[FIC] You're Mine คือคุณ END #JackJae ft.BNior Markbam #ฟิคคือคุณ

ตอนที่ 18 : EP.17 You're Boyfriend

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,170
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    30 เม.ย. 59

© themy butter


EP.17


ALL






     ยองแจกลับมาถึงห้องก่อนแจ็คสัน เพราะวันนี้คนพี่บอกว่าให้กลับมารอที่ห้องก่อนได้เลย วันนี้ก็ครบ 1 อาทิตย์ตามที่แจ็คสันบอก คนพี่ต้องรอคำตอบจากตนแน่ๆ จะตอบตกลงหรือไม่ตกลงไปดี ใจก็ยังกลัวเพราะตั้งแต่เลิกกับแจ็คสันไปเขาเองก็ไม่เคยให้หัวใจดวงนี้ไปให้ ใครอีก มีแต่เพียงความรู้สึกที่ให้ไปแต่มันก็แค่ชั่วคราว สุดท้ายก็กลับมาหวนนึกถึงรอยแผลที่ยังเจ็บอยู่ แล้วครั้งนี้ควรจะยอมให้คนที่เคยทำแผลนี้กลับมาช่วยรักษาให้มันหายได้หรือ เปล่า หรือมันจะกลับกลายมาเป็นแผลที่ใหญ่กว่าเดิม ยองแจจะยอมหลีกเลี่ยงมันไป หรือจะยอมเสี่ยงกับมันดูอีกครั้ง ภายในใจวุ่นวายสับสนกับความคิดขัดแย้งกันไปหมด เมื่อนึกถึงเรื่องดีๆมักจะมีข้อเสียตามมา หัวใจเรียกร้องแต่สมองกลับปฏิเสธ ไม่มีอะไรบนโลกนี้ดีไปทุกอย่างหรอกน่ายองแจ แกควรจะตัดสินใจให้มันแน่วแน่มากกว่านี้ได้แล้ว

แกร๊ก!

     เสียงประตูห้องเปิดเข้ามาพร้อมแสงสว่าง ตาคมกวาดสายตามองร่างบางที่นอนหลับอยู่บนที่นอนนุ่ม แจ็คสันค่อยๆปิดประตูเบาๆเพราะกลัวเสียงมันจะทำให้คนที่หลับอยู่ตื่นขึ้นมา ได้ คนพี่นั่งลงพื้นที่ว่างบนเตียงข้างๆร่างยองแจ มือหนาลูบผมนุ่มพร้อมรอยยิ้มหล่อที่ใครๆไม่ค่อยได้เห็นมากนัก แจ็คสันยิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อเห็นว่าเปลือกตาของร่างที่นอนอยู่ขยับ ดูก็รู้แล้วว่าแกล้งทำเป็นหลับคิดว่าเขาไม่รู้รึยังไงกันยองแจ คิดจะหนีกันแบบนี้ต้องหาเรื่องแกล้งซะหน่อย เขาไม่ยอมหรอกครั้งนี้ แจ็คสันค่อยเลื่อนขยับหน้าเข้าใกล้ยองแจ ร่างบางที่หลับตาอยู่สัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนๆทำห้รู้ว่าหน้าของคนพี่ต้องอ ย่ใกล้มากแน่ ยองแจหลับตาหยีด้วยความลืมตัวไปว่าตนแกล้งหลับอยู่

     "หลับเนียนมากเลยน้อง"

     "เฮ้ย!"

     "เออ ไม่ต้องตกใจขนาดนั้น" แจ็คสันขึ้นคร่อมยองแจและประกบปากลงร่างบางที่นอนตาโตอยู่ใต้ร่างตนทันที ยองแจเบิกตาโพล่ง

     "ย๊า! หนัก ออกไป!!" ยองแจดันร่างแจ็คสันออก แต่ก็เหมือนแค่ไปสะกิดเท่านั้นเอง อีกอย่างร่างกายที่แข็งแรงของแจ็คสันที่ชอบออกกำลังกาย (ชกต่อย) บวกเข้ากับมีพลังแรงม้ารวมอยู่ด้วยนั้น ยองแจไม่มีทางจะสู้ได้อยู่แล้ว
    
     "อะไร ฉันน้ำหนักน้อยกว่านายละกัน ฮะๆ" ระหว่างแจ็คสันกำลังหัวเราะยองแจหยิกไปที่ยอดอกแกร่ง บิดไปมาให้อีกฝ่ายเจ็บและรวบรวมแรงผลักคนพี่ออกจากตน

     "อ๊า!!!" แจ็คสันลงไปกองกับพื้น ยองแจก้มมองคนพี่ก่อนจะลงจากเตียงและวิ่งออกจากห้องไป แจ็คสันก็ไม่รอช้าลุกวิ่งตามร่างบางออกไป





     "ย๊า! อย่าเข้ามานะ" ยองแจชี้หน้าปราบคนพี่ที่ยืนมองตนด้วยสายตาเข้าเล่ห์ สายตาแบบนั้นไม่เท่าไหร่ ทำไมอิพี่บ้าต้องถอดเสื้อด้วยล่ะ!!

     "อะไร จะอาบน้ำก็ต้องถอดดิ คิดไรเนี่ย ทะลึ่งว่ะ ออกไปดิขวางทางเข้าห้องน้ำ" ยองแจยักไหล่และหลบทางให้คนพี่ เมื่อแจ็คสันเดินผ่านไป ยองแจทำปากมุบมิบเลียนแบบแจ็คสัน

     "อ้ะ! ปล่อยนะ" ยองแจร้องเสียงหลง เมื่ออยู่ๆแจ็คสันอุ้มร่างตนขึ้นพาดบ่าแกร่ง

     "วันนี้วันอะไร" แจ็คสันเอ่ยถามเมื่อวางร่างยองแจลงบนที่นอนนุ่ม

     "วันไร อ่อ วันพุธไง"

     "ลีลา ว่ะ ไม่กลัวขายไม่ออกไง บวมแบบนี้ใครจะซื้อ ฮะๆ" ไม่พูดเปล่าแจ็คสันยังจับไปที่พุงที่มีไขมันซ่อนอยู่ของยองแจอีกด้วย ร่างบางปัดมือแจ็คสันออก

     "ขอคำตอบด้วยครับ ชเว ยองแจ"

     คนถูกถามยังคงเงียบไปไม่ตอบอะไรออกไป แจ็คสันเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ยองแจจนจมูกทั้งคู่ชนกัน แจ็คสันยิ้มเจ้าเล่ห์ มือหนาค่อยๆล้วงไปในเสื้อขาว ลูบผิวเนียนๆ ก่อนที่ปากของทั้งคู่ะประกบกัน มือบางพยายามดันให้อีกฝ่ายออกจากตัว แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายนั้นจะไม่ยอมเช่นกันยิ่งดันออกปากก็ยิ่งดูดดันแรงขึ้น

     "ถ้าไม่ตกลง ฉันก็จะยัดเยียดความเป็นผัวให้กับเอ็ง" ไม่พูดเปล่ามือก็ล้วงลงไปที่กางเกงของร่างบาง

     "อ้ะ! เออ ก็ได้" ยองแจรีบจับมือหนาของแจ็คสันไว้ไม่ให้ล้วงลึกไปมากกว่านี้ ลองดูอีกสักครั้ง ชเว ยองแจ คนนี้สุดท้ายก็ลองเสี่ยงกับคนเดิมๆอีกสักตั้ง จะเป็นอะไรไปถ้าจะทำตามใจตัวเองอีกสักครั้ง แจ็คสันจรดปากเบาๆลงบนปากยองแจ

     "You're My Boyfriend"







     "แบมฟังพี่ก่อน" มาร์ควิ่งตามแบมแบมออกมาจากห้าง หลังจากที่แบมแบมเจอคนกับคนรักเก่าอย่างซูจีมาด้วยกัน

     "ไหนบอกว่าไม่ได้คุยกับซูจี คุยก็บอกว่าคุยดิ"

     "ถ้าพี่บอกว่าคุยแบมจะยอมมั้ย"

     "ไม่ยอม ไม่ให้คุยด้วย แล้วจับมือกันหวานกันขนาดนั้นก็เลิกกับแบม..."

     "แบม!!!" มาร์คตะโดนขึ้นทั้งที่อีกฝ่ายยังพูดไม่จบ แบมแบมสะดุ้งเพราะเสียงของมาร์คก่อนจะพูดประโยคต่อไปให้จบ

     "...แล้วก็กลับไปคบกันเลยดิ"

     แบมแบมหลบตามาร์คมองลงพื้น ดวงตาเริ่มร้อนได้แต่กลั้นน้ำอุ่นๆเอ่อล้นดวงตาเอาไว้ แล้วจะให้ตนทำยังไงเมื่อได้ยินกับหู ได้เห็นกับตา ทั้งซูจีและมาร์คนั้นคุยกันสนิทสนมมากกว่าพี่น้อง ใกล้ชิคกันมากกว่าใครๆ ถ้าวันนี้ตนไม่ออกไปเดินห้างคนเดียวก็คงไม่ได้เห็นทั้งคู่ไปดูหนังด้วยกัน เดินห้างด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน เดินจับมือกัน ถ่านไฟเก่าก็คือถ่านไฟเก่า ถ้าถ่านยังมีไฟมันก็ติดอยู่วันยังค่ำ จะให้แบมแบมสบายใจยังไงได้ ยิ่งคนรักของตนมาปิดบังกันอย่างนี้จะให้ไว้ใจกันต่อได้ยังไง

     "ถ้าแบมจะเป็นอย่างนี้พี่ก็จะกลับไปหาซูจี!"

     สิ้นเสียงของมาร์ค ทุกอย่างที่เป็นแบมแบมหยุดนิ่ง เว้นแต่น้ำตาที่ไหลออกมายิ่งกว่าสายฝนในวันที่พายุพัดผ่าน แบมแบมเงยหน้ามองคนรักที่ตอนนี้หันหลังให้ตน ขาเรียวค่อยๆก้าวออกจากเหตุการณ์ตรงนั้นอย่างล่องลอย เมื่อวันนี้ตัดสินใจกลับมานอนหอของตนดีกว่าทนอึดอัดกับคนรัก







     ในวันหยุดที่แสนสบายอาจจะทำให้ใครหลายๆคนได้หยุดอยู่บ้าน ออกไปเที่ยวบ้างให้เพลิดเพลิน แต่วันนี้กลับไม่ใช่วันสบายของจองกุกซะแล้ว

     "โอ้ย! ไม่เล่นละ ว้อย แพ้ตลอดอ่ะ"

     จองกุกโวยวายเมื่อตัวเองเล่นเกมส์แพ้ วันนี้มันช่างน่าอารมณ์เสียแท้ๆ ตอนแรกนัดกันไว้ว่าจะออกไปเดินเที่ยวห้างให้สบาย ยองแจมาก็ไม่ได้ติดธุระ ยูคยอมนั้นมาไม่สบาย เลยยกเลิกไปโดยปริยาย แต่คนป่วยตอนนี้กลับชวนมาเล่นเกมส์ไม่หลับไปนอน แถมยังเล่นแล้วแพ้ให้คนป่วยอีก

     "มึงป่วยจริงป่ะเนี่ย กูชักสงสัยละ" จองกุกดุเมื่อเห็นคนป่วยนั่งหัวเราะอยู่ข้างๆ

     "จริงดิ สัมผัสได้" ยูคยอมขยับตัวเข้าใกล้จองกุก พลางเอาหน้าผากของแนบเข้ากับหน้าผากของจองกุก เพื่อให้รับรู้ถึงความร้อน จองกุกกระพริบตาปริ่บๆกับการกระทำของเพื่อนตัวโย่ง

     "ใกล้ไปมั้ยไอสูง นี่ถ้าหัวใจกูวายไปมึงต้องรับผิดชอบนะว้อย"

     "อืม ก็ได้ละ ผมจะรับผิดชอบทั้งตัวและหัวใจเลยละครับ คุณจองกุก"

     ยูคยอมฉวยโอกาสจังหวะที่จองกุกกำลังอ้าปากพูดประกบปากลงทันที จองกุกเบิกตาโพล่ง แต่ก็ไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใดเพราะรสจูบนี้ที่ไม่ได้น่ารังเกียจ แต่กลับรู้สึกดีเสียมากกว่า เมื่อจองกุกไม่ขัดขืนยูคยอมก็ยิ่งดูดดันปากบางของอีกฝ่ายด้วยความอ่อนโยน แม้จะไม่มีการลุกล้ำใดใด แต่แค่นี้ก็คงมากพอที่จะทำให้อีกฝ่ายรับรู้ความรู้สึกที่ส่งผ่านไปให้

     "ชอบนะ ชอบมานานแล้ว กูก็ไม่รู้ทำไมถึงชอบมึง แต่ก็ชอบทุกอย่างของมึงไปแล้วว่ะ มึงจะรังเกียจกูป่ะ ถ้ากู...จะขอ...มึงเป็นแฟน"

     จองกุกได้แต่ทำปากพะงาบๆ เพราะตอนนี้สมองขาวโพลนไปหมด ยูคยอมเองก็เช่นกัน เขาเองก็ชอบจองกุกมาตั้งแต่แรกเห็นเลยก็ว่าได้ แม้จองกุกจะทะเลาะกับใครยังไง ยูคยอมคนนี้ก็ยิ่งชอบมากขึ้นเรื่อยๆ มากขึ้นจนเก็บมันไหวไม่อยู่

     "นี่! ยะ อย่ามาล้อเล่นนะ ไอ้โย่ง ออกไปเลย"

     จองกุกดันหัวยูคคยอมออกให้ไกลๆจากตน ก่อนที่เจ้าเพื่อนตัวโย่งจะเห็นหน้าแดงๆของตน แต่ไม่ทันซะแล้ว ยูคยอมเห็นแก้มขาวนวลนั้นแดงยิ่งกว่ามะเขือเทศสีสวยซะขนาดนี้จะให้ปล่อยไป ง่ายๆได้ยังไงกัน ยูคยอมรั้งเอวบางของจองกุกไว้เมื่ออีกฝ่ายกำลังลุกหนีจนจองกุกเสียหลักล้ม ทับร่างสูงของยูคยอม จมูกของทั้งคู่ชนกันเบาๆบมหายใจร้อนที่แทบจะกลายเป็นลมหายใจเดียวกัน

     "ตกลง เป็นไม่เป็น"

     ยูคยอมกอดรัดร่างจองกุกให้แน่นกว่าเดิม เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่ตอบยูคยอมก็ยิ่งเลื่อนหน้าจุบปากของอีกฝ่ายเร็วๆไปหลาย ที มือบางรีบดึงผมจากด้านหลังของเพื่อนตัวโย่งเพื่อให้ฝ่ายนั้นหยุด พร้อมจ้องไปนัยต์เรียว หน้าหวานพยักหน้าขึ้นลงเป็นคำตอบ ยูคยอมยิ้มหวานให้คนตรงหน้าและหอมแก้มจองกุกซ้ายทีขวาที

     "พอมั้ย! แก้มกูช้ำหมดแล้ว"













     "แล้วแบมก็เลยหนีมาใช่มั้ย"

     แบมแบมนั่งอยู่ภายในห้องนอนของยองแจ แบมแบมพยักหน้า พร้อมน้ำตาที่ไหลอาบแก้มป่องสองข้าง ไม่มีคำพูดใดๆออกมาจากปากทั้งสองคน อีกฝ่ายก็ร้องไห้จนเพลียหลับไป อีกฝ่ายก็ได้แต่กอดปลอบเพื่อนรักตน บรรยากาศที่เศร้าหมองของแบมแบมพาให้ยองแจไม่มีอันจะทำอะไรอีกแล้ว หวงเพื่อนของตัวเองยิ่งกว่าสิ่งใด ภายนอกแบมแบมอาจจะดูสนุกสนาน ร่าเริงไปซะทุกอย่างแต่ก็คิดมากตัวพ่อถ้าได้เศร้าาแบบนี้แล้วก็จะเศร้าไปอีก นาน ยองแจถอนหายใจ ลุกขึ้นจากที่นอนจัดท่าทางให้คนหลับได้นอนในท่าที่สบาย

     "แตงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง" เสียงแจ็คสันตะโกนลากยาวขึ้นหลังจากเข้าห้องมา พรุ่งนี้วันเกิดยองแจ กะมีเซอร์ไพรส์เล็กๆน้อยอีกด้วยคนพี่ยิ้มร่าเริง เมื่อเห็นร่างบางเดินออกมาแต่ก็ต้องชะงักลงเมื่อยองแจปาหมอนเล็กเข้าหน้าตน เต็มๆ พร้อมเอานิ้วแตะที่ปาก

     "เบาเบาสิ" ยองแจดูคนพี่เบาเบา แต่ดูท่าอีกฝ่ายจะไปเข้าใจเดินสะบัดตูดออกไปที่ระเบียงทันที

     ยองแจถอนหายใจเดินตามคนพี่มาที่ระเบียง มองแจ็คสันยื่นเก๊กหล่อพร้อมควันที่เทาพ่นออกจากปาก ช่างเป็นกลิ่นที่ยองแจไม่ชอบเลยจริงๆ แจ็คสันชายตามองร่างบางข้างๆก่อนจะหันมาสนใจกับม้วนขาวๆที่มีแต่ควันนี้ออก มา จริงๆเขาก็เลิกมันมานานแล้วตั้งแต่ยองแจขอไว้ แต่ก็ยังพอมีบ้างอะไรบ้างเพื่อผ่อนคลายอารมณ์

     "อยากตายเร็วไงฮะ" ประโยคประชดประชันออกมาจากปากคนข้างๆ แจ็คสันหันมองยองแจที่ยืนกอดอกพิงกำแพงมองตนด้วยสายตาดุดัน

     "ดี ไม่ใช่ไง จะได้หาผัวใหม่ได้ แต่ยากหน่อยนะหล่อๆแบบนี้ไม่มีที่ไหนแล้วมีแค่ หวัง แจ็คสัน คนนี้คนเดียว" คำพูดติดตลกของแจ็คสัน ไม่ได้ทำให้ยองแจหายจากอาการหน้าบูดบึ้งเลยแม้แต่น้อย คนเขาเป็นหวงยังจะมาพูดเล่นอะไรกันแบบนี้อีก ร่างบางถอนหายใจพร้อมส่ายหน้า

     "เหอะ เป็นหวงนะเนี่ยพูดเป็นเล่นไปได้ วันนี้แบมนอนอยู่ที่ห้องนะ พี่นอนโซฟาเลย" แจ็คสันทิ้งบุหรี่ลงและรีบคว้าร่างบางเข้ามากอดจากด้านหลังเอาไว้ ไม่ได้นอนด้วยกันคืนนี้ก็ขออ้อนสักหน่อยละวะ

     "ไป นอนด้วยสิ นอนคนเดียวเหงา" พูดไปก็แอบหอมแก้มร่างบางไปด้วย ยองแจถอนหายใจพร้อมกระทุ้งศอกไปโดนท้องของแจ็คสัน จนคนพี่ต้องปล่อยยองแจให้เป็นอิสระ ยองแจแลบลิ้นใส่คนพี่ก่อนจะเดินเข้าห้องนอนไป







     แบมแบมลืมตาขึ้นมาไม่ใช่เพราะแสงของแดดแยงตาแต่อย่างใด แต่คงเป็นเพราะเสียงโวยวายที่ดังมาจากด้านนอก ฟังจากเสียงแล้วน่าจะเป็นเสียงของยองแจที่โหวกเหวกโวยวายอยู่ด้านนอก ขาเรียวก้าวลงจากที่นอนนุ่ม เปิดประตูดูกับเหตุการณ์ข้างนอกโดยที่ตัวยังอยู่ในห้องยืนมองเพื่อนตนตบตีคน รัก

     "เล่นอะไรเนี่ย เขียนแล้วมันลบออกมั้ยถามจริง ไม่ต้องมาหัวเราะเลยว้อยไอ้บ้า"

     "มันลบได้สิ แตงล้างไม่สะอาดเองนี่หว่า มาโทษคนอื่น ฮ่าๆๆๆ"

     ยองแจต่อยแขนคนพี่รัวๆด้วยความหมั้นไว้ ไม่ให้โวยวายได้ยังไงกันตื่นเช้ามาอยู่ดีๆ ส่องกระทั้งหน้ามีแต่รอยปากกาขีดเขียนบอกรักเต็มหน้าไปหมด แถมยังล้างออกยากอีกด้วย ร่างบางดึงผมคนพี่แรงๆก่อนจะเดินเข้าห้องที่มีแบมแบมยืนอยู่ตรงประตูและ จัดการปิดล็อคเรียบร้อย แบมแบมขำอ่อนให้กับท่าทางฟืดฟัดของยองแจมันช่างดูน่ารักเหลือเกิน


ปึง ปึง


     "ยองแจเปิดดดดดดดด น้าาาาาา แตง แตง แตง" แจ็คสันยืนเตาะประตูเพื่อง้อคนรักตน เขาแต่แกล้งเล่นเอง

     "เงียบไปเลย! หยุดเคาะด้วย รบกวนแบม" เมื่ออีกฝ่ายเงียบลงยองแจผ่อนลมหายใจ หันมาหาเพื่อนของตนที่ยืนยิ้มฟิน

     "ไม่ต้องมายิ้มเลย ว่าแต่แบมเถอะอยากเคลียกับพี่มาร์คมั้ย" แบมแบมส่ายหน้า พร้อมเบะปากร้องไห้เมื่อนึกถึงหน้าคนรัก แบมแบมยังโกรธ แบมแบมยังไม่พร้อมที่จะเห็นหน้าหรือได้ยินชื่อของคนรักอีก

     "ไม่เอาน่าแบม แจถามจริงนะ แบมมีความสุขมั้ยเวลาอยู่กับพี่มาร์ค" แบมแบมพยักหน้า

     "รู้ใช่มั้ยว่าพี่มาร์ครักแบม" แบมแบมพยักหน้า

     "แล้วแบมจะไม่ไว้ใจพี่มาร์คหน่อยหรอ"

     "แต่พี่เขาบอกว่าจะกลับไปหา ฉันไม่รู้อ่ะแจ ถามว่าไว้ใจมั้ยมันก็ไว้ใจ แต่ในสิ่งที่เห็นวันนั้นมันก็ชัดเจนไม่ใช่หรอ"

     ยองแจเช็ดน้ำตาให้เพื่อนตน ก่อนจะส่ายหน้า แบมแบมกลับมาร้องอีกครั้งโดยมียองแจคนเดิมคอยปลอบอยู่ ไม่นานเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกรอบทำให้ทั้งคู่หันมาสนใจเสียงประตู ยองแจลุกขึ้นมาเปิดประตู เพราะนึกว่าจะเป็นแจ็คสันที่ตามมาง้ออีกตามเคย แต่เมื่อเปิดประตูก็พบกับมาร์คยืนอยู่หน้าประตูห้องตนยองแจปิดประตูก่อนที่ แบมแบมจะเห็น

     "แบมอยู่ข้างในใช่มั้ย" มาร์คเอ่ยขึ้นทำท่าจะเปิดประตูเข้าไป แต่ยองแจก็ขวางเข้าซะก่อน

     "ถ้า พี่เปิดประตูเข้าไปด้วยใจที่ยังสับสนแบบนี้ ผมไม่ให้พี่เจอเพื่อนผมหรอกครับ" มาร์คชะงักมือเมื่อสิ่งที่ยองแจพูดนั้นก็มีความสิ่งอยู่บ้างเพียงบางส่วน เหมือนกัน

     "พี่จะเลือกอะไร พี่ก็ตัดสินใจให้ดีก่อนที่จะเปิดประตูเข้าไปละกันครับ"

     มาร์คลดมือลงจากประตู ซูจีคือคนรักเก่าใช่แล้วยังไงความสัมพันธ์ที่ผ่านมามันก็มีความผูกพันที่ มากอยู่พอควรตอนเลิกกันใหม่ๆมาร์คเองก็เจ็บไม่ต่างจากอีกฝ่ายเลย ส่วนแบมแบมคือคนปัจจุบันคนที่ตนตัดสินใจเลือกไว้แล้วเขาผิดเองที่ปิดบังแบ มแบม และตอนนั้นใจร้อนที่พลั้งปากออกไปยิ่งทำให้คนรักเข้าใจมากกว่าเก่า และผิดเองที่ไปหวั่นไหวกับถ่านไฟเก่า มาร์คเงยหน้าขึ้นสูดลมหายใจหันมองหน้ายองแจด้วยสายตาที่จริงจัง ยองแจพยักหน้าอนุญาติก่อนจะเปิดประตูให้มาร์คเข้าไปในหาแบมแบม


     "ไป ข้างนอกมั้ย ท่าทางจะยาว" แจ็คสันเดินเข้ามาประชิดร่างบางพร้อมเอ่ยชวนยองแจที่หน้าก็ยังคงบูดบึ้ง คนพี่ยิ้มตาหยีส่งให้ฝ่ายที่หน้าบูด ทำตาวิ้งๆใส่อีกฝ่ายก็ยังคงนิ่ง

     "แฮ่ ก แฮ่ก พี่ยองแจหายงอนผมนะฮัฟ" แจ็คสันทำท่าเป็นหมาน้อยน่ารัก และใช้หน้าคลอเคลียกับแก้มของยองแจ ร่างบางหยิกแก้มคนพี่จนอีกฝ่ายเบ้หน้าด้วยความเจ็บ และเดินเข้าห้องน้ำไปทันที

     แจ็คสันนั่งเล่นโทรศัพท์ระหว่างรอคนรักอาบน้ำ ไม่นานก็ได้ยินเสียงคนเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าตน แจ็คสันที่ก้มหน้าอยู่มองเท้าของผู้มาเยือนไล่ขึ้นเรื่อยๆ จนต้องชะงักก็ยองแจเล่นยืนเปลื่อยท่อนบนอยู่ตรงหน้าเขาแบบ่าความขาวโอโม่ กระแทกตาเข้าเต็มๆ แม้จะมีผ้าขนหนูสีขาวปิดบังท่อนล่างก็เถอะใครเขาจะอดใจไว้กันยองแจ

     "ย๊าส์! ใครใช้ให้ซื้อสบู่กลิ่นแตงกวามาฮะ!" ถ้าจะมาดุกันทั้งๆที่เปลื่อยอย่างนี้อย่าเลยยองแจ พี่สั้จะทนไม่ไหวแล้ว แจ็คสันกลืนลำลายเฮือกใหญ่

     "ไอ พี่ สั้น ว้อย!" แจ็คสันสะดุ้งออกจากภวังค์ตัวเอง

     "ก็แค่ไม่ชอบกินไม่ใช่หรอ"

     "แต่กลิ่นมันทำให้นึกถึงวุ้ย มีกลิ่นอื่นมั้ย ไอพี่สั้น เหม่อไร ถามว่ามีกลิ่นอื่นมั้ย"

     "อะ เออๆ มีๆ  โวยวายทำไม น่าเบื่อน่าาาา"

     ยองแจชะงักกับคำสุดท้ายของคนพี่ แจ็คสันลูบผมหนาเบาๆก่อนจะเดินไปหยิบสบู่กลิ่นใหม่มาให้ ระหว่างอาบน้ำยองแจก็ยังคิดไม่ตกกับคำว่า 'น่าเบื่อ' ของคนรักมันก็จริงที่ช่วงนี้เขาทำตัวไม่เหมือนกันคนรักทั่วไป ไม่เคยอ้อน ไม่เคยง้อ ไม่เคยเอาใจแจ็คสันเลยแม้แต่น้อย ก็ใช่สิยองแจไม่ได้เป็นคนโรแมนติกเลยสักนิดเดียว ถ้าอีกฝ่ายจะเบื่อก๋คงไม่แปลก ยองแจส่ายหน้าไล่ความคิดฟุ้งซ่านออกไปจากสมอง และจัดการอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนออกไปเที่ยวกันข้างนอกกับแจ็คสัน





วันถัดมา


     แจ็คสันและยองแจต้องนอนเบียดกันบนโซฟาแคบๆ เพราะทั้งมาร์คและแบมได้ยึดห้องพวกเขาไปโดยปริยาย ทั้งคู่ตื่นขึ้นมาพร้อมเสียงนาฬิกาปลุก ยองแจลุกขึ้นนั่งมือขยี้ตา อีกมือปิดเสียงนาฬิกาที่ดังรบกวนใจ แจ็คสันลืมตามองแผ่นหลังคนรักตน แขนแกร่งเกี่ยวกอดเอวบางพลางสูดดมกลิ่นกายอีกฝ่ายให้ชื่นใจ

     "ไปอาบน้ำไป วันนี้พี่เจบีนัดเช้านิ เดี๋ยวสาย"

     "ฮืมมมมมมม ขี้เกียจไป อ้ะ! รุนแรงจังวะ" ยองแจตีอกคนพี่ แจ็คสันร้องเสียงหลง และจัดการหอมแก้มเนียนๆไปอีกฟอดใหญ่

     "เย็นนี้ไปดูหนังกันนะ"

     "เลี้ยง"

     "ถ้าอ้อนหน่อยก็จะเลี้ยงนะ"

     "ฝันไปเถอะ" สีหน้าแจ็คสันหม่นหมองลง

     "ยองแจก็คือยองแจละน่า" คนพี่พูดก่อนจะลุกเดินเข้าห้องน้ำไป

     ทั้งคู่ถึงมหาลัยตามปกติ แจ็คสันเดินมาส่งยองแจถึงห้องเรียนก่อนที่ตนจะเข้าห้องสภาต่อเพื่อประชุมตาม นัดของท่านประธานคนชิค ประชุมเสร็จก็เรียนตั้งแต่เที่ยงต่อไปจนบ่าย ต่อจากนั้นก็ต้องกลับมาเคลียเอกสารที่เหลืออยู่ให้จบ

     "มึง!เรื่องด่วนว่ะ!"  เจบีอธิบายถึงเรื่องด่วนวันนี้ที่ต้องจัดการ






17:17 น.


ไลน์



Wang.JJ : วันนี้คงทำงานดึก 17:18
Wang.JJ : กลับห้องเลยนะ 17:19
Wang.JJ : อย่าเถลไถลละ 17:19

  17:21 read ครับ : YJ.Ars


     มือบางกดปิดโทรศัพท์ถอนหายใจเสียงดัง จนทำให้เพื่อนๆที่เล่นกันอย่างร่าเริงต้องหันมาสนใจยองแจแทน

     "แจ มีไรป่าว" แบมแบมถามเพื่อนที่นั่งหน้าเซ็ง

     "ไอพี่สั้นผิดนัด" แบมแบม ยูคยอม และจองกุกหันมองหน้ากันอย่างเข้าใจ

     "เฮ้ย งั้นเราไปกัน 4 คนเนี่ยแหละเนอะ" จองกุกกิดคอแบมแบมและยูคยอม ยองแจพยักหน้าและยิ้มให้กับเพื่อนๆตน อย่างน้อยกมีเพื่อนอีก 3 คนที่ยังไม่ทิ้งตนไป





     ยองแจและแบมแบมยืนรอเพื่อนอีกสองคนอยู่หน้าห้างชื่อดัง ยูคยอมกับจองกุกขี่รถมอไซค์มาเอง ส่วนยองแจและแบมแบมนั่นนั่งรถเมล์มาถึงห้าง บรรยายามเย็นสายลมพัดผ่านร่างกาย ถ้าได้อยู่กับคนที่รักก็คงจะดีไม่ใช่น้อย นึกแล้วใจดวงน้อยๆก็ห่อเหียวลงมาทันใด

     "แฮ่ะ! ทำหน้าเหมือนตัวนากโดนทิ้งเลยนะแจ หน้าบูดเดี๋ยวไอยูคไม่เลี้ยงหนังนะ อ้ะ!! นั้น"

     ยองแจหันตามสายตาที่แบมแบมมองไป ตกใจอะไรเบอร์นั้น จนยองแจเข้าใจแล้วว่าทำไมเพื่อนตนถึงตกใจได้ขนาดนั้น เมื่อภาพที่เห็นคือ แจ็คสันกำลังขี่รถผ่านไปโดยมีผู้หญิงที่ไม่คุ้นหน้าซ่อนท้ายมาด้วย ยองแจมองภาพนั้นด้วยความไม่เข้าใจ ปกติแจ็คสันไม่ชอบให้ใครมาซ้อนท้ายแบบนี้นอกจากตนกับเพื่อนสนิเท่านั้น มา

...หรือเพราะแจ็คสันเบื่อตนเข้าแล้วจริงๆ...






_______________________________________________________________




...Talk T
alk...



มาแล้ววววววว
เป็นแฟนกันแล้ว เป็นแฟนกันแล้ว
ทั้งแจ็คแจและยูคกุกเลย
ยองแจเริ่มคิดมากแล้ว เอาไงละเจอพี่สั้น
พาใครซ้อนท้ายมาอีก เอายังไงงงงงงงง

นอกเรื่อง



วันนี้หวีดแรงมากกกกกก
คอนวันนี้แจ็คกอดยองแจมันช่างละมุนเหลือเกิน
ยองแจร้องไห้ได้น่ารักน่าหยิกมาเลย
พี่แจ็คเราก็กอดปลอมน้องอีก ฮรือออออ
มันดีต่อหัวใจมาก
.......................




ฝากติดตามฟิคด้วยนะคะ
อ่านแล้วคอมเม้นท์ให้กำลังใจ+ติชมกันด้วยน้า
ไรท์จะพยายามปรับปรุงตามคำติชมเลย
ติดแท๊กพูดคุยกันได้เลยนะ >>>
#ฟิคคือคุณ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

279 ความคิดเห็น

  1. #261 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 22:53
    โอ้ยพี่แจ็คอะไรเนี่ยยยย เดี๋ยวน้องก็น้อยใจหรอก
    #261
    0
  2. #229 n'aomamm Pk. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 14:22
    มาร์คแบมเพิ่งจะเคลียร์กันได้ (?)
    แจ็คแจมีเรื่องอะไรเข้ามาอีกกกกกก
    ยูคกุกมาแรงแซงโค้งมากค่าาา
    #229
    0
  3. #174 pompammiiz (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 16:40
    เอ๊ะ! แล้วมาร์คแบมนี่ยังไง เคลียร์กันแล้วอ่อ
    #174
    0
  4. #173 pompammiiz (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 16:38
    ยังไงแจ็คยังไงงงง!! ห้ะ ว่ามาเซ่!!
    #173
    0
  5. #172 aurassaya2323 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 16:24
    ต่อ น้าาาาาคร้าไรท์ ใจจะขาด
    #172
    0
  6. #171 ปภารวี (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 15:34
    อ้าว ทำงี้ได้ไงอะเเจคเอกนอกใจเเจหรอ เเกตายยยย
    #171
    0
  7. #170 mjaey (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 00:34
    งื้ออออ ดีกันได้แปปเดียวเองงงงง
    #170
    0
  8. #168 XLOOKNAMX (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 21:34
    แงงง มันหน่วงในใจ แจอย่าคิดมากน่าาา พี่แจ็ครีบกลับมาอธิบายเลยนะ
    #168
    0
  9. #166 tang_tang123 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 17:14
    แจ็คสันอย่านอกใจแจนะ
    #166
    0
  10. #165 tang_tang123 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 17:14
    อ๊ากกกไรท์มาต่อเร็ววว
    #165
    0
  11. #164 cafepae (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 09:11
    รีบๆเคลียกันนะ เข้าใจผิดกันแน่ๆ
    โมเม้นวันนี้มันดีจริงๆ
    #164
    0
  12. #163 เจบีคนชิค (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 08:00
    แจ็คสันนนน นอกใจยองแจเหรออออออออ
    #163
    0
  13. #162 MIN DADA (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 05:14
    อ้าวววววว อิแจ็ค แกทำไรน้องแตงช้านนนนนนน
    น้องยิ่งช้ำง่ายๆๆๆๆๆ อยู่นะ

    #162
    0
  14. #161 maprangseetha (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 00:55
    พี่สั้นให้ใครซ้อนท้าย แจนลูกฟังพี่เค้าอธิบายก่อน ส่วนแจ็คก็แค่หลุดปากว่าน่าเบื่อ อย่าคิดมาก
    #161
    0
  15. #160 kungYJJ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 00:32
    คือไรอ่ะแจ็ค!!!?รู้หรอกว่าจะทำไร!!!
    #160
    0
  16. #159 faylove751 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 23:59
    ใครอ่ะ เเจจัดการเลย
    #159
    0