[Yaoi] รักรสนม(จืด) [Story by Arpo] [END] [สนพ. SENSE BOOK]

ตอนที่ 16 : บทที่ 13: นมจืดกับคุณซุปเปอร์ฮีโร่ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 68,998
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,117 ครั้ง
    22 ก.พ. 61

บทที่ 13: นมจืดกับคุณซุปเปอร์ฮีโร่

 

อะไรนะ?!!!

พระเอกคิดว่าตัวเองอาจจะหูตึงชั่วขณะ

มารับซื้อของเก่า?????

วดฟฟฟฟฟฟฟ!

นี่นายพระเอกแห่งทุ่งหมาเมินกับไอ้น้องมอเตอร์ไซด์คู่ชีวิตเลยนะ! ไม่ใช่ซาเล้งเก็บของเก่าขายนะเว้ยยย

ห้ะ???” ส่งเสียงได้แค่นี้ ที่เหลือคือเงิบแดกจุดอยู่

ร่างเล็กตาโตก่อนจะรีบมายืนข้างคุณแม่แล้วกระตุกแขน

เอ่อ…คุณแม่ครับ นี่เพื่อนหนูเอง

คุณแม่หันไปมองลูกชายตัวเล็กอย่างตกใจ ก่อนจะหันกลับมามองร่างสูงใหญ่ที่คร่อมมอเตอร์ไซด์คันเก่าแล้วยิ้มแหยๆ

เพื่อนน้องนมหรือลูก…แม่ขอโทษนะแม่คิดว่าคนที่ชอบขี่มารับซื้อของเก่าน่ะลูก

ครับ…พระเอกรู้สึกต้องกัดฟันกรอด เส้นเลือดกระตุกตุบๆตลอดเวลา นี่เห็นว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ใหญ่และยังเป็นมารดาของอีกฝ่ายด้วย เขาเลยต้องเกรงใจไม่พูดจาโผงผางออกไป

พอดีแว่นตาหนูแตกพระเอกเขาเลยอาสามาส่งที่บ้านครับนมจืดตัวน้อยรีบอธิบายต่อ หยีตาตอบคุณแม่เป็นการประกอบ

ตอนแรกค่อนข้างตกใจที่คุณแม่บอกว่าพระเอกเป็นคนขายของเก่า แม้ลึกๆนมจืดก็คิดว่าคนอื่นอาจจะมองแบบนั้นก็ได้ นี่ถ้าเขาไม่ได้รู้จักพระเอกเขาก็อาจจะคิดเหมือนกัน

พอรู้เรื่องว่าเป็นมายังไงคุณแม่ก็พยักหน้าเข้าใจ

ขอบใจมากนะลูกคุณแม่ยิ้มใจดีเข้ามาดื่มน้ำในบ้านก่อนนะลูก แม่ซื้อขนมมาด้วย

เอ่อ…ไม่เป็นไร…ครับนี่ไม่ได้พูดคำว่าครับมานานเท่าไรแล้ววะกู อาจจะเกินทศวรรษแล้วมั้ง

ไม่เป็นอะไรลูก มาๆเอามอเตอร์ไซด์ไปจอดดีๆก่อนลูก แม่ขอเอารถเข้าบ้านก่อนนะจ๊ะพูดจบก็เดินอย่างกระฉับกระเฉงกลับไปที่รถยนต์

นัยน์ตาคมกริบมองคนตัวเล็กที่ยิ้มแหยๆก่อนนมจืดจะชี้ไปที่ตัวบ้าน

เอาน้องเข้ามาจอดก่อนนะ แม่ชวนกินขนมนมจืดรู้ว่าพระเอกต้องกลับไปทำงานสะดวกไหม?”

พระเอกขมวดคิ้วมุ่น ความจริงงานก็ยังไม่ได้เร่งมาก อาจจะพอมีเวลานั่งกินขนมชมนกชมไม้ที่นี่ก่อนไป

เออๆพลางโบกมือไล่มึงรีบไปหาแว่นมาใส่เหอะไป เดี๋ยวเดินล้มหน้าแหกอีก

นมจืดยิ้มกว้างกับคำตอบ รีบกุลีกุจอเปิดประตูบ้าน พระเอกขยับรถมอเตอร์ไซด์หลบให้รถยนต์ผ่านเข้าไปจอดในโรงรถก่อน แล้วเขาถึงลงจากรถเข็นซากปรักที่ยังไม่พังมาจอดไว้ริมกำแพงภายในบ้าน

ประตูบ้านเปิดต้อนรับแขกผู้มาเยือน พระเอกสูดลมหายใจเข้าปอด ขาซ้ายก้าวข้ามเข้าไปในตัวบ้าน

กูเหยียบเข้ามาละ บ้านเลขที่ 15/22 ซอย 4

พราวด์ลี่พรีเซ็นมากนะบอกเลย

นัยน์ตาคมกริบกวาดมองไปรอบๆบ้าน เป็นบ้านที่น่าอยู่ทีเดียว ห้องนั่งเล่นห้องครัวแบ่งเป็นสัดส่วน

นมจืดตัวเล็กวิ่งขึ้นไปที่ห้องตัวเองอย่างรวดเร็วเพราะว่าชินกับบ้านของเองอยู่แล้ว ไม่นานก็กลับลงมาพร้อมแว่นสำรอง

แว่นมันสามารถคัดลอกแล้ววางได้เหมือนกันเเหรอวะเนี่ย! เหมือนอันเดิมที่มันแตกไปเลยเว้ย

นมจืดกับแว่นทรงโตแบบเดิม

พระเอกนั่งก่อนๆเจ้าของบ้านตัวเล็กกวักมือเรียกแขกมานั่งที่โซฟารับแขก อดีตคนถูกเรียกว่าคนรับซื้อของเก่าค่อยๆทรุดตัวนั่งตามเจ้าของบ้าน

เชิญเลยจ้ะคุณแม่ที่จอดรถเสร็จก็เดินเข้ามาในตัวบ้านเช่นกัน

พระเอกรู้สึกว่าตัวเองตัวใหญ่เทอะทะจนต้องพยายามบีบเนื้อบีบตัวให้เล็ก นมจืดจัดแจงเอาขนมไทยร้านประจำของครอบครัวไปใส่จานเป็นชุดๆ

นัยน์ตาคมกริบมองขนมไทยกระจุกกระจิกวางเรียงสวยงามอยู่ในจาน

มาเร็วน้องนม มานั่งกับเพื่อนมาคุณแม่กวักมือเรียกลูกชายมานั่งกินขนม

นมจืดถือเหยือกน้ำเย็นกับแก้วสามใบในถาดมา แล้วก็มานั่งข้างๆคนตัวใหญ่ขับโซฟา

ร่างสูงรู้สึกผิดที่ผิดทางมองคุณแม่คุณลูกเขาคุยกันกระจุ๋งกระจิ๋ง

ใส่แว่นอันนี้แล้วไม่ปวดหัวหรือคะ?”

นมจืดดันแว่นขึ้นดั้งให้เรียบร้อยแล้วพยักหน้า

ปวดครับ แต่ว่าช่วยไม่ได้

งั้นพรุ่งนี้ไปตัดอันใหม่ไหมคะ แว่นนี้เห็นหนูบ่นปวดหัวทุกที

ไม่เป็นอะไรครับ ลองใส่ไปก่อน

จ้ะคุณแม่ตอบรับแล้วหันมามองคนตัวใหญ่คับโซฟาหนูชื่ออะไรจ้ะลูก

อื้มหืมมมมม?!!!

หนู?!

ตัวกูนี่เหมาะกับคำว่าหนูไหม โปรดอธิบายสิบคะแนน

เอ่อ…ชื่อพระเอก…เหมือนยังไม่จบประโยคแหะครับ…เออลืมใส่คำสร้อย

คนฟังทำหน้าแปลกใจเล็กน้อยก่อนจะยิ้มบางๆ

ชื่อแปลกดีนะจ๊ะ แต่หนูก็หล่อนะจ๊ะถ้ามองดีๆ

แน่นอนอยู่แล้วขอรับคุณหญิงแม่ กระผมหล่ออยู่แล้วโว้ยยย ไม่ต้องมองดีๆก็หล่อ

อ่า…คนหนวดครึ้มพึมพำในลำคอ ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ คือมันสตั้นตั้งแต่เรียกกูว่า...หนู...แล้ว

คนตัวเล็กรีบเลื่อนจานขนมพระเอกกินขนมๆ

นี่หนูสองคนเรียนคณะเดียวหันหรือ รู้จักกับปราบกับพ่ายไหม?” คุณแม่รู้จักกับป้อมปราบกับศัตรูพ่ายเพราะเห็นหน้าค่าตากันบ่อยแต่กับพระเอกครั้งนี้คือครั้งแรก

พระเอกอยู่คณะศิลปกรรมครับ ปีสองนมจืดบอก

อ้าวหรือจ๊ะ แม่นึกว่าเป็นรุ่นพี่อยู่คณะน้องนมคุณแม่ยิ่งประหลาดใจ

อ้าว! คุณหญิงแม่ครับ ใครรุ่นพี่รุ่นน้องหนังหน้ามันฟ้องอยู่นะครับ

พระเอกรู้สึกเหมือนเจอเดจาวูตอนเจอไอ้มินเนี่ยนใหม่ๆ ทำเอาเส้นกระตุกหงึกๆหงักๆตลอดเวลาเลย

ชอบวาดรูปหรือลูก?”

เปล่าครับ ผมอยู่สาขาถ่ายภาพดูสุภาพเป็นผู้เป็นคนขึ้นมากเลยกู แค่พูดครับชีวิตก็ดูหรูหราขึ้นเป็นกอง

คุณแม่ยิ้มก่อนจะปล่อยให้เด็กๆกินขนมกันไป นั่งไม่นานร่างสูงใหญ่ก็ขอตัวกลับเพราะยังติดงานอยู่

คุณแม่แบ่งขนมไทยบางส่วนให้กลับไปแบ่งเพื่อนๆที่คณะกินด้วย ตอนกำลังจะออกจากบ้าน

พระเอกหนูอยากไปตัดผมหล่อๆไหม เดี๋ยวแม่พาไป ร้านประจำของน้องนมเลยคุณแม่คิดว่าพระเอกคงจะรำคาญผมเผ้าน่าดู

นัยน์ตาคมกริบเบิกค้าง ก่อนจะส่ายหน้าหวือ

ผมมีช่างประจำอยู่แล้วครับกลัวไปตัดร้านเดียวกับไอ้เตี้ยแล้วได้ทรงเด๋อเหมือนมัน

หรือจ้ะคุณแม่ยอมล่าถอยกลับไปงั้นกลับดีๆนะลูก

นมจืดวิ่งดุกดิกออกไปส่งอีกฝ่าย มองร่างสูงที่กำลังคร่อมมอเตอร์ไซด์

วันนี้ขอบคุณมากนะที่มาส่งเราเห็นไหม พระเอกเป็คนดีมากถึงมากที่สุด

พระเอกถอนหายใจเฮือก รู้สึกกลับมาเป็นตัวของเองมากขึ้น

เออแม่งเมื่อกี้อัดอั้นมากขอบอก ครับเคริบนี่ไม่ใช่วิถีคนหล่อจริงๆว่ะ

เอ่อ...ถ้าคุณแม่ถามเยอะไปก็ขอโทษด้วยนะนมจืดกลัวว่าพระเอกอาจจะอึดอัด

คนฟังส่ายหน้าปฏิเสธไม่เหรอกเขาเกร็งแต่ไม่ได้ไม่พอใจอะไร แค่ไม่ชินเท่านั้นเอง อีกอย่างคุณหญิงแม่มันก็ใจดีคุณหญิงแม่มึงก็...ใจดี…

...แค่ประโยคแรกที่เจอหน้ากัน...

กูประทับใจไม่รู้ลืมจริงๆ

นมจืดยิ้มกว้าง พระเอกเป็นคนที่สามที่นมจืดพามาที่บ้านถึงจะเป็นการมาที่ไม่ได้ตั้งใจก็เถอะ

คุณแม่ไม่ได้เป็นคุณหญิงสักหน่อยคุณแม่เป็นคุณครูอยู่โรงเรียนเอกชนธรรมดาๆเอง

เออน่า...กูให้เกรียติคุณหญิงแม่มึงแกล้งมันไปอย่างนั้นแหละ

วันนี้ขอบคุณจริงๆที่มาส่งเรานะถ้าไม่เจอพระเอกนมจืดคิดว่าตัวเองต้องแย่แน่เลยพระเอกเหมือนฮีโร่เลยหลายครั้งที่พระเอกช่วยเขาไว้แม้จะเล็กๆน้อยๆก็ตาม

เป็นคุณซุปเปอร์ฮีโร่ของเรา

ตั้งแต่เด็กๆนมจืดชอบโดนเพื่อนล้อ โดนแกล้งเพราะตัวเล็กและก็ผิวซีด โดนบูลลี่ก็บ่อย แต่อย่างน้อยนมจืดก็โชคดีที่มาเจอป้อมปราบกับศัตรูพ่าย แล้วตอนนี้ก็มีพระเอกเพิ่มมาอีกคนหนึ่ง

ร่างสูงใหญ่เสมองด้านข้าง ใบหน้ารู้สึกเห่อๆ เป็นความรู้สึกแปลกๆที่กล้ามเนื้อมันกระตุกๆ ยิ่งตรงกล้ามเนื้อบนใบหน้าที่มันชักกระตุกจนปากโค้งเป็นพระจันทร์หงาย

หึ…มันมีความรู้สึกอัดแน่นอยู่ข้างในจนมันกลั้นไม่อยู่ เหมือนบอลลูนที่พองโตอยู่ในร่างกาย

เป็นฮีโร่ที่คอยปกป้องมึงเเหรอวะ?” รู้สึกชอบประโยคนี้นะกูเก็บค่าคุ้มครองแพงนะเว้ย!

คุณแม่ให้กูเป็นคนซื้อของเก่า ตัวลูกจะให้กูเป็นฮีโร่ สงสัยต่อไปให้กูเป็นกัปตันไทยแลนด์แดนกะลาด้วยเลยไหม? มันก็ออกจะคล้ายๆกัปตันอเมริกานะ หึ!

เอาเลยจ้า เป็นทุกอย่างให้เธอแล้ว~

นมจืดทำปากจู๋แต่ตากลมโตวาววับหลังแว่นกรอบใหญ่ดูมีความสุข มันเจิดจ้าและซาบซึ้ง

ฮื้อออร้องเสียงหงุงหงิงในคออย่าเก็บเราแพงนะ…

สุดท้ายคนฟังทนไม่ได้จนต้องยิ้มออกมา คนตัวเล็กโดนดีดหน้าผากดังป๊อก ร่างสูงใหญ่ถีบขาสตาร์ทเครื่องยนต์เรียบร้อย ใส่หมวกกันน็อค

เก็บร้อยล้านแม่งเสียงทุ้มลอดผ่านหมวกกันน็อค พระเอกค่อยถอยมอเตอร์ไซด์คันเก่า

ฮื่อ...แพง…บ่นหงุงหงิงไม่เลิกไอ้นี่! กูนี่พระเอกนะเว้ย ค่าตัวกูเท่าไรต่อเท่าไรแค่นี้ทำมาบ่น

หึ…พระเอกตบหน้ากากหมวกกันน็อคปิดลงก่อนจะโลกมือไล่ให้คนตัวเล็กออกไปห่างๆจากทางรถวิ่ง

บ๊ายบายเจ้าของบ้านตัวเล็กโบกไม้โบกมือ

จนรถมอเตอร์ไซด์หายลับออกไปจากซอยนมจืดถึงปิดประตูบ้านเรียบร้อย

น้องพระเอกไปแล้วหรือลูกคุณแม่เดินลงมาจากข้างบนพอดี

ครับ…

ว่าแต่…นมจืดชะงักขามองคุณแม่น้องพระเอกเขาไม่ได้ซักเสื้อด้วยไฮเตอร์แบบบ้านเราใช่ไหมลูก?”

นมจืดอมยิ้มตาโตไม่ครับคุณแม่! พระเอกบอกว่าไม่รู้จักครับนมจืดจำได้ว่าพระเอกเคยบอกแบบนี้

งั้นวันหลังหนูเอาไปให้น้องเขาลองใช้ดูนะ…นมจืดพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่งยวดเสื้อน้องเขาจะได้ไม่หมองอย่างวันนี้

พูดอีกก็ถูกอีก! เห็นไหม! คุณแม่ยังคิดเหมือนนมจืดเลยว่าพระเอกควรมีไฮเตอร์เป็นของตัวเอง

เหมือนคำว่าอะไรนะที่ช่วงนี้ได้ยินบ่อยๆ

อ้อ!

#ของมันต้องมี

ใช่ๆ ของมันต้องมีไง อิๆ

รถมอเตอร์ไซด์คันเก่าที่กับเครื่องสนิทเรียบร้อย ร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาภายในคณะ

หายหัวไปไหนมาไอ้ห่า มึงไปซื้อบุหรี่ถึงดาวนาแม็กหรือไงเสียงสมปากx เอ๊ยพิมพ์ผิดๆ เอาใหม่ๆ สมชาติปากหมา! เห่าก้องทั่วห้องสตูฯ

ร่างสูงใหญ่ของพระเอกเดินเข้ามาในห้อง เพื่อนร่วมคณะหลายคนยังนั่งสุมหัวกันเรื่องโปรเจ็ค

ช่วงนี้เฮียบอกให้เข้าคณะทุกวันว่ะ เตรียมตัวเรื่องงานนิทรรศการอาทิตย์หน้าอะมึง

ถ้ายังจำกันได้ว่าเขามีงานโปรเจ็คของเทอมคืองานนิทรรศการการถ่ายภาพของคณะ ครั้งแรกที่เขาส่งงานให้เฮียไป อีกฝ่ายค่อนข้างแปลกใจกับงานของเขาพอดู โดนถามว่าเดี๋ยวนี้ชอบมาถ่ายคนแล้วเหรอ พระเอกไม่ได้ตอบอะไรไปทำเพียงแค่ยิ้มมุมปากเท่านั้น

เด็กคณะไหนนี่ น่ารักเหมือนกันนะ

เฮ้ย...เฮียครับ เขายังไม่อยากมีเรื่องกับอาจารย์ในคณะนะเว้ย อาจารย์มองหน้าลูกศิษย์ที่มองตาขวางจนต้องโบกไม้โบกมือเป็นเชิงว่าเขาแค่แซ็วเล่นเท่านั้น

เออๆ รู้แล้วร่างสูงใหญ่ทรุดตัวลงนั่งที่ของตัวเอง เขาวางแม็คบุ๊คเอาไว้ก่อนจะออกไปซื้อบุหรี่แต่กลับกลายเป็นว่าได้ไปส่งไอ้แคระแทน แถมบัดซบสุดคือลืมซื้อบุหรี่กลับมา

เอามาตัวหนึ่งดิไอ้โอ๋กระดิกนิ้วยิกๆ ช่วงนี้พวกแม่งทั้งไอ้โอ๋และไอ้สมชาติมันจำกัดตัวเองอยู่ในโซนของตัวเอง รัศมีไม่เกินหนึ่งเมตร เอาง่ายๆก็คือพวกมันจะไม่ขยับไปไหนไกลกว่าที่แขนของพวกมันจะเอื้อมถึง

ไม่มี...

อ้าว ไอ้เชี่ย แล้วนั่นมึงถือถุงอะไรมา

สมชาติคว้าถุงพลาสติกไปคุ้ยๆดู ก่อนเงยหน้ามามองเพื่อนอะไรของมึงวะ ไปซื้อบุหรี่ แต่ได้ขนมไทยกลับมาอีกอย่างแถวมหาวิทยาลัยเขาไม่มีขายขนมไทยพวกนี้ด้วย ที่แน่ๆคือขนมไทยพวกนี้มันดูน่าอร่อยกว่าร้านแถวๆนี้นี่แหละ

พระเอกแยกเขี้ยวใส่เพื่อนก่อนจะดึงถุงตัวเองกลับมา

ของกู พวกมึงไม่มีส่วนแบ่งเว้ย

ไอ้ห่า เยอะขนาดนี้มึงจะแดกให้เบาหวานแดกตายใช่ไหมแม่ง หน้าตาไม่ให้แดกของพวกนี้แต่ใจเสือกรักเว้ยเฮ้ย

คิ้วเข้มดกหนาเลิกขึ้น ยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจของกูคือของกูคุณหญิงแม่ให้เขามาเขาก็ต้องรับน้ำใจนี้ไว้ด้วยความเต็มใจอย่างยิ่ง

เพื่อนโวยวายแต่ว่าคนอย่างพระเอกไม่สนใจหรอก ปล่อยให้พวกมันแหกปากกันไป เดี๋ยวเหนื่อยเมื่อไรพวกมันก็หยุดกันเองแหละ




 

ยินดีต้อนรับค่…เสียงค่าลากยาวของพนักงานกะเช้าประจำร้านสะดวกซื้อเหมือนจะหยุดลงกระทันหัน

พนักงานมองตามลูกค้าที่เข้ามาในร้านด้วยสายตาไม่กระพริบ

คนตัวเล็กเดินก้มหน้าก้มตาเเพราะความไม่เคยชิน มือขาวทำท่าจะดันแว่นอันโตด้วยความเคยชินแต่นมจืดก็นึกขึ้นได้ว่า…

วันนี้ใบหน้าเขาปราศจากแว่นสายตาเพราะว่า...เขาใส่คอนแทคเลนส์ ตอนออกจากบ้านมาก็ไม่ค่อยมั่นใจเผลอจับใบหน้าตลอดเวลา ขึ้นรถมาเรียนก้มีคนมองต้องเดินก้มหน้า แต่ตอนนี้ที่ยิ่งหมดความมั่นใจก็เพราะคนมองนี่แหละ!

ฮื้อออออ เราหมดความมั่นใจเลยนะ ทำไมพนักงานต้องมองหน้าขนาดนั้นด้วย

นมจืดจับหน้าลูบผม หัวเราะแหะๆ ให้กับพนักงานที่คุ้นหน้าคุ้นตากันดี

เอ่อ...นี่ครับนมจืดวางกล่องนมจืดยี่ห้อประจำที่ซื้อทุกวัน

พนักงานมองแล้วอยู่ๆก็ยิ้มกว้าง

โอ้โห พี่เกือบจำไม่ได้แหนะ

นมจืดยิ้มเขิน

พนักงานมองใบหน้าขาวเกือบซีดที่วันนี้ไม่มีแว่นอันใหญ่มาบังใบหน้า ทำให้เห็นนัยน์ตากลมโตชัดเจน นัยน์ตาสีน้ำตาลอมดำใสแจ๋วจนเหมือนลูกแก้ว จมูกจิ้มลิ้ม ปากสีชมพูอ่อน เจ้าตัวเกาแก้มเขินๆเพราะไม่มั่นใจ

แหะๆ...คือแว่นมันแตกครับตอนแรกก็ใส่แว่นสำรองอันเดิมอยู่หรอกแต่ว่ามันปวดหัวมาก มึนจนทนไม่ไหว คุณแม่เลยพาไปตัดแว่นอันใหม่ ทีนี้ทางร้านแว่นเขาแนะนำให้ลองใส่คอนแทคเลนส์ดู เลยลองซื้อแบบวันเดย์มาลองใช้ เป็นแบบที่ใช้วันเดียวแล้วก็ทิ้งเลย คุณแม่ให้ซื้อมาลองหนึ่งอาทิตย์ก่อน

วันนี้เลยลองเอามาใส่เป็นวันแรกแต่ว่าตอนนี้นมจืดอยากจะวิ่งกลับบ้านไปเอาแว่นมาใส่แทนเสียเลย

พนักงานยังอมยิ้มไม่หยุด แสกนราคาสินค้าเสร็จก็ใส่ถุงให้ลูกค้าเสร็จสรรพ นมจืดรับถุงไปก่อนจะเดินออกจากร้าน แต่ว่าหูเล็กยังได้ยินเสียงแว่วมาจากภายในร้าน

น้องน่าร๊ากกกกกกกก...พนักงานสองคนในร้านหันไปกรี๊ดกร๊าดกันเอง

ขาเล็กชะงักกึกเมื่อระหว่างทางไปคณะวิทยาศาสตร์ของตัวเอนมจืดเจอกับคนกลุ่มใหญ่ที่ยืนจับกลุ่มกันพ่นควันมะเร็งปอดแข่งกันยกใหญ่ ตอนแรกนมจืดก็ไม่ได้สนใจว่าแต่ว่าหนึ่งในกลุ่มนั้นหันมามองเห็นเขา

“...”

ร่างสูงใหญ่พูดไม่ออกเลยเกิดเป็นอาการแดกจุดขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ นัยน์ตาคมกริบเบิกค้าง

พระเอกเห็นร่างเล็กคุ้นตาเดินมา ทั่้งสไตล์การแต่งตัวและท่าทางการเดินที่จำได้ แต่พอเจ้าตัวเดินเข้ามาใกล้ๆทำให้เขาต้องตกใจเหมือนโดนผีหลอก

แม่งผีมินเนี่ยนหลอกแต่เช้าเลยไอ้เชี่ย!

ไอ้แคระมันไปทำอะไรกับหน้งหน้าของมันมาวะ

นมจืดหยีตาลงเล็กน้อย เห็นร่างสูงของคณะเพื่อนบ้านเลยยิ้มกว้าง

พระเอก...คุณซุปเปอร์ฮีโร่ของนมจืด อื้อ...ใช่ๆ ชื่อนี้ฟังดูเข้ากับพระเอกมากๆ พระเอกต้องดีใจสุดๆเพราะว่าจากเป็นมหาโจรกลายมาเป็นถึงมหาบุรุษวีรชนคนไทยเลยนะ พระเอกจะต้องภูมิใจกับตำแหน่งแน่นอน

คิดแล้วก็หัวเราะคิกคักกับตัวเอง

ขาสั้นๆก้าวเข้าไปหาฮีโร่อย่างไม่รอช้า ข้างๆฮีโร่มีพรรคพวกฮีโร่ที่หน้าตาไม่ต่างกันเลยคือหนวดเฟิ้มเชียว แต่นมจืดไม่กลัวนะ เพราะเพื่อนพระเอกก็คงเป็นพรรคพวกฮีโร่หน้ามหาโจรเหมือนๆกันนั่นแหละ

คุณแม่บอกว่าอย่าตัดสินคนแค่ภายนอก ทฤษฏีนี้ใช้ได้กับพระเอกจริงๆ

มึงไปทำอะไรกับหนังหน้ามึงมาไอ้แคระ!เสียงทุ้มเข้มดังโพล่ง

นมจืดส่ายหน้า คิ้วขมวดเปล่านะนมจืดไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย ศัลยกรรมก็ไม่เคยสักนิด แค่ใช้ครีมล้างขจัดความมันบนใบหน้าเท่านั้นเองเราก็ใช้แค่นีเวียร์ ฟอร์ เมน เฉยๆ

คนฟังแยกเขี้ยว เออเซ่ะ! กูใช้แค่สบู่นกแก้วทั้งล้างหน้าแล้วก็ล้างฟรวยจบ!

น้องมินเนี่ยน!สมชาติเสนอหน้าออกมาคนแรก มองใบหน้าขาว ตากลมโตดูต่างกับคนที่เคยเจอตอนแรกเลย

หวัดดีน้า...สมชาตินมจืดจำสมชาติได้แม่น เป็นคนที่นมจืดเจอครั้งแรกตอนเอากาแฟมาให้พระเอกแล้วสมชาติไปตามตัวมาให้

บรรดาพรรคพวกฮีโร่ถึงกับเคลิ้มเหมือนเมายากันยุงเพราะรอยยิ้มตาหยีแก้มพองของคนพูด แต่มีแค่คนเดียวที่หนังตากระตุกพร้อมกับตีนกระตุกใส่เพื่อนรายตัว

พวกเมายากันยุงถึงกับสะดุ้งเป็นแถว เจอนัยน์ตาคมกริบฟาดฟันเข้าไปถึงกับต้องหันซ้ายเหล่ขวาไปมองไปทางอื่นแทน

สงสัยคนน่ารักยิ้มแก้มป่องนี่จะมีเจ้าที่แรง!

งั้นเราไปก่อนน้าคนตัวเล็กโบกมือให้ฮีโร่และพรรคพวกฮีโร่ แต่ยังไม่ทันได้วิ่งไปไหนคอเสื้อขาวสะอาดเพราะไฮเตอร์ก็โดนดึง

เดี๋ยวไอ้เตี้ย มึงยังไปไม่ได้เสียงทุ้มเข้มทำให้นมจืดย่นคอ

ทำไมเราไปไม่ได้อะพระเอก เรามีเรียนน้าคนตัวเล็กพยายามรั้งคอเสื้อกลับมา

ฝ่ามือใหญ่เปลี่ยนจากดึงคอเสื้อมาจับหมับที่หัวทุยแล้วบังคับให้หันมาหาตัวเอง นมจืดย่นหน้าเพราะว่ากลัวกระดูกต้นคอจะเคลื่อน

เราเจ็บนะพยายามนวดคอตัวเองอย่างเอาเป็นเอาตาย

เหอะ...พระเอกพ่นลมหายใจออกมาเหมือนหงุดหงิดแต่ว่าฝ่ามืออุ่นๆก็ยอมช่วยนวดหลังคอนมจืดเบาๆ

คราวนี้คนตัวเล็กเลยยิ้มแก้มตุ่ยอื้อๆๆ ตรงนั้นเลยพระเอก สบายจังทำหน้าเคลิ้มดูสบายที่สุด ใบหน้าคมถึงกับหลุดยิ้ม แต่พอเงยหน้าไปเจอบรรดาพวกตัวเสือกทั้งหลายกำลังจ้องดด้วยสายตาโคตรเผือกแล้วได้แต่ถลึงมองพวกมันก่อนจะหยุดมือที่นวดต้นคอเล็กลง

มานี่ดิไอ้แคระ

นมจืดมองอีกฝ่ายที่เรียกเขาเดินไปหาใกล้ พระเอกหยิบถุงก็อบแก็ปมาสะบัดๆให้มันคลี่ออก

ทำไมเหรอ?” นมจืดเผลอดันแว่นเพราะความเคยชินทั้งที่ไม่ได้ใส่แว่นอยู่เฮ้ยยยย

อยู่ๆถุงพลาสติกก็ถูกครอบลงมาบนหัวทุย ปิดลงมาจนแทบคลุมหน้า นมจืดโวยวายเสียงดังเพราะตกใจ มือขาวพยายามยื้อยุดกับพระเอกที่พยายามจะครอบถุงลงมาบนหัวนมจืดให้ได้ พรรคพวกฮีโร่ตัวเสือกถึงกับอ้าปากค้าง มองเพื่อนที่กำลังทารุณกรรมมินเนี่ยนตัวน้อยๆ

แม่ง! ไอ้พระเอกมันยังสติดีอยู่ใช่มั้ยวะ!!

คนสติที่ไหนเอาถุงครอบหัวชาวบ้านเขาวะ?

ไอ้แคระอย่าให้ต้องใช้กำลังโอโห้ ไอ้เชี่ย...มึงแม่งมาแพทเทิร์นโจรข่มขืนชัดๆ

ฮื้อออออ...ปล่อยเราเถอะนะ เราหายใจไม่ออกนี่ก็อีกคน...มาแนวเหยื่อโดนรุมชัดๆ

มึงก็อยู่นิ่งๆสิวะ

ฮื้ออออออสุดท้ายพอสู้แรงอีกฝ่ายไม่ได้นมจืดก็ได้แต่ร้องเสียงหงุงหงิง ทำปากแบะใส่ ปล่อยให้อีกฝ่ายทำตามใจชอบ

ไอ้โจรโฉดพอมันเอาถุงพลาสติกครอบหัวเสร็จกมันก็จัดการผูกปลายหูหิ้วเข้าที่ใต้คางเล็กๆเป็นโบว์เรียบร้อยมันก็ถอยห่างออกมาดูผลงานชิ้นโบว์แดงอย่างพอใจ

นมจืดตอนนี้มีถุงเซเว่นครอบหัวจนมิด ช่วงปลายถุงบนหัวทั้งสองข้างดูไปดูมาเหมือนหูกระต่าย ตรงคางก็ผูกโบว์มุ้งมิ้ง จากถุงโง่ๆกลายเป็นเหมือนผ้าโผกหัวผูกโบว์เลย

เอาถุงครอบหัวเราทำไม?” ดวงตากลมโตจ้องใบหน้าคม ทำหน้าไม่เข้าใจมากๆ

เออน่า...ร่างสูงเหมือนจะหาคำตอบไม่ถูกเลยเกาแก้มเฉไฉไปเรื่อย

ฮื้อ...มันตลกมือเล็กทำท่าจะแกะออกจนร่างสูงถลึงตาดุ

ผูกเอาไว้นั่นแหละโว้ยแม่ง...ไอ้แคระ...ใครบอกให้มึงไม่ใส่แว่นทรงอาม่ามึงมาล่ะวะ เอาถุงครอบไว้นั่นแหละจะได้ไม่ใครมองเห็นเท่าไร

ทำไมล่ะ?” เอ้า...ยังจะถามอยู่นั่น

เออน่า...ผูกไว้

ไม่เอา!แค่นี้เพื่อนพระเอกก็หัวเราะนมจืดหมดแล้ว นมจืดก็อายเป็นนะ พระเอกให้ทำอะไรก็ไม่รู้ทำไมเราต้องใส่ถ้าพระเอกไม่มีเหตุผลดีๆมาบอกนมจืด เขาก็ไม่ยอมนะ นมจืดก็สู้คนนะ บอกเลย

บ๊ะ! ไอ้มินเนี่ยนแดกแฟ้บ เดี๋ยวปั๊ดเหนี่ยวเลย

ไอ้ห่า...ก็...เดี๋ยวฝนมันตกไง คลุมไว้นั้นแหละ

หาาาาาาาาาา...สมชาติถึงกับสำลักบุหรี่ พรรคพวกฮีโร่หันไปมองหน้าไอ้คนพูดประมานว่า มึงพูดออกมาได้เนอะไอ้สันขวาน

ใครเชื่อมึงก็ควายแท้ๆ

อ้าวเหรอ? ฝนจะตกเหรอนมจืดทำหน้าเข้าใจ พยักหน้าหงึกหงัก

เอ้า!!!!! ไอ้ห่านี่เสือกเชื่อด้วยเว้ยยยย

ควายแท้ไม่มีวัวผสม!

เออ...กูเช็คมาเมื่อกี้ฝนจะตก มึงใส่ๆมันไปนั่นแหละโจรโฉดเออออพลางถอนหายใจเฮือก ไม่รู้ว่าจะรู้สึกดีใจที่มันเชื่อหรือจะเสียใจกันแน่

อ้อ ขอบคุณมากน้านมจืดยิ้มกว้าง จับถุงครอบบนหัวให้เข้าที่เข้าทาง ก่อนจะบอกลางั้นเราไปเรียนแล้วน้า บ๊ายบายโบกไม้โบกมือเผื่อแผ่พรรคพวกฮีโร่และเหมือนเผื่อแผ่คนทั้งโลกด้วย

พระเอกโบกมือชิ่วๆรีบๆเดินกลับคณะไปเลยไป อย่าเถลไถลนะเว้ย

อื้อ ได้เลย ตรงกลับคณะเลย

.

.

.

พอหันกลับมาเพื่อนทั้งโขยงมองหน้าเขาพลางแสยะยิ้ม

หวงเขาขนาดนั้น เป็นพ่อเขาเหรอวะสมชาติแห่งสามแยะปากหมา

พระเอกแบะปากเหมือนละครบุพเพสันนิวาส กูโคฟเวอร์เป็นพี่กิ๊ก สุวัจนี

พ่อกูไม่เป็นหรอกเว้ย อย่างกูต้อง ผอ- เท่านั้น

เป็นผัวเขาเหรอมึง

พวกมึงต่างหากที่เผือก ไอ้สัส!



+++++++++++++++++++++++++ 100% +++++++++++++++++++++++++

สวัสดีค่า 

วันนี้เอาอีกครึ่งตอนมาฝากกันนะคะ ตอนครึ่งหลังสั้นๆหน่อยเพราะว่ามันต้องตัดพอดี ขออภัยจริงๆนะคะ

ตอนนี้พระเอกมันก็หวงเขาไปเรื่อยแต่เหมือนน้องนมก็ไม่รู้อะไรเหมือนเคย ฮ่าๆ หัวร้อนไปเรื่อยแหละนังพระ ฮ่าๆ

สะใจ 

อ่านแล้วคอมเม้นบอกฟี้ดแบ็คกันได้นะคะ หรือว่าจะหวีดกันในทวิตเตอร์ที่ #รักรสนมจืด

ขอบคุณทุกการติดตามนะคะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.117K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,292 ความคิดเห็น

  1. #11271 namwarncm (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 เมษายน 2564 / 00:06
    นมจืดหนู ฝนไม่ได้ตกค่ะลู๊กกก โว้ยยยยย หลอกไปขายชายแดนซะดีมั้งเราเนี่ย55555
    #11,271
    0
  2. #11182 KatCher (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 00:24
    น้องงงง!โดนตัวโกงแกง 55555
    #11,182
    0
  3. #11146 Nuthathai Por (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 11:31

    พระเอกเว้ย ทำไมใจร้ายกับนมขนาดนี้เนี่ย แล้วเราก็เชื่อเค้าเนอะนมเอ้ย

    #11,146
    0
  4. #11125 328yousomuch (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 16:45
    มันขนาดนี้แล้วอะพระเอกกกก
    #11,125
    0
  5. #11052 ยิ้งฉุบ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 02:12

    น้อนนนนนนนนนนนน

    #11,052
    0
  6. #10949 Mr_mymint555 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 10:12
    แนนนนน๊ มันเป็นหวงว่ะ
    #10,949
    0
  7. #10705 NACHI1743 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 18:06
    แง้กุเขินอิห่าเอ้ยอิพ่อคนซึนซันมากแม่!!!
    #10,705
    0
  8. #10627 theskyandsea (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 20:34
    พระเอกหวงเว่อร์ น้องใสคอนแทคแล้วน่ารักก็บอก
    #10,627
    0
  9. #10587 Saguramio (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 21:55
    น้องซื่อไร้ที่สิ้นสุดจริงๆ
    #10,587
    0
  10. #10541 Somsri00 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 15:02
    อร๊ายยยยย พระเอก
    #10,541
    0
  11. #10437 May Ling Pcm (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 21:41
    นังพระะะะะ แกจะแกล้งนมแบบนี้ไม่ได้ 55555
    #10,437
    0
  12. #10377 kDanielSunshine (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 15:24
    เอ็นดูความซื่อของน้องนม 5555555555
    #10,377
    0
  13. #10216 OoNuizqBk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 14:24
    ขำน้ำตาไหลอ555
    #10,216
    0
  14. #10193 Spices_smile (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 21:51
    เเค่กๆๆๆๆๆๆ
    #10,193
    0
  15. #10177 bang-SP28 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 22:06
    ไม่ได้ขำกับนิยายมากนานแล้ว มีความสุข5555
    #10,177
    0
  16. #10168 Nattgaporn_ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 20:37
    หวงพูดแบบนี้ค่ะ
    #10,168
    0
  17. #10159 BananaLeaf9025 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 08:35
    ปากแข็งนักพ่อหนุ่ม หวงก็บอกว่าหวงเส้!!
    #10,159
    0
  18. #10141 Fun_Hyoyeon (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 22:59
    หวงเขาก็บอกเขาดีๆสิ
    #10,141
    0
  19. #10128 Bee Pee Wee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 17:54
    ทำไมทำกลับน้องแบบน้านนน
    #10,128
    0
  20. #10106 greentealatte ♡ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 14:47
    แหมนายพระเอกกกก
    #10,106
    0
  21. #10089 333Soraa333 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 12:45
    เหมือนไรท์เกลียดพระเอกอะ 5555 เเกล้งเก่ง. เราขำมากตอนเจอหญิงเเม่
    #10,089
    0
  22. #10075 Kun Kuna (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 01:17
    พบคนขี้หึง 1 อัตราแล้วจาาา
    #10,075
    0
  23. #10054 Ttawanp55 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 20:46
    หึงแรงมาก
    #10,054
    0
  24. #10022 Chankuma (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 16:52
    หวงก็บอกหวงสิย่ะ
    #10,022
    0
  25. #9958 MornMolar (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 22:39
    พระเอกนายจะทำกับน้องแบยนี้ไม่ได้นะ นมจืดก็ดันไปเชื่ออี้กกก
    #9,958
    0