[FIC] You're Mine คือคุณ END #JackJae ft.BNior Markbam #ฟิคคือคุณ

ตอนที่ 14 : EP.13 หลบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,354
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    6 เม.ย. 59




EP.13



Jackson x Youngjae




     เสียงพูดคุยกันสนุกสนานดังก้องกังวานไปทั้งหูและหัวใจของยองแจ ใบหน้านิ่งนั่งมองซูจีและแจ็คสันกินข้าวไปหัวเราะไปอย่างร่าเริง ซูจีเพื่อนสนิทสมัยมัธยมปลาย ทั้งคู่มีอะไรก็คุยกันตลอด มีซูจีที่ไหนมียองแจที่นั่น และทั้งคู่ก็รู้ดีว่าต่างคนต่างมีคนที่ชอบอยู่แล้ว ทุกอย่างคงจะไม่เลวร้ายไปมากกว่านี้ ถ้าหากคนที่ซูจีชอบไม่ใช่คนๆเดียวกับยองแจ  มาร์ค ต้วน รุ่นพี่คนสนิท
     ยองแจได้แต่นั่งนิ่งอยู่ท่ามกลางความสัมพันธ์ที่เรียกว่าพี่น้อง สายตานิ่งเหลือบมองซูจี อีกฝ่ายก็มองโต้ตอบกลับ กลายเป็นสงครามประสาทเล็กๆบนโต๊ะอาหารอร่อย ยองแจลุกขึ้นพรวดพราด ซูจีและแจ็คสันหันมองตามร่างบางที่อยู่ๆก็ลุกขึ้น

     "เออ ขอตัวไปเข้าห้องน้ำนะ" ยองแจตีหน้านิ่งพลางใช้นิ้วชี้ไปมั่วๆ และเดินออกมาโดยไม่หันมามองข้างหลังสักนิดเดียว ปล่อยให้คุยอะไรกันสนุกสนานไป หิวแต่ก็กินอะไรไม่ลงเมื่อเห็นหน้าซูจี หาอะไรกินข้างนอกก็ได้ มือบางจับหาประเป๋าของตนพบไม่กระเป๋านั้นอยู่กับแจ็คสัน จะให้เดินกลับไปก็คงจะปลีกตัวออกมาไม่ได้ ไม่อยากเจอหน้าเลยจริงๆ ยองแจขยี้ผมตัวเองจนผมยุ่งไม่เป็นทรงก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำทันที

     "พี่แจ็ค...มีไลน์พี่มาร์คมั้ยคะ" ซูจีส่งสายตาเว้าวอน ฮึฮึ เสร็จกูไอมาร์ค แจ็คสันหยิบโทรศัพท์เปิดไลน์และยื่นให้ซูจีดู มือสวยรีบรับโทรศัพท์จากมือแจ็คสันแต่ดันหลุดมือ จนทำให้โทรศัพท์เครื่องบางเด้งหล่นลงกับพื้น

     "ว้ายยยยยย" ซูจีรีบก้มเก็บหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพลางถอนหายใจ แต่เมื่อหงายโทรศัพท์ขึ้นก็พบไลน์ที่มีรูปมาร์คหอมแก้มยองแจ หัวใจของซูจีที่ยังรักมาร์คอยู่ แทบจะสลายหล่นลงพื้น

     "พังยัง" เสียงแจ็คสันดึงสติซูจีกลับคืน ก่อนจะยื่นส่งให้แจ็คสัน คนพี่สำรวจของตน กดปลดล็อคหน้าจอซึ่งยังขึ้นรูปมาร์คกับยองแจอยู่ นิ้วหนากดออกจากไลน์ก่อนจะยัดใส่กระเป๋าตน

     "ซูจีโกรธอะไรกับยองแจรึไง ทำไมไม่เห็นคุยกันเหมือนเมื่อก่อน" ตาเรียวสวยที่กำลังเหม่อลอย หันกลับมามองคนถาม  ใช่แล้วช่วงที่เกิดเรื่อง แจ็คสันกลับจีนพอดี จึงไม่รู้เรื่องราวของตนกับยองแจที่ทะเลาะกันหนักจนเลิกเป็นเพื่อนกันจนถึง ปัจุบัน

      "ก็นิดหน่อยหน่ะพี่ ไม่ต้องห่วง" ซูจียิ้มตาหยีให้แจ็คสัน คนพี่ยิ้มและพยักหน้าตอบ

     "ว่าแต่พี่กับยองแจ..." ซูจีถามย้อนกลับ แจ็คสันสีหน้าเปลี่ยนทันที

     "ยองแจไปนานจัง" แจ็คสันเปลี่ยนเรื่องทันที ชะเง้อคอมองหายองแจที่บอกว่าไปเข้าห้องน้ำ หรือจะกลับไปแล้ว กระเป๋ายังอยู่ที่นี่อยู่เลย แจ็คสันหันมองกระเป๋าถือใบเล็กของยองแจ

     "เดี๋ยวซูจีไปตามดีกว่าคะ" แจ็คสันเงยหน้ามองตามร่างซูจีที่เดินออกจากร้านอาหารไปทันที ขายาวก้าวตามทางที่เห็นยองแจเดิน








แปะ แปะ




     มือบางตบแก้มตัวเองอยู่หน้ากระจก พลางถอนลมหายใจยกใหญ่ ตั้งแต่เจอซูจีก็ไม่คำพูดสื่อสารกันแม้แต่คำเดียว มีแต่สายตาที่ไม่อาจอ่านได้ส่งกันไปมา อึดอัดชะมัดขืนอยู่มีหวังต้องเข้าโรงพยาบาลบ้าแน่ สะบัดหน้าสองสามที มือบางจัดแจงปัดเสื้อผ้าก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำ

     "อ้ะ ยองแจ!" ยองแจที่เดินก้มหน้าก้มตาอยู่เงยหน้ามองตามเสียง ตาเรียวถลึงตาโตเมื่อรู้ว่าใครเรียกตน ยองแจค่อยๆหันหน้ากลับ แกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น และเดินหนีออกมา

     "เดี๋ยวสิ!" ไหล่ยองแจถูกรั้งด้วยมือซูจี หันมาเผชิญหน้ากันทั้งคู่ ซูจียิ้มหวานส่งให้ยองแจก่อนจะผละมืออกจากไหล่บาง

     "คุยกันหน่อยมั้ย" ยองแจมองหน้าซูจีนิ่ง ก่อนถอนหายใจ จะหนีไปก็เท่านั้นในใจก็รู้ดี ยองแจยิ้มบางๆก่อนจะพยักหน้า "สบายดีมั้ย" รอยยิ้มหวานจากซูจีส่งมายังยองแจ

     "อืม" ร่างบางพยักหน้าตอบรับสั้นๆ สายตาแกล้งทำเป็นกำลังสนใจอย่างอื่นมากว่าคนตรงหน้า

     "เรียนที่เดียวกับพี่มาร์คหรอ" ยองแจเหลือบมองสีหน้าของซูจีที่ดูก็รู้ว่ายังไม่สามารถลืมมาร์คได้ รูปมาร์คหอมแก้มยองแจผุดขึ้นมาในหัวซูจี

     "อืม ก็เรียนที่เดียวกัน"

     "อ่อ แล้วกับพี่แจ็ค..." ไม่ทันได้พูดชื่อจบ ยองแจสวนขึ้นทันที

     "ไม่มีอะไรคืบหน้าไปมากกว่าที่เธอคาดไว้หรอก แต่กับพี่มาร์คก็ไม่แน่" ปากนะปากทำไมไวเท่าความคิด ยองแจถอนหายใจกับความสิ่งที่ตนพูดออกไป ซูจียืนแข็งทื่อ ไม่แปลกที่สองคนนั้นจะคบหากับเพราะเหตุที่ทำให้ซูจีและมาร์คเลิกกันก็เพราะ ยองแจเช่นกัน

     แจ็คสันยืนแข็งทื่อเมื่อตนมาเจอยองแจและซูจีคุยกันทันประโยคสุดท้ายพอดี ประโยคที่วิ่งเข้าปักกลางหัวใจของตน 'กับพี่มาร์คไม่แน่' ยังหวังกับมาร์คจริงๆใช่มั้ยยองแจ

     "แม่ง!!" คนพี่สบถกับตัวเอง

     "อ้าวพี่เช็คบิลแล้วหรอ" แจ็คสันสะดุ้งกับเสียงซูจี พลางมองไปคนที่เดินตามหลังซูจีมา คนพี่พยักหน้าหงึกๆ ทั้งที่สายตายังคงมองยองแจอยู่

     "เอาไงต่ออ่ะเรา จะไปไหนอีกป่ะ" แจ็คสันหันเพยิดหน้ามาถามซูจี และหันมองยองแจ ฝ่ายนั่นก็หน้าบึ้งตึง ซูจีมองแจ็คสันและยองแจสลับไปมา

     "ไปดูหนังต่อกันมั้ย" ซูจีหันถามทั้งสอง แจ็คสันพยักหน้าแล้วส่งยิ้มบางๆให้คนชวน ซูจีหันมาหายองแจ

     "ฉันขอกลับล่ะกัน" ร่างบางก้าวเท้าเข้ามากระชากกระเป๋าจากคนพี่ ส่งสายตาดุดันให้แจ็คสันก่อนเดินหายจากไป














     "พรุ่งนี้ห้ามสายนะว้อยไอกุก ตัวดีเลย" เสียงยองแจบ่นเพื่อนของตนใส่แอพสไกป์ที่ตอนนี้คุยวีดีโอกันอยู่ครบทีมเว้น แต่แบมที่ไม่ยอมเปิดวีดีโอ ฝ่ายโดนบ่นยักคิ้วหลิ่วตากวนประสาท

    "คืนนี้ค้างกับยูคมันหรอ"

     [เออดิ ถ้าอยู่คอนโดพี่แทคนะมีหวังสายชัวร์ๆ] ยูคคยอมพยักหน้าเห็นด้วย แทคยอนพี่ชายของเจบีให้จองกุกมาพักอยู่คอนโดที่ซื้อร้างเอาไว้ตั้งแต่เกิด เรื่องคราวนั้น จองกุกเป็นคนขี้เซาอยู่แล้วพอมาอยู่คนเดียวก็แทบจะไม่อยากตื่น จนเข้าเรียนสายบ่อยๆ

     [คราวหลังเดี๋ยวกูปลุกเอง] เสียงยูคคยอมเอ่ยแซวเพื่อนตน จองกุกฟาดมือเข้ากับไหล่หนาๆของยูคยอมทันที

     [แบมเอ้ย ไมไม่เปิดวีดีโอว่ะ ค้างบ้านเพื่อนไหนเนี่ย] จองกุกเขย่าจอเล่นเผื่อแบมแบมจะยอมเปิดวีดีโอให้เห็นหน้ากันบ้าง

     [อ้ะ เออ บ้านเพื่อนที่ อ้ะ รู้จักกันอ่ะ]

     "ทำไรอ่ะแบม ไม่สบายป่าว เสียงแปลกๆ"

     [อ้ะ เออ ไม่เป็นไร ฟู่ว มึงเดี๋ยวกูมานะ] สายของแบมแบมถูกตัดไป จองกุกขมวดคิ้วกับท่าทางที่น่าสงสัยของแบมแบม

     [เสียงแปลกๆนะ ว่าป่ะ] จองกุกหันถามเพื่อนข้างๆ ยูคยอมเองก็ใช่ว่าจะไม่รู้ว่าเสียงอะไร แต่ก็ต้องแกล้งทำเป็นส่ายหน้าไว้ก่อน

     "เฮ้ย แค่นี้ก่อนนะ" เสียงประตูดังขึ้นทำให้รู้ว่าเจ้าของห้องกลับมาถึงแล้ว ยองแจรีบบอกลาเพื่อนตนก่อนปิดแอพ แล้วนอนคลุมโปงแกล้งหลับทันที เตียงหยวบลงบ่งบอกว่าคนพี่เข้าห้องมาแล้ว แจ็คสันมองร่างใต้ผ้าห่มหนา พลางถอนหายใจก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำชำระร่างกายตนเอง และเข้านอนอย่างปกติ










     "เอาละครับ ป่ะขึ้นรถๆเดี๋ยวถึงที่พักสายนะครับ"   บรรยากาศหน้าตึกเรียน คึกคักไปด้วยบรรดารุ่นพี่รุ่นน้อง ที่เตรียมตัวกันมาเที่ยวแบบเฉพาะกิจ ที่ทางคณะให้งบแต่ละเอกออกไปต่างจังหวัด คราวนี้ถึงตาเด็กเอกศิลป์บ้าง ก็ได้โอกาสรับน้องปี1 ที่เข้าใหม่ไปในตัว

     "ไอปี 2 ครับ ไม่สิปี 3 ครับ อย่าแย่งที่นั่งน้องไอเวร" เสียงเจบีทำบรรดาพี่ๆน้องๆขำกันอย่างคึกครื้น "อย่าขำสิครับเป็นพี่ต้องให้น้องก่อนนะ" เจบียิ้มหวานโปรยให้น้องๆทั้งปี 1 และปี 2 หล่อสุดๆ

     "แล้วกับเพื่อนล่ะครับโพ้ม ให้กูเกาะล้อมั้ยเนี่ย ขออนุญาตนะครับ" แจ็คสันเดินไปหาล้อรถที่จอดอยู่ทำท่าคุยมุ้งมิ้งๆ เรียกเสียงฮาไม่ต่างจากเจบี หมดกันรองประธานนักศึกษา

     "แล้วมาร์คมายัง โทรตามเลยๆ" คนชิคหันมาถามจินยองที่นั่งอยู่บนกระเป๋าเดินทางของเจบี จินยองสฝหยิบโทรศัพท์โทรหามาร์คทันที เงยหน้าขึ้นมาอีกทีก็เห็นมาร์คคนหล่อวิ่งหน้าตั้งเข้ามาแล้ว

     "สายนะครับมึง" จินยองกดตัดสายและยื่นขวดน้ำให้เพื่อนคนหล่อ มาร์คหายใจหอบ มือคว้าขวดน้ำจากมือจินยองก่อนจะเดินขึ้นรถไปอย่างเงียบๆ

     "เอาล่ะ น้องๆขึ้นหมดแล้วนะ มีเพื่อนคนไหนยังไม่มาอีกมั้ยรีบโทรตามเลย และจะบอกว่าทริปนี้ไม่มีพี่ปี 4 นะครับ" เสียงกลองรัวดังขึ้นหลังเจบีประกาศ พร้อมเสียงหวีดของบรรดาปี3 โห่ร้อง ทริปนี้พวกเค้าเป็นพี่ใหญ่สุด แต่ก็ต้องรับภาระดูแลน้องให้ทั่วถึงมากกว่าเดิมอีกด้วย

     "เอาละ ได้เวลาล่ะปี 3 ครับ แทรกแทรงตามซอกซอยเลยครับได้ดูแลให้น้องได้ทั่วถึง" บรรดารุ่นพี่เก็บของขึ้นรถทันที แจ็คสันเลือกขึ้นคันของปี 2 ขึ้นรถไปก็พบมาร์คนอนควบสองเบาะข้างๆแบมแบมกับยองแจอยู่แล้ว แจ็คสันสะกิดเพื่อนตนให้ขยับตัวก่อนจะนั่งลงเบาะข้างๆ พลางเหลือบตามองร่างบางที่พยายามหลบหน้ากันมาเป็นอาทิตย์แม้จะอยู่ห้องเดียว กันก็แทบไม่ได้คุยกัน

     "แบมขอนั่งข้างหน้าต่างดิ" แบมแบมพยักหน้าก่อนจะลุกเปลี่ยนกับเพื่อนตนอย่างไม่สงสัย แบมแบมเห็นแจ็คสันมองอยู่จึงยิ้มให้พี่ตนก่อนจะหยิบผ้าปิดปากขึ้นมาใส่และ หลับลงในที่สุด













     รถจอดสนิทเมื่อถึงรีสอร์ทส่วนตัว ที่หมายของทริปนี้ บรรบยากาศรอบๆเงียบสงบ สายลมเย็นๆปลิวพัดผ่าน ท่ามกลางแดดแรง และชายหาดแสนสวย ทุกคนลงมารวมพลจัดแจงแบ่งทีมให้พี่ๆดูแลให้ทั่วถึง

     "อ้าๆ แบ่งทีมตามสีเชือกที่แจกนะครับแล้ว ขอชื่อทีมเริ่มต้นด้วยคำว่าดอก ทีมแรกดอกอะไรครับ" เสียงเฮฮาดังขึ้นเป็นระรอกเมื่อประกาศชื่อทีมจนมาถึงทีมของแจ็คสันและมาร์คที่เรียกเสียงกรี๊ดไปไม่น้อย

     "สีเขียว ดอกแจ็คสัน เรียกย่อๆว่าดอกสั้นครับ" เสียงหัวเราะดังได้ไม่น้อยกว่าทีมที่ผ่านมา ทางแจ็คสันก็เดินออกมาหมุนตัวทำท่ามาดมั่นก่อนคว้าโทรโข่งจากมือเจบี

     "อย่าเรียกพี่ว่าสั้นถ้ายังไม่ได้ลองนะครับ" เสียงโห่ร้องจากบรรดาพี่ๆน้องๆดังขึ้น แจ็คสันรอบมองยองแจก่อนจะเดินกลับมายังทีมตน

     "อ่าๆจำหน้าพี่ๆดอกๆกันไว้นะครับมีอะไรเรียกได้เลย เอ้าไปพี่ดอกทั้งหลายพาน้องไปเก็บตามห้องที่แบ่งกันได้เลยครับ" เหล่าประชาชีเริ่มเคลื่อนพลตามพี่ดอกต่างๆไป ยองแจแบกกระเป๋าเป้ขึ้นหลังตัวเอง ก่อนจะเดินตามจองกุกที่อยู่ทีมดอกเบี้ยทีมเดียวกัน ส่วนแบมแบมและยูคยอมอยู่ทีมดอกแจ็คสัน เดินได้สองสามก้าวก็มีคนมาสะกิดด้านหลัง ยองแจหันมองก็เจอยูคยอมที่อยู่ในชุดสบายๆ กางเกงสามส่วนยาวปิดเข่า และเสื้อแขนกุสีขาวเผยให้เห็นหุ่นล่ำ หุ่นดีเหมือนกันแหะ

     "เปลี่ยนทีมกัน"

     "ห้ะ เปลี่ยนทำไม แบมอ่ะ"

     "ฉันบอกแบมไว้แล้ว นะ นะ นะ ยองแจอ่าาาาาาา" ยูคยอมสั่นไหล่ไปมา ทำปากจู๋ มือกุมไว้ที่อกเว้าวอนยองแจ

     "ไอแจ มาเร็ว" จองกุกตะโกนเรียกจากไกลๆ พร้อมกวักมือเรียก

     "นะ กุกมันงอนกูอะมึง นะ นะ นะ" ยองแจได้แต่อ้ำอึ้ง เพราะไม่อยากอยู่ทีมเดียวกับแจ็คสัน "แบมแบมก็อยู่ด้วยน้า นะ ยองแจง่า" ยูคยอมจับไหล่ยองแจเขย่าไปมา จนมึนหัวไปหมด ยองแจต้องพยักหน้ารัวพร้อมส่งเชือกสีในมือแลกกับยูคยอม เพื่อนตัวโย่งร้องตะโกนด้วยความดีใจก่อนวิ่งไปกอดคอจองกุก

     "มาทำไมว่ะ แม่ง@$'*/="#)'=':#" จองกุกผลักยูคยอมออกพร้อมรัวคำด่าสารพัดออกมา แต่สุดท้ายก็ยอมเดินไปด้วยกัน ยองแจยิ้มให้กับเพื่อนสองคน แจ็คสันเดินผ่านมาหยุดอยู่ข้างๆยองแจมองตามสายตาที่ร่างบางมอง ยองแจหันมาเจอคนพี่ รอยยิ้มสดใสหุบลงและรีบเดินออกมาทันที

    








     เวลาช่วงกลางวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว ด้วยกิจกรรมต่างๆ ปี 2 รับหน้าที่ให้รับน้องปี 1 พาน้องเก็บกวาดขยะรอบๆบริเวรที่พัก มีเกมส์ต่างๆให้น้องได้เล่น เพื่อเกิดการละลายพฤติกรรมกัน ส่วนปี 3 จัดแจงเตรียมกิจกรรมเพื่อค่ำคืนที่กำลังจะถึง แบ่งฝ่ายทำอาหาร ฝ่ายกิจกรรม ฝ่ายต่างๆกันอย่างขันแข็ง


     "พี่ทีมครับแต่ละทีมพรุ่งนี้คิดการแสดงมาทีมละ 1 อย่างนะ แล้วก็คืนนี้พี่ๆปี 3 ครับพวกมึงต้องจัดฐานตอนกลางคืนด้วยปี 2 ด้วยจินยองบอกปี 2 ให้ที อยากได้อุปกรณ์อะไรให้แจ้งก่อน5โมงเลย ผมจะจัดเตรียมไว้ให้ กลางวันพรุ่งยังนึกไม่ออกว่ะพอก่อน แยก!" แจ็คสันตบหัวเพื่อนก่อนจะลุกไปจัดการหน้าที่ตัวเองที่ยิ่งใหญ่เหนือสิ่งใด คือการช่วยสาวๆล้างจาน แหม่การช่วยสตรีคือการทำดีอย่างหนึ่งนะครับ








19:00 น.






     "เอาละครับ ช่วงเวลากลางคืนวันนี้เราจะมีการเข้าฐานกันมีทั้งหมด 5 ฐาน แบ่งกลุ่มกันไปตามเลขที่รันไปเมื่อกี้เลยนะครับ" เสียงกลองดังรัวเมื่อสิ้นเสียงของเจบี ต่างคนต่างแยกย้ายเข้าตามกลุ่มที่ตนได้นับเลขไว้ ยองแจก็ได้อยู่จองกุก ส่วนแบมแบมกับยูคยอมนั้นไปทำฐานของปี 2 ร่างบางยิ้มทักทายรุ่นน้องและรุ่นพี่ต่างๆนาๆด้วยความสนิทจากเมื่อตอนกลาง วันของการรับน้องแบบย่อมๆ

     "กลุ่ม 2 ฐานนี้นะคะมาเร็วววววว" รุ่นพี่ผู้หญิงหน้าสวยกวักมือเรียกกลุ่มยองแจ ฐานแรกผ่านไปด้วยรอยยิ้มสนุกสนานแถมรอยเปื้อนแป้งบนหน้าจากการทำโทษของฐาน แรก ต่อด้วยฐานต่อๆไปจนถึงฐานของชั้นปีตัวเอง

     "อ้า กลุ่มนี้ใครปี 2 ออกมาตรงนี้เลย งานนี้ปี 1 ต้องเล่นให้ชนะไม่งั้นปี 2 โดนทำโทษครับ" เสียงโห่ร้องจากปี 2 ดังเข้าหาแบมแบมที่ยืนยิ้มอย่างภาคภูมิ และสุดท้ายบทลงโทษก็ตกอยู่ที่ปี 2 จนได้

     "บทลงโทษ พี่ๆต้องกิน 'น้ำสำนึก' นะครับ ในนี้มีอะไรก็ดูจากสีหน้าพี่ๆเอาเองนะครับ" ยูคยอมยกกระติดน้ำที่ห่อด้วยกระดาษสีน้ำตาลน่าสงสัยขึ้นมาเขย่าๆ บรรดาพี่ๆเบ้ปากเพราะรู้ว่ามันคือทุกสิ่งทุกอย่างที่กินได้มาผสมกันในนี้ ยองแจเป็นคนแรก ปากบางดูดน้ำขึ้นมา ตาถึงกับถลึงโตเพราะรสชาติมันช่างแย่และชวนอ้วกเหมือนเดิม ยองแจเบ้หน้าแลบลิ้นเพิ่มแอคติ้งโอเว่อร์ขึ้นนิดนึงเพื่อความสนุก ตามด้วยอีกหลายคนที่เรียกเสียงฮาได้ไม่น้อย จบฐานอันแสนทรมานก็ต่อด้วยฐานสุดท้าย ยองแจถึงกับหน้าบึ้งตึงอีกครั้งเพราะฐานนี้มีแจ็คสันเป็นคนคุมอยู่

     "ฐานนี้เกมส์ไม่ยากนะครับ แต่บทลงโทษไม่ธรรมดาแน่ คือเกมส์การส่งกระดาษโดยใช้ปาก นะครับห้ามให้มือเด็ดขาด"

    "ไม่ต้องห่วงๆ เรามีแบ่งฝ่ายชายหญิงน่าทำเป็นสงวนตัวไปได้" จีมินรุ่นพี่หน้าแมน พูดขึ้นพร้อมเอามือเท้าเอวทำท่าสะดีดสะดิ้งเรียกเสียงหวีดจากรุ่นน้องและ เพื่อนได้ดี สายตาแจ็คสันยังคงมองยองแจที่หน้างอเป็นตูดลิง อีกฝ่ายพยายามทำเป็นเมินสายตาคู่นั้นมองไปสนใจอย่างอื่น

     "เพื่อความสนุกครับ รุ่นพี่ครับแทรกแซงตามสบาย" สิ้นเสียงมาร์คแจ็คสันเดินเข้าแทรกระหว่างยองแจที่ยืนใกล้จองกุกทันที ยองแจเป็นคนแรกยังไงก็ต้องส่งผ่านได้แค่แจ็คสันคนที่สองอยู่แล้ว ยองแจถอนใจหาย ก่อนจะรับกระดาษจากมือแจ็คสัน



ปี๊ด!!



     เสียงนกหวีดดังขึ้นมือบางหยิบกระดาษขึ้นแตะปากพร้อมสูดลมปากเข้าเพื่อให้ กระดาษอยู่ ก่อนจะส่งต่อให้แจ็คสัน ปากแจ็คสันรับต่อจากปากยองแจและส่งต่อให้จองกุก หันกลับมารับต่อจากปากยองแจ สายตาจ้องเข้าไปนัยต์ตาสวย พร้อมสูดกระดาษหันไปส่งต่อให้จองกุก เสียงกรี๊ดกราดจากบรรดาสาวๆดังเป็นระรอกๆ แจ็คสันหันกลับมารับกระดาษต่อ ทำแบบเดิมไปหลายใบจน เวลาใกล้หมดยองแจส่งต่อให้แต่คนพี่สูดกระดาษมือหนารั้งเอวเข้าหาตัว ยองแจส่งสายตาดุให้คนพี่ แจ็คสันหัวเราะในลำคอก่อนจะสูดกระดาษเข้าปากและส่งต่อไป

     "ทำไรเนี่ย" ยองแจตีไปที่อกของคนพี่ ส่งสายตาดุไปให้เจ้าคนขี้แกล้ง แจ็คสันยักไหล่นิ้วชี้ไปที่กระดาษและหยิบกระดาษแปะที่ปากยองแจและประกบปากลง รับกระดาษทันที มือหนาแจ็คสันกดท้ายทอยยองแจเข้าหาแรงๆ ปากก็แกล้งขบกัดไปเบาๆ และเลื่อนหน้าออกเพื่อให้กระดาษหล่นลง เสียงนกหวีดดังขึ้นหมดเวลาของเกมส์
     หมดเวลาของกิจกรรมฐาน เจบีกล่าวปิดกิจกรรมและขอบคุณบรรดาอาจารย์ก่อนจะปล่อยให้ทุกคนไปพักผ่อนตาม อัธยาศัย ยองแจและแบมแบมเลือกที่จะเข้าบ้านพักของตนไปอาบน้ำ ต่อด้วยชวนคนอื่นๆและยูคยอมจองกุก มาเล่นไพ่  เล่นเกมส์เล็กๆน้อยๆกันอย่างสนุกสนาน
     ส่วนพี่ๆปี 3 ก็นั่งก๊งเหล้ากันหน้าลานของบ้านพัก มาร์คนั่งดีดกีต้า โดยมีจินยองช่วยร้อง เจบีที่วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันนอนหลับอยู่บนตักของจินยอง แจ็คสันและบรรดาผองเพื่อนก็แซวพี่ๆน้องๆเพื่อนๆที่เดินไปมากันอย่างเมามันส์ ไม่เว้นแต่อาจารย์ แจ็คสันก้มมองโทรศัพท์ตนพลางกดเปิดแอพทวิตเตอร์เลื่อนกดเข้าชื่อยองแจ




CYJ @YJ_Ars 1 นาที

เอ็งมันไม่ใช่กระต่ายน้อย ไอหมาป่าทรยศ 555 @BamBam





     "ฮึฮึ" แจ็คสันหัวเราะ นิ้วพลางไล่ย้อนดูทวิตยองแจไปเรื่อย คนอะไรดูภายนอกเงียบๆในทวิตละขี้บ่นจริงๆ ยังมีทวิตด่าตนซะด้วย กดหัวใจสักหน่อยให้เจ้าตัวรู้ว่าคนโดนด่านั้นรู้ตัว ช่วงนี้ก็ไม่ค่อยได้หยอกเล่นเท่าไหร่เพราะเหมือนยองแจคอยหลบหน้าหลบตากัน จริงๆ วันนี้เลยถือโอกาสเข้าไปแกล้งเล่นนิดหน่อยคงจะเคืองกันไม่ใช่น้อย

     "ยองแจ ไปไหนครับ" ชื่อที่ทำให้แจ็คสันเงยหน้าขึ้นจากจอโทรศัพท์ แต่คงจะดีถ้าคนที่เรียกไม่ใช่ไอมาร์คคนหล่อ เมื่อกี้ยังนั่งร้องเพลงอยู่ข้างๆ ตอนนี้ก็แรดไปตรงโน้นซะแล้ว อีกฝ่ายก็คงอยากสานสัมพันธ์น่าดูยิ้มหน้าบานเชียว คนพี่ส่งสายตาดุดันเมื่อเห็นร่างบางมองมาทางตน

     "ไอเชี้ยมาร์ค น้องมันปวดขี้ป่าวชวนมันคุยอยู่ได้" ทีมองมาร์คละยิ้ม มองตนละหน้าบึ้ง ยังมีการมองค้อนใส่อีกอารมณ์เสียว้อย! มาร์คคุยกับยองแจสักพักก่อนร่างบางจะเดินออกไป มาร์คเดินกลับมานั่งที่ด้วยรอยยิ้มสวยพลางยักคิ้วกวนๆใส่

     "ไปไหนว่ะไอแจ็ค" แจ็คสันยกนิ้วกลางให้มาร์คแทนคำตอบ ก่อนจะเดินตามยองแจออกไป มาร์คหัวเราะชอบใจก่อนจะหันมาเจอสายตาขี้สงสัยของจินยอง

     "หัวใจไอสั้นอยู่ตรงโน้น" มาร์คชี้นิ้วไปทางที่ยองแจและแจ็คสันเดินหายไป "หัวใจเนียร์อยู่ตรงนั้น" จินยองเบิกตาโตเมื่อมาร์คชี้นิ้วไปที่เจบีกำลังนอนบนตักจินยอง มาร์คยิ้มหวานให้เพื่อน "และของไอบีคนชิคอยู่ตรง..." หน้าจินยองเลิกลั่กหน้าแดง อยู่ๆคนชิคลุกขึ้นนั่งทันที

     "ตรงไหนอะไรของเอ็ง" มาร์คยิ้มเห็นฟันสวย เจบีและจินยองมองตามนิ้วของมาร์คที่จิ้มอยู่บนอกข้างซ้ายของเจบี คนชิคหันมองจินยองที่นั่งหน้าแดงอยู่ข้างๆ เฮ้ย! หน้าใกล้มาก ทำไมใจเต้นว่ะ เจบีนึกในใจเมื่อมองหน้าสวยของเพื่อนตน คนชิคต้องส่ายหน้าไล่ความคิดนั่นออก ก่อนจะผลักดันหน้าจินยองหันไปทางอื่นแทน






     "อ้ะ!!!! ย๊า!"

     ยองแจสะดุ้งตกใจจนตัวสั่นเมื่ออยู่ๆแจ็คสันก็โพล่มาจากที่มืดๆหลังจากเข้า ห้องน้ำ เกือบสบถคำหยาบออกไปแล้วมั้ยละเนี่ย หัวใจจะวายตายจริงๆ มือบางทุบอกตนเอง ค่อยๆหายใจเข้าออกลดอาการสั่นของหัวใจที่แรงผิดจังหวะเป็นการใหญ่ แจ็คสันกวาดมองสำรวจใบหน้าของยองแจที่หลายอาทิตย์มานี้แทบไม่ได้มองหน้ากัน ชัดๆสักที ยองแจเหลือบตามองแจ็คสันที่ยืนเงียบเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังมอง ก็รีบก้มหน้าเดินปลีกตัวออกมาทันที

     "หลบหน้าทำไม" แจ็คสันเดินตามยองแจมาติดๆ ร่างบางหยุดเดินถอนหายใจ หันมาเผชิญหน้ากันกับคนพี่ที่ยืนหน้านิ่วคิ้วขมวด ยองแจเลือกที่จะเงียบในคำถามของแจ็คสัน "ยองแจ ฉันถามว่าหลบหน้าทำไม" เสียงแจ็คสันดูอ่อนลง มือหนาทั้งสองจับใบหน้าของยองแจ

     "ผมไม่มีเหตุผมที่จะหลบพี่" ร่างบางช้อนตามองแจ็คสัน สายตาแข็งกร้าวจ้องมองคนพี่ พร้อมปัดมือแจ็คสันออกจากหน้าตน

     "มีสิ เพราะกลัวไอมาร์คมันรู้ใช่มั้ยละ ยังชอบมันอยู่รึไง" ชอบมันมากใช่มั้ยยองแจ ทำไมกัน แจ็คสันถอนหายใจ

     "ใช่ ขอโทษนะพี่ที่แผนการแบบเก่ามันใช้ไม่ได้ผลแบบเดิมแล้วละ" แจ็คสันตาโตกับคำตอบยองแจ ได้แต่ยืนอึ้งและงงในคราเดียวกัน จนยองแจหันหลังเดินออกหายไป แผนการอะไรว่ะแล้วที่ว่าชอบ โอ้ย!งงว่ะครับ

     ยองแจหยุดก้าวเท้าเมื่อถึงหน้าประตูห้อง ตนก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมจะต้องตอบไปตามอารมณ์แบบนั้น ตอบว่าใช่ ไม่ใช่ยังไงแจ็คสันก็จะหาเหตุผลมาให้ตนตอบว่าใช่อยู่ดี เพราะนี่ก็อาจจะเป็นแผนที่วางไว้กับซูจีอีกก็ได้ ครั้งนี้จะไม่หลงกลอีกครั้งแน่ ที่ผ่านมาก็ไม่ใช่เวลาน้อยที่จะทำใจให้ดีขึ้นมาได้ขนาดนี้ ยองแจคนนี้ต้องสูญเสียอะไรไปมากเท่าไหร่ ตอนนี้ไม่ใช่คนเดิมที่ยอมเชื่อใจคนอย่างแจ็คสันง่ายๆอีกต่อไป









_______________________________________________________________




...Talk Talk...




'น้ำสำนึก' ที่ว่า
มันคือการเอาของที่กินได้มาผสมรวมกันนะคะ
ไม่ว่าจะเป็น ยาธาตุน้ำขาว ยาธาตุน้ำแดง
ผงโอวันติน ขนมพวกโกโก้ครั้น ซีเรียล
มันไม่ตายตัว แล้วแต่สูตรที่คิดกันขึ้นมา
แต่มันกินได้จริงๆนะ
ไรท์เคยชิมมา 2 ครั้งแล้ว 5555


จริงๆแตงก็แค่ต้องการจะปกป้องไม่ให้ตัวเอง
รักพี่แจ็คอีกรอบเท่านั้นเอง ก็ไม่รู้ว่าการหลบหน้าครั้งนี้
จะช่วยให้ตัวเองเข้มแข็งขึ้นจริงๆหรือป่าวนี่สิ

ตอนที่แล้วพี่บีเราดูบื้อมากเลยเนอะ
แต่ก็บื้อแค่เรื่องจินยองเรื่องเดียวเลยเนี่ยแหละ






มาพูดคุย ติชมกันได้ในทวิตเลยนะ ติดแท๊กกันเลย
>>> #ฟิคคือคุณ <<<
 มาคุยกันได้นะคะ ask.fm/memikosan
เม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้า ทุกๆคอมเม้นไรท์อ่านหมดนะ
 เรารออ่านคอมเม้น+ติชมของทุกคนอยู่นะคะ ^o^


 



    ขอบคุณทุกคนที่ติดตามและให้กำลังใจนะคะ
อ่านให้สนุกน้า








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

279 ความคิดเห็น

  1. #257 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 18:00
    หนูแจคิดมากจัง แต่นี่แหละ เจ็บแล้วจำ ดีมากกกก
    #257
    0
  2. #124 n'aomamm Pk. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 01:07
    แจ็คแจเป็นอะไรกานนนน ทำไมไม่พูดกันตรงๆ เข้าใจผิดทั้งคู่ หน่วงไปอีก
    ตอนนี้บีเนียร์กลายเป็นคู่น่ารักไปแล้ว5555 รอลุ้นว่าพี่บีจะรู้ใจตัวเองเมื่อไหร่
    ส่วนพี่มาร์คมายุ่งกับแจนี่แบมไม่ว่าหรอคะ หรือรู้เห็นเป็นใจกัน หุหุหุ
    คู่ยูคกุกก็น่ารัก มีให้เห็นแว็บๆ555
    สู้ๆนะคะ ไรต์~~
    #124
    0
  3. #105 mjaey (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 16:21
    แจกับแจ๊คน่าจะคุยกันนะ ไม่เข้าใจกันสักที
    #105
    0
  4. #104 Ms.CARTOON (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 23:19
    ถึงจะมาช้าไปหน่อย555คือ..พึ่งจะติดตามเมื่อตอนที่แล้วค่ะ^^แต่ความเป็นแฟนพันธ์แท้นี่ไม่น้อยเลยนะคะ555

    จะรอนะคะไรท์เตอร์ เป็นกำลังใจให้ สู้ๆค่าาา><
    #104
    0
  5. #103 XLOOKNAMX (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 07:45
    ยองแจรักไอ่พี่สั้นไปเถอะค่ะลูกกกกกกกกกกกกกก
    #103
    0
  6. #102 kungYJJ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 00:31
    ยองแจน่าสงสารอ้าาาาา><
    #102
    0
  7. #101 cafepae (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 00:23
    อยากอ่านอีก มาต่อไวไวนะคะ
    #101
    0
  8. #100 maprangseetha (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 00:18
    แจเข้าใจผิดนะ แจ็คก็เข้าใจผิด ตอนนี้หน่วงจัง
    #100
    0
  9. #99 markhongki (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 00:06
    ขอหน่วงกว่านี้
    #99
    0
  10. #98 BBeast❤ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 23:34
    คือยังไง..เราหน่วงเลยเกินไรท์ ถถถถถ ตอนนี้คือบับว่า นับคำพูดได้เลยอ่ะ ฮืออออ
    #98
    0