[Yaoi] รักรสนม(จืด) [Story by Arpo] [END] [สนพ. SENSE BOOK]

ตอนที่ 23 : บทที่ 20: นมจืดกับการดูดนม [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 64,354
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,210 ครั้ง
    25 มิ.ย. 61

บทที่ 20: นมจืดกับการดูดนม

 

ป้อมปราบกับศัตรูพ่ายเดินส่ายหัวเป็นเชิงระอาใจ นี่เข้าวันที่สามแล้วที่ไอ้เพื่อนนมตัวเล็กมันชอบหายหัวไปไหนไม่รู้ตอนเช้าและกลางวัน

ตอนเช้ามันมาเรียนเกือบเก้าโมงทั้งที่ปกติแปดโมงกว่าๆก็ถึงคณะแล้ว ตอนแรกก็คิดว่ามันนอนตื่นสาย เห็นว่าช่วงนี้มีเรื่องให้สมองน้อยต้องคิดเยอะเลยไม่ได้ถามอะไร แต่พอวันที่สองก็ยังมาเกือบสายเหมือนเดิมก็เริ่มเอะใจ

แถวตอนกลางวันพอกินข้าวเสร็จก็บอกว่าจะแว้บไปซื้อนมตามปกติแต่กว่าจะกลับมาก็เกือบหมดพักเที่ยง ไม่รู้หายหัวไปไหนมา ทำเอาผู้ปกครองถึงกับนั่งไม่ติดเก้าอี้ ไลน์ไปก็บอกว่ากำลังกลับตลอด

เดี๋ยวนี้ลูกน้อยมันกำลังอยู่ในช่วงต่อต้านผู้ปกครองใช่ไหม ถึงได้ทำตัวเหมือนเด็กช่วงเลี้ยวหัวต่อขนาดนี้

จนพอเข้าวันที่สามนั่นแหละพวกเขาถึงได้ลองตามไอ้นมจืดออกไปดูว่าวันหนึ่งๆมันหายหัวไปไหน สรุปได้ความว่าไงรู้ไหม?

...เด็กน้อยของผู้ปกครองทั้งสองคนไปแอบตามตูดผู้ชายต้อยๆเลยจ้า…

โว้ยยยยย...ผู็พิทักษ์นมจืดไม่อยากจะเชื่อสายตาว่าเพื่อนตัวเล็กของเขาไปยืนด้อมๆมองๆผู้ชายอยู่ที่คณะเพื่อนบ้านนี่เอง ไม่ต้องสงสัยเลยว่าไปตามใคร แม่งมีอยู่คนเดียวนั่นแหละ พูดแล้วแสลงใจหนักมาก

ไปตามส่องเขาพอเห็นไอ้เด็กปีสองนั่นแล้วก็รีบหลบไม่ยอมเข้าไปคุย ไม่รู้ว่าจะมาตามทำไมให้เสียเวลาถ้าเกิดว่าไม่กล้าเข้าไปคุยกับมันอยู่ดี

จนพอโดนพวกเขาสองคนจับได้ก็ทำตาโตเป็นไข่ห่าน ทำปากพะงาบๆพูกไม่ออก พอถามว่ามาทำอะไรตรงนี้ก็อ้ำอึ้งๆ ตอบไม่ได้ ทำหน้าจะร้องไห้ส่งเสียงร้องฮื้อๆตามสไตล์มัน

ยังมีหน้ามาบอกด้วยนะว่า…

เราอุตว่าห์หลบออกมา ทำไมยังตามมาเจออะ โธ่...

โอ้โหไอ้ห่าน! มึงฉลาดมาก ไม่มีพิรุธใดๆเลยจ้า อยากจะเอาตีนก่ายหน้าผากกันและกันจริงเว้ย

ปวดกบาลอย่างหนักหนา

ต้องเค้นจนได้คำตอบมาว่า

ก็...มา...ตาม...ดูพระเอก...อะ

โว้ยยยย! พวกกูจะบ้า อะไรคือการที่เพื่อนกูมาตามตูดส่องผู้ชาย แถมไอ้นั่นมันยังเป็นผีบ้าอีกต่างหาก หมดกัน!!

ไอ้เตี้ยมันยังมีหน้ามาบอกอีกนะ แค่มาตามดูเฉยๆ ปราบกับพ่ายไม่โกรธน้า

พวกกูไม่รู้จะทำยังไงกับมันดีเลยเนี่ย ปวดกบาลก็ปวด มึนก็มึน นี่ถ้ากรอกยาฆ่าหญ้าตายได้นี่ทำไปแล้ว

หลังจากป้อมปราบกับศัตรูพ่ายจับได้ นมจืดเลยถือโอกาสอันดีงามนี้ลากเพื่อนทั้งสองมาส่องตูดผู้ชาย เอ๊ย...มาเที่ยวเล่นคณะเพื่อนบ้านด้วยกันซะเลย

แต่ให้ตายสิ!

มันใช่เรื่องไหมที่พวกกูต้องมามุดหัวอยู่ตามพุ่มไม้ใบหญ้าเนี่ย!! นี่ถ้ามุดลงดินไปได้คงทำไปแล้วเหมือนกัน

ไอ้เตี้ย กลับเถอะ ร้อนจะตายห่าแถมไอ้ใบไม้ใบหญ้าพวกนี้ก็คันจะตายห่า

ฮื้อ...คนตัวเล็กดันแว่นขึ้นพลางเช็ดเหงื่อจากแก้มนิ่มๆสีแดงเพราะไอร้อนเดี๋ยวพระเอกก็กลับมาแล้ว

นมจืดมาตามส่องจนรู้ว่าชายหนุ่มรุ่นน้องร่างสูงใหญ่จะกลับมาที่คณะหลังพักกลางวันช่วงเวลานี้พอดี แรกๆนมจืดถึงกับต้องนับนาทีต่อนาทีเลยนะ แต่ก็มีบางวันที่พระเอกมาเลทไปบ้าง

นมจืดก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าตัวเองทำอะไรอยู่ มารู้อีกทีขาก็ก้าวมาหยุดที่หน้าคณะศิลปกรรมตลอดเลยอะ สายตายังต้องคอยสอดส่องมองหาเป้าหมายด้วย แต่ว่านะ...นมจืดไม่กล้าเข้าไปทักพระเอกหรอก ไม่รู้สิ...นมจืดเหมือนยังไม่พร้อมเลยอะ

แต่ว่านมจืดรู้สึกว่าอยากเจอ อยากเห็นหน้าพระเอกอะ อยากรู้ว่าพระเอกเป็นยังไงบ้าง สบายดีหรือเปล่า ไม่อยากให้พระเอกทำหน้าเศร้าแบบวันนั้นอีก นมจืดเห็นแล้วเศร้าตามไปด้วย มันเจ็บๆจี๊ดๆเหมือนมีแมงจุ๊ดจิ๊ดมากัดตลอดเวลาเลย

โน่น...นมจืดมองตามเพื่อนที่พยักเหยิดไปทางเข้าตึกคณะศิลปกรรม

นัยน์ตากลมโตมองตามที่เพื่อนบอกก็เจอกับคนตัวสูงใหญ่เดินล้วงกรเป๋ากางเกงมากับเพื่อนในกลุ่มอีกสองสามคน นมจืดเห็นว่ามีโอ๋กับสมชาติอยู่ด้วย

ไม่เข้าไปทักล่ะป้อมปราบสะกิดถาม

แต่ว่าเพื่อนตัวเล็กกลับส่ายหน้า

ไม่เอาอะ เราไม่กล้า

ผู้ปกครองทั้งสองคนมองหน้ากันแล้วได้แต่ถอนหายใจเฮือก

แล้วจะมาตามอยู่แบบนี้เหรอ?” ศัตรูพ่ายจ้องหน้านมจืด จนคนโดนจ้องหลบตาทำเสียงอ้อมแอ้มป่านนี้มันคิดว่ามึงเกลียดมันเข้าไส้เข้ากระดูกแล้วมั้งถึงพวกกูอยากจะให้มันเป็นเรื่องจริงก็เถอะ

แต่ก็นะ ดูเพื่อนตัวเล็กของเขาเถอะ

ชอบเขาไปถึงไหนต่อไหนแล้วมั้งเนี่ยแต่ยังไม่รู้ตัวอีกนะ!

ฮื้ออออ ไม่ได้เกลียดนะ!คนตัวเล็กยืนยันเสียงแข็ง ยังไงนมจืดก็ไม่ได้เกลียดพระเอกเลยสักนิดนะ

เออๆ รู้แล้ว ไม่เกลียดๆป้อมปราบพึมพำรับคำแต่ว่าเขินฉิบหายเลย

ใบหน้าขาวเกือบซีดขึ้นสีเรื่อจางๆ ทำปากขมุบขมิบ ก้มหน้าก้มตาไม่ยอมมองเพื่อน

ฮื้ออออ อย่าล้อเราน้า

เสียเวลาส่องตูดผู้ชายอยู่นานจนอีกฝ่ายเดินขึ้นตึกไปแล้ว สองผู้ปกครองถึงได้ลากตัวเพื่อนตัวเล็กกลับเข้าคณะเช่นกัน

นี่พวกกูเสียเวลาทั้งช่วงพักไปกับการส่องตูดผู้ชายเหรอวะเนี่ย...นึกว่าอยู่มอปลายที่ต้องมานั่งตามส่องคนที่แอบชอบตามซอกตึกห้องเรียน

 

พอเรียนเสร็จนมจืดก็ยังคงปฏิการเหมือนเดิมคือการมานั่งจ๋องอยู่ที่แถวๆคณะของพระเอก แต่ว่าคราวนี้ป้อมปราบกับศัตรูพ่ายบอกว่าไม่อยากมามุดพุ่มไม้แล้วเลยไม่ได้ตามมาด้วย อะไรกัน...นมจืดก็ไม่เคยมุดพุ่มไม้สักหน่อยนะ

ขณะที่กำลังเดินเข้าไปด้อมๆมองๆคนตัวเล็กก็ได้แต่ทำตาโตเป็นไข่ห่านเพราะว่าสายตาเขาดันไปเจอกับใครบางคนพอดี

น้องหนูนมจืด!สมชาติเห็นคนตัวเล็กของรุ่นพี่คณะเพื่อนบ้านมาด้อมๆมองๆอยู่แถวหน้าคณะ

อ๊ะ!นมจืดหันมายิ้มแหยๆเหมือนเด็กโดนจับได้ก่อนจะโบกมือหยอยๆให้กับสมชาติสวัสดีจ้า สมชาติ

มาทำอะไรตรงนี้?”

คนตัวเล็กทำตาล่อกแล่กคือ...เอ่อ...จะกล้าบอกสมชาติได้ไงว่ามาตามดูพระเอกอะ กลัวสมชาติเอาไปบอกพระเอกมากเลย

ทำห่าไรตรงนี้ไอ้ชาติ

ยังไม่ทันที่นมจืดจะได้ตอบอะไร เสียงทุ้มแหบต่ำก็ดังมาจากด้านหลังของสมชาติ ร่างสูงใหญ่ที่เพิ่งเดินออกมาจากมุมอับของตึกเนื่องจากว่าไปสูบบุหรี่ที่ด้านหลังของคณะมา คิ้วเข้มขมวดมุ่นพอเห็นว่ามีใครอีกคนยืนอยู่ตรงนี้ด้วย

อุ๊ยเสียงเล็กๆร้องเบาๆ นัยน์ตากลมโตหลังแว่นมองใบหน้าคมเข้มแล้วก็ก้มเกาแก้มตัวเอง ใจที่เคยสงบนิ่งก็ค่อยๆเต้นระรัวเป็นจังหวะหนักๆเอ่อ...คือ...สวัสดีน้า...นมจืดอยากจะบ้องหัวตัวเอง ไม่รู้ว่าตัวเองพูดอะไรออกไป แต่ในหัวนมจืดมีแมงจุ๊ดจิ๊ดตีกันไปหมด

นัยน์ตาคมกริบมองคนตัวเล็กเพียงแค่ช่วงพริบตาก่อนจะเมินไปด้านข้าง จนนมจืดใจเสีย

ไปได้ยังไอ้ห่าพูดจบร่างสูงใหญ่ก็ก้าวขาฉับๆทำท่าจะขึ้นตึกเรียนไปก่อน

อ้าว เฮ้ย!สมชาติถึงกับละล้าละลังเพราะว่าเพื่อนก็เมินน้องหนูจนเดินสะบัดตูดหนีไป ส่วนน้องหนูนมจืดก็ทำหน้าน่าจะร้องไห้ น่าสงสารฉิบหาย ไม่เป็นอะไรนะ เดี๋ยวพี่สมชาติจะปลอบใจเองนะจ๊ะเอ่อ น้องหนู...

ไอ้สัดชาติ!เสียงกัมปนาทจนเจ้าของชื่อสะดุ้งเฮือก

โอ๊ย! ไอ้ห่านจิกเอ๊ย เกิดเป็นนายสมชาติมันช่างอาภัพนัก

เอ่อน้องหนู

ฮึก...โอ๊ยย หนูลูก...อย่าแบะนะลูก ไม่ร้องๆนะไม่ร้องฟืดๆ

นมจืดขอบตาร้อนผ่าวจนน้ำตาไหลเอ่อ เป็นครั้งแรกที่นมจืดโดนพระเอกเมินอย่างซึ่งๆหน้า แม้ว่าปกติพระเอกจะปากร้ายแต่ว่านมจืดไม่เคยโดนพระเอกโดนมองแบบนั้นมาก่อน

มันทั้งเฉยชาและเย็นเยือกจนนมจืดรู้สึกเหมือนโดนแช่แข็งในช่องฟรีซ จู่ๆน้ำตามันก็ไหลออกมาเอง จนต้องสูดน้ำมูกฟืดๆ

พระ...เอก...ไม่เอานะ! นมจืดไม่ชอบเลย ไม่ชอบแบบนี้เลย

ไม่ต้องหนีแล้ว...กู…

กูไม่ก้าวเข้าไปแล้ว…

...เราก็ไม่หนีแล้วแต่ทำไมพระเอกถึงถอยห่างเราไป…

ฮึก...พระเอก...รอ...เราก่อน...นมจืดอยากจะคุยด้วย อย่าเพิ่งทิ้งเราไปไหนสิ รอเราก่อน

แผ่นหลังกว้างหยุดนิ่งชั่วขณะแต่สุดท้ายร่างสูงใหญ่ก็ก้าวต่อไปโดยไม่สนใจคนข้างหลัง คนตัวเล็กยิ่งใจเสีย พยายามจะเรียกอีกฝ่ายแต่เหมือนว่าพระเอกจะไม่สนใจเลย

สุดท้ายขาเล็กก็เริ่มวิ่งตาม แต่ทว่า…

อ๊ะนมจืดร้องพร้อมๆกับที่ความเจ็บแล่นเข้ามา หัวเข่าเล็กกระแทกดังปักกับพื้นบันไดเพราะเจ้าตัวดันสะดุดบันไดล้มลงไปนั่งกองกับพื้น

เฮ้ย! น้องหนู!สมชาติตาเหลือก รีบวิ่งกลับมาดูรุ่นพี่ตัวเล็ก นักศึกษาแถวนั้นก็เข้ามาช่วย

ร่างเล็กถูกพยุงมานั่งที่ม้านั่งใต้ตึกคณะศิลปกรรม นมจืดกัดฟันสะอื้นเบาๆ หัวเข่าเจ็บแปล๊บๆ

เป็นอะไรหรือเปล่า?” สมชาติถาม พลางทำสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

นัยน์ตากลมถูกบดบังด้วยม่านน้ำตาบางๆ พระเอกไม่สนใจนมจืดแล้วจริงๆด้วย ขนาดเขาล้มคุณฮีโร่ของนมจืดยังไม่มาช่วยเลย สงสัยพระเอกไม่อยากเป็นฮีโร่ของนมจืดแล้วแน่เลย

คนตัวเล็กส่ายหน้าจนผมกระจายไม่...ฮึก...

ลุกไหวไหม?”

พอร่างเล็กลุกแต่ว่าก็ต้องลงไปนั่งใหม่เพราะว่าเจ็บหัวเข่า มือขาวๆเลยลองพับขากางเกงขึ้นมาดูก็เห็นเป็นรอยแดงเถือกอยู่ที่เข่า

ดูแล้วน่าจะช้ำนะสมชาติพึมพำ ตอนนี้ยังแค่แดงๆแต่ว่าไม่เกินวันนี้อาจจะเขียวช้ำก็ได้เอาอะไรประคบก่อนนะว่าแต่มันต้องใช้อะไรประคบดีวะ ประคบร้อนหรือเย็นดี? นี่กูต้องวิ่งโร่ไปถามอากู๋ก่อนละเว้ย

หลังจากค้นอยู่แป๊บนึงก็ได้ความว่าประคบเย็นน่าจะเป็นดีที่สุดในเวลานี้

นั่งรอก่อนนะ เดี๋ยวพี่สมชาติไปซื้อน้ำแข็งให้

เอ่อ...ไม่เป็นอะไร...นมจืดพยายามห้าม แต่ว่าอีกฝ่ายกลับวิ่งออกไปแล้ว

ร่างเล็กนั่งก้มหน้า ค่อยๆขยับขาไปมาแต่ก็ต้องนิ่วหน้าเพราะว่าเจ็บมามขึ้นจนต้องหยุดขยับ มือขาวยกขึ้นเช็ดน้ำตาปอยๆ

นมจืดรู้แล้วว่าตอนที่นมจืดหนีหน้าพระเอก พระเอกรู้สึกยังไง นมจืดรู้สึกเหมือนกันเลยในตอนนี้ มันเจ็บจี๊ดจนสมองชาไปหมด

เขาอยากขอโทษแต่ว่า...เห็นที...พระเอกจะไม่อยู่รอให้นมจืดขอโทษอีกแล้วมั้ง

คนตัวเล็กก้มหน้ามองพื้นไปเรื่อยๆจนเห็นว่ามีมือใหญ่มาช้อนที่น่องพร้อมกับก้อนผ้าเย็นๆมาประคบที่เข่าเล็กๆ

ขอบคุณมากน้าสมชาติเสียงเล็กพึมพำเบาๆ

บ้านมึงสอนให้ก้มหน้าขอบคุณเหรอไงวะ?”

เสียงทุ้มแหบต่ำดังนิ่งๆ แต่มันทำให้นมจืดรีบเงยหน้าขึ้นมาจนคอจะเคล็ด นัยน์ตากลมโตเบิกกว้างเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ของคนที่นมจืดอยากเจอ

พระเอก!รอยยิ้มกว้างผุดขึ้นมาบนใบหน้าขาวเกือบซีด จมูกเล็กแดงๆเห็นแล้วน่าบีบให้หายมันเขี้ยว ตากลมหลังแว่นประกายระยิบระยับทั้งที่ตาบวมแบบนั้นแหละ

ใบหน้าคมเข้มด้วยไรหนวดบึนปากใส่เล็กน้อย เห็นไอ้เตี้ยมันร้องไห้เป็นเด็กแล้วจะโทษใครได้นอกจากความใจง่ายของตัวเองละวะ

พระเอกๆนมจืดรีบยึดต้นแขนแแกร่งเอาไว้แน่นเพื่อให้มั่นใจว่าพระเอกจะไปเดินหนีไปอีก

เออร่างสูงใหญ่ที่นั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นค่อยๆจับน่องขาวมาวางบนหน้าขาของตัวเองก่อนจะคลึงก้อนผ้าเย็นๆไปทั่วเข่าเล็กอย่างเบามือเรียกทำซากอะไรแม้ว่าเสียงจะดุแต่ว่าใบหน้าของเจ้าตัวกลับมีรอยยิ้มชั่วครูหนึ่ง

ฮื้อออ พระเอกๆนมจืดได้แต่ยิ้ม มองคนตัวใหญ่ที่คอยประคบเข่าให้อย่างดีใจ

เออ เรียกจังกูก็เป็นบ้าตามมันไปอีกคนเลยเว้ย ยิ้มเป็นผีบ้าแถมใจยังลิงโลดเป็นวาก้าวาก้าเอ้ๆ

คนนวดก็นวดไป คนนั่งให้นวดก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่จนแก้มย้อย ร่างสูงเอาก้อนผ้าออกแล้วค่อยๆดึงกางเกงของอีกฝ่ายลงมาเรียบร้อย

นัยน์ตาคมกริบสบตากับดวงตากลมโต คราวนี้นัยน์ตาทั้งสองคู่ไม่มีการเมินหรือหลบกัน มีแต่จ้องจนเหมือนทั้งสองถูกดูดเข้าไปในห้วงอวกาศด้วยกัน

เราขอโทษ...เสียงเล็กๆเอ่ยขึ้นมาก่อนอย่าเมินเราเลยนะ เรา...เจ็บจี๊ดเหมือนมีแมงจุ๊ดจิ๊ดอยู่ในใจเราตลอดเลยนมจืดไม่อยากรู้สึกแบบนั้นอีกแล้ว มันทั้งรู้สึกเจ็บและแย่ไปพร้อมๆกันดีกันนะ…

พระเอกไม่ได้ขัดอะไรขึ้นมา เขาปล่อยให้คนตัวเล็กได้พูดในสิ่งที่อยากพูด แต่ว่า...ไอ้แมงจุ๊ดจิ๊ดของมันคืออะไรวะ กูงงมากถึงมากที่สุด

เราไม่อยากให้พระเอกเดินหนีเรา...เรารู้สึกว่าเราไม่ชอบเลย

อ่าหะ...แล้วยังไงต่อ เร็วๆพูดอีก...กูกำลังเคลิ้มและปลื้มปร่ิมมาก

พอพระเอกหายไปเรารู้สึกไม่ดีเลย เรารู้สึกเหมือนอะไรมันหายไป เราอยากเจอหน้า อยากรู้ว่าพระเอกเป็นยังไงบ้างนมจืดรู้สึกว่าเขากล้ามากกว่าที่เคยเป็น เหมือนคำพูดที่มันอัดอั้นอยู่ในใจทั้งหมดมันพรั่งพรูออกมาอย่างหยุดไม่อยู่ แต่ไม่เป็นอะไร..นมจืดอยากพูด พูดความรู้สึกที่เขามีทั้งหมดปราบกับพ่ายบอกเราว่า...นั่นคือความชอบ...หมายความว่าเรา...ชอบพระเอก...

นมจืดก็ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองมากเท่าไร แต่ว่านมจืดรู้สึกได้ว่า...สิ่งที่ปราบกับพ่ายบอกมานั้นมัน...ถูกต้อง…

แล้ว...มึงเชื่อที่เพื่อนมึงบอกไหม?”

เราเชื่อ...เชื่อว่าสิ่งที่ปราบกับพ่ายบอกมามันถูกต้อง...

เขาคิดว่าเขาเริ่มเข้าใจตัวเองขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล

ทำไม?” ตอนติงต๊องก็เล่นเอาซะปวดกบาล แต่บทจะฉลาดก็เล่นเอากูอึ้งไปเลยนะ

นมจืดสบตาคมกริบ เกาแก้มจนย้วยเพราะความเขิน

ไม่รู้สิ...เรารู้สึกว่าใจเราบอกว่าความรู้สึกที่เรามีมันคือเรื่องจริง

โอ๊ยยย! เลี่ยน!!

แต่ฉิบหาย! ใจกู…

ช่วยด้วยไอ้ห่าน ปากกูมันฉีกแล้ว ฉีกจนปากแหกถึงหูแล้วมั้ง อยากหาอะไรมาฟาดหน้าเผื่อกูอาจจะกำลังฝัน เอาให้ตื่นหน่อยสิ

หึ...แม่งหยุดไม่ได้จริงๆ หยุดยิ้มเนี่ย...ไอ้ห่านหึๆหยุดสิวะ เสียหายหมดภาพพจน์คนหล่ออย่างพระเอกรูปหล่อพ่อรวยฟรวยใหญ่ไข่ตุง

คนตัวเล็กยิ้มตาหยีเมื่อพูดหมดทุกอย่างแล้ว แมงจุ๊ดจิ๊ดที่เคยอยู่ในใจทั้งหมดพร้อมใจกันเงียบลงเหมือนโดนยาฆ่าแมลงตายห่าไปหมดแล้ว

ร่างสูงใหญ่พยายามสงบสติอารมณ์กู...เคยบอกแล้ว...เขายังยืนยันคำเดิมว่า

ที่กู...จูบมึงไป...กูไม่ขอโทษเพราะกูตั้งใจนี่เป็นครั้งแรกที่พระเอกรู้สึกว่าความหนักอึ้งในใจมันหายไปเช่นกัน แม้จะไม่รู้สึกผิดที่เคยจูบมันแต่มันกลายเป็นก้อนหินหนักๆที่ถ่วงความรู้สึกเขาไว้ตลอดเวลาเพราะนั่น...คือความรู้สึกทั้งหมดของกู

คนตัวขาวหน้าแดงเรื่อ ก้มหน้างุดเมื่อได้ยินประโยคสุดท้าย มือไม้พันกันไปหมด

ฮื้ออออ...พระเอกทำนมจืดเขินมากๆจนต้องมองพื้นเลย ไม่กล้ามองพระเอกเราเขิน...

กูรู้...ใช่ว่ามึงเป็นคนเดียวซะเมื่อไร กูก็เป็นไอ้เตี้ยแต่กูอยากให้เวลาค่อยๆสอนกันและกัน เรียนรู้ความรู้สึกไปพร้อมๆกัน...

ฝ่ามือใหญ่จับแก้มกลมทั้งสองข้างให้เงยหน้ามามองเขา นัยน์ตาคมกริบจริงจังที่สุด

มึงพร้อมจะเรียนรู้ไปกับกูไหม?” ฝ่ามือใหญ่ลดลงมาที่หน้าของคนตัวเล็กกว่าถ้ามึงโอเคแค่จับมือกูเอาไว้ก็พอ

นมจืดมองใบหน้าคนพูดก่อนจะลงมามองที่ฝ่ามือใหญ่ที่ดูแข็งกระด้าง ไม่นุ่มนิ่ม ก่อนจะค่อยวางมือเล็กของตัวเองลงไป

...แต่นมจืดรู้สึกว่ามือคู่นี้อบอุ่นและปลอดภัย…

ขอบคุณนะพระเอกนมจืดคิดว่าเขากล้ามากขึ้น ไม่กลัวหัวหดเหมือนเมื่อก่อน รู้แค่ว่า...พระเอกเป็นเหมือนพลังและกำลังใจของนมจืดเสมอ

ร่างสูงใหญ่ขยี้เบาๆที่ผมนุ่มนิ่ม พลางเข่นเขี้ยว

ลีลาเหลือเกินนะมึงปล่อยให้กูเฉาเป็นผักเหี่ยวอยู่หลายวัน

ฮื้อออออผมนมจืดยุ่งอีกแล้ว

ขอดูดนมหน่อยดิ...อยู่ๆก็อยากกินนมขึ้นมาอีกแล้ววะ

คราวนี้คนตัวเล็กกว่าทำหน้างงงวยอยากกินนมเหรอ? เราไปซื้อให้ไหม

อะไรวะ? เมื่อกี้ออกจะฉลาดแท้ๆแต่ทำไมถึงกลับมาโง่อีกแล้ววะเนี่ย โว๊ะ!

กูหมายถึงนมนี่...นิ้วแข็งๆเกลี่ยริมฝีปากเล็กอย่างมันเขี้ยว

นมนี่?

หมายถึง?!

สมองเล็กๆค่อยๆประมวลผลออกมา พอเริ่มเข้าใจว่าพระเอกหมายถึงอะไร เจ้าตัวก็หน้าแดงก่ำ ส่งเสียงฮื้อๆในลำคอแบบที่ทำเป็นปกติ

ไม่ได้...อะไรวะ? เดี๋ยวแม่งดื้อนะไอ้เตี้ยตรงนี้ไม่ได้...คนเยอะ...

ริมฝีปากได้รูปเริ่มแสยะยิ้มอย่างลิงโลด งั้นหมายความว่า...

ถ้าคนไม่เยอะ...กูจะได้ดูดนมใช่ไหม?”

หา?”

ยังไม่ทันได้ท้วงอะไร ก็โดนร่างสูงใหญ่ฉุดเดิน แต่ว่านมจืดร้องเพราะเข่ายังเจ็บอยู่ จนพระเอกทำหน้าหนักใจแล้วถึงมายืนข้างๆพลางเอาแขนแข็งแรงมาหนีบเข้าที่เอวเล็กเอาไว้แล้วออกแรงยกนิดหน่อยจนนมจืดขาลอย

ฮื้อ...พระเอกจะไปไหนนมจืดขาแทบไม่ติดพื้นเพราะพระเอกหนีบเอวแล้วเดินฉับๆ

ไปหาที่เงียบๆไงวะ ถามโง่ๆ

ฮื้ออออออ นมจืดไม่ไปได้ไหม?!!

 

ฮื้อออออ

โอ๊ย...ไอ้นม...มึงจะร้องฮื้อทำห่าอะไร

ฮื้ออออ ไม่เอาได้ไหม?”

ไม่เอาอะไร!

ฮื้อ ไม่ดูดนมได้ไหม?”

ไม่ได้!

ฮื้ออออ แง...

เลิกแหกปากแล้วมานี่...

ทำไมพระเอกไม่อ่อนโยนอีกแล้วอะ กลับมาเป็นพระเอกคนเดิมอีกแล้ว ฮื้อออออ

คนตัวเล็กยืนหน้าแดงก่ำพลางเม้มปากตัวเองแน่น ส่ายหน้าเป็นพัลวันไม่กล้าเดินเข้าไป จนคนโฉดเริ่มทำหน้าอ่อนลง

ไหนบอกไม่รังเกียจกูไงทำเสียงแผ่วพร้อมตีหน้าเศร้าเคล้าน้ำตา

ฮื้อคนตัวเล็กขี้ใจอ่อน ยอมเดินเตาะเตะเข้าไปหาเขาอย่างโดยดี

ติดกับ! ฮี่ๆ

มือใหญ่คว้าเอวเล็กเข้ามาหาตัวเล็กจนเจ้าตัวตกใจแว่นแทบเบี้ยว นัยน์ตาคมกริบพราวระยับอย่างได้ใจต่างจากตอนก่อนๆที่ซึมเป็นหมาหงอย นมจืดเม้มปากแน่นพร้อมทำหน้านิ่วคิ้วขมวดทั้งที่หูแดงเถือก

ฮอลลล! ไอ้มินเนี่ยน ไอ้เตี้ยหมาตื่น! ทำหน้าแบบนี้อยากให้ฟัดจมเขี้ยวเลยใช่ไหม?!

มาดูดนมเร็ว

ให้…ทีเดียวนะ…พระเอกชอบแกล้งอะ!

คนขอไม่ตอบแต่ประกบปากตัวเองลงไป ตอนแรกนมจืดตกใจยิ่งเม้มปากแน่นแต่ก็ค่อยๆผ่อนคลายลง ร่างสูงก็แค่แตะจุ๊บๆเพราะกลัวอีกฝ่ายจะยิ่งเตลิด พอถอนปากออกมายังเห็นนมจืดหลับตาปี๋ เกร็งจนเหมือนจะชัก คนเห็นเลยยิ่งมันเขี้ยว จับแก้มนุ่มๆยืดออกทั้งสองข้าง

ฮึ้ย…เห็นแล้วอยากแกล้งอยากฟัด

เลยก้มลงไปจุ๊บปากเล็กอีกรอบจนเกิดเสียงดังจ๊วบ คนตัวเล็กร้องครางหงุงหงิง

เปิดตาได้แล้วมั้งดีดหน้าผากแม่งแถมไปด้วยเลย

คนตัวเล็กค่อยๆหรี่ตาขึ้นมาข้างหนึ่งพอเห็นว่าร่างสูงใหญ่ถอยห่างออกไปแล้วถึงได้เปิดตาทั้งสองข้างขึ้นมาทั้งที่ใบหน้ายังรู้สึกเห่อร้อนจนเหมือนจะสุก

ชอบแกล้งเราย่นจมูกใส่แถมให้

พระเอกแสยะยิ้มมึงมันเด๋อ

เนี่ย! ชอบเรียกแบบนี้ไง แกล้งนมจืดตลอด

ทำไมชอบแกล้งเราอยู่เรื่อยเลยอะ

มึงไม่รู้หรือไงคนตัวเล็กทำหน้างงงวยใส่เขาว่ากันว่า…ผู้ชาย…มักแกล้งคนที่ชอบ…

พูดจบคนตัวโตก็หันหลังขวับเดินฉับๆออกไปเลยทิ้งลูกระเบิดย่อมๆไว้ให้คนตัวเล็กได้แต่อ้าปากค้างหน้าตาหูเหอแดงก่ำ

ฮื้อออออ…แกล้งให้เราเขินอีกแล้วนะ

.

.

.

[แถม]

มึง…สมชาติเรียกเพื่อนคณะที่บรรดาชายหนุ่มกำลังเดินออกมาจากบันไดตึกเรียนของคณะกูว่ามึงกำลังโดนสตอร์กว่ะ

สายตามองเห็นร่างเล็กๆกำลังผลุบๆโผล่อยู่ใต้พุ่มไม้

ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่แสยะยิ้มมุมปากจนหนวดกระดก ช่วงนี้ต้องโหมทำโปรเจ็กให้เสร็จทันงานนิทรรศการของคณะทำให้สภาพของเหล่านักศึกษาชั้นปีที่สองของคณะศิลปกรรมถึงกับโทรมเป็นผีไปตามๆกัน ไม่เว้นแม้แต่พระเอก

กูกำลังนับวันอยู่ว่าไม่ได้อาบน้ำสระผมโกนหนวดมากี่วันแล้วกันนะ แต่เหมือนสมองมันเลือนลางจนจำไม่ได้เหลือเกิน และด้วยความที่นอนไม่ค่อยพอทำให้ใต้ตาคล้ำเหมือนคนโดนต่อยมา

หลังจากเรื่องราววันนั้นที่ไอ้มินเนี่ยนแดกแฟ้บมันสะดีดสะดิ้งจนกูเสียศูนย์เล่นเอาเงิบไปเหมือนกัน พยายามจะเข้าใจมันเหมือนกันนะด้วยความที่มันยังไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร ตัวกูก็รีบเกินไปจนมันเตลิด

วันก่อนผู้ปกครองมันก็มาคุย ทำหน้าเหมือนกูไปพรากผู้เยาว์ลูกมันมายังไงยังงั้น แต่ก็นะด้วยความรูปหล่อพ่อรวยฟรายใหญ่ไข่ตุงทำให้จบเรื่องได้ด้วยดี

ผ่านด่านผู้ปกครองก็ต้องมาเจอกับตัวลูกที่ยังคงทำตัวหงุงหงิงง้องแง้งอยู่ร่ำไป ความติงต๊องมันทำให้คนกล้าขึ้นมากจริงๆ

นี่อะไร?!

มาด้อมๆมองๆคนอื่นนี่คิดว่าคนอื่นเขาไม่รู้เลยหรือไง เรดาห์ความเด๋อกระแทกตากูแรงขนาดนั้น ได้แต่ลูบหน้าด้วยความเหนื่อยหน่าย นี่ถ้าอยากจะแอบส่องตูดผู้ชายก็ทำให้มันเนียนๆหน่อยสิ นี่อะไร…จับได้ตั้งแต่นาทีแรกที่เห็น

แต่ก็เอาเถอะ…เห็นแก่ความแดกแฟ้บอันกล้าหาญของไอ้เตี้ย

กูจะยอมทำเป็นมองไม่เห็นก็แล้วกัน!

หึ…มันอยากทำอะไรก็ปล่อยไป

ใช่! นอกจากกูไม่ว่าแล้วยังจะปล่อยให้สตอร์กเกอร์สุดเด๋อลอยนวลต่อไปด้วย

ไปแดกข้าวพอได้เวลาพักกลางวันบรรดาผีปอบก็รีบลอยไปโรงอาหาร

มึงเป็นเหี้ยอะไรวะไอ้พระอยู่ๆแม่งก็เอาเครื่องสำอางเพื่อนในห้องมาโบ๊ะ ไอ้ห่า…สยองเว้ย! นี่มึงเปลี่ยนรสนิยมใช่ไหม?!

ผีห่าซาตานตัวไหนเข้าสิง ยิ่งโบ๊ะหน้าออกมายิ่งโทรมยิ่งกว่าผีปอบอีก

กูกำลังจะจับสตอร์เกอร์อยากมาตามส่อง กูจะยิ่งทำตัวให้โทรมเข้าไปอีก เอ้า!ไอ้แย้มเครื่องสำอางมึงมีเท่าไรประโคมมาให้หมด วันนี้ไม่โทรมไม่แดกข้าว!

สมชาติผู้ปิดทองหลังพระที่รู้เห็นทุกอย่างได้แต่สะท้อนใจ

น้องหนูไม่น่ามาตกนรกกับไอ้ผีบ้าตนนี้เลย…

เอเมน…

 ----------------------------------------------------- 100% ---------------------------------------------------------

มาแล้ววววว

มาแบบไม่ให้ค้างเลยค่า ตอนนี้อ่านแล้วสรุปเข้าข้างใครดีเอ่ย ฮ่าๆ อยู่ฝั่งไหนบอกเราด้วยนะคะ

อ่านแล้วคอมเม้นบอกกันได้นะคะ หรือจะหวีดในทวิตเตอร์ได้ที่ #รักรสนมจืด

ขอบคุณทุกการสนับสนุนค่า

เยิฟ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.21K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,292 ความคิดเห็น

  1. #11274 namwarncm (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 เมษายน 2564 / 03:21
    เเอบเอ็นดูคุณสมชาติ ความน้องหนูนั้น55555 น่ารักเชียว
    #11,274
    0
  2. #11166 Bennnnn (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 06:57
    ชอบความ น้องหนู ของสมชาติมากอะ55555
    #11,166
    0
  3. #11153 Nuthathai Por (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 20:32

    นิสัยนะพระเอก รู้ไหมเนี่ยนมจืดใจเสียไปขนาดไหนแล้วเนี่ย

    #11,153
    0
  4. #11066 ยิ้งฉุบ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 14:41
    ล่อลวงน้องนมหรอ!!!! หนอยยยย
    #11,066
    0
  5. #11060 Choccolar (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 00:23

    พระเอก!!!!! แกมันร้ายยยยยยย

    #11,060
    0
  6. #10957 Mr_mymint555 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 14:22
    หนีไปลูก หนีไป!!!!!
    #10,957
    0
  7. #10670 ratlaksika (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 15:57
    โอ๊ยย~ อิพระเอก 555 หนีไปลู๊ก.. หนีไปปป ^^
    #10,670
    0
  8. #10606 Wafuii (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 01:14
    สรุปพระเอกก็ร้ายอยู่ดีน้องนมลูกหนีไปปป
    #10,606
    0
  9. #10593 Saguramio (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 23:50

    ร้ายจริงๆ น้องนมหนีไป!!!!!!
    #10,593
    0
  10. #10480 Dak บ๊องๆๆ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 23:02
    ผู้ปกครองน้องหายไปไหนนนนน เอาน้องไปเร๊ววววว ให้แม่ทำเรื่องย้ายมอเลยลู๊กกกกก(เดี๋ยวๆมอนะ ไม่ใช่โรงเรียน) //เล่นเองตบเองเป็น ใจกล้าพอ!
    #10,480
    0
  11. #10445 May Ling Pcm (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2562 / 23:32
    นังพระ แกมันร้ายยยย
    #10,445
    0
  12. #10209 พิแดน (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 10:49
    โอ้ยน้องงงงง เอ็นดู55555
    #10,209
    0
  13. #10200 Spices_smile (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 23:08
    เกลียดสมชาติ5555555 อีบ้า ไปเรียกเค้าน้อง
    #10,200
    0
  14. #10113 greentealatte ♡ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 17:14
    ไปแกล้งต้องได้ไง ไอ่บ้าพระ
    #10,113
    0
  15. #10081 Kun Kuna (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 13:09
    แกล้งพี่เขาอีก
    #10,081
    0
  16. #10062 Ttawanp55 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 12:50
    น้องงงงงงงง
    #10,062
    0
  17. #10029 Chankuma (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 00:31
    นั้นนนนนน รางวัลตุ๊กตาทองกับสุพรรณหงส์ยกให้อิพระเอกไปเลยจ้า
    #10,029
    0
  18. #9961 MornMolar (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 07:12
    พระเอก นายมันตัวโกงงงง ขี้แกล้งน้องอะ
    #9,961
    0
  19. #9947 psirikwan43 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 02:01
    โอ้ยอีบ้าา5555 ทำไมร้ายย
    #9,947
    0
  20. #9909 momo1112 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 15:07
    เกลียดอ่ะ555555 แกล้งน้อง 555555
    #9,909
    0
  21. #9820 Callmeyou (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 00:29
    โหยยยย พระเอก!!
    #9,820
    0
  22. #9645 TigKie_18 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 10:43
    อิผี อิพระเอกผีบ้ามาก ว้อยยนนย
    #9,645
    0
  23. #9418 Kanitta2003 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 13:39
    พีคไปอีกกก 5555. เขียม
    #9,418
    0
  24. #9412 PINKLAND (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 16:34
    น้องค้าบบบ 5555555
    #9,412
    0
  25. #9375 Niinew GuzGuz (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 00:47
    อะโห คดีพลิก
    #9,375
    0