูก กูไม่เคยคุยกับมินเนี่ยนแถมยังแดกแฟ่บอีก มึนสัสๆ 



เฮ้ย! เป็นอะไรวะ กูตกใจนี่หว่ามึงยัดเข้ามา

นมจืดมองหน้าหนวดที่เฉไฉมองไปทางนู้นทีทางนี้แล้วส่ายหน้า



เปล่า เราแค่เสียดาย ถ้าเอาไปล้างน้ำมันยังกินได้ไหม?” 



นัยน์ตาเรียวหันมามองคนพูด อยากจะหาอะไรมาเปิดกะโหลกดูว่ามีอะไรอยู่ไหม? กลัวว่าจะไม่มีแม้แต่เยื่อสมอง



มึ๊งงง มันล้างไม่ได้ไหม ดำขนาดนี้ เดี๋ยวกูซื้อให้ใหม่!”



คนฟังส่ายหน้าไม่เป็นอะไร ยังมีอีกลูกยิ้มเมื่อมองเห็นก้อนกลมๆขึ้นไอร้อนในถุง



เออๆ แดกๆไป แล้วถือขากล้องดีๆถอนหายใจเฮือกใหญ่ เหมือนอายุสั้นลงอีกหลายสิบปี 



นมจืดพยักหน้าแข็งขัน หยิบลูกที่สองมากินหงุบหงับ นัยน์ตาเรียวสวยเผลอมองปากเล็กกัดก้อนขาวแล้วสุดท้าย...รอยยิ้มมุมปากก็โผล่ออกมานิดหน่อย



นิดหน่อยจริงๆ!!!



สัส!!! ก็แค่ลืมตัวไหม?!!!!



พระเอกรีบหุบยิ้มทันทีที่ไอ้มินเนี่ยนหันกลับมามองเขาแก้มป่องเพราะเคี้ยวอยู่



อะ กินไหม? แต่ห้ามคายออกมาแล้วนะนมจืดเสียดายของ



ยังไม่ทันจะรอให้อีกฝ่ายตอบรับเลยมือขาวจืดก็บิขนมแล้วยื่นมาแตะริมฝีปากร่างสูงทันที ต้องเขย่งด้วยนะเพราะไม่ถึงอะ พระเอกตัวสูงมากๆ

คนตัวใหญ่รู้สึกถึงความนุ่มฟูแตะที่ริมฝีปากเลยต้องอ้าปากรับอย่างเสียไม่ได้ คราวนี้พอเห็นพระเอกเคี้ยวอรบบิทครีมแล้วนมจืดก็ยิ้มตาหยี



อร่อยเนอะแล้วก็กินอีกคำ



คนจูงมอเตอร์ไซด์ไม่ตอบอะไร



แรบบิทครีมหน้อมแน้มความจริงก็เหมือนซาลาเปาไส้ครีมทั่วไปละเว้ย!



ไม่ได้พิศวาทสักนิด!






น้องไม่สบายตรงไหน?” นมจืดยืนชะเง้อชะแง้อยู่หน้าร้านซ่อมมอเตอร์ไซด์ กลิ่นน้ำมันรถ กลิ่นเครื่องยนต์คลุ้งไปหมด เห็นพระเอกเดินเข้าไปคุยกับเจ้าของร้านวัยกลางคนแต่ยังดูดีอยู่พักหนึ่งแล้วเดินออกมา


เขาต้องเช็คก่อนหลังจากตกลงอะไรเสร็จ สรุปคือต้องทิ้งรถเอาไว้ที่ร้านประมาณ3วันเพื่อรอเช็คเครื่องยนต์


น้อง...เฮียว่าน้องขายเลยดีกว่าไหม? เฮียซื้อซากต่อเลยเจ้าของร้านซ่อมเดินออกมา


เจ้าของรถคิ้วกระตุก รถเขานี่ถึงจะเก่าเหลือแต่ซากแต่มันก็ยังวิ่งได้เว้ย!


ไม่อะเฮีย เฮียเช็คให้ผมก็พอ


เจ้าของร้านพยักหน้าเออออ แต่ก็แปลกใจเพราะรถรุ่นเก่าขนาดนี้ส่วนใหญ่ขายเป็นอะไหล่หมดแล้ว


ไอ้เก่งๆ มึงออกมาเช็ครถลูกค้าหน่อยเสียงตะโกนของเฮียเจ้าของร้านเรียก


สักพักนมจืดเห็นคนถูกเรียกเดินออกมาในชุดช่างเลอะน้ำมันเป็นคราบไปหมด แต่ในมือที่เจ้าตัวอุ้มมาด้วยทำไมนมจืดตาโต


น้องไก่!ไก่ขนสีสวยสะดุดตา นมจืดทำปากอ้า อยสกลองจับน้องไก่จัง


ไอ้เก่ง! มึงเอาไก่เด๋อของมึงไปเก็บก่อนกูจะเอามันไปเชือดทำข้าวมันไก่!


เฮีย! นี่อเล็กซานเดอร์ ไม่ใช่ไอ้เด๋อ!คนอุ้มไห่เถียงทันควัน


คนตัวเล็กมองช่างซ่อมที่อุ้มไก่แล้วหันไปมองพระเอก อื้อหือ...สองคนนี้ตัวสูงกันจัง


จับน้องไก่ได้ไหมครับส่วนใหญ่เคยเห็นแต่คนเลี้ยงหมาเลี้ยงแมว คนที่เลี้ยงไก่อย่างประคบประหงมขนาดนี้ไม่ค่อยมี อีกอย่างเด็กกรุงเทพฯอย่างนมจืดไม่ค่อยได้จับไก่ตัวเป็นๆเท่าไร


ช่างฟิตที่อุ้มไก่มองคนพูดเออ! แต่ระวังมันจิกล่ะ


มือขาวจืดเอื้อมไปลูบขนตรงปีกเบาๆ สัมผัสแปลกใหม่ที่ได้รับทำให้นมจืดยิ้มตาหยี


น้องไก่เชื่องมากๆ


หลังจากนั้นช่างฟิตประจำอู่ซ่อมก็โดนเฮียเจ้าของร้านไล่ให้ไปเก็บไก่แล้วมาทำงาน


มึงจะไปไหนก็ไปสิ กูจะกลับแล้วยังเห็นไอ้มินเนี่ยนยืนหน้าจืดอยู่หน้าร้านเหมือนเดิมไม่ไปไหนเลยเอ่ยปากไล่ เอ๊ย! บอก


อื้อ เราจะไปร้านอาหารแล้วเดินไปอีกนิดหน่อยก็จะถึงร้านแล้ว


เออๆ เอาขากล้องมาได้ละกระดิกมือยืกๆทวงของคืนขอบใจ…ถึงไอ้มินเนี่ยนจะทำเอาความดันขึ้นไปบ้างแต่มันก็อุตส่าห์ช่วยถือของมา


อื้อๆ ไม่เป็นอะไรนมจืดยิ้มกว้างตาหยี


มึงไปๆโบกมือไล่


ร่างเล็กกว่าโบกมือบายบายพระเอกแล้วเดินไปทางร้านอาหาร ร่างสูงใหญ่ทำท่าจะเดินหันหลังกลับแต่สุดท้ายขาสองข้างก็ดันหันกลับมาทางเดิมแล้วเดินตามแผ่นหลังเล็กไปเรื่อยๆ


เหอะ! กูไม่ได้ไปส่งนะเว้ย!


รู้สึกหิว...จะไปหาอะไรกระแทกปากเหมือนกัน!

 


ร่างกายสูงใหญ่กับร่างเล็กถูกแสงอาทิตย์ที่กำลังตกดินสาดกระทบจนเกิดเป็นเงาทอดยาวออกไป


หูยย เราสูงกว่าพระเอกด้วยนมจืดตาโตร้องบอกตอนมองเงาตัวเองที่ยาวกว่าของอีกฝ่าย


ไอ้ห่า! มึงเดินนำหน้ากูไหม?!!” คนฟังรู้สึกปวดหัวจี๊ดๆตลอดเวลา


ฮื้อ…นมจืดทำเสียงขัดใจ ให้เขาได้สูงบ้างอะไรบ้างสิ อิจฉาพระเอกนะ อยากได้ความสูงมาบ้าง


ทำเสียงเป็นเด็กปัญญาอ่อนอีกล่ะเสียงทุ้มเข้มบ่นเออ...มึง...ชื่อไรนะ? หน้อมแหน้ม? นมๆเน่าๆ?” วันนั้นมันเคยบอกชื่อแต่จำไม่ได้ เรียกแต่มินเนี่ยนแดกแฟ๊บ ลืมชื่อแม่งไปเลย


นมจืดขมวดคิ้วขัดใจชื่อนมจืดๆ ไม่ใช่นมเน่า!ใครจะตั้งชื่อนมเน่ากัน


ใบหน้าครึ้มเพราะเคราครึ่งใบหน้าเบ้ปากทำสีหน้ารังเกียจ


ยี้! กูเกลียดนมจืด!


ฮื้อออ ออกจะอร่อย


พระเอกรู้สึกแหวะทุกครั้งที่นึกถึงนมรสจืด ถ้าเป็นรสอื่นเขายังกินได้บ้าง


มึงปีหนึ่งคณะวิทย์ใช่ไหม?” พอเดาได้เพราะว่าแถวๆคณะเขาที่ติดกันก็มีแค่คณะวิทยาศาสตร์เท่านั้น


คนฟังส่ายหน้าหวือ


ปีสามแล้วต่างหากคนฟังทำหน้าอึ้งตาค้าง


ไอ้มินเนี่ยนแดกแฟ๊บนี่นะอยู่ปีสาม บอกว่ายังไม่จบปอสามกูยังจะอยากจะเชื่อหน่อย


อย่างมึงเนี่ยนะปีสาม!!!


อื้อ เราปีสามแล้ว พระเอกล่ะ?” ยังไม่รู้เลยว่าพระเอกอยู่ปีไหน แต่มองจากหน้าแล้ว…


มึงว่าไงล่ะ?” ยื่นหน้าเข้าไปให้มันเดาใกล้ๆ ไอ้เตี้ยมันมองตาปริบๆ ทำคิ้วขมวดจนดูน่าตลก เหมือนมินเนี่ยนกำลังใช้สมองอย่างหนัก


อืม...เรารู้แล้ว...พระเอกอะ...มึงจะเงียบให้ลุ้นทำไมวะ จะบอกก็รีบบอก ลีลาสัสๆพระเอกอะ...ปีสี่แน่เลย เป็นพี่เราใช่ไหม?”


ปืด…


คนฟังคิ้วกระตุก เกือบสำลักน้ำลาย


มึงว่ากูอยู่ปีสี่หรอวะ?” ถามเสียงดัง เส้นเลือดปูดเหมือนความดันเลือดพุ่ง นี่กูหน้าเหมือนปีสี่ขนาาดนั้นเลยหรอวะ


อื้อ...พยักหน้ามั่นใจเต็มที่ ยิ้มตาหยีเราทายถูกใช่ไหม?”


ถูกกับผีบ้านมึงสิไอ้นมเน่า


ฮื้อ...บ้านเราไม่มีผี แล้วก็ไม่ได้ชื่อนมเน่า ชื่อนมจืดๆๆๆๆๆๆทำปากยู่ ย่นจมูกใส่


กูเพิ่งปีสองเว้ย


อู้วววว...ปีสองหรอ?


จริงหรอ?”


เออ...


ไม่เหมือนปีสองเลยอะไอ้มินเนี่ยนแดกแฟ๊บมึงกำลังด่ากูทางอ้อมใช่ไหม???


เออ...มึงก็ไม่เหมือนปีสามสักนิด


เด็กกว่า...ทำไมไม่เรียกเราว่าพี่อะมองหน้าคนเกรี้ยวกราดหัวฟัดหัวเหวี่ยง


โอ๊ย...หน้าอย่างมึง...กูเรียกไม่ลงแค่คิดว่าต้องเรียกมันว่าพี่ไมเกรนก็แดกตาย


คนฟังยิ้มหน้าบานอื้อๆๆ มีคนบอกเราหน้าเด็กไม่เหมือนปีสามอือ...มีคนเคยบอกนะ อย่างปราบกับพ่ายก็เคยบอกนะว่าเขาเหมือนเด็ก


พระเอกแสยะยิ้ม หน้าตาหยามเหยียดโดยแท้


ที่เด็กอะ เขาหมายถึงสมองมึงหรือเปล่า ห๊ะ...


นมจืดกระพริบตาปริบๆเราโตแล้ว...สมองเราก็ต้องโตตามสิ


แต่กูว่าชีวิตมึงจะโตกว่านี้ไม่ได้อีกแล้วละ พระเอกเข่นเขี้ยว กัดฟันกรอด


เหอะ กูนึกว่าสมองมึงยังเด็ก...เด็กปัญญานิ่มอีกด้วย


ไม่สิๆ เราเคยวัดไอคิวนะ ของเราได้ตั้ง112นะ


เหอะ...พ่นลมออกจมูก ลิงชิมแปนซียังดูฉลาดกว่ามึงอีกเว้ยยยยยย


เออ...ปล่อยๆมันไปดีกว่า


เดินไม่นานก็มาถึงหน้าร้านอาหารญี่ปุ่นที่นมจืดนัดเพื่อนเอาไว้ นมจืดมองคนที่เดินถอดน่องตามหลังมา


พระเอกเข้าไปกินด้วยกันไหม?” ถามเพื่อนร่วมทางที่เดินมาด้วยกัน


มึงเข้าไปกินกับเพื่อนเถอะไปพระเอกทำหน้าเฉไฉ


อ้าว นึกว่ามากินข้าว...นี่คือเดินมาส่งเราหรอ?”


ร่างสูงใหญ่รู้สึกตัวร้อนๆ รีบโวยวายเปล่าเว้ย....กูจะมาแดกส้มตำ


พระเอกชอบส้มตำหรอ?” นมจืดไม่ค่อยได้กินส้มตำเท่าไรเรากินไม่ค่อยเป็นอะ


อย่างมึงกลับบ้านไปดูดนมไปส้มตำดูไม่เข้ากับหน้าจืดๆของมันสักนิดไปๆ เข้าร้านไปๆ


นมจืดยิ้มตาหยี พระเอกปากร้ายมาก แต่ความจริงดูเป็นใจดี


งั้นเราไปก่อนนะ...โบกมือให้ร่างสูง


ใบหน้าเข้มดูน่ากลัวทำหน้าโหดใส่ไปๆเหอะร่างเล็กโบกมือรัวๆแล้ววิ่งเข้าร้านไป


ร่างสูงใหญ่เหมือนยักษ์ยืนรอจนเห็นว่าไอ้เตี้ยมันเจอเพื่อนเรียบร้อยค่อยเดินออกมา


เฮ้ย!!!


กูไม่ได้มาส่งนะเว้ยยยย...กูแค่จะมาแดกส้มตำเฉยๆ


แต่ควายเอ๊ยยยย...ร้านส้มตำมันเปิดที่ไหนล่ะวันนี้!!!

 

----------------- 100% ------------------

สวัสดีค่ะ

วันนี้เอาอีกครึ่งตอนมาเสิร์ฟแล้วนะคะ มารุมเร็วๆค่า มารุมอีคนจรจัดมันเกรี้ยวกราดกันค่ะ ฮ่าๆ

ตอนนี้เราจะได้รู้กันแล้วนะคะว่าสรุปพระเอกของเราเรียนปีอะไรกันแน่ ฮ่าๆ

ตอนนี้อาจจะไม่ขยับไปไหนไกลเท่าไร ต้องขออภัยด้วยนะคะ

ได้กินแรบบิทครีมกันยังค่า ฮ่าๆ ปล. น้องไม่ได้ค่าโฆษณาแต่อย่างใดค่ะ ฮ่าๆ


ตอนนี้เรามีลงเรื่องสั้นเขียนกับพี่แกะด้ายแดงนะคะ ท่านใดยังไม่ได้อ่านลองไปอ่านกันได้นะคะ เป็นเรื่องสั้นตอนเดียวจบ #คุณยักษ์กับเต้าส่วน ตามแท็คนี้ในทวิตได้เลยคะ


สำหรับน้องนม ขอบคุณมากๆนะคะสำหรับการติดตามที่ล้นหลามมากๆค่ะ ดีใจมากๆเลยค่ะ ชอบน้องรักน้องคอมเม้นกันเข้ามาเยอะๆนะคะ หรือจะติดแท็คในทวิต #รักรสนมจืด


ขอบคุณทุกการติดตามค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.062K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,292 ความคิดเห็น

  1. #11135 Nuthathai Por (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 19:59

    ดีนะคุยกับนมจืด ถ้าเป็นเราไปตั้งแต่เอากาแฟไปให้ละ อย่าได้เจอกันเลย

    #11,135
    0
  2. #11116 Helene Rose (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 18:14
    เสียอาการนะจ๊ะ
    #11,116
    0
  3. #11115 Helene Rose (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 18:14
    เสียอาการนะจ๊ะ
    #11,115
    0
  4. #11044 ยิ้งฉุบ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 11:06
    น้องคนจร กับพี่แรบบิทครีม ฮั่นแน๊
    #11,044
    0
  5. #10934 Mr_mymint555 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 21:49
    แนนน๊ เสียอาการไปหนึ่ง
    #10,934
    0
  6. #10917 Kasalongkham (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 22:18
    น้องนมนุบนิบมากเลยย น่ารักก
    #10,917
    0
  7. #10713 Binranee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 19:28
    ตายๆพระเอกชั้น
    #10,713
    0
  8. #10669 yangrun (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 04:37
    มีแต่คำว่าน่ารักๆๆๆๆเต็มปัยหม่ด ฮื้อออออ
    #10,669
    0
  9. #10664 Burning Princess (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 12:39
    น่ารักกกก
    #10,664
    0
  10. #10659 Phakchira_Ice (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 15:16
    ปวดหัวกับพระเอก
    #10,659
    0
  11. #10618 hello_gik (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 18:12
    หมดยุคพระเอก เพอร์เฟค 55555
    #10,618
    0
  12. #10575 arainisad (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 10:04
    แฟ้บรึเปล่าคะ
    #10,575
    0
  13. #10460 baekbow (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 13:18
    เอ๊ะ ยังไงซิ พระเอกเริ่มสนใจน้องแล้วหรอ ตกหลุมความอ๊องของน้องหรอ 555
    #10,460
    0
  14. #10423 May Ling Pcm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 15:57
    ทุกอย่าง คือ น้อง 5555
    #10,423
    0
  15. #10382 41639007 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 00:04
    ปัญญาอ่อนอ่อนที่แท้จริง
    #10,382
    0
  16. #10341 kDanielSunshine (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 11:05
    จ้าาา ไม่ได้เดินมาส่งเนอะ เชื่อๆๆๆๆ
    #10,341
    0
  17. #10183 Spices_smile (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 19:47
    เเถเก่งอะพระเอกกกก
    #10,183
    0
  18. #10166 Nattgaporn_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 22:34
    พระเอกขอลุคพระเอกได้ป้ะ อย่าลุคโจร555555 หนวดอ่ะโกนได้แล้วโว๊ยยย
    #10,166
    0
  19. #10153 num'crazy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 15:23
    ตัวโกงมากอ่ะพระเอ๊กกกก 5555
    #10,153
    0
  20. #10131 สีสัน~colourful (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 12:05
    ด่าเค้า แต่เดินตามเค้ามานะพระเอก
    #10,131
    0
  21. #10096 greentealatte ♡ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 10:37
    ไอ่คว๊าย5555555
    #10,096
    0
  22. #10066 Kun Kuna (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 17:36
    ตอนเรียกรถว่าน้องคือขำมาก5555
    #10,066
    0
  23. #10043 Ttawanp55 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 21:27
    น่ารักกกกก
    #10,043
    0
  24. #10014 Chankuma (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 10:12
    พ่อพระเอกเขาโมโหเก่ง555แหมมม
    #10,014
    0
  25. #9899 momo1112 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 13:52
    น้องไปหมดทุกสิ่งเอ็นดู5555 / ไม่ได้มาส่งจริ๊งๆ เชื่อจ้าเชื่อ
    #9,899
    0