[Yaoi] HEAVY WEIGHT รัก ▪️ หนัก ▪️ มาก (Story by ARPO) [END] [Hermit Books]

ตอนที่ 11 : HEAVY WEIGHT: 9 KG.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,596
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 484 ครั้ง
    20 พ.ค. 60

บทที่ 9



ไชเท้าก๋วย (เครดิต: ตามรูปเลยค่ะ)



“เอาไช้เทาก๋วยกลับไปฝากอาชาหลี้ล้วยสิอาพุกอ่า” อาม่าผมกำลังตัดขนมผักกาดที่ทำจากไชเท้าผสมแป้งใส่กุ้งแห้ง ใส่เห็นหอมเป็นชิ้นๆใส่กล่อง



ผมกลับบ้านวันอาทิตย์เพราะว่าเบื่อๆขี้เกียจอยู่หอเลยดอดกลับบ้านดีกว่า กลับมาก็มีของกินเต็มโต๊ะตามสไตล์บ้านคนจีนที่แบบโต๊ะกินข้าวไม่เคยว่าง เดี๋ยวคนนู่นคนนี้เข้ามาก็ซื้อของกินมาวางเอาไว้



แถมวันนี้อาม่าทำขนมผักกาดเอาไว้อีกหลายถาดเลยให้ผมเอากลับไปหอไปกินด้วยแถมยังเผื่อแผ่ถึงหลานนอกไส้สุดที่รักอีกด้วย



“ไอ้แขกมันกินไม่เป็นหรอกม่า” ผมมั่นใจว่าไอ้โรห์ไม่น่าจะเคยแดกหัวไชเท้าด้วยซ้ำ



“เออน่า เอาไปๆ” อาม่ายัดเยียดมาให้สามกล่อง แน่นอนว่าสองก่องคือของผมส่วนอีกกล่องของไอ้แขก “เอาขนมเปี๊ยะไปฝากอาปองกุงล้วย” อะไรกันยังมีเผื่อแผ่ไอ้แห้งอีก



“สองก่องของอาชาหลี้ ส่วนลื้อก่องเลียวพอ” อ้าวเฮ้ย! อาม่า ทำไมถึงทำกับฉันได้ลงคอ



“อะไรอะม่า ของพุกสองสิ”



อาม่าโบกมือ “ลื้อเจี๊ยะเยอะๆอ้วงแล้ว” เฮ้ย! ไม่อ้วนสิอาม่า



แต่ถึงอาม่าจะพูดแบบนั้น พอผมออกจากบ้านมาก็ได้ทั้งไช้เทาก๋วย ขนมเปี๊ยะแล้วก็น้ำเก๊กฮวยอีกสองขวดใหญ่ แต่แน่นอนว่าทั้งหมดอาม่าบอกว่าต้องแบ่งอาชาหลี้หลานรักของอาม่าด้วย



เฮอะ! เรื่องอะไรจะแบ่งล่ะ



แต่มือนี่เสือกกะโหลกพิมพ์ไลน์ไปหามันว่า…




Noopook: มึงอยู่ไหน?




แล้วนี่กูจะทักมันไปทำไม รอแค่แป๊บเดียวก็ขึ้นว่าอ่านแล้วก็ตอบกลับมา




Pharaoh: I am at university


Noopook: ไปทำอะไรอะ?




ผมมองนาฬิกา ตอนนี้ประมาณสี่โมงกว่า วันอาทิตย์ด้วย




Pharaoh: I am studying for quizzes with friends




อ้อ...มันไปอ่านหนังสือที่มหาลัย เอาจริงผมว่ามันไปติวให้ชาวบ้านมากกว่า ตอนจบปีหนึ่งมันนี่แทบกวาดเอบวกมารัวๆ เกรดเฉลี่ยสามจุดเก้ากว่าๆ มันพลาดแค่วิชาเดียวที่ได้บีมั้งอะไรประมาณนี้ โธ่สู้กูไม่เห็นได้เลย กูนี่กวาดมาทุกแบบให้ป๊าม้าชื่นใจ ทั้ง เอบีซีดี เอบวกอย่างเดียวมันดูธรรมดาไป



ผมเลยบอกมันว่าเดี๋ยวเข้าไปหามันที่มหาลัยเลยดีกว่า จะเอาของกินไปให้มันด้วย แล้วค่อยกลับหอ ยังไงหอผมก็ไม่ได้ไกลจากมหาลัยเท่าไร ผมเลยบอกพี่แท็กซี่ที่นั่งออกมาจากเยาวราชว่าเปลี่ยนจากไปหอผมให้ไปส่งที่มหาลัยแทน



วันอาทิตย์รถไม่ติด แป๊บเดียวผมก็มาถึงในตัวมหาลัย ผมให้แท็กซี่จอดใกล้ๆกับคณะมัน จ่ายตังค์เสร็จก็หอบหิ้วของลงจากรถ ผมมาคณะมันนับครั้งได้เลยครับ ส่วนใหญ่มีแต่มันที่ไปคณะผม



พอเดินเข้ามาใกล้ต้ตึกเรื่อยๆก็ได้ยินเสียงคนหลายคนังเหมือนกำลังคุยกันซะมากกว่า อาจจะติวเสร็จแล้วก็ได้มั้งนะ



พอเดินไปถึงมีคนหลายกลุ่มเลยครับ สงสัยคงมานั่งอ่านกันเกือบทั้งคณะ แม่งแต่ะคนขนาดวันอาทิตย์มาอ่านหนังสือแต่งตัวกันมาอย่างกับจะไปแฟชั่นโชว์ มองมาที่สารรูปกูเอง...แต่งตัวแบบบ้านๆ รองเท้าแตะหนีบ พุงยื่นนิดๆ ตูดใหญ่หน่อยๆ แบกของพะรุงพะรังอีก มือซ้ายขวดน้ำเก๊กฮวย มือขวาของกินอีก



คือหลายคนก็มองมาที่ผมนะครับเพราะอย่างที่บอกไม่ใช่คนในคณะ ยิ่งอินเตอร์คนมันไม่เยอะมากเท่าภาคปกติ มันคงจำกันได้ ผมเห็นไอ้โรห์มันมองมาพอดี เลยทำตากระตุกๆ มันยิ้มๆแล้วค่อยลุกมาหา



“ถืออะไรมาเยอะแยะ?”



“อาม่าฝากมาทั้งนั้น” มันพยักหน้า ผมบอกมันก่อนแล้วว่าจะกลับบ้านที่เยาวราช



มันคว้าถุงทั้งหมดไปถือเอง ดี! กูถือจนนิ้วล็อคแล้ว มันพาผมเดินไปโต๊ะว่างๆที่ไม่มีคนนั่ง



“อาม่าฝากน้ำเก๊กฮวย ขนมเปี๊ยะกับไช้เทาก๋วยมาให้” ยื่นถุงทั้งหมดไปให้มันข้างในมีกล่องขนมแยกเอาไว้แล้ว



“เก๋กห่วย” ห่วยที่ไหน ฮวยสิมึง! แต่มึงอย่าค.ควายเชียวนะ



“เก๊กฮวยสิมึง” ผมจำได้ตอนผมให้มันกินครั้งแรก มันขมวดคิ้วใหญ่เลย มันไม่กล้ากินเพราะผมแกล้งบอกว่าคือฉี่ แต่ผมจับกรอกปากเลยครับ สุดท้ายก็ยอมกิน ยิ่งกินมันยิ่งชอบนะครับ บางครั้งมันก็ซื้อจากโรงอาหารที่เป็นน้ำหวานใส่แก้วมากิน แต่พวกนั้นมันใส่น้ำตาลเยอะ ไม่หอมดอกเก๊กฮวยด้วย ต้มกินเองนี่แหละอร่อยที่สุด



“แล้วพวกนี้คือ?” มันชูกล่องขนมเปี๊ยะกับไช้เทาก๋วย เปิดดูหน้าตาข้างใน ไช้เทาก๋วยยังอุ่นๆ กลิ่นหอมกุ้งแห้งลอยมาแตะจมูกเลย



รอบนี้ผมทำการบ้านมาดีครับ ส่งรูปไช้เทาก๋วยในเน็ตพร้อมกับคำอธิบายภาษาอังกฤษให้มันดู



“Radish cake?” เออนั่นแหละตามนั้น



“อืม...จะกินก็เอาไปอุ่นร้อนหน่อยหรือเอาไปทอดนะ” ผมแบ่งใส่ถุงให้มันสองกล่อง ส่วนผมเอากล่องเดียว



ผมมีน้ำใจเห็นไหม?



ผมรู้ว่ามันชอบมาบ้านเยาวราชของผมเพราะคนอยู่เยอะ มีเสียงเฮฮาไม่เคยเหงา อาม่าก็ชอบคุยกับมัน ผมอยากแบ่งสิ่งดีๆที่ผมมีให้กับเพื่อน



เอ่อ...พูดถึงเพื่อน ลืมนับไอ้ปองกุล ฮ่าๆ ไม่ลืมหรอกๆ มันเคยบ้านผมบ้างเป็นครั้งคราวแต่ไม่บ่อยสู้ไอ้แขกไม่ได้ อาม่าผมให้ขนมเปี๊ยะมาฝากมันครับ ไม่ต้องห่วง มันชอบกินอะไรหวานๆมากกว่าหัวไชเท้า



ผมแบ่งของให้มันเสร็จสรรพ มีน้ำเก๊กฮวยขวดหนึ่ง ไชเท้าก๋วยสองกล่อง ขนมเปี๊ยะหนึ่งกล่อง



“ชะรีฟ! ไปกินข้าวด้วยกันไหม?”



เพื่อนในคณะของมันตะโกนถาม ผมพอรู้จักอยู่บ้างบางคน หลายคนไม่รู้ชื่อแต่เคยเห็นหน้า



“อืม…” มันมองหน้าผม “ไม่เป็นอะไร...”



“อ้าวหรอ” เพื่อนมันยักไหล่ “อืม โอเคๆ”



“ทำไมไม่ไปอะ” ผมกลัวมันจะไม่เพื่อนคบแล้วนะเนี่ย



ผมมองสายตาคมหวานย้อย มันยิ้มบางๆ แต่ประโยคที่มันพูดออกมาทำเอาผมใจกระตุก



“ไปกินกับพุกดีกว่า...”



คือ...ไอ้ห่านจิก กูกินคนเดียวได้เว้ย แต่ไม่รู้ทำไมกูถึงเห็นขวดน้ำเก๊กฮวยเป็นทุ่งดอกลาเวนเดอร์น่ารักขึ้นมาจนต้องก้มหน้ายิ้ม





ผมสองคนเอาของกินทั้งหมดไปใส่รถไอ้โรห์เอาไว้ก่อนขี้เกียจหอบไปหอบมามันหนัก



...ครืน…



แต่ตอนนี้ฟ้าฝนเริ่มไม่เป็นใจแล้วครับ เมื่อกี้ยังสว่างโร่อยู่เลยตอนนี้แม่งครึ้ม ก้อนเมฆดำๆลอยเต็มท้องฟ้าเลยครับ



“กินไรโรห์ หาร้านเร็ว ฝนจะตกแล้ว” ผมบอกไอ้โรห์ คือมันจอดรถเอาไว้ที่มหาลัยแล้วเดินออกมาหาอะไรกินแถวๆนี้แทน



“พุกล่ะจะกินอะไร?”



ผมสอดส่องสายตาไปรอบๆ มีร้านที่ติดแอร์อยู่แค่สี่ร้านริมถนน ถ้านั่งร้านแบบนี้ก็ไม่เปียกฝน ตัวเลือกเริ่มแคบลงเพราะร้านติดแอร์มีแค่ร้านสเต็กสองร้านแต่ก็คนเยอะเหมือนกันเพราะเป็นร้านที่นักศึกษาชอบมากินกัน ร้านที่สามเป็นร้านอาหารตามสั่งทั่วไปมีเมนูเป็นพวกอาหารฟิวชั่นบ้าง ราคากันเอง พวกคนในมหาลัยก็ชอบ ส่วนร้านสุดท้ายเป็นร้านติ่มซำเข่งๆ แบบมีให้เลือกหลายอย่าง เลือกแล้วค่อยให้ร้านเอาไปนึ่งให้



โอย กินไรดีชีวิต!



กะเลือกร้านที่นั่งได้นานหน่อยเผื่อฝนตกจะได้นั่งรอฝนซา เพราะหน้าฝนตอนนี้เหมือนผีเข้าผีออก แบบตกมากวนตีนให้เปียกเล่นๆแล้วก็หยุดไรงี้



“กินนี่ละกัน” สุดท้ายใจมันร่ำร้องอยากกินเนื้อครับ เลยเลือกร้านสเต็กไป



สเต็กทั้งสองร้านก็แบบรสชาติเหมือนๆกันเมนูก็เหมือนกัน แบบเหมือนลอกกันมาเลย เลยกินร้านไหนก็ได้ที่มีที่นั่ง โชคดีมีร้านที่มีโต๊ะเล็กว่างพอดี



พวกผมสองคนเดินเข้ามาร้านก็เป็นที่จับตามองครับ ดูเป็นคนดังอะ ไอ้แขกอะคนมองเยอะจริง รูปร่างสูงใหญ่สะดุดตาแม้แต่คนเสิร์ฟที่เป็นชาวเพื่อนบ้านทาแป้งหม่องขาวยังแหงนหน้ามอง ไอ้โรห์แม่งต้องเดินก้มๆหัวเพราะเกือบเสยโคมไฟห้อยๆหลายรอบแล้ว



ส่วนหนูพุกนี่ก็คนมองนะ แต่ไม่ใช่เพราะสะดุดตาหรืออะไร คือตูดกูไปชนโต๊ะเขาจนขวดซอสตกหมด ต้องเดินแขม่วตูดแขม่วพุง ลำไส้ขดหมดแล้ว โลกนี่แม่งอยู่ยากเหลือเกิน!



โอย...ชีวิต...มึงจัดโต๊ะห่างๆกันหน่อยก็ได้เห็นใจกูบ้างไรบ้าง



แขม่วตูดเดินเลาะมาจนถึงโต๊ะได้ก็เล่นคนมองหน้าไปหลายโต๊ะเพราะชนแม่งหลายโต๊ะ พี่หนักงานชาวต่างชาติก็วางเมนูให้สองเล่มพร้อมกระดาษจด  



ผมคว้ากระดาษปากกามาถือไว้ มืออีกข้างก็เปิดๆดูเมนู มีภาพประกอบพร้อมชื่อเมนู ไอ้แขกมันเลยดูสบาย คือมันอ่านไทยได้แต่ถ้าเป็นไปได้ก็ขออังกฤษดีกว่า แต่ร้านนี้ไม่มีไง



“กินไร?” มันเปิดหน้าไปมา



ส่วนผมได้แล้ว เลือกกินเสต็กไก่สไปซี่ย่าง ชอบมาก อร่อย เผ็ดๆดี มาทีไรก็สั่ง อย่าทักว่าแดกไก่เป็นเก๊านะ เพราะกูเป็นอยู่แล้ว…



...เก๊า…



...รักเธอ…



ถรุยยย! เล่นเองขากเอง กรั่กๆๆ



“เอาสเต็กหมูละกัน” ผมพยักหน้าเขียนเพิ่มลงไปในใบ “พุก...what are you writing?”



ไอ้แขกขมวดคิ้วเมื่อผมยังเขียนต่อลงไปอีก



“ก็ชีสบอลทอดกับมักกะโรนีอบชีส” พวกนี้มันเป็นแค่ออร์เดิร์ฟของกินเล่นอะ



“Too much!”



“มันเป็นแอปปิไทเซอร์อะ ยูโนว?” กูฝอยภาษาฝรั่งใส่มึงเลยนะเนี่ย “พุกรู้ว่าโรห์กินหมด” นี่อ้อนด้วยนะ กูใจดีแค่ไหนสั่งเผื่อแผ่มึงด้วย



“Choose only one or choose nothing”



“อะไรอะ ไม่เอา จะชูสทูเลยอะ” คือกูเอาทั้งสองอย่างอะ ไม่ชูสโอนลี่วัน โอเค๊?!



“Ok then! But NO COLA, NO PEPSI” ก็ได้ไม่สั่งโค้กเป๊บซี่ก็ได้ เพราะร้านนี้มันขายเอส “And...NO EST!!!”



ไอ้เชี่ยแขกแม่งรู้ทันอีก!



“โอเค ฟาย!” ฟายในที่นี้ไม่ใช่ ok fine นะ แม่งโอเค ฟาย ตรงๆตัว เกร๊ดดดดด อยากกรีดร้องแรง!



เพ่! น้ำเปล่าขวด น้ำแข็งถัง!



ฮ่วย อดแดกของซ่าเลย ความกระชุ่มกระชวยหายหมด



พอยื่นใบจดไปให้พนักงานก็เกือบต้องสะกิดพี่เขาเพราะว่ายืนมองไอ้แขกตาลอยเลย จนผมสองคนแอบขำ พี่เขายิ้มเขินๆ แต่พ่อยอดชายนางก็ยิ้มให้อีก โอย...โต๊ะข้างๆยังมองจนจะทะลุ



“จ้า หล่อ จ้า” ผมเลยแขวะมันไปที



“แล้วพุกว่าหล่อไหมล่ะ” ผมเลิกคิ้วมองหน้าคนพูด



สบตานัยน์ตาคู่สวยหวานย้อย ใจกระตุกถี่ๆ “หล่อ...” ผมลืมตัวพึมพำ



ไอ้ฟาโรห์อมยิ้ม “พุกว่าหล่อหรอ”



ผมสะดุ้ง ตาล่อกแล่ก เมื่อกี้กูพูดเชี่ยอะไรออกไปวะ บ้าบอ



“วุ้ยยย กูสิหล่อกว่า” ผมรีบเสหน้าลงไปดูดน้ำ เหลือบตามองใบหน้าคมเข้มกับรอยยิ้มกว้างๆ รู้สึกว่าหัวใจจะพังอะ




“โอย อิ่ม” เดินลูบพุงออกมาจากร้าน ฟาดไปเยอะครับ ทั้งสเต็กทั้งชีสทอด ทั้งมักกะโรนี



ฝนตกลงมาอย่างที่คิดไว้เลยล่ะครับ แต่ว่าตอนนี้หยุดแล้วเหลือแต่พื้นเปียกๆกับน้ำที่หยดลงมาจากกันสาดรืมถนนแปะๆ



แต่พวกผมก็ยังไม่รีบกลับเพราะว่าอยากเดินย่อยก่อนมันอิ่มมากตอนนี้ ร้านรถเข็นที่เปียกฝนบ้างก็เริ่มกลับมาขายได้บ้าง หลังจากบางเจ้าต้องเข็นเข้าไปหลบในที่ร่ม



ผมไม่ได้จะซื้ออะไรเพิ่มนะ แค่ยืนดูเขาปั่นน้ำขายไปเรื่อยๆ มือก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมากดเล่น มีไลน์ของไอ้ปองกุลที่บอกว่าอย่าลืมเอาขนมเปี๊ยะไปให้มันด้วย ไม่น่าบอกมันเลยว่าอาม่าเอาขมมาฝากมัน



...แปะๆ…



อ้าว ฉิบหาย!



ฟ้าฝนไม่เป็นใจอีก ไอ้ฝนกวนตีน ตกแล้วหยุดแล้วตกลงมาอีก ผมรู้สึกถึงน้ำหยดแหมะที่หัวแต่มือยังติดพันโทรศัพท์



“พุกกลับเถอะ ฝนตกแล้ว” เสียงเข้มๆบอก ผมพยักหน้าหงึกหงัก ขาก็ก้าวตามมันที่เดินนำหน้าแต่ตาก็ยังมองหน้าจอ



“หนูพุก...เดินอย่าเล่นโทรศัพท์” ผมรู้สึกถึงมือใหญ่มาจับแขน ผมละสายตาจากหน้าจอไปมองคนพูด นัยน์ตาหวานย้อยของมันแฝงแววตำหนิ ก็รู้แล้วว่าเดินเล่นโทรศัพท์ไม่ได้



“จ้าๆ” ผมยอมเลิกเล่นแล้ว ผมรีบเดินต่อ



เดินไปจนถึงทางข้ามม้าลาย ฝนก็เริ่มตกแรงมากขึ้นจนเสืื้อเปียกเป็นดวงๆ ผมกับไอ้แขกหยุดรอเพื่อจะข้ามถนน พอเห็นว่ารถว่างก็เลยข้ามเลย แต่ฉิบหาย...ฝนเริ่มเทแบบฟ้ารั่ว



ระหว่างนั้นโทรศัพท์ผมดันสั่นขึ้นมา มือมันก็เลยเอาขึ้นมาดูแบบอัตโนมัติ โดยที่ไม่ได้ดูเลยว่า…



...แสงไฟสีส้มแสบตาจากรถยนต์โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ท่ามกลางสายฝน…



“หนูพุก!!!”



++++++++++++++++++++++++ 100% ++++++++++++++++++++++++++++++++


สวัสดีค่า


วันนี้เราเอาหนูพุกกับพ่อยอดชายมาลงให้แล้วนะคะ ตอนนี้จบแบบตื่นเต้นดีไหมมมม ฮ่าๆ แต่เราไม่สปอยล์หรอกนะว่าจะเป็นไงต่อ ให้ทุกคนทายกันเลยว่าตอนต่อไปจะเป็นยังไง อิๆ

อ่านแล้วอยากให้คอมเม้นกันเยอะๆ คนเขียนชอบอ่านคอมเม้นมาก ฮือออออ ตอนที่แล้วคอมเม้นน้อยจนน่าตกใจเลย


จากที่เห็นมีคนคอมเม้นเรื่องที่อยากให้หนูพุกผอมเนอะ นักเขียนขอชี้แจงอีกที่ว่าเรื่องนี้หนูกพุกจะไม่ผอมหุ่นเช้งนะคะ ยัยหนูมันจะเป็นแบบหมูแข็งแรงคะ ไม่ผอมแบบน้องเจ้าหรือว่าเรื่องอื่นที่ให้ลดเปลี่ยนเป็นคนใหม่ หนูพุกของเราจะเเป็นยัยหนูเกรียนๆเหมือนเดิมค่ะ


ปล. เราแปะภาพไชเท้าก๋วยไว้ให้ด้วยเผื่อใครไม่เคยเห็น คนเขียนชอบกินมากเลยน้าาาา อร่อยมากก บอกเลย ใครยังไม่เคยกินลองไปหาซื้อได้นะคะ ตามเยาวราชน่ามีเยอะเหมือนกัน


ขอบคุณทุกการติดตาม


เยิฟ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 484 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,695 ความคิดเห็น

  1. #1681 Xialyu (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 13:10
    หนูพุกกกกกกกกก
    #1,681
    0
  2. #1602 CallistoJpt (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 22:59
    หนูพุกกกกกก อย่าเป็นอะไรนะทั้งคู่เลย
    #1,602
    0
  3. #1520 ★Maimumi☆ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 02:08
    แงงงงเกินอะไรขึ้น หนูพุกกกก
    #1,520
    0
  4. #1428 PPSnook (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 12:48
    พุกแย่แล้ว
    #1,428
    0
  5. #1392 maybee23 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 11:25
    ทำไมชอบดื้อจังหืม พี่ฟาโรห์เขาห้ามอะไรน้องพุกก็อยากทำแม่งทุกอย่างเลย ขอตีทีได้มั้ยทำคนอื่นเขาเป็นห่วงเนี่ย
    #1,392
    0
  6. #1251 chandio (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 12:42
    น้องทำไมดื้อห้ามเป็นไรนะะะะ
    #1,251
    0
  7. #1129 agasep2 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 13:06
    น้องงงงงง ไม่เป็นไรใช่ไหม
    #1,129
    0
  8. #1026 lvsj (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 19:04
    อ่านละอยากกินไชเท้าก๋วยเลยค่ะ โอ่ยยยย
    หนูพุก ;-;
    #1,026
    0
  9. #609 gabriel.la(: (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 20:42
    อ่านตอนนี้หิวเลยง่า55555
    #609
    0
  10. #556 Hanna_Nohana (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 19:17
    หนูพุกคงไม่เป็นไรมั้ง แค่ม้วนตัวกลิ้งหลบ มีไขมันป้องกัน(?)กระดูกคงไม่หัก(?)หรอก55555
    #556
    0
  11. #538 baekbow (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 00:06
    ม่ายยยยย ห้ามมีใครเป็นไรนะ ฮืออออออ
    #538
    0
  12. #521 krappom_pompam (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 08:11
    เอ้า หมูพุกกกกกกก
    #521
    0
  13. #520 unloveable_m (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 20:37
    เฮ้ยยยย หนูพุกหลบรถเร็วววว
    #520
    0
  14. #519 Notty Kero (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 17:32
    พุกลูกกกกกกก
    #519
    0
  15. #518 CNNA (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 16:22
    หนูพุกจะกลิ้งหลุนๆไปไหนไม่ได้น๊าาาาาา หนูต้องไม่เป็นไรนะลูก เป็นหมูที่แข็งแรงงี้โดนรถชนต้องไม่เป็นไรนะลูก555555
    #518
    0
  16. #516 NON.TAPORN (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 23:09
    หนูพุกกกกกกก!!!
    #516
    0
  17. #515 punch tar (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 20:57
    ไม่น้าาาาาา
    #515
    0
  18. #514 เพื่อนที่ แสนดี (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 20:41
    หนูพุกกกก!! อย่าเป็นอะไรน้าาา
    #514
    0
  19. #513 OkoyUp13 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 19:42
    อ่าว ซวยละพุกเอ้ย ยึดมือถือเลย !
    #513
    0
  20. #512 Pop nomsod (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 18:18
    อื้ออออ อันตรายนะ
    #512
    0
  21. #511 February Asce (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 16:51
    ชีวิตตตตต เค้าห้ามเล่นมือถือตอนเดินนะลูก
    #511
    0
  22. #510 Nest (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 12:05
    ต้องโดนดุอีกแน่เลยพุกกกกกก
    #510
    0
  23. #509 noowiwie (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 09:58
    หนูพุกกกกกกก!!! อย่าเป็นอะไรนะลูกกกก
    #509
    0
  24. #508 บี.เหลือง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 08:25
    งื่ยยย ทะไมน่ารักก ละหนูพุกเราว่าอาจจิไม่เป็นไรเพราะมีฮีโร่ประจำตัวมาช่วย อิ่อิ่
    #508
    0
  25. #507 CLOVERSKY (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 07:56
    ไม่ต้องผอมก็ได้ค่ะแต่ขออิมเมจหนูพุกหน่อย คือแบบตอนนี้จินตนาการเราหนูพุกจะเป็นซูโม่อยู่แล้วค่ะ55555
    #507
    0