[Yaoi] HEAVY WEIGHT รัก ▪️ หนัก ▪️ มาก (Story by ARPO) [END] [Hermit Books]

ตอนที่ 16 : HEAVY WEIGHT: 14 KG. [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,710
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 486 ครั้ง
    28 ส.ค. 60

บทที่ 14





ยิ้มหน้าบานเป็นแป๊ะยิ้มเลยนะมึงเสียงแขวะของไอ้ปองกุล แต่ผมไม่โกรธครับ ไม่โกรธ ยิ้มหน้าบานรับคำของมัน



ตอนนี้เห็นอะไรก็ทุ่งดอกเก๊กฮวยไปหมดครับ ชีวิตแฮปปี้ไปอีก



แม้แต่ไอ้ปองกุลทำหน้าเบ้ ตาหยามเหยียดใส่ผมก็ไม่โกรธครับ คนมีความสุขย่อมเห็นทุกอย่างดีไปหมด แม้แต่หน้าทุเรสอย่างปองกุลผมยังเห็นว่ามันดูดีขึ้นมานิดหน่อยครับ



เอ้า! ไอ้ห่านี่ ยิ้มเข้าไป ด่าอะไรก็ยิ้ม ประสาทกลับจ้าเอาเลยจ้า ด่ามาอีกจ้า ยังยิ้มได้

ผมฉีกฟันใส่มันต่อ



พอคืนดีกับไอ้โรห์นะ แหมทำหน้าระริกระรี้เหมือนได้ผัว ที่ก่อนหน้านั้นจะเป็นจะตายให้ได้มันทำหน้าแขยง



อื้มมมิได้นำพาแต่อย่างใด จุดนี้ผมยิ้มร่าหมดครับ ก็คนมันแฮปปี้ชีวิตดี๊ดีย์ ประเด็นคือคนตามใจคนเดิมเพิ่มเติมคือยังไม่มีนะครับ อิๆ เพราะโรห์ยังไงก็คือโรห์ เสมอต้นเสมอปลาย



ไอ้ห่า ทีตอนนั้นมานั่งปรึกษาหน้าเครียดบอกว่าเพื่อนกับเพื่อนจูบกัน ที่แท้ก็เรื่องของมึงเองครับ...ตอนนั้นผมปรึกษามันตอนที่โรห์จูบแล้วผมสับสนมาก 



สุดท้ายไอ้ปองกุลค่อยมารู้ตอนที่แจ๊คพอตแตกตอนโรห์มาได้ยินผมปากหมาๆพอดี มันถึงกับตาค้าง แต่ตอนนั้นผมแคร์ไอ้แขกอยู่เลยไม่ได้มาสนใจหนังหน้าไอ้แห้งเท่าไร



ทำไม อิจ?” ผมเบ้ปากไม่สนใจเสียงนกเสียงกาครับ 



เหอะมันพ่นลมหายใจออกจมูก แต่รีบเขยิบหน้าเข้ามาหาผม แบบหน้าตาดูอยากเผือกเสือกจนออกนอกหน้ามากครับว่าแต่...”

มันเงียบไปทำหน้าเจ้าเล่ห์ ทุเรสมาก



พวกมึง...ได้กันยัง?” ฟหกด่าวงงงงงงง



สัสผมยันหน้าผากเหม่งๆล้านๆของไอ้ปองกุลออกจากตัวเอง 



โอย...เขินแล้วอย่ารุนแรงดิไอ้หมูอ้วน!” มันร้อง คลำหน้าผากตัวเอง 



แต่เดี๋ยวก่อน...เมื่อกี้มันเรียกกูว่าอะไรนะ อะไรอ้วน อะไรหมู???



มึงเรียกกูว่าอะไร?” ผมถามเสียงเข้ม ทำท่าทีคุกคามใส่มันจนมันย่นคอหลบ 



อย่ากระโดดทับกูดูมัน! ภายใต้ความกลัวคือความกวนตีนของมัน น่ากระโดดทับอย่างที่มันว่าจริงๆ



หนูพุกมั่นใจว่ากูไม่น่าจะกระโดดทับใครแบนหรอก...ถ้าทับจริง กูทับให้ไส้แตกม้ามปลิ้นครับ แค่แบนแม่งธรรมดาไป ใครๆก็ทำได้



ตายซะเถอะมึงงงงงผมลากเสียงยาว เอามือไปเขย่าหัวไหล่ไอ้แห้ง 



อ่อกแอ่กเขย่าไม่แรงเลยแต่ปองกุลมันตอแหลทำเสียงจะขาดใจตาย



นี่คือการคลายเครียดของพวกผมล่ะครับ ฮ่าๆ ไม่มีไรทำก็เล่นบ้าบอกันไป 



ปริ๊น!



เสียงแตรรถทำให้ต้องหันไปมอง รถยนต์คันคุ้นตาจอดชิดอยู่ริมฟุธบาทหน้าคณะ 



ผมรีบแจ้นเข้าไปหาเลยครับ ไอ้โรห์ขับรถมารอแล้ว ไอ้แห้งมันวิ่งแถ่ดๆตามหลังมาด้วย พวกผมนัดกันว่าจะไปเดินเล่นห้างกันครับ



เปิดประตูฝั่งข้างคนขับแต่ต้องตาเหลือกสะดุ้งเฮือกครับ เพราะว่าที่นั่งมันไม่ว่างเหมือนเคยเสียแล้ว



อ้าว!” ผมร้องเมื่อเปิดเข้าไปแล้วป๊ะกับหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มนั่งอยู่บนเบาะ เจ้าตัวก็ดูตกใจกำลังจะขยับลงแต่คนขับดันชิงพูดก่อน



พุกไปนั่งข้างหลังกับปองกุลก่อนนะเสียงเข้มของมันดังแทรกขึ้นมา ผมมองหน้าเข้มๆแล้วเกิดเป็นความรู้สึกแปลกๆแต่ก็ปิดประตูแล้วไปเปิดด้านหลังแทน



รู้สึกเซ็งขึ้นมาทันที เพราะผมเป็นคนไม่ชอบนั่งข้างหลัง ไม่รู้ทำไม นั่งรถไอ้โรห์ทีไรก็ไม่เคยนั่งหลัง นั่งข้างหน้าตลอด เอาให้ถูกคือ...รถไอ้แขกไม่เคยมีใครนั่งข้างหน้านอกจากผม คือในตอนที่ผมเห็นนะ ถ้ากูไม่เห็นมันจะให้ใครนั่งอันนี้ก็ไม่รู้จริงๆ



แต่ถ้าผมอยู่ผมต้องได้นั่งสิ!



รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยแต่ก็ขึ้นมานั่งพิงเบาะด้านหลัง ตามมาด้วยไอ้ปองกุลที่ปีนขึ้นมานั่งข้างๆ รถยนต์ก็เคลื่อนที่ ผมนั่งกอดอกมองไปข้างนอกไม่ยอมสบตาคมสวยที่มองผ่านกระจกมาข้างหลัง



รู้สึกเหม็นหน้าไม่อยากคุยชั่วคราว แต่ไม่พูดหรอกนะ เดี๋ยวมันหนีหายไปอีกผมฉิบหายแน่ นั่งมองแต่ข้างทางจนไอ้แห้งเอาศอกสะกิด ห่านจิก! เรียกว่าเอาศอกกระแทกพุงกูจะดีกว่า ศอกแหลมสัส!



อะไร?!” ผมหันไปถามเสียงเขียวปั๊ด มันพยักเพยิดให้ผมมองกระจกที่ติดหน้ารถ ฟาโรห์ยังคงชำเลืองมองเขาเป็นระยะ 



เห็นตาคมๆหวานย้อยมองเหมือนจะถามไถ่ เป็นห่วงเป็นใยทำให้ผมใจอ่อนยวบ นับวันๆกูยิ่งจะเป็นขี้ผึ้งเข้าไปทุกที ผมอมลมเข้าแก้มแล้วปล่อยออกขยับตัวแน่นๆมาเกาะเบาะคนขับจากด้านหลังแล้วยื่นหน้าไปหาคนขับ



ว่าไง?” ใบหน้าคมเข้มหันมามองผมชั่วพริบตาแต่รู้สึกเหมือนแก้มอุ่นๆแปลกๆ



เมื่อกี้เหมือนโดนจมูกโด่งๆสูบลมจากแก้มไปชั่ววูบหนึ่ง ผมมองตามมัน เห็นรอยยิ้มติดมุมปาก หน้าระรื่นมาก เลยเอื้อมมือไปอีกฝั่งหยิกบนไหล่แข็งๆนั่น มันสูดปากเบาๆ ผมพอใจขึ้นเล็กน้อย



อ้อ...นี่แจน เพื่อนในคณะโรห์เอง เขาขอติดรถมาลงห้างเฉยๆผมหันไปมองผู้หญิงหน้าตาจิ้มลิ้มข้างคนขับ เธอยิ้มให้ผมก่อนจนต้องผงกหัวให้เป็นมารยาทแจนนี่หนูพุกกับปองกุลเพื่อนผมเองปองกุลมันพึมพำสวัสดีเพื่อนร่วมรถ 



ผมหันกลับมาข้างขวาตัวเองที่เกาะเบาะคนขับอยู่ โรห์หันมายิ้มให้จนผมใจกระตุกหงึกหงัก หงึกๆหงักๆ มันเต้นหงึกๆหงักๆ จั่งซี่มันต้องถอน! โง๊ยยย! ไรของกูวะ สติๆ!



มันเอามือซ้ายเอื้อมไขว้มาด้านหลังมาจับมือผมที่เกาะเบาะอยู่ฝั่งประตู เคาะเบาๆแล้วลูบไล้เหมือนเป็นเชิงขอโทษ



มันคงรู้ว่าผมกำลังงอน...ไม่ใช่งอนสิวะ! ไม่พอใจที่มีคนมานั่งทับที่ของผมต่างหาก! นั่นแหละ! มันจับความรู้สึกของผมได้เสมอ มันสบตาผมผ่านกระจก มีแววเว้าวอนกลายจนได้แต่หรี่ตามอง

ผมเกี่ยวนิ้วยาวๆของมันเอาไว้เขย่าเบาๆเป็นเชิงว่าไม่ได้โกรธแล้วก่อนจะถอยกลับไปนั่งเบาะตัวเองดีๆ ไอ้แห้งรีบเสนอหน้าเข้ามาทันที



แหมๆๆๆๆมึงจะแหมยาวไปดาวอังคารเลยมะงอนเป็นตุ๊ดเลยไอ้ห่า” 



ใครงอน! ไม่มีเว้ยผมกัดฟันโวยใส่มัน อยากตบลูกตาล้อเลียนให้หลุดจริงๆ



รู้สึกเลือดลมสูบฉีดดีฉิบหาย ไหลขึ้นกองรวมบนหน้าให้กูอับอายตลอดเวลา อยากจะให้เส้นเลือดตีบกระทันหันจะได้ไหลช้าๆหน่อย 



ผมคว่ำปากเลิกสนใจไอ้แห้งข้างๆ ขยับตัวพิงเบาะให้สบายแล้วหลับตา ผมจะค่อนข้างเมารถง่ายถ้ามัวแต่คุยเล่น ยิ่งนั่งข้างหลังผมยิ่งมึนง่ายมาก ไอ้ปองกุลก็รู้ตัวเลยขยับไปนั่งดีๆ ไม่วอแวกับผมแล้ว 



จนรถยนต์แล่นมาถึงหน้าห้าง การจราจรตัดขัดเป็นระยะ แจนเลยขอลงก่อน ตอนแรกเธอดูลังเลเพราะว่าถ้าเธอลงแล้วที่นั่งตรงนั้นจะว่างและไอ้แขกจะดูเป็นคนขับรถทันที ผมเห็นเธออึกอักเลยบอก



ไม่เป็นไรหรอกแจนเธอหันมามองผม ผมพยักหน้าให้ ใบหน้าคมเข้มสีน้ำผึ้งหวานย้อยของไอ้แขกยิ้มสำทับ



อืม...แจนลงตรงนี้น่าจะสะดวกนะ ไม่ต้องไปวนหาที่จอดกับผมแล้วต้องลงเดินมาหน้าห้างใหม่” 

เพราะวินรถตู้อยู่แถวหน้าห้าง ถ้าลงเลยอาจจะเร็วกว่า สุดท้ายแจนขอบคุณคนขับแล้วหันมาลาพวกผมก่อนลงจากรถไป



หนูพุกคนนี้เอนตัวกลับมาพิงเบาะหลับตาสบายใจเฉิบ ไม่สนใจสายตาคมหวานที่ยังมองอยู่ แต่ปากก็เปิดถาม



มองไม?” ทำเสียงแข็งใส่แม่ง หมั่นไส้!



ได้ยินเสียงมันขำเบาๆในคอเห็นโรห์เป็นคนขับหรือไง?”



ถามมาได้ ฉลาดซะเปล่า



เออเซ่ะ ขับไปเลยพูดมาก” 



ขึ้นมานั่งหน้าเถอะ เดี๋ยวมึนหัวโทษทีนะไอ้แขก อีกสามร้อยเมตรมึงจะเข้าลานจอดรถห้างแล้ว ถ้ากูเมาจะอ้วกนะ กูอ้วกใส่หน้ามึงตั้งแต่กิโลเมตรแรกที่ออกจากมหาลัยแล้ว! ฮ่วย!



อื้อ…” ผมส่ายหน้าดิก กอดอกแน่น ไอ้ปองกุลมันแสยะปาก ขมุบหมิบเหมือนกำลังล้อพวกผมที่คุยกันอยู่ บ้องหูแม่ง!



มานั่งเถอะมา รถติดพอดีเลยรถยังคงคิดอยู่อยู่แถวหน้าห้าง รถยังคงออกันเพราะคนเดินเยอะด้วย ติดพวกรถโดยสารที่จอดรับส่งผู้โดยสารอีก



ผมเปิดตาข้างหนึ่งมองคนพูดผ่านกระจก มือใหญ่สีน้ำผึตบเบาะข้างตัวแปะๆเชื้อเชิญ อยากฮึดฮัดนะแต่เริ่มเมาละ ปวดหัวคลื่นไส้ เลยรีบขยับตัวเปิดประตู แต่ก็ระมัดระวังนะครับมองซ้ายขวาแล้ว ลงมาแล้วก็รีบเดินอ้อมรถมาฝั่งข้างคนขับกระโดดขึ้นนั่งเรียบร้อย ขยับตัวลองสามทีให้สบาย คาดเข็มขัด ถึงจะอีกสามร้อยเมตรเข้าลานจอดรถก็ตาม เพราะเดี๋ยวตำรวจซิวเสียค่าปรับไม่คุ้มครับ 



กลัวเมารถเฉยๆรีบทะลุกลางปล้องพูดออกไป ไม่ได้อยากนั่งข้างมันสัดนิด นิดหนึ่งก็ไม่มีนะ หนูพุกบอกเลย



ครับๆมันพูดกล้วหัวเราะ ตบเกียร์ไปอยู่ที่ตัวดีแล้วเหยีบยตันเร่งตามคันข้างหน้าไปเรื่อยๆ



ในที่สุดก็ผ่านพ้นสามร้อยเมตรสุดนรกจนเข้ามาถึงล่นจอดรถได้สำเร็จ แต่ห่านจิก! ชีวิตคนกรุงเทพฯคงบัดซบจริงๆครับเพราะเข้ามาแล้วยังต้องวนหาที่จอดรถเหมือนเล่นวัดดวงวัดใจใครมาก่อนมาหลังไม่รู้ แต่ถ้าเจอช่องว่างกูต้องรีบเสียบครับ



โชคดีไอ้โรห์ตาไวเห็นรถคันหนึ่งกำลังจะออกจากซองพอดี ไอ้ปองกุลถึงกับเกาะหน้าต่างอย่างตื่นเต้น เสรดแค่ได้ที่จอดรถไหมล่ะ!



จอดเสร็จก็เดินเข้าห้าง ไอ้แห้งเสือกเสร่ออยากเข้าห้องน้ำ



มึงกูปวดฉี่เดี๋ยวมานะมันพูดรัวๆเสร็จก็วิ่งแจ้นไปห้องสุขาชายทันที



ผมเหล่คนที่ทำเนียนตีคู่มาข้างๆ ไม่ได้พูดอะไรกันแต่ว่านิ้วก้อยเรียวยาวของมันเกี่ยวนิ้วก้อยผมเอาไว้แล้วแกว่งเบาๆ 



หึ! เป็นการง้อที่โคตรอนุบาลสาม แต่ถามว่ากูชอบไหม?!



เออ! ชอบ



มีไรมะ?!











รอไอ้ปองกุลโคตรนานเลยครับ จนผมเดินไปซื้อชานมเผือกไข่มุกมาดูดเกือบครึ่งแก้วมันถึงเดินออกมา ไอ้ห่านจิก นึกว่าตกส้วมตายไปแล้วนะเนี่ย ยังเสือกมีชีวิตรอดกลับออกมาอีก



“นึกว่าตายห่าไปแล้วนะเนี่ย” 



“สัส ขอเวลาหน่อยดิ” 



“ส้วมแตกยังมึง” ผมพูดไประหว่างที่เดินเอาหลอดเขี่ยไข่มุกดำๆที่ก้นแก้วพยายามจะเอาขึ้นมากิน แม่งกินยากกินเย็นฉิบหาย สุดท้ายเลยยกให้ฟาโรห์ไปครับ มันไม่ได้จะกินนะ



“เสรด!” มันทำหน้าทำตาใส่ผม 



“เหอะ!” 



เดินหล่อๆมาจนผ่านร้านเครื่องเขียนเลยแวปเข้าร้านเพราะอยากจะซื้อปากกาด้ามใหม่ ได้ปากกาลูกลื่นมาสองแท่งกำลังจะเอาไปจ่ายเงินแต่ร่างสูงใหญ่กับไอ้ปองกุลกำลังยืนอยู่ตรงชั้นวางหนังสือเลยเดินเข้าไปหา



“ทำไรวะ?” ผมชะโงกหน้าไปมองที่ชั้นวางหนังสือ เป็นชั้นพวกวรรณกรรมเยาวชน ผมก็เคยอ่านนะ แบบพวกแฟนตาซีหรือเกมส์ออนไลน์ อยากจะช่วยเพิ่มค่าเฉลี่ยอ่านหนังปีละแปดบรรทัดของคนไทยให้มันสูงขึ้นบ้าง เผื่อปีหน้าจะได้เป็นเก้าบรรทัดบ้าง



“มึงๆมาดูนี่มา” เสียงแจ้นๆของไอ้แห้ง มันยกหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมา ตอนไม่สังเกตดีๆก็เหมือนนิยายวัยรุ่นทั่วไปแต่พอมองอีก…



ขยี้ตาอีกรอบ...หันกลับไปมองใหม่



ห่านจิก เสรดเป็ด!



นิยายห่าอะไรหน้าปกมีผู้ชายสองคนกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่ เอ่อ...โอเค แค่กอดกันธรรมดา ผมอินเนอร์แรงไปหน่อย

บรื้อ...หนูพุกขนลุกฉิบหาย!



“เชี่ย! มึงจะอ่านหรอ?” ผมมองไอ้แห้งอย่างหวาดระแวง อย่าบอกนะว่ามันเปลี่ยนรสนิยม



“เปล่า...กูแค่จะบอกว่าเหมือนชะรีฟดี” มันชี้ไปที่ตัวละครตัวหนึ่งบนหน้าปก น่าจะเป็นแบบพวกอียิปต์ๆเพราะผิวสีทองแดงและหน้าไปทางอาหรับ



ผมหันไปมองหน้าคมเข้มที่ยืนยิ้มๆ หันกลับไปมองหนังสือน่าขนลุกนั่นอีกครั้ง 



“ไอ้ตาถั่ว! เหมือนไอ้โรห์ตรงไหนวะ!” ผมเถียงขาดใจ



“อ้าว...กูก็นึกว่าสเป็คมึงเป็นแบบนี้” มันทำหน้ากวนตีน



หนูพุกหน้าเห่อเล็กน้อย สเป็คกูต้องอึ๋มๆเว้ย “สัส!” หันไปหาไอ้คนข้างๆที่ยืนยิ้มหล่ออยู่ได้ คิดว่าถ่ายแบบอยู่หรือไง “หัวเราะไรโรห์”



ฟาโรห์ยกมือขึ้นมาโบกเป็นเชิงว่าไม่มีอะไร แต่ปากยิ้มกว้างกับตาแพรวพราวนี่คืออะไร เป็นตากุ้งยิงเร๊อะ!!! เดี๋ยวยิงไส้แตกเลยนี่!



“แล้วชอบแบบไหน? ตาคม คิ้วเข้ม จมูกโด่ง หน้าตาดีๆ?” 



ห่านจิก! ที่พูดมามันก็มึงทั้งนั้นเลยไม่ใช่เหรอไงฟระ!



ผมหันหน้าหนีใบหน้าคมเข้มสดใสนั่น นัยน์ตาหวานย้อยฉ่ำวาวจนผมใจสั่น ขยันหาเรื่องให้กูนะไอ้แขก!



“ไม่ชอบทั้งนั้นแหละ!” ผมสะบัดตูดจะไปจ่ายเงินค่าปากกา แต่ยังได้ยินเสียงไล่หลังมา



“สรุปมึงว่าหน้าปกนี่หล่อกว่าไอ้ชะรีฟใช่มั้ย”



ไอ้เชี่ยถามมากจัง 



ใช่…



ซะที่ไหนละเว้ยยยยยย



“ไอ้โรห์หล่อกว่าเยอะ มึงตาถั่วเท่าเม็ดก๋วยจี๊หรือไงวะ?!”



อุ๊บ! ฉิบหาย!



พลาดแล้วกู...พลาดตั้งแต่เห็นใบหน้าคมเข้มฉีกปากจนเห็นฟันขาวเรียงตัวเป็นระเบียบ ห่า...รีบจ่ายเงินแล้วออกจากร้านเถอะ กูไม่อยากทิ้งชีวิตไว้ที่นี่



“ขอบแบบนี้สินะ…” เสียงทุ้มนุ่มดังข้างหลัง รีบสาวเท้าแน่นๆของตัวเองหนีมันไปเรื่อยๆ แต่ขากูมีหรือจะสู้ไอ้แขกตัวเปรตอย่างมัน เออดี...ทิ้งไอ้แห้งวิ่งตามข้างหลังอีก รักเพื่อนได้อีกพวกกู



“ไม่ชอบ!”



“งั้นหล่อใช่ไหม?” ผมชะงัก เมื่อใบหน้าหล่อคมก้มมาชิดใบหน้าผมจนจมูกโด่งๆชนจมูกผม รีบถอยหลังออกมาตั้งหลัก อย่ามารุ่มร่ามกลางห้างนะเว้ย!



ไว้กลับห้องก่อนสิวะ! เอ๊ย! ผิดๆๆๆๆ



“ไม่หล่อ ถอยไป” ดันหน้ามันออกไป เบ้ปากแรงๆใส่ ไอ้ฟาโรห์หัวเราะเบาๆ ยักคิ้วจึกให้ผมอีก



“จะจำไว้ว่าพุกชอบแบบนี้”



“แบบไหน?”



“แบบ...โรห์ไง”



ฟหกด่าสวงงง!



ไอ้หลงตัวเอง ไอ้ขี้โมเม ไอ้ขี้จุ๊เบ๊ๆขี้โฮะตะละล้า!






หลังจากเจอไอ้คนขี้จุ๊เบ๊ๆ ผมรีบเดินหนีมัน ไปลากไอ้ปองกุลเดินหาร้านอาหาร เป็นหนูพุกช่างลำบาก หิวตลอดเวลา จบท้ายที่ร้านพิซซ่าแฟรนไชน์ร้านหนึ่ง ร้านชื่อพิซซ่า บริษัท ครับ



อ้าว! กูเผลอตัวโฆษณาร้านไปแล้วเหรอ?!!!



โทษๆ ไม่ได้ตั้งใจ คึๆ



“ขอน้ำเปล่ารีฟีลด้วยครับ” ผมเงยหน้าบอกพนักงาน 



“เอ่อ...น้ำเปล่าไม่มีรีฟีลค่ะ มีแต่น้ำอัดลมรีฟีลค่ะ” หน้าพนักงานดูงงงวยกับกูมากครับ



“อ้อ! นั่นแหละครับ รีฟีลจัดมาเลย” ผมยิ้มร่า



“หนูพุก! อย่าเนียน…” เสียงเข้มดังขัด จนผมหันไปมองหน้า แม่งขัดความสุขมาก “น้ำเปล่าสองขวด น้ำแข็งเปล่าครับ” 



พนักงานมองหน้าคนสั่งเคลิ้มเลยครับ พี่ครับ! ไปได้แล้วครับ สั่งเสร็จแล้ว จะมาจ้องทำไม!



“...เท่านี้พอครับ” ผมปิดหน้าเมนูลงหลังจากสั่งเสร็จเป็นการจบการสั่งเพียงเท่านี้



“มึงพูดว่า ‘แค่นี้’ เหรอวะ?!!” ไอ้แห้งมันทะลุกลางวงขึ้น ผมขมวดคิ้วแคะหูเพราะเสียงแหลมๆของมัน



“เสียงดังน่า…” ไอ้โรห์ยังไม่ว่าเลย ถึงคิ้วมันแทบจะขมวดมุ่นเป็นโบว์แล้ว เห็นแล้วขำ



“สั่งเยอะอีกแล้ว” มันทำเสียงเข้ม แต่รีบยิ้มอ้อนประจบครับ เดี๋ยวแม่งยกเลิกรายการผม ตายห่าพอดี



“พุกหิว...นะ...น้า…” 



ทำไมต้องพูดเหมือนผมสั่งเยอะ แค่พิซซ่าถาดใหญ่ ปีกไก่บาบีคิว พาสต้า ขนมปังกระเทียม แล้วก็น้ำเปล่ารีฟีล...เอ่อ...ไม่ใช่สิ น้ำเปล่ากับน้ำแข็งต่างหาก



“เออใช่ๆ อาทิตย์หน้าชมรมคาราเต้มีซ้อมแข่งใช่เปล่าวะ?” ไอ้ปองกุลดูดน้ำเอือกๆๆ ถามขึ้นมา

ผมหันขวับไปมองคนเล่นคาราเต้ มันเหล่ตาไปด้านข้างไม่ยอมมองผม ผมก็รอนิ่งๆ คือนิ่งจริงๆ หน้านิ่ง อารมณ์ก็นิ่ง

จนไอ้แขกถอนหายใจ ยิ้มอ่อนๆ 



“โอเคๆ ไม่ทำหน้างอแงสิ” อะไรคือหน้างอแง ไอ้ภาษาไทยไม่แข็งแรง “I did not mean to keep it secret มันก็แค่การซ้อมแข่งเท่านั้นเลยไม่บอก”



เสรด! แค่มึงไม่บอกกู แล้วมารู้จากปากคนอื่นมึงก็มีซีเคร็ทกับกูละ!



คือทุกครั้งเวลาามันมีแข่ง พวกผมจะไปดูตลอดถ้าว่าง คือกีฬาคาราเต้เป็นอะไรที่ไม่ได้ดูได้บ่อยๆ มันไม่ได้โด่งดังเหมือนเเทควันโด ไม่มีการบรรจุในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ทำให้คนไม่ค่อยรู้จักเท่าไร แต่ผมว่ามันเสน่ห์ในตัวของมันนะ เวลาเห็นนักกีฬาใในชุดสีขาวสะอาดกำลังต่อสู้หรือไม่ก็การรำทำรำที่มีทั้งความอ่อนช้อยแต่แฝงไปด้วยความแข็งแกร่ง



“บอกมาก็ไม่ไปเว้ย!” ผมเบ้ปากบอกเสียงดัง



“อืม มันมีวันพฤหัสตอนเย็น” 



“เฮ้ย! ไอ้ห่า! วันนั้นกูมีเรียนถึงเย็นนี่หว่าจะไปทันที่ไหน!” ผมร้องขึ้นมาอย่างลืมตัว

เห็นใบหน้าคมเข้มดูมีชีวิตชีวาสดใส ยิ้มกว้างจนเห็นฟัน



“สรุปว่าไปเนอะ” มันยักคิ้ว 



ผมทำหน้านิ่ว นี่กูลืมตัวอีกแล้ว นี่จะลืมตัวอะไรหนักหนาเนี่ย นี่กูเอาสติมากับเขาด้วยไหมวะ!

“ไม่ได้พูดว่าจะไป” แม่งมามั่วซั่วอีกแหละ



“อย่าเพิ่งสวีทกันนะพวกมึง เห็นใจกูหน่อย กูหิว” มีคนอิจฉาขึ้นมาแล้ว 



“สวีทบ้านมึงเส่ะ” ไอ้แห้งนี่น่าจับหักคอถ่วงน้ำตาย



มันหันไปหัวเราะคิกคักกับไอ้แขกที่ทำหน้ายิ้มๆ



ผมว่าจับพวกมันสองคนมัดแล้วจับถ่วงน้ำแม่งทั้งคู่! เห็นกูเป็นคนดีหน่อยได้ใจกันใหญ่



พออาหารมาผมก็หันเหความสนใจไปที่พิซซ่าร้อนๆตรงหน้า ตักมาวางในจานตัวเองแล้วราดซอสอย่างที่ชอบลงไป เคี้ยวอร่อยๆเพลินๆ



“ไว้...เราค่อยกลับไป...สวีทกันที่ห้องเนอะ” 



แค่กๆๆๆๆๆ!!!



ไอ้ห่านจิก! เสรดเป็ดเอ๊ย...หอยลายติดคอกูเลยไอ้เชี่ยแขก!




------------------- 100% ----------------


สวัสดีค่า


ก่อนอื่นต้องขออภัยที่หายไปนานนะคะ วันนี้เอาอีกครึ่งตอนของหนูพุกและพ่อยอดชายมาแล้วค่ะ


ใครลืมแล้วย้อนหลับไปอ่านตั้งแต่ได้เลยนะคะ 5555 ตอนนี้ทุกคนจะได้เห็นว่าพ่อยอดชายของเรานอกจากจะหล่อเหลาเอาการแล้วนางยังเป็นคนชอบกินทองหยอดค่ะ 55555


อ่านแล้วคอมเม้นบอกฟี้ดแบ็คกันได้นะคะหรือจะหวีดในทวิต #รักหนักมาก #ชะรีฟหนูพุก


ขอบคุณที่ยังติดตามกันมาตลอดค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 486 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,695 ความคิดเห็น

  1. #1686 Xialyu (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 13:48
    ขยันหยอดดดดดด
    #1,686
    0
  2. #1611 CallistoJpt (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 10:00
    ชะรีฟ~~~~ หยอดเก่งอ่ะ >///<
    #1,611
    0
  3. #1432 PPSnook (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 20:08
    555555ชะรีฟ
    #1,432
    0
  4. #1382 KumaYuii (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 04:23
    ลองกลับมาอ่านรวดเดียวทั้งตอนดูนะคะ คิดว่าใช้คำว่า ห่านจิก เสรดเป็ด ค่อนข้างเยอะ
    น่าจะเพราะค่อยๆแต่งทีละท่อน พออ่านรวมยาวๆ ค่อนข้างฟุ่มเฟือยนะคะ
    #1,382
    0
  5. #1312 «PhuengAugust» (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 11:17
    อะ รุกใหญ่เลยที่นี้ น้องก็บ่นขิงข่าไป เอ็นดู
    #1,312
    0
  6. #1230 Pannpannn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 22:40
    น่ารักกกก
    #1,230
    0
  7. #1213 MysteriousofGirl1221 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 17:25
    แบบไรห์ไงงง อ่านแล้วใจหวิว
    #1,213
    0
  8. #1097 เลาจาชิป (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:40
    แบบโรห์ไง แบบโรห์ไง แบบโห์ แบบโห์ ฮืออออ เขิง
    #1,097
    0
  9. #1035 CLida (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 21:41
    รอตอนต่อไปเลยยยย น่ารักทั้งตัวพระตัวนาย ฟินนนนน เราชอบนายเอกอวบๆมากกกก
    #1,035
    0
  10. #1031 lvsj (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 22:28
    แงงงง เขินมากเลยค่ะ ><
    #1,031
    0
  11. #995 หงส์ฟ้าลายคราม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 18:56
    ไรท์ กลับมาเถิด เราจะติดประกาศตามหาแล้วนะ
    #995
    0
  12. #994 Nan Buntharik (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 12:51
    ไรท์ไปไหนนน รีบกลับมาเร็ว
    #994
    0
  13. #993 chompu_y (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 02:45
    กลับมาเถ้อออออ
    #993
    0
  14. #991 kotchaporn7777 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 12:02
    อ้ากกกกกกกกมาต่อเถอะฉานรอไม่ไหวเลี้ยวววววววววววว
    #991
    0
  15. #990 ยกกำลัง 0 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 20:16
    มาต่อเถอะไรท์ จะลงแดงแล้ววว
    #990
    0
  16. #984 0895426863 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 กันยายน 2560 / 19:02
    อยู่ไหนคิดถึงนู๋พุก
    #984
    0
  17. #982 sylnyd_j (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 18:55
    แง้งงงง คิดถึงไรมากมากเลยยยยย เป็นกำลังใจให้เน้ออออ
    #982
    0
  18. #981 bowling_27 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 22:56
    555 หนูพุกน่ารักที่สุดเลย ชอบเรื่องนี้มากกกกกกก อัพต่อเยอะๆเลยน่ะไรท์ ????????????
    #981
    0
  19. #980 baekbow (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 18:42
    สงสัยพุกจะลืมเอาสติมาจริงๆ หรือไม่ก็ใจตรงกับปากมากเกินไป 555 น่ารักจริงๆ
    #980
    0
  20. #979 unloveable_m (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 14:14
    ชะรีฟรึขนมครกอ่ะ หยอดถี่มากกก
    #979
    0
  21. #978 manoysa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 13:23
    ชอบความหยอดตลอดๆ ของชะรีฟ ชอบความโก๊ะๆ ของหนูพุก น่ารักกกกกกกมากกกกก
    #978
    0
  22. #977 Pukkii29 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 12:46


    น่ารัก น่ารัก น่ารัก
    #977
    0
  23. #976 Noey No Ey (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 12:26
    น่าร้าากกกกก
    #976
    0
  24. #975 Nest (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 11:12
    ยังน่ารักกกกก
    #975
    0
  25. #974 KNNish (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 08:38
    เขินนนนนนนนนน มีความ คิ้ท>\\\< อ่อยเอ้ยหยอดเนียนๆ ฮิๆ
    #974
    0