[FIC] You're Mine คือคุณ END #JackJae ft.BNior Markbam #ฟิคคือคุณ

ตอนที่ 22 : EP.21 Special BNoir

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,611
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    5 มิ.ย. 59

© themy butter




EP 21




Jaebum x Jinyoung







     ฟ้าหลังฝนมักจะสวยงามเสมอจริงหรอ?

     แม้ว่าพายุจะพัดโหมแรงจนทำอะไรเสียหายไปมากมาย สุดท้ายทุกสิ่งทุกอย่างก็จะถูกฟื้นฟูได้ด้วยแรงใจของใครหลายคนที่คอยช่วยเหลือ ไม่ต่างกับใจและร่างกายตอนนี้ของจินยองเอง
     หลังจากวันนั้นเขาก็ไม่ได้กลับบ้านอีกเลยพราะเพื่อนคนชิคนั้นไม่ยอมให้ตนได้กลับบ้านด้วยสภาพจิตใจของเขาเองที่ยังทำให้ใครหลายคนต้องเป็นหวง เป็นเวลาผ่านมาราวๆ 1 อาทิตย์กว่าก็ยอมรับกับสิ่งที่ตนเองได้สูญเสียไป ที่ผ่านมาทั้งจิตตกและคิดมากกับเหตุการณ์ที่ทุกอย่าง ตนแทบอยากจะฉีกร่างกาย อันโสมมนี้ทิ้งให้รู้แล้วรู้รอด ทั้งโกรธทั้งเคืองตัวเองที่ไม่สามารถดูแลร่างกายนี้ได้จนวินาทีสุดท้าย เสียงเปิดประตูจากห้องน้ำดึงความคิดของจินยองหายไปพร้อมกับร่างสูงของคนชิคที่พึ่งอาบน้ำเสร็จ

     "อ่า ตื่นเร็วจัง อยากกินอะไรมั้ย" คนชิดใช้ผ้าสีขาวขยี้ผมเปียกๆของตัวเอง จินยองส่ายหน้าตอบกลับ สายตาจ้องมองท่อนบนของคนชิค ก่อนจะละสายตาออกจากคนตรงหน้า รู้สึกได้ถึงความร้อนบนใบหน้าตนอยู่ เจบีนั้นเล่นเปลื่อยท่อนบนอย่างไม่อายฟ้าดินกันเลยเชียว คนอย่างจินยองก็เขินเป็นกับเขานะ

     "เป็นไรไม่สบายหรอ หน้าแดงๆ โฮ๊ะ!"  คนชิคยื่นหน้าแตะหน้าผากเพื่อนที่กำลังทำหน้าแมว หน้าอย่างนี้ทำให้หัวใจ ของคนชิคๆอย่างเจบีเต้นแรงขึ้นมาได้เหมือนกัน คนชิคผละหน้าตัวเองออกมา

     "มะ ไม่ร้อนนิ ไมหน้าแดงวะ ถ้าวันนี้ไปไม่ไหวหยุดต่อก็ได้นะ" หรือว่าจินยองจะเขินหุ่นของตนกันนะ ไม่แน่นี่หว่าก็คนมันหุ่นดีอยู่แล้ว

     "อืม มะ ไม่เป็นไร โอเคแล้วน่า" ใบหน้าขาวยิ่งแดงก่ำกว่าเดิม เมื่อเจบียื่นหน้าเข้ามาใกล้อีกที หัวใจของทั้งคู่ต่างฝ่ายต่างเต้นรัว เพียงแต่ทั้งคู่ไม่ได้รับรู้เสียงหัวใจของอีกฝ่ายก็เท่านั้น 

     "แน่ใจ๊?" จินยองพยักหน้าตอบ คนชิคยักไหล่เบาๆ หน้าอ้อนเหมือนแมวแบบนั้นโคตรทำให้ใจสั่นได้ดียิ่งกว่าออกกำลังอีกนะเนี่ย จินยองนายคือเครื่องออกกำลังกายของฉัน เจบีหัวเราะในลำคอให้กับความคิดตัวเอง ก่อนจะหายลับเข้าไปในห้อง มีเพียงจินยองที่นั่งตัวเกร็งเพราะสายตาของเจบี เมื่อกี้นั้น



     มันดูเจ้าเล่ห์อย่างที่เขาชอบมองใส่สาวๆพวกนั้นเหลือเกิน 














     "สัสเอ้ย!!!" เจบีสบถอย่างหัวเสีย

     "ฉันไปเอง ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพราะฉัน" จินยองกุมมือเจบีแน่น

     "จำไว้นะเนียร์ นายไม่ผิด" เจบีจรดปากลงหน้าผากมน

     "พวกฉันจะกลับมาทุกคน สัญญา" คนชิคลูบแก้มจินยองอย่างเบาก่อนจะส่งยิ้มมุมปากแบบชิคๆ และเดินออกไปจากห้องหายลับไป จินยองได้แต่นั่งกุมมือตัวเองแน่นความคิดและความกังวลพรั้งพรูเข้ามาในสมอง มากมาย 

     "พี่จินยองครับ!!" แบมแบมวิ่งหอบเข้ามาในห้อง

     "มีอะไรเปล่าแบม พวกมาร์คไปแล้วนะ" 

     "คือผมหาหลักฐานช่วยพวกรุ่นพี่ได้แล้วนะครับ แต่...ผมอยากให้พี่ดูมันก่อน" แบมแบมยื่นโทรศัพท์เครื่องบางให้รุ่นพี่หน้าสวย จินยองเบิกตาโพร่งเมื่อใน หน้าจอนั้นมีร่างตนที่นอนอยู่โดยมีร่างจุนเคกำลังกระทำการนั่นอยู่ หัวใจแทบ หยุดเต้น น้ำตาเอ่อล้นไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง 

     "ผมอยากมาถามพี่ก่อนนะครับ ผมก็กลัวเหมือนกันกับคลิปนี้...ถ้า..."
      แบมแบมไม่กล้าจะพูดอะไรออกไปอีก กลัวว่าจะไปกระทบกับจิตใจของรุ่นพี่ตน เพราะกว่าจินยองจะหายปกติได้ทุกคนนั้นก็แทบจะจิตตกตามกันไปเลยทีเดียว คลิปมันอาจจะช่วยพวกพี่เจบีได้ แต่มันอาจจะทำร้ายจินยองเองด้วยเช่นกัน แม้ว่าหลักฐานชิ้นนี้จะเป็นแผนการของมาร์คที่ให้ตนไปหามาก็จริง แต่เมื่อตอนเห็นคลิปนี้ตนก็เลือกจะมาถามการตัดสินใจจากจินยองก่อนดีกว่า

     "ไม่เป็นไรหรอกแบม ไปส่งให้พวกเขาเถอะ ถ้ามันจะช่วยทุกคนได้จริงๆ" หน้าสวยยิ้มหวานให้รุ่นน้อง

      "พี่ยอมที่จะต้องอับอายมากมาย เรื่องทั้งหมดมันเกิดเพราะพี่เองแบม ฮึก
     พี่ขอโท
     พี่ยอม ฮึก ยอมทำทุกอย่างเพื่อเพื่อน
     เพื่อ
คนที่พี่รัก พี่ไม่อยากให้ใครเดือนร้อนอีกแล้ว
     พี่มันไม่ได้เรื่องเลย ฮึก พี่ต้องทำคนที่พี่รักเดือนร้อนทุกที
     พี่มันแย่ แย่จนไม่อาจจะบอกรักคนที่รักมาตลอด
     เพราะตอนนี้พี่มันสกปรกแล้ว พี่มัน..."

    
     แบมแบมกุมมือจินยองแน่นก่อนที่อีกฝ่ายจะคิดมากและพูดอะไรให้บันท่อนจิตใจไปมากกว่านี้ แบมแบมฉุดร่างจินยองขึ้นมาเพื่อดึงสติของอีกฝ่าย

     "พี่จินยอง พี่รักพี่เจบีใช่มั้ยครับ!" ดวงตาเรียวเบิกตาโพล่ง กับคำถามตรงๆของรุ่นน้องตนเอง จินยองพยักหน้าตอบรับแทนการพูด

     "เชื่อในหัวใจของพี่เจบีเถอะครับ พี่เจบีก็รู้สึกไม่ต่างกับพี่เลยทุกอย่าง ทุกอย่างจริงๆครับ อย่าเอาแต่โทษตัวเองเลยนะ"











     ล่วงเลยเวลาไปพักใหญ่หลังการตัดสินของอธิการปาร์ค แจ็คสันขอตัวไปจัดการเอกสาร เรื่องลาออก มาร์คลากเจบีออกไปคุยข้างนอก ส่วนแบมแบมที่เหมือนจะพูดอะไรบ้างอย่างกับเจบีเสร็จแล้ว ก็เดินมานั่งอยู่ข้างๆรุ่นพี่หน้าสวยในห้อง จินยองติดใจกับการตัดสินใจครั้งนี้ เสียดายที่ช่วยได้ แต่ช่วยไม่ได้ทุกคน ในหัวสมองของจินยองยังคงคิดวกวนโทษตัวเองไปเรื่อย แต่ก็ยังมีเสียงของแบมแบมที่คอยเตือนสติตัวเองอยู่เรื่อยๆ เมื่อเริ่มคิดโทษตัวเองหนักมากเกินไป


     หัวใจของเจบีหนักอึ้งยิ่งกว่ามีก้อนหินมาทับ เมื่อได้ฟังจากปากของแบมแบม ว่าจินยองนั้นเอาแต่ตัดพ้อพร่ำโทษแต่ตัวเอง และยิ่งโกรธมากขึ้นอีกยิ่งจินยองบอกว่าตัวเองนั้นสกปรก ตนไม่ได้รู้สึกรังเกียจเลยแม้แต่น้อย ทำไมตนต้องรู้สึกเหมือนหัวใจมันหวิวขนาดนี้ด้วยละ

     "มึง!ถ้ามึงรู้สึกหวงใครมากๆเนี่ย คนนั้นต้องสำคัญมากใช่มั้ย?"

     "อืม ก็ใช่นะ"

     "มึงรู้ได้ไงวะว่าของแบมแบมเป็นของมึงอะ"

     "เพราะว่าใจกูเป็นของแบมไงละ ไอบีมึงเองก็คิดดีๆละว่าใจมึงอยู่ที่ใคร ฟังเสียงหัวใจของคนนั้นแล้วฟังเสียงหัวใจของมึงดีๆ"

     "พูดอะไรวะ เข้าใจยากฉิบ!"

     "สัส! สมมติว่ากูกับไอแจ็คโดนฉุดอะ มึงจะยอมเสี่ยงชีวิตไปช่วยพวกกูปะ?"

     "หน้าอย่างพวกมึงเนี่ยนะโดนฉุด" มาร์คถอนหายใจแล้วหันหน้ามาประชิดใกล้หน้าคนชิคทันที

     "กูทำแบบนี้แล้วหัวใจมึงเต้นแรงปะ?" 

     "ใจกูไม่เต้น แต่ตีนกูเต้นแรงมากตอนนี้" 

     "ฮ่าๆ นี่ไง เพราะมึงไม่ได้มีใจให้กูไงไอบี แต่ถ้าเป็นเนียร์มาทำอย่างนี้กับมึง มึงคงไม่ด่ามันเหมือนกูหรอกมั้ง" ใบหน้าหล่อยกยิ้มไม่รู้ว่าคำพูดของตนจะช่วยได้มากน้อยแค่ไหนกับการงัดเจบี ออกจากความซื่อ แต่อย่างน้อยก็คงทำให้เจบีคนนี้ได้ฉุดคิดอะไรได้บ้าง ต้องกระตุ้นให้มันรู้หัวใจของตัวเองสักที 







     สายลมแรงพัดความเย็นจากแม่น้ำผ่านร่างกายอันเหนื่อยล้าของเจบีและจินยอง ทั้ง คู่เดินลัดเลาะตามแม่น้ำฮันอันกว้างขวางนี้มาเรื่อยๆ ช่วงเวลาเย็นๆผู้คนออกมาออกกำลังกายกันตามประสาแต่ก็เงียบสงบดี มีแต่เพียงเสียงเท้าเดินกับเสียงแจ๋วๆของจินยองที่พูดไม่หยุดตั้งแต่มาถึง ร่างของทั้งสองหยุดยืนมองแม่น้ำอันสวยนี้

     "อ่า ฉันจะเอาหน้าที่ไหนไปเจอยองแจกันนะ ก็ดีอยู่หรอกที่ไอบีไม่ต้องออก แต่ทำไมกัน ทำไมอธิการปาร์คถึงเลือกแจ็คมันนะ อ่อ ต้องเรื่องคราวนั้นแน่ๆเลยที่เคยปล่อยยางลมของเขาไป อ้าไม่สิ เพราะฉันเองต่างหากละ ฮึก แจ็คสัน ยองแจ ฉันขอโทษ ฉัน..." เสียงจินยองหยุดลงเมือเจบีโอบกอดตนแน่นจากด้านหลัง

     "นี่ พอแล้วน่าหยุดโทษตัวเอง และก็...หยุดพูดชื่อผู้ชายคนอื่นเด็ดขาดเลย จริงๆฉันก็อยากออกเหมือนกันนะ จะได้มาเฝ้าเนียร์ตลอดเลย ไม่ให้คลาดสายตาเลยสักนิด"

     "ย๊าส์! พูดเป็นเล่นไปได้แบบนั้นไม่เอาหรอกนะ จะเอาอนาคตมึงมาทิ้งไปอย่างนี้อีกทำ..." ไม่ทันได้พูดจบประโยคเจบีก็จับจินยองหันหน้าเข้าหาเจบีทันที มือหนาจับไหล่ทั้งสองข้างของจินยองไว้

     "เป็นแฟน กันนะ จินยอง" เจบียิ้มสวยใบกับอีกฝ่าย แต่รอยยิ้มชิคบนใบหน้าจางหายลงเมื่ออีกฝ่ายนั้นเอา แต่ก้มหน้าก้มตาส่ายหัวไปมา จินยองเงยหน้าพร้อมสบตากับอีกฝ่าย

     "รู้มั้ยว่าฉันชอบแกมาตลอด

     รู้มั้ยหัวใจฉันเป็นของแกมาตลอด
    
 แต่ร่างกายของฉัน ตอนนี้มันสกปรกแล้ววะ
ฉันทำใจไม่หรอกที่จะให้คนที่ฉันรัก รับร่างกายแบบนี้ไป

รังเกียจใช่มั้ย? ขอโทษนะ อย่ามาสงสารฉันเลยมึง

ฉันไม่อยากทำลายเพื่อนอย่างมึงไป ยังอยากห่วงบี ดูแลอย่างนี้ไปนานๆ" เจบีคว้ามือข้างขวาของจินยองขึ้นมาแนบอกแกร่ง และมือข้างซ้ายวางทาบที่หน้าตน 

     "เนียร์ฟังฉันนะ ฉันไม่ได้สงสาร แต่ฉันเข้าใจ ร่างกายเนียร์ไม่สกปรกเลยสักนิด ต่อให้สกปรกแล้วไง เจบีคนนี้จะชำระทำความสะอาดให้เอง นี่ร่างกายฉันก็ใช่ว่าจะขาวสะอาดและบริสุทธิ์หรอกนะ เนียร์ยังรับฉันได้เลย นับประสาอะไรที่ฉันจะรับไม่ได้วะ

อีกอย่างนะ

นี่มาขอเป็นแฟน ไม่อยากเป็นเพื่อนแล้วว้อย!" 

     "แต่ว่า อืม" เสียงหวานถูกปิดโดยปากของอีกฝ่ายทันที สัมผัสร้อนที่ปากทำหัวใจของทั้งคู่รู้สึกอบอุ่นเหลือเกิน จากสัมผัสที่ไม่มีการรุกล้ำก็เริ่มร้อนแรงขึ้นเรื่อย เมื่อเจบีเริ่มแกล้งขบกัดเบาๆให้อีกฝ่ายได้เปิดปากเพื่อรับลิ้นของตน ลิ้น เกี่ยวพันชิมรสหวานในโพร่งปากจนแทบจะขาดอาการหายใจ จินยองทุบบ่าหนาเพื่อ ประท้วงอีกฝ่ายให้พอได้แล้ว

     "ขอโทษนะ ที่ทำให้เนียร์เสียใจ ก็ฉันมันโง่เรื่องแบบนี้นี่หว่า ฮืม" เจบีก้มจุ๊บปากคนหน้าแมวอีกครั้ง

     "โง่ถามหัวนมตัวเองตั้งนาน ฮ่าๆๆ" เสียงหัวเราะดังลั่นทำให้จินยองต้องห้ามด้วยการหยิกเข้าที่ยอดอกแกร่งของคนชิคด้วยความหมั้นไส้

     "อ้า! หยิกตรงไหนเนี่ย!"

      "คุยทำไมหัวนมเนี่ยห้ะ!" มือบางจัดการหยิกอีกที

     "เดี๋ยวพ่อจับกดตรงนี้เลยดีมะ ย๊าส์! อย่าหนีนะ ปาร์ค จินยอง!" 

     ไม่ว่าจะอย่างไร แม้จะเจอเรื่องร้ายมามากมายเพียงใด สุดท้ายแล้วทั้งคู่ก็จะก้าวผ่านพ้นมันไปทีละขั้น ละขั้นด้วยกันโดยไม่กลัวอะไรอีกต่อไป ม้หัวใจและร่างกายจะโดยใครต่อใครเหยียบย่ำทำลายมามากมายเพียงใด เราจะคอยรักษาดูแลให้กันและกันเสมอ แม้จะเคยเป็นของใครมาก่อน แต่สุดท้ายแล้ว...



หัวใจของเจบีเป็นของจินยอง
หัวใจของจินยองก็เป็นของเจบี







________________________________________________________________

Talk Talk Talk






คลอดมาแล้วกับตอนพิเศษของคู่บีเนียร์
สวยงามไปอีกคู่ พี่บีไม่ซื่อละเนาะ ต้องขอบคุณ
พี่มาร์คสุดหล่อที่ดึงสติพี่บีของเรามาได้ 555


ขอบคุณนะคะที่ให้กำลังใจกันมาตลอด
อ่านให้สนุกนะคะ ^w^








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

279 ความคิดเห็น

  1. #268 Book_junior (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 15:41
    คิดว่าจะมีพลิก จินยองไม่โดนปล้ำ ฮื่อ สงสาร แต่จบแฮปปี้ก็ดีจายยย
    #268
    0
  2. #265 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 00:24
    แหม๋ๆๆๆๆ กว่าจะรู้ตัวได้นะพี่บิคนชิค เพื่อนจินจะตัดความสัมพันธ?แล้ว 5555
    #265
    0
  3. #242 PatteemaS. (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 16:49
    เขินหนักมากกกกกกกกกกก อ๊ากกกกก
    #242
    0
  4. #241 LeaderFilm (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 10:23
    สะเทือนใจกับสิ่งที่เกิดกับจินยองอะ แงงง ฟินไม่สุดเลย ><
    #241
    0
  5. #240 cafepae (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 23:36
    ดีกับใจ
    #240
    0