เสน่หาดรุณีอ้อนรัก (ซีรีย์พ่อทูนหัวที่รัก ลำดับที่ 3)

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 ไม่รู้จักโต 50 % (อัพ 26/1/2561)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,032
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    26 ม.ค. 61

                                                                                                                                    26/1/2561​


บทที่ 1


            คฤหาสน์หรูสไตล์อังกฤษมูลค่าไม่ต่ำกว่าหกสิบล้านเหรียญสหรัฐหรือราวๆ สองพันล้านบาทไทย กินพื้นที่เกือบสิบไร่มีองค์ประกอบสมกับมูลค่าเงินที่ใช้ในการสรรสร้างมันขึ้นมา ตั้งอยู่ในเขตรัฐฟลอริดา (Florida) เป็นรัฐที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา

            บุรุษเจ้าของคฤหาสน์รูปร่างสูงราวหกฟุตกว่าลำตัวกว้างใหญ่ แน่นหนันไปด้วยมวลกล้ามที่ได้ผลมาจากการรักษาหุ่นและออกกำลังกายเป็นประจำปกปิดด้วยชุดสูทเนื้อดี ยืนหันหน้าไปทางด้านนอกของคฤหาสน์ตรงระเบียงชั้นสอง มือข้างหนึ่งถือแก้วกาแฟคริสตัลขึ้นจรดริมฝีปากบางของตัวเอง อีกข้างก็ถือจานรอง ทุกท่วงท่าดูสง่างามจนหาที่ติไม่ได้ ด้วยความเข้มขรึมที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวทำให้เขาดูหน้าเกรงขามอยู่ตลอดเวลา ยกเว้น…

            “ยังไม่ทานอาหารเช้าเลย ทานกาแฟเสียแล้วหรือคะ”

            เสียงใสหวานแหววดังกังวานมาจากทางด้านหลังเรียกให้เขาหลุดออกจาภวังค์ที่คิดถึงเหตุกาณ์ในอดีตที่ผ่านมาไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนเขาจำมันได้ติดตาราวกับว่ามันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้

            ใช่แล้วล่ะคนเดียวที่ไม่เกรงกลัวเขาเลยก็คือเจ้าของเสียงหวานใสหลานสาวคนเดียวของเขา นิสากร พรวิวัฒน์ชัย หลานสาวหน้าหวานที่เขาเลี้ยงดูอุ้มชูมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย

            “เห็นมาตั้งแต่เด็กแล้วยังไม่ชินอีกหรือ” เคลวินตอบหลานสาวที่อยู่ในชุดเดรสสั้นพอดีทุกอย่างดูเรียบร้อยแต่ทว่าชุดนี้มันบาง และคอกว้างกว้างพอที่จะทำให้เขาที่ตัวสูงกว่ามองเห็นความอวบอิ่ม ก่อนจะรีบเบนสายตาหนีแล้วยกแก้วกาแฟจรดริมฝีปากอีกครั้ง

            “ชินแล้วค่ะ แต่ว่าคุณลุงคะ อิ่มจันทร์ขอได้ไหมช่วงที่ปิดเทอมขอให้คุณลุงทานอาหารเช้าก่อนดื่มกาแฟได้ไหมคะ อิ่มจันทร์ไปเรียนทำอาหารมาตั้งหลายอย่าง อยากทำให้คุณลุงทานว่าจะถูกปากชอบรสชาติของอิ่มจันทร์” ดวงตากลมแป๋วของนิสากรมองออดอ้อนยิ้มอ่อนให้ผู้เป็นลุง

            “ลุงไม่ค่อยชอบทานอาหารเช้า” ตอบเสียงเรียบ

            “ค่อยๆ ทานไปเดี๋ยวก็ชิน เหมือนตอนแรกที่คุณลุงดื่มกาแฟไงคะ” ยิ้มหวานเหมือนไม่ได้ตั้งใจยอกย้อน แต่จริงๆแล้วตั้งใจ หล่อนเป็ฯห่วงเขานี่นา

            “ทำไมถึงดื้อด้าน”

            “อิ่มจันทร์ก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่าทำไมตัวเองต้องดื้อด้านคอยเป็นห่วงคุณลุงอยู่แบบนี้” ทำหน้าเศร้าใจ

            “ก็ได้ ลุงยอมทานอาหารที่อิ่มจันทร์ทำก็ได้” พับผ่าสิ!!! แพ้ทางหน้าเศร้าๆ ของหลานสาวตัวแสบอีกจนได้ รู้ทันแต่ก็อดไม่ได้ที่จะยอมให้

            “คุณลุงของอิ่มจันทร์น่ารักจังเลยค่ะ งั้นเราไปทานข้าวกันนะคะ วันนี้อิ่มจันทร์ทำข้าวต้มหมูทรงเครื่องสำหรับคนเริ่มทานอาหารเช้าค่ะ” กระโดดกอดด้วยความดีใจใบหน้าต่างจากเมื่อครู่นี้ลิบลับ ความอวบหยุ่นที่อยู่ใต้เสื้อตัวสวยของนิสากรบดเบียดเข้าหาอกกว้างราวกับจงใจ

            เคลวินตัวแข็งทื่อเกร็งกายขึ้นมาอัตโนมัติไปชั่วขณะ

            “โตเป็นสาวแล้วอย่าทำแบบี้อีกรู้ไหมว่ามันไม่เหมาะสมหากใครมาเห็น”

            “ไม่เห็นอิ่มจันทร์กอดคุณลุงน่ะสิคะแปลก อิ่มจันทร์กอดของอิ่มจันทร์มาตั้งแต่เด็ก ขี่คออิ่มจันทร์ก็ขี่มาแล้ว พอโตขึ้นอิ่มจันทร์ก็ไม่ได้ขี่คออีก นี่ยังจะห้ามไม่ให้อิ่มจันทร์กอดอีกหรือคะ รู้ไหมคะว่าคุณลุงเปลี่ยนไป” มองสบตาคมแบบใสๆ แต่ถ้ามองทะลุความใสนั้นเข้าไปก็จะมองเห็นแววตาเจ้าเล่ห์แอบซ่อนอยู่ในนั้น

            “ทำไมโตมาถึงเป็นเด็กช่างยอกย้อนนักนะ ทั้งที่ตอนเป็นเด็กว่านอนสอนง่ายแท้ๆ” เคลวินถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะชักมือหนาที่กำลังจะยื่นมาเพื่อโอบคนตัวเล็กกว่าดึงออกจากกาย แต่พอฟังสิ่งที่หล่อนพูดก็ต้องชะงักเปลี่ยนเป็นตบเบาๆ แทน

            นิสากรพูดถูก เขาเปลี่ยนไปจริงๆ อย่างที่หล่อนว่า โดยเฉพาะความรู้สึกที่มองเห็นนิสากรเป็นหลานสาวมันเปลี่ยนไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ มารู้ตัวอีกที เขาต้องพยายามหักห้ามใจไม่ให้ล่วงเกินหลานสาว ต่อต้านความรู้สึกรักแบบชายหญิงไว้สุดกำลัง เขาส่งให้หล่อนไปเรียนที่โรงเรียนประจำหญิงล้วน จบแล้วก็ส่งไปเรียนต่อที่เยอรมันเพื่อกันไม่ให้ความรู้สึกที่เขาไม่ปรารถนาให้เกิดขึ้นกับตัวเองเติบโตมากไปกว่านี้

            “อิ่มจันทร์ไม่เคยเปลี่ยน อิ่มจันทร์รักคุณลุงยังไง วันนี้อิ่มจันทร์ก็ยังรักเหมือนเดิมเหมือนจะรู้สึกรักมากกว่าเดิมด้วย รักมาก มากจนไม่อยากให้ใครมาแย่งความรักของคุณลุงที่มีให้อิ่มจันทร์ไป อิ่มจันทร์ตั้งใจเรียนเป็นเด็กดีไม่ควงผู้ชายตามที่คุณลุงบอกแบบนี้ยังเรียกว่าอิ่มจันทร์สอนยากอีกหรือคะ” หล่อนพูดยาวเหยียด ก้มหน้าลงซุกที่อกเขา ใช่เคลวิน คุณลุงของหล่อนจะต้องมอบความรักที่มีให้หล่อนแบบนี้ตลอดไป ไม่ใช่แค่ความรักเอ็นดูแบบผู้ใหญ่เอ็นดูเด็กอย่างเดียวที่หล่อนต้องการ ความรักที่หล่อนต้องการอย่างแท้จริงคือความรักแบบชายหนุ่มหญิงสาวที่มีให้กัน ตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ที่หล่อนมองเขาเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่พร้อมจะประเคนทุกอย่างให้ชายหนุ่มคนรัก

            และหล่อนจะไม่มีวันยอมให้โอกาสที่จะยื้อความรักมาไว้เป็นของหล่อนหลุดมือไปให้คู่หมั้นของเขาอย่างแน่นอน หล่อนกลับมาช่วงปิดเทอมครั้งนี้หล่อนมุ่งมั่นที่จะทำให้

            เคลวินเป็นผู้ชายของหล่อน ไม่ใช่คุณลุงของหล่อนอีกต่อไป

            “ลุงไม่เคยเปลี่ยน อิ่มจันทร์เป็นหลานสาวที่ลุงรักมากที่สุดวันวานรักแบบไหนลุงก็ยังรักอิ่มจันทร์แบบนั้น แต่ตอนนี้อิ่มจันทร์โตเป็นสาวมากแล้วจะมาทำกิริยาแบบนั้นมันไม่สมควรใครเห็นเขาจะเอาไปพูดให้อิ่มจันทร์เสียหาย”

            “ก็ได้ค่ะ คราวหน้าอิ่มจันทร์จะระวังดูว่าไม่มีคนก่อนแล้วค่อยกอดนะคะ” หล่อนกอดเอวสอบของผู้เป็นลุง แหงนใบหน้าอย่างออดอ้อน

            “ให้ตายสิ” เคลวินถอนหายใจอีกเฮือกให้หลานสาวตัวแสบ

            “ไปทานข้าวต้มกันนะคะ อิ่มจันทร์อยากทานข้าวพร้อมคุณลุง”

            “ไปสิ” แม้ไม่รู้สึกหิวแต่ก็ต้องยอมทานตามที่ได้ลั่นวาจาออกไปแล้ว

            “อุ้มได้ไหมคะ”

            “โตแล้วไม่ใช่เด็ก” เขาดุเล็กน้อย

            “อุ้มไม่ได้แล้วหรือคะ หรือว่าเพราะมีป้าแมรี่อยู่ คุณลุงถึงอุ้มอิ่มจันทร์เหมือนเมื่อก่อนไม่ได้อีก” ช่างน่าเศร้าใจนัก ที่เขาแคร์คู่หมั้นของเขามากกว่าหล่อน

            แมรี่ คลินตันฟอร์ด เป็นคู่หมั้นของคุณลุงที่เขาพาเข้ามาอยู่ที่นี่เมื่อไม่นานมานี้อ้างว่าเอามาเป็นพี่เลี้ยงหล่อน เชอะ คิดว่าโง่หรือไงว่าเอาคู่หมั้นมาไว้ใกล้ๆ ทำไม หล่อนไม่ชอบผู้หญิงคนนี้เลยจริงๆ นางมีบางอย่างแอบแฝงภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่งนั้น

            “อย่าพาลไปโทษแมรี่ ลุงว่าลุงบอกเหตุผลอิ่มจันทร์ไปแล้วนะว่าเพราะอะไรถึงทำแบบนั้นไม่ได้”

            “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้อิ่มจันทร์ไม่ขอโตเป็นสาวอีกแล้ว ถ้าโตมาแล้วคุณลุงไม่รัก อิ่มจันทร์ก็ไม่อยากโต”



********************************************************************************************

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนิยายค่ะ อาจจะมีคำผิดบ้างต้องขออภัยค่ะ





สัญญารัก รสสวาท (ซีรี่ย์ชุด พ่อทูนหัวที่รัก)
พริ้งพราวจันทร์
www.mebmarket.com
“ถ้าไม่ติดประชุม คุณป๊าว่าจะรักเมียสักรอบสองรอบ แต่อย่าเสียใจนะครับเด็กดี เดี๋ยวพอคุณป๊าประชุมเสร็จ คุณป๊าจะจัดให้สามรอบถือเป็นการปลอบขวัญก่อนอาหารเที่ยงนะครับ” คนพูดพูดหน้าตาเฉยแต่คนฟังนี่แก้มแดงร้อนผ่าวแทบไหม้    “เชอะ ใครเขาอยากให้ปลอบกันล่ะ” ไฮยาซินธ์เอ่ยเสียงหวานขึ้นจมูกอย่างงอนๆ เชิดจมูกรั้นเป็นการยืนยัน    “คุณป๊ารู้หรอกน่า ว่าไฮย่าน่ะอยากให้คุณป๊ารักใจจะขาด”    “หยุดพูดเลยนะ ไฮย่าไม่อยากให้คุณป๊ารักแบบนั้นหรอ...ก...อื้อ...” คนงอนแก้มป่องถูกขโมยจูบจนปากเล็กอวบอิ่มนั้นบวมเจ่อเพราะพิษจูบมาราธอนของสามี    “เด็กเลี้ยงแกะ”*****เรื่องราวของคุณป๊ากับไฮย่าเป็นเรื่องราวหวานหื่นกำลังกรุบกริบรสชาติกำลังอร่อย***********อย่าแค่มองผ่านลองโหลดอ่านตัวอย่างก่อนนะคะ******                                   ขอบคุณค่ะ^_____^
ปรารถนารัก สาวน้อยขนมหวาน (ซีรี่ย์ชุด พ่อทูนหัวที่รัก)
พริ้งพราวจันทร์
www.mebmarket.com
       “หนูหลง…ตัวหอมเหลือเกิน…นุ่มลิ้นเสียจริง…” แดเนียลลูบไล้มือไปตามสัดส่วนเหมาะเจาะประกอบเป็นหล่อนเต็มไม้เต็มมือ     “คุณแดน…พอเถอะค่ะ…หนูหลงจะไม่ไหวแล้ว…” ร่างกายของหล่อนมันกำลังจะไม่เป็นของหล่อนอีกต่อไป มันกำลังเชื่อฟังคนตัวโตด้านบนที่สั่งการด้วยความช่ำชอง มือไม้เลื้อยจับตรงนู้นตรงนี้อย่างรู้จุดว่าหล่อนชอบตรงไหน ความลับบนร่างกายของหล่อนไม่เป็นความลับสำหรับผู้ชายคนนี้อีกต่อไป     ร่างอ้อนแอ้นของหล่อนถูกเขาเปิดเปลือยเชยชิมความหอมหวานจากเรือนร่างของหล่อนอยากเอาเป็นเอาตาย    “ใจเย็นๆ นะเด็กดี โอ้โลมกันก่อน ถ้างั้นมันจะไม่เสียวนะ แล้วเดี๋ยวจะหาว่าคุณแดนทำเจ็บ อื้ม…”*********        ซีรีย์ชุด พ่อทูนหัวที่รัก ประกอบด้วย    1.สัญญารัก รสสวาท (ไบรอันต์  vs ไฮยาซินธ์)    2.ปรารถนารัก สาวน้อยขนมหวาน (แดเนียล  vs ดาราทอง)    3.เสน่หา ดรุณีอ้อนรัก (เคลวิน  vs นิสากร)*********ขอฝากผลงานอีกเรื่องไว้ในอ้อมอกด้วยนะคะ*****************ขอบคุณค่ะ*********
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #1 kataiyNaJa (@kataiyNaJa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 16:04
    คุฌลุงสูงเกิ๊น
    #1
    1
    • 29 มิถุนายน 2560 / 09:01
      เป็นระยะความสูงแบบประมาณจ้า ^^ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนิยายนะคะ ^^
      #1-1