[Yaoi] รักรสนม(จืด) [Story by Arpo] [END] [สนพ. SENSE BOOK]

ตอนที่ 10 : บทที่ 9: นมจืดกับคอนโดหรูที่ไม่ใช่มารวยแมนชั่น [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 64,837
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,943 ครั้ง
    3 ธ.ค. 60

บทที่ 9: นมจืดกับคอนโดหรูที่ไม่ใช่มารวยแมนชั่น


โกหกน่า!

ไม่จริงใช่ไหม!

ตากลมๆเบิกกว้างเป็นปลาทองแถมยังอ้าปากหวอเป็นปลาทองขาดอากาศหายใจไปได้ ร่างเล็กยืนนิ่งไม่ไหวติงมาได้หลายวินาทีแล้วตั้งแต่ที่เจ้าตัวมาหยุดยืนที่หน้าอาคารก่อสร้างขนาดใหญ่

“ยืนทำหน้าเอ๋ออยู่ทำซากไรวะ”

เสียงกัมปนาทของคนตัวโตทำให้ร่างเล็กที่ยืนตาโตอยู่หน้าตึกสะดุ้งโหยงก่อนจะตาลีตาเหลือกกอดกระเป๋าวิ่งตามเข้าไป

“โอ้โห…ใหญ่จัง” ด้านในก็ตกแต่งได้หรูหราสมกับเป็นคอนโดของเครือบริษัทด้านอสังหาริมทรัพย์ชื่อดังที่มีโปรเจ็คคอนโดหรูทั่วกรุงเทพฯ

นัยน์ตาเรียวคมมองคนตัวเล็กกว่าที่หันซ้ายหันขวาเหมือนกำลังตื่นตาตื่นใจเป็นเด็กเจอของเล่น

“ไอ้เตี้ยเอ๊ย!” พึมพำของตัวเอง

แต่เหมือนว่าคนตัวเล็กจะรู้สึกตัวเลยหันมามองแล้วยิ้มตาหยี ดันแว่นขึ้นจมูกจึกๆ “งั้นเรากลับก่อนน้า ขึ้นห้องดีๆนะ” มาส่งถึงที่ มั่นใจว่าอีกฝ่ายถึงบ้านอย่างปลอดภัยแล้ว หน้าที่ของรุ่นพี่อย่างนมจืดก็หมดลงเรียบร้อย

กะว่าเดี๋ยวจะออกไปเรียกแท็กซี่ด้านหน้าคอนโด ด้วยความที่อยู่ในซอยไม่ลึกมากคงเรียกรถได้ไม่ยาก หรือไม่งั้นก็ให้พระเอกช่วยบอกให้รีเซ็ปชั่นของคอนโดช่วยเรียกให้ก็ได้

คำพูดนั่นทำให้คนหน้ายับอ้าปากค้าง อะไรนะ?! มันบอกว่าไงนะ?!

จะกลับบ้าน?!!

ไอ้สัส! แล้ว…แล้ว…ข้าวที่กู…โว๊ย!

เออ! อยากกลับก็ไปเลยไป๊!

ยืนเข่นเขี้ยวหงุดหงิดโดยหาสาเหตุให้ตัวเองไม่ได้ แม่งกูคงโมโหหิวแน่นอน รีบขึ้นไปแดกข้าวแล้วนอนดีกว่า

“เออ กลับบ้านไป” โบกมือไล่ไอ้เตี้ยด้วยความหงุดเงี้ยวในจิตใจ

นมจืดโบกมือหย่อยๆให้อีกฝ่ายแม้จะแอบไม่เข้าใจก็ตามว่าพระเอกเป็นอะไรขึ้นมาแต่คิดว่าอีกฝ่ายง่วงเลยรีบอยากให้อีกฝ่ายไปพักผ่อน

“อื้อๆ”

พระเอกหมุนตัวกลับอย่างรวดเร็วแต่ด้วยความที่หุนหันพลันแล่นไปนิดหน่อยทำให้ร่างสูงใหญ่นั่นเซไปเล็กน้อย นมจืดเบิกตาอย่างตกใจรีบถลาเข้าไปหาใกล้ๆ นมจืดร้องลั่น จ้องมองใบหน้าครึมเขียวอย่างกังวล

“พระเอก”

“อือ...” เสียงทุ้มเข้มพึมพำ มือใหญ่นวดขมับตัวเองคลึงแรงๆ

“ไหวไหม?” เสียงร้อนรนของคนตัวเล็ก “เดี๋ยวเราว่าเราพาขึ้นไปส่งดีกว่านะ” ให้เดินขึ้นไปเองเห็นทีว่าอาจจะสลบอยู่หน้าลิฟท์ก็เป็นได้

นมจืดยกแขนแกร่งให้พาดบนไหล่เล็กๆของตัวเอง แต่เกือบทำนมจืดเซไปเหมือนกัน พระเอกนี่ตัวหนักกว่าที่เขาคิดไว้เยอะมาก

ร่างสูงรู้สึกขาไม่ค่อยมีแรงเลยต้องเทน้ำหนักไปที่คนตัวเล็กมากกว่าเดิมโดยไม่รู้ตัว ร่างใหญ่พิงเข้าหาคนตัวเล็กจนแนบชิดจนไม่เหลือช่องว่าง พระเอกมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของคนตัวซีด แว่นอันโตที่หล่นลงมาตรงดั้งจมูกเล็กๆโดยที่เจ้าตัวไม่ได้สนใจจะดันมันขึ้นไปด้วยซ้ำ ปากเล็กๆที่พึมพำตลอดเวลาว่าให้เขาทำใจดีๆไว้

เฮ้ยๆๆ กูยังไม่ตายสักหน่อยนะเว้ย แค่ขาไม่มีแรงเท่านั้น ทำเหมือนกูเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย

“หึ...” เสียงเขาพ่นลามหายใจแรงๆจนมันหันมามอง เลยก้มหน้าลง

“พระเอกๆ เดินนะ ค่อยๆ”

เห็นมันพยายามลากเขาให้เดินอย่างยากลำบากแล้วเผลอฉีกปากไม่รู้ตัวจนเห็นฟันขาว กลิ่นหอมอ่อนๆเหมือนแป้งเด็กจากคนข้างๆทำให้รู้สึกผ่อนคลายขึ้นเยอะ จมูกโด่งเป็นสันสูดกลิ่นหอมอ่อนเข้าจมูก

...กูลืมบอกไอ้เตี้ยนมไปว่า…




...ต่อให้ไม่นอนสามวันคนอย่างพระเอกก็ไม่เซง่ายๆหรอก…






นมจืดพยุงร่างสูงอย่างทุลักทุเลไปที่ลิฟท์ เสียงทุ้มแหบดังขึ้นเบาๆ

“ไอ้นมเอาบัตรไป” ล้วงบัตรของคอนโดออกมาจากกระเป๋าหลังกางเกงยื่นให้กับคนตัวเล็ก

นมจืดทำตาปริบๆแต่ก็รับมาถือไว้ เออ…แล้วมันก็ยืนเอ๋ออยู่อย่างนั้นได้อีก โอย…กูเมื่อยโว้ย!

“โว๊ะ! ถือทำสากกะเบืออะไรล่ะ เอาไปกดลิฟท์เส่ะ”

อ้อ…ลิฟท์ของคอนโดพระเอกเป็นแบบที่ต้องติ๊ดบัตรคอนโดที่แผงวงจรของลิฟท์ถึงจะกดชั้นได้

“อื้อ…” นมจืดรีบเอื้อมมือไปติ๊ดบัตร

“ชั้น 23” นมจืดก็กดตามที่คนพูดบอก

ลิฟท์เคลื่อนตัวขึ้นตามชั้นไปเรื่อยๆ เลขชั้นบนแผงดิจิตัลก็ขึ้นเรื่อยๆจนมาถึงชั้นจุดหมาย หูนมจืดอื้อเหมือนกันนะ

“2306” เบอร์ห้องก็บอกเสร็จสรรพ

คนตัวเล็กแบกร่างสูง แต่เหมือนเจ้าตัวอาจจะไม่ได้สังเกตุเลยว่าพระเอกไม่ได้ทิ้งน้ำหนักลงมาแล้ว กลับกลายเป็นว่ามีแค่วงแขนแกร่งที่เกี่ยวเอวเล็กเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ดูดีๆเหมือนจะเป็นฝ่ายลากคนตัวเล็กอีกด้วย

นัยน์ตากลมโตหลังแว่นมองบานประตูที่ค่อยๆเปิดออก สิ่งที่มองเห็นทะลุเข้าไปคือส่วนหนึ่งของห้องนั่งเล่น

“เดินไหวไหม?”

ร่างสูงพยักหน้าเป็นเชิงว่าไหว คือความจริงแล้วกูก็ไม่ได้เป็นอะไรมากเท่าไร แต่ก็ทำเป็นเดินขาลากเข้ามาในตัวห้อง คิ้วเข้มขมวดมุ่นเหมือนไม่เห็นวี่แววว่าคนตัวเล็กเท่าหัวนมจะเดินตามเข้ามาสักนิด

“ยืนทำอะไรวะ”

เอ้าเห้ย! กูถามให้ตอบไม่ได้ให้มาทำหน้าเอ๋อตาโตมองกูนี่

“เด…เดี๋ยวเรากลับเลยก็ได้” นมจืดกอดกระเป๋าถอยหลังออกจากประตู

คิ้วเข้มขมวดมุ่นรู้สึกเหมือนมีใครมาต้มน้ำร้อนบนหัวยังไงก็ไม่รู้เว้ย ทำไมหัวกูถึงร้อนได้ขนาดนี้ ตอบ!

“เข้ามา!” ยังๆ ยังไม่ฟังอีกนะไอ้เตี้ย “เข้ามา! แล้วปิดประตูด้วย”

“หืม? อ้า…เอ้อ…” คนตัวเล็กเงอะงะอยู่หน้าห้อง เขาเกรงใจเจ้าของห้อง

สุดท้ายนมจืดก็มายืนกระพริบตาปริบๆกลางห้องนั่งเล่นขนาดกลาง

ที่ต้องกระพริบตาไม่ใช่อะไรเลย แต่…

ห้องพระเอกเพิ่งเกิดสงครามกลางห้องมาเหรอ?

กองหนังสือนิยตสารกองพะเนินเทินทึกจนเอียงกะเทเร่น่ากลัวว่ามันจะล้มโครมลงมา

ขวดเกลือแร่ เครื่องดื่มชูกำลังวางเรียงเป็นประติมากรรมวิจิตรบนพื้นบ้าง บนโต๊ะบ้าง ดูเป็นศิลปะดี เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่พาดอยู่บนโซฟา

ฮือ...สงครามจริงๆด้วย

“นั่งดิ” เจ้าของห้องบอกในขณะที่เจ้าตัวเดินหายไปทางห้องครัวเล็กๆที่ติดกัน

นัยน์ตากลมโตกวาดมองไปรอบ ห้องคอนโดของพระเอกใหญ่กว่าที่เขาคิด มีทั้งห้องนั่งเล่น ห้องครัวเล็ก เห็นมีประตูห้องอยู่อีกบาน คาดว่านั่นคงเป็นห้องนอน มีระเบียงเล็กๆยื่นออกไปด้านนอกพร้อมกับพื้นที่สำหรับเครื่องซักผ้าและราวตาก

ก้นเล็กๆนั่งแหมะลงกับโซฟา แต่ก็เหมือนกระเด้งตัวขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงก๊องแก๊งดังมาจากในครัว พระเอกน่าจะกำลังแกะอาหาร นมจืดเลยว่าจะไปช่วยสักหน่อย

“มาๆเราช่วย” ร่างเล็กโผล่หน้าไปในครัว แอบถอนหายใจเบาๆ ลูบอกอย่างโล่งใจเพราะครัวของพระเอกไม่ได้โดนผลกระทบจากสงครามเหมือนห้องนั่งเล่นไปด้วย จะมีก็แค่กองจานชามช้อนส้อมเล็กๆอยู่ในอ่างล้างจาน

เอาเข้าจริงในครัวมีแค่ไมโครเวฟกับเตาไฟฟ้าแบบบิลด์อินที่เหมือนจะติดมากับห้องชุดอยู่แล้วแค่นั้น อ่อ มีตู้เย็นด้วย นอกนั้นก็บ๋อแบ๋ไม่มีอะไรแล้ว

ร่างสูงกำลังแกะห่อข้าวมันไก่ใส่จาน แล้วก็หันไปสั่งให้นมจืดยกจานตามที่โต๊ะกระจกในห้องนั่งเล่น พระเอกวางชามเกาเหลากับก๋วยเตี๋ยวลงบนโต๊ะ มือไม้ก็กวาดขวดเครื่องดื่มลงถุงพลาสติก

คนตัวเล็กกว่ากระวีกระวาดช่วยเก็บใหญ่เลย กระตือรือร้นมากเพราะว่านมจืดอยากให้ห้องสะอาดๆ

“มึงไปเอาช้อนส้อมไป อยู่ใต้ตู้ข้างตู้เย็น” นมจืดพยักหน้าหงึกหงัก

ตู้ที่พระเอกว่าคือตู้ที่เก็บจานชามช้อนส้อมที่เจ้าตัวบอก เปิดออกมาดู ด้านในมีชามซ้อนกันสามสี่ใบกับจานอีกสองใบ มีกล่องช้อนส้อมติดมากับตู้ แต่สิ่งที่ทำให้ตาโตเบิกกว้างเป็นไข่ห่านคือ…

ชามมินเนี่ยนที่แถมมากับโกโก้ครันช์ของนมจืด!!!

มือเล็กๆรีบคว้าทั้งชามที่เคยเป็นของตัวเองแต่โดนโจรผู้ร้ายบางคนฮุบไปเป็นสมบัติของตัวเองพร้อมกับช้อนส้อมสองคู่กลับออกมาที่ห้องนั่งเล่น

“พระเอกๆ นี่มันชามของเรา”

นัยน์ตาเรียวคมหันไปมองพูด ไอ้เตี้ยมันกอดชามเหลืองๆตาโปนหน้าแม่งโคตรเหมือนมันเลยเว้ย ตลกสัสๆ แม่งอยากขำนะแต่เดี๋ยวหลุดเก๊กเสียชื่อพระเอกโคตรหล่อพ่อรวยฟวยใหญ่ไข่ตุงหมด เลยแยกเขี้ยวใส่มันกลับไป

“อะไรเตี้ย มึงอย่ามาพูดซี้ซั้ว มันอยู่ในห้องกูแล้วมันจะเป็นของมึงได้ไง” คนพูดหรี่ตามอง

“ก็...ที่วันนั้นพระเอกเอาของเราไปอะ” พูดเสียงอ้อมแอ้ม

อะไรกัน พระเอกจำไม่ได้แล้วเหรอเนี่ย

“วันไหน...” กวนประสาทไอ้นมแม่งโคตรบันเทิงจนลืมความง่วงไปเลยเว้ย

ใบหน้าขาวเกือบซีดบูดเล็กน้อย เจ้าตัวยู่ปากจนเป็นรูปโดนัท มันคิดว่าน่ารักหรือไงกัน?

...เออ…

น่า...รั…ใช่ซะที่ไหนล่ะวะ

น่าถีบต่างหากล่ะเว้ย ใครมองมันน่ารักนี่แม่งโคตรตาถั่ว ถั่วคั่วด้วยนะแม่งเอย…

“อะไรๆ มาทำหน้าทำตา” ตาเรียวคมถลึงตามอง นมจืดหดคอถอยหลังไปสองก้าว “ตามมานี่ดิ” ชี้ไปที่โต๊ะในห้องนั่งเล่นที่มีอาหารร้อนๆวางอยู่ เห็นพระเอกทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาพิงศีรษะไปที่เบาะนุ่มหลับตาลง

“กินข้าวเร็วพระเอก” นมจืดเดินมานั่งข้างๆห่างกันแค่หนึ่งช่วงเบาะเท่านั้น พอพระเอกเปิดลูกตามามองเจ้าตัวก็สะดุ้งเล็กน้อย รีบกอดชามมินเนี่ยนไว้แน่นเหมือนหวงของ

ร่างสูงลุกขึ้นมานั่งหลังตรงพลางหยิบชามก๋วยเตี๋ยวไก่ตุ๋นขึ้นมากิน กดรีโมทโทรทัศน์ช่องหนังฝรั่งไปพลางๆ เหล่มองไอ้เตี้ยนมข้างๆเห็นมันกลืนน้ำลายเอือกๆแล้วลอบยิ้มกับตีนไก่ตุ๋นในชาม มือใหญ่เขี่ยจานไปอยู่ตรงหน้าของคนตัวเล็ก จานข้าวมันไก่ขาววอกแวกไม่มีทั้งหนัง ไม่ราดน้ำจิ้ม ไมมีเครื่องใน ไม่มีเลือด มีแต่อกไกข่าววอกโปะอยู่บนข้าวขาววอก ยังดีที่ป้ายังมีความเป็นศิลปินในหัวใจโดยการสับแตงกวาใส่มาให้ดูเขียวๆพอเป็นพิธี

“ทำหน้าเหมือนหมาหิวข้าวเลยนะมึง” เห็นแล้วสงสาร แค่นี้ก็คงไม่มีสารอาหารไปเลี้ยงสมองเท่าไรมั้ง ถึงได้เอ๋อขนาดนี้

“แหะๆ” คนตัวเล็กหัวเราะแห้งๆ แต่ก็ส่ายหน้าจนผมกระจาย “เราไม่แย่งพระเอกกินหรอก เดี๋ยวเราไปกินที่บ้านก็ได้”

คนฟังขมวดคิ้วมุ่น นี่กูอุตส่าห์เสียสละข้าวมันไก่ขาววอกแวกให้มึงนะเว้ย “ไม่แดกกูจะเอาไปเททิ้ง” พูดเสียงแข็งด้วย ชอบทำให้หงุดหงิดจังเว้ยไอ้เตี้ยนี่

“ฮื้อ เสียดายของอะ”

“งั้นก็แดก” ส่งช้อนส้อมอีกคู่ไปให้คนข้างๆ “อย่าพูดมาก”

พระเอกเจ้าของห้องก็ซัดก๋วยเตี๋ยวจนหมดชามปุ๊บก็ตักแบ่งเกาเหลาอีกชามมาใส่ชามตัวเองครึ่งหนึ่งก่อนจะดันชามเกาเหลาไก่ตุ๋นไปตรงหน้าคนตัวเล็กที่นั่งอมข้าวมันไก่แก้มตุ่ย ตาโตหลังแว่นเบิกกว้างส่ายหน้าเป็นพัลวัน

ลำพังแค่ข้าวมันไก่ก็จะกินไม่หมดแล้ว ถ้าต้องกินเกาเหลาอีกนมจืดต้องพุงแตกๆแน่ แต่ก็นั่นแหละ...พระเอกยังคงเป็นพระเอกอยู่วันยันค่ำเพราะเล่นพูดว่า

‘แดกลงไปให้หมดไม่งั้นกูจะเพิ่มหนี้ที่มึงเคยติดกูคราวก่อน’

อื้อหืออออ????

‘ข้าวก็กินให้หมด ชาวนาลำบากกว่าจะได้มา’

โอ้...พ่อพระ...

‘แดกเสร็จแล้วก็ล้างจานด้วยนะมึง กูไปนอนก่อน’

.

.

.

“ฮือ...” เสียงร้องหงุงหงิงดังมากจากห้องครัวของคอนโดหรูแห่งหนึ่ง เจ้าของห้องยังคงนอนหลับแต่หูก็ยังทำงานได้ดีเพราะเขาได้ยินมันพูดว่า “จะล้างจานยังไงอะพระเอก...มันไม่มีน้ำยาล้างจานอ่า...ฮือออออออออ”

...งั้นมึงก็เลียจานไปก่อนก็ได้ เผื่อมันจะสะอาดขึ้น...

หึ!



________________________100%________________________

สวัสดีค่า

วันนี้เอาอีกครึ่งตอนมาเสิร์ฟแล้วนะคะเพื่อไม่ให้คนอ่านต้องรอนาน ช่วงนี้รีบปั่นเท่าที่ทำได้เพราะว่าตั้งแต่อาทิตย์หน้าเหมือนจะยุ่งขึ้นเรื่อยๆฮ่าๆ เลยต้องมาลงก่อนทีอาจจะหายหัวไปอีกพักหนึ่ง

แต่ถ้ามีลูกฮึดก็อาจจะมาได้เรื่อยๆเลยค่า เพราะว่าเขียนแล้วสนุกติดลมมากเลยค่า

สำหรับเรื่องชะรีฟหนูพุกอาจจะมาช้าหน่อยนะคะเพราะว่าออกแนวเขียนเรื่องนี้ช้าลงเรื่อยๆ แง เสียใจ แต่ไม่ต้องกลัวว่าเราจะทิ้งนะคะ เราไม่ทิ้งหนูพุกกับพ่อยอดชายแน่นอน

คอมเม้นบอกฟี๊ดแบ็คกันได้นะคะหรือจะแท็กในทวิต #รักรสนมจืด ได้เลยค่า

ขอบคุณทุกการติดตามค่า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.943K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,292 ความคิดเห็น

  1. #11269 namwarncm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 เมษายน 2564 / 21:53
    พระเอกจะร้ายเกินไปแล้วน้าาา
    #11,269
    0
  2. #11142 Nuthathai Por (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 10:02

    อีนังพระเอกคนอะไรขี้แกล้งจริง ๆ

    #11,142
    0
  3. #11056 sayonarasakura (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 21:31
    พระเอกร้าย!
    #11,056
    0
  4. #11049 ยิ้งฉุบ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 14:42
    ล่อลวงจนน้องขึ้นห้องมาจนได้นะ นังพระะะ
    #11,049
    0
  5. #11033 Popupy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 16:23
    พ่อพระเอก~ พระเอ๊กพระเอกซุงแหลใส่พี่เขาอี๊กกกก
    #11,033
    0
  6. #10945 Mr_mymint555 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 09:11
    อย่าล่อลวงน้อง!!!
    #10,945
    0
  7. #10715 Binranee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 21:04
    อิพระเอกนังร้ายนังอยากให้น้องขึ้นมาส่งอิน้องชั้นก็หลงกลความเด๋อของน้องจืดฉ้านนนน
    #10,715
    0
  8. #10710 dubleT (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 15:01
    ร้ายยยยย
    #10,710
    0
  9. #10702 NACHI1743 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 14:01
    อิน้องมันร้ายยยยยยยยนะคะทุกคน5555
    #10,702
    0
  10. #10692 markmuk (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 21:43
    พระเอกร้ายมากกก
    #10,692
    0
  11. #10583 Saguramio (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 20:57
    งุ้ยยยยย สงสารแกล้งน้องทำไมอ่ะ
    #10,583
    0
  12. #10466 baekbow (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 15:51
    งื้อออออออ น้องโดนหลอกเข้าห้องไปแล้วอ่ะ ปราบกับพ่ายดูแลน้องหน่อย อีกหน่อยคงโดนหลอกไปกินตับ
    #10,466
    0
  13. #10430 May Ling Pcm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 09:28
    แหมมม อิพระเอกทำเป็นเซนะ ร้ายนักนะ หึ
    #10,430
    0
  14. #10407 aum_mm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 03:03
    อย่าแกล้งน้อนนนนน
    #10,407
    0
  15. #10405 TIKIT (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 22:38
    โอ้ยยสงสารรร
    #10,405
    0
  16. #10399 guitar358 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 20:01
    เดี๋ยวเปลี่ยนชื่อใหม่ให้นะพระเอกเอาเป็นตัวโกงดีที่สุดแล้ว ฉันว่าจะให้ว่ามหาโจรนะแต่เกรงใจความหน้าตาดีของเธออยู่ฉันเลยให้เธอเป็นแค่ตัวโกงเฉยๆ แล้วอีกอย่างน้องน่ารัก!!!!!
    #10,399
    0
  17. #10366 kDanielSunshine (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 23:11
    ชัดแล้วว่าพระเอกคือตัวร้ายนะ ที่เซนี่เพราะอยากให้นจืดอยู่ต่อแต่ปากหนักใช่ม่ะ หมั่นไส้ๆๆๆๆ
    #10,366
    0
  18. #10189 Spices_smile (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 21:25
    อย่าเเกล้งพี่เค้าสิ!!!!
    #10,189
    0
  19. #10149 vivo636868 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 11:51

    สนุกกว่านิยายก็คอมเม้นนิเเหละ
    #10,149
    0
  20. #10102 greentealatte ♡ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 13:10
    อิตาพระเอกกกกกกกก
    #10,102
    0
  21. #10092 Kisa Nangi Kiss (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 17:51
    ร้ายกว่าตัวโกงก็พระเอกนี้ละ 55555
    #10,092
    0
  22. #10072 Kun Kuna (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 23:00

    แหมมม ทำเป็นเข้มอยู่นั่น อยากให้เขาอยู่ด้วย กินข้าวด้วยก็บอกตรงๆดิแหมมมม ทำเป็นฟอร์ม

    #10,072
    0
  23. #10034 Pichartio (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 19:01
    แหล.. ​เอ้ย​แสดง​ได้โล่จริงๆ5555
    #10,034
    1
    • #10034-1 Pichartio(จากตอนที่ 10)
      28 พฤษภาคม 2562 / 19:03
      หยาบแค่คำว่า​ แหล​ ไอเซ็นเซอร์​พิลึก​ๆ​นั่น​มันอัลไล!
      #10034-1
  24. #10019 Chankuma (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 14:35
    รางวัลตุ๊กตาทองไหมอิพระเอก
    #10,019
    0
  25. #9997 View_Aranya (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 01:06
    เอาจริงๆพระเอกนี้ใจร้ายนะ เหมือนสนุก
    #9,997
    0