[FIC] You're Mine คือคุณ END #JackJae ft.BNior Markbam #ฟิคคือคุณ

ตอนที่ 15 : EP. 14 ความสุข

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,183
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    12 เม.ย. 59

O W E N TM.
 

EP. 14

ALL 



เกร๊ง !!!!!

     เสียงแก้วกระแทกกับโต๊ะ บ่งบอกถึงอารมณ์มาคุของแจ็คสัน หลังจากกลับมาจากห้องน้ำด้วยใบหน้าบึ้งตึง มือหนาวางแก้วตัวเองลง และคว้าแก้วจากมือเจบีที่กำลังยกแก้วดื่มมากระดกต่อ

     "ไอแจ็คแก้วกู๊" เจบีทำเสียงแจ้วๆ แจ็คสันไม่สนใจเสียงเพื่อนตัวเอง นั่งแทรกลงระหว่างเจบีและจินยอง

     "เหล้ามั้ยพี่" แบมแบมถามขึ้น เมื่อเห็นสีหน้าของแจ็คสัน

     "เล่าเรื่อง หรือเหล้ากลม" มาร์คถามกลับพร้อมรอยยิ้มสวย

     "มึง! ยองแจทำตัวแปลกๆตั้งแต่เจอซูจีแล้ววะ" แจ็คสันพูดหลังจากกรอกเหล้าเข้าปาก

     "มึงเจอซูจีมาหรอวะ ไม่น่าละมีไลน์กูได้" แบมแบมมองมาร์คด้วยสายตาดุ ใช่ว่าแบมแบมจะไม่รู้เรื่องซูจี มาร์คยิ้มแห้งๆให้แบมแบม

     "เออ ยองแจก็พูดถึงแผนห่าเหวอะไรไม่รู้ ไอมาร์คมึงรู้อะไรมาบ้าง!!" มาร์คกรอกตางงกับคำถามของแจ็คสัน เมื่อนึกออกก็ถึงกับตาโตเป็นไข่ห่าน

     "อ้ะ!!"

     "มึงรู้อะไรมามาร์ค!" แจ็คสันกดเสียงต่ำลง ไม่เพียงแต่สายตาดุของแจ็คสัน สายตาคนรอบโต๊ะมองมาร์คเป็นตาเดียวด้วยความสงสัย จนมาร์คตัดสินใจลุกขึ้นและลากคอแจ็คสันออกมาจากโต๊ะ เพื่อให้เพื่อนตนสงบสติอารมณ์ก่อน ไม่งั้นเรื่องที่กำลังจะเล่ามีหวังโดนแจ็คสันฆ่าหมกป่าแน่

     "โอเคยัง"

     "เออ ถ้ายังไม่บอก ก็จะฆ่ามึงตรงนี้แหละ"

     "เออ สัญญาก่อนว่าจะไม่ทำหน้าหล่อๆกูพัง" ไม่มีคำตอบของแจ็คสัน มีเพียงสายตาคาดคั้นกลับมา แจ็คสันถอนหายใจพยักหน้าให้มาร์ค

     "จริงๆเรื่องที่มึงคบกับยองแจตอนนั้นมันก็คือแผนของกูและซูจีเองแหละ กูเห็นมึงกับน้องคุยกันดีก็เลยอยากใช้มึงเป็นเครื่องมือให้ยองแจห่างจากกู แล้วก็ที่ยองแจบอกเลิกมึง เพราะได้ยินกูคุยกับซูจีเรื่องนี้ น้องมันคิดว่า..."

     "กูรู้เรื่องด้วย" มาร์คพยักหน้า แจ็คสันก็อยากจะต่อยหน้าเพื่อนตนสักที ที่มีความคิดใช้ตนเป็นเครื่องมือแบบนี้ เพราะสัญญาไว้ แต่ขอสักทีได้มั้ย 
"ไอเชี้ยมาร์ค!!" ขาสั้นๆแจ็คสันถีบเข้าที่ท้องของมาร์ค แต่ก็หลบทันและวิ่งหนีออกมาทันที

     "เฮ้ย!กูขอโท๊ษ ไอแจ๊คคคคคคค!!" มาร์คร้องเสียงหลง เมื่อแจ็คสันยังคงวิ่งไล่ตาม

     "มึงหยุดเลยนะ!!"

     "อ๊ากกกกกก ฮ่าๆๆ" มาร์คหัวเราะชอบใจ เพราะเห็นสีหน้าของแจ็คสันยามโกรธ มาร์คหยุดวิ่งงอตัวนั่งลงพื้น ตามมาด้วยมาคนที่กำลังโกรธด้วยใบหน้ากรุ้มกริ่ม ใจโกรธก็โกรธแต่อีกใจก็ได้รู้ เหตุที่เข้าใจผิดมาตลอดเพราะคิดว่ายองแจบอกเลิกตนเพราะยังชอบมาร์คอยู่ โล่งใจไปเปราะหนึ่ง แจ็คสันนั่งลงข้างๆมาร์ค

     "ขำเชี้ยไร"

     "ไหนบอกไม่กินของเก่า สรุปยังไง"

     "ยองแจไม่เคยเป็นของเก่าว่ะ"

     "อืม กูเข้าใจ๊"

     "มึงอะ เลิกทำใกล้ชิดได้ละสัส"

     "กูทำอะไร๊ กูแค่หล่อและเฟรนลี่" แจ็คสันลุกขึ้นไล่เตะมาร์คอีกรอบ ฝ่ายเพื่อนๆพี่ๆน้องๆเห็นภาพของสองคนนั้นก็หัวเราะกันใหญ่

     "ไปห้ามมันมั้ย นั่งขำอยู่ได้" จินยองผลักหัวเจบี คนชิคมองหางตาก่อนจะผลักหัวจินยองกลับ อีกฝ่ายก็ผลักกลับมา ผลักกันไปมาจนจินยองเริ่มหน้างอใส่ เจบีชะงักมือเมื่อเห็นใบหน้างอน่ารักแบบนั้น

     "พี่น่าจะเป็นแฟนกันเนอะ" แบมแบมนั่งยิ้มให้กับรุ่นพี่ทั้งสอง จินยองเขินจนหน้าแดง ส่วนเจบีก็ได้แต่ใจเต้นกับท่าทางของจินยอง ทำไมหน้าแดง ไม่สบายป่าววะ เจบีแตะมือเบาๆไปที่หน้าผากของเพื่อนตน จินยองสะดุ้งนิดนึงก่อนเจบีจะผละมือออก

     "แบม ไปเอายาแก้ไข้มาให้หน่อย" เสียงเข้มของเจบีเอ่ยสั่งรุ่นน้องตน แบมแบมทำท่าตะเบะและลุกหายไปทันที

     "ไม่สบายทำไมไม่บอก มานั่งตากลมทำไม"

     "ไม่ได้เป็นอะไร กินเหล้าเนี่ยความร้อนเลยออกไง" จินยองอธิบาย และฟุบหน้าลงบนโต๊ะ ไม่นานนักมาร์คแบมก็เดินมายื่นยาและน้ำให้ เจบีสะกิดให้จินยองเงยหน้ามากินยา ระหว่างจินยองกำลังทำใจกับการกินยานั่น เจบีสังเกตุใบหน้าของมาร์คที่มองได้เจ้าเล่ห์มาก ก็รีบคว้ายาและแก้วน้ำออกมาจากมือจินยองทันที ไอเชี้ยนี่ยาเยอะฉิบหาย

     "ไอมาร์ค!!" อีกครั้งที่มาร์คต้องวิ่งหนีเพื่อน แจ็คสันเห็นดังนั้นก็รีบร่วมวงเตะมาร์คด้วยกันอย่างสนุกสนาน














     "เชื่อกู ไอวอนพิลคือมหาป่า"

     จองกุกชี้ไปทางวอลพิล ทุกคนในวงต่างมองหน้ากันและชี้ตามที่จองกุกชี้ วอนพิลพลิกไพ่ที่วางตรงหน้าขึ้น ปรากฏว่าคือแม่หมอ ทุกคนก็เพ่งเล่งมายังจองกุกทันที ไม่นานไพ่จองกุกก็ถูกเปิดออก ปรากฏว่าจองกุกได้ไพ่ประชาชนคนตาดำๆที่โดนเผาทิ้งด้วยชาวบ้านกันเอง

     "ใบ้ให้ว่าหมาป่าตัวโตมากกกกกก" ก่อนจองกุกจะออกจากวงก็ทิ้งระเบิดไว้ให้ชาวบ้านได้ชื่นชม เกมส์จบลงฝ่ายหมาป่าชนะ ไม่ใช่ใครที่ไหนคือ ยูคยอมกับแบมแบมนั่นเอง

     "เข้าห้องน้ำก่อนนะ เดี๋ยวมา" ยองแจเอ่ยขึ้น แบมแบมพยักหน้าตอบ

     "เปลี่ยนเกมส์เถอะ เกมส์ไรดีครัช คุณหมาป่ายูค" จองกุกหันไปถามเพื่อนตัวโย่ง

     "พระราชา" ยูคยอมยักคิ้วเจ้าเล่ห์ ทุกคนเห็นด้วย และชวนเพื่อนมาเล่นกันอีก 10 กว่าฃชีวิตรวมตัวกันภายในห้องโถงกว้าง

     "สวัสดีครับ ผมยองโดเป็นมาสเตอร์เกมส์นี้ครับ กติกา จับไผ่คนละ 1 ใบ 2-9 สั่งได้คนละ 1 คำสั่ง ใครก็ได้ อ้ะ!ยกเว้นผมที่เป็นมาสเตอร์นะครับ  ฮ่าาาา ไพ่ King ใบใหญ่สุดสั่งได้ 3 คำสั่งตอนท้ายหลังไพ่หมดนะครับ ไพ่ Queen ถ้าคนที่มีไพ่นี้ถามใครคนนั้นห้ามตอบตรงๆให้ฝากเพื่อนคนอื่นบอกนะครับ ส่วนไพ่ Jack คือป้องกันคำสั่งนะครับ คนละใบครับ คนแรกคุณจองกุกครับ" มือบางหยิบไพ่ใบแรกเปิดขึ้นดู

     "โดยอนไปกราบกระถางต้นไม้แล้วพูดว่าที่รัก3ที" จองกุกหัวเราะตัวงอกองไปกับพื้น โดยอนคนหล่อก็ชี้หน้าคาดโทษไว้ ไพ่ถูกจับไปเรื่อยๆจนถึงตาของยูคยอม

     "ไอกุก วิ่งจากตรงนี้ไปถึงถังขยะ ระหว่างวิ่งให้พูดว่า ข้าคือสัตว์ประหลาดมาทำลายเมือง แฮ่ แลบลิ้นด้วย" จองกุกโชว์นิ้วกลางให้ก่อนจะลุกไปทำตามคำสั่ง

     "ข้าคือสัตว์ประหลาดมาทำลายเมืองว้อย แฮ่! ฝากไว้ก่อนไอยูค" โดยอนและยูคคยอมหันมาตบมือกันพร้อมขำกลิ้ง ไพ่วนมาจนถึงตาการแก้แค้นของโดยอนอย่างแท้จริง

     "คุณจองกุก บอกรักรองเท้าตัวเองจนกว่ากูจะเหนื่อย" จองกุกชี้หน้าโดยอนก่อนจะทำตาม

     "รักน้า รักนะครับ รักนะว้อย รักจังครับ...." เสียงจองกุกพูดวนไปวนไงมา

     "มึงให้มันพูดว่าอะไรนะ" แบมแบมหันมาถามยูคยอม

     "บอกรักรองเท้า...อ้ะ!" ยูคยอมกำลังเพลินๆ ลืมนึกไปว่าแบมแบมถือไพ่ Queen

     "อ้าาาาาา คุณยูคยอมโดนไพ่ Queen ถามแล้วห้ามตอบนะครับ ฮ่าาาา" คนที่ดูสนุกสุดคงจะเป็นมาสเตอร์นั่นเอง เมื่อจองกุกทำตามคำสั่งเสร็จก็ถึงตาของแบมแบมสั่งยูคยอม

     "ยูคเดินไปหาจองกุก บอกรักมันจนกว่ามันจะรัก" จองกุกจ้องแบมแบมตาโต ทั้งที่ปากก็ยังบอกรักรองเท้าตัวเอง

     "บ้านมึงสิไอแบม" ยูคยอมไม่พูดเปล่ายังจัดการดีดหน้าผากเพื่อนไปเบาๆ

     "อ้ะ งั้นเอาครั้งเดียว แต่แบมโคตรหวานเลยละกัน ฮ่าๆๆๆ" ยูคยอมถอนหายใจ ลุกขึ้นยืน ขายาวก้าวไปหาจองกุก และนั่งลงตรงหน้าเพื่อนตน

     "จองกุก" เสียงจองกุกเบาลง เสียงรอบข้างก็เงียบสงัด แม้จองกุกจะยังคงบอกรักรองเท้า แต่มันก็แผ่วเบา เบา จนอาจจะได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นแรงสองทั้งสองคน จองกุกรอฟังยูคยอมอย่างจดจ่อ

     "รัก นะ ครับ" สายตาจองกุกมองยูคยอม เสียงก็ค่อยๆเบาลง

     "กูรักมึงนะ..." แม้คำพูดจะไม่หวานแต่สายตาช่างหวานละเมียดละไมจนทำหัวใจของจองกุกที่เต้นแรงอยู่แล้ว เต้นแรงเพิ่มขึ้นยังกับดื่มยาชูกำลังไปทั้งโรงงาน

     "นะ ครับ" จองกุกพูดคำสุดท้ายอย่าวแผ่วเบา สายตาทั้งคู่ประสานกันอย่างอ่อนหวาน

     "มีห้องว่างนะว้อยมึงงงงงงง" เสียงเอ่ยแซวของแบมแบมดึงสติของทั้งคู่ออกมา ยูคยอมลุกขึ้นมานั่งที่เดิมของตัวเอง และเล่นเกมส์ต่อไป 

     เวลาสนุกสนานของเกมส์ล่วงเลยจนถึงตีสอง มีบางส่วนหลับไหลด้วยความง่วงอยู่ในห้องโถงเพราะความขี้เกียจเดินกลับที่พักตนเองดึกๆ บางส่วนนั่งนอนเล่นไพ่รอเวลาโต้รุ่งดูพระอาทิตย์ขึ้น และก็มีบางส่วนกลับไปยังที่พักของตัวเอง ยองแจ แบมแบม ยูคยอม จองกุก ก็นอนกลิ้งเล่นโทรศัพท์กันอยู่ในห้องพักของยองแจและแบมแบม

Bam_Pink
@BamBam
มึง

 CYJ
@YJ_Ars
อะไรมึง กูก็นอนข้างเนี่ยยยยยยยย

Bam_Pink
@BamBam
มีเรื่องจะถาม

CYJ
@YJ_Ars
ว่าาาาาาาา

Bam_Pink
@BamBam
มึงโกรธกูป่ะ
เรื่องพี่มาร์คอ่ะ

CYJ
@YJ_Ars
โกรธทำไม มึงรักเค้า เค้ารักมึง ก็โอ

Bam_Pink
@BamBam
เเน่นะ

CYJ
@YJ_Ars
เออ

Bam_Pink
@BamBam
ไม่โกรธกูใช่ป่ะ

CYJ
@YJ_Ars
เออ

Bam_Pink
@BamBam
มึงไม่ชอบพี่มาร์คแล้วใช่ป่ะ

CYJ
@YJ_Ars
เออ

Bam_Pink
@BamBam
มึงไม่รักพี่เค้าแล้วป่ะ

CYJ
@YJ_Ars
เออ

Bam_Pink
@BamBam
แต่รักพี่แจ็คใช่ป่ะ

CYJ 
@YJ_Ars
เออ


     "เชี้ย!!!!" ยองแจตะโกนออกมาลั่นห้อง ตาเบิกโตมองหน้าแบมแบมที่ยิ้มร่าเริง โดนแบมเล่นแล้วไงยองแจเอ้ยยยยย

     "แจมึงอ่ะ เสียงดังนกตื่นหมด" จองกุกหันมาว่าเพื่อนตนและหันกลับมาสนใจโทรศัพท์ต่อ

     แบมแบมยักคิ้วหลิ่วตาส่งหาเพื่อนตน ยองแจทำจมูกฟืดฟัด มือบางตีไปที่ไหล่แบมแบม ฝ่ายถูกตีแลบลิ้นยู่หน้าใส่ ยองแจเมินหน้าและก้มหน้าลงเล่นโทรศัพท์ตนเองต่อ

     "ละสองคนนี้เอาไง นอนที่นี่กันป่ะ" ยองแจที่เล่นทวิตอยู่หันมาถามเพื่อน

     "ขี้เกียจเดินอ่ะ" จองกุกบิดตัว

     "กลับดิ เนี่ยยังไม่ได้อาบน้ำไม่ใช่หรอ ปะ" ยูคยอมดึงแขนเพื่อน

     "งือ ง่วงแล้วว้อย มึงกลับไปก็ได้กูจะนอนแล้ว เฮ้ย! ไอยู๊คปล่อยยยยยยย" จองกุกร้องเสียงหลงเมื่อยูคยอมอุ้มตนขึ้นพาดบ่าโดยไม่ทันตั้งตัว ไอบ้านี่อย่าให้ตัวสูงบ้างนะ จองกุกดิ้นเฮือกสุดท้าย ก่อนที่ยูคยอมจะเปลี่ยนจากท่าพาดบ่ามาเป็นท่าอุ้มแบบเจ้าหญิงแทน แขนจองกุกกอดคอยูคยอมอัตโนมัติ สายตาทั้งคู่สอดประสานกัน

     "จะเดินดีๆ หรือให้อุ้มไป" ยูคยอมอมยิ้มตาหยี

     "อะ เออ ปล่อยๆๆๆๆๆๆๆ" จองกุกตีแขนยูคยอมรัว จนคนอุ้มต้องปล่อยและเบ้หน้าด้วยความเจ็บ

     "กลับดีๆน้าคู่รักตัวโย่งงงงงงง" ยูคยอมกันมายักคิ้วให้แบมแบม ก่อนจะจูงมือจองกุกออกไปทันที

     ยองแจยิ้มเล็กน้อยให้ยูคยอม หันกลับมาเจอหน้าแบมแบม พลางทำอารมณ์บ่จอย ตาเรียวมองแบมแบมด้วยหางตาและก้มลงสนใจหน้าจอโทรศัพท์นิ้วไล่ไถ่ทวิตตนไปเรื่อยๆ ยิ้มบ้างขำบ้างตามข่าวที่ขึ้นหน้าไทม์ไลน์ จนสะดุดกับทวิตหนึ่ง



WangJack @jackson852  5นาที
ทำยังไงถึงจะเข้าใจกัน





     สายตายองแจอ่านประโยคนี้ซ้ำไปวนมา ถึงประโยคที่แจ็คสันทวิตเมื่อชั่วโมงก่อนที่ทั้งสองเจอกัน คิดมากนะยองแจพี่มันไม่ได้หมายถึงเราหรอก สาวๆพี่สั้นเยอะจะตายไป ก่อนหน้านี้หลบหน้าพี่สั้นก็เพราะไม่อยากให้ความหวังของซูจีเป็นจริงขึ้นมาต่างหาก ยิ่งหลบเหมือนอีกฝ่ายยิ่งเข้าหา ตอนนั้นพูดไปแบบนั้นละดีแล้ว ขอโทษนะแบมที่ใช้พี่มาร์คเป็นไม้กั้นความรู้สึกตัวเอง ยองแจกดปิดโทรศัพท์ตนลง มือบางจับเลื่อนผ้าห่มขึ้นมาปิดถึงจมูก พลางนึกถึงใบหน้าของแจ็คสันตอนที่ได้ยินคำตอบของตน ใบหน้าชะงัก สายตาเศร้าหมองแบบนั้น รู้สึกผิดต่อเรา หรือรู้สึกผิดหวังที่แผนไม่สำเร็จกันแน่นะ













     "เก็บของให้หมดนะครับ ไม่ลืมอะไรกันนะ" เจบีพูดใส่โทรโข่ง บรรดาพี่ๆน้องๆ เก็บของเตรียมตัวขนขึ้นรถเพื่อกลับกันในเที่ยงวันนี้

     "ขากลับทีไรของเพิ่มขึ้นทุกที" แบมแบมบ่นไปยัดเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางของตนไป ยองแจส่ายหน้าและทยอยยกกระเป๋าของตนและไปไว้ที่รถ

     "อ้ะ" กระเป๋าถูกกระชากออกจากมือของยองแจ ร่างบางช้อนตามองตามแรงกระชาก แจ็คสันที่มีกระเป๋าเต็มไม้เต็มมืออยู่แล้ว ยังมีกระเป๋าใบใหญ่ของตนเพิ่มเข้าไปอีก แขนจะหักมั้ยนั้นรู้แล้วว่าแข็งแรงว้อยแต่นี่มันเยอะเกินไป ยองแจเดินเข้าประชิดตัวแล้วกระชากกระเป๋าตนกลับมา แต่คนพี่ก็ไม่ยอมปล่อยกระเป๋าให้

     "มันหนัก" ร่างบางปล่อยมือและเดินไปโดยไม่หันมองคนพี่ แจ็คสันวิ่งตามมาติดๆไหล่หนาแกล้งชนเข้ากับหลังยองแจ แต่ร่างบางก็เดินต่อไปโดยไม่สนใจกันเลยสักนิด

     "ยองแจ!" คนถูกเรียกหยุดเดินชะงัก ยองแจยืนรอฟังว่าแจ็คสันจะพูดอะไรต่อ แต่เสียงก็เงียบหายนานจนต้องหันกลับมาดู กลับพบกับกองกระเป๋าและจินยอง อะไรเรียกแล้วตัวเองก็หายไป

     "ผมช่วยครับ" ยองแจรีบวิ่งเข้าไปช่วยรุ่นพี่ ที่ดูท่าจะยกไม่ไหว รุ่นพี่หน้าหวานยิ้มสวยให้รุ่นน้องใจดี รังสีหวานแผร่กระจายเพราะรอยยิ้มของทั้งคู่ บรรดาเหลาชายชาตรีที่ว่างงานก็รีบวิ่งเข้ามาช่วยยกกระเป๋ากันจนไม่เหลือให้ทั้งสองถือสักใบ

     "เฮ้ยๆ! พวกมึงนะโดนอ่อยนิดอ่อยหน่อยไม่ได้" แจ็คสันเดินกลับมาพร้อมลำโพงใบใหญ่พาดอยู่บนบ่าแข็งแรง

เพี๊ยะ!  เจบีตบหัวแจ็คสันจนหน้าสั่น

     "อ่อยบ้านมึงสิ ไอแจค เนียร์ ยังมีเอกสารให้พี่เจ้าของเซ็นนะ ไปกัน" จินยองเดินตามเจบีไปทันที ยองแจกรอกตามองแจ็คสันและหลบทางให้คนพี่ที่ดูท่าจะหนักเอาการเดินไป แจ็คสันยืนมองหน้ายองแจนิ่ง หนักก็หนักแต่ก็อยากคุยกับน้องให้เข้าใจ

     "ไปด้วยกันดิ เมื่อคืน..." ยองแจเงยหน้ามองคนเอ่ยชวน ใบหน้าแจ็คสันเข้ามาใกล้หน้าหวาน ยองแจเบ้หน้า ขากำลังก้าวเดินออกจากแจ็คสันก็หยุดลงเมื่อเสียงของแบมแบมเรียก

     "แจ!!โทรศัพท์หายว่ะเอาไว้ไหนจำไม่ได้แล้วอ่ะไปช่วยหาหน่อย" แบมแบมฉุดมือยองแจไปทันที ร่างบางได้แต่หันมองแจ็คสันยื่นหน้าเอ๋อ เมื่อกี้จะพูดอะไรต่ออีกนะ ช่างเถอะยองแจสนใจทำไม














     "คราวหลังจะฆ่าให้ตายเลยนะ ตกใจหมดไอบ้า!" ยองแจยืนฟังแบมแบมโวยวาย เพราะโทรศัพท์ที่หายไป มาร์คเป็นคนแอบเข้ามาเอาไปนี่เอง อีกฝ่ายก็งอน อีกฝ่ายก็ง้อ หน้าหวานยิ้มให้คู่รักงอนง้อ

     "เดี๋ยวกลับไปพาไปช้อปปิ้งเลยอ่ะ" แบมแบมยิ้มร่ากระโดดกอดมาร์คแน่น พี่มาร์ดนี่พูดได้ตรงจุด

     "มองไร อิจฉาหรอ" จองกุกสะกิดแขน ยองแจค่อยๆหันมองคนสะกิด ปากก็พูดออกแบบไม่มีเสียง 'พ่องมึงสิ' หัวเราะและกอดคอจองกุกและยูคยอมเดินออกมาจากสถานที่สวีทของมาร์คแบม

     รถทัวร์ออกจากที่พักในเวลาต่อมา กิจกรรมบนรถก็ยังคงมีบ้างตามแรงและกำลังของผู้โดยสาร บางคันก็หลับเงียบสงบด้วยความเหนื่อยล้า ไม่นานรถทัวร์คันใหญ่ก็จอดเข้าที่เดิมเหมือนตอนขาไป ต่างคนต่างช่วยกันเก็บขยะบนรถไปทิ้ง แล้วช่วยกันขนสัมภาระต่างออกจากรถให้หมด

     "มาเซ็นต์ชื่อก่อนกลับนะครับทุกคน" จินยองโบกกระดาษขาวๆไปมาเพื่อเรียกความสนใจจากบรรดารุ่นน้อง

     ยองแจเซ็นต์ชื่อเสร็จสรรพก็กวาดสายตามองหาร่างของแจ็คสัน ที่ไม่เจอกันเลยตั้งแต่ขึ้นรถ บนรถก็ไม่มีจะนั่งคันอื่นก็คงไม่ใช่

     "แจ็คมันไปทำธุระกับเจบีหน่ะ กลับไปก่อนเลย" จินยองบอกยองแจ เห็นทำหน้าง่อยๆบอกน้องสักหน่อยเดี๋ยวจะรอเก้อ ยองแจพยักหน้า ก้มโค้งเล็กน้อยทำความเคารพรุ่นพี่ตน

     "ไปกับพี่มั้ยน้อง" แบมแบมจอดมอเตอร์ไซค์ตรงหน้ายองแจ มือตบเบาะให้เพื่อนตนขึ้นมานั่ง ยองแจขึ้นรถโดยไม่ลังเล มุ่งตรงสู่หอพักของยองแจ















     เวลาผ่านไป 1 อาทิตย์ 

     ช่วงเวลาที่แสนวุ่นวายของสภานักเรียนที่ต้องจัดงาน Open Hose ให้ทางมหาลัยที่จัดขึ้นทุกปี เพื่อให้คนภายนอก เข้ามาชมผลงานของนักศึกษาที่นี่

     "แจ็คมึงไปประเมินสถานที่ แล้วทำงบประมาณคร่าวๆมาก่อน รายละเอียดเดี๋ยวเนียร์ทำให้ ส่วนใบเชิญอาจารย์ให้เสร็จภายในพรุ่งนี้ อ่อ เชิญอธิการด้วย" เจบีร่ายยาวถึงรายละเอียดงานที่แจ็คสันต้องทำ นับตั้งแต่กลับจากเที่ยวก็แทบไม่ได้กลับหอ เพราะต้องอยู่เตรียมงานที่กำลังจะเกิดขึ้นอีกไม่กี่วัน ไหนจะเตรียมการแสดง อุปกรณ์ สถานที่ ที่แจ็คสันต้องตามคุมให้งานเดินรวดเร็วและผิดพลาดให้น้อยที่สุด

     "เห้ย! กลับๆดึกแล้ว" เจบีตบมือพลางไล่สิ่งมีชีวิตกลับบ้านไปให้หมด ตบบ่าแจ็คสันที่นอนฟรุบหน้าอยู่บนโต๊ะคอม "ไปมึงวันนี้กูให้กลับ" แจ็คสันเงยหน้าพร้อมทำหน้าแบ็วใส่เจบี

     "Thank you my love" แจ็คสันกอดเจบีแน่น ก้มเก็บของและวิ่งออกจากห้องกลับหอตนทันที









แอ๊ดดดดดดด



     เสียงประตูค่อยๆเปิด แจ็คสันโผล่หัวเข้าดูสำรวจสิ่งมีชีวิตในห้องเห็นไฟเปิดอยู่ ขาค่อยๆเข้ามาภายในห้อง ก็พบร่างยองแจนอนขดตัวบนโซฟา คนพี่นั่งลงบนพื้นหน้าโซฟา เพื่อจะได้เห็นหน้ายองแจชัดๆ นี่ไม่ได้คุยกันกี่วัน กี่ชั่วโมงแล้วนะ เรื่องที่โกรธกันจะหายรึยัง เรื่องที่เข้าใจผิดจะยังอยากฟังเหตุผลของมันมั้ย ยังอยากรู้ความจริง ความในใจ และความรู้สึกของกันอยู่มั้ย อยากจะบอกทุกๆอย่างให้หมด ตอนนี้ตนยอมรับแล้วจริงๆว่ายังคง รัก และเป็นหวงยองแจคนนี้เสมอมา อยากจะปลุกให้ร่างบางมาคุยกันให้รู้เรื่อง แต่เมื่อเห็นหน้าหลับสบายคล้ายน้ำไหลจะยืดขนาดนั้นแล้ว ก็เก็บไว้ก่อนจะดีกว่า วันนี้ก็เหนื่อยมามากพอแล้ว แจ็คสันลุกขึ้นยืดตัวก่อนจะใช้แขนแกร่งช้อนร่างยองแจขึ้นมา และพามาส่งที่เตียง จัดท่าทาง ห่มผ้าห่มให้เรียบร้อย มือหนาบีบเค้นแก้มอวบด้วยความหมั้นเขี้ยวก่อนจะพาร่างตนอาบน้ำ และมานั่งจัดการกับเอกสารงานที่ได้รับมอบหมายมาอย่างตั้งอกตั้งใจ จนเผลอหลับคาโต๊ะทำงาน...






_______________________________________________________________




...Talk Talk...






พี่สั้นได้รู้ความจริงแล้ว เหลือแต่ยองแจของเรา 
พี่มาร์คให้ยาอะไรจินยองกิน ยาเดียวกับที่ให้แจ็คกินเลย
ยูคจองกุกน่ารักเนอะ ชอบคู่นี้เลยเรา

เกมส์ที่พวกยองแจเล่นชื่อเกมส์ แวร์วูฟ นะ
ลองหาวิธีเล่นกันดูในกู้เลย เอาไปเล่นกับเพื่อนๆ สนุกนะ
 


มาพูดคุย ติชมกันได้ในทวิตเลยนะ ติดแท๊กกันเลย 
>>> #ฟิคคือคุณ <<<
เม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้า ทุกๆคอมเม้นไรท์อ่านหมดนะ 
 เรารออ่านคอมเม้น+ติชมของทุกคนอยู่นะคะ ^o^

 





    ขอบคุณทุกคนที่ติดตามและให้กำลังใจนะคะ
อ่านให้สนุกน้า


 







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

279 ความคิดเห็น

  1. #258 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 18:27
    พี่แจ็ครู้ความจริงแล้ว เหลือแต่น้องแจคนเดียวเท่านั้น
    แจฟังพี่เค้าหน่อยสิ พี่แจ็คน่าสงสารว่ะ

     
    #258
    0
  2. #125 n'aomamm Pk. (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 01:35
    ลุ้นทั้งแจ็คแจ บีเนียร์ ดีที่พิแจ็คเข้าใจแล้ว เหลือคุยกับแจ แต่คู่บีเนียร์นี่คือซึนทั้งคู่ คนนึงก็ไม่กล้าบอก อีกคนก็ความรู้สึกช้า โอ่ยยยยยย ลุ้นค่าาาาา
    #125
    0
  3. #116 mjaey (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 09:55
    อธิบายเลยแจ๊ค อยากให้เข้าใจกันจะแย่ จะได้หวานเหมือนคู่อื่นสักที 555
    #116
    0
  4. #115 preeyanuchkhun (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 09:24
    สู้ๆค่าาา
    #115
    0
  5. #113 MB_NICE (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 00:25
    งื้ออต่อเร้วๆนะคะ
    #113
    0
  6. #112 bjj478533fhh (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 23:34
    แบมร้ายยยมากกก 555
    #112
    0
  7. #111 kungYJJ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 23:32
    รีบคุยกันนะ!!จะได้รักกันสักที!!!
    #111
    0
  8. #110 maprangseetha (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 23:30
    คืนดีกันสักทีนะๆๆๆ สงสารแจ็ค
    #110
    0
  9. #109 cafepae (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 23:04
    ชอบๆ ยองแจต้องเข้าใจพี่แน่ๆ อิอิอิ
    #109
    0
  10. #108 เจบีคนชิค (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 22:46
    รอเค้าเข้าใจกัน ฮือออออ
    #108
    0
  11. #107 Hanniez (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 22:38
    ???????????????????? ลุ้น ยัย แจ
    #107
    0