[FIC] You're Mine คือคุณ END #JackJae ft.BNior Markbam #ฟิคคือคุณ

ตอนที่ 11 : EP.10 3 วัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,633
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    30 มี.ค. 59

O W E N TM.



EP.10


Jackson x Youngjae


     "ครับ ห่อปกมั้ยครับ?" ยองแจถามลูกค้าหน้าหล่อ ร่างบาง สูงเรียว

     "ครับ ห่อครับ" ลูกค้ายิ้มตาหยี ยองแจชะงักนิดๆกับรอยยิ้มน่ารัก ร่างบางยิ้มตอบกลับ หันหลังให้เค้าท์เตอร์ห่อปกให้เรียบร้อย หันกลับมาส่งของให้มือลูกค้า ก้มโค้งเล็กน้อย ยองแจก้มหน้าลงเก็บเงิน

     "เออ ขอโทษนะครับ" ลูกค้าหน้าหล่อคนเดิม เดินเข้ามาด้วยท่าทางเก้ๆกังๆ

     "ครับ คุณลูกค้าจะรับอะไรเพิ่มครับ" ยองแจยิ้มตาหยี

     "เออ...คุณเรียนไหนอ่ะครับ ผมว่าหน้าคุ้นๆมากเลย เออ..." ลูกค้าหน้าหล่อยืนเกาหัว ยิ้มแห้งๆให้ยองแจ

     "เออ ผม..." ยองแจมองหน้าลูกค้าหน้าหล่อ คนนี้ก็ไม่น่าจะเคยเจอที่ในมหาลัยนะ รึว่าเพื่อนยูคหว่า ร่างบางเอียงคอสงสัย

     "ผมขอเบอร์ติดต่อไว้ได้มั้ยครับ" ลูกค้าหน้าหล่อตะโกนเสียงดัง พร้อมยิ้มตาหยี ยืนเกาหัวแก้เขิน ยองแจตาโต ทำอะไรไม่ถูก

     "เอาเบอร์รองเท้าผมแทนทั้ยครับ คุณลูกค้า" ร่างหนาใส่หมวกสีดำ ส่งสายตาอาฆาตมาทางลูกค้าหน้าหล่อ ยืนเท้าแขนอยู่ข้างเค้าท์เตอร์ถัดไป

     "ไม่ล่ะครับ เบอร์รองเท้ามันใช้จีบ เออ...คุณยองแจ ไม่ได้ครับเนอะ" ลูกค้าหน้าหล่อมองไปที่ป้ายชื่อยองแจ กันมายักคิ้วให้แจ็คสัน แล้วหันมายิ้มสุภาพให้ยองแจ

     "เฮ้ย!!" แจ็คสันถอดหมวกปาลงพื้น ยกมือเสยผม ตั้งท่าหน้าหาเรื่องเต็มที่ ยองแจต้องรีบวิ่งออกมาจากเค้าท์เตอร์เพื่อห้ามศึกนี้

     "พี่! เออ...ขอโทษนะครับ" ยองแจก้มหัวเล็กน้อย

     "ไม่เป็นไรครับ" ลูกค้าหน้าหล่อยิ้มหวานให้ยองแจ หันหน้ามายักคิ้วให้แจ็คสันก่อนเดินออกจากร้าน แจ็คสันตั้งท่าจะวิ่งตาม ยองแจก้มเก็บหมวกแจ็คสัน ก่อนรีบลากแขนแจ็คสันออกมาจากหน้าเค้าท์เตอร์ เดินไปหลังร้าน แจ็คสันสะบัดแขนออกจากมือยองแจ มากอดอก ทำแก้มป่อง ร่างบางถอนหายใจ เอื้อมมือไปจับแขนคนพี่เดินมาจนถึงหลังร้าน

     "อะไรล่ะ" คนพี่สะบัดแขนออกอีกรอบ

     "นั้นลูกค้านะพี่" มีหวังถ้าไม่ห้ามต้องโดนไล่ออกแน่ๆ

     "ลูกค้าก็ลูกค้าดิ จะเอาเบอร์ทำไม" แจ็คสันสะบัดหน้าไปอีกทาง ท่าทางนี้คืออะไรว่ะไอแจ็ค ก็คนมันหวงนี่หว่า บังอาจมาขอเบอร์น้องแตง ของใครเป็นของใครให้รู้ไว้บ้าง ไอหน้าหล่อเอ้ย

     "ไม่เอาน่าแค่นี้เอง กลับก่อนมั้ย กว่าจะเลิกอีกนาน" ยองแจสวมหมวกให้คนพี่

     "ชอบอ่ะดิ ไม่เอาอ่ะ รอนี่แหละ จะเป็นไม้กันหมาให้คุณแตง" คนพี่ยื่นหน้ายิ้มให้ยองแจ ร่างบางผลักหน้าแจ็คสันให้พ้นไป

     "ตามใจ" ยองแจเดินกลับเข้าร้านไป แจ็คสันตะโกนไล่หลังตาม

     "ใครมาจีบ ก็ต่อยมันเลยก็ได้นะ!!"

     "จะบ้าหรอ" ยองแจแอบรอบยิ้มให้คนพี่ ก่อนจะกลับเข้ามาทำงานตามเดิม แจ็คสันยิ้มให้ตนเอง ยิ้มให้กับความน่ารักของยองแจ







19:00 น.






     "ยองแจ ฉันมาแว้ว" จองกุกเดินมาหน้าเค้าท์เตอร์ ยองแจพยักหน้ารับ และเดินมาหลังร้าน เพื่อหาแจ็คสัน ยองแจมองหาร่างหนาของคนพี่ที่ตอนนี้ไม่อยู่บริเวณนั้นแล้ว ร่างบางเดินดูรอบๆ

     "ฮัลโหล"

     ยองแจเปิดฝาถังขยะชะโงกหน้าดูนิดๆ ก่อนจะเบ้หน้าเพราะกลิ่นของมันช่างเหม็นเหลือเกิน รึว่ากลับไปแล้ว ไรเนี่ยไหนว่าจะรอไงพี่สั้นเอ้ย ร่างบางพ่นลมแก้มป่อง ใช้เท้าเขี่ยๆเตะๆไปที่ถังขยะ ก่อนหันหลังเดินกลับ ก็สะดุดเข้ากับหมวกใบคุ้นตาหล่นอยู่บนพื้น ยองแจหรี่ตาเดินเข้าหยิบหมวกใบสีดำดูว่าใช่ของคนที่ตามหารึเปล่า มือบางจับผลิกหมวกดู 'WANG' ใช่แน่ๆ หมวกแบบนี้มีอยู่เดียวที่ใช้ เพราะคือนามสกุลของ หวัง แจ็คสัน ทำไมถึงทิ้งหมวกใบโปรดแบบนี้ได้นะ เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า หลังจากที่รู้แน่ว่าเป็นของแจ็คสัน ยองแจเดินกลับเข้าหลังร้าน ก็โดนมือหนาจากมุมมืดฉุดข้อมือไปในหลังกำแพง ร่างบางตาโต ปากที่พร้อมจะตะโกนโวยวายก็ถูกปิดด้วยมือหนาๆปิดไว้ ความมืดทำให้ยองแจไม่สามารถมองร่างที่อยู่ตรงหน้าได้ชัด แต่จากกลิ่นน้ำหอมและน้ำเสียงเอกลักษณ์ของร่างนั่น พอทำให้รู้ว่าร่างนี้คือแจ็คสัน

     "ชู่ววววววเบาๆ" คนพี่กระซิบเบาๆ ยองแจพยักหน้าจนมีเสียงฝีเท้าหลายเท้าวิ่งมาใกล้ทั้งสอง

     "หายไปไหนว่ะ!" เสียงโวยวายจากหลังกำแพง

     "พี่ทางโน้นๆ"

     เสียงฝีเท้าค่อยเงียบหายไป แจ็คสันค่อยๆชะเง้อดูรอบๆ ก่อนจะปล่อยมือออกจากปากยองแจ มือหนาจับมือยองแจเดินออกจากหลังกำแพง ทำให้ยองแจเห็นหน้าคนพี่ได้ชัดเจน ใบหน้าแจ็คสัน เต็มไปด้วยรอบช้ำ ปากซีดๆมีเลือดซึมไหลออกมา แจ็คสันไม่รอช้ารีบพายองแจไปที่รถขี่กลับหอทันที ก่อนที่พวกนั้นจะกลับมาเจอ ยิ่งถ้ามียองแจด้วยแล้วคงไม่ดีแน่ คนพี่ลากแขนคนน้องออกจากบริเวณตรงนั้นก่อนที่พวกนั้นจะกลับมาเจอ
     ตลอดทางกลับหอ ต่างฝ่ายต่างไม่มีใครพูดอะไร ยองแจก็ได้แต่คิดว่าเป็นเพราะตนให้แจ็คสันไปรอหลังร้านที่มืดๆเปลี่ยวๆคน เดียวอย่างนั้น มือเย็นๆของคนพี่เอื้มมาจับมือยองแจทำให้ยองแจหลุดออกจากภวังค์ความคิดตน แจ็คสันเดินจับมือยองแจตลอดทางขึ้นหอจนเข้ามาในห้อง แจ็คสันรีบเดินเข้าห้อง รู้สึกเหนื่อยและเพลียมากจนอยากจะนอนคาหน้าประตูนี่ซะเลย แต่ก็ทำไม่ได้ ดูท่าร่างบางก็จะหวงเค้าไม่ใช่น้อยเช่นกัน มือหนาไขกุญแจเปิดประตูห้องอย่างเร่งรีบ ก่อนจะเดินเข้าไปถอดรองเท้า ถอดเสื้อผ้าอย่างลวกๆ

     "ฮืม อะไร" ร่างบางดึงรั้งแขนคนพี่ไว้ แจ็คสันขมวดคิ้ว

     "อยู่นิ่งๆดิ จะดูแผล ได้ทายาให้" ยองแจใช้มือบางๆจับคางคนพี่หันไปหันมา ใช้สายตาสำรวจรอยแผลช้ำๆ บนใบหน้า ทำให้ตอนนี้ทั้งสองหน้าห่างกันเพียงไม่กี่เซน

     "ไม่เอา อยากนอนแล้ว" แจ็คสันชนหน้าผากเข้ากับหน้าผากยองแจ ร้องงอแงด้วยความเหนื่อย

     "ทำแผลก่อน ตัวร้อนด้วยอะ นั่งนี่ล่ะ" ยองแจลุกจากโซฟา เดินหายเข้าไปในห้องน้ำ แจ็คสันรู้สึกหนักอึ้งที่หัว จึงหลับพักสายตา ก่อนได้ยินเสียงเรียกของร่างบาง

     "กินข้าว ได้กินยา น้ำไม่ต้องอาบแล้ว เดี๋ยวเช็ดตัวให้ป่ะ ไปนอนที่ห้อง" ร่างบางพยุงคนพี่ไปที่เตียง แจ็คสันแอบยิ้มเจ้าเล่ห์ แกล้งกอดร่างบางและล้มตัวนอนทับร่างยองแจ

     "อึ้ย! หนักนะ ลุกไปเลย!" ยองแจผลักร่างคนพี่ออกจากร่างตน ด้วยความเหนื่อยของแจ็คสันพอล้มตัวลงก็หลับลงทันที ยองแจมองคนพี่ที่นอนนิ่ง

     "เฮ้ พี่ หลับหรอ" ยองแจตบหน้าคนพี่เบาๆ ตัวร้อนจี๋เลย คงต้องเช็คตัวให้แล้วล่ะ ร่างบางลุกจากที่นอน จัดท่านอนให้คนพี่นอนสบาย และจัดการเช็คตัวให้แจ็คสัน และเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ก่อนจะพาร่างตนเองอาบน้ำเข้านอน









     แจ็คสันลืม ตาขึ้นมาด้วยความไม่สบายตัว คอแห้งผาก สายตากวาดไปรอบๆเพดานห้องตน เค้าไม่รู้ตัวเลยว่าได้หลับไปตอนไหน แถมเสื้อผ้าก็ไม่ใช่ชุดเดิมที่ใส่ไปเมื่อคืนอีก ร่างบางของเค้านี่ช่างเป็นพยาบาลได้ดีจริงๆ แจ็คสันค่อยยันตัวเองมองหาร่างบางรอบๆห้อง ก็เห็นยองแจนอนอ่านหนังสืออยู่ที่พื้นข้างๆเตียงของตน ทำให้คนพี่ผุดรอยยิ้มขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว

     "อ้ะ ฮึ่ม!" แจ็คสันแกล้งกระแอมคอ

     "อ้าวพี่ ดีขึ้นยัง ฮืม ตัวยังร้อนอยู่เลยอ่ะ" ยองแจที่นอนอยู่กับพื้น ลุกขึ้นมาเพราะเสียงของคนพี่ เอื้อมมือแตะเบาๆที่หน้าผากคนพี่

     "อืม ขอน้ำหน่อย" แจ็คสันพูดเสียงแห้ง ยองแจช่วยพยุงร่างหนาขึ้นมา หยิบขวดน้ำใกล้ๆยื่นให้
และเดินออกจากห้องหายไป กลับมาพร้อมกับโจ๊กถ้วยใหญ่ กับกล่องพยาบาลสีขาว

     "อ่ะ กินโจ๊กเสร็จได้กินยา ทำแผลแล้วนอนพัก" ยองแจวางโจ๊กไว้โต๊ะข้างเตียง แจ็คสันพยักหน้าหงึกๆ มองร่างบางที่ใส่แว่นกลมๆ นั่งข้างตนอ่านหนังสือ เป็นเพราะพิษไข้ทำให้คนพี่มองเห็นร่างบางแยกร่างได้ยังกับนินจา

     "ฮึฮึ" คนพี่หลุดหัวเราะเบาๆ

     "ขำไรเนี่ย กินเร็ว เดี๋ยวทำแผลให้ วันนี้แตงมีสอบ" ร่างบางหันกลับมาสนใจหนังสือต่อ คนพี่หุบยิ้มแล้วกินโจ๊กสองสามคำ ก่อนเงยหน้ามองการกระทำของร่างบางข้างๆ หวนนึกถึงบรรยากาศเดิมๆ ที่ยองแจเคยมานั่งอ่านหนังสือให้ตนฟัง คิดแล้วก็ขำ ทำตัวเหมือนเด็กที่ต้องให้แม่อ่านนิทานให้ฟังก่อนนอนประมาณนั้น คนพี่ที่เงียบจนยองแจต้องเลิกสนใจหนังสือหันมามองร่างหนาที่หยุดกินโจ๊ก ยองแจหยิบยายัดใส่ปากคนพี่ส่งแก้วน้ำให้อย่างรวดเร็ว

     "อิ่มแล้วป่ะ มาทำแผลให้ โห้ดีนะไม่อักเสบ เพราะแผลแน่เลยไข้ถึงขึ้นแบบนี้ อ๋อ อยู่คนเดียวไปก่อนเนาะ สอบแปปเดียวเอง เดี๋ยวซื้ออะไรมากินด้วย เอ๋ มีของอะไรหมดอีกมั้ยเนี่ย ได้ซื้อมารอบเดียวเลย เอ้ยจะถึงเวลาสอบแล้ว ไปนะพี่" ร่างบางทำแผลไป บ่นพึมพำไป เสร็จสัพก็เก็บของเรียบร้อย  จัดท่าทางการนอนให้คนพี่ แจ็คสันไม่ทันจะพูดอะไรต่อยองแจก็เดินออกจากห้องไปซะแล้ว












     "วู้ว สอบตัวสุดท้าย รอดดดดดดด" แบมแบมตะโกนสุดเสียง หลังออกจากสนามสอบตัวสุดท้ายของเฟรชชี่

     "ฉลองป่ะ ผมเลี้ยงเอง" ยูคยอมกอดคอแบมแบมและจองกุก

     "ปาร์ตี้มาม่าอ่ะนะ โฮ้" จองกุกจับแขนยูคยอมออกจากคอทันที

     "พูดเป็นเล่นน่าคุณกุกกุก" ยูคยอมบีบจมูกจองกุกไปทีกนึ่ง ฝ่ายโดนบีบก็ยู้หน้า มือต่อยไปที่แขนคนบีบทีหนึ่ง

     "วันนี้อารมณ์ดีไปป่ะเนี่ยคุณคยอม มีสาวไหนว่ามา อร้ายยยย" แบมแบมที่อยู่ใต้แขนของยูคยอมเอ่ยแซว พร้อมหยิกแก้มเพื่อนตนไปมา

     "ยองจะ...อ้ะ อะไรเนี่ยพี่" เสียงแบมแบมไม่ทันได้เรียกเพื่อนตน ก็ถูกมาร์คกระชากร่างออกมาจากแขนยูคยอม

     "ขอ ตัว เมีย ก่อน นะ ครับ" มาร์คกระแทคเสียงใส่ยูคยอม และเดินลากร่างของแบมแบมออกไป

     "ว้าว ชัดเจนมาก" จองกุกมองตามมาร์คแบมตาโต หันไปหายูคยอมที่ยืนหน้าเอ๋ออยู่ข้างๆ

     "ฮึ สองคนนั้นอ่ะชัดเจน แต่คนนี้อ่ะชัดเจนบ้างป่ะ" ยูคยอมค่อยๆยื่นหน้าเข้าใกล้จองกุก ทั้งคู่สบตากันนิ่ง

     "หมายถึงมึงอ่ะแจ เมื่อไหร่จะชัดเจนกับพี่แจ็คเค้าว่ะ" ยูคยอมเบี่ยงหน้าไปหายองแจเพื่อเปลี่ยนประเด็น เมื่อเห็นอีกฝ่ายนิ่ง

     "ชัดห่าไร ไปล่ะ แม่โทรมา เจอกันพรุ่งนี้" ยองแจก็เบี่ยงประเด็น เดินมารับสายจากคนเป็นแม่ด้วยสีหน้ากังวล

     "ครับแม่...."







     ยองแจเปิด ประตูห้องด้วยเสียงที่เบาสุดๆ ค่อยๆย่องเข้าห้องอย่างเบา เพราะกลัวแจ็คสันจะนอนพักผ่อนไม่พอ ยองแจถอนหายใจ เมื่อเห็นแจ็คสันนั่งที่โต๊ะทำงานอยู่แล้ว จึงเดินเข้าไปแบบปกติ เพื่อบอกข่าวบางอย่างด้วย

     "โอเคแล้วหรอพี่" ร่างบางเดินเข้ามาเอามือแตะที่หน้าผากคนพี่เบาๆ

     "อืม ได้ยาดี" แจ็คสันจับมือร่างบาง ส่งยิ้มให้ยองแจ

     "อือ ดีแล้ว" คนพี่สังเกตุเห็นสีหน้าที่เศร้าหมองลงของร่างบาง

     "มีอะไร เมนส์ไม่มาหรอ เห้ย! ต้องเตรียมตัวเป็นพ่อคนแล้วอ่ะดิ" แจ็คสันยกยิ้ม เอามือลูบคางตัวเอาเก๊กหล่อเบาๆ ขอหยอดสักหน่อยน่ะ เผื่อร่างบางจะยิ้มได้บ้าง

     "บ้าไง พี่หายก็ดีแล้ว งั้นผมกลับบ้านพรุ่งนี้นะ พ่ออาการแย่อีกแล้วอ่ะ" แจ็คสันค่อยๆหุบยิ้มลง

     "เออ...ก็กลับดิ เดี๋ยวไปส่งเอง พี่ก็ไม่ได้เจอท่านนานแล้ว กลับกี่วัน"

     "2 อาทิตย์ แล้วงานพี่อ่ะ"

     "เดี๋ยวป๋าเคลียร์เอง" แจ็คสันเดินไปที่ระเบียงเพื่อคุยโทรศัพท์ ไม่นานคนพี่ก็เดินกลับเข้ามาด้วยรอยยิ้ม

     "โอเคละ ไปเตรียมของปะ" แจ็คสันพยักหน้า และช่วยจัดการข้าวของยองแจ และของตนด้วย จนเสียงประตูดังขึ้น แจ็คสันชายตามอง ไม่สนใจเสียงหันมาเก็บของเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนเสียงเคาะประตูเงียบไป


ปึง!!!


     "ไอสันขวานสั้น!!!" เจบีเปิดประตูเข้ามาด้วยอารมณ์ร้อน ปาเสื้อแจ็ตเก็ททิ้งตรงพื้น ตามมาด้วยจินยองเลขาประจำกาย

     "พะ พี่สวัสดีครับ" เจบีและจินยองยิ้มนิดๆให้ยองแจ และหันไปหาเพื่อนตัวดี ที่นั่งพับผ้าสบายใจ มึงจะชิวไปไหน

     "ไอสั้น มึงไม่สบายกูเข้าใจ แต่มึงมาบอกขอลางาน 2 อาทิตย์ พ่องมึง!"

     "ไอบีเบาๆ เสียงดัง" จินยองจับไหล่เพื่อนเบาๆเพื่อเพื่อนตนจะลดความโมโหลงได้บ้าง

     "ไม่ต้องเลยเนียร์ พอไอห่าแจ็คมันไม่อยู่งานมันก็ตกไปที่มึงป่ะว่ะ ไอแจ็คกูไม่ให้มึงลา ไป!" เจบีใช้แรงฉุดกระชากคอเสื้อเพื่อนตัวดีออกมา

     "กูไม่ทำ ไม่ไป กูต้องไปส่ง เอ้ย! ไปธุระ ปล่อยกู" แจ็คสันปัดมือเพื่อนตนออก เจบีถอนหายใจ ก่อนจะส่งสายตาให้ลูกน้องตัวใหญ่ยืนหน้าทะมึนอยู่หน้าประตู จัดการลากแจ็คสันออกจากห้องไปทันที เล่นกันใครไม่เล่น นี่เจบี ท่านประธานนักศึกษาของมหาลัยชื่อดัง เป็นดั่งฝันของสาวๆ แต่เบื้องหลังก็ไม่ต่างจากมาเฟียในมหาลัยเลยทีเดียว

     "แล้วเราจะเก็บของไปไหนล่ะ" จินยองหันมาถามยองแจที่นั่งงงอยู่

     "กลับบ้านครับ พอดีพ่อป่วย" ยองแจลุกขึ้นจากกองเสื้อผ้า

     "งั้นพี่ไปส่งแทนแจ็คมันล่ะกัน" จินยองนั่งลงช่วยพับผ้า ยองแจต้องรีบนั่งลงอีกรอบ

     "ไม่เป็นไรพี่ ผมไปเองก็ได้"

     "ไม่ได้หรอก เอาน่า งั้นพรุ่งนี้เช้าเจอกัน โอเค"

     "ครับ" จินยองก้มเก็บเสื้อของเจบีและเดินออกจากห้อง ยองแจมองตามตาปริบๆ ส่ายหน้าไล่ความมึนต่อเหตุการณ์เมื่อกี้นี้ ก่อนจัดการเก็บของและอาบน้ำนอน เตรียมตัวเดินทางพรุ่งนี้





     "จะตายยังไอสั้น" มือข้างหนึ่งของแจ็คสันนั่งเคลียร์เอกสาร อีกมือจับโทรศัพท์ส่องทั้งเฟสบุ๊ค ไอจี ไลน์ ทวิตเตอร์ของยองแจไปด้วย นับตั้งแต่ยองแจกลับบ้านก็พึ่งผ่านมาแค่ 3 วัน ทำไมเค้าถึงรู้สึกเหมือนจะขาดใจตายแบบนี้

     "คิดถึงก็ทักไปคุยเด้ สักทาง มัวแต่ส่อง น้องมันไม่โผล่ออกมาจากโทรศัพท์มึงหร๊อก" มาร์คทนเห็นสภาพเพื่อนตนนั่งเวิ่นไม่ได้ จึงต้องจัดการหาลู่ทางให้

     "เฮ้ย แตงมันไม่ชอบเล่นโซเซียลว้อย"

     "ไม่เล่นห่าไร กูยังคุยทุกวันเลยว่ารับน้องปีนี้จะมาช่วยกัน นี่อ่ะ" มาร์คโชว์หน้าแชทไลน์ให้แจ็คสันดู

     "สัส!" แจ็คสันชั่งใจอยู่สักพัก ก่อนจะกดแชทไลน์ของยองแจ พิมพ์และกดส่ง แจ็คสันรีบวางโทรศัพท์ลงทันที เอาว่ะเป็นไงเป็นกัน!



ตื้อ ดึ้ง!



     เสียงไลน์ดังขึ้นระหว่างที่ยองแจกำลังลุกจากเก้าอี้ข้างเตียงของพ่อที่นอน รักษาตัวด้วยโรคมะเร็งที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ร่างบางหันไปหยิบดูว่าเป็นชื่อแจ็คสัน ก็กดเลื่อนปลดล็อคหน้าจอทันที แค่ไม่ทันได้กดอ่านพยาบาลเดินเข้าพาพ่อตนไปรอที่หน้าห้องผ่าตัด ยองแจจึงเก็บโทรศัพท์และรีบช่วยพยาบาลเข็นเตียงคนไข้ออกตามไป ระหว่างที่ยองแจนั่งรอหน้าห้องผ่าตัด มือบางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คข้อความของคนพี่





พฤ., 22 พ.ค.

Wang.JJ : ฮัลโหล มิสเตอร์แตงกวา 16:17

YJ.Ars :  ทักอย่างงี้ เอาไร่แตงมาฟาดหน้าเลยก็ได้นะ read 17:38

Wang.JJ : เอาน่า พ่อเป็นไงบ้าง? 17:39

YJ.Ars : กำลังผ่าตัดอ่ะ  read 17:40

YJ.Ars : แล้วงานเป็นไง  read 17:41

YJ.Ars : วันนั้นโดนพี่เจบีกระทืบไปกี่ยก read 17:41

Wang.JJ : ตลกล่ะ ไม่มีอ่ะ 17:42

Wang.JJ : ขอโทษนะ ที่ไม่ได้ไปส่ง 17:44

YJ.Ars : อืม read 17:50

Wang.JJ : กินไรบ้างนะ 18:00

YJ.Ars : อืม พี่ด้วย ดีแล้ว  read 18:01

YJ.Ars : ก็ อย่าโหมงานให้มาก read 18:01

Wang.JJ : โหมไร ไอห่าบีบังคับทั้งนั้น 18:03

YJ.Ars : 5555 เอาน่าพี่เก่งดีออก  read 18:05

Wang.JJ : ชมจริงหรือหลอก  18:05

YJ.Ars : เอาที่เชื่อ read 18:07

Wang.JJ : โอเค พี่เชื่อเมีย 18:07

     ยองแจนั่งมองหน้าจอโทรศัพท์เครื่องเล็ก อ่านประโยคสุดท้ายซ้ำไปซ้ำมา กวนกันได้ยันไลน์เลยไงไม่มีเพื่อนเล่นไงเนี่ย เสียงประตูห้องผ่าตัดเปิดขึ้นพร้อมหมอเดินออกมา ยองแจเก็บโทรศัพท์ลง และฟังผลการผ่าตัดของพ่อตน ที่ผ่านไปได้ด้วยดี ไม่มีปัญหาอะไร เว้นก็แต่เรื่องค่ารักษาต่างๆ ที่สูงจนน่าใจหายไม่น้อย ไม่อยากกู้หนี้นอกระบบเพราะดูจากเหตุการณ์ของจองกุกแล้วคงไม่ดีแน่นอน แต่ถ้ากินอยู่อย่างประหยัดกับงานพาร์ทไทม์ที่ทำอยู่ก็น่าจะช่วยได้อยู่ไม่ น้อย ยองแจเดินกลับมาที่ห้องพักคนไข้ นั่งพักบนโซฟาจนเผลอหลับไป


ตื้อ ดึ้ง


จ., 26 พ.ค.

Wang.JJ : ตื่นยัง 06:38

Wang.JJ : นอนจนพุงย้อยแล้วมั้ง 06:38

YJ.Ars : ตื่นนานแล้วเถอะ read 06:40

     ร่างบางที่พึ่งออกจากห้องน้ำยืนกดโทรศัพท์ เห็นชื่อที่ทักมาเป็นแจ็คสันจึงกดเข้าแอพไลน์เข้าไปตอบ ยืนรอสักพัก แต่อีกฝั่งกลับเงียบไป จึงโยนโทรศัพท์ลงโซฟาและกลับมานั่งข้างเตียงพ่อตนเหมือนเดิม


22:30

สายเรียกเข้าจาก Wang.JJ ...

[โหลๆๆๆๆ ยองแจ]

"ฮืม"

[ทำไร]

"เฝ้าพ่ออยู่ มีไรป่าว"

[ป่าว คิดถึงเฉยๆ พ่อออกจากโรงบาลยัง]

"ยังเลย พรุ่งนี้ถึงกลับบ้านได้"

[นี่ไม่เจอหลายวันล่ะ ผอมลงบ้างป่ะ]

"ฮะ ไม่อ่ะ เท่าเดิมอ่ะ เพิ่มขึ้นคือความหล่อ"

[ไม่มั้ง จะอ้วนหรือผอมอ่ะ ก็น่ารัก]

"..."

[ที่โน้นฝนตกป่ะ]

"ไม่นะ แต่ที่นี่ฟ้าร้องดังมาก"

[เหมือนกันเลย อืม แสดงว่าเราอยู่ใต้ฟ้าเดียวกันนะ]

"พูดไรเลี่ยน"

[เอาน่านอนได้ล่ะ มาจุ้บเหม่งที จุ้บ]

"ถามว่ารังเกียจมั้ย"

[เออน่า ฝันดี]

"ครับฝันดี"

สิ้นสุดการโทร... 23:00








  แจ็คสันพักงานเอกสารลงมากินข้าวกับผองเพื่อนในสภานักศึกษา ระหว่างนั่งรอข้าวขอแวะทักทายยองแจหน่อยละกัน มือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจิ้มไปยิ้มไป ทั้งโต๊ะมองรอยยิ้มของแจ็คสันด้วนสีหน้าระอาเต็มที โดยเฉพาะมาร์ค เจบี และจินยอง มีรึที่คนอย่างแจ็คสันจะสน เงยหน้ายักคิ้วหลิ่วตาให้เพื่อนๆก่อนจะก้มสนใจแต่หน้าจอเล็กๆเหมือนเดิม




พ., 28 พ.ค.

Wang.JJ : กินไรยัง  read 11:55

YJ.Ars : อืม กำลังกินเลย 11:56

Wang.JJ : หิวว่ะ หิวเลย read 11:56

YJ.Ars : หาไรกินดิ 11:57

Wang.JJ : กินยองแจดีกว่า read 11:59

Wang.JJ : เพราะยองแจกินทุกอย่าง read 11:59

Wang.JJ : อ่อ ยกเว้นแตงกวา 5555 read 11:59

YJ.Ars : อิ่มยันชาติหน้าแน่ 12:10

Wang.JJ : 555 read 12:10

YJ.Ars : พี่ 12:20

Wang.JJ : ห้ะ?? read 12:21

YJ.Ars : จะถามนานล่ะ 12:21

YJ.Ars : วันนั่นโดนใครทืบมาอ่ะ  12:21

Wang.JJ : อ่อ read 12:21

Wang.JJ : นักเลงแถวนั่นแหละ  read 12:22

YJ.Ars : ไปหาเรื่องเค้าอ่ะดิ 12:23

Wang.JJ : มองเมียมันเฉยๆ สวย เอ๊ก บึ้ม ดี read 12:23

YJ.Ars : สมน้ำหน้า 12:23

Wang.JJ : แต่พอโดนกระทืบเลยนึกขึ้นได้เลยว่ะ read 12:23

YJ.Ars : ว่า....  12:24

Wang.JJ : จริงๆยองแจสวยกว่าเมียมันอีก read 12:26

Wang.JJ : 555555 read 12:26

YJ.Ars : ส่งสติ๊กเกอร์ 12:35

YJ.Ars : ถ้าเป็นไรไปสาวๆคงร้องไห้แน่ 12:35

Wang.JJ : เออ ถ้าพี่หายไปจริงแล้วจะคิดถึง read 12:36

YJ.Ars : คิดถึงแน่ 12:40

YJ.Ars : สั้นแบบนี้ กวนแบบนี้ 12:40

YJ.Ars : น่าลาก(กระทืบ)แบบนี้ จะมีที่ไหนอีก 12:40

Wang.JJ : ปากหวาน read  12:42

YJ.Ars : รู้ได้ไง เคยชิมหรอ 12:44

Wang.JJ : แน่ใจว่าไม่เคย read 12:44

YJ.Ars : ทะลึ่ง 12:55

Wang.JJ : ส่งสติ๊กเกอร์ read 12:55

     แจ็คสันหัวเราะ คิกคัก จนทำให้มาร์คหมั่นไส้ แย่งจานข้าวเพื่อนมาซัดกินให้เรียบ ร่วมด้วยช่วยกันจากเจบีแลพจินยอง  แจ็คสันหันมายิ้มหวานและลุกออกจากโต๊ะไปทันที ทุกคนมองเป็นตาเดียวด้วยความงง ตั้งแต่เจอกับยองแจ แจ็คสันที่เคยเสเพลไปทั่ว จีบไปทั่วก็กลายเป็นไม่สนใจใคร แถมยังขี้เกียจทำงานเพิ่มขึ้นอีกด้วย เจบีเครียดครับท่าน






จ., 2 มิ.ย.

Wang.JJ : กลับวันไหน ลารับน้องไว้ 2 อาทิตย์ไม่ใช่หรอ เกินเวลา ทำโทษนะว้อย read 19:00

YJ.Ars : พน.เที่ยง 19:30

Wang.JJ : เดี๋ยวไปรับ read 19:30

YJ.Ars : ไม่ต้องมาไกล 19:30

Wang.JJ : งั้นถึงท่ารถแล้วบอกจะไปรับ read 19:32

Wang.JJ : ซ้อมเสร็จได้ไปซื้อของเข้าเรือนหอ read 19:32

Wang.JJ : เอ้ย หอกัน read 19:32

YJ.Ars : ร้ายกาจ 19:50

Wang.JJ : ถึงแล้วบอกพี่ เดะพี่แว๊นไปเอง เค read 19:50

แจ็ค สันนั่งยิ้มกับตัวเอง ก่อนจะลุกจัดห้องที่รกเต็มไปด้วยเสื้อผ้า กองขยะ ข้าวของต่างๆ ต้องเก็บเตรียมต้อนรับยองแจคนงามกลับห้อง จะทำให้ร่างบางอึ้งให้ได้เลย ไม่ได้นะครับการจะจีบสาวเนี่ยมันต้องมีการสร้างภาพกันบ้าง (ยอมรับแล้วหรอว่าจีบน้อง)



13:00 น.




     "มีอะไรหมดบ้างอ่ะ" ร่างบางสะกิดหลังคนพี่ที่เดินเข็นรถเข็นนำอยู่ข้างหน้า

     "สบู่ ยาสระผม ยาสีฟัน อ้ะ! แปรง ว้าว อันนี้แปรงคู่ด้วย" แจ็คสันไม่ช้าโยนของลงมาให้ตะกร้าทันที ยองแจมองคนพี่ ที่วันนี้ดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เดินเลือกของไป ฮัมเพลงไปด้วย

     "ดูโฟมด้วยดิ" คนพี่เดินตามหลังยองแจ

     "อืม อันไหนหว่า ที่แบมเคยบอก" ยองแจนั่งย่องๆมองหาโฟมล้างหน้า แจ็คสันนั่งลงตามร่างบาง ใข้มือสองข้างจับเเก้มเนียนๆ

     "โฮ้ บวมขึ้นจริงว่ะ" ยองแจทุบอกคนพี่ไปเต็มแรง แจ็คสันเบ้หน้าก่อนจะเดินหายไป ยองแจเลือกโฟมเสร็จก็เดินหาคนพี่ที่หายตัวไป จนเจอแจ็คสันยืนเลือกของบางอย่างอยู่ด้วยสีหน้าจริงจังและตั้งใจ

     "ดูไรอ่ะ" ยองแจเอียงหน้าถามอย่างสงสัย

     "ลิปมัน" คนพี่ตอบคำถามโดยที่ยังไม่ได้หันมามองร่างบางที่ยืนทำหน้าแบ็วอยู่

     "ซื้อให้ใคร ใช้เองหรอ" ยองแจยื่นหน้าเข้าใกล้แจ็คสัน สายตาสำรวจปากของพี่ ก็ไม่ได้ปากแห้งนี่น่าจะซื้อไปทำไม ของเราสิแห้งกว่าอีก

     "ซื้อให้เราไง ดูดิปากแห้ง แล้วชอบไปแกะอีก" แจ็คสันใช้นิ้วลูบไปที่ปากยองแจ

     "พี่แจ็คป่ะ" แจ็คสันชักมือกลับ หันไปมองตามเสียงที่เรียกชื่อตน

     "ซูจี"

     เมื่อแจ็คสันเอ่ยชื่อคนที่มาทัก ยองแจถึงกับยืนตัวแข็งทื่อเมื่อได้ยินถึงชื่อที่เคยเป็นเพื่อนสนิท คนที่เคยไว้ใจ คนที่เคยเชื่อสนืทใจว่าคือเพื่อนแท้ แต่กลับถูกคนๆนี้ทำลายความไว้ใจถึงสองครั้ง....เมื่อนานมาแล้ว...


_______________________________________________________________




...Talk Talk...



มาพูดคุย ติชมกันได้ในทวิตเลยนะ ติดแท๊กกันเลย
>>> #ฟิคคือคุณ <<<
เม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้า ทุกๆคอมเม้นไรท์อ่านหมดนะ
 เรารออ่านคอมเม้น+ติชมของทุกคนอยู่นะคะ ^o^





ตอนนี้จัดให้ยาวไปเลย พี่แจ็คเราก็นะไปแซวสาวไปทั่วจนเกิดเรื่องจนได้
ว่าแต่แตงลูก หาพี่แจ็คในถังขยะเนี่ยนะ ฮ่าๆ
น้องแตงมีมุมฮาๆอยู่นะ ตอนนี้มียูคกุกมานิดๆด้วยนะ รอลุ้นกัน





ตอนนี้อัพช้าหน่อยเนาะ ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาผ่านเยอะมาก
ต้องสตรองกันแรงมาก

แก้ไขคำผิดแล้วนะคะ








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

279 ความคิดเห็น

  1. #255 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 16:44
    รัก หวง ห่วง คิดถึง อะไรที่แสดงออกว่ารักน้องก็พูดมาเถอะ เดี๋ยวน้องคิดมาก ระวังตัวด้วย 555
    #255
    0
  2. #121 n'aomamm Pk. (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 23:50
    ตอนห่างกันนี่หวานจริ๊งงงงง พออยู่ใกล้กันล่ะตีกันให้ตายไปข้าง เห้อมมมม
    ชอบในแชทมากค่ะ ตอบกันกวนดี แล้วซูจีมาทำไมอีกเนี่ยยยย
    #121
    0
  3. #93 Kat_ty_k (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 23:56
    เห้ยยยยยย ... ซูจีมาาาา
    #93
    0
  4. #76 maprangseetha (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 23:14
    โอ๊ยแจ็คถ้าจะคิดถึงขนาดนี้55555 ว่าแต่ซูจี????? จะมีม่าไหม
    #76
    0
  5. #75 Blueball06 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 04:27
    ชอบตอนแชทมากเลยค่ะไรท์
    เอิ่มมม แต่ซูจีมาทำไม...
    รอตอนต่อไปค่ะ
    #75
    0
  6. #74 embrace (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 19:59
    ชอบตอนแจ็คแจแชทกัน โดยเฉพาะที่ว่ากินยองแจดีกว่า ยองแจกินทุกอย่าง 5555+ ซูจีจะมาทำอะไรไหมนะ
    #74
    0
  7. #73 cafepae (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 23:23
    เกือบดีแล้ววว แตงจะเป็นไรมั้ย
    #73
    0
  8. #72 Chibamie (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 12:30
    ซูจีมาทำไมมมมมตอนนี้
    #72
    0
  9. #71 maybe1993 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 08:34
    อยากรู้แล้วๆซูจีทำไม ไรท์รีบมานะ
    #71
    0
  10. #70 MB_NICE (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 08:18
    ต่อน้าาาาา
    #70
    0
  11. #69 XLOOKNAMX (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 08:02
    สนุกง่าาาาาา ซูจีนี่จะมาทำลายชีวิตคู่แจ็คแจป่ะเนี่ยยย
    #69
    0
  12. #68 mjaey (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 00:36
    สู้ๆค่าไรท์
    #68
    0