[Yaoi] รักรสนม(จืด) [Story by Arpo] [END] [สนพ. SENSE BOOK]

ตอนที่ 2 : บทที่ 1: นมจืดกับนมจืด [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 114,618
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,779 ครั้ง
    7 พ.ค. 61

บทที่ 1: นมจืดกับนมจืด



 

 

“ทั้งหมด23บาทค่ะ” เสียงพนักงานแคชเชียร์คนประจำกะเวลานี้บอก หยิบของบนเคาน์เตอร์ที่มีแค่นมหนึ่งกล่องกับปากกาลูกลื่นด้ามหนึ่ง



น้องพนักงานยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ลูกค้าคนเดิมเลยยิ้มนิดๆให้ ยื่นเงินให้น้องเขาคิดเงิน



“วันนี้ซื้อปากกาด้วยหรอคะ?”



“อ่อ...ครับ แท่งเก่าหมึกหมด”



เขาตอบตามที่โดนถาม พอดีเมื่อวานว่าจะซื้อที่ร้านเครื่องเขียนแต่ดันลืม ไหนๆก็มาซื้อนมอยู่แล้วก็เลยซื้อปากกาไปด้วยเลย



ตอนกำลังจะเดินออกจากร้านก็โดนถามคำเดิม แต่ก็ไม่ได้รู้สึกรำคาญหรืออะไร



“รับขนมจีบซาลาเปาด้วยไหมคะ?”



แล้วเขาก็ตอบคำเดิม แต่หัวเราะเบาๆในใจ



“ไม่เป็นอะไรครับ”



“เฮ้ย! ไอ้นมมึงแดกนมจืดอีกแล้วหรอวะ” เขาเงยหน้าจากชีท



เรียนขึ้นมามอง ปากที่กำลังงับหลอดนมกล่องมองคนทักเขา



“อ่าหะ…”



“มึงไม่แดกอย่างอื่นบ้างหรอวะ ทุกเช้าแดกแต่นมจืด สารอาหารแม่งพอที่ไหน” “ก็เรากินแบบนี้มาตลอดอะ ชิน” คนกินนมทุกเช้าตอบเสียงเอื่อย



“เออ! คนห่าอะไรชื่อ ‘นมจืด’ ชอบแดกนมจืดทุกวันอีก” มันบ่นกระปอดกระแปดวางกระเป๋าบนโต๊ะ “ตอนเด็กๆแม่งมึงไม่เคยให้แดกนมหวาน นมสตรอเบอร์รี่ ช็อกโกเลตบ้างเลยหรือไงวะ”เขาพยักหน้าหงึกหงึก ที่บ้านเขาแม่ให้กินรสจืดเขาเลยชิน



บางคนบอกรสจืดเหม็นคาวแต่สำหรับเขาเขาเฉยๆ



“อือ แม่ให้กินแต่รสจืด”



“โว๊ะ! นี่กวนตีนกูเปล่าวะไอ้นม”



เขากวนตีนตรงไหนอะ เขาก็พูดตามความจริง



“เปล่านะ เราไม่ได้กวนปราบเหอะ”



เพื่อนเขานวดหัวคิ้ว ยกมือขึ้นห้ามเขาพูดต่อ



“พอๆ เฝ้ากระเป๋า กูจะไปซื้อข้าว”



“อาหะ” เข้าพยักหน้าแล้วก้มลงดูดนมกล่องที่เหลืออีกนิดหน่อยจนหมด แต่ไม่ยอมวางกล่องลง งับหลอดเล่นระหว่างกวาดสายตาอ่านไปเรื่อยๆ



เพื่อนร่างสูงโปร่งของเขาเดินกลับมาพร้อมกับชามเกาเหลาเลือดหมู



เพื่อนที่อยู่ๆก็สนิทขึ้นมาเนื่องจากเกิดจับพลัดจับพลูเป็นคู่กันตอนทำงาน เป็นการจับคู่ที่ไม่ได้จับเองด้วย แต่เพราะรหัสนักศึกษาที่อาจารย์รันเลขมันมาคู่กันพอดี



ครั้งแรกที่นมจืดเจอ ‘ป้อมปราบ’ ในคาบเรียน เพื่อนของเขาถึงกับกระพริบตาปริบ



‘มึง...เรียนห้องนี้ด้วยหรอวะ?’ คนถามทำหน้างงมาก วิชานี้เรียนมาหลายเดือนแล้วแต่ป้อมปราบมั่นใจว่าไม่เคยเจอคนๆนี้มาก่อน



ป้อมปราบเจอนมจืดครั้งแรก ได้แต่คิดว่าคนอะไรโคตรจืด จืดไปหมด หน้าก็จืด สีผิวจืด จืดจนเห็นเส้นเลือดอะ แต่งตัวจืด คนเชี่ยอะไรไม่รู้จืดไปหมด



พอเริ่มสนิทกันก็ยิ่งรู้ว่ามันจืดมาก ชื่อนมจืดแดกนมจืดทุกเช้าอีกด้วย แม่งสูบแต่นมจืดผิวเลยเหมือนพวกไม่ได้รับสารอาหารครบถ้วนเลยหรอว่ะ



รูปร่างมันถึงได้แคระแกร่นขนาดนี้ ผอมแห้ง ตัวสูงร้อยหกสิบห้าพอดี นี่ถ้ามีคนถามป้อมปราบว่าแดกนมยังไงไม่เคยสูงเลยหรอวะ



แม่ง...ก็แดกนมแบบไอ้นมจืดนี่แหละ...เสียดายนมวัวฉิบหาย



ใครบอกแดกนมแล้วสูง มาเจอไอ้นมจืดนี่!



“ไอ้พ่ายตายไปแล้วหรอ?” ป้อมปราบเคี้ยวข้าวตุ้ยๆถามถึงเพื่อนสนิทอีกคนที่ยังไม่โผล่หัวมา



คนหนึ่งชื่อ ‘ป้อมปราบ’ เพื่อนอีกคนเสือกเสร่อชื่อ ‘ศัตรูพ่าย’ คนแม่งเรียกที…



...ป้อมปราบศัตรูพ่าย!...



ไอ้สันขวานเอ๊ย! ชื่อกูไม่ใช่ห้าสิบเขตกรุงเทพมหานครนะไอ้สัส!

ป้อมปราบว่าเขาควรจะคบคนอื่นที่ไม่ใช่ไอ้พ่าย



“ปราบโทรสิ พ่ายมาช้านะเดี๋ยวกินข้าวไม่ทัน” นมจืดมีเพื่อนแค่สองคนนี้ก็ว่าได้



รู้จักกับป้อมปราบ ส่วนป้อมปราบมีเพื่อนคือศัตรูพ่าย ทำให้เขามีเพื่อนเพิ่มมาแบบไม่ต้องไปหาที่ไหนเลย



“ไม่โทรแล้ว มันมานู่นละ” คนเคี้ยวข้าวบุ้ยปากไปด้านหลัง นมจืดหันไปมอง เพื่อนร่างสูงใหญ่หน้าตาบู้บี้เดินเกาคางเข้ามาในโรงอาหาร



“ทำไมพ่ายมาช้า”



ศัตรูพ่ายทรุดตัวนั่งข้างเพื่อนจืด ถอนหายใจเฮือก



“เมื่อคืนดึกไปหน่อย”



“ไม่ดึกหน่อยละมั้ง กูว่าเช้าเลย” ป้อมปราบแขวะ ไอ้ผีเกมส์ออนไลน์มีหรอจะเลิกดึกๆ พวกแม่งต้องถึงเช้า



นมจืดดันแว่นทรงจืดเข้าที่หลังจากที่มันตกลงมาตรงสันจมูกเพราะก้มนานเกิน



“กินไรไหม? เราไปซื้อให้” เห็นเพื่อนเป็นซอมบี้เลยว่าจะให้นั่งพักเฉยๆ



“อืม...ขอวุ้นเส้นต้มยำ” ยื่นเงินมาให้แล้วฟุ่บลงไปกับโต๊ะ



นมจืดหยิบเงินมาแล้วไปต่อแถวร้านก๋วยเตี๋ยว สั่งเมนูตามที่เพื่อนบอก ไม่นานมากก็ยกกลับมาที่โต๊ะ



“พ่าย มาแล้ว” ร่างสูงใหญ่งัวเงียตื่นขึ้นมาคว้าตะเกียบไปคีบเส้นเข้าปาก



“ไอ้นมมึงแดกแต่นมอีกแล้วหรอ?” ศัตรูพ่ายเห็นซากกล่องนมที่วางอยู่บนโต๊ะยังไม่ได้ทิ้ง



แดกนมตั้งแต่ปีหนึ่ง ปีสามแล้วก็ยังแดกนม



“อื้อ...เรากินแค่นี้” เพื่อนเขาถามไปงั้นแหละ



ศัตรูพ่ายยักไหล่แล้วก้มลงกินต่อ ป้อมปราบเดินไปซื้อขนมกรอบๆห้าบาทสิบบาทมานั่งกินต่อรอเพื่อน ส่งให้นมจืดแต่ก็โดนปฏิเสธ



ศัตรูพ่ายใช้วิชาโกงความตายซัดวุ้นเส้นต้มยำลงท้องอย่างรวดเร็วจนเรียบร้อย สามหนุ่มใหญ่ กลาง เล็กก็วิ่งขึ้นตึกคณะวิทยาศาสตร์ไป

 

 




“แม่งควิซเชี่ยไรอี๊ก แม่งมันเป็นความรักหรือไงเนี่ย” ศัตรูพ่ายหน้านิ่ว



“ความรักเชี่ยไรอะ” ป้อมปราบถาม



“เอ้า...ก็ความรักๆเจ้าขาอยู่ๆก็มาไม่ทันตั้งตัว” ตึ่งโป๊ะ



“สัส! มุกห้าบาทควายๆไปเล่นตรงนู่นไปไม่ขำ” ร่างสูงโปร่งทำหน้ายี้ไอ้เพื่อนเวร



“ควิซเกี่ยวอะไรกับความรักหรอพ่าย?” เสรด! ลืมไปว่ามีเด็กอ่อน

นั่งอยู่ด้วย



“...” ศัตรูพ่าย



“...” ป้อมปราบ



...จึก…



ป้อมปราบเจาะกล่องนมกล่องเล็กจิ๋ว แน่นอนว่ารสจืดส่งให้เพื่อน



“อะไอ้นม แดกนมนอนไปก่อนนะ” นมจืดพยักหน้าหงึกหงัก ตอนนี้พักครึ่ง อาจารย์เลยปล่อยผีให้มาหลอกหลอนร้านสะดวกซื้อ ให้ซื้อขนม พักสมอง ประลองปัญญาไปเรื่อย



“ฟูดดด” ดูดจนหมดกล่องจนเกินเป็นเสียงดูดลมแล้วก็วาง “พ่ายยังไม่ตอบเราเลย…”



เฮ้อ~



ศัตรูพ่ายตัดสินเดินไปซื้อนมมาอีกกล่อง ให้ไอ้นมมันกินแล้วจะเปิดเพลงกล่อมนอนให้แม่งหลับไปเลย





พักกายแต่สมองเหมือนไม่ได้พักสักนิดก็ต้องกลับมาฟาดฟันกันในห้องต่ออีก

    “ปราบอย่าหลับสิ” นมจืดสะกิดเพื่อนที่นั่งข้างๆ ส่วนอีกคนไม่ต้องพูดถึงหัวไถติดโต๊ะไปเรียบร้อยแล้ว



นมจืดจดมือเป็นระวิงอยู่คนเดียว เขาเห็นป้อมปราบเริ่มจะผงกหัวไปพิงเพื่อนอีกคนหนึ่งเสียแล้วเลยต้องกระตุ้นหน่อย เดี๋ยวจะเรียนไม่รู้เรื่องกัน



“อือ...นม...มึงจดไปก่อนเดี๋ยวกูตามไป” ตามไปไหนละ อาจารย์เปลี่ยนสไลด์ไปแล้ว!



นมจืดดันแว่นขึ้นให้ตั้งตรง เพื่อนร่างสูงโปร่งเอนพิงไหล่ศัตรูพ่ายไปแล้ว เขามุ่นหัวคิ้วมองเพื่อนนอนกองกันแล้วก็ส่ายหน้า เดี๋ยวต้องเตือนแล้วว่าอย่านอนดึกมาก ร่างกายจะล้าเอาได้



ทุกวันเขาจะนอนประมาณสี่ทุ่ม ก่อนนอนนมจืดดื่มนมอุ่นๆใหสบายท้อง ตื่นเช้าตีห้าเกือบหกโมง เกือบทุกวันจะเรียนเช้าเพราะฉะนั้นจะมามหาลัยเกือบเจ็ดโมง แวะซื้อนมกล่องที่ร้านสะดวกซื้อประจำ วันที่ไม่ได้เรียนเช้าก็จะกินนมในตู้เย็นที่บ้านหนึ่งแก้ว



“วันนี้พอแค่นี้ก่อน ขอให้นักศึกษาทุกคนทบทวนบทเรียนที่เรียนไปแล้วจะมีการสอบย่อยอีกรอบอาทิตย์หน้านะ” พอได้ยินสอบย่อยเท่านั้น ศพหลายศพฟื้นคืนชีพขึ้นมาทันที “จะออกช่วง…” ทีนี้ละ...ขยันจดกันขึ้นมาเชียว คือถ้าอาจารย์ไม่บอกว่าออกตรงไหนอย่าหวังจะจับปากกากัน



บางคนนี้อาจารย์พูดแล้วยังหาปากกาไม่เจอ เช่น ศัตรูพ่าย เจ้าตัวเลยทำแค่ยักไหล่แล้วพูดว่า



“นม เดี๋ยวขอลอกต่อ”



“อื้ม” นมจืดพยักหน้าหงึกหงัก แล้วจดตามที่อาจารย์บอก



พออาจารย์ออกไปเรียบร้อย เหล่านักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์สาขาฟิสิกข์ก็ลุกขึ้นบิดขี้เกียจ เสียงคุยฟ่อเหมือนนกกระจอกรังแตก



“นม…” ศัตรูพ่ายแบมือ แค่นี้คนหน้าจืดก็รู้แล้วว่าต้องการอะไร เปิดกระเป๋าหยิบสมุดจดส่งให้



ร่างสูงใหญ่รับไปเปิดๆ แล้วทำตาเหลือก



“เชี่ย! ทำไมมันเยอะงี้วะ” สบถ ศัตรูพ่ายรู้สึกตาลายขึ้นมากระทันหัน



“ปกตินะ” นมจืดตอบเฉยๆ



“เฮ้ย! อันนี้กูก็ยังไม่ได้จด อันนี้อีก แม่ง! ซีร้อกแม่งทั้งเล่มนี้แหละ” ศัตรูพ่ายคิดว่าตัวเองจะต้องเสียค่าซีร้อกทั้งหมดเท่าไรกัน



มาถึงร้านถ่ายเอกสาร ช่วงเที่ยงคือความนรกสำหรับนักศึกษา แม่งมีทั้งมาซีร้อกชีทเรียน เลคเชอร์เพื่อน พวกมึงแม่งไม่จดเองกันบ้างหรือไงเนี่ย



ศัตรูพ่ายรู้สึกว่าทุกคนขี้เกียจจดเลคเชอร์กันทั้งมอหรือไงเนี่ย คนถึงเยอะขนาดนี้



“มึงทิ้งไว้ให้ป้าซีเหอะ แดกข้าวเสร็จค่อยมาเอา” ป้อมปราบคิดว่ายืนรอตอนนี้คงไม่ได้กินข้าว



“พ่อหนุ่มต้องรอนานหน่อยนะ บ่ายๆค่อยมาเอาได้ไหม?” ป้าเจ้าของร้านถ่ายเอกสารตะโกนบอก เสียงเครื่องดังต่อเนื่อง ป้ากับลูกน้องก็มือเป็นระวิง มือเปิดกระดาษปับๆ “วิศวะเขามาถ่ายเลคเชอร์ร้อยชุดนะลูก แปะคิวไว้เลย ป้าถ่ายให้ตามคิว”



“ครับๆป้า” ศัตรูพ่ายหยิบโพสอิทเขียนบอกแล้วแปะเอาไว้บนสมุดโน๊ตเพื่อน



“กูอยากบอกคณบดีให้เพิ่มร้านซีร้อก ป้าแกร้านเดียวไม่ไหว” ป้อมปราบบ่นพึมพำ



“อื้อๆ” นมจืดดันแว่นพยักหน้าเห็นด้วย “เราส่งเรื่องขึ้นไปได้ไหม?”



นมจืดผู้คิดว่าที่เพื่อนพูดคือจริงจังมาก



“ไอ้นม! กูพูดเล่นไหม!!!” ป้อมปราบอยากจะจับดีดเหม่งขาวๆ



เขาคงรับเรื่องหรอกมึง!



เด็กนักศึกษาต้องการร้านถ่ายเอกสารเพิ่มเนื่องจากคณะนี้มีผู้มาใช้บริการจำนวนมาก เดี๋ยวแม่งเขารู้หมดว่าพวกกูขี้เกียจจดเลคเชอร์



“อ้าว...เราก็นึกว่าพูดจริง” คนจืดตัวเล็กทำปากมุบมิบ



เพื่อนสองคนทำหน้าเอือมปนขำๆ เพื่อนจืดคนนี้แม่งคนซื่อ



ซื่อแบบเข้าขั้นบื้อ!



 

 

“นั่งเฝ้ากระเป๋าไป เดี๋ยวกูกับไอ้ปราบไปซื้อข้าว” ศัตรูพ่ายจัดแจงดันหลังเพื่อนให้นั่งลงตรงโต๊ะ โยนกระเป๋าไปกองสุมๆจนแทบบังนมจืดมิด



“ไอ้นม เอาหัวมึงออกมาด้วย เดี๋ยวคนเขาไม่รู้ว่ามึงนั่งอยู่ด้วย” ป้อมปราบตบไหล่เพื่อนตัวเล็กเบาๆ แล้วหัวเราะ ไอ้นมมันตัวเล็กจนมองไม่เห็นเลย นมจืดทำตาปริบๆ



“เราก็เอาหัวออกมานะ” นมจืดไม่เข้าใจว่าเพื่อนหมายความอะไร



“เออ...แดกเหมือนเดิมปะ?” ป้อมปราบกลอกตามองบน เปลี่ยนคำถาม



นมจืดพยักหน้า “อื้อ...ข้าวมันไก่...”



“ไม่ใส่หนัง ไม่เอาเลือด ไม่ต้องใส่น้ำจิ้ม” นี่แม่งข้าวมันไก่เด็กอนุบาลเชี่ยๆ



“อื้อ...” พยักหน้า ดันแว่นทรงเชยขึ้นดั้งเล็กๆ ใบหน้าจืดสนิทยิ้มจนแก้มอูม



ป้อมปราบกับศัตรูพ่ายแยกย้ายไปซื้อข้าว ปล่อยให้เด็กน้อยนอนเฝ้าโต๊ะ นมจืดนั่งเฉยๆมองไปรอบๆโรงอาหารตัวเอง



ผ่านไปสักพักเพื่อนทั้งสองคนก็กลับมาพร้อมกับจานข้าวของแต่ละคน ข้าวมันไก่วีขาวชืด ไม่มีหนัง ไม่มีเลือด ไม่ราดน้ำจิ้ม มีแต่ไก่ขาวๆกับข้าวเปล่าๆ



หลังจากนักศึกษาปีสามคณะวิทยาศาสตร์ทั้งสามกินข้าวเที่ยงเสร็จก็เดินย่อยไปพลางๆในมหาลัยระหว่างที่รอเรียนภาคบ่ายอยู่



“แวะเว่นหน่อยมึง” ป้อมปราบลากเพื่อนเขาร้านสะดวกซื้อ



ร้านสะดวกซื้อร้านประจำที่นมจืดมาใช้บริการทุกเช้า ถ้าเป็นตอนเช้าพนักงานส่วนใหญ่นมจืดจะจำได้ แต่ว่าตอนกลางวันเขาไม่ค่อยได้เข้าเท่าไร



แอร์เย็นฉ่ำของร้านคลายความร้อนจากด้านนอกไปได้มากโข เด็กนักศึกษาทั้งคณะเขาและคณะใกล้เคียงต่างมาใช้บริการมากมาย ป้อมปราบเดินไปโซนขนมถุงกรอบๆกวาดตามองยี่ห้อที่อยากกิน



“แดกเข้าไปสิพวกกรอบๆอะ ไม่มีประโยชน์สัสๆ”  ศัตรูเดินบ่นตามป้อมปราบ



ป้อมปราบชอบขนมกรอบๆ ขนมถุงๆ กินแต่ของไม่มีประโยชน์ทั้งนั้น ส่วนไอ้นมจืดน่ะหรอ...นู่น แจ้นไปยืนเกาะตู้แช่นมกล่องแล้ว



คนตัวเล็กยืนทำหน้าปริบๆอยู่หน้าตู้ นมกล่องยี่ห้อประจำแต่ว่าเป็นแบบกล่องเล็กลงถูกมือขาวหยิบออกมา ถ้าเป็นตอนเช้าเขาจะกินไซด์ขนาดปกติแต่ว่าตอนเที่ยงกินข้าวแล้วเลยอยากกินนมกล่องเล็กๆก็พอ บางทีเหมือนกินนมแทนน้ำเปล่า



มันเป็นความเคยชินตั้งแต่เด็กๆเพราะว่าแม่จะเอานมกล่องรสจืดใส่กระเป๋าให้เอาไว้ไปโรงเรียนอยู่เสมอ กินนานๆหลายๆปีก็เลยชิน พอโตแล้วถึงแม่จะไม่ได้ใส่นมกล่องมาไว้ในกระเป๋าอีกแต่ว่าเขาก็จะซื้อกินเองเป็นประจำ



เดินถือนมาจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ แต่เพราะแถวยาว นมจืดเลยยืนหลบมุมต่อแถวอยู่ตรงชั้นวางสินค้า พอคนด้านหน้าจ่ายเสร็จแถวก็ร่นขึ้นไป ร่างเล็กกำลังจะก้าวขาขึ้นไปแต่ก็ต้องชะงักเบรคจนตัวโก่งจนแว่นเกือบหลุด



“!!!!” นมจืดตาโตด้วยความตกใจ เมื่อมีร่างสูงใหญ่ทะมึนเหมือนยักษ์ปักหลั่นเดินโฉบเข้ามาตัดหน้าเขาก่อน แผ่นหลังกว้างจนบังนมจืดจนมองไม่เห็นข้างหน้าจนต้องผงะถอยหลังเข้ามาหลบมุมใหม่



“ไอ้โอ๋เสร็จยังวะ เร็วๆหน่อยเลือกนานฉิบหาย” เสียงชายหนุ่มตัวยักษ์คนนี้ดังฟังชัด เหมือนจะเรียกเพื่อนที่กำลังเดินตามมา



“เออๆๆมาแล้วๆ มึงแม่งจะรีบไปไหนวะ”



“โปรเจคยังไมเสร็จ มึงยังชักช้าได้อีก นี่แม่งแทบไม่ได้แดกข้าวเนี่ย”



ดวงตาหลังแว่นทรงโบราณมองนักศึกษาชายสองคนยืนคุยกันหน้าเคาน์เตอร์ สภาพเหมือน...เอ่อ...ไม่ได้อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ามาหลายวันหรือเปล่าเนี่ย



นมจืดสงสัยมากว่าที่บ้านเขาไม่มีเตารีดหรืออย่างไรเสื้อมันถึงได้ยับยู่ยี่ขนาดนี้เนี่ย ตัวเสื้อยับๆสีมอๆไม่เหมือนของนมจืดที่ขาวเพราะที่บ้านใช้ไฮเตอร์ผ้าขาว สงสัยไม่ได้ใช้ไฮเตอร์...นมจืดพยักหน้าหงึกหงักเห็นด้วย



กางเกงยีนส์สีซีดมีรอยขาดๆบางจุด นมจืดอยากจะสะกิดถามว่าไม่เย็บกางเกงหรอปล่อยให้ขาดๆได้ไง ไม่ดีเลย



ร้องเท้าก็ใส่รองเท้าผ้าใบสีน้ำตาลมอๆ แต่นมจืดคิดว่ามันน่าจะเป็นสีขาวมาก่อนนะ ยี้...ไม่ซักรองเท้าหรอไงนะ



มองการแต่งตัวของทั้งสองคนแล้ว…



นมจืดสงสาร สงสัยไม่มีเวลาซักผ้ารีดผ้าแน่เลย



“เร็วๆเลยมึง”



“เร่งจังไอ้ตัวโกงนี่!”



ผู้ชายตัวใหญ่ยักษ์เสื้อยับยู่ยี่ แต่นมจืดไม่เห็นหน้านะ ได้ยินแต่เสียงดังๆด่าเพื่อน



“ไอ้ส้นตีน! กูชื่อ ‘พระเอก’ ไม่ใช่ตัวโกงไอ้ห่านี่”



“แต่หน้ามึงแม่งผู้ร้ายชาติชั่วมาก ไม่ใช่พระเอกวะ”



เถียงไปจ่ายเงินไปแล้วคนตัวใหญ่ยักษ์ทะมึนก็รีบลากเพื่อนออกไปจากร้าน นมจืดถึงได้จ่ายเงินสักที



“ปราบๆ...” เดินดูดนมฟืดๆ สะกิดเรียกเพื่อน



“ว่า...”



“ทำไมบางคนบ้านถึงไม่ใช้ไฮเตอร์อะ?”



“ห้ะ????” ป้อมปราบเริ่มรู้สึกว่าไอ้มจืดมันกำลังจะถามสยองๆอีกแล้ว



“ก็เสื้อเขาอะ...ดำมากเลย เราเลยอยากรู้ว่าบ้านเขาไม่ใช้ไฮเตอร์หรอ?”



ไอ้นม!!!!



แล้วมึงจะไปเสือกอะไรกับเขา!

 




++++++++++++++++++++++++++++++ 100% ++++++++++++++++++++++++


สวัสดีค่ะ


น้องนมมาแล้วค่า เขียนแล้วติดลงมาก  เขียนน้องนมไปคือแบบขำมากๆๆ คือน้องเหมือนกวนตีนแต่เปล่าน้าาา น้องซื่อมากกกกกกกก ซื่อแบบรอดชีวิตมาได้ไง ฮ่าๆๆ เขียนเองขำน้องแรงมาก


ตอนนี้เราเปิดตัวตัวละครสำคัญอีกหนึ่งแล้วนะคะ ใครอ่านแล้วเจอบ้าง เจอแล้ววเม้นมาบอกเราได้ค่ะ ฮ่าๆ


คอมเม้นมาคุยกันได้เลยนะคะ หรือจะหวีดได้ที่ #รักรสนมจืด


ขอบคุณทุกการติดตามค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.779K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,292 ความคิดเห็น

  1. #11289 plubich (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2564 / 18:19
    เปงเอ็นดูวว
    #11,289
    0
  2. #11287 Mookeeee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2564 / 04:17
    โอ้ยลูกกก
    #11,287
    0
  3. #11280 ;-;. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2564 / 10:12
    อร๊ายยยยยยยอ๊ากกก555555555555555555ฮี่ฮี่ฮี่
    #11,280
    0
  4. #11277 Pimnok2124 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2564 / 13:22
    น้องนมจืดกินผักบ้างนะลูก
    #11,277
    0
  5. #11264 namwarncm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 เมษายน 2564 / 14:37
    น้องนมจืดลู๊กกกก55555
    #11,264
    0
  6. #11257 ssnxy1 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 เมษายน 2564 / 18:57
    ลู๊กๆๆๆๆ
    #11,257
    0
  7. #11246 Kabomo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:02
    เอ็นดูน้องงง
    #11,246
    0
  8. #11213 Baekberry12 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 00:21
    555555555
    #11,213
    0
  9. #11190 Spices_smile (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 16:47
    น้อง55555555555555555
    #11,190
    0
  10. #11187 AUN ^_^ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 01:36
    55555555555555555
    #11,187
    0
  11. #11177 KatCher (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 16:52
    น้องซื่อมากเลยอ่ะแบบเอ็นดู
    #11,177
    0
  12. #11174 n_duangk (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 00:58
    เราก็กินข้าวมันไก่ ไม่หนัง ไม่เลือด ไม่จิ้ม 555555555
    #11,174
    0
  13. #11172 เดี๊ยงขา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 01:57
    ใช้วะว่ะผิดคืออีนี่อ่านแล้วยุบยิบใจมาก แงแออออออ ถ้าใช้ วะ/ว่ะ ถูกจะอ่านลื่นกว่านี้นะคะ อย่าว่าเรานะ แงงง คือมันอ่านแล้วรู้สึกหงุดหงิดจริงๆ
    เราจะยกตย.คำมานะคะอย่างเช่นคำว่า อะไรว่ะ จริงๆต้องใช้ อะไรวะ ถึงจะถูก น่ารักวะ ก็ต้องใช้ น่ารักว่ะ ถึงจะถูก เห้อออออ ขอโทษที่ต้องตินะคะแต่คือมันอ่านแล้วขัดจริงๆ อย่าทัวร์ลงเลยค่ะ กราบบบ

    *ปล.
    วะ - ตัวอย่างประโยค เช่น อะไรวะ ,ทำไมวะ, ทำไงดีวะ, แป๊บนึงสิวะ ฯลฯ เป็นต้น

    ว่ะ - ตัวอย่างประโยค เช่น คนนั้นแม่งสวยว่ะ ,ดีจริงๆว่ะ ,ทำไม่เป็นว่ะ ,รำคาญว่ะ ฯลฯ เป็นต้น
    #11,172
    0
  14. #11133 Nuthathai Por (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 18:20

    นมแค่อยากรู้เองอย่านมสิ

    #11,133
    0
  15. #11113 Helene Rose (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 17:45
    เข้าใจนะว่าชอบนมจืด เราก็ชอบรสจืดเหมือนกัน แต่ข้าวมันไก่ต้องมีหนังนะ แง ของเเซ่บเลยนะเออ
    #11,113
    0
  16. #11085 kookmin312537 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 20:09
    5555เอ็นดูจัง
    #11,085
    0
  17. #11076 Choo_only (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 19:40
    อ่านแล้วอยากกินนมจืด...
    #11,076
    0
  18. #11042 ยิ้งฉุบ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 10:32
    นมสงสารเลยนะ 555555555555
    #11,042
    0
  19. #10979 MTuan9397 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 14:19
    5555555555 น้องพี่ก็ไม่ใช้ไฮเตอร์
    #10,979
    0
  20. #10932 Mr_mymint555 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 21:37
    อยากกินนมจืดเฉยเลยอ่ะ 555555
    #10,932
    0
  21. #10929 cream1931 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 16:34
    ข้าวมันไก่ไม่เอาหนังยังพอทนแต่ไม่มีน้ำจิ้มนี่ เราร้องไห้แน่เลย(+_+)
    #10,929
    0
  22. #10822 JIM7325 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 19:00
    เปิดตัวหนุ่ม*พระเอก
    #10,822
    0
  23. #10711 Binranee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 13:58
    55555 เอ็นดูน้อง
    #10,711
    0
  24. #10699 NACHI1743 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 09:59
    เปิดตัวพระเอกสินะหมายถึงพระเอกที่เป็นพระเอกไม่ใช่ชื่อของพระเอกแต่พระเอกชื่อพระเอก

    ถ้าไม่ใช่นี่ร้องแล้วนะ
    #10,699
    0
  25. #10689 1995nuun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 22:58
    น้องน่าร้ากกกก
    #10,689
    0