[Yaoi] รักรสนม(จืด) [Story by Arpo] [END] [สนพ. SENSE BOOK]

ตอนที่ 12 : บทที่ 11: นมจืดกับพระรองคนใหม่ไฉไลกว่าพระเอก [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 74,322
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,135 ครั้ง
    26 ม.ค. 61

บทที่ 11: นมจืดกับพระรองคนใหม่ไฉไลกว่าพระเอก

 

พระเอกไปทำอะไรมา?????” นมจืดอ้าปากค้าง


คนฟังยิ่งขมวดคิ้วเข้าไปใหญ่ นัยน์ตาเรียวคมมองคนตัวเตี้ยเท่าหัวนมเขาแล้วก็ต้องหรี่ตามอง เขามองเห็นร่างสูงไล่เลี่ยกับเขาอีกสองคนรีบแจ้นมายืนข้างไอ้เตี้ยจนเหมือนเป็นบอดีการ์ดยังไงไม่รู้ แถมยังจ้องเขาตาขวาง


เอาตามจริงป้อมปราบกับศัตรูพ่ายก็ขมวดคิ้วมองอีกฝ่าย มองเสยขึ้นตั้งแต่หัวไล่ต่ำลงมาจรดปลายเท้าแล้วก็ทำซ้ำแบบเดิมสองสามรอบ คนถูกจ้องเลยยืนกระดิกเท้ายิกๆ


อยากมองมองไป คนมันหล่อ เขาเข้าใจ


ไม่ได้ทำอะไรร่างสูงใหญ่ตอบนิ่งๆ เขาตอบตามความจริง ก็เหมือนเดิมไม่ได้ทำอะไร


นมจืดมองใบหน้าคมสันโกนหนวดเคราเรียบร้อยไม่เหมือนปกติจนเห็นใบหน้าไม่มีหนวดเขียวครึ้มปกคลุม ตากลมโตกระพริบปริบ บอกไม่ถูกว่ายังไง แต่ว่า…


ดูดีมากเลยล่ะ


แล้วก็นะ...ดูเหมือนไม่เจอกันแค่ไม่กี่วันพระะเอกตัวขาวขึ้น ไม่รู้ไปทำอะไรมา


พระเอก...ยิ่งจ้องใบหน้าได้รูปพร้อมกับสีผิวที่ไม่เหมือนเดิมไปฉีดคูก้ามาเหรอ?” ถึงได้ขาวขึ้นไวขนาดนั้น นมจืดนึกถึงตามโฆษณาครีมตัวขาวเรืองแสงเป็นหลอดไฟที่บอกว่าทาสามวันขาวขึ้นแน่นอนแต่ไม่รับรองความปลอดภัยอะไรงี้อะ ไม่ก็พวกโฆษณาตามคลินิกเสริมความงามที่มีพรีเซ็นเตอร์ขาวจวั๊ะ

       

            พรวด!

       

               เพื่อนถึงกับสำลักน้ำลาย


ร่างเล็กไม่เคยต้องพึ่งของพวกนี้เท่าไรเพราะความที่ตัวขาวซีดเป็นไก่ต้มอยู่แล้ว


คูก้า???” ไม่ใช่แค่คิ้วเข้มหนาขมวดมุ่นจนหน้าแทบย่น แต่เพือนสนิทสองคนก็ยังได้แต่ทำหน้าสำลักเสรดน้ำลายต่อไป


อื้มๆคนตัวเล็กพยักหน้ายิ้มๆก็ที่ทำให้ตัวขาวไง


นัยน์ตาคมมองคนตัวเล็กประมานหัวนมตัวเองนิ่งๆ หมายถึง...ฉีดกลูต้าใช่ไหม?”


คนฟังตาโต ยิ้มเขินๆอ้าว...ไม่ใช่คูก้าเหรอ แหะๆหัวเราะแห้งๆ เกาแก้มนิ่มๆของตัวเองแก้เขิน


โอยยยย...พวกกูอยากจะบ้าตาย ยังมีหน้ามาเกาแก้มยิ้มเขินอีกไอ้นมเอ๊ย


แม้ว่าร่างสูงจะไม่ได้ยิ้มอะไรออกมาอีก แต่ว่านัยน์ตาดูฉายแวววาววับจนผู้ปกครองทั้งสองคนมองอย่างไม่ไว้วางใจ ไม่ว่าไอ้โจรห้าร้อยนี่จะโกนหนวดหรืออาบน้ำอย่างไรก็ตาม แต่สันดานคือคนเดิมแน่นอน พวกเขาไม่ไว้วางใจ


นม เอาของคืนเขาไปป้อมปราบสะกิดเพื่อนจะได้รีบกลับ


มือขาวรีบควักบัตรติ๊ดๆของคอนโดหรูยื่นคืนให้เจ้าของห้องเราเอามาคืนแล้วน้า


ร่างสูงใหญ่มองบัตรในมือก่อนจะมองหน้าขาวซีดจนเห็นเลือดฝาด มองเลยไปด้านหลังที่มีร่างสูงไล่เลี่ยกับเขาแต่ทำท่าแยกเขี้ยวแง่งๆให้ตลอดเวลา


เหมือนพ่อแม่มาส่งลูกอนุบาลสองห้องหมีน้อยมาก หึ…


เอามาให้ทำไม?” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยยานคาง


ก็พระเอกให้เราเอามาให้ที่คอนโดนี่นาเมื่อสายๆยังเพิ่งไลน์คุยกันอยู่เลยอะ ทำไมพระเอกจำไม่ได้แล้วล่ะ


ร่างสูงพยักหน้า เจ้าตัวพึมพำเสียงในลำคอเหมือนเป็นการตอบรับ


อ้อ...อย่างนี้นี่เอง


รีบๆเอาไปพวกกูจะได้กลับศัตรูพ่ายก้าวมายืนประจันหน้ากับร่างสูงตรงหน้า นัยน์ตามองอีกฝ่ายแล้วต้องเข่นเขี้ยว


ขนาดเขาว่าตัวเองสูงแล้วนะแต่ว่ายังเห็นว่าไอ้ห่าตรงหน้ามันยังสูงกว่าอยู่นิดหน่อย


ร่างสูงใหญ่มองผู้ปกครองคนที่สองที่มายืนแยกเขี้ยวใส่ตรงหน้าแล้วลอบขำในใจ แม่งดูยังไงก็ตลกโคตรๆ


ริมฝีปากได้รูปยิ้มแสยะก้มหน้าลงมาจนหน้าเกือบจะติดกับศัตรูพ่าย ร่างเล็กกว่าเล็กน้อยถึงกับผงะถอยหลัง มองใบหน้ายียวนกวนประสาทนั่นแล้วของแทบขึ้น


เชี่ย! สยองพองขน!


เมื่อกี้จมูกเขากับมันเกือบจะชนกันโว้ย กลับไปต้องเอาแอลกอฮอลล์ล้างให้เชื้อโรคหาย


ไอ้นมเอาของคืนมันไปศัตรูพ่ายหันมองหาเพื่อน พลางหยิบบัตรจากเพื่อนมายื่นให้แทนเอาไป!


แต่อีกฝ่ายกลับไม่รับแถมลอยหน้าลอยตาใส่มาคืนอะไรให้ผม ไปคืนเจ้าของนู่น


ยี้! มาผงมาผมอะไรวะ ขนลุกจนขี้กลากขึ้นหัว


อะไรของมันวะ...แล้วมันไม่ใช่เจ้าของห้องหรือยังไงวะ


ไอ้รอง!!


เสียงทุ้มเข้มดังขัดขึ้นมาทำให้สายตาทุกคู่หันไปมอง


เฮ้ยยยยยป้อมปราบตาเหลือก


เชี่ยยยยยศัตรูพ่ายแทบพ่นน้ำลาย


เย้ยยยยยนมจืดตัวโน้ยๆทำตาโตกว่าตอนแรกเสียอีก

 



...ความอากาศตายเกิดขึ้นชั่วขณะหนึ่ง...


ทำไมมีพระเอกสองคนง่ะนมจืดรู้สึกอึ้งทึ่งแต่ไม่เสียวนะ แค่อึ้งกับทึ่งพอแล้ว


ร่างสูงใหญ่ทั้งสองคนมายืนอยู่ข้างๆกัน ต่างกันตรงที่คนหนึ่งมีหนวดเขียวครึ้มปกปิดอยู่ครึ่งหน้าพร้อมกับทรงผมยาวระต้นคอดูไม่เป็นทรงเท่าไร เจ้าตัวอยู่ในชุดเสื้อยืดทีมบอลสีแดงแจ๋และกางเกงบอลสีน้ำเงิน ดูแล้วไม่ค่อยเข้ากันยังไงก็ไม่รู้


ส่วนอีกคนนั้นมีใบหน้าสะอาด เกลี้ยงเกลาไม่มีไรขนสักนิด ผมก็ตัดสั้นกริบรับกับใบหน้าคมสัน รวมถึงมีผิวที่ขาวกว่าอีกคนด้วย เจ้าตัวแต่งชุดเรียบร้อยกว่าอีกคนมาก


อย่าว่าแต่นมจืดจะเงิบเลย ป้อมปราบกับศัตรูพ่ายก็สำลักเสรดรอบที่ร้อยแล้ว แค่วันนี้วันเดียวพวกกูสำลักน้ำลายไปเท่าไรแล้ว


       พระเอกผู้มีใบหน้าเขียวครึ้มเป็นที่คุ้นตาของนมจืด เขารู้สึกว่าจะค่อนข้างชินกับใบหน้ารกๆของอีกฝ่ายมากกว่าใบหน้าเกลี้ยงเกลาเสียแล้ว


       ร่างสูงเจ้าของความเซอร์ทั้งหลายเป็นคนเอ่ยขึ้นมาก่อน


       “นี่น้องชายกู


       “น้องชาย!!!โอ เอ็ม จี ขี้ไม่ออกไปหลายวัน


       “เออ...ชื่อพระรอง


       “พระรอง?” นมจืดทำหน้าไม่ถูก แต่รู้สึกว่าอีกฝ่ายเหมาะกับชื่อพระเอกมากกว่าพระเอกน่าจะสลับชื่อกับน้องชายนะนมจืดพูดไปถามความรู้สึก


       คนเป็นน้องชายยิ้มมุมปาก แต่รู้สึกเหมือนว่าจะไปกระตุกต่อมเตาร้อนๆบนหัวของคนพี่ให้เริ่มทำงานอีกแล้ว ร่างสูงแยกเขี้ยวใส่คนตัวเล็ก


       เดี๋ยวนี้มันกล้าขึ้นมากเลยนะ ไอ้มินเนี่ยนแดกแฟ้บ


       “กูชื่อพระเอกเหมาะกับกูที่สุด


       “ก็ได้ๆ



       แม่งเหมือนไอ้เตี้ยกำลังกระตุ้นต่อมหงุดหงิดตลอดเวลา ดูมันทำหน้าทำตายิ้มจนแก้มตุ่ยแบบนั้น อย่าคิดว่ามีผู้พิทักษ์นมจืดมาด้วยแล้วมึงจะรอดนะไอ้เตี้ย! กูจะมานาบี มานาบับ มานาบูให้เข็ด


       นมจืดเลยโดนดีดหน้าผากดังป๊อกจนเจ้าตัวร้องโอดโอย


       “เออ...มึงมาก็ดี เอาบัตรมึงไปศัตรูพ่ายไม่สนใจแล้วว่ามันจะมีพระเอกหนึ่งคนหรือพระรองอีกกี่คน เพราะแม่งพวกมันทั้งสองคนเหมือนผีเปรตทั้งคู่


       เปรตที่หน้าตาโคตรเหมือนกัน นี่ขนาดไม่ได้ฝาแฝดยังเหมือนกันขนาดนี้ แถมสันดานคงไม่ต่างกัน วัดจากความผีเปรตของพวกมันแล้วน่าจะพอๆกัน


       พระเอกเลิกคิ้วมองรุ่นพี่ปีสามแห่งคณะวิทยาศาสตร์ รับบัตรมาถือไว้แล้วยักไหล่


       “เอ่อ...น้องชายพระเอกเหรอ?” สายตากลมโตหลังแว่นมองใบหน้าเกลี้ยงเกลาที่เหมือนพระเอกราวกับแฝดแล้วก็ทึ่ง


       “อืม...พระรองตอบเสียงเอื่อย


       “เรานึกว่าพระเอกไปฉีดคูก้า...เอ่อ...กลูต้ามาซะอีกพูดแล้วเขินตัวเองอีกรอบ ปล่อยไก่ตัวเบ้อเร่อเลย


       คนที่ถูกคิดว่าไปฉีดกลูต้ามาหันขวับมามอง เห็นหน้าขาววอกแล้วอยากจะจับมาเปิดกะโหลกชะโงกดูว่ามีอะไรอยู่บ้าง


       “เพื่อนมึงตลกนะเสียงทุ้มคล้ายคลึงกันขำออกมาเบาๆ ประโยคเหมือนพูดกับนมจืด แต่สายตากลับจ้องเลยไปที่อีกคนมากกว่าจนเจ้าตัวรู้สึกได้หันมาแยกเขี้ยวแฮ่ๆใส่


       “มองอะไร...ไอ้ตัวประกอบศัตรูพ่ายถลึงตาจ้องกลับ


       คิ้วเข้มเลิกขึ้น เดาะลิ้นเบาๆอย่างอารมณ์ดีชื่อพระรองครับคุณ...เว้นช่องว่างไว้ให้อีกฝ่ายใส่ชื่อตัวเองลงไปตามบทเหมือนในละครทั่วไป แต่เหมือนอีกฝ่ายจะไม่คล้อยตามละครเท่าไรเลย


       “ไม่อยากรู้จักชื่อมึงเว้ย ไม่ต้องมาแกล้งถามชื่กูด้วยคนอย่างศัตรูพ่ายไม่ดูละครน้ำเน่าและไม่อยากรู้จักไอ้เด็กเปรตตรงหน้าด้วย


       เรียกพระรองยังหรูไป เป็นตัวประกอบก็หรูแล้วสำหรับมึง พี่ชายก็เหมือนกัน เป็นพระเอกตรงไหน แม่งโจรผู้ร้ายชัดๆ สงสารพ่อแม่จริงๆ ตอนเด็กๆคงเป็นพระเอกกับพระรองได้หรอก แต่โตมาเสือกเป็นโจรกับตัวประกอบ อนาจแท้


       “ทำไมน้องชายพระเอกขาวกว่าอะไอ้เตี้ยนมนี่ก็ยังถามไม่เลิกเว้ย สนใจกูมากหรือไง หา...กูหล่อล่ะสิ ตกหลุมรักกูล่ะสิ อยากได้กูล่ะสิ



       ...มาเป็นของกูซะสิ…



       !!!!



           เฮ้ยยยย! ไม่ใช่ล่ะ ผิดๆๆๆ


“แล้วทำไมกูต้องขาวตามมันหรือไง?” กระดิกตีนยิกๆ


     “ฮื้อ...เราถามเฉยๆ” กวนนมจืดอีกแล้วนะ


     ป้อมปราบศัตรูพ่ายเบ้ปากพร้อมกัน กลอกตาขึ้นมองบนอย่างหมั่นไส้


     “เสร็จแล้วก็กลับ” ป้อมปราบสะกิดไหล่เพื่อนตัวเล็ก


     นมจืดพยักหน้าหงึกหงักๆ “อื้อ...งั้นเราไปแล้วน้า”


     ร่างสูงไม่ได้รั้งอะไร ปล่อยให้นมจืดโบกมือหยอยๆโดยมีเพื่อนลากออกไป ศัตรูพ่ายส่งสายตามองร่างสูงที่ยังคงแยกเขี้ยวแฮ่ๆใส่เขาทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรให้สักนิดเดียว







“มาทำไม?” คนเป็นพี่ชายถามขึ้นในตอนที่คนอื่นกลับไปหมดแล้ว



น้องชายที่หน้าคล้ายคลึงกันจนแทบเรียกได้ว่าเป็นฝาแฝดหันมามอง



“แม่ฝากของมาให้” ยื่นถุงพลาสติกให้



พระเอกเปิดดูด้านในเป็นพวกประปุกน้ำพริกที่ที่บ้านเขาทำเอง ไอ้พระรองมันเพิ่งกลับไปนอนตีพุงอยู่บ้านให้แม่ทำกับข้าวให้กินในขณะที่เขาไม่ได้กลับ



อยากกลับเหมือนกันแหะ…คิดถึงไอ้แจ๊คกับโรส



“เออๆ ขอบใจ”



พระรองยักไหล่ ก่อนจะถามขึ้น



“เมื่อกี้เพื่อนมึงเหรอ?” พวกเขาสองคนเกิดห่างกันแค่คนละปีเลยเหมือนๆเป็นเพื่อนกันมากกว่าพี่น้องเพราะงั้นพระรองเลยไม่เรียกพี่ชายว่าพี่และพระเอกก็ไม่ได้คิดว่าอีกฝ่ายเด็กกว่าหรืออะไร



ก็เหมือนเพื่อนที่เกิดคนละปีก็เท่านั้นเอง



“เปล่า” ร่างสูงใหญ่พ่นลมออกจมูก “มินเนี่ยนแดกแฟ้บกับองครักษ์พิทักษ์มินเนี่ยนก็เท่านั้น”



กูว่าแม่งโคตรใช่อะ! ไอ้เตี้ยมันเอ๋อเป็นมินเนี่ยนแดกแฟ้บส่วนเพื่อนมันสองคนก็เป็นผู้ปกครอง



พระรองแสยะยิ้มเล็กน้อย “พวกแม่งตลกดี…” โดยเฉพาะหนึ่งในองครักษ์พิทักษ์มินเนี่ยนไรของมันนี่แหละ ชื่อตำแหน่งดูเสร่อสัสๆ แต่ก็เหมาะกับหน้าดีนะ



…ท่าทางจะดุเป็นหมาเลย…



เห็นแยกเขี้ยวแง่งเหมือนกำลังคันฟันเพราะฟันเพิ่งขึ้นเลย



พระเอกแค่เห็นหน้าน้องชายที่คลานตามกันมาก็รู้ถึงไส้ถึงพุงแล้ว “หึ…” แม่งคงบันเทิงน่าดู



น้องชายเลิกคิ้วขึ้น “แล้วตัวเล็กๆนั่น?”



คนถูกถามหรี่ตามองร่างสูงไล่เลี่ยกันต่างกันแค่มิลลิเมตร



“เสือกน่า…” ไอ้พระรองมันโตแล้ว มันจะสนใจใครก็ได้ แต่มึงจะสนใจไอ้เตี้ยไม่ได้!



“อ่อ…” พ่อน้องชายบังเกิดเกล้ายักไหล่ เดาะลิ้นทีหนึ่ง



…สรุปคือ…



แม่งหวงชัวร์!



“มึงจะค้างไหม?” เจ้าของห้องถามขึ้นเมื่อทั้งสองคนเดินเข้าห้อง



นัยน์ตาคมกริบของพระรองกวาดตามองรอบๆห้องของพี่ชายที่ยังคงสภาพเดิมไม่เปลี่ยนแปลง สมัยที่เขากำลังสอบเข้ามหาวิทยาลัย พระรองเข้ามาพักกับพี่ชายในกรุงเทพฯ คอนโดนี้พ่อกับแม่ซื้อให้เมื่อตอนที่พระเอกสอบติดเข้าปีหนึ่งเหมือนกัน



สุดท้ายพระรองก็สอบติดมหาวิทยาลัยชื่อดังแม้จะคนละที่กับพี่ชายก็ตาม เจ้าตัวเลยย้ายไปเช่าหอใกล้ๆมหาวิทยาลัยแทนเพราะว่าตัวมหาวิทยาลัยอยู่เกือบๆชานเมืองกรุงเทพฯ ปล่อยห้องคอนโดเอาไว้ให้พี่ชายครอบครองคนเดียว



“เออ ค้าง” น้องชายทิ้งตัวลงบนโซฟา ขาก็เขี่ยๆกางเกงบ็อกเซอร์ของไอ้พี่ชายที่กองอยู่บนพื้นไปไว้ข้างๆ



คนห่าอะไรวะ! มาถอดเสิ้อผ้าตรงโซฟาห้องนั่งเล่น



“งั้นเย็นนี้พิซซ่าละกัน ของที่แม่ทำมาเก็บไว้แดกวันอื่น” แน่นอนว่าถ้าขึนแดกแบ่งกับไอ้พระรองมันจะต้องไม่พอแดกแน่นอน อีกอย่างแม่ก็คงทำแบ่งเผื่อส่วนของมันไว้แล้วแน่นอน



“ไงก็ได้” น้องชายไม่เลือกมากอยู่แล้ว เขาไถลร่างสูงใหญ่ของตัวเองไปตามความยาวของตัวโซฟา ขยับตัวให้เขาที่ทางหน่อยก็พร้อมนอน



“เออ” พระเอกพึมพำ “มึงมีเงินสดติดตัวไหม?” ถามเผื่อไว้ก่อน



พระรองพยักหน้าพลางหลับตา



“เออดี...” มือใหญ่มองธนบัตรสีน้ำเงินเหี่ยวๆที่ได้มาจากป้าร้านก๋วยเตี๋ยวไก่ร้านประจำแถวคอนโดทอนมาให้เมื่อวันก่อนที่วางอยู่บนโต๊ะ ข้างๆเป็นปึกบัตรเครดิตและบัตรต่างๆที่มัดรวมกันด้วยหนังยางสีเขียว คือจริงๆปกติชอบใช้สีแดงที่มาจากร้านข้าวแกงนะ แต่ว่าพอดีแม่งหมดเลยต้องควานหาที่มันเหลือๆมาใช้แล้วเจอสีเขียวพอดิบพอดี “กูมีตังค์แค่ห้าสิบบาท!”



ไอ้ทุเรศเอ๊ยยยยย!



คนห่าไรไม่เคยเปลี่ยนเลย...มีแต่มันนั่นแหละที่พกเงินสดไม่เคยเกินร้อยสักที



บ่นไปก็เท่านั้น! พระรองก็เป็นคนออกเงินค่าพิซซ่าดิลิเวอรี่ของบริษัทพิซซ่ายี่ห้อดังของประเทศไทยที่มาส่งถึงหน้ารีเซ็ปชั่นคอนโด








“มึงไม่มีเรียนหรือไง?” เสียงทุ้มเข้มถามน้องชายที่ยังคงนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟากลางห้องตอนสายๆของวันรุ่งขึ้น



พระรองก็นิสัยเหมือนก็อปปี้พี่ชายมาบางส่วน ย้ำว่าแค่บางส่วนเท่านั้น!



พระเอกไม่ชอบใส่เสื้อนอนฉันใด พระรองก็ไม่ชอบใส่ฉันนั้น



ร่างสูงใหญ่ของน้องชายอยู่ในชุดกางเกงบ็อกเซอร์ของพี่ชายตัวเองด้านบนก็ไม่ได้ใส่อะไรเช่นกัน ขณะที่พระเอกกำลังสวมเสื้อเชิ๊ตนักศึกษาสีมอๆของตัวเอง จนน้องชายต้องขมวดคิ้ว



“เสื้อมึงทำไมเหลืองงี้วะ” เห็นแล้วขัดหูขัดตา นี่คงเป็นสิ่งที่คนอย่างพระรองไม่ยอมแน่นอน ถึงอยู่ในบ้านเขาจะนิสัยคล้ายๆพี่ชายแต่ว่าอย่างหนึ่งที่ไม่เหมือนก็คือ…



เสื้อนักศึกษาต้องขาวเสมอ! เพราะว่าบนโลกนี้มีผลิตภัณฑ์ที่ชื่อว่าไฮเตอร์อยู่



“เฮ้ย มึงเป็นน้องไม่ใช่แม่นะเว้ยยยยย” แยกเขี้ยวด่ามันไปทีหนึ่ง มาทำตัวเป็นแม่กูไปได้



“อุบาทว์สัส” ส่ายหน้ามองร่างสูงใหญ่ไม่ต่างจากตัวเองของพี่ชายคนโตที่เดินขยี้หัวยุ่งๆให้เข้ากัน แต่ดูแล้วยังไงแม่งก็ไม่ได้ทำให้มันดูเรียบร้อยขึ้นสักนิด



นี่มันมั่นใจใช่ไหมว่ามันเป็นนักศึกษาคณะศิลปกรรมไม่ใช่คนจรจัดตามใต้สะพานลอย?



พระเอกเบ้ปากใส่คนที่นอนอยู่บนโซฟา ใครมันจำเป็นต้องเนี๊ยบเหมือนเด็กคณะนิติฯอย่างมันกันล่ะ ความฝันของไอ้พระรองคือการเรียนนิติฯ สอบเนติฯ บรรจุข้าราชการศาลยุติธรรม



มันบอกว่าการจะทำงานในศาลต้องเริ่มจากการทำให้ตัวเองดูภูมิฐานและน่าเชื่อถือเสียก่อน แต่เอาเถอะ...กูไม่เข้าใจความภูมิฐานของมันพอๆกับมันไม่เข้าใจความแอบเสตร็กของกู



การแต่งตัวของกูมันเรียกว่า…



แรงบันดาลใจของคนเดินดิน กินหญ้าเป็นอาหาร!



เฮ้ย!!!...ผิดๆๆ



ถึงไอ้พระรองมันจะบอกว่าเหมือนกูไปคลุกดินก็ตามแต่ เหอะ!



มันไม่เข้าใจความเป็นนามธรรมที่จับต้องไม่ได้ ต้องอาศัยหัวใจในการสัมผัสมากกว่าสมอง!



“มึงเอาคีย์การ์ดสำรองมาดิวะ” พระรองผงกหัวมามองพระเอกที่กำลังจะเตรียมตัวออกจากบ้าน



ตั้งแต่เขามีหอของตัวเองก็เลยไม่ค่อยได้มาแถวนี้เท่าไรอีกเพราะว่ามันไกลจากมหาวิทยาลัยเขา ส่วนคีย์การ์ดก็เลยคืนเจ้าของห้องมันไปก่อน



ร่างสูงใหญ่ที่กำลังใส่ถุงเท้าที่ม้วนๆเป็นขดๆเพราะว่าเพิ่งจะถอดทิ้งแล้วยัดๆเอาไว้ในรองเท้าผ้าใบสีมอๆพอๆกับเสื้อเจ้าของเมื่อวานเอง กลิ่นยังหอมดีอยู่แต่อาจจะมีกลิ่นตุๆบ้างตามสภาพอากาศและความอับชื้นจากฝนที่ตกผิดฤดูของประเทศไทย



“มึงจะเอาไปทำไม?”



“ก็เก็บไว้ไง” แล้วพี่มึงจะขมวดคิ้วทำไมน่ะนั่น



พระเอกเงียบไปสักครู่หนึ่งก่อนจะทิ้งประโยคสุดท้ายเอาไว้ให้น้องชาย



“คีย์การ์ดสำรอง...” คนพูดยักไหล่มองหน้าน้องชายตัวเอง



“กูเก็บไว้ให้คนอื่นแล้วว่ะ”


.


.


.



พระรองกระเด้งตัวขึ้นมาหลังจากพี่ชายออกไปแล้ว



“อ้าว ไอ้เชี่ยยยยยย!” ขยี้ผมตัวเอง “แล้วกูจะกลับไงห้ะ??? ไอ้ส้นตีน!!!” สรุปคือไม่มีบัตรติ๊ดๆกูก็กดลิฟท์ไม่ได้นาจ่า!


++++++++++++++++++++ 100% +++++++++++++++++

สวัสดีค่า

วันนี้เอาอีกครึ่งตอนมาลงให้ค่า ขออภัยที่หายไปนานนะคะ มีแต่ตอนพิเศษสั้นๆมาลงให้หายคิดถึง

ตอนนี้เราค่อนข้างมีเวลาได้หายใจหายคอเล็กน้อยเพราะมหาวิทยาลัยปิดเทอมหนึ่งเดือนค่า เลยบินกลับไทยมาพักผ่อนซะหน่อย ฮ่าๆ

เรามีแพลนจะไปงานเจนวายที่จะถึงนี้ด้วยค่า มีใครไปหรือเปล่าคะ ถ้าไปทักทายกันได้นะคะ

อ่านแล้วมีฟี้ดแบ็คคอมเม้นมาคุยกันได้นะคะ หรือจะทวิตที่ #รักรสนมจืด

ขอบคุณมากค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.135K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,292 ความคิดเห็น

  1. #11189 mobunchaya (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 21:49
    พระรองศัตรูพ่ายป่าววว
    #11,189
    0
  2. #11144 Nuthathai Por (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 10:41

    เอากับพี่มันดิ 55555

    #11,144
    0
  3. #10947 Mr_mymint555 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 09:34
    โอ้ยย 555555555555555555555
    #10,947
    0
  4. #10703 NACHI1743 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 15:48
    คุณพระรอง55555
    #10,703
    1
    • #10703-1 NACHI1743(จากตอนที่ 12)
      7 พฤษภาคม 2563 / 15:52
      #พระรองพ่าย มาแน่!!5555
      #10703-1
  5. #10626 theskyandsea (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 20:01
    ที่แท้ก็พระรองน้องชายพระเอกนี่เอง
    #10,626
    0
  6. #10585 Saguramio (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 21:25
    55555+โอ้ยยยสงสารพระรองงงง
    #10,585
    0
  7. #10474 Dak บ๊องๆๆ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 12:03
    หัวเราะแบบแม่มดดิสนีย์มาดูเราได้
    #10,474
    0
  8. #10469 baekbow (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 17:10
    อ่อ....ที่แท้ก็น้องชายนี่เองไม่ใช่แฝด แต่เห็นน้องทักว่าพระเอกเลยคิดว่าต้องเหมือนกันมากๆเลยเดาว่าแฝดไปก่อน // มีอีกคู่โผล่มาแล้ววว
    #10,469
    0
  9. #10432 May Ling Pcm (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 22:24
    อยากรุ้แผนตอนแรกอะ ที่ไห้นมเอาบัตรมาคืน แต่คงไม่คิดว่านมจะเอาเพื่อนมาด้วย
    #10,432
    0
  10. #10400 guitar358 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 21:04
    บางทีก็สงสัยว่าพระเอกมันไม่รู้จักไฮเตอ.....
    อ่านมาขนาดนี้มันยังไม่ซื้อเสื้อใหม่เลยถึงตอนนี้ยังไม่รู้เลยว่ามันอาบน้ำหรือป่าวนับตั้งแต่ตอนแรกอ่ะนะ นะจุดๆนี้คือผมจะไปเหมาเอาน้ำหอมมาทุบใส่หัวมันแล้วครับ
    แล้วอีกอย่างนึงมันเรียนคณะนี้มันคิดว่ามันจะสามารถรอดชีวิตจนถึงวันจบได้หรอสงสัยมากเพราะถ้าเป็นผมคงไม่สามารถขึ้นปีสองได้เพราะเค้าน่าจะเก็บศพผมตั้งแต่ปีหนึ่งแล้วอ่ะ
    RIPพระเอก//หน้าเศร้าสงบนิ่งไว้อาลัย
    #10,400
    0
  11. #10191 Spices_smile (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 21:37
    ครอบครัวนี้ค่ตอินดี้5555
    #10,191
    0
  12. #10104 greentealatte ♡ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 14:06
    รองกับพ่ายเรอะๆๆๆๆๆ
    #10,104
    0
  13. #10052 Ttawanp55 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 16:18
    พีคคคคคคค
    #10,052
    0
  14. #9977 After_TeaTime (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 05:06
    ขอโทษนะคะ แต่ไอคำว่า มานาบี มานาบับ มานาบู นี้แปลว่าอะไรอ่ะคะ คือเห็นมาสามรอบแล้วงงมาก แถมนั่งขำด้วย555 ไม่เข้าใจว่านังพระเอกจะสื่ออะไรแต่ขำหนักมาก5555
    #9,977
    2
    • #9977-1 Pichartio(จากตอนที่ 12)
      28 พฤษภาคม 2562 / 19:41
      คงประมาณ​พระเอ​ก​ไปดู​เรื่องมินเนี่ย​น​ใน​โรง​มาแล้วไม่เข้าใจ​ มานาบี​มานาบับ​ มานาบู้​ คงแทนความไม่เข้าใจ​ไม่ก็​น่าจะมา​จากตัวมินเนี่ย​น​ในเรื่องพูดค่ะ

      ภาษา​ประจำ​ตัว​นาง​น่ารัก​ดี​55555
      #9977-1
    • #9977-2 PLOYSOIYXX(จากตอนที่ 12)
      8 ตุลาคม 2562 / 10:41
      แงรองพ่ายยยยย
      #9977-2
  15. #9891 Bam_2401 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:22
    พระรองศัตรูพ่ายปะ555
    #9,891
    0
  16. #9805 Callmeyou (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 01:15
    โคตรเข้าใจ เคยโดนเพื่อนทิ้งไว้ห้องแล้วมันไม่กลับ โคตรฉิบหายยยย
    #9,805
    0
  17. #9677 withfluffyp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 21:15
    เก็บไว้ล่อลวงน้องนมจืดมาห้องหรอ ร้ายนัก
    #9,677
    0
  18. #9635 TigKie_18 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 22:06
    ไม่ใช่แฝดนาจาาาา อะเครมีพระรองที่พอจะเป็นผู้เป็นคนหนึ่งคน
    #9,635
    0
  19. #9404 PINKLAND (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 10:54
    พีคคค 5555555 แจ็คกับโรสนี่พ่อแม่ป้ะ
    #9,404
    0
  20. #9386 [$0...I...LUV...U] (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 04:59
    พ่อแม่ชื่ออะไรเอางี้ดีกว่า5555555
    #9,386
    0
  21. #9153 mmyu24 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 17:26
    นั่นไง 5555 มันจะมีตอนที่พระเอกทำตัวสมเป็นพระเอกสักครั้งไหมนะ
    #9,153
    0
  22. #9130 β • 🐢🍀 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 20:05
    เอ้าแฝดเฉยเลย5555555555555555 แต่ยังไงอ่ะคุณพระเอก ทำไมต้องเก็บคีย์การ์ดสำรองให้นมจืดหรอ ไม่รู้เรื่องเล้ย
    #9,130
    0
  23. #9118 PPSnook (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 14:30
    5555ไม่แฝดๆ
    #9,118
    0
  24. #9026 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 09:39
    ความพี่น้องเนร้
    #9,026
    0
  25. #8995 PCY_BBH_PLOY (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 01:16
    ชอบความพี่น้องงง
    #8,995
    0