[Yaoi] รักรสนม(จืด) [Story by Arpo] [END] [สนพ. SENSE BOOK]

ตอนที่ 21 : บทที่ 18: นมจืดกับความไม่เข้าใจว่าทำไมพระเอกทำแบบนี้ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 70,410
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,728 ครั้ง
    16 พ.ค. 61

บทที่ 18: นมจืดกับความไม่เข้าใจว่าทำไมพระเอกทำแบบนี้

 

เชี่ย...

พ่อแก้ว แม่แก้ว

นรกยังไม่ต้องการพวกกู

สวรรค์ยังเมตตาชีวิต

เสียงโอดครวญของเหล่าบรรดานักศึกษาคณะศิลปกรรมชั้นปีสองที่แทบอยากเอาน้ำแดงมาถวายสิ่งศักดิ๋สิทธิ์พร้อมหัวหมูและไข่ต้มทั้งเล้า

พวกเขาทั้งเซ็คได้ทำการส่งงานโปรเจ็คนิทรรศการเรียบร้อยแล้วเมื่อกลางวันนี้ เหมือนเป็นการปลดแอกออก ทั้งโล่งกายโล่งใจ

แม่ง...จะตายให้ได้สมชาติผู้ที่ยังคงปั่นงานราวกับอัจฉริยะข้ามคืนรู้สึกเหมือนเขาได้ใช้พลังงานชีวิตจนถึงที่สุดแล้วและพร้อมจะลาสังขารได้ทุกเมื่อ

พระเอกก็ไม่ต่างจากเพื่อนเท่าไร เขาใช้เวลาตลอดคืนเเพื่อตรวจงานและความเรียบร้อยเพื่อจะได้มั่นใจว่าไม่มีอะไรผิดพลาด

งานนิทรรศการของคณะมันไม่ใช่งานใหญ่อะไรมากแต่ว่ามันจะเป็นงานที่ให้โอกาสนักศึกษาได้นำเสนอผลงานชิ้นเอกของเองที่สร้างมาจากความคิดสร้างสรรค์และแรงบันดาลใจ

เฮ้อ...ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่พ่นควันบุหรี่สีขาวออกจากปากพร้อมถอนหายใจเฮือกใหญ่

พวกเขาหลายคนนักหลบมุมเงียบๆเพื่อผ่อนคลาย อากาศช่วงบ่ายแก่ๆแม้จะร้อนอบอ้าวแต่ว่ามันก็ทำให้พวกเขาได้สูดอากาศสดชื่นซึ่งมันดีกว่าการนั่งหมกตัวอยู่ในห้องนั่งจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ตลอดเวลา

บุหรี่มวนที่สองถูกจุดขึ้นทันทีเมื่อมวนแรกเหลือแต่ก้นๆ พ่นควันกันพอให้หายเครียด เหล่านักศึกษาถึงได้สลายตัว

ร่างสูงใหญ่เดินดุ่มๆไปที่ร้านสะดวกซื้อใกล้ๆเมื่อเขารู้สึกอยากกินอะไรบางอย่าง

ตอนเดินเข้าไปก็ไม่ได้สนใจอะไร เดินเอื่อยๆไปที่ตู้แช่เครื่องดื่มปกติ

อู้ววววมีเสียงเล็กเสียงน้อยที่เขาคุ้นหูมากดังขึ้นจากด้านหลัง

พอหันไป นัยน์ตาคมดุเห็นคนตัวเล็กประมาณหัวนมยืนทำปากจู๋อยู่ พระเอกกลอกตามองบน แต่ว่าในใจเหมือนผีถูกข้าวสารเสกสาดใส่เพราะมันดีดดิ้นขึ้นมาอย่างไม่รู้สาเหตุ

มาซื้อน้ำเหรอนมจืดยิ้มตาหยี ชะโงกหัวเล็กๆข้ามหลังพระเอกมามองที่ตู้ เป็นตู้ที่แช่พวกเครื่องเกลือแร่และเครื่องดื่มชูกกำลัง

เปล่า...เห็นหน้าขาวทำหน้างงเหลอหลาขึ้นมาแทนมาซื้อเครื่องบิน

นมจืดทำหน้าอ๊องใส่คนพูดเครื่องบิน? ฮื้อ...ที่นี่ไม่มีขายเครื่องบินน้านมจืดไม่เคยเห็นเซเว่นที่ไหนขายเครื่องบินเลย แม้ว่าตอนนี้แทบจะครองทุกอย่างในส่วนแบ่งของการตลาดแล้วมั้ง

ทำไมกูจะซื้อ...ต้องได้ซื้อบันเทิงอีกแล้วชีวิตกู

งั้นสงสัยพระเอกต้องแบบเป็นคนรักคุณเท่าฟ้าแน่ๆเลยพูดเสร็จก็หัวเราะคิกอยู่คนเดียวปล่อยให้คนฟังทำหน้าเป็นหมางง

ห้ะ?”

ฮื้อ...ก็การบินไทยไง รักคุณเท่าฟ้า...คิกๆนมจืดยิ้มแป้นเป็นไง...มุกของเรา ตลกเนอะ คิกๆ

เออ!

โว้ยยยยยยย!!

อีผีมินเนี่ยน!!!

เหอๆ เหอๆ เหอๆตลกมาก ไอ้ฉิบหาย

อู้วว ตลกเนอะพระเอกนมจืดตบอกตัวเองปุๆมุกเราก็ผ่านเหมือนกันนะเนี่ย ทุกทีนะปราบกับพ่ายทำหน้างงทุกทีเลยอะเวลาเราเล่นมุกป้อมปราบกับศัตรูพ่ายเคยขอให้นมจืดเลิกความคิดที่อยากจะเอนเตอร์เทนคนอื่นเพราะว่ามีแต่จะทำให้คนอื่นเขายิ่งเครียด

นี่อะ...เครียดตรงไหน พระเอกยังหัวเราะเลย เห็นไหม

เหอๆ เหอๆไอ ลอส มาย มายด์ นาว...เฮลป์ มี

อิๆ...คิกๆ...

เหอๆ

คิกๆ

เหอ

อิ...

โว้ย ไอ้เตี้ยหมาตื่น หัวเราะตามกูทำซากอะไร มึงจะไปไหนก็ไปเถอะนะ ไปเถอะ

ตกลงมาซื้ออะไรเหรอนมจืดพยายามหยุดขำ รู้สึกว่าตัวเองก็เล่นตลกได้เหมือนกันนะเนี่ย ว่าจะลองไปสมัครเป็นคณะเดียวกับพี่หม่ำบ้าง อิๆ

เฮ้อ...เอ็มร้อยถ้าไม่ยอมตอบมันสงสัยไอ้มินเนี่ยนมันจะถามไม่เลิกรา

เหนื่อยเหรอ?” นมจืดมองใบหน้าคมเข้มออกแววอิดโรย ดูเหมือนไม่ได้พักผ่อน

อืม...นิดหน่อยพระเอกตอบตามความจริง

นมจืดยืนเม้มปากก่อนจะตีแปะๆเบาๆที่ข้อแขนแข็งแกร่งก่อนจะออกแรงกระตุกให้เจ้าของแขนเดินตามนมจืดไปอีกตู้แช่หนึ่ง

เป็นตู้ที่แช่พวกนมกล่องและนมเปรี้ยวต่างๆ นัยน์ตากลมโตสอดส่องไปมาทั่วตู้ก่อนจะเปิดหยิบนมจืดยี่ห้อประจำของตัวเองและลามไปถึงนมกล่องสีเหลืองอีกกล่องด้วย

พระเอกกินพวกเอ็มร้อยบ่อยใช่ไหมนมจืดคิดว่าน่าจะบ่อยเลยมั้ง นมจืดเดาเอามันไม่ดีต่อสุขภาพน้า เปลี่ยนมากินอย่างอื่นบ้าง

นัยน์ตาคมกริบมองกล่องนมสีเหลืองขนาดปกติที่อีกฝ่ายส่งให้เขา ไอ้บักห่า

...นมตราหมี รสน้ำผึ้ง

เห็นกูเป็นเด็กอนุบาลสองต้องกินนมตอนบ่ายเหมือนมึงหรือไงวะ?!

ถึงจะบ่นในใจแต่ว่ามือใหญ่ก็รับกล่องนมมาถือไว้ รอยยิ้มกว้างของคนตัวเล็กทำให้พระเอกคิดว่าเขาคิดถูกที่รับมา

นมหมีรสน้ำผึ้ง หวานๆจะได้ช่วยทำให้สดชื่นน้านมจืดแนะนำอีกหนึ่งไอเท็มที่ต้องไปตำเลยน้า

ริมฝีปากได้รูปแสยะมุมปากเบาๆก่อนจะเดินคว้าทั้งกล่องนมในมือคนเรืองแสงได้ไปที่เคาน์เตอร์จ่ายเงิน

เย้ย...พระเอกเดี๋ยวเราจ่ายเองๆนมจืดรีบวิ่งจนผมกระจายตามหลังร่างสูงใหญ่ไป

ใครบอกว่ากูจะจ่ายวะ เอามาวางให้มึงจ่ายต่างหากเว้ย

นมจืดพยักหน้าหงึกหงัก รีบควักกระเป๋าใส่เศษเหรียญมาจ่ายให้พนักงานวันนี้ไม่พกเงินอีกแล้วเหรอ?” นมจืดเริ่มรู้แล้วว่าพระเอกไม่ค่อยชอบพกเงินมาเท่าไร สงสัยไม่ชอบให้กระเป๋าตุงๆแน่เลย

อยากให้มึงจ่าย ทำไมมะ? จ่ายให้ไม่ได้?” คิ้วเข้มเลิกขึ้นอย่างกวนตีน

ฮื้อ ได้สิ...บอกแล้วไงว่าพระเอกช่วยเราไว้ตั้งเยอะ อยากกินนมหมีบอกเราน้า เราซื้อให้

เออ...งั้นเอามาก่อนล่วงหน้าเลยสองลังเขาเจาะหลอดจิ้มเข้าไปที่รูของนมกล่องก่อนจะดูดเอือกใหญ่ ความหวานของนมกับความหอมของน้ำผึ้งทำให้ร่างสูงใหญ่ขมวดคิ้วเล็กน้อย เป็นรสชาติที่เขาไม่ได้กินนานมากแล้วหรืออาจจะไม่เคยกินเลยด้วยซ้ำมั้ง ที่บ้านเลี้ยงมาด้วยน้ำข้าวกับน้ำเต้าหู้ นมนานๆทีถึงกิน ไม่ต้องพูดถึงนมหมีอะไรนี่เลย จำไม่ได้แล้วด้วยว่าเคยกิน

หลังจากหย่านมแม่ก็มากินนมสดๆจากเต้าเลยมั้ง หึๆ

แต่ว่าตอนนี้คิดว่า

...หันกลับมากินนมจืดก็เป็นความคิดที่ดีไม่น้อย

ริมฝีปากได้รูปแสยะยิ้ม นัยน์ตาคมกริบพราวระยับ

อร่อยเน้อ...นมจืดเห็นพระเอกยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ดูดเอาดูดเอาเลยคิดว่าพระเอกคงถูกใจนมหมีไม่น้อยเลย ไม่งั้นไม่ทำหน้าแบบนี้หรอก

เหอะพ่นเสียงในลำคอ ยื่นกล่องนมสีเหลืองที่เหลืออีกหนึ่งในสี่ให้อีกฝ่ายเอาไปช่วยแดกดิ กูพอละ

นัยน์ตากลมโตหลังแว่นเลิกกว้างขึ้นอู้ว...งั้นแลกกับนมจืดของเราไหม อือ...แต่พระเอกไม่ชอบนมจืดใช่หรือเปล่า?” นมจืดจำได้ว่าพระเอกเคยพูดว่าเขาไม่ชอบนมจืด แต่ว่านมจืดอยากให้พระเอกลองเปิดใจดูน้า มันอร่อยมากๆ

นัยน์ตาคมกริบมองคนตัวเล็กที่ยื่นนมกล่องของตัวเองมาให้เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน แต่พระเอกก็ยังไม่ยอมรับไปจนนมจืดใจเริ่มเสียคิดว่าพระเอกคงไม่ชอบจริงๆ นัยน์ตากลมโตสั่นระริกเบาๆ ค่อยๆลดมือกลับมาทางฝั่งตัวเอง

บางทีนมจืดอาจจะทำให้พระเอกไม่พอใจหรือเปล่า คนไม่ชอบบางทีไปยัดเยียดมากๆเขาก็อาจจะรำคาญก็ได้ นมจืดลืมข้อนี้ไปเลย

แต่ในขณะที่กำลังชักมือกลับ นมจืดรู้สึกว่ามีลมโฉบผ่านมือวูบหนึ่ง ตากลมๆมองร่างสูงใหญ่ที่ค้อมตัวลงมาดูดนมจากหลอดที่นมจืดกำลังถืออยู่ พระเอกดูดอึกเดียวแล้วก็ปล่อย

จืด!แม้จะไม่ชอบนมจืดแต่ว่าเห็นหน้าหงอยๆของไอ้แคระแล้วมันยิ่งทำให้ใจกูจืดยิ่งกว่านมอีกเว้ย โคตรแปลก!

รอยยิ้มกว้างพร้อมกับตาหยีๆของคนตัวเล็กทำให้พระเอกดีดหน้าผากเหม่งๆดังป๊อก

แดกๆไปให้หมดนั่นแหละมึง จะได้เลิกเตี้ย!

ฮื้อ...เราสูงแล้ว...นมจืดโตแค่นี้พอแล้วละ เลี้ยงง่ายโตเร็วพระเอกสูงมากต่างหาก

จ่ะ...สูงร้อยหกสิบกว่าๆนี่คิดว่าสูงแล้ว? มึงเอาที่ไหนมามั่นใจวะ หา?

เออ ดีเนอะ พอใจง่ายดี

 

เฮ้ย! สรุปคืนนี้นะเว้ย ที่เก่าเวลาเดิมเพิ่มเติมคือไม่มีสมชาติตะโกนบอก มันเป็นคนตัวตั้งตัวตีสำหรับงานสังสรรค์คืนนี้ แน่นอนว่ามันสถาปนาเป็นผู้นำแต่ว่ามันไม่เป็นเจ้ามือแน่นอน เพราะแค่เงินจ่ายค่าข้าวแกงมันยังติดกูมาหลายชาติแล้ว

มึงมีเงิน?” พระเอกถามเสียงเหี้ยม

มีสิวะนี่ใคร? สมชาตินะเว้ย สมชาติเพี่อนพระเอก

งั้นคืนกูมายี่สิบห้าค่าข้าวแกงเมื่อชาติที่แล้ว

โอ้โห ไอ้เชี่ย แค่ยี่สิบห้าบาทให้กันไม่ได้มันทำหน้าร้องไห้กระซิกๆ เห็นแล้วอ้อนตีนฉิบหาย

โอ้โห ไอ้สัส! แค่ยี่สิบห้าบาทก็ไม่มีปัญญาคืน

สมชาติถึงกับรีบจรลีหนีไปอีกทาง กลัวไอ้พระเอกมันทวงเงิน แม่งยิ่งงกๆอยู่ บ้านแม่งก็ออกจะรวยแต่ชอบทำตัวติดดินแทบจะมุดลงรูไปเลยไอ้ห่า

สุดท้ายพระเอกควบไอ้น้องไปอู่ซ่อมก่อนที่มันจะนั่งรถแท็กซี่กลับคอนโดไปก่อนโดยที่มันบอกว่ามันค่อยไปเจอทุกคนที่ร้านเลย

ร้านที่พวกเขาจะไปกันไม่ได้อยู่แถวละแวกมหาวิทยาลัยเท่าไร ทำให้แต่ละคนขอกลับบ้านไปเตรียมตัวกันก่อน

หลังจากที่คนตัวใหญ่มาถึงห้องคอนโดหรูหราของตัวเองแทนที่จะเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน แต่เจ้าตัวกลับแค่ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงในแบบที่เรียกได้ว่าอยู่ในสภาวะ...ทิ้งตัว...ร่างกายที่เหนื่อยชัทดาวน์ทันทีที่หัวถึงหมอนท่ามกลางเครื่องปรับอากาศที่เริ่มทำงานของมันได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ชายหนุ่มตื่นขึ้นมาอีกครั้งในเวลาประมาณทุ่มกว่าๆเมื่อไอ้สมชาติมันไลน์เข้ามา พระเอกเลยตัดสินใจอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าในรอบสองวันหลังจากที่โหมงานหามรู่งหามค่ำไม่ได้จัดการตัวเองเลย

พอประมาณสองทุ่มเขาก็ออกจากคอนโดเพื่อไปตามจุดนัดพบของกลุ่ม พวกมันนัดกันที่ร้านนั่งชิลที่ค่อนข้างสนิทกับเจ้าของร้านพอสมควรเพราะไปบ่อย ทุกครั้งที่อยากปลอดปล่อยก็เลือกที่จะไปที่นี่กันกลายเป็นร้านประจำไปจนได้

กว่าจะเสด็จไอ้โอ๋ทักเมื่อเห็นเพื่อนตัวใหญ่เดินเข้ามาในร้าน

โชคดีว่าวันนี้ไม่ใช่วันศุกร์เสาร์อาทิตย์เลยทำให้คนไม่ค่อยเยอะเท่าไร โต๊ะของพวกเขายาวกินพื้นที่ส่วนหนึ่งของร้าน เรียกได้ว่าเหมือนจะปิดร้านเหมาเลยก็ได้เพราะว่านอกจากโต๊ะเขาก็มีอีกแค่สองโต๊ะเท่านั้น

วันนี้ทำไมมากันได้วะพี่เป๊ก เจ้าของร้านที่มาจนคุ้นเคยกันดีออกมาต้อนรับด้วยตัวเอง

เพิ่งส่งโปรเจ็คน่ะพี่ เลยขอมาปลดปล่อยหน่อยไอ้สมชาติตอบแทน ขณะที่มันจัดแจงเจ้ากี้เจ้าการสั่งอาหารมาหลายอย่างทั้งกับแกล้มและจานหลักเพราะรู้ว่าบางคนยังไม่ได้กินข้าวเย็นกันมา

นั่งเฮฮาได้ชั่วโมงกว่าๆ อยู่ๆไอ้พระเอกมันก็เอาโทรศัพท์ขึ้นมา ท่าทางมันไม่ได้สนใจเพื่อนฝูงเลยสักนิดเอาแต่นั่งจ้องโทรศัพท์แล้วก็กดยุกยิกๆ

พอมันลุกไปห้องน้ำ ไอ้สมชาติเห็นมันวางโทรศัพท์ทิ้งเอาไว้ เหลือบมองก็เห็นชื่อที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ

...มินเนี่ยนแดกแฟ้บ

โอ้โห เดี๋ยวนี้ไลน์หากันเป็นว่าเล่นเลยนะเว้ย ปากก็ด่าเขาแต่ใจนี่ให้เขาไปแล้วมั้ง

เอ้าเพลงมา...หมดชีวิตฉันให้เธอ

ฝั่งคนตัวขาวเรืองแสงก็กกำลังจะกลับบ้านหลังจากที่วันนี้ป้อมปราบกับศัตรูพ่ายชวนไปกินข้าวที่ห้างแล้วก็เดินเล่น

เขาเห็นว่าพระเอกไลน์มาหาเมื่อประมาณครึ่งชั่วโมงก่อน ส่งมาแค่คำว่าเตี้ยเฉยๆ นมจืดง๊งงง ไม่รู้ว่าพระเอกมีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่าเพราะปกติไม่ค่อยไลน์มา

พอไลน์กลับไปก็เห็นว่ายังไม่มีคนตอบ แต่ว่าสักพักโทรศัพท์เขาก็สั่นครืด

ฮัลโหลว...นมจืดเห็นชื่อคนโทรแล้วก็เลยกดรับ แต่ว่าเสียงที่รอดมาจากทางปลายสายเป็นเสียงเเพลงค่อนข้างดังจนไม่ได้ยินเสียงคนพูดเท่าไรพระเอก?”

[น้องหนูนมจืดดดดดด] เสียงดังลั่นจากอีกฝั่งทำให้นมจืดต้องเอาหูตัวเองออกห่างโทรศัพท์ มองชื่อคนที่โทรมาแล้วก็แนบหูเข้าไปใหม่

ปกติพระเอกไม่เสียงร่าเริงขนาดนี้นี่นา

ฮัลโหลว...เอ่อ...สมชาติเหรอ?” นมจืดกรอกเสียงอย่างไม่มั่นใจแต่ว่ามีแค่คนเดียวที่เรียกเขาแบบนั้น

[จ้า..จิ๊กมือถือไอ้พระเอกมาโทรหา อิ๊ๆ] เสียงหัวเราะเจ้าเล่ห์ทำให้นมจืดหลุดขำ

แล้วพระเอกไปไหนเหรอ?”

[ตกส้วมตายห่าไปแล้วมั้ง] แต่เสียงที่ลอดโทรศัพท์ออกมาใหม่ทำให้นมจืดตาโต [ไอ้สัสสมชาติ! ใครให้มึงเอามือถือกูมามเล่น ห้ะ?!]

อุ๊ย พระเอกกลับมาแล้ว

[มึงเอาไปทำเชี่ยอะไรเนี่ย] เหมือนพระเอกยังไม่รู้ว่าเป็นนมจืด ต้องทักทายพระเอกก่อน

พระเอกกกกก นมจืดเองน้า

[ห้ะ...อะไรนะ...] เสียงพระเอกเข้ามาใกล้ขึ้น สงสัยว่าคงแย่งโทรศัพท์จากสมชาติมาแล้วแน่เลย [ไอ้เตี้ย?]

อื้อ...เราเอง...พระเอกทำอะไรอยู่เหรอ?” นมจืดชวนคุยระหว่างรอแถวขึ้นแท็กซี่ซะเลย

[ทำไม เสือกไร]

ฮื้อ พูดไม่เพราะเลย พูดเพราะๆสิ

[เออ...เป็นแม่เร๊าะ]

แล้วอยู่ไหนเหรอ?” นมจืดถามใหม่ก็ได้เมื่อไม่ได้คำตอบที่ต้องการ

[ร้านเหล้า แถว...] พอได้ยินคำตอบนมจืดก็ตาโต

อ้าว...เราก็อยู่แถวนี้เลย

[ไปทำไม?]

เรามากินข้าวกับปราบกับพ่าย

[มึง…]

ว่าไงเหรอ?”

[เอ่อ…]

หืม?”

[มึง...มาหากูไหม?]

หืม? ไปไหนเหรอ?”

[มามหากูไงไอ้เตี้ย! อย่าให้กูต้องพูดเยอะ]

อ้อ...งื้อ...แต่มันดึกแล้ว เราไม่อยากกลับดึกอะนมจืดชอบนอนตรงเวลาด้วย นี่ก็แทบจะกลับบ้านดึก

[น่า...มาดิ...] นมจืดรู้สึกว่าเสียงเข้มๆอ่อนลงเล็กน้อย แต่นมจืดยังคงครุ่นคิด [เดี๋ยวกูไปส่งที่บ้าน]

ก็ได้

สุดท้ายนมจืดก็ไม่รู้อะไรเหมือนกันที่ทำให้นมจืดตอบตกลงไป อาจจะเป็นเสียงทุ้มที่อ่อนลงจนนมจืดใจอ่อนก็ได้

 

รถแท็กซี่สีฟ้ามาจอดหน้าร้านตามที่พระเอกส่งชื่อร้านมาให้ พอคนตัวเล็กก้าวลงจากรถ นมจืดก็เห็นพระเอกมายืนกระดิกเท้าอยู่หน้าร้านแล้ว

ช้า...

นมจืดกระพริบตาปริบ จากห้างมาถึงที่นี่แค่สิบนาทีเอง นี่นมจืดช้าเหรอเนี่ย?

ไม่ช้าน้า กว่าเราจะได้ขึ้นรถก็ประมาณสามนาที วิ่งมาสักพักก็ติดไฟแดงอีกสองแยก แยกละประมาณเก้าสิบวินาที แล้วก็วิ่งมาอีกไม่กี่นาที รวมแล้วประมาณสิบนาทเองนมจืดช้าเหรอเนี่ย? ค่ารถก็ยังไม่ถึงหกสิบบาทเลยอะ

เออๆ มาเร็ว

นมจืดเดินเข้าไปหาร่างสูงใหญ่ แอบย่นจมูกเล็กน้อยเมื่อได้กลิ่นเครื่องมึนเมาลอยมาจากตัวของพระเอก

พระเอกตกถังเหล้ามาเหรอถามพลางมองใบหน้าครึ้มเขียวตาปริบๆ

นัยน์ตาคมกริบมองมินเนี่ยนที่เริ่มจะแดกแฟ้บอีกแล้วตบมึงตกไปก่อนเลยดีไหม

ฮื้อ...ไม่เอาน้า...

นมจืดดันแว่นขึ้นจมูก นัยน์ตากลมมองไปรอบๆอย่างสนใจ ร้านนั่งชิลๆมีเพลงสดเล่นคลอๆไปด้วย บรรยากาศก็ใข้ได้เพราะว่าไม่ค่อยวุ่นวาย คนไม่เยอะ อาจจะเพราะไม่ใช่วันหยุด

โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ

ฮอลลลลลลลลลลลลล

ฮูววววววววววววววววววว

เสียงโห่เหมือนโดนน้ำร้อนลวกจนตูดนั่งกันไม่ติดเก้าอี้ ลุกขึ้นมาชะเง้อชะแง้มองคนตัวขาวแทบเรืองแสงเดินตามหลังเข้ามาในร้าน

คนตัวเล็กเดินยิ้มเขินๆกอดกระเป๋าย่ามแน่น พอเห็นคนยิ่งมองเลยทำให้นมจืดเผลอเอามือดึงชายเสื้อของพระเอกเข้า คนเดินนำหน้ารู้สึกถึงเสื้อที่โดนรั้งไว้ เลยหันไปมอง เห็นไอ้แคระมันทำหน้าเขินไม่กล้าเดินเข้าไปต่อ

พระเอกถอนหายใจเฮือก หันหน้าไปทางอื่นก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างหยุดไม่อยู่ ก่อนจะตัดสินใจทำบางอย่าง

ฝ่ามือใหญ่ชื้นเหงื่อเล็กน้อยดึงมือเล็กกว่าตัวเองเกือบครึ่งออกจากเสื้อของตัวเอง นมจืดมองหน้าอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจก่อนจะตาโตขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อมือเล็กๆของนมจืดถูกกุมอยู่ในฝ่ามือใหญ่จนมิด

กลัวห่าไรวะกูอยู่ตรงนี้ไม่เห็นหรือไง?

ฮื้อ...ไม่กลัว...แต่ว่าเขิน...ก็เพื่อนพระเอกเต็มเลยอะ

ร่างเล็กถูกคนตัวใหญ่เดินจูงเข้ามาจนถึงโต๊ะที่เพื่อนพระเอกนั่งกันอยู่เต็มไปหมด นัยน์ตาคมกริบจ้องมองเพื่อนทโมนอย่างดุๆ ไม่ให้พวกมันเปิดปากพูดอะไรทั้งนั้น แต่สายตาเพื่อนแต่ละคนนี้ระริกระรี้เต็มที่ กระทืบตีนกันปึกปัก ถอกกันจนสีข้างถลอก

มันอึดอัดอะ แน่นอก อยากเผือก แต่เสือกไม่ได้อะ อะไรประมาณนี้ ช่วยด้วย!!

พวกกูจ้องที่มือสองคนนั้นจนตาเหล่จะหลุดจากเบ้าแล้ว ฮอล...อะไรคือการที่ถึงโต๊ะแล้วก็ยังไม่ปล่อยวะ

สมชาติโบกไม้โบกมือให้นมจืดน้องหนูววววววววววว

นมจืดเลยยิ้มตาหยีโบกมือกลับให้ เผื่อแผ่ถึงคนอื่นๆด้วย บางคนไม่รู้จักชื่อแต่ก็พอคุ้นหน้าคุ้นตาบ้าง

สมชาติ เราชื่อนมจืด ไม่ใช่น้องหนูน้าสมชาติอะ ชอบเรียกนมจืดเป็นน้องหนูทุกทีเลย เดี๋ยวคนอื่นเข้าใจผิดหมด

แต่เป็นน้องหนูของพี่สมชาติสมชาติอยากมีน้องหนูเป็นคนตัวเองมาก แต่ว่าสงสารน้องหนูนมจืดมากที่ต้องมาเจอกับไอ้พระคนโฉด ถ้าเป็นไปได้อยากบอกน้องว่า

หนีไปน้อง หนีไปปปปปป อย่าม๊าาาาาา!

สมชาติแห่งศิลปกรรมยังคงไม่รู้ว่าหายนะกำลังมาเยือนครั้งใหญ่ นัยน์ตาคมกริบของพระเอกกำลังถลึงตามองเพื่อนอย่างกินเลือดกินเนื้อ

นอกจากมันจะแสลนหน้าเอามือถือเชาไปเล่นแล้วมันยังเสือกกดโทรออกไปหาไอ้แคระด้วย ตอนนี้มันยังมีหน้ามาเรียกชาวบ้านว่าน้องหนู แถมยังกล้าพูดอีกว่าของมัน

เดี๋ยวๆ เดี๋ยวไม่ตายดี ไอ้สมชาติ!

ไอ้แบงค์ลุก!คนที่นั่งด้านในสุดทำหน้างงงวย

อะไรวะ

พวกมึงลุกทั้งแถวเลยคราวนี้ไม่ใช่แค่ไอ้แบงค์โดนคนเดียวละ โดนมันยกแผง

โอ๊ย ไอ้เชี่ย อะไรของมึงงงงเพื่อนแต่ละคนบ่นแต่ก็ลุกขึ้นมาทีละคนจนเหลือแต่เก้าอี้ไม้ยาวเปล่าๆ

ร่างสูงใหญ่ดันให้คนตัวเล็กสุดเข้าไปนั่งด้านในที่ติดกับกำแพง ก่อนจะพาร่างใหญ่โตของตัวเองเข้าไปนั่งประกบติดแนบชิด

เฮ้ย...ต้องขนาดนั้นไหมไอ้ห่า น้องหนูโดนบี้แบนหมดแล้วไอ้ส้นตีนสมชาติทนไม่ได้จริงๆที่เห็นน้องหนูนมจืดโดนเพื่อนตัวยักษ์มันเบียดเบียนพื้นที่

ไม่เป็นอะไรสมชาติ พระเอกนั่งได้ไหม เขยิบมาอีกสิ เพื่อนจะได้มีที่นั่งคนตัวเล็กยิ้ม ส่ายหัวนิดหน่อย นมจืดนั่งสบายมากเลย

พอจัดสรรปันส่วนที่นั่งเรียบร้อย ทุกคนก็กลับมาเฮฮากันต่อ นมจืดมองบรรดาจานกับแกล้มและอาหารที่วางเรียงรายอยู่เต็มโต๊ะ

เพื่อนแต่ละคนได้แต่มองคนตัวเล็กต่างคณะจนออกนอกหน้า จนกระทั่งเจ้าตัวยิ่งเขินเข้าไปใหญ่ มุดหน้ามุดตากับต้นแขนพระเอกจนตัวเองแทบจะโดนคนตัวใหญ่บังมิด

เป็นอะไรวะไอ้เตี้ย

งื้อ...

นัยน์ตาคมหันไปมองบรรดาเพื่อนทั้งหลายที่นั่งอยู่แล้วก็อยากจะถีบพวกแม่งเรียงตัวเพราะเอาแต่จ้องไปที่ไอ้เตี้ยลูกเดียว

เดี๋ยวพ่อก็ควักลูกตาแม่ง!

มองเชี่ยไรพวกมึง

เพื่อนฝูงหัวเราะกันใหญ่ ตบไม้ตบมือที่ทำให้ไอ้พระเอกมันหัวร้อนได้

กินน้ำไรไหมคนที่นั่งตรงข้ามนมจืดถามขึ้นมากินเหล้าได้ไหมชูแก้วที่มีน้ำสีอำพันขึ้นมาแกว่งเบาๆ

คนตัวเล็กมองอย่างสนอกสนใจ แต่ว่าส่ายหน้าเราไม่ดื่มอะ ขอโทษด้วยน้านมจืดไม่ชอบกินอะไรพวกนี้จริงๆ ทั้งเบียร์ทั้งเหล้านมจืดไม่ชอบทั้งนั้น

ที่เคยกินเห็นจะมีแค่สปายกับค็อกเทลสีสวยๆ แต่ก็นานๆทีเท่านั้น

งั้นเอาโค้กไหม?”

นมจืดหันไปมองพระเอกที่ก็กำลังมองเขาเหมือนกัน ความจริงนมจืดไม่อยากกินน้ำอัดลมแล้วเพราะว่ากินมาแล้วตอนที่ไปกินข้าวกับพวกปราบพ่าย

เรากินน้ำอัดลมมาเยอะแล้ว เรากลัวปวดท้องอะนมจืดไม่กล้าบอกเพื่อนพระเอกตรงๆกลัวเสียมารยาท

ร่างสูงใหญ่พยักหน้ารับรู้ก่อนจะโบกมือเป็นเชิงปฏิเสธเพื่อน แล้วตะโกนเรียกพนักงานร้าน

พี่...ขอนมร้อนแก้มหนึ่ง

วดฟ!

คนทั้งโต๊ะแทบจะสำลักเหล้าออกมา ไอ้สมชาตินี่พ่นเบียร์ใส่หัวไอ้โอ๋เรียบร้อย พร่อง! มาร้านเหล้าแต่สั่งนมจืด จะไปหามาประเคนไอ้เชี่ยนี่ยังไงดีวะ

พนักงานถึงกับสตั้นสองวิก่อนจะรับออเดอร์แล้วเดินหายเข้าไปหลังร้าน แต่ว่าคนที่กลับออกมาไม่ใช่พนักงานคนเดิมแต่ว่าเป็นพี่เป๊กเจ้าของร้าน

ไอ้พวกเวร สั่งนมร้อน กูจะมีขายไหมไอ้บ้า

นมร้อนแก้วหนึ่งพี่คนกวนตีนยังคงพูดคำเดิม

จนนมจืดกระตุกเสื้อสองทีพระเอก...ไม่เป็นอะไรแล้วรีบหันไปบอกเพื่อนพระเอกเราเอาน้ำเปล่าก็ได้น้า ไม่เป็นอะไรๆไม่อยากให้ทั้งเพื่อนและเจ้าของร้านต้องมาลำบากเพราะนมจืดกินยาก

นมร้อน...

ฮื้อ...น้ำเปล่าครับ

นม!

มันไม่มีเว้ยยไอ้สมชาติอยากจะบีบคอไอ้พระ ไอ้ห่า ไอ้ฉิบหาย ดูหน้าเด็กมึงด้วยจะร้องไห้อยู่แล้วนั่น

งั้นมึงไปซื้อมาพระเอกโยนเศษเหรียญให้เพื่อนนมรสจืดวัวแดง ย้ำรสจืด ซื้อมาแล้วเอาไปเวฟหลังร้านให้ด้วย

พูดเสร็จมันก็เทโซดาให้เหล้าต่ออย่างหน้าตาเฉย ไม่สนใจเสียงโหวกเหวกโวยวายของเพื่อนสมชาติเลยสักนิด

สุดท้ายสมชาติก็ต้องหยิบเหรียญสิบสองเหรียญที่เพื่อนส่งให้ไปที่ร้านสะดวกซื้อที่อยู่หน้าปากซอยแทน

ไหนค่าเดินกูละไอ้สัสก่อนไปขอค่าเดินแม่งซะเลย

ค่าข้าวแกงกู...ดูมั๊นนนนน ทวงได้แม้กระทั้งค่าข้าวแกงยี่สิบหน้าบาท วันหลังแม่งไม่ควรยืมไอ้พระเป็นดีที่สุด! สมชาติบอกเลย!

พอสมชาติเดินออกไป นมจืดก็หันมาทำหน้ายู่ ปากแบะใส่พระเอก

ไม่เห็นต้องลำบากสมชาติเลยอะดูสินมจืดทำคนอื่นลำบากไปหมดเลย

เออน่า มันอยากเดินออกกำลังกาย

โอ๊ย! ไอ้สันขวาน! เหตุผลมึงน่าเชื่อถือมาก

ฮื้อ...แกล้งเราอีกแล้ว

พระเอกหัวเราะเบาๆก่อนจะผลักหน้าผากนมจืดเบาๆ คนตัวเล็กตาโตเมื่อเห็นว่าพระเอกหัวเราะขึ้นมา ทำให้นมจืดอดไม่ได้ที่จะยิ้มตาหยีตามไปด้วย

หลังจากนั้นไม่นานสมชาติก็กลับมาพร้อมกับนมจืดหนึ่งกล่องแถมยังโดนพระเอกใช้ให้ไปตัดกล่องเทนมใส่แก้วเข้าไมโครเวฟให้ด้วย

ขอโทษน้าสมชาติแล้วก็ขอบคุณด้วยน้านมจืดเกรงใจมากๆ จะออกไปช่วยสมชาติก็ไม่ได้เพราะว่าพระเอกนั่งปิดทางไม่ให้ออกไปไหนเลย แถมบางทียังแกล้งนั่งเบียดนมจืดอีกด้วย

ไม่เป็นไรจ้าสมชาติยิ้มให้คนตัวเล็ก แน่นอนเพื่อน้องหนูนมจืดสมชาติเต็มใจมากๆ แต่ว่าจะดีกว่านี้ถ้าไอ้คนสั่งมันไม่ใช่ไอ้เวรพระ

คนตัวเล็กนั่งละเมียดค่อยๆจิบนม พลางยิ้มบ้างคุยบ้างเมื่อคนคุยด้วย เพื่อนพระเอกบางคนเริ่มจะเมาแล้วด้วย เสียงดังคุยกันขโมงโฉงเฉง แต่มันก็ทำให้นมจืดสนุกตามไปด้วย นมจืดเพื่อนน้อยอย่างที่เคยบอก แน่นอนว่านมจืดไม่เคยไปเที่ยวไหนกับเพื่อนเท่าไร จะมีแค่ปราบกับพ่ายเท่านั้น ขนาดงานสังสรรของคณะนมจืดยังไม่ค่อยไปเลย

มีเคยไปเลี้ยงสายด้วย นมจืดก็ไปนะ สายรหัสนมจืดก็น่ารักดี มีพี่รหัสเป็นผู้หญิง น้องรหัสเป็นผู้ชายเนิร์ดๆเหมือนนมจืดเลย ส่วนหลานรหัสปีหนึ่งก็เป็นผู้หญิงมาจากโรงเรียนเอกชนหญิงล้วน สายรหัสนมจืดค่อนข้างเรียบร้อยเงียบๆที่สุดในบรรดาทุกสายแล้วมั้ง

แล้วก็ปกติสายรหัสนมจืดชวนกันไปกินข้าวมากกว่าไม่ค่อยชวนกันมานั่งร้านแบบนี้เท่าไร ทำให้นมจืดไม่ค่อยได้มาร้านเหล้าหรอก

นั่งไปนั่งมา นมจืดก็เริ่มสังเกตุว่าคนข้างๆตัวเองเริ่มจะหน้าแดงขึ้นๆ ขนาดใบหน้าหนวดเคราเขียวครึ้มนมจืดยังเห็นได้ชัดเลย

พระเอก เมายัง?”

ร่างสูงใหญ่หันมามองเมื่อนมจืดถามยัง...เขาแค่กรึ่มๆ แต่ยังมีสติอยู่

กินเบาๆน้า อย่าหนัก เดี๋ยวเมาหงายท้องล้มตึงนมจืดเคยเห็นในคลิป คนเมาเดินหงายท้องเลยอะ ท่าทางจะเจ็บมากๆ นมจืดไม่อยากให้พระเอกต้องลงไปนอนกองกับพื้นหน้าเซเว่นอะ

เหอะไอ้ห่า...หงายท้องล้มตึงบ้าบออะไรวะกูไม่อ่อนขนาดนั้นเว้ย

อื้อ...นั่นสิเนอะ ก็พระเอกเป็นคุณฮีโร่ตัวเขียวนมจืดการันตีข้อนี้เลย

 

จนประมาณสี่ทุ่มนิดๆ นมจืดคืดว่าเขาควรจะกลับบ้านได้แล้ว พระเอกก็ยอมลุกออกจากเก้าอี้สักที

ไว้มาเล่นด้วยกันใหม่น้านมจืดโบกมือลาเพื่อนๆของพระเอก แม้ว่าบางคนจะลงนอนกองกับพื้นอย่างที่นมจืดบอกไว้ก่อนหน้านี้ก็ตาม

ไป เตี้ยกลับ...

อื้อ...

ก่อนจะออกจากร้านพี่เป๊กใจดีมากให้จูปาจุ๊บมาหนึ่งอันด้วย นมจืดเลยแกะกินเลย แต่ว่าอย่าลืมนะว่าต้องแปรงฟันก่อนนอนด้วยไม่งั้นคุณแมงกินฟันจะมาเจาะฟันจึกๆ

มึงบอกคุณหญิงแม่ยัง

อื้อ บอกคุณแม่แล้วว่ากำลังกลับ คุณแม่แปลกใจมากที่เห็นเรามาเที่ยวดึกคุณแม่ไม่ได้ว่าอะไรที่นมจืดมานั่งร้านเหล้า คุณแม่บอกว่าโตแล้วนมจืดดูแลตัวเองได้ ยิ่งเขาบอกว่าพระเอกก็อยู่ด้วยคุณแม่เลยไม่ค่อยห่วงเท่าไร

นมจืดยืนรอรถอยู่ริมฟุธบาทแถวหน้าร้าน แต่ยังไม่เห็นวี่แววรถสักคัน บางคันมาก็ไม่ว่าง

เดี๋ยวเรากลับเองก็ได้น้านมจืดบอก

เออน่า...กูบอกไปแล้วนี่ว่าจะไปส่งบ้าน

นมจืดยิ้มกว้าง เห็นไหม พระเอกปากร้ายแต่ใจดี

อื้อ...ขอบคุณน้าคุณเชร็ค

เชร็ค พร่อง!

มึงรู้ไหมไอ้เตี้ย...ไอ้เชร็คตัวเขียวของมึงมันไม่ใช่ฮีโร่ มันเป็นแค่ยักษ์นะเว้ยกูว่าถึงเวลาที่ต้องทำความเข้าใจใหม่กับมันเสียทีไม่งั้นกูก็จะเป็นไอ้เชร็คตัวเขียวยักษ์ที่มีเพื่อนเป็นลาฟันเหยินอยู่ร่ำไป

นมจืดพยักหน้าแต่คุณเชร็คก็เป็นยักษ์ฮีโร่น้า

มันเป็นยักษ์ไม่ใช่ฮีโร่

ทำไมอะ พระเอกไม่ชอบคุณเชร็คเหรอ?”

คนฟังนิ่งเงียบไป ใบหน้าคมสันมองคนตัวขาวเรืองแสงที่ทำหน้าเหมือนสงสารคุณเชร็คเต็มประดา

ก็...เปล่า...ก็ไม่ได้เกลียดอะไร แค่อยากเป็นฮีโร่ที่เท่กว่านี้เว้ย

ฮื้อ...คนอื่นเขาอาจจะมีฮีโร่เป็นแบทแมนหรือซุปเปอร์แมนนมจืดยิ้มกว้าง นัยน์ตากลมโตเจิดจ้า มองไปที่ร่างสูงใหญ่อย่างชื่นชมจนคนถูกมองไม่กล้าสู้สายตาแต่ว่า...พระเอกเป็นเชร็ค เดอะ ฮีโร่ของเราเสมอ

พระเอกฟังแล้วเหมือนใจกระตุกออกมา มันกระเด้งกระดอนภายในอกซ้ายจนอึดอัด ความรู้มันบอกไม่ถูก แต่มันอัดอั้น จนอยากทำอะไรสักอย่าง

ให้ตายสิ ไอ้ฉิบหาย!

กูอยากจะเป็นบ้า...อยากยิ้มจนเป็นบ้าฉิบหายเลย

ใบหน้าคมเข้มค่อยๆลดลงไปใกล้คนตัวเล็ก ความสูงที่ต่างกันทำให้พระเอกต้องย่อตัวลงไปมากกว่าเดิม

นมจืดมองร่างสูงที่เคลื่อนใบหน้าเข้ามาหาก็ทำหน้างงใส่

ทำไมเหรอพระเอก?” อยู่ๆเริ่มเข้ามาใกล้จนรู้สึกถึงลมหายใจ นมจืดตัวแข็งทื่อ ไม่รู้ทำไมนมจืดเหมือนขยับไปไหนไม่ได้เลย

สายตาคมกล้าสะกดให้ร่างเล็กนิ่งสนิท เสียงทุ้มเข้มเอ่ยแผ่วๆ

กูอยากดูดนม...

หือ...น...นม…?” สมองนมจืดเริ่มไม่ทำงาน

นะ...เสียงทุ้มเข้มเหมือนอ้อนวอนเบาๆ

นม...อะไร...พระ!

!!!

ริมฝีปากร้อนประทับลงไปที่ปากเล็กๆจนเสียงเจื้อยแจ้วหายไปในลำคอ นมจืดรู้สึกถึงความหยุ่นนุ่มแต่สมองเขากำลังเบลอ เหมือนมีใครกำลังเผาร่างกายของนมจืดทั้งเป็น

เพราะมันทั้งร้อนผ่าวและสั่นสะท้านไปพร้อมกัน

ฮื้อ...พระเอก

อืม...ลิ้นร้อนๆค่อยๆแตะเบาๆที่ริมฝีปากเล็กจนเจ้าของรู้สึกตัว มือเล็กพยายามดันร่างกายสูงใหญ่ออก

นมจืดออกแรงดันจนร่างของพระเอกถอยห่างแต่นมจืดกลับเสียหลักล้มลง ร่างสูงรีบเอาแขนคว้าคนตัวเล็กเอาไว้แล้วพลิกตัวเองให้ลงไปรองรับด้านล่างแทน

โครม!

เสียงสิ่งของกระแทกกันและล้มระเนระนาด

โอ๊ย...คนตัวโตร้องเมื่อหลังเขากระแทกกับอะไรบางอย่างแต่ว่ามือกอดเอวเล็กไว้แน่นพลางกอดแนบอก

นมจืดสะดุ้งเฮือกก่อนจะตะเกียกตะกายลุกหนี พอดีกับที่รถแท็กซี่วิ่งผ่านมาพอดี นมจืดเลยรีบโบกแล้วขึ้นรถไป ทิ้งให้ร่างสูงใหญ่ทอดมองด้วยสายตาเจ็บปวด

ไอ้เตี้ย...แต่ว่ารถวิ่งออกไปแล้วและเขาก็ไม่มีแรงลุกขึ้นเพราะความเจ็บทำไมต้องหนีกู...เสียงทุ้มเข้มเอ่ยแผ่วเบา

...ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาเจ็บตรงไหนกันแน่

ระหว่างหลังหรือ

...หัวใจ...


---------------------------------------------------- 100% ------------------------------------------------------

สวัสดีค่า

วันนี้เอาเต็มตอนมาฝากกันเลยค่า อ่านจะได้ไม่ขาดตอนมาก ไม่ค้างด้วย 

ตอนนี้ใครสงสารนังพระเร่เข้ามาค่าๆเร่เข้ามา เป็นกำลังให้นางหน่อยนะคะ นางคงขวัญเสียน่าดู

สงสารและเมตตามันด้วยนะคะ ส่วนน้องนมนั้นน้องยังคงอยู่ในอาการหวาดผวา ฮ่าๆ โคนนังพระจูบแบบไม่ทันตั้งตัว ให้เวลาน้องได้ทำใจด้วยนะคะ

อ่านแล้วคอมเม้นบอกฟี้ดแบ็คกันได้นะคะ หรือจะหวีดในทวิตที่ #รักรสนมจืด

ขอบคุณทุกการสนับสนุนค่า


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.728K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,292 ความคิดเห็น

  1. #11272 namwarncm (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 เมษายน 2564 / 02:22
    น้องนมก็แค่ตกใจ ไม่เป็นไรนะคุณพระโอ๋ๆ
    #11,272
    0
  2. #11151 Nuthathai Por (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 18:14

    ใจเย็นพระ ก็ดูทำเข้านมจืดตกใจหมด

    #11,151
    0
  3. #11064 ยิ้งฉุบ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 13:40
    น้องนมตกใจ พระเอกใจเยนๆน้า
    #11,064
    0
  4. #10955 Mr_mymint555 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 13:55
    เจ็บทั้งกาย เจ็บทั้งใจ เห้อ
    #10,955
    0
  5. #10649 jiminiecute (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 17:42
    เจ็บตรงนี้​ ที่หัวใจจ
    #10,649
    0
  6. #10628 theskyandsea (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 21:52
    พระเอกทำน้องขวัญกระเจิงหมดแล้ว
    #10,628
    0
  7. #10479 Dak บ๊องๆๆ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 22:20
    อะไรคือหย่านมแม่ แล้วมากินนมสดๆจากเต้า (ว อ ท ? ?)
    #10,479
    0
  8. #10442 May Ling Pcm (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 23:30
    รุกแรง โดนเทเลย
    #10,442
    0
  9. #10409 aum_mm (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 09:24
    เมาเหมียนหมา55555
    #10,409
    0
  10. #10387 Cuckgakv (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 17:26
    โถ พระเอก พ่อเชร็คฮีโร่
    #10,387
    0
  11. #10198 Spices_smile (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 22:56
    โอ๊ยยย สงสารคนเมา
    #10,198
    0
  12. #10171 Nattgaporn_ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 22:13
    น้ำตาคลอเลยหว่ะ
    #10,171
    0
  13. #10138 BaBiiPolCa (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 12:36

    งื้อออ น้องตกใจ แต่ก็สงสารพ่อพระเอกของเรางะ #น้ำตาคอเบ้าตอนที่น้องหนีไปละทิ้งพระเอกร้องหาเตี้ย
    #10,138
    0
  14. #10133 สีสัน~colourful (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 22:52
    รุกแรงไปสินะ น้องหนีเลยย
    #10,133
    0
  15. #10111 greentealatte ♡ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 16:38
    อิพี่พระ!
    #10,111
    0
  16. #10079 Kun Kuna (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 11:36
    ก็คือเหมือนพามาเปิดตัวกับเพื่อนกลายๆ แต่อิพระเอกไปจูบแบบนั้นเขาก็คงตกใจแย่ รีบๆไปง้อเลย
    #10,079
    0
  17. #10060 Ttawanp55 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 11:10
    แงงงงงงงง
    #10,060
    0
  18. #10027 Chankuma (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 23:55
    ไก่ตื่นแล้ว ชิหายแน่พ่อพระเอก
    #10,027
    0
  19. #9907 momo1112 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 14:18
    กรี๊ดดดด ใจเย็นนนน้องตกใจเลย
    #9,907
    0
  20. #9816 Callmeyou (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 18:00
    ฉิบ นมเน่าเตลิดเลยยยย
    #9,816
    0
  21. #9689 SunnyWin (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 00:43
    อยู่ๆก็รุก งือออออออ
    #9,689
    0
  22. #9682 withfluffyp (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 22:59
    นมจืดตกใจเลย ฮือ
    #9,682
    0
  23. #9643 TigKie_18 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 09:33
    พระเอกกกกกกกปกติแกจะหลอกนู่นนี่นั่นก่อน ลืมเหรอออออน้องเตลิดเลยเนี้ยะ
    #9,643
    0
  24. #9417 LangMeae (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 20:48
    พระเอกกกก รุกเร็วปายยยย น้องไม่ได้ตั้งทั้งตัวและใจนะ
    #9,417
    0
  25. #9410 PINKLAND (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 15:56
    น้องตกใจ
    #9,410
    0