[Yaoi] รักรสนม(จืด) [Story by Arpo] [END] [สนพ. SENSE BOOK]

ตอนที่ 15 : บทที่ 12: นมจืดกับแว่นตานำทาง [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 74,062
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,058 ครั้ง
    6 ก.พ. 61

บทที่ 12: นมจืดกับแว่นตานำทาง

 

                “เซเว่นสวัสดีค่าเสียงของพนักงานกะเช้าที่คุ้นหน้าคุ้นตาทักทายลูกค้าของร้าน

                ร่างเล็กที่มาทุกวันเดินตรงดิ่งเข้าไปที่โซนตู้แช่ผลิตภัณฑ์นมอย่างรวดเร็ว คว้านมกล่องยี่ห้อประจำของตัวเองมาถือไว้ แต่สายตาหลังกรอบแว่นอันโตก็ยังคงกวาดมองไปทั่วตู้แช่

แต่สุดท้ายก็ไม่ได้หยิบอะไรติดมือมานอกจากนมจืดยี่ห้อที่ชอบ เดินเอามาจ่ายเงินที่หน้าเคาน์เตอร์ พนักงานยิ้มให้ลูกค้าตัวเล็ก

วันนี้มีแครกเกอร์รสใหม่ด้วยนะคะ รับไหมคะ?”

คนตัวเล็กมองห่อขนมปังกรอบสีเหลืองที่มีรูปชีสยืดๆอยู่ เลยคิดว่าจะซื้อเก็บเอาไว้กินเป็นของว่างได้เลยตัดสินใจซื้อมาด้วยสองห่อ

เดินดูดนมฝืดๆออกมาจากเซเว่นเพื่อเข้าเรียนตามปกติ แต่เดินไปได้ครึ่งทางก็เหมือนเจอทางตันเพราะว่าขณะที่นมจืดกำลังก้มหน้าก้มตาดูดนมตาที่มองต่ำๆบนถนนก็เห็นรองเท้าคอนเวิร์สคู่ใหญ่ยาวเป็นเรือใบสีเหลืองอมน้ำตาล

นมจืดมั่นใจว่ามันอาจจะเป็นสีขาวมาก่อนแต่ว่าเจ้าของอาจจะไม่ได้ใช้ไฮเตอร์ขัดรองเท้าก็เป็นได้ อืม...ใช่ๆ ต้องเป็นอย่างนั้นแน่นอน

เดินก้มหน้าไม่ดูทาง ตกถนนตายห่าไปทำไงวะไอ้เด๋อเอ๊ยยยยเสียงทุ้มคุ้นหูจนคนตัวเล็กต้องเงยหน้าขึ้นไปมอง

ตู้วหู้ว เราว่าแล้ว…

พระเอกนี่เอง...มิน่า...รองเท้าถึงได้สีเดียวกับเสื้อเลยอะ...เพราะพระเอกเคยบอกว่าที่บ้านไม่ใช้ไฮเตอร์แล้วเจ้าตัวก็บอกว่าไม่รู้จักไฮเตอร์อีกอะ

ตอนนั้นนมจืดไม่เชื่อมากๆว่าจะมีคนไม่รู้จักไฮเตอร์ซักผ้าขาวแต่ว่าตอนนี้เขารู้แล้วล่ะว่า…

...พระเอกไม่รู้จักไฮเตอร์จริงด้วย…

นมจืดยิ้มตาหยีแก้มพอง มองร่างสูงใหญ่หนวดเคราครึ้มเขียวเหมือนไม่ได้โกนมาหลายวัน จากที่คิดว่าพระเอกคงลืมโกนแต่พอเจอแบบนี้บ่อยๆเลยเดาว่ามันคงเป็นสไตล์ของเจ้าตัวเขาล่ะมั้ง

เหมือนพวกพี่แอ๊ดคาราบาวเจ้าของเพลงบางระจันอะไรแบบนี้ไง นมจืดเคยได้ยินพวกปราบกับพ่ายพูดถึงแต่ว่าไม่เคยฟังหรอกนะ

จริงๆพระเอกอาจจะมีพี่แอ๊ดเป็นแรงบันดาลใจมั้ง

พระเอกนี่มีพี่แอ๊ดเป็นแรงบันดาลใจจริงๆเนอะพูดไปก็ยิ้มไป แต่คนมองนี่สิ หัวคิ้วแทบจะชนกันอยู่แล้ว

พูดไรของมึงเนี่ยเดี๋ยวพี่แอ๊ด เดี๋ยวแรงบันดาลใจ

อย่าบอกนะว่ามันเข้าใจแรงบันดาลใจของคนเดินดินแบบเขาแล้ว???

อื้อๆ ก็เห็นชอบไว้หนวดเครา เราเลยเดาว่าพระเอกต้องมีพี่แอ๊ดคาราบาวเป็นไอดอลแน่เลยดีนะ มีนักร้องหรือดาราเป็นไอดอล

โอ้โห!

โอ้ แม่ง ฉิบ (หาย)!!

มันเอาสมองส่วนไหนมาไตร่ตรองและกรั่นกรองความคิดวะ หาาาาา แม่งไม่ได้ตกตะกอนความคิดมาเลยสักนิดเดียว

โว๊ะ...พูดจาติงต๊องอีกแล้วนะมึงน่ะแม่งไอ้มินเนี่ยน ทำกูแดกแฟ้บแต่เช้าเลยวุ้ยกูไม่ได้ชอบพี่แอ๊ดเว้ยยยยย

อ้าว...แล้วชอบใครอะมันใช่เวลามาถามไหมว่ากูติ่งนักร้องคนไหนไอ้เตี้ยยยยย

บางกอกสี่สิบแปดมั้งไอ้ห่าเอ้า เสือกตอบมันไปทำไมวะกู

คิ้วเล็กๆขมวดเหมือนไม่รู้จัก กูเดาว่ามันไม่รู้จักจริงๆด้วย

ใครอ่ะ?” บางกอกสี่สิบแปด?

นั่นไง แม่งสมองมันแดกแฟ้บมาจริงๆด้วยเว้ย

ช่วงนี้กำลังมาแรงมากกับบางกอกสี่สิบแปด เห็นไอ้สมชาติแม่งเปิดทั้งวน เปิดวนไปจ่ะ วนจนพวกกูจะเสี่ยงดวงเสี่ยงทายไปด้วยกัน

...แอบมองเธออยู่นะจ๊ะ!!...

แถมมันบอกจะไปงานจับมือกัปตันเฌอ กูกำลังงงอยู่ว่าคล้ายๆกัปตันอเมริกาหรือเปล่าวะ?

มึงไม่รู้จักเหรอวะ? เขาร้องกันทั่วบ้านทั่วเมือง

เพลงไรง่ะ

คุกกี้เสี่ยงดวงไงเว้ยยยย มึงนี่มันหลังเขาจริงๆส่ายหน้าระอาใจให้

นมจืดทำหน้าครุ่นคิด เขาคิดว่าพระเอกอาจจะมีการเข้าใจผิดนิดหน่อย

พระเอกหมายถึง BNK 48 หรือเปล่าอะ?”

คราวนี้คนที่ขมวดคิ้วกลับเป็นร่างสูงใหญ่แทน

อะไรวะไอ้ บีๆ เคๆ โฟร์ตี้เอ็กไรของมึง?”

อ้าวก็ BNK 48 ที่ร้องเพลงคุกกี้เสี่ยงทายไง fortune cookie อะ

มันเหมือนฟอร์จูนแถวรัชดาหรือเปล่าวะ?

อะไรวะ ไม่รู้จักเว้ยยยย กูรู้จักแต่บางกอกสี่สิบแปดที่ร้องคุกกี้เสี่ยงดวง วงที่มึงรู้จักนี่ก็อปกันมาเปล่าวะ

นมจืดทำหน้างงงวย

...สรุปนี่วง BNK 48 กับบางกอกสี่สิบแปดคือคนละวงเหรอ?...

นมจืดงงมากถึงมากที่สุดจริงๆ

 





หลังจากยืนคุยกันเรื่องวงบางกอกสี่สิบแปดกับ BNK 48 อยู่พักหนึ่งจนนมกล่องนั่นหมดนั่นแหละพระเอกถึงได้เดินแยกเขี้ยวไปเข้าเซเว่นขณะที่นมจืดยิ้มตาหยีโบกมือลาพระเอกเพื่อไปเข้าคลาสเรียน

พอวิ่งเตาะแตะไปคณะตัวเองก็เจอเพื่อนสนิทสองคนยืนหน้ายักษ์อยู่หน้าตึก

ทำไมมาช้า?”

ป้อมปราบเดินอาดๆเข้ามา นมจืดเลยต้องถอยหลบไปด้านหลัง

ฮื้อ ปราบไม่ดุสิจะหลบไปอยู่หลังศัตรูพ่ายแต่เหมือนเพื่อนอีกคนก็จะไม่ให้ความร่วมมือเช่นกันเพราะหน้าศัตรูพ่ายก็ดุเป็นยักษ์ไม่แพ้กันพ่าย~”

ไปซื้อแค่นมกล่องเดียวแต่ไปนานเหมือนไปรีดจากฟาร์มเลยนะมึง

นมจืดรู้สึกเหมือนผู้ปกครองดุจนร่างลดลงเหลือสองนิ้ว หน้าขาวถูกปิดด้วยแว่นตากรอบใหญ่ทำหน้าตาน่าสงสาร

ก…ก็เจอพระเอกพอดี…

นั่นไง! เอาอีกแล้ว! ตามเป็นผีเปรตเชียวนะมึง

ทำไมเจอมันประจำเลยวะ?!” องครักษ์พิทักษ์นมจืดคาดว่าไอ้ตัวโกงหน้าผู้ร้ายอย่างมันจะต้องแอบสะกดรอยตามเพื่อนเขาหรือเปล่า

แม่ง!

บังเอิญน่ะบังเอิญนมจืดรีบจิ้มแขนเพื่อนสนิททำไมต้องโมโหล่ะ พระเอกเป็นคนดีออก

คนดีบ้านกับผีน่ะสิไอ้เตี้ยเอ๊ยยยยย ป้อมปราบอยากกรีดร้องให้ก้องโลก ศัตรูพ่ายได้แต่ลูบหน้าด้วยความเหนื่อยใจ

เฮ้อ…ไปเถอะมึง ขึ้นเรียนศัตรูพ่ายไกล่เกลี่ย เนื่องจากใกล้เวลาเข้าเรียนแล้ว

พอเห็นเพื่อนร่างสูงของเพื่อนทั้งสองเดินขึ้นตึกเรียนนมจืดเลยรีบเอากล่องนมไปทิ้งที่ถังขยะแล้ววิ่งตามเพื่อน ระหว่างทางเลยส่งเสียงเจื้อยแจ้วถามไปด้วย

นี่ๆ ปราบพ่าย รู้จักBNK 48 มั้ย?” คนถูกถามทั้งสองคนพยักหน้า ถึงแม้จะไม่ได้เป็นแฟนคลับแต่ด้วยกระแสที่วนเวียนอยู่โซเชี่ยลเน็กเวิร์กก็ทำให้พวกเขาเห็นและรับรู้ข้อมูลของวงไอดอลที่กำลังมาแรงได้ในขณะนี้แล้วรู้จักบางกอกสี่สิบแปดมั้ยอะ?”

คิ้วของคนฟังขมวดมุ่นอะไรวะ?” บางกอกสี่สิบแปด? “มันก็วงเดียวกันไม่ใช่หรือไงวะ?” ก็ BNK ย่อมาจาก Bangkokนี่

นมจืดทำปากขมุบขมิบก็พระเอกอ่ะบอกว่า BNK 48 ก็อปวงบางกอกสี่สิบแปดมาอะ เราก็ไม่ค่อยรู้พวกนี้เท่าไรเลยไม่แน่ใจอะทำหน้าจริงจังจนเพื่อนยังอดสงสารไม่ได้

แม่งเอยยยยย!

ไอ้นมมันไปเข้าใจอีท่าไหนมาวะเนี่ย! มันต้องตีลังกาเอาสมองโหม่งพื้นทำความเข้าใจแน่เลยว่ะ

ป้อมปราบกับศัตรูพ่ายมองหน้ากันอย่างนัดหมายมาก่อนแล้วถอนใจเฮือกใหญ่โดยมิได้นัดหมายล่วงหน้า

ไม่รู้ว่าไอ้เตี้ยนมมันมึนหรือว่าไอ้โจรนั่นมันโง่กันแน่ อันนี้ไม่ใช่ศีลเสมอกันนะ

...เขาเรียกโง่เสมอกัน…

พอเลิกเรียนออกมาช่วงบ่ายแก่ๆจากอากาศที่เย็นช่วงเช้ากลายเป็นว่าอึมครึมจนรู้สึกว่าเหมือนฝนจะตกเพราะอากาศอบอ้าวจนเหงื่อแตก

ป้อมปราบถึงกับบ่นว่าร้อนอบอ้าวจนจักกะแร้จะเปียกแฉะ นมจืดพยักหน้าเห็นด้วยอย่างจริงจังเพราะตัวเองก็เหงื่อแตก

อากาศร้อนจนต้องเอาแว่นออกมาเช็ดๆ มันเริ่มมัวๆ เพราะออกมาจากห้องเรียนแอร์ในห้องแต่พอออกมาเจออากาศร้อนข้างนอกทำให้แว่นขึ้นฝ้า

นมจืดสายตาสั้นเกือบแปดร้อยเลยทำให้ต้องใส่แว่นใหญ่และเลนส์หนา แต่พอถอดออกมาปุ๊บโลกก็เบลอปั๊บ เห็นหน้าเพื่อนทั้งสองคนลางๆจนต้องหยีตามอง

เดี๋ยวเราจะเอาหนังสือไปคืนห้องสมุดนะนมจืดพูดถึงหนังสือที่ยืมมาจากห้องสมุดมหาวิทยาลัย

คนตัวเล็กเลยแยกกับเพื่อนที่หน้าตึกคณะซะเลย ก่อนที่จะเดินเร็วๆไปตามทาง นมจืดพยายามเดินเลียบๆเคียงๆถนนเพราะโซนที่เดินผ่านไม่ได้เป็นทางเท้าแต่เป็นถนนสำหรับรถวิ่งผ่าน และส่วนใหญ่เวลานี้เป็นเวลาเลิกเรียนเลยมีทั้งรถยนต์และรถมอเตอร์ไซด์วิ่งสวนทางไปมาอยู่ตลอดเวลา ตอนเดินเลยต้องค่อนข้างระวังไม่ให้โดนรถเฉี่ยว ยังมีนักศึกษาอีกหลายคนที่เดินเรียงกันริมถนนแต่บางคนก็เดินเกาะเป็นกลุ่มๆจนกินพื้นที่ถนนไปบ้างพอรถมาก็ต้องคอยหลบดีๆ

นมจืดพยายามจะไม่เดินเข้าไปใกล้เด็กนักศึกษากลุ่มหนึ่งที่เหมือนจะเดินคุยเล่นกันเสียมากกว่าจนไม่ค่อยได้ระวังเท่าไร เท่าที่ดูน่าจะเป็นเด็กปีหนึ่งด้วย แต่อนิจจาเดินระวังตัวขนาดไหนก็ซวยได้เสมอ

เฮ้ย!หนึ่งในเด็กในกลุ่มนั้นมัวแต่เดินถอยหลังหยอกล้อกับเพื่อนจนชนกับนมจืดที่อุตส่าห์เดินช้าลงเพื่อไม่ไปใกล้แล้วนะ

เอ้ยยยยยคนตัวเล็กก็ร้องเช่นกัน

ด้วยความที่อีกฝ่ายตัวใหญ่กว่านมจืดเลยทำให้คนตัวเล็กเสียหลักสะดุดถนนที่ไม่เท่ากันเพราะด้านข้างถนนเป็นพงหญ้าไม่สูงมากทำให้ไม่ค่อยเจ็บ

กรอบแกรบ!

เสียงเหมือนอะไรแตกละเอียดที่ฟังแล้วสยองขวัญยิ่งนัก สยองแน่นอนเพราะตอนนี้นัยน์ตากลมโตที่เคยมองเห็นรอบข้างชัดเจนผ่านเลนส์แว่นตอนนี้กลับเบลอไปหมด แว่นคงหลุดกระเด็นตอนที่เขาล้มลงบนพื้นหญ้า

เป็นไงบ้างวะ

คนตัวเล็กเห็นลางๆว่ากลุ่มของเด็กพวกนั้นเข้ามารุมทั้งตัวเองและเพื่อนที่ล้มมาทับด้วยกัน

มีคนช่วยฉุดนมจืดขึ้นมายืนดีๆ เสียงจอแจจนหูอื้อไปหมด ยิ่งพอมองไม่ชัดแล้วยิ่งทำอะไรไม่ถูก รู้สึกเจ็บนิดหน่อยตรงสะโพกคงเพราะตอนล้มลง

ไอหยา…แว่นเขาแตกเลยมึง

แม่ง! เป็นไงล่ะมึงเล่นจนได้เรื่อง

คนกลุ่มนั้นเถียงกันไปมา นัยน์ตากลมโตพยายามหยีลงเพื่อมองภาพตรงหน้าให้ชัดขึ้นแต่ก็ต้องยอมแพ้เพราะว่ามันทำให้เขายิ่งมึนหัวและสายตาเสียมากขึ้น

 “พวกมึงทำอะไรกันวะ?” เสียงดังจนขี้หูสั่นสะเทือนทำให้คนแตกกระเจิง หันไปมองทางต้นเสียงเจอโจรยืนหน้าบึ้งตึงเหมือนขโมยของคนไม่ได้อยู่ด้วย

คนตัวเล็กหยีตามองคนพูดพอจะเห็นลางๆว่ามีร่างสูงใหญ่ของใครบางคนเดินอาดๆเข้ามาในสายตาพออีกฝ่ายเข้ามาใกล้ขึ้นนมจืดถึงได้จำรูปพรรณสันฐานอีกฝ่ายได้ชัดเจนขึ้น

พระเอก…ส่งเสียงอ่อยๆ

ใบหน้าครึ้มเคราด้วยหนวดดุดันจนคนรอบข้างต้องย่นคอ ตัวสูงใหญ่จนข่มนมจืดมิดไปหมด คงยังจำได้เนอะๆว่านมจืดสูงประมาณหัวนมพระเอกเองนะ

ฝ่ามือใหญ่จับใบหน้าขาวเกือบซีดขึ้นมา นัยน์ตาคมกริบมองไล่ไปตามใบหน้าและลูบคลำร่างเล็กราวกับว่าจะดูบาดแผล

เจ็บตรงไหน?” เสียงทุ้มเข้มจัดถาม นัยน์ตาคมทอดมองอีกฝ่ายด้วยแววตาห่วงใยครู่หนึ่งก่อนจางหายไป แต่นมจืดมองอะไรไม่ค่อยเห็นหรอก

มือขาวคลำไปที่สะโพกเจ็บก้นนิดหน่อย

ร่างสูงตวัดสายตาจ้องเด็กกลุ่มนั่นเขม็งจนสะดุ้งกันเป็นแถวเออๆดันคนตัวเท่าหัวนมไปยืนด้านหลังแล้วสาวเท้าเข้าไปหาคนทั้งกลุ่มวันหลังเดินบนถนนหัดระวังซะบ้าง อย่าทำให้คนอื่นเขาเดือดร้อนไปด้วยเสียงดังแต่เย็นเยือกจนคนฟังขนลุก ไม่มีใครกล้าสบตา

ขอโทษครับด้วยความเป็นเด็กปีหนึ่งและดูท่าทางอีกฝ่ายคงเป็นรุ่นพี่ทำให้เกรงกลัว

มาขอโทษอะไรกู ขอโทษไอ้เตี้ยนู่น!

คนที่ล้มสะดุ้งเฮือกรีบมาขอโทษขอโพย คนตัวเล็กโบกไม้โบกมือไม่เป็นอะไร

แล้วแว่นไปไหนแล้วไอ้เตี้ยคนตัวสูงรีบจ้องหน้าขาวๆ ขยับเอาร่างสูงใหญ่บังนมจืดมิด

นัยน์ตาคมกริบจ้องมองใบหน้าขาวปราศจากแว่นทรงโตเกะกะ นัยน์ตากลมกระพริบถี่ๆเพราะไม่ชิน แต่มันกลับดึงดูดอย่างน่าประหลาด

หน้าตอนไอ้นมมันไม่ใส่แว่นนะโคตรตลก ตากลมเป็นปลาทองจมน้ำตายเลยว่ะ

เออ...ถึงอย่างนั้นก็เถอะ…

มือใหญ่กดหัวทุยของคนตัวเล็กจนจมกับแผ่นอกกว้าง จมูกเล็กบี้ไปกับอกแข็งๆของอีกฝ่ายจนร้องโอดโอย

หน้าตลกๆแบบนี้คนอื่นเห็นเดี๋ยวเขาตกใจฉิบหายหมด ไม่ดีๆ

เพราะงั้นแม่งคนอื่นไม่ต้องเห็นหรอกเว้ย!

ปากไม่ค่อยตรงกับใจเหลือเกินชีวิตกู ปากก็ด่าไปสิ แต่ร่างกายก็ไม่ฟังสมองสักนิด

เอากับกูสิ! ยิงกูเลยสิ!

แว...โอย...แว่นหล่นไปแล้วพูดไม่ค่อยเก่ง แต่รักหมดใจ เอ๊ย ไม่ค่อยถนัดด้วย มือเล็กดันๆให้อีกฝ่ายออกพระเอก...เรา...หายใจไม่ออกกกกกฮือออออ โดนบี้แบนตายคาอกล่ำๆเลย

ใบหน้าหนวดครึ้มส่งสายตาชิ้งๆรายตัวเหมือนให้ใครก็แล้วแต่ไปหาแว่นมาให้ได้

บรรดาคนโชคร้ายที่ต้องมาเจอโจรโฉดเลยรีบกุลีกุจอเก็บเศษซากอารยธรรมแว่นทรงโบราณที่ขาหัก เลนส์ข้างหนึ่งหลุดออกจากกรอบแถมแตกเป็นชิ้นๆ

ขอโทษด้วยครับคนพูดเสียงสั่นจนฉี่จะราด ไม่เคยรู้สึกผิดขนาดนี้มาก่อนในชีวิต

พระเอกรับซากมาไว้ในมือแล้วขมวดคิ้วมุ่น ส่งให้เจ้าของตัวจริง

มือขาวเกือบซีดมองแว่นตาคู่ใจที่พังยับเยินทั้งที่ต้องหยีตาไปด้วย แล้วปากเล็กๆก็แบะออก ใบหน้าเริ่มเศร้าสร้อย

งื้อ แว่น…เสียงสั่นๆเป็นการประกอบความเสียใจกับแว่นคู่ใจที่ได้จากไป

คนมองร้อนลนรีบบอกเสียงดัง

เฮ้ย! อย่าแบะๆ ห้ามร้องนะเว้ยไอ้เตี้ย!

นั่น! พูดไม่ทันตดหายเหม็น ตากลมๆเริ่มแดงๆ เดี๋ยวก่อนกูยังไม่เตรียมใจอย่าเพิ่งแหกปากกกก

ฮื้อ…มือขาวจับแว่นมาประคองให้มือ นมจืดติดแว่นอันนี้มากเพราะว่าใส่จนชินและสบายตาดี

ความจริงเขามีแว่นสำรองที่ตัดมาอีกอันแต่เพราะไม่ค่อยได้ใส่เลยรู้สึกว่ามันทำให้เขาเวียนหัวบ่อยๆ พยายามจะใส่ให้ชินแต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหวต้องกลับมาใส่อันเดิมตลอด

โว้ย จะร้องทำไมห้ะ?”

ฮึก...ไม่ได้ร้องแค่เศร้าเฉยๆก็แค่เศร้าที่ของสำคัญมันพังไป

ทุกคนต้องเคยมีของสำคัญติดตัวสิ แบบที่ถ้ามันพังไปก็ใจหายอะ นมจืดเชื่อว่าทุกคนมี แบบปากกาคู่ใจ เสื้อผ้าตัวเก่ง รองเท้ายอดรักอะไรแบบนี้อะ

นี่แว่นตานำทางของนมจืดเลยนะ!

จะไม่ให้เศร้าได้ไง!

ถ้าไม่มีแว่นมองไม่ชัดพอมองไม่ชัดก็...เดินตกท่อน่ะสิ!

เออๆๆ ไม่เศร้าๆเหมือนปลอบเด็กอนุบาลแดกแฟ้บ

มือใหญ่ตบหัวนมจืดปุๆเป็นเชิงปลอบ โยกหัวเล็กไปมาเหมือนเด็กๆ

แง่ะ…

เงียบๆนะเตี้ย จะร้องทำไม

ฮื้ออออ ไม่มีแว่นก็กลับบ้านไม่ได้ถ้าคนสายตาสั้นนะจะรู้ว่าการใช้ชีวิตโดยที่มองอะไรไม่ค่อยเห็นมันทำให้ขาดความมั่นใจมากๆ แล้วบางครั้งมันก็หงุดหงิดนะที่ทำอะไรไม่ค่อยได้ดั่งใจเลยด้วย

ร่างสูงใหญ่เสยผมอย่างหงุดหงิด กลับไปไม่ได้แล้วยังไงล่ะวะ

เออ! ก็เดี๋ยวกูไปส่งไงวะ จะร้องหาพระแสงทำไม!

คนตัวเล็กชะงักกึก ยกมือขยี้ตาจริงเหรอ? จะไปส่งเราเหรอ?”

เออๆ

เท่านั้นแหละ ริมฝีปากเล็กยิ้มกว้างจนตาหยี คนมองลมหายใจแทบสะดุด

ฮื้อ ขอบคุณนะวินาทีนี้นมจืดดีใจมากถึงมากที่สุดเพราะว่ามันจะลำบากมากถ้าเกิดว่าต้องให้เขากลับบ้านทั้งที่มองไม่ค่อยชัด

หลังจากสถานการณ์คลี่คลาย เด็กปีหนึ่งกลุ่มนั้นก็ขอโทษขอโพยอีกครั้งก่อนจะรีบแผ่นหนีเพราะกลัวเจ้ากรรมนายเวรตามมาหักคอ

เดินดีๆสิวะเสียงเข้มๆเอ่ยพลางจับไหล่คนตัวเล็กกว่าที่เดินนำหน้าแต่ขาเสือกเป๋เกือบตกถนนอีกรอบแล้วมึงมีแว่นสำรองไหมเนี่ยไอ้เตี้ย

อื้อๆ มีๆ อยู่ที่บ้านน่ะขาสั้นๆเดินเตาะแตะ พยายามหยีตามองทางเพราะมันเบลอไปหมด ยิ่งหยีตาก็ยิ่งปวดกระบอกตา ฮือออออ

นัยน์ตาคมกริบมองคนนำหน้าอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะตัดสินใจเอามือใหญ่ของตัวเองไปเกี่ยวนิ้วเล็กๆของอีกฝ่ายเอาไว้

มานี่! จูงมือกูนี่ เดินตกถนนตายห่าไปเปล่าๆ

นมจืดก้มมองฝ่ามือใหญ่อุ่นๆที่กุมมือเล็กของเขาไว้แน่น ก่อนจะมองใบหน้าคมที่เสหันไปมองด้านข้างแล้วยิ้มขอบคุณ

พระเอกสบถเบาๆในลำคอก่อนจะกระตุกมือแรงๆเป็นเชิงให้เดินต่อ

แต่นมจืดแอบสังเกตุเห็นนะว่า

...มีคนหูแดงๆด้วยล่ะ สงสัยน่าจะคันหูเพราะโดนมดกัดมั้ง…

 




มองห่าอะไร ขึ้นรถสิวะเสียงคนตัวโตดังลั่นระหว่างที่ขากำลังถีบคันสตาร์ทอย่างหนักหน่วงจนได้ยินเสียงเครื่องยนต์ของเศษเหล็กเคลื่อนที่คันหนึ่งพร้อมกับควันขาวที่พวบพุ่งออกมาจากท่อไอเสีย

นมจืดเพ่งมองรถมอเตอร์ไซด์ที่เหมือนซากพุๆพังแล้วก็ร้องอ้อ

วันนี้ได้ใช้บริการน้องอีกแล้วนมจืดเคยซ้อนท้ายน้องแล้วนะ อิๆ

น้องพร่องน้องแม่งมึงเซ่ะ!

นี่มันยังนับญาติกับมอเตอร์ไซด์อยู่อีกเหรอวะ หรือสรุปว่าพ่อมันเป็นซาเล้งจริงๆใช่ไหม

เออๆ น้องมึงๆมันอยากมีน้องก็ให้มันมีไป

คนตัวเล็กรีบเข้าไปลูบคลำเบาะด้านหลังที่เหมือนจะปริขาดตามสภาพการใช้งานน้องยังสบายดีเนอะไม่ต้องเข้าอู่ซ่อมบ่อยๆก็ดีไป

อยู่ดีสบายดี กูดูแลอาบน้ำขัดสีฉวีวรรณมันอย่างดีคุยกับไอ้มินเนี่ยนต้องแดกแฟ้บด้วยไม่งั้นคุยกันไม่รู้เรื่อง

นมจืดพอได้ยินว่าน้องสบายดีมีความสุขก็ยิ้มพยักหน้าหงึกหงัก ก่อนจะค่อยพยายามปีนขึ้นไปซ้อนท้ายเศษเหล็กพังๆอย่างระมัดระวัง

คนขับส่งหมวกกันน็อคของตัวเองไปให้ ส่วนเจ้าตัวใส่หมวกกันน็อคของเพื่อนร่วมคณะที่ไปขู่เข็นเอามาใช้ก่อน ปกติไม่ค่อยใช้หมวกกันน็อคเท่าไร แต่ว่าถ้าต้องขี่ไปข้างนอกจะทำตามกฏจราจร เห็นไหม? กูก็คนดีของสังคมนะเว้ย

ตอนแรกจะเรียกแท็กซี่ไปส่งแต่ว่าพระเอกต้องกลับมาทำงานต่อที่คณะเลยคิดว่าเอารถมอเตอร์ไซด์ไปจะเร็วกว่าเยอะ

พอเห็นคนซ้อนท้ายจัดท่านั่งเรียบร้อยแล้วก็ออกตัว รถเคลื่อนที่ตามคันเร่งที่เร่งขึ้นเรื่อยๆ แต่ไปได้ไม่เท่าไรเสือกกระตุกหงึกๆเป็นคนแก่จนเกือบเสียหลัก พอสตาร์ทใหม่ก็ติด ขับไปได้ไม่เท่าไรก็ดับอีก ติดๆดับๆไปเรื่อยๆ ผ่านไปสิบนาทีแล้วยังไม่พ้นหน้าประตูมหาวิทยาลัยเลยอะ

โว้ยยย อะไรอีกวะเนี่ยปกติก็ไม่งอแงแต่ทำไมวันนี้เสือกมางี่เง่าใส่กูวะ หาาาา! ไอ้น้องงงง! (เรียกตามไอ้เตี้ยแม่ง!)

กำลังหัวเสีย พยายามถีบคันสตาร์ทใหม่อีกรอบ เสียงหงุงหงิงจากคนซ้อนก็ดังขึ้นมา

คือ...วันนี้พวกเราจะถึงบ้านไหมอะพระเอก?” ถามเสียงซื่อๆพร้อมหน้าตาบื้อๆ

ไอ้สันขวานนนนนนนน!

กูได้ถีบไอ้มินเนี่ยนแดกแฟ้บลงถนนก่อนกลับบ้านแน่นอน พระเอกฟันเฟิร์ม!

แต่พระเจ้าคงเห็นใจไม่งั้นนรกก็ยังไม่ต้องการนายพระเอกตอนนี้เพราะรถมอเตอร์ไซด์สุดชิคกะแด่ว คือแม่งกะแด่วๆติดๆดับๆก็แล่นมาถึงหน้าบ้านของนมจืดจนได้

บ้านขนาดกลางๆภายในซอยร่มรื่นไม่ไกลจากถนนใหญ่มากนัก บ้านหลังนี้เป็นหลังสุดท้ายพอดีเพราะท้ายซอยเป็นทางตันเข้าออกได้ทางเดียว

ขอบคุณมากน้าพระเอกมือขาวถอดหมวกส่งคืนให้กับเจ้าของรถ

คนตัวสูงใหญ่รับหมวกไปแขวนไว้ที่หน้ารถ ขายาวๆยันพื้นเอาไว้เพราะไม่ได้ดับเครื่องและเอาขาตั้งลง พยักเพยิดให้มันเข้าบ้านไปสักที

ไปๆ ชิ่วๆ กูจะกลับแล้ว

ขอบคุณจริงๆน้าพระเอกนมจืดซาบซึ้งน้ำใจมากๆเข้ามากินน้ำก่อนไหม?”

ไม่อ่ะ กูไปล่ะส่ายหน้า แต่นัยน์ตาคมจ้องมองกำแพงหน้าบ้านและจดจำไว้ขึ้นใจ

บ้านเลขที่ 15/22 ซอย4

กูคิดว่าคงได้มาบ่อยๆ หึๆ






ปริ๊น!

พอกำลังถอยรถเสียงแตรรถยนต์ก็ดังขัดจากด้านหลัง พร้อมกับคนขับที่เปิดกระตูลงมา เป็นผู้หญิงรูปร่างเล็กอยู่ในชุดทำงานสุภาพ ผมรวบแน่นตึงรวมเป็นมวย ด้านหน้าตีกระบังลมสูง

อ้าว คุณแม่!คนกำลังไขกุญแจบ้านชะงัก

หญิงวัยกลางคนส่งสายตาแปลกใจเล็กน้อย

อ้าว...น้องนม...มองลูกชายตัวเล็ก

สวัสดีครับคุณแม่ยกมือไหว้มารดา

ร่างเล็กของหญิงวัยกลางคนเดินมาหน้าบ้านก่อนจะมองผู้ชายร่างสูงใหญ่ที่คร่อมมอเตอร์ไซด์ตันเก่าเอาไว้ ก่อนจะยิ้มบางๆ

มารับซื้อของเก่าหรือคะ?”



+++++++++++++++++++++++++ 100% ++++++++++++++++++++++++++

สวัสดีค่า 

วันนี้เอาอีกครึ่งตอนมาฝากนะคะ ตอนนี้แต่งไปสำลักน้ำลายไปเพราะความขำ

นี่เปิดตัวตัวละครใหม่ด้วยนะคะ ฮ่าๆ เป็นตัวสร้างสีสีนพอๆกับน้องนมเลยค่า

คอมเม้นบอกฟี้ดแบ็คกันได้นะคะ หรือจะหวีดในทวิต #รักรสนมจืด

ขอบคุณที่ติดตามค่า


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.058K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,292 ความคิดเห็น

  1. #11292 bambiieye (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2564 / 19:41
    คุนแม่555555555
    #11,292
    0
  2. #11270 namwarncm (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 เมษายน 2564 / 23:12
    บางกอกสี่สิบเเปดอ่ะเนอะ55555
    #11,270
    0
  3. #11236 gowaw (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 13:49

    คุมแม่............เปิดตัวได้ใจมาก555555

    #11,236
    0
  4. #11232 YungYing0711 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2563 / 16:18
    แม่5555
    #11,232
    0
  5. #11227 meiiiggg (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2563 / 04:41
    น้องน่ารักล่ะซี่~~
    #11,227
    0
  6. #11181 KatCher (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 23:37
    เปล่าเลยค่ะคุณแม่ ลูกเขยคุณแม่ต่างหาก 5555
    #11,181
    0
  7. #11145 Nuthathai Por (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 11:09

    คุณแม่คะ55555555555555

    #11,145
    0
  8. #11057 Choccolar (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 22:08

    5555555แม่ นั่นว่าที่ลูกเขยค่าาาา

    #11,057
    0
  9. #11051 ยิ้งฉุบ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 01:56

    แม่ยายยังคิดดเลยนะพระเอกกก 5555555555

    #11,051
    0
  10. #10968 llollwld (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 18:50
    5555555555555555555555555555555นั่นลูกเขยคุณแม่เรยนะคะ
    #10,968
    0
  11. #10967 iceize123 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 17:29
    5555555 คุณแม่นั้นลูกเขยในอนาคตนะๆ
    #10,967
    0
  12. #10948 Mr_mymint555 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 10:03
    55555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555
    #10,948
    0
  13. #10716 Binranee (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 22:41
    5555 เป็นไงนังพระเอกคัฟเวอร์ตัวเองเป็นมหาโจรจนแม่น้องถามมาซื้อของเก่าเลย
    #10,716
    0
  14. #10704 NACHI1743 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 16:20
    ก็ไม่ได้ขำสักเท่าไหร่หรอกนะ5555555
    #10,704
    0
  15. #10666 jeeraphach (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 18:16
    นั้นไม่ใช่คนรับซื้อของเก่าค่ะ!!!

    นั้นว่าที่ลูกเขยค่ะ!!!!!
    #10,666
    0
  16. #10648 jiminiecute (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 21:02
    คุณแม่คะ!! 5555555
    #10,648
    0
  17. #10642 minho1412 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:10
    ไม่ใช่พระเอกแล้วนี่มันตัวโกงชัดๆ
    #10,642
    0
  18. #10619 hello_gik (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 15:27
    แม่โวยยยย
    #10,619
    0
  19. #10604 blackbear00 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 22:28
    คู้มแม่!!!!!!!555555555
    #10,604
    0
  20. #10586 Saguramio (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 21:41
    อุ๊ปส์...555555+ โอ้ยยยยย
    #10,586
    0
  21. #10577 jjattu (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 12:57
    คุณแม่คะ555555555555555
    #10,577
    0
  22. #10471 baekbow (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 20:27
    โอ้โห รู้เลย ว่าน้องพูดจาวอนโดนทีนนี่ได้มาจากใคร คุณแม่คะ เจอหน้าครั้งแรกควรถามว่า มาทำอะไร หรือเป็นใครดีกว่านะ นี่ยัดเยียดอาชีพให้พร้อม 55555 เห็นขี่เศษเหล็กแบบนี้ แต่พกบัตรหลายใบนะคะ หนังยางรัดด้วย ไม่ซ้ำใคร
    #10,471
    0
  23. #10435 May Ling Pcm (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 22:49
    คุนแม่จะพูดแบบนี้กับว่าที่ลูกเขยไม่ได้นะคะ 55555555
    #10,435
    0
  24. #10428 WikyChaw (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 01:00
    55555

    ลั่นตอนท้ายน
    #10,428
    0
  25. #10411 pimmyie (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 19:55
    พระเอกแกเปลี่ยนรถเถอะ ถือว่าขอร้องงง55555
    #10,411
    0