คัดลอกลิงก์เเล้ว

Brother zone & Boyfriend {เกรทพอร์ช🐻🐰}

โดย fringuello

เคยคิดว่าตัวเองรู้ทันใครสักคนไหมครับ รู้ว่าเขาชอบเราแน่ๆ แต่พอบอกชอบไป เขากลับบอกมาว่า "แกคิดว่าพี่ชอบแกเนี่ยนะ" ผมอยากขอผ้าคลุมล่องหนแฮรี่มาใส่จริงๆ ขายหน้าโว้ยยยย

ยอดวิวรวม

159

ยอดวิวเดือนนี้

4

ยอดวิวรวม


159

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


12
จำนวนโหวต : 0
จำนวนตอน : 1 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  29 พ.ย. 61 20:10 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


สวัสดีทุกคนที่อยู่เรือ #เกรทพอร์ช ด้วยกันนะคะ

นี่ก็เป็นฟิคเรื่องที่สองของเราแล้ว วันนี้ขอแวะมาเปิดเรื่องไว้ก่อนนะคะ 

สำหรับใครที่อยากอ่านหรือยังไม่เคยอ่านเรื่องแรกของเราก็จิ้มลิ้งค์ด้านล่างได้เลยค่า~


https://writer.dek-d.com/Ae_aM9996/writer/view.php?id=1661349

####


ผมว่า ผมชอบพี่ว่ะ

ห๊ะ!”

ผมคิดว่าผมชอบพี่

เดี๋ยว ตอนไหน แกชอบพี่เมื่อไหร่

ถ้าเอาตอนรู้ตัวว่าชอบก็ไม่นานนี่เอง

ไม่น่าละช่วงนี้แกถึงทำตัวแปลกๆ

ก่อนหน้านี้ผมคิดว่าพี่ชอบผม

เดี๋ยวนะ แกคิดว่าพี่ชอบแกเนี่ยนะ

ครับ

 “อะไรที่ทำให้แกคิดว่าพี่ชอบแกวะเกรท

###

เสียงกลองทอมดังไปทั่วลานหน้าคณะ ขณะที่ตรงหน้าผมก็มีรุ่นพี่เต้นกันอย่างสนุก แอบเหลือบมองเพื่อนคนข้างๆ อีกฝ่ายก็ด่าจะมีอารมณ์ร่วมด้วย ต่างกับผมลิบลับ

 

ช่างเป็นเช้าวันที่น่าเบื่อหน่ายจริงๆ

 

ผมเชื่อว่าหลายคนที่เข้ามาในมหาลัยจะเจอธรรมเนียมนี้ ตั้งแต่การร้องเพลงเชียร์ เต้นสัน ทุกอย่างเราผ่านมาหมด เว้นแต่บางคนที่ไม่เข้าร่วมอ่ะนะ

 

สวัสดีค่ะน้องๆ ทราบไหมคะว่าวันนี้พี่พวกเรามาทำอะไรเอ่ยผู้หญิงที่ผมไม่ทราบชื่อพูดขึ้นมา ถึงอีกฝ่ายจะแนะนำตัวไปเมื่อหลายวันก่อนแต่ผมก็ยังลืมอยู่ดี

 

จับสายรหัสค่ะ

 

คนที่นั่งอยู่หน้าสุดตอบขึ้น ไม่รู้ว่าใช่หรือเปล่าแต่ก็ทำให้คนถามยิ้มออกมาอย่างถูกใจ

 

ใช่แล้วค่ะ วันนี้เราจะมาจับพี่รหัสกัน ว่าแต่มาครบกันหรือยังคะ

 

ในขณะที่มีการถามตอบกันไป ผมก็นั่งเหม่อลอยอย่างรู้สึกเบื่อ คิดถึงเพื่อนสมัยมัธยมแต่ละคนที่แยกย้ายกันไป เหลือเพื่อนที่ติดสอยมาเรียนมหาลัยเดียวกันแค่ไม่กี่คน ถึงอย่างนั้น ในคณะนี้ก็มีผมแค่คนเดียวอยู่ดี

 

คิดอะไรอีกนิดหน่อยกลุ่มเพื่อนที่นั่งอยู่ด้านหน้าก็ลุกขึ้น ทำให้ผมต้องลุกตาม ถึงจะงงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ก็มาได้เอ่ยถามคนข้างๆ ว่าเขากำลังจะทำอะไรกัน

 

ต่อไปนี้จะเป็นการจับพี่รหัสกันนะคะ หลังจากจับเสร็จให้น้องเดินไปหาพี่รหัสตัวเองได้เลย พี่เขาจะชูป้ายบอกเลขรหัสเอาไว้ เข้าใจตรงกันนะคะ

 

เข้าใจค่ะ/เข้าใจครับ

 

คนแรกผ่านไปพร้อมกับเสียงเฮของบรรดาพี่ๆ ไม่รู้เพราะดีใจที่ได้น้องสวยหรือดีใจที่จะได้กลับไปนอนเหมือนอย่างที่ผมคิดกันแน่

 

พอแถวขยับเรื่อยๆ พี่ที่ยืนล้อมรอบพวกผมเมื่อกี้ก็เริ่มลดลง พยายามมองหาผู้หญิงสวยๆ ก็ไม่ค่อยมีสักเท่าไหร่ ถึงอย่างนั้นผมก็ขอให้ผลบุญที่ผมได้ทำมาทั้งชาตินี้ ชาติก่อน หรือทุกชาติที่ผมเคยเกิด ช่วยดลบันดาลให้ผมได้พี่รหัสสวยๆ สักคนเถอะครับ

 

เพี้ยง!

 

‘073’

ใครวะ?

 

เดินออกมาจากแถวพร้อมกับกวาดสายตามองไปรอบลาน พลันสายตาก็สะดุดเข้ากับ หลอดไฟ?

ไม่ใช่สิ นั่นมันผู้ชายผู้ชายนี่นา พี่เขาแค่เรืองแสงได้เท่านั้นเอง

 

นี่ผมจะไม่มีบุญเหมือนชาวบ้านเข้าเลยหรอครับ

ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย~

 

เอ่อ… ” เพราะไม่รู้จะเริ่มบทสนทนายังไงตอนที่เท้าของตัวเองเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าผู้ชายคนนี้

 

เข้ามาใกล้ถึงรู้ว่าตัวเล็กกว่าผมนะเนี่ย นี่จะมีใครหาว่าผมรังแกพี่เขาไหมวะ

 

หวัดดีครับแต่เสียงทักทายพร้อมรอยยิ้มที่โชว์ฟันกระต่ายก็ฉุดผมอกจากภวังค์

 

พี่ชื่อพอร์ชนะครับ น้องจับได้เลข 073 ใช่ไหม ชื่อไรอ่ะเรา

 

เกรทครับผมตอบกลับไป พลางสำรวจพี่รหัสตัวเองต่อ

เสื้อนิสิตแขนยาวถูกพับขึ้นจนถึงศอก ผิวที่เป็นขาวอมชมพูก็เริ่มจะแดงขึ้นพร้อมเหงื่อที่เริ่มผุดมามากกว่าเดิม ไหนจะหน้าม้าที่ชุ่มจนแนบกับหน้าผากอีก

 

เฮ้อ

 

เห็นคนร้อนแล้วใจอ่อนทุกที

 

เข้าร่มก่อนไหมครับไม่รอฟังความเห็น เพราะเป็นฝ่ายเดินนำหน้าพี่รหัสเข้ามาในคณะทันที

 

หุ่นเราใช้ได้เลย สนใจประกวดเดือนไหมเดี๋ยวพี่ดันเองทว่าพอเข้ามาถึงอีกฝ่ายกลับเสนอให้ผมประกวดเดือนซะอย่างนั้น

 

ไม่ดีกว่าครับ ผมยังปรับตัวไม่ได้เลยผมแกล้งขมวดคิ้วเพื่อให้พี่รหัสเห็นว่ามันเครียดแค่ไหนกับการที่เข้ามาปี 1 แล้วต้องเจออะไรแบบนี้

การเรียนก็ต่างจากมัธยม

กิจกรรมก็เยอะ

เพื่อนก็ยังไม่มีสักคน

ที่สำคัญคือ ผมอยากมีเวลานอนบ้างครับพี่ ยังไม่พร้อมตื่นเช้ากลับดึกสักเท่าไหร่

 

อ้อ! พี่เข้าใจ ถ้ามีอะไรก็ปรึกษาพี่ได้ จริงสิ พี่ขอไลน์เราด้วยละกันจะได้แอดเข้ากรุ๊ปสาย

ผมรับสมาร์ทโฟนมาก่อนจะพิมพ์ไอดีไลน์ของตัวเองลงไป จากนั้นไม่นานไลน์ของผมได้เข้าไปอยู่กรุ๊ปที่พี่พูดไว้

 

ว่าแต่เกรทกินข้าวหรือยัง หิวไหม ไปกินข้าวกับพี่ปะ

ตอนแรกตั้งใจว่าจะกลับไปนอนที่หอ แต่พอพี่เขาถามมาอย่างนั้นท้องมันก็ดันร้องพอดี จะปฏเสธก็ไม่ได้วยเพราะคนตรงหน้ารับรู้แล้ว

 

ไปสิครับตอบตกลงไปพร้อมกับลูบท้ายทอยแก้เก้อ

 

หวังว่าการไปกินข้าวด้วยกันครั้งนี้จะช่วยให้ผมมีคนสนิทหน่อยก็ยังดี ชีวิตเหงามามากพอแล้วครับ เพื่อนก็ไม่มี แฟนยิ่งไม่ต้องพูดถึง อย่างน้อยก็ขอมีพี่ให้ได้อุ่นใจบ้างเถอะ 





b
e
r
l
i
n
?

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ fringuello จากทั้งหมด 6 บทความ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 00:48
    รอเลย แปะ
    #2
    0
  2. วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 18:05
    รอนะคะ
    #1
    0