[Yaoi] รักรสนม(จืด) [Story by Arpo] [END] [สนพ. SENSE BOOK]

ตอนที่ 24 : บทที่ 21: นมจืดกับความไม่รู้ว่าเดท [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 61,727
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,234 ครั้ง
    14 ก.ค. 61

บทที่ 21: นมจืดกับความไม่รู้ว่าเดท


น้องนมลูก...ลงมาข้างล่างได้แล้วเสียงคุณแม่เรียกทำให้นมจืดที่กำลังวุ่นวายกับการเก็บของลงย่ามต้องเร่งมือขึ้นมากกว่าเดิม

คร้าบบบบ ลงไปแล้วครับดีว่านมจืดทายาที่เข่าเสร็จเรียบร้อยแล้ว

รีบคว้าย่ามสีครีมที่ใช้เป็นประจำก่อนจะค่อยๆเดินลงมาข้างล่าง เข่าที่วันก่อนหกล้มบวมขึ้นมาเล็กน้อยแถมยังเป็นสีม่วงๆเขียวเพราะช้ำ ดีว่าก่อนเข้าบ้านวันนั้นแวะซื้อยามาทาแล้ว

 เจอแต่คุณแม่ที่กำลังเตรียมตัวไปทำงานเช่นกัน ส่วนคุณพ่อนั้นไปทำงานต่างจังหวัดอีกสามวันถึงจะกลับ

งั้นหนูไปก่อนนะครับ

เดี๋ยวลูก...มีคนมารอหน้าบ้านน่ะคุณแม่พยักเพยิดไปทางหน้าบ้าน

นัยน์ตากลมโตฉายแววงงงวย ก่อนจะค่อยๆเดินออกไป

แม่เรียกน้องพระเอกเข้าบ้านแล้วแต่เจ้าตัวบอกไม่เป็นอะไร แม่เลยให้น้องเขาเข้ามาจอดรถรอข้างในนะลูก

ตอนแรกเธอออกจะแปลกใจเล็กน้อยที่มีเสียงรถมอเตอร์ไซด์ดังที่หน้าบ้านเพราะปกติภายในซอยหมู่บ้านนี้ไม่ค่อยมีรถผ่านไปผ่านมาเท่าไร ยกเว้นแต่คนในหมู่บ้าน เลยออกไปดู เห็นเป็นชายหนุ่มร่างสูงใหญ่นั่งคร่อมจักรยานยนต์ที่ไม่ได้ดับเครื่องอยู่

พออีกฝ่ายถอดหมวกนิรภัยออกมาถึงจำได้ว่าเป็นรุ่นน้องของลูกชายเธอที่เคยพานมจืดมาส่งที่บ้านครั้งหนึ่ง เลยออกไปเปิดประตูให้อีกฝ่ายเข้าบ้านมารอก่อน แต่ชายหนุ่มยืนกรานว่าไม่เป็นอะไร

หา?” นมจืดคิดว่าเขาไม่ได้นัดใครเอาไว้แต่เช้านะ ยิ่งนัดที่หน้าบ้านแล้วด้วย ไม่มีแน่นอน

ร่างเล็กค่อยๆเดินเตาะเตะเกาะกำแพงไปเรื่อยๆจนมาถึงหน้าบ้าน ตากลมโตเบิกกว้างพลางเอามือดันแว่นอย่างไม่เชื่อสายตา

พระเอก! มาได้ไงอะ

พระเอกกำลังยืนพิงรถทอเตอร์ไซด์สีเขียวมะนาวแป้นจนแสบตา ใบหน้าคมเข้มกับไรหนวดตามสไตล์ของเจ้าตัวกับทรงผมยุ่งไม่ค่อยเป็นทรงเท่าไร พร้อมกับการแต่งตัวตามปกติของเจ้าตัว

เหอะพระเอกพ่นลมหายใจออกมาครั้งหนึ่งก่อนจะหมุนตัวกลับไปคร่อมเบาะนั่ง พร้อมกระดิกนิ้วลีลาอยู่นั่น เร็วๆ

นี่น้องใหม่เหรอ?” คนตัวเล็กยิ้มกว้างจนตาหยีแล้วน้องคันเก่าไปไหนแล้ว

ใหม่บ้าอะไร นี่ของเพื่อนกูแน่นอนว่ากูไปจิ๊กมาโดยบอกเจ้าของล่วงหน้าแล้ว คือแปะกระดาษบอกมันเอาไว้ที่ห้องสตูฯก่อนจะออกมาส่วนคันเก่าเข้าอู่เว้ยเข้าอู่เป็นรอบที่ห้าร้อยแล้วมั้ง เข้าจนเฮียเจ้าของอู่แม่งบอกให้ขายซากเถอะ เฮียแกสงสารเดี๋ยวรับซื้อเอง

อ้อ...แก้มกล้มอูมขึ้นเพราะรอยยิ้มมารับเราเหรอ?” พระเอกใจดีคนเดิม เพิ่มเติมคือเป็นฮีโร่

เหอะ! เปล่าเว้ยใครบอกว่ากูถ่อมารับมันวะกูแค่แวะผ่านมาแถวนี้เว้ย เลยสงเคราะห์มึงให้เห็นขาเป๋อยู่แค่เวะผ่านมาเป็นสิบกิโลแค่นี้เอง

นมจืดมองขาตัวเองที่ยังคงเจ็บแปล๊บอยูบ้างแล้วมองหน้าคนตัวโตแล้วซาบซึ้ง จนพระเอกรีบยืดอกรับความดีความชอบอย่างรวดเร็ว

พระเอกใจดี

นมจืดรับหมวกกันน็อคอีกใบมาสวมไว้ ลองดูดีๆเหมือนว่าจะเป็นใบที่ค่อนข้างใหม่พอสมควรเลย

คุณแม่หนูไปก่อนนะครับนมจืดตะโกนบอกคนในบ้าน

เดี๋ยวกูไปสวัสดีคุณหญิงแม่มึงแป๊บ

ไปกันแล้วหรือเด็กๆแต่ว่าคุณแม่เดินออกมาพอดิบพอดี

ร่างสูงใหญ่ยกไหว้ ไปละครับ

คุณแม่ยิ้มอย่างอ่อนโยนขอบคุณน้องพระเอกมานะลูกที่มารับน้องนมเธอดีใจที่ลูกชายตัวเล็กยังมีเพื่อนที่คอยช่วยเหลือกันอย่างดี

รอยยิ้มถูกจุดขึ้นมาที่ริมฝีปากได้รูปครู่หนึ่งไม่เป็นอะไรครับต้องทำตัวสร้างภาพต่อหน้าคุณแม่เอาไว้ก่อน อะไรดีเอาเข้าตัวไว้

สวัสดีครับคุณแม่นมจืดสวัสดีเสร็จก็ค่อยๆใส่หมวกกันน็อค

ขับรถดีๆนะลูก

ครับมือใหญ่หมุนแฮนด์รถเพื่อเป็นการสตาร์ทเครื่องยนต์

นมจืดรีบพูดอย่างตื่นเต้นโห...น้องใหม่สตาร์ทง่ายมากเลย ไม่เหมือนน้องคันเก่า กว่าจะถีบติด อิๆ

โอ๊ย! ถ้าไม่ติดว่าคุณหญิงแม่มึงอยู่นี่ กูจะโบกให้หน้าทิ่มลงไปกองกับพื้น ใครบอกว่ามันเป็นเด็กซื่อๆวะ แม่งกวนตีนฉิบหาย!

ว่าแต่...น้องพระเอก รถคันใหม่นี่สีสวยดีนะคุณหญิงแม่พูดบ้างคันก่อนนู้น แม่เห็นแล้วนึกว่าหนูมารับซื้อของเก่าแหนะ

โอ๊ยๆ คุณหญิงแม่กับลูกชายแม่พอๆกันเลยว่ะ!

กูอยากจะบ้า!!

 

ก่อนที่รถจักรยานยนต์สีเขียวมะนาวจะเลี้ยวเข้าสู่คณะแต่คนขับกลับหักเลี้ยวไปอีกแยกก่อนจะถึง

จนมามจอดที่ร้านสะดวกซื้อบริการยี่สิบสี่ชั่วโมง คนขับหยุดรถก่อนจะดับเครื่องตรงริมฟุธบาท ถอดอหมวกกันน็อคออกมาสะบัดเส้นผมที่ชื้นเหงื่อ

รออยู่ที่นี่บอกเสร็จก็เอาขาตั้งลงให้รถทรงตัวอยู่นิ่งๆ ทิ้งคนตัวเล็กให้นั่งกระพริบตาปริบมองพระเอกเดินหายเข้าไปในร้านอย่างรวดเร็ว

ผ่านไปแค่ไม่ถึงห้านาทีเจ้าตัวก็กลับออกมาพร้อมนมกล่องขนาดปกติมีตราวัวสีแดงแปะอยู่ มาถึงคนนั่งก็โยนกล่องนมรวมถึงเค้กกล้วยหอมยี่ห้อดังอีกหนึ่งซองมามบนตักของนมจืด

เอาไปพูดเสร็จก็วาดขาคร่อมรถอีกครั้งก่อนจะเริ่มสตาร์ทรถ

คนตัวเล็กทีนั่งอยู่เบาะหลังยิ้มกว้าง มองแผ่นหลังกว้างที่อยู่ด้านหน้าก่อนจะเอื้อมมือข้างที่ไม่ได้ถือของจับชายเสื้ออีกฝ่ายแน่น

ขอบคุณน้า...เสียงอู้อี้เพราะใส่หมวกอยู่ฝ่าลมออกมาจนคนขับได้ยินชัดเจน ริมฝีปากได้รูปจุดรอยยิ้มขึ้นมาภายใต้หมวกกันน็อคใบโตอย่างอดไม่อยู่

รถจักรยานยนต์สีเขียวมะนาวแป้นแสบตาค่อยๆเคลื่อนมาจอดตรงหน้าคณะวิทยาศาสตร์เรียบร้อย

พอรถหยุดเรียบร้อย คนขับก็ค่อยๆเอียงรถไปด้านข้างโดยเอาขาตัวเองเป็นเครื่องค้ำยันไม่ให้รถล้ม เพื่อให้คนซ้อนตัวเล็กลงสะดวกขึ้น

นมจืดยึดต้นแขนแข็งแรงของพระเอกแน่นขณะที่เจ้าตัวกำลังค่อยๆปีนลงจากรถร่างสูงใหญ่ก็ทำตัวเป็นหลักยึดได้อย่างดี

ขอบคุณมากน้าที่มาส่งเราถอดหมวกกันน็อคคืนเจ้าของหลังจากที่ลงมายืนบนพื้นเรียบร้อย

เออ สงสารมินเนี่ยนขาเป๋แบบมึงแค่สงสารกลัวหกล้มตกบันไดหน้าแหกไปอีก

ฮื้อ...

ร่างสูงใหญ่ถอยรถไปจอดหลบมุมเอาไว้ก่อนจะเดินกลับมาจับแขนเล็กมาวางแหมะบนต้นแขนแแกร่งของตัวเอง พอนมจืดมองตาโตเจ้าตัวก็ทำหน้าเฉไฉมองไปทางอื่น คนตัวเล็กอมยิ้มแก้มอูม มือขาวเกือบซีดเกาะต้นแขนอีกฝ่ายแน่น

เรียนชั้นไหน?”

เอ...ชั้นสาม

คณะมีลิฟท์ใช่ไหม?”

นมจืดชี้ไปตามจุด พระเอกโล่งใจว่ามันจะได้ไม่ต้องเดินกระเพลกๆขึ้นๆลงๆบันได ยิ่งทำให้ขาหายช้าพอดี

หลังจากขึ้นมาถึงชั้นสามได้ หน้าห้องเลคเชอร์มีคนยืนอยู่บ้าง แต่ว่านมจืดไม่ค่อยสนิทมากเท่าไร แต่ก็คุยได้ พวกเพื่อนในเช็คเดียวกันก็เอ่ยทักทายตามประสา แต่เหมือนว่าป้อมปราบกับศัตรูพ่ายยังไม่มา พระเอกเลยบอกให้นั่งข้างนอกก่อน

แดกก่อนพระเอกขี้นิ้วไปที่ขนมและนมจืดในมือของคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนชานหน้าระเบียง ส่วนเจ้าตัวยืนค้ำอยู่

นมจืดยิ้มรับ เจาะกล่องนมจืดที่ชอบมาดูดฟืดๆ

แดกนี่ด้วยพระเอกหมายถึงเค้กกล้วยหอมชิ้นไม่ใหญ่มาก แต่ว่านมจืดที่ปกติกินแต่นมจืดตอนเช้าได้แต่ทำหน้าแหย

กินแต่นมไม่ได้เหรอ?” แค่นมกล่องเดียวนมจืดก็อิ่มแล้ว

นัยน์ตาคมกริบถลึงตามองคนที่นั่งดูดนมเหมือนมันตอบคำถามโง่ๆออกมา

ไม่ได้!คว้าซองเค้กกล้วยหอมขึ้นมาแแกะ ดึงกระดาษรองออก แล้วยื่นไปจ่อที่ใบหน้าขาว

งื้อ...นมจืดผงะเล็กน้อยเมื่อเนื้อเค้กกล้วยหอมแปะอยู่ริมฝีปากแล้วแถมพระเอกยังไม่ผ่อนแรงพยายามดันเข้าปากให้ได้อีก จนในที่สุดนมจืดต้องยอมเปิดปากงับเค้กเข้าปากไปคำเล็กๆ

แดกให้นมหมดนะมึง ไม่งั้นตบให้เตี้ยเลยยัดเค้กกล้วยหอมใส่มืออีกข้างของคนตัวเล็กก่อนจะยืนค้ำหัวกอดอกแน่น

ดูสิ..จะแดกหมดไหม ถ้าแม่งไม่หมดก็จะให้นั่งแดกตรงนี้จนกว่าจะหมดทั้งนมและเค้กนั่นแหละ คนห่าอะไรแค่นมกล่องเดียวก็อิ่มได้

แต่ว่า...เรา...กำลังจะแย้งแต่ว่าโดนสายตาดุดันจ้องจนต้องทำหน้าหงอยก้มหน้าก้มตางับเค้กเข้าปากสลับกับดูดนมตามเข้าไปเพื่อลดอาการฝืดคอ

แต่ว่าสุดท้ายนมจืดก็กินไม่ไหว นมจืดหมดกล่องแต่ว่าเค้กพร่องไปไม่ถึงครึ้งชิ้น ได้แต่ช้อนตากลมโตมองร่างสูงใหญ่ เม้มปากทำหน้าหงอย

กินไม่หมดอะ...อิ่มแล้ว กินต่อไปไม่ไหว อีกอย่างตอนเช้านมจืดไม่กินเยอะเพราะงั้นมันเหมือนเป็นนิสัยไปแล้ว

พระเอกมองหน้าคนตัวเล็กอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยอมใจอ่อน มือใหญ่หยิบเค้กที่เหลือมากัดคำโต รสชาติหอมๆของกล้วยแผ่เข้าไปในปาก ไม่ถึงสามคำเค้กส่วนที่เหลือก็ลงไปอยู่ในท้องของอีกฝ่ายจนหมด

ไปๆ แดกเสร็จก็เข้าห้องไปได้ละโบกมือไล่กูจะได้ไปทำงานทำการสักที

กูรู้สึกเหมือนเป็นผู้ปกครองเด็กอนุบาลที่ต้องมานั่งกำกับให้มันแดกข้าวให้หมด พอแดกเสร็จก็ส่งมันเข้าห้องเรียน นี่ตกลงกูมีลูกใช่ไหม...บอกที…

มาขอส่วนบุญอะไรแถวนี้อีกละ ไอ้ผีเสียงกวนๆของคนที่เพิ่งเดินมาถึงหน้าห้องดังขึ้น

ปราบกับพ่ายมาแล้วเหรอ?” นมจืดยิ้มตาหยี

ศัตรูพ่ายทำหน้าเบ้นี่พวกกูโทรหามึงนี่ไม่ได้ยินเหรอไงตอนแรกเป็นห่วงว่าไอ้เตี้ยมันจะเดินไม่ไหวเลยจะโทรถามว่าอยู่ไหน แต่นี่อะไร...นั่งยิ้มแป้นกับไอ้เปตรเชียวนะ หมั่นไส้ได้อีก

นมจืดรีบค้นโทรศัพท์ในกระเป๋าย่ามขึ้นมาดู มีสายที่ไม่ได้รับจากเพื่อนอยู่สี่ห้าสายและข้อความไลน์อีกหลายข้อความ

แหะ...ยังมีหน้ามาแหะๆอีก น่าบ้องกะโหลกเราขอโทษน้า

ขณะที่ป้อมปราบกำลังส่งสายตาฟาดฟันกับพระเอกไม่เลิก อยากจะบึนปากแสยะยิ้มใส่มัน วันก่อนทำหน้าหงอยเป็นหมาแต่วันนี้เหมือนได้กระดูกมาแทะ ส่วนไอ้เพื่อนตัวเล็กนี่ก็เหมือนกัน ตอนแรกซึมเป็นนมบูดแต่ตอนนี้ยิ้มแป้นสดใสเหมือนอมพระอาทิตย์เข้าไป ถ้าไอ้นมเป็นตัวแดกพระอาทิตย์ไอ้คนข้างๆมันก็เป็นราหูอมจักรวาล เหอะ!

งั้นกูไปละร่างสูงใหญ่ยักษ์ผุดลุกขึ้นเต็มความสูง

อื้อ...นมจืดยิ้มให้ ตีแปะเข้าที่แขนของอีกฝ่ายขอบคุณที่มาส่งเราน้า แล้วก็ตั้งใจเรียนน้า

เพื่อนทั้งสองคนมองเพื่อนตัวเล็กของเองยิ้มน้อยยิ้มใหญ่โบกมือให้ไอ้รุ่นน้องกวนตีน แม่งพวกกูหงุดหงิดจนหนวดกระตุกตลอดเวลา เมื่อไรมันจะไปๆได้สักที

แม้ไอ้พระเอกมันไสหัวไปแล้วแต่เพื่อนกูยังคงยิ้มเหมือนแดกพระอาทิตย์ต่อไปไม่หยุด อะไรจะเจิดจ้าแสบตาขนาดนีไอ้เตี้ย แตกต่างจากวันก่อนลิบลับเลยนะเว้ย

ยิ้มปากแหกแล้วมั้งมึงป้อมปราบพูดขึ้นหลังจากที่หาที่นั่งในห้องเลคเชอร์ได้เรียบร้อยแล้ว

นมจืดดันแว่นขึ้นจมูกก่อนจะเกาแก้มอย่างที่ชอบทำเวลาเขิน

เปล่าสักหน่อย...ปราบไม่ล้อเราน้า

คนตัวเล็กได้แต่ทำเสียงหงุงหงิงใส่เพื่อนทั้งสองคนที่เอาแต่นั่งแบะปากด้วยความหมั่นไส้ นมจืดอยากรู้มากเลยว่าป่านนี้แล้วป้อมปราบกับศัตรูพ่ายทะเลาะกับพระเอกอยู่อีกเหรอ นึกว่าดีกันแล้วซะอีก ไม่ได้การละ...นมจืดจะต้องทำให้ทั้งสามคนกลับมาปรองดองกันให้ได้เลย

ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับแผนการปรองดองในหัวของตัวเองก่อนจะหยิบสมุดโน๊ตและชีทเรียนขึ้นมากองเอาไว้พร้อมตั้งใจเรียน

 

วันเสาร์ทำตัวให้ว่าง

นมจืดขยับตัวจากที่นอนมาหยิบโทรศัพท์ที่สั่นครืดอยู่บนเตียงมาอ่าน ตอนแรกต้องเอาเครื่องมาติดหน้าและหยีตาอ่าน แต่สุดท้ายก็ต้องขยับลุกไปหยิบแว่นมาสวมเพราะว่ามองไม่เห็นเท่าไร

ทำไมเหรอ?’

นมจืดพิมพ์ยุกยิกกลับไปหาเจ้าของบทสนทนา ไม่รู้วว่าพระเอกมีอะไรหรือเปล่า

เออน่า เอาเป็นว่าวันเสาร์ตอนสิบเอ็ดโมง แค่นี้นะ

ไม่ต้องถามมาก

กูขี้เกียจตอบ

บรัยยยยย ไปละไอ้เตี้ยหมาตื่น

ฮื้อ...นมจืดพิมพ์ไม่ทันเลยอะ พระเอกเล่นรัวๆมาขนาดนี้ คิ้วสีอ่อนขมวดมุ่นแต่ว่าริมฝีปากกลับค่อยๆยิ้ม แต่เดี๋ยวก็ทำปากยู่สลับกันไป

ฮื้ออออ...

รอคำตอบเราก่อนสิ

แต่ว่าแชทของนมจืดขึ้นว่าอีกฝ่ายอ่านแล้วแต่ว่าไม่ยอมตอบอะไรนมจืดเลยอะ เหมือนอ่านแล้วก็ตายหายไปเฉยๆ

พระเอก พระเอก

แงงงงง...พระเอกตายหายไปเฉยๆจริงๆด้วย ฮื้อออออออ

ที่นมจืดคิดว่าพระเอกตายหายไปเลยไม่ใช่แค่ในไลน์เท่านั้นแต่ว่าแม้กระทั่งพระเอกตัวเป็นๆนมจืดก็ไม่ได้เจออีกเลยจนกระทั่งวันเสาร์

นมจืดตื่นเช้าเป็นประจำเหมือนเดิมแม้ว่าจะเป็นวันหยุดก็ตามเพราะความเคยชิน ตื่นมาแล้วก็เทนมกินหนึ่งแก้ว นั่งพักผ่อนอยู่ในบ้านจนเกือบสิบเอ็ดโมงโทรศัพท์มือถือก็สั่นครืดๆอีกครั้ง

กูใกล้ถึงละ

นมจืดว่าไม่ใช่ใกล้แล้วมั้งเพราะว่านมจืดได้ยินเสียงเครื่องยนต์ของรถดังมาจากหน้าบ้านแล้วเนี่ย คำว่าใกล้ของพระเอกเนี่ยใกล้มากจริงๆด้วย

วันนี้จะไปไหนกันเหรอลูก

ไปข้างนอกกับพระเอกครับเอาตามจริงคือนมจืดก็ยังไม่รู้เลยว่าพระเอกจะไปไหน

นมจืดใส่ถุงเท้าส้นเตี้ยก่อนจะสวมรองเท้าผ้าใบ ออกไปหน้าบ้านแต่ว่านัยน์ตากลมโตก็มองเห็นรถจักรยานยนต์ที่ไม่คุ้นตาจอดอยู่

รถคันใหญ่ ล้อใหญ่และเสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มจนนมจืดกลัวว่าป้าสมรข้างบ้านจะออกมาสาดน้ำไล่เลย

พอคนขับรถถอดหมวกแล้วสะบัดผมไล่เหงื่อ นมจืดตาพร่าไปเล็กน้อย ไม่รู้ทำไมพระเอกดูเหมือนนายแบบถ่ายลงนิตยสาร

วันนี้พระเอกมาในชุดแปลกตากว่าปกติ ร่างสูงใหญ่สวมเสื้อยืดคอสีทับด้วยเสื้อคลุมสีเข้ม กางเกงยีนส์ขายาวและรองเท้าผ้าใบ นมจืดคิดว่านี่เป็นชุดที่ดีที่สุดที่พระเอกเท่าที่นมจืดเคยเห็นมาเลยนะเนี่ย

ทำไมวันนี้แต่งตัวดูดีจัง

คนฟังหัวคิ้วกระตุก นี่มันกำลังหลอกด่ากูว่าที่ผ่านมากูแต่งตัวได้สถุลมากเลย อะไรแบบนี้หรือเปล่าวะ

ไอ้บักห่า กูแต่งตัวหล่อทุกวันเว้ย มึงนี่พูดจาหมาไม่แดกเลยนะฟังแล้วแสลงหู

ฮื้อ...พูดไม่เพราะเลยน้า

คนตัวเล็กทำหน้าสนอกสนใจเจ้ารถคันใหม่มาก เดินสนไปรอบๆอย่างอยากรู้อยากเห็น ตัวรถเงาวับเหมือนใหม่ แถมคันใหญ่กว่านมจืดอีก

นี่ก็น้องใหม่เหรอ? ไปจิ๊กใครมาขับเหรอ?

โอ๊ย! ไอ้เชี่ย!เสียงหงุดหงิดจนนมจืดย่นคอหลบจิ๊กห่าไรล่ะ ของกูเซ่ะ!แม่ง! กูพระเอกรูปหล่อพ่อรวยฟรวยใหญ่ไข่ตุงมีอันจะกิน อุตส่าห์ให้ไอ้พระรองไปขับมาจากบ้านมาทิ้งไว้ให้ที่คอนโด มันยังมีหน้ามาบอกว่ากูไปตอดนถชาวบ้านมาอีกนะ สมองนี่มีอะไรในหัวบ้าง!

อ้าวเหรอ...ทุกทีเห็นแต่น้องที่เกือบเป็นซากไม่รู้ว่าพระเอกเอาซากน้องไปขายหรือยังนะ

ซากบ้านมึงไอ้เตี้ย!คันนั้นอยู่ในอู่ ไม่งั้นกูไม่เอาคันนี้มาให้มึงนั่งเป็นบุญตูดมึงหรอก

หูวววววว ดีใจจังคนตัวเล็กตาวาววับ

สาบานว่ามันไม่ได้กวนตีนกูใช่ไหม?!

ขึ้นรถ!เบื่อไอ้เตี้ยชอบทำเสียงง้องแง้งใส่จริงๆเว้ย

นี่ๆพระเอก…นมจืดกำลังจะปีนขึ้นขึ้นรถแต่ว่ามีปัญหาเล็กน้อย คือมันสูง…นมจืดไม่รู้ว่าจะเอาก้นตัวเองขึ้นไปนั่งซ้อนได้ยังไง เบาะด้านหลังทำสูงขึ้นกว่าด้านคนขับอีก ความสูงร้อยหกสิบนิดๆของนมจืดเป็นอุปสรรคมากเลยตอนนี้

ร่างสูงใหญ่ถอนหายใจเฮือก ก่อนจะแขวนหมวกกันน็อคอันโตเอาไว้ที่รถแล้วลงมายืนกอดอก

ปีนขึ้นไปดิวะ

คนตัวเล็กพยายามเอาขาสั้นๆของตัวเองวาดขึ้นรถให้ได้แต่ว่าก็ทำไม่ได้ ตาก็พยายามสอดส่องที่เหยียบแต่ว่าก็ไม่มีเลย

เขาลืมทำที่เหยียบให้หรือเปล่าอะ

โว้ยยย ลืมแป๊ะยิ้มอะไรวะ ปวดหัววววว

ยุ่งจริงไอ้เตี้ย

สุดท้ายนมจืดแทบร้องตาเหลือกเพราะว่าพระเอกจับเอวเล็กๆพร้อมกับดันสะโพกเล็กๆขึ้นไปนั่งแหมะอยู่บนเบาะหลังเรียบร้อย พอนมจืดขึ้นไปนั่งกระพริบตาปริบๆบนเบาะหลังเรียบร้อย แล้วพระเอกก็โยนหมวกกันน็อคอีกใบมาให้

แล้วพระเอกก็ขึ้นประจำที่คนขับ พอสตาร์ทรถอีกครั้งเสียงเครื่องก็ดังกระหึ่มจนนมจืดไม่ได้ยินที่พระเอกพูดอะไรเลย

จับไว้ดีๆละ ตกไปไม่ไปตามเก็บนะเว้ย

หา...อะไรนะ?” ยังถามไม่จบเลย รถมอเตอร์ไซด์คันโตก็ออกตัวจนคนตัวเล็กเกือบหงายหลังเพราะความแรงของเครื่องยนต์ ดีว่าพระเอกอ้อมเอามือมาคว้าตัวไว้ทัน แล้วก็ได้ยินเสียงพระเอกโวยวายตามมาอีกแต่ว่านมจืดฟังไม่รู้เรื่องเลย

มือใหญ่ของพระเอกมาคว้าแขนนมจืดเอาไว้ก่อนจะเอาไปวางแหมะไว้ที่รอบเอวแข็งแรง

บอกว่าให้จับกูไว้แน่นๆ ตกไปกูจะตามไปเหยียบซ้ำเลย

นมจืดก็ทำตามอย่างง่าย โถมตัวเข้าไปรัดเอวอีกฝ่ายไว้เพราะกลัวตก ยิ่งรถคันนี้เบาะนั่งด้านหลังยกสูงขึ้นทำให้นมจืดแทบจะไหลลงไปทับหลังพระเอกหมดแล้ว ตอนแรกนมจืดก็ยังกลัวอยู่นะ แต่พอมีมือแข็งแรงมาตบแปะที่ฝ่ามือของนมจืดที่วางอยู่บนรอบเอวของอีกฝ่ายแล้วก็รู้สึกว่าอุ่นใจขึ้นมาเลยล่ะ

 

กูจะดูเรื่องนี้!

พอมาถึงห้างได้นะ นมจืดยังไม่รู้เรื่องอะไรเลยก็โดนพระเอกลากมาจนถึงหน้าชั้นของโรงหนังของห้างจนได้

นัยน์ตากลมโตมองหนังภาพบนต์ที่โปสเตอร์เป็นสีทะมึนทึงและมีนักแสดงที่เป็นเด็กและผู้ใหญ่อยู่บนนั้น แต่ว่าหน้าตาจองแต่ละคนในโปสเตอร์ดูน่ากลัวมาก

แต่เราว่าเราดูเรื่องนี้ดีกว่าไหมอะ?” ชี้ไปทางโปสเตอร์อีกเรื่องที่เป็นอนิเมชั่นชื่อดังที่เพิ่งออกภาคสองมาได้ไม่กี่วัน

กูไม่อยากดูไอ้เด็กหัวจุกเป็นเสี่ยวหลงเปาแบบนั้น

อะไรกัน! น้องออกจะน่ารักมากเลย

แต่...

รอบที่แล้วมึงหลอกกูมาดูเรื่องกระต่ายโง่ๆแล้ว รอบนี้มึงต้องดูเรื่องที่กูอยากดู

ฮื้อ..ก็ได้น้ารอบที่แล้วพระเอกยอมดูบันนี่ฮ็อปๆกับนมจืดแล้วรอบนี้นมจืดยอมดูตามที่พระเอกอยากดูก็ได้

พอพระเอกไปซื้อตั๋วเสร็จก็ยังเหลือเวลาอีกเกือบชั่วโมงเลยตัดสินใจว่าจะกินอะไรไรง่ายๆ เลยไปจบอยู่ที่ร้านอาหารบนฟู๊ดคอร์ทของห้างแทน กินเสร็จกลับมาก็ได้เวลาพอดี

นมจืดเดินกอดถังป๊อบคอร์นตามร่างสูงใหญ่ต้อยๆเข้ามาภายในโรงด้านใน ตอนนี้หนังเรื่องนี้ไม่ค่อยมีคนดูแล้วเท่าไรเพราะว่าใกล้จะออกโรงแล้ว

เก้าอี้ที่ได้นั่งเป็นที่นั่งแถวบนๆตรงกลางพอดีเลย ในโรงมีอยู่แค่ไม่ถึงสิบคน

โฆษณาต่างๆก็ถูกฉายตามปกติ จนเข้าเรื่อง นมจืดได้ยินเสียงประกอบแล้วก็รู้สึกเย็นเยือกขึ้นมานิดหน่อย มือเล็กๆล้วงข้าวโพดมากินกรุบๆ ตากลมๆก็ดูหนังที่ฉายไปเรื่อย มีบางครั้งที่ตื่นเต้นจนลืมหายใจ มือก็หยุดชะงัก บางครั้งก็หยีตาดูเพราะแอบกลัวแบบจะมีผีสะดุ้งโผล่ขึ้นมาให้ตกใจเล่น

นัยน์ตาคมกริบเหล่มองคนที่นั่งข้างๆ อยากรู้ว่ามันมีกลัวหรือเปล่าเพราะหนังที่เขาเลือกดูคือหนังสยองขวัญที่เห็นรีวิวว่าน่ากลัว กดดัน หายใจไม่ออก คะแนนรีวิวก็ไม่เลวเลย เลยชวนมันมันมาดูซะเลย

แต่ไอ้ฉิบหาย!

ไหนใครบอกว่าน่ากลัว กดดัน หายใจไม่ออกไงวะ แล้วไอ้เตี้ยข้างๆกูที่นั่งจ้วงแดกข้าวโพดคั่วกรวมๆแบบไม่สนสี่สนแปดใดๆบนโลกนี้มันคือเชี่ยอะไร!!

ไหนโมเม้นที่ต้องโผเข้าซบอกกู ไหนโมเม้นตัวสั่นน้ำตาคลอเบ้าให้กูปลอบ? ไหนโมเม้นนั่งจับมือเพราะความตื่นเต้น ไหน????

แม่ง!

ไม่มีสักอย่างไอ้ห่านเอ๊ยยยยยย

ไอ้เตี้ยหมาตื่น!!!

สองชั่วโมงกว่าๆในโรงหนังที่กูคิดว่าแม่งบัดซบที่สุดในชีวิต

นี่กูเสียตังค์สี่ร้อยกว่าบาทมาเพื่อดูหน้าไอ้เตี้ยตอนแดกข้าวโพดคั่วจนแแก้มป่องอย่างเดียวเหรอวะ

นี่เหรอ...สิ่งที่เขาเรียกว่าเดทแรก ไอ้ฉิบหาย พังโหม๊ดดดดดดดดด โว้ยยยยยยย หัวร้อนดั่งไฟเย่อร์อีกแล้ว ไปเอาหม้อมาตั้งบนหัวกูได้เลย เดือดชัวร์

ฮื้อ...หนังน่ากลัวมาก

ไหน? ไหนบอกกูสิว่ามึงกลัวตรงไหน? ในหนังแม่งหั่นคอฉึกๆมึงยังนั่งดูดน้ำได้นี่แม่งน่ากลัวตรงไหน ตอบกูสิ

เหอะ

สงสารปีเตอร์อะ...นมจืดยื่นถังป๊อบคอร์นไปให้อีกฝ่าย แต่พระเอกหันหน้าหนี

ตอนอยู่ในโรงนะ พระเอกก็เอาแต่ทำหน้าบู้บี้ สงสัยหนังไม่ถูกใจแน่เลย

เหอะ...

นมจืดดันแว่นขึ้น ตากลมโตมองร่างสูงใหญ่ไม่ชอบหนังเหรอ?” ถามเสียงเบา

ร่างสูงใหญ่หันกลับมามองคนตัวเล็ก ไล่ลงมาถึงนิ้วเล็กๆจิ้มจึกๆที่ต้นแขนเขา

เปล่า...เห็นมันทำหน้าหงอยแล้วกูก็ไปไม่เป็นก็ดี...

พอได้ยินยังงั้นนมจืดก็ยิ้มตาหยีรอบหน้าเรามาดูกันอีกไหม? เราอยากดูน้องหัวจุก

พอเห็นรอยยิ้มกับตาหยีๆหลังแว่นกลมโตทรงโบราณนั่น เฮ้อ...อยากมานาบูมานาบีมานาบับ

สุดท้ายคนตัวใหญ่ก็ขยี้ผมนุ่มๆเออ...รอบหน้ากูให้มึงเลือกก็ได้

สัญญาแล้วน้า...

เออ สัญญา


-------------------------------------------------- 100% -----------------------------------------------------

สวัสดีค่า

วันนี้เอาเต็มๆตอนมาลงแล้วนะค้า ตอนนี้ใครอยากสมน้ำหน้านังพระมารวมกันตรงนี้ได้เลยค่า ดูคนเรานะ อยากจวนมาเดทแต่ปากแข็งไม่ยอมบอกตรงๆเป็นไงล่ะ ฮ่าๆ ดูน้องกินป๊อบคอร์นไปละกันนะ อิๆ

อ่านแล้วฟี้ดแบ็คบอกกันได้นะคะ หรือจะหวีดกันในทวิตที่เดิม รักรสนมจืด

ปล. หลังจากเคาะต้นฉบับแล้วเหลืออีกแค่ประมาณสามตอนก็จะจบแล้วสำหรับน้องนมและนังพระนะคะ 

ปล.สอง. แอบมาส่งข่าวว่าน้องนมกับนังพระน่าจะได้โชว์ตัวกับทุกคนช่วงงานหนังสือเดือนตุลาคมนี้แน่นอนค่า ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด

ขอบคุณทุกการสนับสนุนนะคะ เยิฟฟฟฟฟ



 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.234K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,292 ความคิดเห็น

  1. #11275 namwarncm (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 เมษายน 2564 / 14:33
    สมน้ำหน้าคุณพระ พูดกับน้องนมของเจ้ดีๆหน่อยก็ไม่ได้
    #11,275
    0
  2. #11183 KatCher (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 18:02
    สงสารพระเอกอยากมีโมเม้นต์ 55555
    #11,183
    0
  3. #11154 Nuthathai Por (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 20:59

    รู้ซะบ้างว่าไปกับใครนะคะคุณพระเอก

    #11,154
    0
  4. #11140 Beenyseven (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 23:50
    หัวเราะจนแม่ถามแล้ว อ่านอะไรคะลูก
    #11,140
    0
  5. #11079 เด็กดื้อ เด็กดื้อ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 20:33

    อ่านไปขำไป บรรยายความรู้สึกพระเอกได้ขำมาก ชอบๆ555

    #11,079
    0
  6. #11067 ยิ้งฉุบ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 15:19
    สมน้ำหน้า 55555555
    #11,067
    0
  7. #10958 Mr_mymint555 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 14:31
    สงสารไม่ไหว
    #10,958
    0
  8. #10607 Wafuii (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 01:36
    55555เสียใจด้วยจ้าคุณพระเอก
    #10,607
    0
  9. #10446 May Ling Pcm (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2562 / 23:51
    สมน้ำหน้านังพระ อยากได้โมเม้นนัก 555555
    #10,446
    0
  10. #10210 พิแดน (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 11:11
    คุณพระเอกก็คือน่าสงสารไปเลย5555555
    #10,210
    0
  11. #10201 Spices_smile (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 23:10
    เเหมมมมมม ตามใจกันเก่งงง
    #10,201
    0
  12. #10114 greentealatte ♡ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 17:49
    ปัดโถ่ะนายพระเอกกกก
    #10,114
    0
  13. #10082 Kun Kuna (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 13:24
    แล้วปากหนักทำไมอะ อยากให้เขาอ้อนไม่บอกเขาล่าาาา
    #10,082
    0
  14. #9968 MornMolar (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 23:00
    น่าสงสารคุณพระเขานะคะ แผนพังหมดเลย
    #9,968
    0
  15. #9910 momo1112 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 15:29
    น่าสงสานจังเลย555555555
    #9,910
    0
  16. #9821 Callmeyou (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 00:43
    คิดเองเออเองเก่ง
    #9,821
    0
  17. #9737 lio99 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 16:39
    ใช้คำเปลือง พิมพ์ผิดเยอะ
    #9,737
    0
  18. #9683 withfluffyp (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 23:45
    หมดกัน55555555 น้องนั่งกินป๊อบคอร์นสบายใจเฉิบเลย
    #9,683
    0
  19. #9647 TigKie_18 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 10:55
    พีคเว้ยน้องไม่กลัว5555 แต่ซอมบี้น้องก็ดูได้นี่ พระเอกอดแดก5555
    #9,647
    0
  20. #9413 PINKLAND (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 16:46
    เอ้าาา น้องไม่กลัว 5555555
    #9,413
    0
  21. #9188 myhyukkei (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 11:38
    55555 วงวารนังพระมาก 5555
    #9,188
    0
  22. #9158 Choco'l Pis (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 23:21
    มานาบูมานาบีมานาบับคืออะไรอ่า พระเอก 5555555555555
    #9,158
    0
  23. #9088 ThkTheks (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 22:37
    ขอบความที่กลัวแต่ยังไม่ทิ้งความเป็นฟู้ดไฟเตอร์ของน้อง วงวารพระเอกเค้านะคะ

    55555555555555
    #9,088
    0
  24. #8973 Miki_milky (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 22:06
    โธ่จะมาเดทกะน้องนม ทำใจคะน้องนมไม่กัว
    #8,973
    0
  25. #8935 XMCB_BB (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 08:10
    ถถถถ แผนพังหมด น่าสงสารพระเอกเขานะคะ 55555
    #8,935
    0