[FIC] You're Mine คือคุณ END #JackJae ft.BNior Markbam #ฟิคคือคุณ

ตอนที่ 8 : EP.7 หนี้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,737
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    8 มี.ค. 59




7




Jackson x Youngjae





     "มีอะไรก็คุยกันเองล่ะกัน ก่อนที่ฉันจะโมโหนาย! ชิส์!" แจ็คสันเดินนำจองกุกเข้ามาภายในห้อง ตามใจคนร่างบางอยากจะเคลียร์กับเพื่อนของตนให้รู้เรื่อง แจ็คสันเดินออกจากห้องไปทันที

     "ยองแจ ฉันขอโทษ"

     "เกิดอะไรขึ้น จองกุก"

     "ฉัน...เล่นบอลแพ้...แล้วพวกมันก็บอกให้ฉันกู้ ฉันก็เชื่อมัน ฉันไม่คิดว่ามันจะเยอะขนาดนี้ พวกมันขู่ว่าจะตามมาที่บ้านฉัน ยองแจฉันห่วงแม่ พวกมันยื่นข้อเสนอ...ว่า...ว่าขายนายให้กับพวกมันแล้วมันจะยกหนี้ให้ทั้งหมด"

     "ไอจองกุก!!" ยองแจปล่อยหมัดออกโดนหน้าจองกุกด้วยความโมโห ยองแจโกรธที่เพื่อนทำแบบนี้

     เสียงดังโครมครามดังขึ้น จนให้แจ็คสันต้องรีบปรี่ตัวเข้ามาดูสถานการณ์ ยองแจยืนกำมือแน่น โดยที่จองกุกล้มลงกับพื้น ร่างบางเตรียมง้างมือจะปล่อยหมัดอีกครั้ง แจ็คสันต้องรีบคว้าตัวยองแจไว้ทันที

     "ยองแจ!" แจ็คสันกอดยองแจทางด้านหลัง จองกุกได้แต่ร้องไห้ ร้องด้วยความเจ็บใจ ที่ทำกับเพื่อนของตนแบบนี้ลงไป เค้ารู้สึกจุกจนพูดไม่ออก

     "ฟู่ว วว~ ทำไมไม่บอกฉันตรงๆว่ะ จะได้มาช่วยกัน แม่งงงง!!" ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบสงัด กับอารมณ์อันมาคุของยองแจ มีไม่กี่ครั้งนักที่จะเห็นยองแจออกอาการโมโห จนลงไม้ลงมือขนาดนี้



     กริ๊งงงงงง!



     เสียงโทรศัพท์จองกุกดังขึ้นทำลายความเงียบ จองกุกมองนิ่งเมื่อเห็นว่าใครโทรมาหา

     "ติดพวกมันไว้เท่าไหร่? ฉันช่วยหาให้" ยองแจถือวิสาสะเข้าไปหยิบโทรศัพท์ของจองกุกขึ้นมา

     "5 แสน" ยองแจเบิกตาโพลง ร่างบางถอนหายใจ ก่อนจะกดรับสาย

     "เงินทั้งหมดเราจะคืนให้เอง แค่เราขอเวลา อืม ฮ่ะ! เดือนหนึ่ง!! พวกฉันเป็นนักศึกษานะว้อย ให้เวลาหน่อยดิ" ยองแจพูดจาห้วนๆลงไปปลายสาย แจ็คสันแย่งโทรศัพท์มาจากยองแจทันที ดูท่าทางแล้วฝ่ายนั้นไม่น่าจะยอมอะไรง่ายๆแน่

     "พรุ่งนี้! ฉันจะโอนให้พวกแกทั้งหมดเอง" พูดจบก็รีบกดวางสาย และโยนโทรศัพท์คืนให้จองกุกทันที

     "เฮ้ย! ทำไรเนี่ยพี่! ได้ขอป่ะ" ยองแจตะคอกใส่คนพี่

     "เออ!!! ไม่ได้ขอ แต่จะรอพวกมันมาเฉือดคอจองกุกกับตัวเองรึไงว่ะ!"

     "ก็เดี๋ยวผมหามาเองได้! จองกุกเอาโทรศัพท์มา"

     "ไม่ต้องเลยนะไอจองกุก แล้วเราจะหาเงินยังไง!"

     "ผมหาได้ล่ะกัน พี่ไม่ต้องยุ่ง"

     "หายังไงว่ะ เวลาแค่เดือนหนึ่ง มึงจะไปขายตัวหรอว่ะ!" แจ็คสันเสยคางยองแจขึ้น พูดบ้าไรไปว่ะแจ็คเอ้ย อยากต่อยปากตัวเอง

     "ไอ..." ยองแจเบิกตาโต! ไอสั้น!!! ปากเสียว่ะ ยองแจผลักอกแจ็คสันเข้าเต็มๆ ส่วนแจ็คสันก็ไม่ต่างกัน ทั้งคู่ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมกัน

     "เห้ย เอาน่ายองแจ ยังไงพี่แจ็คสันก็รับปากพวกมันไปแล้ว ยังไงผมก็ขอบคุณพี่นะครับ เรื่องเงินผมจะหาเงินมาคืนพี่ให้เร็วที่สุดนะครับ" จองกุกจับไหล่ยองแจแน่น

     "เออ ยังไงมึงก็น้องเจบีมัน กูช่วยอยู่ได้อยู่แล้ว" แจ็คสันถอนหายใจ ค่อยๆเย็นลง

     "แล้วก็ช่วยเลิกยุ่งเรื่องคนอื่นก็ดีนะ ถ้าเค้าไม่ขอ ก็ไม่ต้องมายะ..." ยองแจเริ่มพาลนึกถึงเรื่องในอดีต สิ่งที่แจ็คสันเคยทำเอาไว้

     "ยองแจ!!" แจ็คสันเลือดขึ้นหน้า ใจก็โมโหจนอยากจะต่อยหน้ายองแจ แต่อีกใจก็ห่วงคนร่างบางที่ต้องมารับผิดชอบกับเรื่องที่ไม่ได้ก่อ ไหนจะโดนยึดห้อง โดนเพื่อนขาย ยังต้องมาช่วยเพื่อนใช้หนี้ แถมเค้ายังใช้คำพูดไม่ดีออกไปอีก รู้สึกจุกกับคำพูดของยองแจเหมือนกัน ก็เป็นห่วงนี่หว่า ไม่อยากเห็นคนร่างบางร้องไห้อีก

     "ใจร้ายว่ะ ยองแจ!" ยังมีหน้าไปว่าเค้าอีกนะไอแจ็ค เอ็งนั้นแหละไปว่าเค้าก่อนนะ

     "พี่ก็ไม่ต่างจากผมหรอก" ยองแจมองตาขวาง "ป่ะ กุก!" ยองแจฉุดมือจองกุกออกจากห้องทันที เมื่อเดินออกมา ยองแจก็ทรุดตัวลงกับพื้นลงทันที เรื่องทั้งหมดไม่ใช่ความผิดของแจ็คสันถ้าไม่รวมเรื่องปากหมาๆของไอพี่สั้น ความจริงแล้วยองแจเองอยากจะขอบคุณคนพี่ที่ยื่นมือมาช่วยเหลือตนกับเพื่อน โกรธเพื่อนก็โกรธ โมโหตัวเองก็โมโห น้ำใสอุ่นๆค่อยเอ่อล้นตาออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ โกรธตัวเองทุกอย่าง

     "ยองแจ ฉันขอโทษ" จองกุกกอดเพื่อนตนไว้ด้วยความรู้สึกผิดจากใจ แถมยังทำเพื่อนทะเลาะกับรุ่นพี่อีก ทั้งคู่ได้แต่กอดกัน ต่างคนต่างไม่มีอะไรจะพูด นอกจากการระบายความรู้สึกทั้งหมดออกมาเป็นทั้งน้ำตาและอ้อมกอด












     "ฉันช่วยด้วย!" ยูคยอมกับแบมแบม ตะโกนขึ้นมาพร้อมกันด้วยสีหน้าจริงจัง ทั้ง 4   คนมารวมตัวกันที่ห้องของยูคยอมและแบมแบม

     "ขอบใจพวกมึงมากนะ และกูก็ขอโทษจริงๆว่ะ" จองกุกก้มหน้าก้มตา รู้สึกอยากร้องไห้ขึ้นมาอีกรอบ

     "ถ้ารู้สึกผิดจริง พวกฉันก็โอเคว้อย กุก ยังไงพวกเราก็เพื่อนกันว่ะ" แบมแบมก็รู้สึกโกรธอยู่บ้าง แต่เมื่อฟังจองกุกเล่ามาทั้งหมดแล้ว ก็ไม่แปลกที่คนเราจะเลือกเดินทางผิด คงไม่มีใครอยากให้เรื่องเป็นแบบนี้ แค่รู้สึกผิดหวังนิดหน่อยเท่านั้นเอง

     "ตั้ง 4 คน แปปเดียวน่าจะหาเงินใช้พี่เค้าทัน" ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยกับยูคยอม

     "แล้วพี่แจ็คยังไงอ่ะ ยองแจ?" คนร่างบางส่ายหน้า ปวดตาจากการร้องไห้หนัก จนคิดอะไรไม่ออก นึกถึงคำพูดของแจ็คสัน ใจก็รู้สึกหน่วงๆ น้ำตาเริ่มไหลอีกแล้วสิ

     "แล้วคืนนี้...จะกลับห้องมั้ย?" แบมแบมถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วง

     "ไม่เป็นไร แค่แอบขึ้นมายังยากเลย หอนี้โหดขนาด" แบมแบมหัวเราะ ถ้าโดนจับได้ว่าพวกเค้าแอบเข้าหอ มีหวังต้องโดนไล่ออกแน่ๆ ยองแจนั่งเหม่อลอยจนเผลอหลับไป โดยที่เพื่อนทั้ง 3 คน ยังคงมันส์กับเกมส์บนจอทีวี

     "ฉันไปล่ะนะ" ยองแจตัดสินใจกลับห้องของแจ็คสัน

     "อืม...ยองแจ!" แบมแบมวิ่งมาคว้ามือเพื่อนตนเอาไว้ ยองแจหันตามแรงดึงของแบมแบม

     "ถ้าพี่เค้าไม่เป็นห่วงจริง เค้าก็คงไม่มายุ่งด้วยหรอกจริง จะบอกไว้ให้" แบมแบมตบไหล่เพื่อนสองสามทีก่อนจะปิดประตูห้องลง นึกอยากจะต่อว่ายองแจเช่นกัน แค่เห็นหน้าหงอยๆของยองแจ ก็ดุไม่ออกซะแล้ว อีกอย่างยองแจเองก็คงรู้สึกแย่ไม่ใช่น้อยเช่นกัน หวังว่าสองคนนั้นจะเคลียร์กันเร็วๆนี้นะ

     ยองแจถอนหายใจก่อนค่อยๆแง้มประตู กวาดสายตาไปรอบๆแต่ห้องกลับว่างเปล่า นี่ก็สองทุ่มกว่าแล้ว ยองแจถอนหายใจ ทิ้งตัวลงบนที่นอนวันนี้เค้าหมดแรงแล้วจริงๆ ยองแจเด้งตัวจากที่นอน ถอดแว่นวางไว้ที่โต๊ะข้าง สายตาของยองแจก็ยังไม่สั้นมากเท่าไหร่ แค่ใส่ฝึกไว้จะได้ชินเองๆ ยองแจลุกเดินไปที่ครัวเพื่อจะมีอะไรมากหยุดเสียงร้อง
ท้องกระเพาะตนเองได้




     ปังงงงงงงงงงงงงงงง!!!




     ยองแจสะดุ้งตกใจ กับเสียงประตูห้องที่ดังลั่น ร่างบางรีบวิ่งออกมาจากครัว ยองแจหรี่ตามองร่างคนรางๆที่ยืนอยู่หน้าประตูห้อง

     "เออ ติดต่อได้รีบบอกกุเลยนะ อืม" แจ็คสันคุยผ่านโทรศัพท์ ก้มหน้าก้มตาเดินเข้ามาในห้อง หน้านิ่วคิ้วขมวด กดโทรศัพท์โดยไม่เงยหน้าขึ้นมามองยองแจเลยสักนิด

     "เออ...พี่...โอ๊ะ!" แจ็คสันชนเข้ากับร่างยองแจเต็มๆ คนพี่เงยหน้าขึ้นมาทันที แจ็คสันโผลเข้ากอดคนร่างบางแน่น โกรธก็โกรธ ห่วงก็ห่วง ตกใจแทบตายที่คนร่างบางหายไป ห้องก็ไม่ยอมกลับ ถ้าโดนไล่ตามเหมือนคราวก่อนจะทำยังไง ความรู้สึกหลากหลายไหลเจ้ามาจนแจ็คสันเองสับสนไปหมด ยองแจก็เช่นกัน ช่างเป็นอ้อมกอดที่มีความรู้สึกหน่วงเหลือเกิน ยิ่งนานคนพี่ก็ยิ่งกอดรัดแน่นขึ้น จนร่างบางต้องขืนตัวออกจากคนพี่

     "พอมั้ง หายใจไม่ออก" แจ็คสันคลายกอดออก  ใช้มือทั้งสองจับไหล่ยองแจไว้

     "หายไปไหนมาว่ะ โทรไปก็ไม่ติด ไลน์ไปก็ไม่อ่าน เกิดพวกมันเจ้าหนี้ยังมาตามมาอีก แล้วจะทำยังไงว่ะ กล้ามแม่งใหญ่อย่างั้น ตัวบางแค่นี้จะสู้ยังไงไหวไม่ไหวว่ะ เฮ้อ...ส่วนเงิน ฉันออกไปก่อน ดอกเบี้ยไม่คิด ไม่ทวงโหด ไม่จำกัดเวลาคืน! จะว่ายุ่งก็ช่างเถอะ ก็แค่อยากช่วยว่ะ เฮ้อ ดึกแล้วเว้ย รอมึงจนโมโหหิว!...เออ ขอโทษที่พูดแบบนั้นออกไป แต่ฉัน.." เป็นห่วงหรอกถึงได้ยื่นมือช่วย แต่ก็ไม่แปลกที่ยองแจจะโมโหเค้า เล่นไปพูดแบบนั้นใส่เป็นใครใครก็ต้องโกรธ แจ็คสันถอนหายปล่อยมือออกจากไหล่ยองแจ เสยผมสีทองระบายความร้อนของตัวเอง ยองแจกรอกตาไปมารอคนพี่พูดต่อ

     "อ้าาาา!!...จะกี่ปีกี่ทีก็เจ็บเว้ย!" แจ็คสันขึ้นเสียง มือหนายกเสยผมสีทองขึ้น

     "ขอโทษ..." ยองแจพึมพำกับตนเอง แจ็คสันย่อตัวนิดๆ เพื่อดูหน้าของคนร่างบาง ที่ตอนนี้คางจะสิงเข้ากับคอแล้ว

     "ฮืม...เออๆ ไม่โกรธแล้วหาย กันป่ะหิวจริงว่ะหาไรแดรกกัน"ยองแจเงยหน้าสบตาแจ็คสัน ที่อารมณ์เปลี่ยนเร็วยิ่งกว่าสายลมซะอีก แจ็คสันยิ้มให้ยองแจก่อนกอดคอคนร่างบางเดินออกจากห้องไปอย่างอารมณ์ดี๊ดี...




_______________________________________________________________




...Talk Talk...



 มาพูดคุย ติชมกันได้ในทวิตเลยนะ ติดแท๊กกันด้วยน้า
>>> #ฟิคคือคุณ <<<

เม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้า ทุกๆคอมเม้นไรท์อ่านหมดนะ
 เรารออ่านคอมเม้น+ติชมของทุกคนอยู่นะคะ ^o^
 
 


คู่หลักของเรากลับมาแล้ว คิดถึงกันป่าวววววว??
พี่ส้นเราก็ใจปล้ำเหลือเกินออกเงินใช้หนี้ให้น้องแตงด้วย
พี่ก็ปากร้าย น้องก็ไม่แพ้กัน ยังไงกันน้าคู่นี้
ติดตามตอนต่อไปกันด้วยน้าาาาาาา



ขอบคุณทุกคนที่ติดตามนะคะ ^w^
อ่านให้สนุกน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

279 ความคิดเห็น

  1. #277 Onlyliew (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 23:16
    เป็นไพโบลาร์หรอพี่สั้น5555
    #277
    0
  2. #251 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 15:30
    พี่แจ็คแอบเหมือนน้องหมาบ้า เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย จะเอายังไงพูดมา ฮอลลลล
    #251
    0
  3. #182 JessMark (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 23:10
    แจ็คเวลาตัวเอง- ละยองแจด่าให้เอาตังยัดปากแจนะ
    #182
    0
  4. #90 Kat_ty_k (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 23:31
    โหยยยย เฮียรวยมากกกกกกก
    #90
    0
  5. #63 embrace (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 12:07
    ดีแล้วที่ดีกันน ยองแจเซอร์วิสพี่เขาหน่อย55เอ๊ย ไม่ใช่
    #63
    0
  6. #50 maprangseetha (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มีนาคม 2559 / 03:38
    เดี๋ยวๆแจ๊คนี่ไบโพล่าหรอ เปลี่ยนอารมณ์ไวมาก5555
    #50
    0
  7. #47 Sone91 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มีนาคม 2559 / 00:00
    อืออออ ชอบอิมเมจตัวละครดูเป็นผู้ชายๆดี นายเอกไม่นุ้งนิ้งเหมือนผู้หญิงเกินไปมีความเป็นผู้ชายที่สู้คนอารมร้อนโกรธอะไรเเบบนี้อะเราชอบเเบบนี้ค่อยรู้สึกฟินๆอินๆ สนุกมากค่ะ เข้าใจจงกุกนะมันถึงทางตันเเล้วจริงๆเเต่สิ่งหนึ่งที่อย่าลืมก็คือเพื่อน ชอบอารมตอนที่ยองเเจต่อยกุกเเล้วบอกว่าจะช่วยเป็นอะไรที่เเอบซึ้งอะ
    #47
    0
  8. #46 my rice (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 23:08
    น่าร้ากกกกกก -/////-
    #46
    0
  9. #45 ☻You Are My A+☻ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 22:44
    ตอนท้ายดีกับใจมากเลย ชอบการระเบิดอารมณ์ของแจ็คสัน ชอบที่เดินเข้าไปกอด ชอบที่กอดคอเดินออกไปหาอะไรกินกัน
    #45
    0
  10. #44 cafepae (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 22:10
    ดีกับใจจจ มาต่อไวไวนะคะ
    #44
    0