{ Exo × Blackpink } Love in the High Devil

ตอนที่ 4 : Love in the High Devil#1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 362
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    30 พ.ย. 61

 ณ  โลกมนุษย์  บ้านเลขที่ 10 ย่านฮงแด

 

ยัยเจนนี่  เสร็จรึยังห่ะชักช้าอยู่ได้เดี๋ยวก็ไม่ได้ไปหรอกโรเซ่บ่น  เมื่อเห็นเจนนี่ยังไม่ลงมาซะที

มาแล้วจ้า แล้วของเอาไปไว้ไหนอ่ะ

อ่อ ลุงหยางบอกว่าของน่ะเดี๋ยวลุงหยางจัดการให้ แค่พวกเราสี่คนไปนั่งรอในรถก็พอลิซ่าตอบ

ถ้างั้น ไปๆตอนนี้พวกเรากำลังนั่งอยู่ในรถรอลุงหยาง  ผ่านไปไม่ถึงหนึ่งนาที   พรึ่บ!! ลุงหยางขึ้นมานั่งบนรถ    พวกเราพากันอึ้งไปกันหมด

นี่ไม่เร็วไปป่ะ กระเป๋าของพวกเราคนละสองใบเลยน่ะ ทั้งใหญ่ทั้งหนักด้วยจีซูซุบซิบ

ลุงหยางค่ะที่คุณแม่บอกว่าไปเรียนซัมเมอร์แล้วที่นั้นคือที่ไหนหรอค่ะ พวกหนูยังไม่รู้เลย

อ่อ เดี๋ยวพอไปถึงสี่สาวก็จะรู้เองลุงหยางตอบพร้อมพลางอมยิ้มเล็กน้อย   ..........ตอนนี้ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงพวกเราก็ยังไม่ถึงโรงเรียน แถมหลับไปไม่รู้กี่รอบ โครม!! อยู่ๆก็มีเสียงประหลาดพวกเรารีบตื่นขึ้นมาดูทันที

นะ นะ นั้นมันคืออะไรอ่ะโรเซ่ ถามเสียงสั่น เพราะสิ่งที่อยู่นอกรถนั้นมีลำตัวสูงใหญ่ น่าเกลียด เนื้อตัวสีเขียวมอมแมม  มีขี้มูกไหลย้อย  แถมถือไม้กระบองที่มีหนามอันแหลมคมอยู่

นั่น คือโทรลล์น่ะ พวกเธอไม่ต้องกลัวหรอกนะ พวกโทรลล์มีหน้าที่เฝ้าประตูน้ำตกก็เท่านั้นเองไม่ทำอันตรายใดๆ    แต่ยกเว้นผู้ไม่ประสงค์ดี และพวกเธอต้องไปเรียนที่โรงเรียนปีศาจ  ไม่ต้องกลัวหรอกนะที่นั้นก็เหมือนก็โรงเรียนโลกมนุษย์นั่นแหละลุงหยางตอบพลางขับรถไปจอดที่แห่งหนึ่ง มันคือน้ำตกที่แสนจะสดชื่น  เสียงน้ำที่ไหลดังลงมากระทบหินอ่อนทำให้ที่นี้เย็นสบาย  เหมาะกับการมาพักผ่อนที่สุด


เอาล่ะที่นี้ พวกเธอเดินไปที่ถ้ำหลังน้ำตกนั่นนะ และอย่าเดินหลงเด็ดขาดเดี๋ยวก็ไปโผล่ที่เมืองอื่นเอาหยางสั่งกำชับ ก่อนจะเดินนำหน้าไป ระหว่างทางพวกเธอก็ถามเรื่องเมืองปีศาจกับหยาง

ลุงหยางค่ะทำไมพวกเราถึงไปเรียนโรงเรียนปีศาจนั่น พวกเราไม่ใช่ปีศาจซะหน่อยและอีกอย่างแม่รู้เรื่องนี้มั้ยค่ะพวกเราทั้งหมดถามลุงหยาง ขณะที่กำลังเดินลอดอุโมงค์ถ้ำ

พวกเธอเป็นปีศาจ ฉันถึงมารับพวกเธอไปเรียนยังไงล่ะ โรงเรียนโลกปีศาจก็เหมือนกับโลกมนุษย์นี่และแม่ของพวกเธอก็รู้เรื่องนี้ตั้งนานแล้ว

ลิซ่า part

เมืองมิดซ์ไนท์  เดวิลล์หรอค่ะแล้วถ้าเดินเขาไปพวกเราจะไปผุดที่ไหนอะไรยังไงหรอค่ะ แล้วจะเจอปีศาจด้วยมั้ยค่ะ”     ฉันถามออกไปรัวๆเนื่องจากสงสัยและกลัว เคยอ่านในหนังสือการ์ตูนนะที่เขาบอกว่าปีศาจน่ากลัวและดุร้าย                           “ใช่ค่ะ พวกเรากลัวพวกเราตอบออกมาพร้อมกัน  ไม่มีใครคิดจะก้าวขาเข้าไปในประตูนั้น ยิ่งยัยจีซูนะกอดยัยเจนนี่แน่นเชียว

ปีศาจก็เหมือนคนธรรมดานี่และแค่มีพลัง  ปีศาจบางตัวก็ควบคุมตัวเองไม่อยู่เพราะมีพลังที่มากเกินจะควบคุม พวกเธอจึงต้องระวังตัวไว้  พวกเธอจะไปโผล่ที่ไหนสักแห่งฉันก็ไม่รู้  เพราะประตูน้ำตกจะเปลี่ยนการโผล่ไปที่อื่นทุกๆ10 ปีลุงหยางพูดออกมา ก่อนจะเดินไปที่ประตูและใช้ให้พวกเราเดินเข้าไป

ในฐานะที่ฉันแก่ที่สุดฉันจะเป็นคนเข้าไปก่อน ฉันไปล่ะนะ รีบเดินตามเข้ามาล่ะฉันก็กลัวไม่อยากยืนรอพวกเธอนานๆยัยจีซูหันมาตอบ และเดินเข้าไปในประตูที่มีควันมากมายยังกับหนังผี 

 ยัยจีซู เดินเข้าไปแล้วยัยนั่นขี้กลัวจะตายยังกล้าเดินเข้าไปคนแรกโคตรเหลือเชื่อเลยอ่ะฉันพูดแบะปากใส่ยัยจีซู ที่ตอนนี้ไม่รู้ไปผุดหัวอยู่ที่ไหน                       “แล้วลุงหยางไม่เดินเข้าไปก่อนเหรอค่ะยัยโรสทักขึ้น

ลุงเข้าไปหลังพวกเธอ จะได้ปิดประตูนี้รีบเข้าไปสิป่านนี้จีซูยืนรอนานแล้วลุงหยางพูดก่อนจะเร่งพวกเรา  ไม่นานหรอกค่ะเจนนี่พูดและเดินเข้าในประตูตามด้วยโรเซ่

บายไปก่อนนะ  รีบตามเข้าไปล่ะยัยลิซ อย่าช้าอยู่นะตอนนี้เจนนี่ โรเซ่เดินเข้าไปแล้ว  ไม่รอกันเลยฉันก็กลัวเป็นเหมือนกันนะ                                              “ไม่ต้องกลัวลิซ่า การเดินเข้าไปในประตูก็เหมือนกับวัดใจเราอยู่ ว่าเรากล้าหรือกลัว  ลุงเชื่อว่าเราทำได้ลุงหยางพูดให้กำลังใจฉันอยู่สักพัก ฉันจึงเดินเข้าไปแต่ฉันเลือกจะปิดตา( กลัว ) ทันทีที่ฉันเดินเข้าไปฉันก็มาผุดตรงห้องทำขนมปัง     เพราะมีแป้งทำขนมปังเต็มอยู่ทั่วห้อง   เหมือนจะเป็นร้านขนมปังแล้วทำไมฉันถึงไม่เห็นยัยสามคนนั้นล่ะ หรือฉันหลง ขณะที่ฉันกำลังยืนคิดอยู่ ลุงหยางก็เดินออกมาจากผนัง            “ลุงหยางค่ะแล้วสามคนนั้นอยู่ไหนหรอค่ะ

น่าจะอยู่กับศาสตราจารย์แม่รี่นะลุงหยางพูด ทันใดนั้น  พรึ่บ ตอนนี้ฉันอยู่ที่ห้องรับแขก     สงสัยลุงหยางพาฉันหายตัวมาแน่เลย  รู้เพราะอ่านนิยายมาเยอะ                                                                                   “ยัยลิซ พวกเราเป็นห่วงแกมากเลยนะ รู้ไหมกลัวว่าแกจะไปผุดอยุ่ที่ไหน”         พวกนั้นเดินเข้ามากอดฉันกันหมด                                                        พอได้แล้วฉันหายใจไม่ออก เล่นกอดซะแรงเลยนะและอีกอย่าง  แค่เดินเข้ามาโลกหนึ่งยังอีกโลกหนึ่งไม่ใช่เรื่องเป็นห่วงสักเท่าไหร่เลย พวกนั้นจึงคลายกอดจากฉัน

จะไม่ให้เป็นห่วงได้ไง เกิดแกไปโผล่อยู่ที่เมืองอื่น  พวกฉันและศาสตราจารย์ไม่ต้องออกตามหาแกอยู่เหรอยัยจีซูบ่นขึ้นมาทันที  ยัยนี้ขี้บ่นเหมือนแม่เลย ฉันนึกว่ามีแม่เป็นเพื่อนแล้วนะเนี่ย  

 มาครบแล้วใช่มั้ยเด็กๆ ไปที่โรงเรียนไฮท์  เดวิลล์กัน พวกเพื่อนๆคงจะรอพวกเธออยู่ที่ห้องโถงแล้วศาสตราจารย์แมรี่พูด และยื่นผ้าคลุมให้พวกเรา

ชื่อโรงเรียนเขา โคตรเพราะเลยเนาะ ยัยโรสหันมาซุบซิบ


จีซู  part 

พวกเราทั้งหมดร่วมถึงลุงหยางและศาสตราจารย์แมรี่เดินออกมาจากร้านขนมปังได้สักพัก

นี่ตอนกลางคืนแล้วหรอ เมื่อกี้ตอนเดินเข้ามาทางประตูยังเช้าอยู่นี่ยัยโรสหันมาถามยัยเจนนี่ แถมตอนกลางคืนโลกปีศาจยังน่ากลัวกว่าโลกมนุษย์ซะอีก แต่ก็สวยดีนะมีเสาตะเกียงหิ่งห้อยอยู่ทุกจุด ช่วยให้เห็นทางอยู่นิดนึง

แกอย่าลืมสินี่โลกปีศาจ จะไม่มีเวลาเช้ากลางคืนตรงกับโลกมนุษย์ก็ไม่เห็นแปลกเลยยัยลิสตอบแทรกขึ้นมาซะงั้น

 ระหว่างทาง  กึก กึก มียัยแก่คนหนึ่ง เดินออกมาจากตรอกซอกเล็กๆเมื่อลุงหยางเห็นดังนั้นจึงให้ศาสตราจารย์แมรี่พาพวกเราออกห่างจากยัยแก่แม่มดทันที ฉันก็คิดมั่วๆไปนะว่ายัยแก่นะคือแม่มดดูจากการแต่งตัว

หยางเจ้ากำลังหาผู้ช่วยโลกใกล้จะเจอแล้ว สี่สาวนั้นไม่ใช่พวกช่วยโลก ฮึน่าขำสิ้นดีจงอย่าลืมสิ   ว่าหนึ่งในสี่สาวต้องมีคิลเรียสอยู่ตามบันทึกปีศาจ แต่พวกนางไม่มีสักคน จงค้นหาใหม่ซะ ถ้าเจ้าอยากจะช่วยโลกจริงๆคุณยายพูดอะไรไม่รู้กับลุงหยางดูท่าจะเรื่องสำคัญซะด้วย  

 ทะ ทำไมผมต้องทำตามที่คุณบอกหยางถามออกไปอย่างตกใจกับคำพูดของคุณยาย

เพราะฉันรู้ไง ทำตามที่บอกซะอยู่ๆคุณยายก็หายตัวไปทันที


ตัดภาพมาที่ ศาสตราจารย์แมรี่

ศาสตราจารย์แมรี่ค่ะ ทำไมต้อยืนห่างจากลุงหยางกับยัยแก่แม่มดนั่น ไกลจังค่ะฉันถามศาสตราจารย์แมรี่

 ป้องกันไว้ก่อนจ้ะ ช่วงนี้เกิดการฆ่ากันบ่อยๆ ฉันกลัวพวกเธอทั้งหมดจะได้รับอันตรายศาสตราจารย์หันมาตอบ

กรี๊ดๆๆกรี๊ดๆๆ โอ๊ยๆๆๆๆ  อยู่ดีๆยัยเจนนี่ก็เริ่มกรี๊ดและจับหัวตัวเอง

เจนนี่เธอเป็นอะไรยัยโรเซ่ถามเจนนี่ที่กำลังกอดหัวแน่น แต่ยัยเจนนี่ก็กรี๊ดแสบหูใช่เล่นนะ

ฉันเจ็บหัว มันเจ็บเหมือนมีมีดมากรีดเลยพรึ่บ  

ยัยเจนนี่เธออย่าพึ่งเป็นอะไรไปนะ อดทนไว้ก่อนสิ ฉันพูดและกำลังประคองเจนนี่

หยางงงงง  เจนนี่เธอสลบไปศาสตราจารย์ตะโกนออกไปให้ร่างหนาได้ยิน   พรึ่บ

เจนนี่เธอเป็นอะไรลุงหยางถามพวกเราทั้งหมด

เธอกรี๊ดและก็เจ็บหัว จากนั้นเธอก็สลบไปค่ะพวกเราทั้งหมดตอบออกไปพร้อมกัน

งั้นแมรี่พาเด็กๆและเจนนี่ไปห้องพยาบาลก่อน ส่วนฉันจะไปเลื่อนการทำความรู้จัก

พรึ่บ

-

-

-

-

-

ณ ห้องผู้ป่วย ไฮท์ เดวิลล์


  โรเซ่  part         

ตอนนี้พวกเราสามคนกำลังนั่งอยู่หน้าห้องผู้ป่วย  แต่จะว่าไปโรงเรียนนี้ก็สวยดีนะ สวยแบบลึกลับ หลังจากนั้นก็มีผู้หญิงคนหนึ่งดูเหมือนจะเป็นพยาบาลเดินออกมา จากห้องของยัยเจนนี่ 

สามารถเข้าไปเยี่ยมได้มั้ยค่ะยัยลิซถามพยาบาล

ได้จ้ะ เชิญเลยจ้ะ

กึก กึก

เจนนี่เธอไม่เป็นอะไรมากจ้ะ แค่ใช้พลังเยอะเกินไปบวกกับควบคุมพลังไม่อยู่ เลยสลบไป    อีกสัก2-3 วันก็ฟื้น” พยาบาลพูดขึ้น    

 แล้วจะเป็นแบบนี้ทุกคนเลยไหมค่ะ ตอนที่ฝึกใช้พลังแรกๆนะคะฉันถามออกไป

ก็มีบ้างนะจ้ะ จะมีสลบก็ส่วนน้อย สงสัยเจนนี่เธอต้องมีพลังที่แข็งแกร่งมากๆเลย ถึงได้สลบไป และก็เรียกฉันว่ามาดามมดนะจ้ะ ส่วนอีกคนชื่อมาดามขนเพรช

อ่อค่ะ  

 ถ้างั้นมาดามมดไปก่อนนะจ้ะ เด็กๆ

   -

   - 

                                                                          ตัดภาพไปที่ ณ ห้องโถง

แส่ด แส่ด แส่ด                                                                                                   

พวกมึง เมื่อไหร่ศาสตราจารย์หยางจะพาเด็กใหม่มาว่ะ กูนั่งรอจนจะหลับแล้วเนี่ยชานยอลตะโกนออกมาอย่างน่ารำคาญ เพราะเวลานี้ก็ดึกมามากแล้ว เขาควรจะได้นอนตั้งนานแล้วแต่ก็ต้องมานั่งรอเด็กผู้มาใหม่อยู่

กูก็เหนื่อยล้ามาทั้งวันแล้ว ว่าจะไปนอนจำศีลในโลง เหนื่อยก็เหนื่อย ยังต้องมานั่งรอใครบางคนอีกหรอว่ะ ฮึ่ย ถ้าพรุ่งนี้ยัยเด็กใหม่มานะกูจะแกล้งให้หนักเลย คอยดูใครจะเอากับกูบ้างแบคฮยอนพูดอย่างโมโห

พวกกู เอาด้วย

พรึ่บ  ศาสตราจารย์หยางมาแล้วเว้ยเสียงจากโต๊ะอื่นดังขึ้น

เด็กๆทั้งทุกคนต้องขอโทษด้วย ที่ฉันมาสายพอดีเกิดเหตุฉุกเฉินนิดหน่อย เลยทำให้เด็กใหม่สี่คนไม่ได้มาแนะนำตัวนะ

แต่พวกเธอก็อยู่ในโรงเรียนนี้แล้ว แค่ยังไม่พร้อมนะถ้าพร้อมเมื่อไหร่ฉันจะให้พวกเธอมาแนะนำตัวทันที

เหี้ยเอ้ย!! ปล่อยให้พวกกูนั่งรอจนตะคริวจะแดกนี่คืออะไรว่ะ ทำไมศาสตราจารย์ไม่มารีบบอกกว่านี่ว่ะไคสบถขึ้นอย่างหัวเสีย

มันจะลีลาอะไรว่ะ แค่มาแนะนำตัวเนี้ยซูโฮบ่นอย่างโมโห

ทึม ทึม !!

และอีกเรื่อง ฉันจะทำการค้นหา ผู้ถูกเลือกใหม่ รอบนี้ผู้หญิงทุกคนในโรงเรียนต้องมา ใครไม่มาฉันจะให้ศาสตราจารย์แมรี่สาป ให้เป็นโทรลล์ให้ไปเฝ้าประตูน้ำตกที่โลกมนุษย์  ส่วนเด็กใหม่ฉันจะทำการเลือกเผ่าหลังจากแนะนำตัวถัดอีกสองวันหยางพูดเสร็จพร้อมกับเสียงฮือฮาทั่วห้องโถง เกี่ยวกับการเลือกผู้ถูกเลือกใหม่ และเด็กใหม่

จะมีการเลือก ผู้ถูกเลือกใหม่หรอว่ะ แล้ว ไอรีน ซึลกิ จอย เยริล่ะ เหมือนเป็นการหักหน้าพวกเธอเลยนะซื่วหมินถาม

แล้วไอ้สิวเหม็น มึงจะร้อนตัวแทนทำไมว่ะ ต้องรอดูไปก่อน หวังว่าพ่อแม่ของพวกเธอคงไม่มาอาละวาดที่โรงเรียนหรอกนะเซฮุนพูดพลางเดินลุกออกจากโต๊ะไป

ไอ้เหี้ย!!!!!! กูชื่อซิ่วหมิ่น ไม่ใช่สิวเหม็นโว้ย และอีกอย่างเซฮุน มึงไม่รักซึลกิแฟนมึงเหรอ

กูตอบแทนให้นะ สำหรับไอ้เซฮุนแค่คบเดือนเดียวสำหรับมันไม่ใช่แฟนโว้ย   ไปนอนได้แล้วง่วงจนตาจะลากถึงตาตุ่มแล้วเนี่ยแบคฮยอนพูดขึ้น หลังจากนั้น ทุกคนก็เดินตามเซฮุนไป


..................................................................................................................................................

               เป็นไงบ้างค้า  ไรท์แต่งเสร็จตั้งนานแล้ว แต่ไม่ว่างลงค้า   ติดตามอ่านไปเรื่อยๆนะ

                                       ++     ปล.ช่วงนี้ไรท์ยุ่งนะค่ะ เลยลงช้า    ++     

  แฮร่ มีตัวละครเพิ่มนะค่ะ คือ  มาดามมด



              มาดามขนเพรช  


 


           ขออนุญาตเจ้าของรูปนะค่ะ  


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

14 ความคิดเห็น