[FIC] You're Mine คือคุณ END #JackJae ft.BNior Markbam #ฟิคคือคุณ

ตอนที่ 7 : EP.6 ความรู้สึกที่เก็บซ่อน [BNior]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,819
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    1 มี.ค. 59






6


Jaebum x Jinyoung


     ถ้าคนเราได้ยินเสียงหัวใจของกันและกันได้ มันคงจะดี แต่ถ้าเกิดเสียงของอีกฝ่ายไม่ตรงกับเรา ถ้าเค้าไม่ยอมเปิดใจได้ยินเสียงเรานั่น ก็เป็นเรื่องที่น่าเศร้า ใครหลายๆคนที่มักจะแอบรักใครสักคน ไม่ว่าจะ ดาราสุดฮอต รุ่นน้องสุดน่ารัก รุ่นพี่สุดคลู หรือเพื่อนสุดเกรียน จินยองก็คือหนึ่งในนั้นเช่นกัน

     "นี่เนียร์..." เจบี เพื่อนตั้งแต่สมัยอนุบาล ที่เคยอาศัยอยู่บ้านติดกัน จนเมื่อถึงม.ปลาย จินยองต้องย้ายไปอยู่ต่างจังหวัดตามพ่อกับแม่ และทั้งคู่ก็กลับมาเรียนที่มหาลัยเดียวกันอีกครั้ง จินยองที่อ่านหนังสืออยู่เงยหน้าขึ้นตามเสียงเรียก

     "ฉันว่า นายมาเป็นเลขาฉันเถอะ"

     "ทำไมล่ะ?"

     "อยากหาคนมาเดินเคียงข้างไง กิกิ" เจบียิ้มตาหยี ลอยหน้าลอยตา จินยองส่ายหน้า พร้อมผลักหน้ากวนๆของเจบีออกไปไกลๆ

     "ย๊า ! จริงๆนะ ฉันว่าเนียร์เหมาะสมที่สุดแล้ว"

     "เหมาะสมอะไร?"

     "ก็...เลขาเก๊าไงงงงงงง"

     "อย่ามาล้อเล่นน้า"

     "เห้ย!! จริ๊ง! จะให้ข้าทำอะไรก็ได้ ข้ายอมเอ็งทุกอย่างแล้วนังเรียม" จินยองจ้องไปในตาของเจบี นึกอยากจะใช้โอกาสคำขอนี้ มาทำให้เจบีรักตนเหลือเกิน แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ การทำแบบนั้นก็ได้มาแค่ตัวของเค้าเท่านั้นเองนั้นแหละ จินยอง

     "ไม่ได้หรอก!"

     "อะไรไม่ได้ว่ะ"

     "...เรื่องที่...ฉันจะขอ..." จินยองหันหลบหน้าเจบีกลัวเจบีจะเห็นว่าตนแสดงสีหน้าอะไรออกไป เจบีได้แต่มองท่าทางของจินยอง ก่อนทั้งคู่จะได้รับสายเร่งด่วนจากแจ็คสัน








     "อย่ามายุ่งกับยองแจ!"

     เสียงแจ็คสันประกาศลั่นไปทั่วบริเวณนั้น เจบีหันไปยักไหล่กับจินยอง ก่อนจะปล่อยหมัดไปอีกสองสามที พวกที่เหลือก็ล้มลงกองกับพื้น เจบีเช็ดเลือดที่ปากตัวเอง ก่อนเดินมากอดคอจินยอง

     "ไหนน้องบอกไม่ชอบใช้กำลัง"

     "ก็ถ้ามันจำเป็น"

     "ฮึ เก๋าว่ะ"

     "สงสารน้องมัน โดนเพื่อนหักหลังแบบนี้"

     "ทำไม เคยโดนไง"

     "ไม่อ่ะ...มีแต่...จะหักหลังเค้า..." จินยองเองก็หักหลังเจบีคนนี้ที่ใช้คำว่า เพื่อน มาเป็นตัวการ ทำให้ได้ใกล้ชิดพิเศษ จินยองรู้สึกผิดเหลือเกิน ทุกครั้งที่เจบีมักจะให้ความสำคัญกับตน มากกว่าแฟนสาวของเจบี เจบีหยุดเดิน ก้มมองจินยองที่ตอนนี้ ก้มหน้าจนแทบจะจูบพื้นให้จนได้ เจบีต้องจับหน้าเพื่อนตนให้มาอยู่ระดับปกติ ถ้าขืนปล่อยให้เดินก้มแบบนั้นมีหวังได้เข้าไปสิงสู่ต้นไม้สักต้นแน่

     "อยากกินไรป่ะ?" เจบีถามขึ้นทำลายความเงียบ

     "ทำไม เลี้ยง?"

     "ไปบ้านดิ จะทำให้กิน ได้ไปทำแผลด้วย"

     ไม่ทันได้ตอบตกลง เจบีก็ลากเพื่อนตัวเล็กขึ้นรถมอเตอร์ไซค์คันเก่ง จินยองได้แต่ยืนนิ่งดูการกระทำของเจบี  คนชิคเห็นเพื่อนตนยืนนิ่ง จึงดึงร่างจินยองเข้ามาชิดพร้อมใส่หมวกกันน็อตให้เพื่อน  จินยองใจเต้นราวกับเสียงกลอง กับการกระทำของเพื่อนสุดชิคคนนี้ มองการกระทำ จดจำทุกอย่างไว้อยากจะตักตวงเวลานี้ให้นานที่สุด

     "อะไรติดหน้าฉันป่ะ?" เจบียกมือลูบหน้าตัวเอง ก็จินยองเล่นจ้องหน้าขนาดนั้น หรือผักติดฟันว่ะ  เดี๋ยวไม่หล่อนะไม่ได้นะเว้ย

     "อ่อ ปะ ป่าว ไปยัง" จินยองตีไปที่หมวกกันน็อตของเจบีทีหนึ่ง ก่อนลากเพื่อนสุดชิคที่กำลังยีฟันอยู่หน้ากระจกของหมวกกันน็อตของจินยองนั้น ไปขึ้นรถสักที เจบีก้าวขึ้นรถอย่างมาดแมน ตามด้วยจินยอง ที่นั่งเก้ๆกังๆ ไม่รู้จะเอามือไว้ตรงไหนดี เจบีเห็นเช่นนั้นก็คว้ามือของคนข้างหลังมากอดเอวตนไว้

     "เกาะดีๆนะ พี่บีจะพาน้องสก้อยเนียร์แว้นให้ถึงสวรรค์เลย" รถคันเเรงออกตัวมุ่งสู่บ้านอันแสนสุขของเจบี พร้อมสก๊อยจำเป็นอย่างจินยองที่นั่งซ้อนท้ายมาด้วย








     "ถึงแล้วจย้าาาาา" เจบีก้าวลงรถ ถอดหมวกกันน็อตของตน ก่อนจะหันมาช่วยถอดหมวกให้เพื่อนตัวเล็ก จินยองสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะตีมือเจบีไปฉากใหญ่ คนชิคยักไหล่ เบ้หน้า คนอะไรถึงเนื้อถึงตัวตลอด ใจสั่นนะว้อย ไอคนชิค! จินยองถอดหมวกตัวเองเสร็จเจบีก็ไม่รอช้าฉุดมือเพื่อนตัวเล็กเดินเข้า บ้านอย่างคุ้นชิน

     "รอแปปนะ นั่งนี่แหละ" จินยองพยักหน้า นั่งลงบนโซฟาสีดำเรียบ ตามที่เจ้าบ้านบอก จินยองใช้สายตาสำรวจภายในบ้าน ที่ตกแต่งด้วยโทนสีขาวดำส่วนใหญ่ ภาพวาดฝีมือของเจบี แขวนเรียงตามกำแพง และวางตามโต๊ะโชว์ จินยองมองไปเรื่อยๆจนความรู้สึกชาที่แผลเริ่มหาย ความเจ็บปวดเข้ามาทดแทน จินยองเบ้หน้าด้วยความเจ็บ

     "มาล้าวววววว เห้ย! อย่าเอามือแตะดิว่ะ สกปรก"

     "ฮือ...เริ่มเจ็บล่ะอ่ะ"

     "เออๆ อยู่นิ่งๆล้างแผลก่อน ถ้าหน้าสวยๆของนายเป็นแผลเป็น เสียดายแย่ว่ะ" ใจของจินยองเต้นรัวอีกครั้งของวัน ก็รู้อยู่หรอกว่า เจ้าตัวพูดแค่สนุกๆเท่านั่น แต่จะให้ทำยังไงได้ เมื่อคนที่พูดนั้นคือคนเราแอบชอบ ให้ตายเถอะ เก่งมาจากไหนยังไงใจก็สั่นล่ะ

     ทั้งคู่สลับกันทำแผลกันไปมา พร้อมนั่งคุยงานกันไปมาตามประสาเพื่อนร่วมห้องเรียน เจบีก็ยังไม่วายชักนำให้จินยองมาเป็นเลขาตน จินยองใช่ว่าจะเล่นตัวอะไร แต่เพียงไม่อยากให้ใกล้ชิดไปมากกว่านี้อีก กลัวว่าอีกฝ่ายจะรู้ตัว กลัวว่าจะกลับมาเป็นเพื่อนกันไม่ได้อีก ตนก็ไม่ใช่คนที่เก็บความรู้เก่งเท่าไหร่ แค่ปัจจุบันก็จะแย่อยู่แล้ว

     "เฮ้ย!กินข้าวผัดป่ะ?" เจบีตบไหล่จินยอง ที่ดูจะนั่งสติหลุดไปไหนอีกแล้ว

     "เอ่อ กินดิ ของฟรี" จินยองยิ้มตาหยี โดยที่ไม่รู้เลย ว่ารอยยิ้มนั้นทำให้อีกฝ่ายนั้นใจเต้นแรงได้เช่นกัน คนอะไรยิ้มเหมือนแมวจังว่ะ เจบีหลับตาหยี ส่ายหน้าไล่ความคิด และเดินเข้าครัวหายไป









     เจบีถือจานข้าวหอมฉุยออกมาจากห้องครัวของตนหวังจะให้จินยองได้ชิมฝีมือตนดีๆ สักครั้ง คนสุดชิคเดินยิ้มอย่างภูมิใจ ก็ต้องพับความตั้งใจที่คิดเมื่อกี้ไว้ก่อน เมื่อเพื่อนตัวเล็กหลับคอพับอยู่บนโซฟาของตน ดูท่าของคนหลับแล้วท่าจะหลับไม่ค่อยสบาย เจบียืนดูเพื่อนตนที่หลับเอียงจนตัวแทบจะหล่นพื้น เจบีต้องรีบวางจานข้าวลงเพื่อรับตัวเพื่อนตัวเล็กตรงหน้า ให้พิงไปกับโซฟาสบายๆ

     "ตื่นมากินข้าวมั้ย หิวว่ะ" เจบีนั่งลงข้างจินยอง พลางมองไปบนจานข้าวอย่างน่าเสียดาย

     "นอนยั่วว่ะ ห้าววว กุก็...ง่วง~" และแล้วทั้งคู่ก็จมสู่ห้วงนิทราไปในที่สุด









     จินยองสะดุ้งตื่นจากเหน็บชาที่เกิดจากไหล่ข้างขวาตน กวาดสายตาไปข้างๆ ก็พบเจบีคนชิคนอนซบไหล่ตนอยู่ จินยองขมวดคิ้วควานหาโทรศัพท์เครื่องบางเพื่อดูเวลา
จินยองเด้งตัวขึ้นมาทันที ตายห่า!จะ 4 ทุ่มแล้ว

     "มึงงงงง จะ 4 ทุ่มแล้วเอ้ยยย" จินยองพลักหัวเจบีออกไป แต่หัวเจบีนี้ช่างหนึบกับไหล่เหลือเกิน ชาติที่แล้วเป็นกาวตราช้างรึไงกัน!

     "ฮรือ จะกลับเรอะ สภาพนี้เนี่ยนะ" เจบีชี้ไปที่แผลจินยอง

    "แม่นายคงต้องวุ่นพาไปแจ้งความแน่" จริงอย่างที่เจบีพูด ถ้าเค้ากลับสภาพนี้มีหวัง แม่ต้องเป็นห่วงแน่ๆ

     "ค้างนี่ล่ะ กุง่วง" เจบีไม่รอคำตอบจากจินยอง พร้อมกอดร่างจินยองเอนตัวกลับมาที่เดิมเพื่อตนจะได้นอนซบอีกด้วย

     "ขอโทรบอกแม่ก่อนล่ะกัน" จินยองชูโทรศัพท์ขึ้นมา หวังว่าจะหลุดจากอ้อมกอดนี้

     "มาฉันเคลียเอง" เจบีฉุดโทรศัพท์เพื่อนตน และลุกขึ้นไปคุยโทรศัพท์ของจินยองอย่างหน้าตาเฉย

     "อ้ะ แม่บอกอนุญาติ เคนะ นอน!" เจบีทิ้งตัวลงนอนอีกครั้ง นี่สรุปแม่ตนหรือแม่เจบีกันแน่เนี่ย เจบีเริ่มกอดจินยองและซบไหล่อีกครั้ง

     "เฮ้ย!นอนในห้องปะ"

     "หน่ะ!ชวนผู้ชายเข้าห้องด้วย"

     "ชวนผู้ชายไหน ชวนเอ็งเนี่ย นอนโซฟาไม่เมื่อยไง"

     "ก็นอนไหล่เนียร์สบายดี๊ดีย์" ไม่พูดเปล่า เจบียิ่งกระชับกอดจินยองให้แน่นขึ้นอีก ขยี้จมูกไปมาอยู่ตรงไหล่ของคนในอ้อมกอด

     "แต่กุเมื่อยว่ะเพื่อน"

     "เห้ย!หยาบคายว่ะ" เจบีเงยหน้ามองจินยอง ที่ตอนนี้งอนแก้มป่องแล้ว สุดท้ายเจบีก็ต้องยอมเดินเข้าห้องนอนของตน แต่ทำไมจินยองถึงไม่ตามเค้ามาล่ะ

     "ไม่เข้ามาอ่ะ ง่วงไม่ใช่เรอะ!"

     "ฉันนอนโซฟาได้"

     "ฮืมมม ไม่อ่ะ มานอนในห้องเนี่ยแหละ" เจบีเดินลากแขนเพื่อนตัวเล็กเข้ามาในห้องอย่างไม่ถามความสมัครใจของอีกฝ่าย จินยองใช่ว่าอยากจะยอมง่ายๆ แต่ด้วยความง่วงและหมดแรงจึงยอมอ่อนใจตามแรงดึงของเจบีมานอนอยู่บนเตียง เดียวกัน เจบีทิ้งตัวลงนอนพร้อมดึงร่างของเพื่อนลงมาด้วย จินยองทิ้งตัวลงตามแรงดึงของเจบี ร่างเล็กเลือกที่จะนอนหันหลังให้เพื่อนคนชิค เจบีก็หันหลังให้เช่นกัน

     "ฝันดี" จินยองเอ่ยเบาๆก่อนหลับตา    

     "อืม...ฝันดี" ไม่พูดเปล่า เจบีเองจากตอนแรกที่หันหลังให้ ก็กลับพลิกตัวมากอดด้านหลังของเพื่อนตัวเล็ก จากคนง่วงใกล้จะหลับกลับกลายหลับไม่ลง จินยองนายต้องข่มใจไว้ 1 2 3 ไอเจบีเอ้ยฉันจะหัวใจวายเพราะแก!!!...




_______________________________________________________________




...Talk Talk...

 มาพูดคุย ติชมกันได้ในทวิตเลยนะ ติดแท๊กกันเลย
>>> #ฟิคคือคุณ <<<

เม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้า ทุกๆคอมเม้นไรท์อ่านหมดนะ
 เรารออ่านคอมเม้น+ติชมของทุกคนอยู่นะคะ ^o^
 
 


คู่รองของเรามาแล้วๆๆๆ บีเนียร์ นั่นเอง พี่บีชิคกับเนียร์คนงาม
มาแนวเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ จริงๆอยากให้ออกแนวตลกๆ โดยเฉพาะตัวพี่บี
อยู่เนียร์นี่แบ็วๆ เด๋อๆ ความรู้สึกช้า แต่กับคนอื่นทำตัวชิคขค้นมาทันที

ยังก็ไงก็ให้กำลังเนียร์ในความรักครั้งนี้ด้วยนะคะ เย้ๆ !


ผ่านมาถึงตอนที่ 6 แล้วเนอะ ครั้งนี้ขอแนะนำตัวหน่อยละกัน
ชื่อ เม นะคะ หรือจะเรียก ยงต์ ตามชื่อทวิตเลยก็ได้
อายุ 21 แล้วเนอะ จริงๆ เคยแต่งฟิคมาหลายเรื่องเลย
แต่ไม่เคยเอาลงสักที ครั้งนี้ได้โอกาส
ก็ฝากฟิคเรื่องนี้กับทุกคนด้วยนะคะ
หวังว่าเรื่องนี้จะให้ทุกๆคนได้มีความสุข สนุกไปด้วยกันเนอะ

มาติดตามทวิตได้นะ >>> @memikosan <<<
ติดตามไว้ดีๆเรามีของแจกแน่ๆ =w=


เราจะอีกฟิคอาทิตย์ล่ะ 2 ตอนอย่างต่ำนะคะ
ขอบคุณทุกคนที่ติดตามนะคะ ^w^

อ่านให้สนุกน้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

279 ความคิดเห็น

  1. #276 _Crazymonkey (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 22:20
    โอ้ยยยย พี่บีจะรู้ไหมมม ว่าทำใครหวั่นไหวววว
    #276
    0
  2. #250 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 15:18
    แอบรักเพื่อนก็งี้แหละ ทำไรมากไม่ได้ กลัวคำว่าเพื่อน คำว่าพี่จะหายไป
    #250
    0
  3. #239 มณี (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 16:17
    บี๋น้อยของกุจะมีเมียเพราะยงต์
    #239
    0
  4. #181 JessMark (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 23:03
    คู่นี้ก็มิ้งดี
    #181
    0
  5. #157 pompammiiz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 23:34
    ชูป้าย บีเนียร์
    #157
    0
  6. #119 n'aomamm Pk. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 22:44
    ผมนี่ลุกขึ้นเชียร์คู่นี้เลยครับ 55555
    #119
    0
  7. #87 Kat_ty_k (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 23:26
    โงยยยยย ใจสั่น!!! ยิ่งใกล้กันด้วยยย งืออออ
    #87
    0
  8. #62 embrace (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 12:05
    เจบีก็จีบ จินยองก็หวั่นไหวแรง555
    #62
    0
  9. #43 my rice (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 14:22
    -////////- ไม่ไหวๆเขิลแรง
    #43
    0
  10. #42 cafepae (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 00:56
    เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อจริงๆ
    #42
    0