[Yaoi] รักรสนม(จืด) [Story by Arpo] [END] [สนพ. SENSE BOOK]

ตอนที่ 20 : บทที่ 17: นมจืดกับการเชิญชวน [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 65,722
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,682 ครั้ง
    13 พ.ค. 61

บทที่ 17: นมจืดกับการเชิญชวน

 

หลังจากได้ของบำรุงชั้นดี กินยา และนอนพักผ่อนเต็มที่คุณหวัดก็โบกมือบ๊ายบายนมจืดไปเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้กลับมาเป็นนมจืดผู้แข็งแรงคนเดิมอีกครั้ง

มามหาวิทยาลัยด้วยความสดชื่นเหมือนยืนอยู่ในทุ่งดอกเก๊กฮวย แวะเข้าร้านสะดวกเจ้าประจำเหมือนเดิม

พนักงานคนเดิมร้องทักนมจืดว่าไม่เห็นหลายวัน แต่เอาจริงแค่สองวันเอง พอได้นมยี่ห้อเดิมเสร็จสรรพก็จ่ายเงิน

น้องหนูนมจืด

คนตัวเล็กหันไปมองเพราะว่ามีคนเรียกชื่อเขา นมจืดยิ้มตาหยี

สมชาติเห็นร่างสูงของเพื่อนพระเอก ตอนนี้นมจืดคิดว่านมจืดเริ่มสนิทกับสมชาติเหมือนกันนะ สมชาติก็ใจดีสวัสดีน้า

สวัสดีจ่ะเห็นไหม...สมชาติพูดเพราะมาก

มาซื้ิออะไรเหรอ?”

อาหารไอ้พระเอกมันน่ะ

อ้อ...มาซื้อข้าวให้พระเอกนี่เอง นมจืดอยากซื้ออะไรให้เหมือนกันเป็นการตอบแทนฮีโร่ของนมจืด เอ...หรือว่าจะพาพระเอกไปกินข้าวอร่อยๆที่ห้างดีอะ…จะว่าไปดูหนังก็ดีนะ

ฮื้ออออ เอาไงดี

นี่ๆสมชาติ พระเอกชอบดูหนังไหมอะ?” นมจืดคิดว่าชวนไปดูหนังก็ดีนะ นมจืดอยากดู Peter Rabbit คุณกระต่ายและผองเพื่อนน่ารักมากเลย

หืม?” สมชาติส่งเสียงแปลกใจระหว่างที่เดินเข้าโซนอาหารสัตว์ที่มีทั้งแบบกระป๋องและแบบเม็ด

หือ? สมชาติมาทำอะไรที่โซนนี้อะ ไหนบอกมาซื้ออาหารของพระเอกไงทำไมถึงหยิบอาหารหมากระป๋องมาล่ะ

คือพระเอกชอบดูหนังไหม?”

อ่อ...ก็เห็นมันก็ไปนะเวลาพวกเขาไปกันมันก็ไปตลอดนะ

เหรอ...ดีจัง...อื้ม ดูหนังก็ดีนะ ชวนพระเอกไปดูคุณกระต่ายดีกว่า เห็นเข้าโรงมาสักพักแล้วยังไม่ได้ไปดูเลย

เป็นการเลี้ยงหนังตอบแทน

นมจืดเดินตามหลังสมชาติออกมาจากร้านสะดวกซื้อ คิ้วเล็กๆยังคงขมวดมุ่น นัยน์ตากลมโตยังคงฉายแววไม่เข้าใจอยู่มากๆ

สมชาติมาซื้ออาหารให้พระเอกใช่ไหม?”

คนถูกถามพยักหน้า มองใบหน้าคนตัวเล็กกว่าที่มองหน้าเขาสลับกับมองถุงที่ซื้อ มองสลับไปมาหลายรอบจนสมชาติร้องอ้อในใจ

อ้อ...ใช่สิ อาหารไอ้พระเอกมันน่ะแกว่งถุงให้กระป๋องกระทบกัน

รู้สึกขำไอ้เพื่อนตัวใหญ่ยักษ์อยู่ลึกๆ สะใจอะ

ฮื้อ...พระเอกกินอาหารหมาไม่ได้น้าก็พระเอกเป็นคนนี่นา ไม่ได้เป็นหมาสักหน่อย

กร๊ากกกก เท่านั้นล่ะ สมชาติแห่งศิลปกรรมถึงกับลงไปนั่งกุมท้องหัวเราะอย่างไม่เกรงใจนมจืดสักนิด คนตัวเล็กได้แต่กะพริบตาปริบๆ ไม่รู้ว่าตัวเองไปกระตุกต่อมฮาของสมชาติตอนไหนถึงได้หัวเราะเป็นบ้าเป็นหลังขนาดนี้

สมชาติสูดหายใจลึก พยายามกลั้นขำ ก่อนจะกวักมือเชิญชวน

มาสิ...จะพาไปดูว่าพระเอกมันกินได้ไม่ได้

นมจืดเลยเดินตามสมชาติต้อยๆไปจนถึงคณะเพื่อนบ้านของตัวเอง แต่แทนที่สมชาติจะเดินไปใต้ตึกอย่างที่เคยกลับเดินอ้อมไปทางด้านหลังของตึกคณะ ด้านหลังเป็นลานปูน มีกระถางต้นไม้วางประดับประปราย

มีกลุ่มนักศึกษานั่งยองๆอยู่ใต้ต้นไม้ไม่สูงมากอยู่สามคน นมจืดหยีตามองเหมือนว่าทั้งสามคนกำลังเล่นอยู่กับอะไรสักอย่าง

พอเดินเข้าไปใกล้ๆ นัยน์ตากลมโตก็เบิกกว้าง อ้าปากร้องอู้วว

อู้ววว น้องหมา!นมจืดเห็นน้องหมาสีน้ำตาลเข้ม ตัวขนาดสุนัขโตเต็มวัย หน้าตาดูหล่อเหลาเหมือนมีเชื้อลูกครึ่งด้วยนะ มีปลอกคอหนังเส้นบางๆคล้องคอเอาไว้

มหาวิทยาลัยมีสัตว์ตามคณะบ้าง คือไม่มีใครเป็นเจ้าของแต่ว่าคนและนักศึกษาในคณะนั้นๆก็เลี้ยงดูเท่าที่ทำได้ ส่วนใหญ่ก็มีคนให้อาหารรวมถึงพาไปตรวจสขภาพกับโรงพยาบาลสัตว์ของมหาวิทยาลัย หรือบางครั้งเหล่าบรรดานักศึกษาสัตวแพทย์ก็มามตรวจให้ฟรีๆไม่คิดเงิน

คณะของนมจืดก็มีเป็นน้องแมวอยู่สองตัวนะ ตอนเข้ามาปีหนึ่งมีน้องแมวอยู่หนึ่งครอบครัว แต่พอโตก็แยกย้ายหายไปหมดเลย เหลือแค่สองตัวเอง บางครั้งก็เห็นนักศึกษาในคณะซื้ออาหารแมวมาให้บ้าง ขนมแมวบ้าง อยู่ดีกินดีมาก ตัวอ้วนขนสวยมาก

นมจืดชอบสัตว์ยิ่งหมาแมวชอบมากเลย ชอบจับชอบลูบ ขนน้องนุ่มๆ

คนตัวขาวเกือบซีดขยับเข้าไปนั่งยองๆดูน้องหมานอนแผ่ให้คนเกาพุงให้

มาดูกันว่าไอ้พระเอกจะกินอาหารหรือไม่กินสมชาติเดินหิวถุงเข้ามานั่งด้วย

นมจืดเขยิบก้นออกมาเล็กน้อยเพื่อจะได้ดูถนัดๆ

เฮ้ย...พระเอกมากินข้าวมา...จุ๊ๆสมชาติดีดนิ้วป๊อกแป๊ก

น้องหมาหูตั้งก่อนจะลุกขึ้นมานั่งเรียบร้อย สมชาติทำท่าขอมือเป็นการทักทาย เจ้าสัตว์สี่ขาทำตามอย่างว่าง่าย จนคนตัวเล็กที่นั่งดูอยู่ตาโต

น้องฉลาดมากเลยอะ

นี่ไง...ไอ้พระเอกประจำคณะศิลปกรรมสมชาติแนะนำอย่างเป็นทางการ

นมจืดตาโต ดันแว่นขึ้นดั้งเพื่อมองให้ชัดอีกครั้ง

เราก็นึกว่าพระเอก...นมจืดคิดว่าเป็นพระเอก ฮีโร่ตัวโตของนมจืดนี่นา ว้า เข้าใจผิดเลย…เขินจัง...อิๆเกาแก้มเมื่อรู้ว่าตัวเองเข้าใจผิดไปโขเลย

มาๆ มาลองเล่นกับไอ้พระเอกมา

นมจืดขยับเข้าไปถือกระป๋องอาหารบ้าง

พระเอกเป็นหมาประจำศิลปกรรมเหรอ?”

คนตัวใหญ่กว่าทำหน้าครุ่นคิดอืม...มั้งนะ ตอนเข้าปีหนึ่งมามันก็อยู่แล้วนะ พวกรุ่นพี่เป็นคนเลี้ยงๆกันมา

อ้อ...

นมจืดเล่นกับน้องพระเอกจนลืมเวลาไปเลย เสียงหัวเราะคิกคักดังลอดไปถึงหน้าตึกคณะ

ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อนักศึกษากางเกงยีนส์ตั้งแข็งเพราะไม่ได้ซักมาหลายอาทิตย์แล้วกับรองเท้าผ้าใบคู่เก่ง มันยังไม่ขาดนะ แต่ว่าหลังที่ใส่มานี้พอฝนตกทีไรน้ำซึมเข้ารองเท้าทุกที

เจ้าตัวเดินตามต้นตอของเสียงมาจนถึงหลังคณะของตัวเอง นัยน์ตาคมกริบเพ่งมองไปตามคนในกลุ่มย่อมๆบนลานปูน

ยิ่งขมวดคิ้วเมื่อเห็นคนตัวเล็กขาวเจิดจ้าแสบตาวิ่งแก้มแดงแข่งกับหมาอยู่ เสียงเล็กๆหัวเราะคิกคักอย่างสดใส รอยยิ้มกว้างจนทำให้คนอื่นหัวเราะตาม

สดใสเหมือนแดกพระอาทิตย์มาเชียวนะมึง!

แต่ที่ทำให้เขาตาลุกวาวก็คือไอ้สัตว์หน้าขนสีขาที่วิ่งลิ้นห้อยไล่งับลูกบอลที่คนปามา

ไอ้เตี้ย!

ทั้งหมาทั้งคนถึงกับชะงักเมื่อได้ยินเสียง นมจืดหยุดมือที่กำลังปาลูกบอลหันไปมองคนเรียก

พอเห็นว่าเป็นใครนมจืดก็ยิ้มตาหยี แแก้มกลมขึ้นสีแดงเรื่อเพราะทั้งวิ่งเล่นและความร้อนอบอ้าวของอากาศ

พระเอกมาแล้วเหรอ?”

ร่างสูงมองคนที่วิ่งเยาะเข้ามาหา เขาแยกเขี้ยวใส่

มาทำห่าไรที่นี่สงสัยโดนไอ้สมชาติหลอกมาแน่ๆ

สมชาติชวนมาเล่นกับน้องพระเอกอะ

หา?” น้องพระเอก? พอหันไปมองต้นเหตุ เขาเจอกับไอ้คู่ปรับเก่าที่กำลังยืนแยกเขี้ยวขู่แฮ่ๆไอ้หมา!

แฮ่...

มึงมาเสนอหน้าอะไรตรงนี้ไม่ทราบ

แง่ง...แฮ่...กรอด...

ไปไหนก็ไปเลยเว้ย

ฮื้อ...ทำไมไล่น้องพระเอกอย่างนั้นอะนมจืดย่นจมูก น้องพระเอกออกจะน่ารัก เชื่องด้วย

อย่าเรียกมันว่าพระเอกนะเว้ยแม่ง! พระเอกมีคนเดียวในคณะก็พอไหม แล้วใครวะแม่งเอาชื่อกูไปตั้งชื่อหมาเนี่ย น่าเตะจริงๆ

อ้าว?” นมจืดทำหน้างงงวย

พระเอกมันชื่อกู...

พวกปีสองแห่งศิลปกรรมกำลังหัวเราะคิกคักกันยกใหญ่ ความจริงไอ้พระเอกที่เป็นหมาอะ มันชื่ออะไรไม่มีใครรู้หรอก พวกรุ่นพี่ก็เรียกแต่ไอ้น้ำตาลมั่ง ไอ้หนูบ้าง

แต่เรื่องมันคือตอนที่พวกเขาอยู่ปีหนึ่ง มีคนเรียกไอ้พระเอกที่เป็นคนแล้วไอ้หมามันดันเห่ารับแล้ววิ่งไปหา ทุกคนเลยคิดว่ามันคงชอบชื่อนี้เลยเรียกติดปากกันมามตลอด

ส่วนไอ้พระเอกมันเลยหงุดงหงิดตลอดเวลา แม่งจะตีกับหมาได้ทุกครั้งที่เจอหน้ากัน

ส่วนมึง...ไอ้หมา! มองหน้ากูทำซากอะไร เดี๋ยวจับส่งสถานเสาวภาเลยนี่

เสาวภานั่นมันงูเว้ย ไม่ใช่หมา ไอ้บ้า!

คนห่าอะไรไม่รู้จ้องจะหาเรื่องหมาได้ตลอด

พระเอกไม่ทะเลาะกับน้องน้านมจืดเข้ามาห้ามทัพระหว่างหนึ่งคนหนึ่งตัว ส่งสายเรียกให้สมชาติมาช่วยเป็นทัพเสริมด้วย

พวกสมชาติพยายามกลั้นขำแล้วแยกไอ้พระเอกที่เป็นหมาออกมาห่างๆ ส่วนนมขืดก็พูดหงุงหงิงๆให้พระเอกที่เป็นคนเลิกแยกเขี้ยวแข่งกันสักที

จนคนตัวเล็กกว่าดึงเสื้อให้คนตัวใหญ่เดินตามออกมาที่ด้านหน้าคณะแทน

ฮื้อออ พระเอกไม่โมโหสิ

คนหัวร้อนยังหน้าบึ้งไม่ได้โมโหเว้ย

งั้นไม่ทำหน้าบึ้งนะ ยิ้มหน่อยน้านมจืดเอานิ้วชี้ดันแแก้มตัวเองให้แแก้มเป็นก้อนกลมๆ ยิ้มตาหยี

คนตัวใหญ่เม้มปาก กล้ามเนื้อบนใบหน้ามันกระตุกเป็นพักๆ

นมจืดเห็นพระเอกเริ่มจะยิ้มเลยยิ่งกดนิ้วชี้ที่แก้มให้มากขึ้น อารมณ์ดีน้าพระเอก ไม่โมโหน้า

สุดท้ายนมจืดเห็นว่าอีกฝ่ายหันหน้าไปมองด้านข้างแต่ว่าริมฝีปากได้รูปยกขึ้นเป็นรูปพระจันทร์ครึ้งเสี้ยว

 

พระเอก...ชอบดูหนังไหม?” เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายอารมณ์ดีขึ้นมาหน่อยแล้ว นมจืดเลยกล้าถามคำถามขึ้นมา

ทำไม?”

นมจืดหันหลังมาคุยกับพระเอก ทำหน้าจริงจัง

เราจะชวนไปดูหนังนมจืดยิ้มตาหยี

โอ้ เอ็ม จี!!!

ไอ้เตี้ยหมาตื่นชวนไปดูหนัง ไอ้มินเนี่ยนแดกแฟ้บชวนไปดูหนัง ไอ้แคระชวนไปดูหนัง ไอ้นมจืดชวนไปดูหนัง

ไม่รู้จะตื่นตระหนกหรือตื่นเต้นดีเว้ย!

พระเอกรู้สึกเหมือนตัวเองตัวพองลอยขึ้นสวรรค์

อะไรของมึงแต่ต้องเก็บอาการก่อน ตายห่า...หอบหืดจะขึ้น ขอยาด่วนๆ

ไปดูหนังกัน

ใบหน้าคมพยายามไม่ออกอาการเนื้อเต้นกะด๊ายยยยักไหล่โชว์เหนือ

อยากดูเรื่องอะไรเหรอ?” นมจืดกระตือรือร้นเราอยากดูคุณกระต่าย

กระต่ายไรวะ ไม่รู้เว้ย แต่ตอนนี้ไอ้แคระมันจะชวนดูก้านกล้วยกูก็ดูได้

ได้แต่อยากรู้อะไรบางอย่างชวนไปทำไม?”

นมจืดเกาแก้มก็...พระเอกช่วยเราตั้งหลายอย่าง แถมยังเอาของไปแขวนหน้าบ้านเราด้วยนมจืดเห็นพระเอกแยกเขี้ยวบอกว่าเขาไม่ได้ไปแขวน แต่นมจืดมั่นใจว่าใช่เราชอบชุดจานชามมินเนี่ยนมากเลยนะ ขอบคุณจริงๆ

ร่างสูงใหญ่เหลือกตาขึ้นฟ้าเหมือนพูดอะไรไม่ออก

กูไม่เคยไปแขวนของหน้าบ้านมึงเว้ยอย่างนี้เรียกร้อนตัวสุดขีด

ฮื้ออออ ไม่โกหกน้านมจืดทำตาปริบ เม้มปากส่งเสียงในลำคอ

มึงเลี้ยงนะเว้ยรีบเปลี่ยนเรื่อง

คนตัวเล็กกว่าพยักหน้าหงึกหงักแน่นอนสิ เราเลี้ยงตอบแทนไงพระเอกช่วยนมจืดไว้ตั้งหลายอย่าง

ดีล...ไป!โอ๊ยเนื้อเต้นฉิบตาย อยากจะเหาะไปโรงหนังเดี๋ยวนี้

...อยากดูหนังฟรี…

เย่ งั้นเดี๋ยวค่อยมานัดเวลาน้า

เออพอคนตัวใหญ่หันหลังไป นมจืดก็รีบก้าวเท้าเข้าไปในตึกของตัวเอง

พระเอกเดินกลับมาที่คณะของตัวเองแบบลอยๆ

ไอ้เชี่ย! มึงไปโดนกัญชาที่ไหนมาวะไอ้เพื่อนมันออกไปด้วยหน้าตาบึ้งตึงแต่กลับมาหน้าบานเป็นดอกเห็ดเลยเว้ย

เพื่อนได้แต่มองไอ้คนตัวใหญ่เดินหน้าลอยไปโดยไม่หันกลับมาด่าเหมือนปกติ

แม่ง! มันไม่ปกติ!

มันต้องเมากาวไม่ก็หัวชนเสาไฟมาแน่นอน

แต่จนแล้วจนรอดนมจืดก็ยังไม่ได้พระเอกไปดูหนังสักทีเพราะว่ายุ่งๆกับรายงานและงานอื่นๆอีก

คนตัวใหญ่แห่งศิลปกรรมกำลังหัวหมุนกับงานพร้อมกับความร้อนบนหัวที่สุมเพิ่มขึ้นทุกวันแข่งกับนรกเข้าไปทุกที

นักศึกษาชั้นปีที่สองแห่งคณะศิลปกรรมได้แต่งุ่นง่าน มองจอโทรศัพท์มันทั้งวัน พอมองแล้วมีแต่หน้าจอดำๆมันก็พ่นลมหายใจแล้วก็กระแทกโทรศัพท์ลงไปใหม่ สักพักก็หยิบขึ้นมาใหม่แล้วก็ทำหน้าเหี้ยมจนเพื่อนที่นั่งๆข้างเริ่มขยับออกห่าง

แม่ง! มึงชวนไปดูชาตินี้หรือว่าชาติหน้าตอนบ่ายๆกันแน่วะ ไอ้แคระ!กัดฟันกรอดๆ แม่งหรือว่าที่พูดมานั่นพูดแบบขอไปทีเร๊าะ!

เอาสิ...วันหลังกูจะเล่นตัวไม่ไปด้วยแม่งเลยไอ้ห่านี่

ไอ้เตี้ยหมาตื่นขี้หลอกลวง ไอ้แคระจอมขี้จุ๊แบ๊ๆขี้ฮ่กตะล่าล้า ไอ้นมจืดตระบัดสัตย์ ไอ้มินเนี่ยนแดกแฟ๊บขี้โกหก

หลอกได้แม้กระทั่งพ่อพระเอกสุดหล่อพ่อรวยฟรวยใหญ่ไข่ตุงอย่างกู

ใบหน้าคมเข้มบูดบึ้งตลอดทั้งวันจนเพื่อนยังเข้าหน้าไม่ติด ขนาดสมชาติยังไม่กล้าแหยมหน้าเพราะกลัวโดนลูกหลง

...อะไรวะแค่น้องหนูนมจืดไม่ทักมาทำตัวเกรี้ยวกราดเกินเบอร์ไปได้นะคนเรา…

...ครืด…

ร่างสูงใหญ่รีบหันขวับไปคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดูอย่างรวดเร็ว

พระเอก

เราเองน้า

นมจืดเอง

โอ้โห ไอ้ฉิบหาย!

ไม่ส่งมาชาติหน้าเลยล่ะเว้ย

อะไร

พิมพ์สั้นๆให้รู้ว่าไม่พอใจ เข้าใจนะ

พระเอกว่างวันไหนเหรอ?’

ไม่ว่างแล้วเว้ย

ทำไม?’

งื้อออ ที่เราชวนไปดูหนังไง

ไม่มาชวนชาติหน้าเลยวะ

ฮื้อออ ไม่งอนน้า เรางานยุ่งมากเลยอะ ขอโทษน้าาาาา

 เหอะ ใครงอน เดี๋ยวเตะให้ดิ้น

เล่นตัวแม่งเลยดีกว่า เดี๋ยวหาว่าคนใจง่าย...ก็เลยชอบคนง่าย

พระเอกว่างวันเสาร์นี้ไหม?’

ว่าง...กะได๊

กลัวมึงจะเสียใจร้องไห้ขี้มูกโป่งที่เห็นกูไม่ว่าง

เย่ ดีเลยๆ เอารอบไหนดี

รอบแปดโมงเช้า

เย้ยยย จะไปช่วยเขาเปิดห้างเหรอพระเอก ไปทำไมเช้าขนาดนั้น

ทำไมดูไอ้แคระพิมพ์แล้วแลดูมีความกวนตีนกูวะ ถ้าอยู่ใกล้ๆจะจับมาเขกกะโหลกแม่ง

สิบโมงครึ่ง หน้าสยาม มาช้าไม่รอ เข้าใจมะ?’

สิบโมงครึ่งเหรอ? ได้สิๆ

เออ

ได้เลย งั้นเจอกันน้า

เออ

หลังจากพระเอกมันกดยุกยิกกับโทรศัพท์ไม่ถึงห้านาที หน้าโหดเหี้ยมก็แปรเปลี่ยนเป็นความลิงโลด แม้จะไม่ได้ยิ้มแต่ลูกตาพราวระยิบระยับแข่งกับหางเครื่องลูกทุ่ง ไม่เก็บอาการหน่อยเหรอมึง เก็บบ้างก็ได้นะ ฮ่อมมม เห็นแล้วหมั่นไส้

เมื่อกี้ทำหน้าเป็นหมาโดนตัดไข่ ตอนนี้ละเปลี่ยนหน้ามือเป็นหลังตีนเชียว

คราวนี้ทุกคนในคณะยิ่งเขยิบตูดถอยห่างมันออกไปอีกเพราะแม่งอยู่ๆก็ผิวปากเหมือนอารมณ์ดีมีความสุขขึ้นมา

พวกมึงจะเขยิบไปเบียดกันทำห่าอะไรวะถามเสียงดังลั่น

เป...เปล่าเว้ยพวกกูไม่มีใครอยากนั่งเบียดกัน แค่ไม่มีอยากนั่งข้างมึงเท่านั้นเอง...



คนตัวเล็กดันแว่นขึ้นดั้งจมูกขณะที่นั่งแกว่งขาอยู่บนม้านั่งบนชานชะลาของสถานีรถไฟฟ้าสยามในตอนสิบโมงครึ่งพอดิบพอดี

เมื่อกี้พระเอกไลน์มาบอกนมจืดว่าอีกสถานีเดียวก็จะถึงแล้ว นมจืดเลยนั่งเล่นรอก่อน ช่วงสายของวันเสาร์ก็จริงแต่ว่าคนก็เริ่มเยอะแล้ว

นัยน์ตากลมโตมองขบวนรถไฟฟ้าที่เข้ามาเทียบจอดที่ชานชะลาพอดี ประตูเปิดออกพร้อมกับฝูงชนกรูกันลงมาจากตัวรถ คนตัวเล็กพยายามสอดส่องสายตามองหาเป้าหมาย จนเห็นร่างสูงใหญ่ที่โดดเด่นออกมาจากฝูงชนเพราะความสูงเกินหน้าเกินตาชาวบ้าน

พระเอกๆคนตัวขาวเรืองแสงโบกไม้โบกมือเรียก

ขายาวก้าวมายังจุดที่นมจืดยืนอยู่ พระเอกแต่งตัวแปลกตาเล็กน้อย วันนี้ใส่เป็นเสื้อยืดโปโลสีดำกับกางเกงยีนส์ขาดๆแบบเดิม นมจืดเห็นแล้วขัดใจอยากหาเข็มกับด้ายมาเย็บให้ รองเท้าผ้าใบคู่เดิมที่เห็นประจำตอนไปมหาวิทยาลัย

เออ...คนหน้าเคราครึ้มส่งเสียงทีหนึ่งในลำคอ

พระเอกขมวดคิ้วมองคนตัวเล็กที่ยิ้มตาหยีแล้วอยากแยกเขี้ยว มีความสุขจริงเว้ย ไม่ใช่แแดกพระอาทิตย์แล้วสงสัยแม่งแดกกาแลกซี่เข้าไปด้วย

เข้าไปถึงนมจืดรีบดึงชายเสื้อคนตัวสูงให้เดินตาม แต่พระเอกเหมือนแกล้งเดินช้าๆต้องให้นมจืดออกแรงดึงอยู่นั่นแหละ

พอขึ้นมาถึงชั้นบนสุดได้นมจืดก็จัดแจงซื้อตั๋วเสร็จสรรพ ไม่ให้พระเอกออกค่าอะไรทั้งนั้นเพราะว่านมจืดบอกแล้วไงว่าเป็นการเลี้ยงหนังขอบคุณพระเอกโดยเฉพาะ ได้รอบหนังเป็นรอบอีกครึ่งชั่วโมงถัดไปพอดีและพระเอกก็เห็นด้วยว่าดูเสร็จแล้วค่อยออกไปหาอะไรกิน

พอกำลังจะไปซื้อป๊อบคอร์นที่นมจืดหมายมั่นปั้นมืออะไรไว้บางอย่าง คนตัวเล็กก็ได้แต่ร้อง

อ๊า!เสียงคนตัวเล็กร้องจนทำให้พระเอกหยุดชะงักกระทันหัน

อะไรวะ

นมจืดทำหน้านิ่ว ปากเริ่มแบะ มองไปที่ป้ายตรงเคาน์เตอร์ขายเครื่องดื่มและขนมฮื้อ...พระเอกโรงหนังที่พารากอนใช่เครืออะไรเหรอ? เมเจอร์?”

พระเอกพยักหน้า เท่านั้นแหละนมจืดทำหน้าจ๋อย เหลือบมองหน้าดุๆแล้วก็หลุบมามองพื้น ร่างสูงกลอกตาไปมา ไอ้แคระมันงอแงอะไรอีกละเนี่ย

อะไร...นมจืดเงยหน้ามามองว่ามา...พอพระเอกทำเสียงดุ นมจืดก็กลัวน้า อย่าทำหน้าดุสิ เสียงก็อย่าดุด้วยน้า

คือ...เรา...อยากได้ป๊อบคอร์น

เออ...ก็ซื้อสิวะ รอพ่อมึงมาตัดริบบิ้นหรือไงวะ

แต่...ที่นี่...ไม่มีป๊อบคอร์นที่เราอยากได้อะ

อะไรวะ? “ทำไม? มึงอยากได้ป๊อบคอร์นจากปาปัวนิวกินีหรือไงที่นี่ถึงไม่มีขายกูล่ะปวดประสาท

นมจืดส่ายหัวดิก ยื่นโทรศัพท์ที่อุตส่าห์ถ่ายรูปมาให้พระเอกดู นมจืดอยากได้อันนี้...อยากได้มากๆ

ดิ ออริจินัล ฮิบ ฮอปเปอร์ เซ็ทอะไรวะ ฮิปๆฮอปๆอะไรของมัน เห็นแค่กระป๋องป๊อบคอร์นกลมๆมีหูกระต่ายสองหูแค่เนี่ย?!

ฮื้อ เราอยากได้อะ มันน่ารักมากเลยแต่เหมือนนมจืดจะไม่ได้เช็กก่อนว่ามันเป็นของโรงอะไร

ใบหน้าคมดุทำหน้าปุเลี่ยน รู้สึกเหมือนปวดหัวตุบๆ

นี่มึงปัญญาอ่อนเหรอวะ

งื้อ เราแค่ชอบสะสม

เออ กูพอจะเข้าใจ สารพัดของสะสมของมึง ทั้งชามมินเนี่ยนเอย นี่มึงคิดว่าบ้านมึงเป็นดินแดนเนรมิตหรือไงวะ

สุดท้ายคนตัวเล็กต้องยอมเพราะมันไม่มีขายที่นี่ พระเอกสงสารเลยยอมควักเศษเหรียญบาทเลี้ยงไอติมแมคไอ้มินเนี่ยนเป็นการปลอบใจแทน นมจืดได้ไอติมโคนมาไว้ในมือหนึ่งโคน ริมฝีปากเล็กๆค่อยๆละเอียดไอติมนุ่มๆหอมๆขาวๆเข้าปาก ใบหน้าจ๋อยเริ่มมีรอยยิ้มเมื่อมีของหวานเข้าปาก

นัยน์ตาคมกริบมองคนตัวเล็กที่เริ่มอารมณ์ดีขึ้นมาเพราะได้กินของอร่อย ปากเล็กๆกัดเนื้อไอติมนุ่มๆเข้าปากจนครีมขาวๆเลอะรอบปาก คนตัวใหญ่กลืนน้ำลายเอือกจนลูกกระเดือกสั่น

...ฉิบหาย…

น่ากินสัสๆ

นมจืดมองอีกฝ่ายที่กลืนน้ำลายเอือกๆแล้วมองลงมาที่ไอติมของตัวเองแล้วก็ยื่นให้คนที่นั่งตรงข้าม

อยากกินเหรอ?” เอียงคอถามตาโตแบ่งกันกินเนอะๆ

ชายหนุ่มมองไอติมโคนราคาไม่กี่บาทแล้วก้มลงกัดเข้าไปคำหนึ่ง ความเย็นแผไปทั่วปาก ทั้งที่เขาไม่ค่อยกินเท่าไร จะเข้าแมคก็ต่อเมื่อมีโปรหนึ่งแถมหนึ่งหรือลดครึ่งราคาเท่านั้น ไอติมก็ไม่ซื้อหรอกถ้าราคาสิบกว่าบาท ปกติจะรอให้มันลดเหลือเจ็ดบาทก่อนถึงได้แดกเงินกู

แต่นี่เป็นกรณีพิเศษ เห็นไอ้แคระแม่งทำปากแบะๆ งอแง เลยหาอะไรอุดปากมันก่อน

เสียไปตั้งสิบกว่าบาท

แต่ก็ดีแล้ว...มันจะได้เลิกทำปากแบะสักที

...ยิ้มตาหยีแก่มตุ่ยเชียวนะมึง เห็นแล้วหมั่นไส้…

.

.

.

เฮ้ย! ไอ้เตี้ยหมาตื่น มึงพากูมาดูหนังไรวะเนี่ย

อ้าว...เราบอกแล้วนี่นาเราอยากดูคุณกระต่ายอะ

มึงบอกตอนไหนวะ?”

 

อยากดูเรื่องอะไรเหรอ?” นมจืดกระตือรือร้นเราอยากดูคุณกระต่าย

กระต่ายไรวะ ไม่รู้เว้ย แต่ตอนนี้ไอ้แคระมันจะชวนดูก้านกล้วยกูก็ดูได้

ได้

 

ไอ้ฉิบหาย!!!!

กูโดนป้ายยาแน่นอน ตอนนั้นกูถึงได้เบลอตอบตกลงไป

ฟหกด่าสวง!!!!!!!


---------------------------------------------------- 100% -----------------------------------------------------

สวัสดีค่า 

วันนี้เอาอีกครึ่งตอนมาฝากกันแล้วนะคะ 

สรุปเขียนไปเขียนมา ตอนนี้ยังไม่พาไปเต้นรำระบำชาวเกาะเลยค่ะ สงสัยอาจจะเป็นตอนหน้าแทน 

หลังๆนี้ทุกท่านเริ่มเห็นนังพระมันเป็นพระเอกขึ้นมายังคะ นางเริ่มทำตัวดีแล้ว แม่ๆน้องนมเริ่มใจอ่อนกับมันยังค่า ฮ่าๆ 

นังพระมันเริ่มทำตัวดี อิๆ 

อ่านแล้วชอบคอมเม้นบอกฟี้ดแบ็คกันได้นะคะ หรือว่าจะหวีดกันได้ในทวิต #รักรสนมจืด

ขอบคุณทุกการติดตามนะคะ

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.682K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,292 ความคิดเห็น

  1. #11234 YungYing0711 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2563 / 18:49
    นมจืดชอบดูเหมือนเราเลย
    #11,234
    0
  2. #11150 Nuthathai Por (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 15:44

    ใกล้นมจืดทีไรสติเบลอทุกทีเลยนะพระเอก5555

    #11,150
    0
  3. #11061 ยิ้งฉุบ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 00:35
    อย่ามาคิดร้ายกับน้องหนูนมนะนังพระ!!!!
    #11,061
    0
  4. #10954 Mr_mymint555 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 13:35
    555555555555555555555555555555555555555555
    #10,954
    0
  5. #10682 JulathipPratoom (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 11:08
    โอ้ยคือแบบมันน่าร๊ากกกไม่ไหว

    ยิ้มทุกตอนเลย
    #10,682
    0
  6. #10591 Saguramio (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 22:45
    55555+โอ้ยขำ โดนนุ้งป้ายยา
    #10,591
    0
  7. #10478 Dak บ๊องๆๆ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 22:14
    เรื่องเปย์ขอให้บอก พนะเอกเปย์หมดถ้าเป็นมินเนี่ยน น่อวววว
    #10,478
    0
  8. #10441 May Ling Pcm (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 23:03
    โดนนมป้ายยา 5555
    #10,441
    0
  9. #10197 Spices_smile (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 22:49
    ความรักทำให้คนหูบอด
    #10,197
    0
  10. #10170 Nattgaporn_ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 21:44
    โอ๊ยยยย กรูขำ55555555
    #10,170
    0
  11. #10145 Fun_Hyoyeon (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 11:57
    ดูหนังกระต่ายน่ารักจะตายไม่เห็นเป็นไรเลยพระเอก 555555
    #10,145
    0
  12. #10110 greentealatte ♡ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 16:20
    แหมนายพระเอกพูดเพราะๆกับต้องหน่อยเดี๋ยวตีปากเลย!
    #10,110
    0
  13. #10078 Kun Kuna (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 11:15
    ตามใจเก่ง เปย์เก่งจริงพ่อคุณ55
    #10,078
    0
  14. #10057 Ttawanp55 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 20:18
    น่ารักกกก
    #10,057
    0
  15. #10026 Chankuma (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:26
    ทำเป็นเข้มแต่ตามใจเขาทุกอย่างเลยนะพ่อ
    #10,026
    0
  16. #9988 zkdlinx (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 22:48
    พระเอกงกมาก ไอติมไม่กี่บาทเองโว้ย5555555555555555555
    #9,988
    0
  17. #9960 MornMolar (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 06:38
    หลงน้องมากเลยนะคุณพระเอก
    #9,960
    0
  18. #9906 momo1112 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 14:01
    โดนน้องตกแล้วละสิ 55555
    #9,906
    0
  19. #9814 Callmeyou (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 17:45
    นี้เล่นตัวแล้วนะ ถ้าไม่เล่นตัวน่าจะไปตั้งแต่ตอนกลางคืน
    #9,814
    0
  20. #9708 lio99 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 14:06
    เมื่อไหร่จะเลิกหยาบคายกับน้องน้าพระเอกก็...
    #9,708
    0
  21. #9641 TigKie_18 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 00:16
    พระเอกกกกกกกโดนป้ายยา
    #9,641
    0
  22. #9409 PINKLAND (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 14:24
    หลงมากดู๊ววว
    #9,409
    0
  23. #9184 mmyu24 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 00:08
    พระเอกจะไปตามหาหูกระต่ายให้ไหมเนี้ย แต่ตอนนี้พระเอกเจอดาเมจหนักเลยนะ เรียกได้ว่าหลงหนักมาก //ตลกพระเอกที่เป็นน้องหมา 5555
    #9,184
    0
  24. #9181 myhyukkei (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 23:50
    โอ้หนอ คุณพระเอกหนอ 55555
    #9,181
    0
  25. #9143 Choco'l Pis (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 00:14
    พระเอกเอ้ยยยย รักหลงโงหัวไม่ขึ้นละยังเก๊กอยู่ได้ ฮื่อ5555555
    #9,143
    0